id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 25 februari 2005 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2005:ARR.141.292 Rolnummer: A. 108302/XIV-5890 Zaak: Arrest 141292 - - 25/02/2005 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2005-03-15 Raadplegingen: 52 - laatst gezien 2026-07-02 08:08 Fiche Arrest nr 141.292 van 25 februari 2005 - Beslissing : Verwerping Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE. nr. 141.292 van 25 februari 2005 in de zaak A. 108.302/XIV-
(2), van het Internationaal Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951 (Vluchtelingenconventie), van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de XIV-5890-3/7 bestuurshandelingen, van de artikelen 52 en 62 van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen (Vreemdelingenwet) en van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, meer bepaald de zorgvuldigheidsplicht; dat zij tevens betoogt dat een manifeste appreciatiefout werd gemaakt; dat zij in essentie aanvoert dat de Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen heeft nagelaten de feiten waarop zij haar vrees voor vervolging en haar vlucht uit Slowakije baseert, grondig te toetsen aan de Vluchtelingenconventie; dat verzoekster in het middel verwijst naar haar Hongaarse origine, naar de discriminatie, beledigingen en vernederingen die zij onderging omdat zij behoorde tot de Hongaarse minderheid en naar het feit dat zij omwille van haar origine de bescherming van de Slowaakse autoriteiten niet kan inroepen; dat zij voorhoudt dat de Commissaris- generaal uit de door hem aangehaalde rapporten enkel de positieve informatie distilleert en geen rekening houdt met de minder rooskleurige informatie omtrent de Hongaarse minderheid, zoals blijkt uit het door haar geciteerde rapport van het U.S. Department of State; Overwegende dat de Vluchtelingenconventie aan de verdragsluitende staten een ruime appreciatiebevoegdheid geeft, meer in het bijzonder voor wat betreft de organisatie van een procedure met betrekking tot het onderzoek naar de ontvankelijkheid van een asielaanvraag; dat van deze bevoegdheid door de Belgische wetgever werd gebruik gemaakt middels artikel 52 van de Vreemdelingenwet; dat voormeld artikel aan de Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen de mogelijkheid biedt een asielaanvraag onontvankelijk te verklaren op grond van een aantal criteria en de verblijfsweigering genomen door de gemachtigde van de Minister van Binnenlandse Zaken te bevestigen; dat één van de onontvankelijkheidsgronden de “kennelijke ongegrondheid” is; dat een asielaanvraag kennelijk ongegrond is wanneer de vreemdeling geen gegevens heeft aangebracht dat er, wat hem betreft, ernstige aanwijzingen bestaan van een gegronde vrees voor vervolging; dat een andere onontvankelijkheidsgrond de “bedrieglijkheid” is; dat het gaat om aanvragen die valse inlichtingen bevatten, essentiële feiten verhelen of gegrond zijn op documenten die niet echt zijn; dat volgens een groot deel van de rechtspraak van de Raad van State het bedrieglijk karakter onder meer kan worden vastgesteld indien tegenstrijdigheden worden aangetoond ten opzichte van gebeurtenissen van algemene bekendheid of tussen verschillende stukken en verklaringen van de asielzoeker geput uit de gegevens van het dossier; dat de Commissaris-generaal in casu tot de bedrieglijkheid en de kennelijke ongegrondheid van verzoeksters asielaanvraag heeft besloten op grond van de volgende motieven: - de door verzoekster ingeroepen feiten met betrekking tot het spreken van haar moedertaal stemmen niet overeen met de documentatie waarover het Commissariaat-generaal beschikt; - de verklaring van verzoekster dat zij geen klacht kon indienen bij de politie, strookt niet met informatie waarover het Commissariaat-generaal beschikt en waaruit niet blijkt dat XIV-5890-4/7 verzoekster niet omwille van één van de criteria van de Vluchtelingenconventie, op de bescherming van de autoriteiten van haar land zou kunnen rekenen; - de twee incidenten met de maffia aan de ingang van een discotheek zijn onvoldoende zwaarwichtig om als een daadwerkelijke systematische en persoonlijke vervolging in de zin van de Vluchtelingenconventie te worden beschouwd; Overwegende dat uit het administratief dossier niet blijkt dat de Commissaris-generaal onzorgvuldig is tewerk gegaan bij het nemen van de bestreden beslissing; dat uit de samenlezing van de bestreden beslissing met de gegevens van het administratief dossier blijkt dat de Commissaris-generaal zich heeft geïnformeerd over alle objectieve en relevante elementen om met kennis van zaken een beslissing te kunnen nemen; dat hij beschikte over het verhoorverslag van de Dienst Vreemdelingenzaken, over verzoeksters verzoekschrift tot dringend beroep en over de neerslag van haar verklaringen op het Commissariaat-generaal; dat uit de lezing van de bestreden beslissing blijkt dat de Commissaris-generaal de asielaanvraag van verzoekster individueel en persoonlijk heeft onderzocht; dat het eerste deel van de bestreden beslissing een nauwkeurige neerslag bevat van de feiten, die resulteren uit de verklaringen die verzoekster aflegde op het Commissariaat-generaal; dat in een tweede deel het individuele asielrelaas van verzoekster op een objectieve wijze wordt geanalyseerd in de globale context van haar asielaanvraag, en uitgebreid wordt vergeleken met de informatie betreffende de minderheden in Slowakije, verstrekt door verschillende bronnen; dat deze uiterst volledige en gedetailleerde analyse de Commissaris-generaal heeft doen besluiten dat verzoeksters asielaanvraag bedrieglijk was en kennelijk ongegrond; dat verzoekster aanvoert dat de Commissaris-generaal selectief is tewerk gegaan bij het hanteren van de documentatie en de minder rooskleurige passages over het hoofd heeft gezien; dat uit de samenlezing van de bestreden beslissing met de informatie van het Commissariaat-generaal evenwel blijkt dat de Commissaris-generaal geen beoordelingsfout heeft gemaakt en dat hij op grond van de informatie waarover hij beschikt, kon besluiten tot de onontvankelijkheid van verzoeksters asielaanvraag; dat hij de specifieke verklaringen van verzoekster over het gebruik van haar moedertaal aan de betrokken informatie (U.S. Department of State, Country Reports on Human Rights Practices 2000; President signs the law on the use of ethnic minority languages, BBC, SWB, 22 juli 1999; Minority Language Law passed after emotional seven-day debate, The Slovak Spectator, International Weekly, July 19-25, 1999) heeft getoetst; dat hij uit die informatie afleidt dat de Slowaakse grondwet voor de minderheden waarborgen voorziet wat betreft cultuur, informatie en onderwijs in de eigen taal en dat zij inspraak voorziet in het beleid voor zaken die hen aanbelangen; dat hij tevens verwijst naar tweetalige schoolrapporten en naar het feit dat de president de wet op het gebruik van talen voor etnische minderheden heeft ondertekend; dat de Commissaris-generaal, gelet op hetgeen voorafgaat terecht kan overwegen dat het “hoogst onwaarschijnlijk (is) dat betrokkene op straat geen Hongaars zou mogen spreken en dat zij, telkens zij betrapt werd, door de politie geslagen zou zijn”; dat verzoekster opmerkt dat het rapport van het U.S. Department of State tevens gewag maakt XIV-5890-5/7 van anti-Hongaarse gevoelens en van het feit dat de hogergenoemde taalwet niet door alle partijen werd onderschreven, maar dit niet concreet betrekt op haar asielrelaas; dat zij evenmin uiteenzet hoe haar argumenten aan het oordeel van de Commissaris-generaal afbreuk doen; dat zij niet aantoont dat de bevindingen van de Commissaris-generaal die voortvloeien uit een toetsing van verzoeksters concrete verklaringen aan objectieve documentatie, onjuist zijn of voortspruiten uit onzorgvuldig onderzoek; dat verzoekster evenmin het motief weerlegt dat zij niet aantoont dat zij omwille van één van de criteria van de Vluchtelingenconventie, niet op de bescherming van de autoriteiten van haar land zou kunnen rekenen; dat zij evenmin aannemelijk maakt dat het oordeel van de Commissaris- generaal, namelijk dat de problemen met de maffia, onvoldoende zwaarwichtig zijn om een gegronde vrees voor vervolging in de zin van de Vluchtelingenconventie te onderbouwen, feitelijke grondslag mist; dat niet blijkt dat de Commissaris-generaal onzorgvuldig is tewerk gegaan bij het nemen van zijn beslissing; Overwegende dat verzoekster geen concrete elementen aanvoert die wijzen op het bestaan van een gegronde vrees voor systematische en persoonlijke vervolging in de zin van de Vluchtelingenconventie; dat uit het administratief dossier blijkt dat de bestreden beslissing steunt op pertinente en afdoende motieven die draagkrachtig zijn; dat de Commissaris-generaal derhalve kon vaststellen dat de asielaanvraag van verzoekster kennelijk ongegrond en bedrieglijk is; dat het enig middel ongegrond is; 3. Overwegende dat de verzoekende partij geen middel heeft aangevoerd dat tot de nietigverklaring van de bestreden beslissing kan leiden; dat er derhalve grond is om toepassing te maken van artikel 26 van het koninklijk besluit van 9 juli 2000 houdende bijzondere procedureregeling inzake geschillen over beslissingen betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen; dat de vordering tot schorsing, als accessorium van de nietigverklaring, derhalve samen met het beroep tot nietigverklaring wordt verworpen, XIV-5890-6/7 BESLUIT: Artikel 1. De vordering tot schorsing en het beroep tot nietigverklaring worden verworpen. Artikel 2. De kosten van het beroep, bepaald op 173,53 euro, komen ten laste van de verzoekende partij. Aldus te Brussel, na beraad, uitgesproken in openbare terechtzitting, op vijfentwintig februari tweeduizend en vijf, door : de H. D. MOONS, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, Mevr. A. DE SMET, griffier. De griffier, De voorzitter, A. DE SMET. D. MOONS. XIV-5890-7/7 PDF document ECLI:BE:RVSCE:2005:ARR.141.292 Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab <div