Arrest 141837 - - 10/03/2005

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 10 maart 2005 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2005:ARR.141.837 Rolnummer: A. 76529/VII-16151 Zaak: Arrest 141837 - - 10/03/2005 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2005-03-23 Raadplegingen: 61 - laatst gezien 2026-07-02 08:37 Fiche Arrest nr 141.837 van 10 maart 2005 - Beslissing : heropening debatten Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE. nr. 141.837 van 10 maart 2005 in de zaak A. 76.529/VII-16.

1. In zake : de n.v. DE KOCK, die woonplaats kiest bij Advocaat P. FLAMEY, kantoor houdende te BRUSSEL, Aarlenstraat 25 tegen : het Vlaamse Gewest, vertegenwoordigd door de Vlaamse regering, dat woonplaats kiest bij advocaat J. BERGÉ, kantoor houdende te LEUVEN, Vaartstraat
2. --------------------------------------------------------------------------------------------------- D E R A A D V A N S T A T E, VIIe K A M E R, Gezien het verzoekschrift dat de n.v. DE KOCK op 28 november 1997 heeft ingediend om de vernietiging te vorderen van het besluit van 2 oktober 1997 van de Vlaamse minister van Leefmilieu en Tewerkstelling waarbij het beroep ingesteld tegen het besluit van 27 maart 1997 van de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant houdende weigering aan de n.v. DE KOCK van de vergunning voor de uitbreiding van een vergunde zandwinning, gelegen aan de Wolfshaegenstraat te Huldenberg, met een zandmenginstallatie, ongegrond wordt verklaard en de beroepen beslissing wordt bevestigd; Gezien de regelmatig gewisselde memories van antwoord en van wederantwoord; Gezien het verslag opgemaakt door Auditeur P. SOURBRON; Gelet op de beschikking van 27 juli 2004 die de neerlegging ter griffie van het verslag en van het dossier gelast; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan de partijen en gezien de laatste memorie van de verzoekende partij; VII-16.151-1/8 Gelet op de beschikking van 14 januari 2005 waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 17 februari 2005; Gehoord het verslag van Staatsraad E. BREWAEYS; Gehoord de opmerkingen van Advocaat J. BOSQUET die, loco Advocaat P. FLAMEY verschijnt voor de verzoekende partij, en van Advocaat J. BERGÉ, die verschijnt voor de verwerende partij; Gehoord het advies van Auditeur P. SOURBRON; Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
3. De feiten Overwegende dat de feitelijke gegevens van de zaak als volgt kunnen worden samengevat : 1.
4. De verzoekende partij exploiteert een zandwinning aan de Wolfshaegenstraat te Huldenberg. De zandgroeve is vergund bij besluiten van de bestendige deputatie van de provincieraad van Brabant van 9 maart 1978 (basisver- gunning) en van 26 september 1985 (uitbreidingsvergunning). De geldigheidsduur van die vergunningen verstrijkt op 1 september
5. 1.
6. Op 25 oktober 1996 dient de verzoekende partij bij de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant een aanvraag in om de vergunde zandwinning te veranderen door uitbreiding met een zandmenginstallatie, een vast opgestelde motor (stroomgroep) met een vermogen van 64 kW en de opslag van 5.000 liter gasolie in een bovengrondse houder. 1.
7. Tijdens het openbaar onderzoek dat naar aanleiding van de milieuvergunningsaanvraag gehouden wordt, worden drie bezwaarschriften ingediend. Omwonenden maken daarbij onder meer bezwaar over de ligging van de geplande zandmenginstallatie dicht bij hun woonhuizen en over de met de exploitatie gepaard gaande geluids- en stofhinder. VII-16.151-2/8 1.
8. Met een besluit van 27 maart 1997 weigert de bestendige deputatie de gevraagde vergunning in hoofdzaak omdat een zandmenginstallatie voor de productie van beton dewelke het gebruik van niet-streekeigen grondstoffen impliceert, niet verenigbaar zou zijn met het bij koninklijk besluit van 11 december 1957 goedgekeurd algemeen plan van aanleg "Neerijssche". 1.
9. Met een op 8 april 1997 gedateerd schrijven stelt de n.v. MAVA, namens de verzoekende partij, bij de Vlaamse minister van Leefmilieu en Tewerkstelling beroep in tegen voormelde weigeringsbeslissing van de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant. Het beroepschrift is niet gemotiveerd. 1.
10. Als bewijs van betaling van de verschuldigde dossiertaks is bij het beroepschrift niet het klassieke bewijs van overschrijving of storting op de rekening van het bestuur Milieuvergunningen gevoegd, maar wel, zo verklaart de verzoekende partij, een via overschrijving per modem verkregen overschrijvingsopdracht naar de rekening van het bestuur Milieuvergunningen. In die overschrijvingsopdracht wordt een refertenummer vermeld. 1.
11. Uit de op het beroepschrift aangebrachte ontvangststempel blijkt dat het beroepschrift op 10 april 1997 op het kabinet van de Minister is toegekomen. 1.
12. Op 23 april 1997 deelt de afdeling Milieuvergunningen aan de n.v. MAVA mee dat het beroep onontvankelijk is bevonden omdat bij het beroep geen bewijs van betaling van de dossiertaks was gevoegd. Er wordt evenwel de mogelijkheid geboden om binnen een termijn van veertien kalenderdagen alsnog het bewijs van volledige betaling van de verschuldigde dossiertaks bij te brengen. 1.
13. Met twee brieven van 30 april 1997, ontvangen op 5 mei 1997, deelt de verzoekende partij haar beroepsargumenten mee. Ook wordt aan de afdeling Milieuvergunningen een rekeninguit- treksel toegestuurd waaruit de betaling van de dossiertaks blijkt. Ook dit stuk werd kennelijk ontvangen op 5 mei
14. 1.
15. Het administratief beroep wordt op 5 mei 1997 ontvankelijk verklaard. VII-16.151-3/8 1.
16. Met een besluit van 2 oktober 1997 van de Vlaamse minister van Leefmilieu en Tewerkstelling wordt het beroep dat de verzoekende partij had ingesteld ongegrond verklaard en wordt de beroepen beslissing tot weigering van de vergunning bevestigd;
17. Beoordeling 2.1.
18. Overwegende dat een eerste middel wordt genomen "uit de schending van artikel 19bis, § 2 en § 4, artikel 23, § 2 en artikel 25, § 1 van het Milieuvergunningsdecreet van 28 juni 1985, uit de schending van artikel 52, 3/ en 5/, a) en b) van Vlarem I, en uit de afwezigheid van de rechtens vereiste juridische en feitelijke grondslag en uit machtsoverschrijding"; dat de verzoekende partij uiteenzet dat zij beroep heeft ingesteld tegen de weigeringsbeslissing van de bestendige deputatie op 8 april 1997, ontvangen door de minister op 10 april 1997 (zoals bevestigd in het bestreden besluit op pagina 2, derde paragraaf), zodat de behandelingstermijn van vijf maanden, zoals voorzien in artikel 23, § 2, van het Milieuvergunningsdecreet en artikel 52, 3/ van Vlarem I, aanving op 10 april 1997 (datum van ontvangst) en afliep op 10 september 1997, en de bestreden beslissing in casu slechts werd genomen op 2 oktober 1997, wat laattijdig is, en voor gevolg heeft dat de verzoekende partij, bij toepassing van artikel 25, § 1, van het Milieuvergunningsdecreet en artikel 52, 5/, a), van Vlarem I, beschikt over een stilzwijgende milieuvergunning, en de Minister derhalve niet meer bevoegd was om op datum van de bestreden beslissing alsnog uitspraak te doen op het beroep van de verzoekende partij, dat het bestreden besluit ten onrechte verwijst naar de omstandigheid dat de afdeling Milieuvergunningen bij aangetekende brief van 23 april 1997 het beroep van de verzoekende partij onontvankelijk heeft bevonden, en, pas nàdat de verzoekende partij het rekeninguittreksel houdende bewijs van betaling van de dossiertaks heeft overgemaakt, het beroep ontvankelijk heeft verklaard en de datum van ontvangst van het ontvankelijk bevonden beroep heeft bepaald op 5 mei 1997, dat de verzoekende partij immers op datum van het instellen van het beroep wel degelijk de dossiertaks betaald had, zoals blijkt uit het bewijs van overschrijving bij modem dat bij het beroep gevoegd was, dat dit bewijs volstaat, nu het enkel kan verkregen worden wanneer de overschrijving ook effectief overgeseind werd, dat zodoende het beroep van 8 april 1997, ontvangen op 10 april 1997, volledig en ontvankelijk was, de behandelingstermijn van vijf maanden derhalve wel degelijk een aanvang heeft genomen op 10 april 1997, de verzoekende partij bijgevolg beschikte over een stilzwijgende vergunning, en de minister derhalve op 2 oktober 1997 niet meer bevoegd was om alsnog uitspraak te doen op het beroep VII-16.151-4/8 van de verzoekende partij, dat, zelfs indien het bewijs van dossiertaks niet zou gevoegd geweest zijn bij het beroep, wat wel degelijk het geval was, de verzoekende partij het rekeninguittreksel houdende bewijs van betaling heeft overgemaakt bij aangetekende brief van 30 april 1997, dit is binnen de 14 dagen na het verzoek hiertoe bij brief van 23 april 1997, waardoor het initiële beroep, ontvangen op 10 april 1997, ontvankelijk is overeenkomstig artikel 19bis, § 4, van het Milieuvergunningsdecreet, zodat de behandelingstermijn van vijf maanden wel degelijk is aangevangen op 10 april 1997 en verstreken is op 10 september 1997, en het bestreden besluit, zoals hoger reeds gesteld, laattijdig was, en de minister derhalve niet meer op wettige wijze kon besluiten tot de weigering van de milieuvergunningsaanvraag van de verzoekende partij; dat zij besluit dat de verwerende partij, zonder dat er een wettelijke regeling bestaat om de aanvangsdatum van deze vervaltermijn te verlengen -zoals dit wel bestaat in artikel 9, § 6, van het Milieuvergunningsdecreet in eerste aanleg- ook niet wanneer het bewijs van betaling van de dossiertaks slechts binnen de termijn, voorzien in artikel 19bis van het Milieuvergunningsdecreet zou geleverd zijn, niet meer bevoegd was om te beslissen ingevolge het wettelijk voordeel van de stilzwijgende milieuvergunning, en zodoende de in het middel aangehaalde bepalingen en beginselen heeft geschonden; 2.1.
19. Overwegende dat de verwerende partij daartegenover het volgende stelt : "