Arrest 160594 - - 27/06/2006

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 27 juni 2006 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2006:ARR.160.594 Rolnummer: A. 157065/VII-33059 Zaak: Arrest 160594 - - 27/06/2006 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2006-07-05 Raadplegingen: 64 - laatst gezien 2026-06-30 22:57 Fiche Arrest nr 160.594 van 27 juni 2006 - Beslissing : Vernietiging bekendmaking Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE. nr. 160.594 van 27 juni 2006 in de zaak A. 157.065/VII-33.

1. In zake :
2. Luc MAES,
3. Michel DECQ, die woonplaats kiezen bij advocaat J. BERGÉ, kantoor houdende te LEUVEN, Naamsestraat 165 tegen : de bestendige deputatie van de provincieraad van VLAAMS-BRABANT, die woonplaats kiest bij advocaat K. VAN ALSENOY, kantoor houdende te BRUSSEL, A. Dansaertstraat
4. tussenkomende partij : de n.v. CELIS R. CARROSSERIE, die woonplaats kiest bij advocaat J. STIJNS, kantoor houdende te LEUVEN, Ubicenter, Philipssite
5. --------------------------------------------------------------------------------------------------- DE RAAD VAN STATE, VIIe KAMER, Gezien het verzoekschrift dat Luc MAES en Michel DECQ op 29 oktober 2004 hebben ingediend om de nietigverklaring te vorderen van het besluit van de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant van 2 september 2004 waarbij het beroep dat de n.v. CELIS R. CARROSSERIE heeft ingesteld tegen het besluit van het college van burgemeester en schepenen van de stad Leuven van 23 maart 2004 houdende weigering van de vergunning om een garage- carrosseriebedrijf, gelegen aan de Tiensesteenweg 341 te Leuven, uit te breiden met een carwash, gegrond wordt verklaard, het beroepen besluit wordt opgeheven en aan de n.v. CELIS R. CARROSSERIE de gevraagde milieuvergunning wordt verleend; Gelet op het arrest nr. 141.135 van 24 februari 2005 waarbij de schorsing van de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit wordt bevolen; VII-33.059-1/21 Gezien het verzoekschrift tot voortzetting ingediend door de verwerende partij; Gezien het verzoekschrift tot voortzetting en tussenkomst ingediend door de n.v. CELIS CARROSSERIE; Gelet op de beschikking van 18 april 2005 die de tussenkomst van de n.v. CELIS CARROSSERIE toelaat; Gezien de regelmatig gewisselde memories van antwoord en van wederantwoord; Gezien het verslag opgemaakt door Auditeur P. SOURBRON ; Gelet op de beschikking van 26 september 2005 die de neerlegging ter griffie van het verslag en van het dossier gelast; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan de partijen en gezien de laatste memorie van de verwerende partij; Gelet op de beschikking van 16 februari 2006 waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 9 maart 2006; Gehoord het verslag van Staatsraad R. STEVENS; Gehoord de opmerkingen van advocaat J. BERGÉ, die verschijnt voor de verzoekers, van advocaat K. VAN ALSENOY, die verschijnt voor de verwerende partij, en van advocaat A. HOUTHOOFD die, loco advocaat J. STIJNS verschijnt voor de tussenkomende partij; Gehoord het eensluidend advies van Auditeur P. SOURBRON ; Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
6. Feiten VII-33.059-2/21 Overwegende dat de gegevens van de zaak als volgt kunnen worden samengevat : 1.
7. De n.v. CELIS R. CARROSSERIE, tussenkomende partij, exploiteert aan de Tiensesteenweg 341 te Leuven een garage-carrosserie. De inrichting wordt uitgebaat op grond van een op 2 maart 1995 verleende vergunning voor het exploiteren van een inrichting voor "herstel en onderhoud van personenwagens, lichte vrachtwagens en machines voor wegenbouw" die door de tussenkomende partij kort na het verlenen ervan werd overgenomen. De inrichting is volgens het gewestplan Leuven, vastgesteld bij koninklijk besluit van 7 april 1977, gelegen in parkgebied. 1.
8. Op 29 december 2003 dient de tussenkomende partij bij het college van burgemeester en schepenen van de stad Leuven een aanvraag in om de bestaande inrichting uit te breiden met een carwash. De gevraagde uitbreiding heeft concreet het volgende tot voorwerp : - het lozen van bedrijfsafvalwater afkomstig van het wassen van voertuigen met een debiet van 6 m³/uur; - een inrichting voor het wassen van voertuigen met een maximale capaciteit van 80 wagens per uur; - een schroefcompressor met een vermogen van 12 kW; - de opslag van 1.600 liter oxiderende, schadelijke corrosieve en irriterende producten voor het reinigen van wagens; - een bovengrondse opslagtank voor 1.200 liter stookolie; - een stookinstallatie met een warmtevermogen van 232 kW. 1.
9. Bij besluit van 23 maart 2004 weigert het college van burgemeester en schepenen van de stad Leuven de gevraagde vergunning. De redenen voor die weigering houden zowel verband met de stedenbouwkundige aanvaardbaarheid van de inrichting als met de beoordeling van de hinderlijkheid van de inrichting voor de omwonenden. 1.
10. Op 28 april 2004 stelt de raadsman van de tussenkomende partij bij de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant beroep in tegen voormelde vergunningsweigering. In het beroepschrift wordt toegegeven dat de inrichting "zonevreemd" is aangezien ze "gelegen is in een gebied dat volgens het VII-33.059-3/21 gewestplan niet geschikt is voor deze soort van activiteiten". Niettemin zou de stedenbouwkundige onaanvaardbaarheid van de inrichting niet "zo maar (kunnen) worden geponeerd" wegens de "omliggende verstedelijking" en het feit dat een parkgebied niet "als ruimtelijk kwetsbaar gebied" kan worden beschouwd. Bovendien zou de "discussie met betrekking tot de ruimtelijke ordening (...) niet van doorslaggevend belang zijn bij de beoordeling van een aanvraag tot milieuvergunning". Het beroep wordt op 26 mei 2004 ontvankelijk verklaard. 1.
11. In het kader van de beroepsprocedure worden verscheidene adviezen uitgebracht. a. Op 2 juni 2004 verleent de afdeling Ruimtelijke Ordening ongunstig advies over de aanvraag "gelet op het feit dat het een uitbreiding betreft van een zonevreemd gebouw" dat in een parkgebied gelegen is. b. De afdeling Milieuvergunningen adviseert op 21 juni 2004 tot het verlenen van de gevraagde milieuvergunning. Aan de vergunning zouden weliswaar een aantal bijzondere voorwaarden gekoppeld moeten worden met betrekking tot de openingstijden, de aanleg van een groenscherm en het uitvoeren van waterbesparende maatregelen. c. De Vlaamse Milieumaatschappij verleent op 22 juni 2004 gunstig advies voor het lozen van huishoudelijk afvalwater en bedrijfsafvalwater in de openbare riolering op voorwaarde dat voldaan wordt aan de toepasselijke algemene en sectorale voorwaarden. d. Door de Provinciale Milieuvergunningscommissie wordt op 11 augustus 2004 voorgesteld om het beroep in te willigen, de beroepen beslissing op te heffen en aan de tussenkomende partij de gevraagde vergunning te verlenen voor een termijn tot 2 april 2015 (samenvallend met de geldigheidsduur van de lopende vergunning voor de exploitatie van de garage-carrosserie). 1.
12. Intussen wordt bij besluit van 26 augustus 2004 van de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant de termijn voor de behandeling van het beroep met één maand verlengd. 1.
13. Met een besluit van 2 september 2004 van de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant wordt het beroep gegrond verklaard, wordt het beroepen besluit opgeheven en wordt aan de tussenkomende partij VII-33.059-4/21 vergunning verleend voor de uitbreiding van haar inrichting met een carwash-installatie. Dit is het bestreden besluit;
14. Ontvankelijkheid 2.
15. Overwegende dat tussenkomende partij in haar memorie verwijst naar de excepties die zij had opgeworpen in het kader van de schorsingsprocedure en stelt zich naar de wijsheid van de Raad van State, die hierover al standpunt heeft ingenomen in het schorsingsarrest, te gedragen; dat, daargelaten de vraag of zulk een louter verwijzing naar standpunten ingenomen in een voorgaande procedurefase afdoende is om gewag te kunnen maken van excepties in de annulatieprocedure, terzake kan worden volstaan met een verwijzing naar de motivering van het schorsingsarrest nr. 141.135, waarin de excepties werden verworpen;
16. Ten gronde 3.
17. Standpunten van de partijen 3.1.
18. Overwegende dat de verzoekers in een eerste middel de schending aanvoeren van artikel 43, § 7 en § 8, b), derde streepje, van het decreet betreffende de ruimtelijke ordening, gecoördineerd op 22 oktober 1996, van artikel 14.4.
19. van het koninklijk besluit van 28 december 1972 betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerp-gewestplannen en gewestplannen, van de omzendbrief van 8 juli 1997 betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerp- gewestplannen en gewestplannen, van het koninklijk besluit van 7 april 1977 tot vaststelling van het gewestplan Leuven, van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen, van artikel 52, 3/, b), van het besluit van de Vlaamse regering van 6 februari 1991 houdende vaststelling van het Vlaams reglement betreffende de milieuvergunning, en van artikel 2, § 1, van het besluit van de Vlaamse regering van 14 april 2000 tot bepaling van de vergunningsplichtige functiewijzigingen en van de werken, handelingen en wijzigingen waarvoor geen stedenbouwkundige vergunning nodig is; dat het middel eveneens wordt genomen uit het ontbreken van de in rechte vereiste feitelijke grondslag; dat de verzoekers betogen dat bij het verlenen van de milieuvergunning is afgeweken van de gewestplanbestemming parkgebied zonder dat de verenigbaarheid van de inrichting met de onmiddellijke omgeving uitdrukkelijk VII-33.059-5/21 werd gemotiveerd en zonder dat met betrekking tot de inrichting een definitieve bouwvergunning werd verleend voor het wijzigen van het gebruik van het vergunde gebouw; dat zij het middel als volgt toelichten : "(...) De exploitatie van een publieke car-wash (is) in principe onbestaanbaar met de bestemming parkgebied. Over dit uitgangspunt bestaat geen twijfel. Vermits de inrichting integraal in het parkgebied is gelegen, moet de beslissingnemende overheid de verenigbaarheid in de zin van art. 43, § 7 DROC (onderzoeken). Dit onderzoek komt neer op een toetsing van de bestaanbaarheid van de concrete inrichting met de bestemming van het plan. Het behoort tot de vaste rechtspraak van uw (...) Raad dat bij de beoordeling van de bestaanbaarheid van een handels- of ambachtelijk bedrijf met de bestemming woongebied (art. 5 van het Inrichtingenbesluit) rekening moet worden gehouden met de aard en de omvang van het bedrijf, waardoor dat laatste inzonderheid om redenen van ruimtelijke ordening niet in het woongebied kan worden ingeplant, ofwel wegens het intrinsiek hinderlijk of storend karakter van het bedrijf, ofwel (...) wegens het bijzonder karakter van het woongebied (bv. een louter residentiële villawijk). De grootschalige car-wash van de NV CELIS heeft zonder twijfel een substantieel storende ruimtelijke impact. Het impact heeft betrekking op de wijze waarop aan het bestaande gebouw de facto een andere functie wordt gegeven. Daardoor wordt de ruimtelijke invloed van de intrinsiek hinderlijke - want gerubriceerde - inrichting op belangrijke wijze vergroot : de hinder van de auto's die zich voor de service van het wassen aanbieden (potentieel meer dan 800 per dag gedurende minstens 250 dagen per jaar) en werking van de installaties zelf veroorzaken een zeer belangrijk probleem van geluidshinder uit diverse bronnen (cfr. infra, MTHEN), en problemen van lucht en lichtpollutie, privacy, mobiliteit, verkeersveiligheid, enz. Een parkgebied heeft uit zichzelf een bijzonder karakter, vergeleken met een woongebied, dat van erg diverse aard kan zijn, en erg verweven, gelet op de mogelijke functies die het op grond van art. van het Inrichtingenbesluit kan bevatten (sic). Het parkgebied behoort stedenbouwkundig en milieutechnisch op grond van diverse wetgevingen tot de ruimtelijk kwetsbare gebieden (zie bv. art. 146 DRO). Het parkgebied Predikherenberg is bij uitstek waardevol en niet geaccidenteerd (...). Het kan niet worden aangenomen dat de inrichting bestaanbaar is met het parkgebied. (...) Aan het onderzoek van de verenigbaarheid van de inrichting met de onmiddellijke omgeving gaat in principe de vraag vooraf of het bedrijfsgebouw van de NV CELIS beschikt over een stedenbouwkundige vergunning voor de vestiging van de functie van de car-wash (art. 43 §8 b), derde streepje). Een dergelijke stedenbouwkundige vergunning wordt niet overgelegd. In het bedrijfsgebouw wordt volgens de geldende milieuvergunning een carrosseriewerkplaats geëxploiteerd. Deze activiteit behoort volgens art. 2, §1 van het besluit Functiewijzigingen tot de functie industrie en ambacht (Zie ook het verslag van de Vlaamse minister van Economie, Ruimtelijke ordening en Media aan de Vlaamse regering bij de bespreking van dit besluit, dat een garage aanduidt als behorend tot de functiegroep industrie en ambacht. Voor een garage kan het dus niet anders zijn). Een publieke car-wash is een industriële noch een ambachtelijke bedrijvigheid. Het is een typisch dienstverlenend bedrijf met een kleinhandelskarakter, dit wil zeggen dat de consument, in dit geval de autobestuurder, het bedrijf bezoekt en voor het welomschreven product, c.q. levering van de dienst onmiddellijk betaalt. VII-33.059-6/21 De functiewijziging van de categorie industrie en ambacht naar de categorie diensten en handel veronderstelt een voorafgaande stedenbouwkundige vergunning. Vermits een dergelijke vergunning niet wordt overgelegd, schendt het bestreden besluit de art. 2, § 1 Functiewijzigingenbesluit. De vraag kan worden gesteld of de functiewijziging wel kan worden bekomen. Op grond van het B. Vl. Reg. van 28 november 2003 tot bepaling van de toelaatbare functiewijzigingen voor gebouwen gelegen buiten de geëigende bestemmingszone is dit niet evident. Zelfs al is het gebouw gelegen in het parkgebied, dat voor de toepassing van het genoemde besluit niet wordt beschouwd als een ruimtelijk kwetsbaar gebied waar de functiewijziging hoe dan ook niet kan worden toegestaan, dan nog zal de functiewijziging moeten worden getoetst aan de volgende algemene toepassingsvoorwaarden : - het terrein moet palen aan een voldoende uitgeruste weg (quod non, vermits het gebouw niet paalt aan de Tiensesteenweg, maar op een tweede bouwlijn ligt). - het gebouwencomplex is niet meer geschikt voor de vergund geachte functie op het moment van de aanvraag (quod non). - de goede ruimtelijke ordening wordt niet geschaad, waarbij aandacht moet worden besteed aan de invloed van de nieuwe functie voor wat betreft het aantal te verwachten gebruikers en bezoekers van het gebouw en voor wat betreft het mobiliteitsaspect, de relatie tussen de nieuwe functie en de in de omgeving bestaande functies en bestemmingen (parkgebied en residentiële bewoning !). Alhoewel het bestreden besluit de regels inzake de zonevreemde functiewijziging niet rechtstreeks schendt, menen de verzoekende partijen dat de bedenkingen over de functiewijziging pertinent zijn voor het onderzoek naar de planologische verenigbaarheid van de car-wash met de onmiddellijke omgeving. Uit wat in dit verzoekschrift wordt gezegd over de feiten en de hinder blijkt dat de verweving van de functies die verband houden met de bestemmingen die aan het omgevende gebied zijn gegeven met de functie van een grootschalige publieke car-wash ten zeerste problematisch is. (...) Uit het structuurplan van de stad Leuven blijkt dat de ruimtelijke draagkracht in de onmiddellijke omgeving van de geplande inrichting verzadigd is. Het doel is om westwaarts van de Molstraat geen grootwinkels meer toe te laten, en het aantrekken van verkeer te bevriezen (...). Er is geen reden om de car-wash voor wat betreft de invloed op de concrete ruimtelijke draagkracht van de omgeving anders te bekijken dan een grootwinkel. Integendeel : het is een consumenten dienst met het karakter van een detailhandel. Wassen van auto's houdt per definitie verband met verkeer, en het is onaanvaardbaar dat de exploitant, daarbij expliciet gesteund door de beslissingnemende overheid - die het structuurplan Leuven duidelijk niet gelezen heeft -, wil doen geloven dat een inrichting voor het wassen van voertuigen met een capaciteit van meer dan achthonderd auto's per dag geen invloed heeft op de mobiliteit. Zelfs al zou het cliënteel van de car-wash alleen bestaan uit toevallige passanten, quod non, dan nog heeft een bijkomend commercieel bedieningspunt op de Tiensesteenweg, vlakbij het belangrijke verkeersknooppunt DE MOL, omwille van in- en uitvoegen van de auto's al een belangrijke invloed op de doorstroming van het verkeer en de verkeersveiligheid in het algemeen. Men mag daarenboven niet vergeten dat de piek van het car-washbezoek zal samenvallen met de mobiliteitspieken op spitsuren en zaterdagen. Het toevoegen van de handelsactiviteit op de concrete inplantingsplaats vormt derhalve op zichzelf een probleem van ruimtelijke draagkracht. Dit zal des te meer het geval zijn omdat er in de buurt een car-wash is. Dit betekent dat publiek zal worden aangetrokken door de concurrerende bedrijven, volgens de regel dat de (prijs-)concurrentie een commercieel aantrekkingspunt vormt. Die welbepaalde VII-33.059-7/21 plaats aan de Tiensesteenweg zal bekendheid verwerven voor zijn autowasbedrijven. De handelsfunctie staat haaks op het concrete karakter van de woonomgeving, die in en aansluitend bij het parkgebied duidelijk van residentiële aard is, De inrichting brengt het residentiële wonen en de sociale bestemming van het parkgebied zodanig in het gedrang dat ze niet verenigbaar kan worden geacht met de omgeving. (...) De beslissingnemende overheid heeft de elementen van de ruimtelijke draagkracht van het gebied en de gevolgen van de nieuwe handelsfunctie voor de realisatie van de bestaande bestemmingen in de omgeving niet onderzocht, laat staan beoordeeld en gemotiveerd. De schending van de regel dat uit de beslissing zelf moet blijken dat de ruimtelijke draagkracht ter plaatse niet wordt overschreden en de verweving van de functies de reeds bestaande functies niet in het gedrang brengt is dus flagrant overtreden"; 3.1.
20. Overwegende dat de verwerende partij in haar memorie van antwoord repliceert dat de vergunningsaanvraag wel degelijk getoetst is aan artikel 43, § 7, van het decreet betreffende de ruimtelijke ordening en aan artikel 43, § 8, b, van hetzelfde decreet, zoals gewijzigd door het decreet van 21 november 2003; dat zij de volgende toelichting geeft : “In een eerste middel wordt uiteengezet dat een milieuvergunning wordt afgeleverd in een parkgebied, terwijl deze exploitatie principieel onbestaanbaar is met deze bestemming. (...) Eerste onderdeel: (...) In dit onderdeel stellen verzoekende partijen dat de bestaanbaarheid moet getoetst worden aan artikel 43 § 7, wat steeds volgens verzoekers “niet kon worden aangenomen”. Dit is nochtans wel degelijk het geval. (...) In de bestreden beslissing wordt terzake o.m. aangegeven (...): De carwash wordt ingeplant in het bestaande gebouw. Het bestaande gebouw wordt niet uitgebreid. Krachtens art.43§7 van het DROC 22 oktober 1996, kan van de planbepalingen afgeweken worden op voorwaarde dat de goede ruimtelijke ordening niet wordt geschaad, dat de ruimtelijke draagkracht van het gebied niet wordt overschreden en dat de voorziene verweving van functies de aanwezige of te realiseren bestemmingen in de onmiddellijke omgeving niet in het gedrang brengt of verstoort. De voorliggende weg is een gewestweg met veel bebouwing; Uit het door de exploitant bijgebrachte kadasterplan kan afgeleid worden dat er in de onmiddellijke (en ruimere) omgeving van de gevraagde uitbating heel wat handelszaken aanwezig zijn. De carwash zal geen noemenswaardige verhoging van de nu reeds bestaande verkeersdrukte op de Tiensesteenweg teweeg brengen. De carwash heeft geen wijzigende impact op de verweving van functies. Onderhavige aanvraag betreft geen uitbreiding van de bedrijfsoppervlakte of van de gebouwen. VII-33.059-8/21 De rechtsleer (met verwijzing naar de rechtspraak van Uw Raad) is het erover eens dat de motivering van een beslissing inzake milieuvergunningen niet eenvoudig is, nu het bestuur geconfronteerd wordt met een dossier dat vaak ingewikkelde technische aspecten vertoont, waarin diverse, soms tegenstrijdige adviezen zijn uitgebracht en bezwaren zijn geformuleerd, en waarin de belangen van de betrokkenen tegenover elkaar staan. (I.Opdebeek - A.Coolsaet ‘Draagwijdte van de formele motiveringsplicht’ in “Formele motivering van bestuurshandelingen” Die Keure 1999 p. 208). Dit is niet anders in deze zaak alwaar de uitbater voorzeker, en niet zonder reden, zich tot Uw Raad zou gewend hebben, indien de verwerende partij, ondanks de eerder voor dezelfde uitbating (carwash) op dezelfde plaats recent