Arrest 166231 - ION - Aanwerving en loopbaan - 21/12/2006

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 21 december 2006 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2006:ARR.166.231 Rolnummer: A. 76224/XII-651 Zaak: Arrest 166231 - ION - Aanwerving en loopbaan - 21/12/2006 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2007-01-16 Raadplegingen: 50 - laatst gezien 2026-07-01 12:12 Fiche Arrest nr 166.231 van 21 december 2006 Openbaar ambt - ION - Aanwerving en loopbaan Beslissing : Vernietiging Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE. nr. 166.231 van 21 december 2006 in de zaak A. 76.224/XII-

1. In zake : Marc VANVOORDEN wonende te Stevoort Broekstraat 109 tegen : de PROVINCIE LIMBURG. -------------------------------------------------------------------------------------------------- D E R A A D V A N S T A T E, XIIe K A M E R, Gezien het verzoekschrift dat Marc Vanvoorden op 31 oktober 1997 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van het besluit van 17 september 1997 van de bestendige deputatie van de provincieraad van Limburg waarbij zijn ongunstige evaluatie wordt behouden; Gezien de memories van antwoord en van wederantwoord; Gezien het verslag opgesteld door adjunct-auditeur P. De Somere; Gelet op de beschikking van 11 januari 2000 die de neerlegging ter griffie van het verslag en van het dossier gelast; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan partijen en gezien de laatste memorie van verwerende partij; Gelet op de beschikking van 5 mei 2006 waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 30 mei 2006; XII-651-1/18 Gehoord het verslag van staatsraad J. Lust; Gehoord de opmerkingen van advocaat I. Martens, die verschijnt voor verzoeker, en van bestuurssecretaris T. Roosen, die verschijnt voor de verwerende partij; Gehoord het eensluidend advies van auditeur P. De Somere; Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
2. De gegevens van de zaak. Overwegende dat de gegevens van de zaak kunnen worden samengevat als volgt : Sinds 1 juli 1982 is verzoeker in dienst van de provincie Limburg als telefonist bij de provinciale dienst centrale gebouwen. Hij wordt in deze functie in vast verband benoemd met ingang van 1 oktober
3. Met ingang van 5 februari 1996 wordt verzoeker overgeplaatst naar het provinciaal centrum voor Beeldende Kunsten en daar belast met nieuwe taken. Luidens de evaluatieverslagen van 10 december 1996 en 30 juni 1997 heeft verzoeker de graad van beambte. Op 30 januari 1997 wordt met verzoeker een functioneringsgesprek gehouden dat resulteert in volgende afspraken: AAlgemeen Positieve ingesteldheid continueren Vorming P.C. cursus (vooral adressenbestand)@. Op 30 juni 1997 stellen verzoekers eerste en tweede evaluator zijn evaluatieverslag op, met als eindevaluatie Aongunstig@. Verzoeker krijgt een ongunstige evaluatie voor volgende criteria: aanpassingsvermogen met als XII-651-2/18 verklaring Aniet loyaal@, houding ten aanzien van leiding met als verklaring Aniet loyaal@, houding ten aanzien van publiek (essentieel criterium) met als verklaring Avermengt eigenbelang met belang van instelling; brengt eigenbelang naar publiek@, verantwoordelijkheid met als verklaring Adeontologie !@ en kwaliteit (essentieel criterium) met als verklaring A? zie voorgaande@. Als algemene opmerking wordt ook nog vermeld: Avertrouwen in betrokkene is zoek@. Overeenkomstig artikel 119 van het administratief statuut provinciepersoneel tekent verzoeker bij schrijven van 23 juli 1997 bij de bestendige deputatie beroep aan tegen voormelde evaluatie. Na verzoeker en de beide evaluatoren op 26 augustus 1997 te hebben gehoord, neemt de bestendige deputatie op 17 september 1997 de bestreden beslissing, die als volgt wordt gemotiveerd : "Overwegende dat deze evaluatie >ongunstig= gevolg was van de vermeldingen >ongunstig= op de volgende beoordelingscriteria : -aanpassingsvermogen; -houding t.a.v. de leiding; -houding t.a.v. publiek (essentieel criterium); -verantwoordelijkheid; -kwaliteit (essentieel criterium); Overwegende dat de heer Marc Vanvoorden naar aanleiding van zijn beroep op 26 augustus 1997 door de Bestendige Deputatie werd gehoord, en dat hiervan proces-verbaal is opgesteld; Overwegende dat hij zijn standpunt schriftelijk heeft neergelegd en dat dit document aan het proces-verbaal is gehecht en er integrerend deel van uitmaakt; Overwegende dat mevrouw XXXXX, bestuurssecretaris 1ste evaluator en de heer Piet Vanrobaeys, diensthoofd 2de evaluator, naar aanleiding van het beroep van de heer Vanvoorden, op 26 augustus 1997 door de Bestendige Deputatie werden gehoord en dat hiervan proces-verbaal werd opgesteld; Overwegende dat het verslag van dit verhoor aan het proces-verbaal werd gehecht en er integrerend deel van uitmaakt; Overwegende dat in het verweerschrift onder de rubriek >achtergronden= gesteld wordt dat het evaluatierapport van de heer M. Vanvoorden weinig consciëntieus opgesteld werd; dat bij zes criteria commentaar geschreven is; dat deze commentaar daarenboven schaars en uiterst hermetisch is, en dat hierdoor noch het personeelslid noch de raadsman voldoende geïnformeerd worden; XII-651-3/18 dat door gebrek aan confrontatie met de evaluatoren tijdens de beroepsprocedure dit manco onmogelijk goed te maken is; verder wordt gesteld dat betreffende de vorm van het evaluatierapport betrokkene zich vragen stelt of de evaluatoren wel een specifieke opleiding hebben gevolgd; dat in het rapport >onttakelende opmerkingen= als >vertrouwen in betrokkene is zoek=, te lezen staan; dat dit niet volgens de richtlijnen van het provinciebestuur is; dat deze opmerking fundamentele vragen oproept en men hierdoor de vraag kan stellen of de evaluatoren wel geneigd waren een objectiverend en accuraat rapport af te leveren; De heer Vanvoorden herhaalt in zijn verweer dat de evaluatoren geen moeite doen om fundamentele en uiterst belangrijke aspecten betreffende zijn functioneren te becommentariëren; dat betrokkene voor al deze belangrijke aspecten een gunstige beoordeling heeft gekregen; dat tot slot in het verweer de vraag gesteld wordt vanwaar die plotse negatieve evaluatie komt; dat de vorige >positieve evaluatie= slechts dateert van 18 december 1996; dat bij de lste verkorte evaluatie de heer Vanvoorden slechts voor 1 criterium een negatieve beoordeling kreeg waar hij nu nauwelijks een half jaar later een ongunstige eindbeoordeling krijgt; Overwegende dat beide evaluatoren mevrouw XXXXX en de heer Piet Vanrobaeys beiden een opleiding evaluatoren volgden en dus beiden inderdaad aan alle voorwaarden voldoen om als evaluator op te treden; dat in het administratief statuut alle mogelijke waarborgen opgenomen zijn om de evaluaties zo objectief mogelijk te laten gebeuren; de evaluatie gebeurt door twee daartoe opgeleide evaluatoren en de éénvormigheid van de evaluaties wordt bewaakt door de cel P&O; Overwegende dat naar aanleiding van de tweede verkorte evaluatie, door de cel P & O in overleg met de griffier en de bevoegde gedeputeerde, aan alle evaluatoren richtlijnen werden gegeven betreffende het opstellen van het evaluatierapport; dat deze richtlijnen bepalen dat de evaluatiecriteria geclusterd werden en hierdoor een gezamenlijke omschrijving van de cluster volstaat, behalve voor de criteria die ongunstig beoordeeld worden; Overwegende dat in het evaluatierapport van de heer Vanvoorden alle ongunstig beoordeelde criteria apart becommentarieerd werden; dat de beschrijvende evaluatie in wezen beperkt is (zie lay-out evaluatierapport); dat de summiere omschrijving van de beoordeling niets wijzigt aan de inhoud van de beoordeling; dat de Bestendige Deputatie tijdens het verhoor van de evaluatoren dd. 26 augustus 1997 voldoende heeft gepeild naar de motivering van de evaluatie, getuige het proces-verbaal; dat het evaluatierapport werd toegelicht in een evaluatiegesprek waarin de beoordeling voldoende gemotiveerd werd; XII-651-4/18 Overwegende dat de algemene opmerking >vertrouwen in betrokkene is zoek= voldoende becommentarieerd werd tijdens het verhoor van de evaluatoren door de Bestendige Deputatie; dat deze commentaar in het verslag werd opgenomen en integrerend deel uitmaakt van het proces-verbaal; Overwegende dat de eerste verkorte evaluatie waarop de heer M. Vanvoorden een gunstige evaluatie ontving, betrekking heeft op een andere evaluatieperiode dan de tweede verkorte evaluatie waarop betrokkene een ongunstige beoordeling ontving; dat de eerste verkorte evaluatie werd opgemaakt door mevrouw M. Balcer en de heer J.P. Dewael; dat de tweede verkorte evaluatie werd opgemaakt door andere evaluatoren namelijk mevrouw XXXXX en de heer P. Vanrobaeys; dat daarenboven bij de eerste verkorte evaluatie vanuit het beleid als richtlijn werd meegegeven om >soepel te evalueren= dat bij de tweede verkorte evaluatie dit niet meer het geval was; dat het dus vanzelfsprekend is dat de tweede verkorte evaluatie verschillend kan zijn van de eerste verkorte evaluatie; Overwegende dat de argumenten aangehaald onder de rubriek >achtergronden= dus geen reden zijn om de evaluatie te wijzigen; Overwegende dat de heer Vanvoorden in zijn verweer aanhaalt dat hij slechts op een minimaal aantal criteria ongunstig werd beoordeeld; dat de gunstig beoordeelde criteria niet omschreven werden; dat daarenboven bij bepaalde criteria dezelfde commentaar herhaald werd; Overwegende dat de ongunstige eindbeoordeling tot stand kwam op basis van statutair vastgelegde beslissingsregels; dat de ongunstige beoordeling op 2 essentiële en 3 niet essentiële criteria op basis van de beslissingsregels, inderdaad resulteert in een ongunstige eindbeoordeling ondanks 15 (en niet 16) gunstig beoordeelde criteria; dat zoals reeds eerder gesteld de richtlijnen inzake de tweede verkorte evaluatie bepalen dat door de clustervorming het niet meer noodzakelijk is om alle criteria apart te omschrijven; dat noch in het personeelsstatuut noch in de richtlijnen bepaald is dat de omschrijving van de criteria verschillend moet zijn met andere woorden dat de commentaar niet herhaald mag worden; dat er dus geen reden is om de ongunstige beoordeling in twijfel te trekken; Overwegende dat in het verweer betreffende het criterium >aanpassings-vermogen= gesteld wordt dat de commentaar >niet loyaal= een onjuist gebruikt begrip is dat niet van toepassing kan zijn op het criterium >aanpassings-vermogen=; dat deze beoordeling haaks staat op de gunstige beoordeling voor >bereidheid tot werken=; Overwegende dat het criterium >aanpassingsvermogen= een andere betekenis heeft dan >werkbereidheid=; dat beide criteria onder verschillende clusters resulteren; dat er geen contradictie is tussen de ongunstige beoordeling voor >aanpassingsvermogen= en de gunstige beoordeling voor >werkbereidheid=; XII-651-5/18 Overwegende dat de evaluatoren in hun verhoor de commentaar >niet loyaal= terdege hebben toegelicht met name dat de heer Vanvoorden zich niet op een correcte loyale manier heeft geïntegreerd in zijn werkomgeving daar hij de eigen kunstenaarsbelangen vermengt met de belangen van de instelling; dat er bijgevolg geen elementen noch argumenten zijn om de ongunstige evaluatie in twijfel te trekken; Overwegende dat de heer Vanvoorden in zijn verweer betreffende het criterium >houding ten aanzien van de leiding= aanhaalt dat de commentaar >niet loyaal= hier herhaald wordt; dat hij zich afvraagt of loyaliteit een vereist principe kan zijn; dat loyaliteit zonder voorwaarden een >fürherprincipe= is; betrokkene vraagt zich hierbij af in welke situatie hij niet loyaal was; dat vanwege de summiere omschrijving van de beoordeling hij in het geheel niet weet waarop deze evaluatie gestoeld is; Overwegende dat de kritiek op de summiere omschrijving van de beoordeling reeds weerlegd werd; dat in het verhoor door de Bestendige Deputatie beide evaluatoren stelden dat de algemene omschrijving >vertrouwen in betrokkene is zoek= inderdaad de rode draad vormt in dit evaluatierapport; dat dit ondermeer gebaseerd is op >zijn houding ten opzichte van de leiding=, dat de constante vermenging van het eigenbelang met het belang van de instelling ook tot uiting komt in zijn houding ten opzichte van de leiding; dat men hier geen >loyaliteit zonder voorwaarden= verwacht; doch dat het beleid van de instelling mede door de leiding wordt bepaald; dat men hier vanuit het personeel de nodige loyaliteit verwacht; dat de heer Vanvoorden in dit kader dingen doet die deontologisch niet verantwoord zijn; dat dit herhaaldelijk aan de heer Vanvoorden duidelijk werd gemaakt ondermeer tijdens het evaluatiegesprek; dat het verweer betreffende dit criterium de oorspronkelijke evaluatie dus niet kan wijzigen; Overwegende dat de heer Vanvoorden in zijn verweer betreffende het criterium >verantwoordelijkheid= stelt dat de ongunstige beoordeling gebaseerd is op een begrip >deontologie=; dat hij hier eens te meer voor raadsels wordt geplaatst; Overwegende dat de evaluatoren in hun verhoor, zoals reeds gesteld aanhaalden dat >de vermenging van het eigenbelang met het belang van de instelling=, de evaluatie van de heer Vanvoorden hoofdzakelijk heeft bepaald; dat deze vermenging tot uiting komt en verschillende onderdelen (criteria) van zijn functioneren; dat het dus juist is dat bij het criterium >verantwoordelijkheid= verwezen wordt naar >deontologie=; dat met name de heer Vanvoorden in zijn functie een bepaalde verantwoordelijkheid heeft ook ten opzichte van de instelling en het aldaar gevoerde beleid; dat dit vooral in een specifieke instelling als het Kunstencentrum zeer gevoelig ligt; ook hier benadrukken beide evaluatoren dat de heer Vanvoorden herhaaldelijk gewezen werd op zijn verantwoordelijkheid; dat er bijgevolg geen redenen zijn om de ongunstige vermelding te wijzigen; XII-651-6/18 Overwegende dat de heer Vanvoorden inzake het criterium >houding t.a.v. het publiek= in zijn verweer stelt dat hij zich afvraagt hoe de belangenvermenging zich volgens de evaluatoren uitdrukte in de praktijk; hij vraagt zich hierbij af of het hier handelt om opinies of om fundamentele onverenigbaarheden tussen zijn werk als ambtenaar en hemzelf in de rol van kunstenaar; De heer Vanvoorden pleit in zijn verweer voor openheid van geest daar hijzelf als kunstenaar eigen ideeën heeft die hij graag wenst te verwezenlijken; dat betrokkene de grijsheid wil inkleuren, dat een overheid die met cultuur begaan is dit zeker zou moeten tolereren daar de creativiteit van mensen een groot goed is; dat indien de evaluatoren hier problemen mee hebben dit niet in een evaluatiedossier maar wel in een gesprek dient geventileerd te worden; dat daarenboven de kunst van de heer Vanvoorden wel gewaardeerd wordt als het zo uitkomt; Overwegende dat de evaluatie van de heer Vanvoorden inderdaad een evaluatie is van de heer Vanvoorden als ambtenaar en niet als kunstenaar; dat de evaluatie betrekking heeft op zijn functioneren als onthaalbediende daar hij ook als dusdanig werd aangesteld bij het provinciebestuur; dat de evaluatoren en het beleid inderdaad appreciatie hebben voor de creativiteit van mensen en tevens voor deze van de heer Vanvoorden in het bijzonder; dat echter niet de creativiteit aan de grond ligt van de ongunstige eindbeoordeling doch wel zoals reeds eerder gesteld de vermenging van het eigenbelang met het belang van de instelling; dat de heer Vanvoorden er niet in slaagt beiden te scheiden; meer nog dat betrokkene zijn eigenbelang overbrengt naar het publiek en zijn ongenoegen toont aan het publiek; dat daarenboven zoals reeds gesteld, de heer Vanvoorden hier herhaaldelijk op gewezen werd; dat er bijgevolg voldoende redenen zijn om de ongunstige beoordeling te behouden; Overwegende dat M. Vanvoorden aanhaalt dat betreffende het criterium >kwaliteit= de ongunstige evaluatie omschreven wordt als >zie voorgaande=; dat de heer Vanvoorden zich hierbij afvraagt op welke voorgaande dit betrekking heeft; dat hij zich afvraagt, rekening houdend met de gunstige beoordeling op criteria als >initiatief, vakkennis, vakbekwaamheid, werkbereidheid en zin voor efficiënt werken/resultaten= wat er dan fundamenteel schort aan de kwaliteit; dat hierover een gesprek dient te worden gevoerd, een gesprek dat er volgens betrokkene nooit is geweest; Overwegende dat reeds herhaaldelijk werd gesteld en beaamd door beide evaluatoren dat er naast het evaluatiegesprek nog andere gesprekken hebben plaatsgevonden tussen betrokkene en de evaluator(en); dat het niet wil zeggen dat de juiste vakkennis, vakbekwaamheid, initiatief, werkbereidheid en zin voor efficiënt werken leidt tot de gevraagde kwaliteit; dat bij het criterium kwantiteit gewezen wordt op de beperkte taakomschrijving, dat betrokkene meer werk op zich kan nemen; XII-651-7/18 dat in het verhoor door de Bestendige Deputatie dd. 26 augustus 1997 de evaluatoren een duidelijke omschrijving van deze beoordeling hebben gegeven, welke de juistheid ervan bevestigt; dat ook hier weer door het gebrek aan trekken van grenzen tussen zijn eigen tussenkomsten en zijn functie=, de evaluatoren niet tevreden zijn over de geleverde dienstverlening; dat de vormelijke vereisten weliswaar aanwezig zijn maar dat dit niet automatisch inhoud dat kwalitatief, inhoudelijk de dienstverlening op peil staat; dat de ongunstige beoordeling hier dus niet in twijfel getrokken kan worden; Tot algemeen besluit stelt de heer Vanvoorden in zijn verweer dat er in de instelling een fundamenteel communicatieprobleem bestaat; dat de heer Vanvoorden mede beoordeeld werd door de directeur met wie hij nooit een werkgesprek voerde; Overwegende dat de heer Vanvoorden beoordeeld werd door twee evaluatoren, dat de heer Vanrobaeys, directeur aan alle voorwaarden zoals bepaald in het personeelsstatuut voldoet om als tweede evaluator te fungeren; dat rekening houdend met het verhoor van beide evaluatoren zich hier inderdaad de vraag rond communicatieproblemen stelt; dat deze communicatieproblemen echter niet zozeer betrekking blijken te hebben op de hoeveelheid gesprekken dan wel op het begrip en het aanvaarden van welbepaalde richtlijnen; Overwegende dat de evaluatie overeenkomstig de omzendbrief van 14 juli 1993 niet mag worden opgevat als een sanctiemiddel maar wel als begeleidingsmiddel; dat de evaluatoren in dit evaluatierapport duidelijk een aantal tekortkomingen aanhaalden waaraan in de toekomst gewerkt dient te worden; Overwegende dat de heer Vanvoorden verder in zijn verweer aanhaalt dat het functioneringsgesprek werd gevoerd door een medewerker die ondertussen het Kunstencentrum verlaten heeft; dat er nooit een ander werkgesprek is gevoerd met de huidige eerste evaluator mevrouw XXXXX; dat het evaluatiegesprek het eerste gesprek is dat betrokkene met mevrouw XXXXX had; Overwegende dat statutair slechts één functioneringsgesprek verplicht moet plaatsvinden voor de evaluatie; dat statutair nergens bepaald is door wie dit functioneringsgesprek dient gevoerd te worden; dat dus statutair ook nergens bepaald is dat het functioneringsgesprek door de eerste evaluator gevoerd moet worden; dat de afspraken gemaakt tijdens het functioneringsgesprek vermeld worden in het verslag van het functioneringsgesprek; dat mevrouw XXXXX in het bezit is van alle verslagen van functioneringsgesprekken die ooit gevoerd zijn met de heer M. Vanvoorden; Overwegende dat het functioneringsgesprek weliswaar een verplicht onderdeel is van de evaluatie, maar daar toch duidelijk van onderscheiden is; XII-651-8/18 dat het functioneringsgesprek waarnaar wordt gerefereerd, een formeel voorgeschreven stadium is in de evaluatieprocedure; dat iedere hiërarchische chef op ieder ogenblik gesprekken over het werk kan houden met zijn medewerkers en hierbij al dan niet opmerkingen kan formuleren over de wijze van taakvervulling van het personeelslid; dat het zelfs aangewezen is dat een leidinggevende die opmerkingen wenst te formuleren over de taakvervulling van zijn medewerkers, die opmerkingen niet >opspaart= voor het functioneringsgesprek; Overwegende dat nergens formeel kan aangetoond worden dat er geen gesprekken plaatsvonden tussen de leidinggevende en het betrokken personeelslid; dat mevrouw XXXXX tijdens haar verhoor door de Bestendige Deputatie herhaaldelijk het tegendeel beweerde; dat daarenboven elk personeelslid zelf initiatief kan nemen om bijkomende functioneringsgesprekken aan te vragen; Overwegende dat er bijgevolg geen redenen zijn om de evaluatie in twijfel te trekken; Overwegende dat de heer Vanvoorden verder aanhaalt dat de evaluatoren in het rapport verwijzen naar de taakomschrijving van betrokkene; Overwegende dat de verwijzing naar >taakomschrijving= in het evaluatierapport van de heer Vanvoorden plaats vond bij het criterium >kwantiteit=; een criterium waarop betrokkene een gunstige beoordeling ontving; Overwegende dat het administratief statuut van het provinciepersoneel zoals vastgesteld door de provincieraad op 20 december1995 bepaalt dat een personeelslid enkel beroep kan instellen indien de eindevaluatie ongunstig is; dat de ongunstige beoordeling tot stand kwam op basis van statutair vastgelegde beslissingsregels; dat de ongunstige eindbeoordeling aldus gebaseerd is op de ongunstige beoordeling van de criteria aanpassingsvermogen, houding t.a.v. de leiding, houding t.a.v. publiek, verantwoordelijkheid en kwaliteit; Overwegende dat het bestuur de heer Vanvoorden niet kan begunstigen t.o.v. andere personeelsleden die statutair geen beroep kunnen instellen tegen de omschrijving van gunstig beoordeelde criteria; dat net als voor alle andere personeelsleden opmerkingen inzake deze criteria opgenomen wordt in het individueel personeelsdossier; dat het verweer betreffende deze criteria dus niet als bewijsmateriaal kan fungeren en dan ook niet weerlegd dient te worden; Overwegende dat in het verweer tot slot wordt aangehaald dat tijdens het laatste functioneringsgesprek met de heer S. Dusoleil één essentieel criterium nummer 10 wordt gewijzigd in nummer 8; dat in het evaluatierapport hier geen rekening mee werd gehouden dat nr. 10 nog steeds als essentieel criterium wordt gehanteerd; dat dit een zeer pijnlijke aangelegenheid is want indien nr. 10 geen essentieel criterium meer was de heer M. Vanvoorden geen ongunstige eindevaluatie had gehad; De heer Vanvoorden stelt in zijn verweer dat de evaluatoren hier oneigenlijk en zeer slordig omsprongen met de methodiek van het evaluatiesysteem; XII-651-9/18 Overwegende dat de heer Vanvoorden een ongunstige beoordeling ontving op twee essentiële criteria en drie niet essentiële criteria; dat de ongunstige eindbeoordeling bepaald wordt door statutair vastgelegde beslissingsregels; dat als zouden de evaluatoren de verkeerde essentiële criteria gehanteerd hebben en het criterium 10 niet-essentieel zou zijn; de eindbeoordeling dan nog steeds ongunstig was geweest; dat de eindbeoordeling dan tot stand was gekomen door één maal ongunstig op een essentieel criterium en vier maal ongunstig op een niet- essentieel criterium; dat de beslissingsregels duidelijk stellen dat men enkel een gunstige beoordeling krijgt indien betrokkene maximum één maal ongunstig heeft op een essentieel criterium en drie maal ongunstig op een niet essentieel criterium; Overwegende dat naar aanleiding van de tweede verkorte evaluatie de criteria geclusterd werden en naar aanleiding hiervan ook een nieuwe nummering kregen; dat deze clustering en nieuwe nummering door de Bestendige Deputatie werden goedgekeurd in zitting dd. 29 mei 1997; dat op basis van het verslag van het functioneringsgesprek de heer Dusoleil in samenspraak met de heer Vanvoorden inderdaad het essentieel criterium 10 omvormden in een niet-essentieel criteria en dat in plaats hiervan nr. 8 een essentieel- criterium werd; dat met andere woorden op basis van het oude evaluatieboekje het essentieel criterium nr. 10 zijnde >ordelijkheid en netheid= vervangen werd als essentieel criterium door nr. 8 >namelijk houding ten aanzien van het publiek=; dat na het functioneringsgesprek afgesproken werd dat de volgende essentiële criteria golden voor de tweede verkorte evaluatie; vakbekwaamheid