Arrest 176721 - Plannen van aanleg - 13/11/2007

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 13 november 2007 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2007:ARR.176.721 Rolnummer: A. 147061/X-11735 Zaak: Arrest 176721 - Plannen van aanleg - 13/11/2007 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2007-12-04 Raadplegingen: 58 - laatst gezien 2026-06-30 04:04 Fiche Arrest nr 176.721 van 13 november 2007 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Plannen van aanleg Beslissing : Verwerping Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK. nr. 176.721 van 13 november 2007 in de zaak A. 147.061/X-11.

1. In zake : de VLAAMSE HUISVESTINGSMAATSCHAPPIJ, thans de VLAAMSE MAATSCHAPPIJ VOOR SOCIAAL WONEN, die woonplaats kiest bij advocaten J. BOUCKAERT en T. GEVERS, kantoor houdende te 1000 BRUSSEL, Loksumstraat 25 tegen :
2. het Vlaamse Gewest, vertegenwoordigd door de Vlaamse regering, dat woonplaats kiest bij advocaat H. VAN BURM, kantoor houdende te 9000 GENT, Cyriel Buyssestraat 12,
3. de stad EEKLO, die woonplaats kiest bij advocaat J. MERTENS, kantoor houdende te 9000 GENT, Bagattenstraat
4. D E R A A D V A N S T A T E, Xe K A M E R, Gezien het verzoekschrift dat de VLAAMSE HUISVESTINGS- MAATSCHAPPIJ op 27 januari 2004 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van het besluit van 4 november 2003 van de Vlaamse minister van Financiën en Begroting, Ruimtelijke Ordening, Wetenschappen en Technologische Innovatie waarbij het bijzonder plan van aanleg “nr. 17 Fusiekliniek” genaamd, van de gemeente Eeklo, bestaande uit een plan van de bestaande toestand, een bestemmingsplan, bijhorende stedenbouwkundige voorschriften en een ont- eigeningsplan met bijhorende onteigeningstabel wordt goedgekeurd, wordt verklaard dat het algemeen nut de inbezitneming vordert van de onroerende goederen aangegeven op het onteigeningsplan en aan de gemeente Eeklo machtiging tot onteigening wordt verleend; Gezien de regelmatig gewisselde memories van antwoord en van wederantwoord; X-11.735-1/16 Gezien het verslag opgemaakt door auditeur S. DE TAEYE; Gelet op de beschikking van 18 oktober 2006 die de neerlegging ter griffie van het verslag en van het dossier gelast; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan de partijen en gezien de regelmatig gewisselde laatste memories; Gelet op de beschikking van 5 maart 2007 waarbij de terecht- zitting bepaald wordt op 30 maart 2007; Gehoord het verslag van kamervoorzitter R. STEVENS; Gehoord de opmerkingen van advocaat T. GEVERS, die verschijnt voor de verzoekende partij, van advocaat B. VANLEE die loco advocaat H. VAN BURM verschijnt voor de eerste verwerende partij, en van advocaat B. POELEMANS die loco advocaat J. MERTENS verschijnt voor de tweede verwerende partij; Gehoord het eensluidend advies van auditeur S. DE TAEYE; Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
5. Feiten Overwegende dat de gegevens van de zaak als volgt kunnen worden samengevat : 1.
6. Het bestreden bijzonder plan van aanleg beslaat een oppervlakte van ongeveer 17ha en ligt ingesloten tussen de Blakstraat, de Raverschootstraat en de Ringlaan. Het gebied is volgens het bij koninklijk besluit van 24 maart 1978 vastgestelde gewestplan Eeklo-Aalter gelegen in woonuitbreidingsgebied. 1.
7. De verzoekende partij heeft als rechtsvoorganger de Nationale Maatschappij voor de Huisvesting. Die maatschappij werd bij koninklijk besluit van 8 september 1981 gemachtigd tot onteigening, middels de rechtspleging bij X-11.735-2/16 dringende omstandigheden, van een aantal percelen gelegen te Eeklo aan de Raverschootstraat en de Blakstraat, 16ha 63a groot “om de erkende vennootschap ‘Meetjeslandse Bouwmaatschappij voor Volkswoningen’ te Eeklo de mogelijkheid te bieden haar programma voor de bouw van sociale woningen uit te voeren”. 1.
8. Tussen 1981 en 1987 verwerft de rechtsvoorganger van de verzoekende partij een aantal percelen in der minne en een aantal door gerechtelijke onteigening. Bij authentieke akte van 10 november 1987 verkoopt die rechts- voorganger het geheel van de gronden aan de Meetjeslandse Bouwmaatschappij voor Volkswoningen. 1.
9. Het sociale woonproject werd nooit gerealiseerd. Het gebied bestaat thans uit akkerland, weide en bos. Ingevolge de niet-realisatie van het sociale woonproject op de kwestieuze gronden werden door enkele indertijd onteigende personen gerechtelijke procedures ingeleid teneinde weder in bezit gesteld te worden van de gronden die begin de jaren ’80 door verzoeksters rechtsvoorganger werden onteigend. 1.
10. Op 25 maart 2002 wordt het ontwerp van het bijzonder plan van aanleg nr. 17 Fusiekliniek door de gemeenteraad van de stad Eeklo voorlopig aanvaard. 1.
11. Van 22 april 2002 tot en met 21 mei 2002 wordt vervolgens een openbaar onderzoek georganiseerd. Er worden twee bezwaren ingediend, waaronder door de Meetjeslandse Bouwmaatschappij voor Volkswoningen. 1.
12. Op 7 juni 2002 neemt het college van burgemeester en schepenen van de stad Eeklo kennis van de ingediende bezwaren en wordt beslist dat de procedure kan worden voortgezet. 1.
13. Op 25 juni 2002 worden de ingediende bezwaren besproken door de GECORO en ongegrond bevonden. 1.
14. Op 26 augustus 2002 keurt de gemeenteraad van de stad Eeklo het X-11.735-3/16 bestreden bijzonder plan van aanleg nr. 17 Fusiekliniek, bestaande uit een plan van de bestaande toestand, een bestemmingsplan met bijbehorende stedenbouwkundige voorschriften en een onteigeningsplan, definitief goed. 1.
15. Bij besluit van 4 november 2003 van de Vlaamse minister van Financiën en Begroting, Ruimtelijke Ordening, Wetenschappen en Technologische Innovatie wordt het bijzonder plan van aanleg nr. 17 Fusiekliniek van de stad Eeklo goedgekeurd. Dit is het bestreden besluit;
16. Ontvankelijkheid van het beroep 2.
17. Standpunten van de partijen 2.1.
18. Overwegende dat de verzoekende partij in haar verzoekschrift haar belang uiteenzet als volgt : “Overeenkomstig artikel 19, eerste lid van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan een vordering tot nietigverklaring van een administratieve rechtshandeling slechts voor de afdeling administratie van de Raad van State worden gebracht door een partij die doet blijken van een benadeling of een belang. De verzoekende partij is er dan ook toe gehouden door middel van concrete en duidelijke gegevens aan te tonen waarin zijn persoonlijk belang bestaat. De bestreden beslissing heeft tot gevolg dat een groot gebied, bestemd voor sociale woningbouw, een andere bestemming krijgt. Nu dit impliceert dat op zeer grote schaal woonuitbreidingsgebieden worden omgezet in gebieden met bestemmingen, andere dan woonbestemmingen, ziet de verzoekende partij haar belangen als sociale huisvestingsmaatschappij (geschaad). Verzoekende partij geeft derhalve onmiskenbaar blijk van het rechtens vereiste belang bij huidige annulatieprocedure”; 2.1.
19. Overwegende dat de eerste verwerende partij in haar memorie van antwoord een exceptie van onontvankelijkheid, gestoeld op het gebrek aan belang, inroept; dat zij het volgende stelt : “Overeenkomstig art. 19 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan een beroep tot nietigverklaring enkel worden ingediend door een partij die doet blijken van een benadeling of van een belang. Naar vaste rechtspraak dient de verzoeker blijkt te geven van een rechtstreeks en persoonlijk belang. De verzoekster stelt dat de bestreden beslissing tot gevolg heeft dat een groot gebied, bestemd voor sociale woningbouw, een andere bestemming krijgt en haar belangen geschaad worden omdat op zeer grote schaal woonuitbreidingsgebieden (worden) omgezet in gebieden met een andere bestemming. X-11.735-4/16 Naar het oordeel van de concludente is deze argumentatie niet afdoende om te besluiten tot een rechtstreeks en persoonlijk belang in hoofde van de verzoekster. Concludente merkt op dat de verzoekster geen eigenaar is, noch anderszins enige rechten kan laten gelden m.b.t. de grondpercelen die deel uitmaken van het gebied dat wordt bestreken door het BPA n/
20. Het is uitsluitend de Meetjeslandse Bouwmaatschappij voor Volkswoningen (hierna M.B.V.) die eigenaar is van een aantal percelen, gelegen aan de Raverschootstraat en Blakstraat, zodat naar het oordeel van de verzoekster het alleen deze maatschappij was die van enig belang kon doen blijken. Het is overigens niet de huidige verzoekster, doch wel (en uitsluitend) de M.B.V. die het bezwaarschrift heeft ingediend waaromtrent een duidelijk en gemotiveerd standpunt werd ingenomen door de Stad Eeklo. Concludente stelt vast dat de M.B.V. geen vernietigingsberoep heeft ingesteld, waaruit moet worden afgeleid dat zij het BPA n/ 17 en de ministeriële goedkeuringsbeslissing heeft aanvaard. Hoe dan ook: vermits de huidige verzoekster geen rechten heeft m.b.t. de percelen aan de Raverschootstraat en de Blakstraat kan zij bezwaarlijk van enig belang doen blijken bij de huidige procedure. De loutere omstandigheid dat de bestemming van woonuitbreidingsgebied wordt gewijzigd maakt voor de verzoekster geen schending van haar belangen uit. Woonuitbreidingsgebieden zijn immers in wezen opgevat als reservezones van het woongebied en een instrument tot het voeren van een grondbeleid (...). Woonuitbreidingsgebieden zijn uit hun aard derhalve niet uitsluitend bestemd voor sociale woningbouw en het is niet omdat de verzoekster een sociale huisvestingsmaatschappij is dat zij zich vermag op te werpen als hoeder van elk woonuitbreidingsgebied te lande. Dit klemt des te meer nu sedert 1978 de bestemming van de gronden niet werd gerealiseerd. De handelswijze van de verzoekster is onverzoenbaar met de vereiste van een rechtstreeks en persoonlijk belang. Naar het oordeel van de concludente getuigt de verzoekster derhalve niet van het rechtens vereiste belang en dient de vordering te worden afgewezen wegens gebrek aan belang”; 2.1.
21. Overwegende dat de tweede verwerende partij in haar memorie van antwoord een exceptie van onontvankelijkheid, eveneens gestoeld op het gebrek aan belang, inroept; dat zij het volgende stelt : “
22. De verzoekende partij houdt in haar verzoekschrift zeer summier voor dat zij beschikt over het in het artikel 19, eerste lid van de gecoördineerde wetten R.v.St. bedoelde belang, met name omdat de bestreden beslissing tot gevolg zou hebben dat een groot gebied, bestemd voor sociale woningbouw, een andere bestemming krijgt, dat op zeer grote schaal woonuitbreidingsgebieden worden omgezet in gebieden met bestemmingen andere dan woonbestemming, zodat haar belangen als sociale huisvestingsmaatschappij worden geschaad.
23. De tweede verwerende partij is van oordeel dat dit op zich niet afdoende is om te kunnen gewagen van een persoonlijk, rechtstreeks, griefhoudend en geoorloofd belang dat rechtens vereist is om een ontvankelijk annulatieverzoek bij Uw Raad te kunnen indienen. X-11.735-5/16 * De verzoekende partij is, als volkomen rechtspersoon, geen eigenares van de gronden waarop het BPA nr. 17 ‘Fusiekliniek’ en het onteigeningsplan slaat. Zij bezit er ook geen andere zakenrechtelijke of persoonlijke rechten op. * Haar rechtsvoorganger heeft die gronden in het verre verleden (meer dan 20 jaar geleden) weliswaar onteigend in eigen naam en voor eigen rekening, zoals uit de akten en (procedures) blijkt, maar die gronden werden in 1987 ‘en bloc’ verkocht en overgedragen aan de MBV, eveneens een volkomen rechtspersoon, die er sedertdien en ook thans erga omnes de enige volle eigenares van is. * De verzoekende partij heeft ook geen bezwaarschrift ingediend tijdens het openbaar onderzoek betreffende het BPA. * Met een uitdrukkelijke beslissing van de Raad van Bestuur van de MBV van 20 januari 2004, heeft de eigenares MBV unaniem beslist op twee onthoudingen na, om geen schorsings-, noch vernietigingsberoep in te dienen bij Uw Raad tegen het goedgekeurde BPA. Die beslissing was onder meer ingegeven door de vaststelling van de Raad dat de door het Gemeentebestuur in het vooruitzicht gestelde ‘compensaties’ best gerealiseerd kunnen worden in het kader van een partnership tussen de Stad Eeklo en de MBV, en niet in een conflictsituatie, en mede gelet op het zeer grote bovengemeentelijk en regionale belang van de inplanting van de fusiekliniek aldaar. De MBV heeft zich aldus uitdrukkelijk neergelegd bij het nieuwe BPA, en bij de gemotiveerde weerlegging van haar bezwaarschrift. * De verzoekende partij is ook geen omwonende of buur van de percelen grond waarop het nieuwe BPA slaat, zodat zij ook uit die hoedanigheid geen belang kan putten. Haar patrimoniale belangen zijn niet in het gedrang. * Sedert 1981 is de bestemming sociale woningbouw waarvoor onteigend werd bij hoogdringendheid, nooit gerealiseerd geworden, noch door NMH, noch door de verzoekende partij, noch door de MBV. De gronden hebben al die jaren gewoon braak gelegen en er is geen enkele poging ondernomen om ze aan te snijden. Er is zelfs geen begin van uitvoering gemaakt met enig project van sociale woningbouw aldaar. In die omstandigheden is het zeker niet ernstig om vandaag voor te houden dat de belangen van de verzoekende partij in het gedrang zouden worden gebracht door de wijziging van bestemming ten voordele van een onbetwist algemeen belang dat wel op korte termijn zal gerealiseerd worden. * Bovendien staat vast dat de visie van de verzoekende partij en van haar politieke overheden op het woonbeleid en de sociale woningbouw zeer ingrijpend is gewijzigd, zodat vaststaat dat zij ter plekke nooit nog grootschalige sociale woningbouw zal realiseren. Vandaag streeft men naar een sociale mix, kleinschalige projecten, integratie van verschillende sociale groepen, gettovorming vermijden en vernieuwbouw. Op beter geschikte plaatsen in de binnenstad zal via het gemeentelijk structuurplan ruimte worden geboden voor sociale woningbouw. Dat is overigens al jaren in de praktijk gebracht door de MBV en werd vastgesteld en erkend door alle beleidsniveau’s. Dat blijkt ook afdoende uit de recente beleidsverklaringen van de opeenvolgende Vlaamse Ministers bevoegd voor het woonbeleid en de sociale huisvesting (...): (...) * De tweede verwerende partij wenst overigens te onderstrepen dat het percentage sociale woningen binnen haar territorium nu reeds tot de allerhoogste van gans Vlaanderen behoort. Het sociaal woonbeleid in de stad vertoont derhalve helemaal geen leemten, en er bestaat een belangrijke traditie om binnen vrijgekomen industriële of andere gebieden voldoende ruimte te X-11.735-6/16 laten voor sociale woningbouw. Er zijn geen redenen om te twijfelen aan de ‘compensatie’-beloften van de Gemeenteraad. Dat kan en zal onder meer het geval zijn op de huidige locatie van de Heilig Hart Kliniek eens de nieuwe kliniek gerealiseerd en die site overgedragen aan de Stad Eeklo. * De verzoekende partij heeft overigens in een aantal (authentieke) akten houdende dagvaarding van concludente zelf uitdrukkelijk (gerechtelijk) erkend: Dat in 1993 een woonbehoeftenstudie werd uitgevoerd voor de gronden tussen de Blakstraat (...), Galgestraat en Raveschootstraat door Stedenbouwkundige Goegebeur, die besloot ‘dat gezien de financiële evolutie binnen het huisvestingsbeleid en het nijpend tekort aan geldelijke middelen deze reservegronden slechts op zeer lange termijn aangesneden zullen worden’. Dat was toen al een tiental jaren na de onteigening bij hoogdringendheid. Sedertdien zijn er nogmaals 10 jaar verstreken zonder enig project. Het verloren gaan van deze grondreserve voor sociale woningbouw is dus kennelijk niet het gevolg van het bestreden BPA. Veeleer is het BPA er onder meer kunnen komen omdat die gronden al 20 jaar ongebruikt zijn blijven liggen en er geen redelijke vooruitzichten zijn dat er ooit een sociaal bouwproject zal worden voorgesteld en gerealiseerd. Zodoende bezit de verzoekende partij geen rechtmatig belang. Haar actie is eerder als een loutere blokkering te beschouwen, zonder dat ze zelf plannen heeft tot sociale woningbouw. * De vordering van de verzoekende partij doorstaat vanzelfsprekend ook niet een belangenafweging, nu het blokkeren van het project Fusiekliniek grote en onherstelbare gevolgen zou hebben voor gans de regio, waarvoor geen compensatie of alternatief mogelijk is op dit ogenblik. Indien de fusiekliniek er niet komt, b.v. door de blokkering die de verzoekende partij nastreeft, dan zal de bestaande kliniek op termijn gesloten moeten worden overeenkomstig de (vigerende) regels, en zullen de inwoners van het Meetjesland geheel aangewezen zijn op de klinieken in Brugge en Gent. Dat zou een zeer kwalijke zaak zijn voor de bewoners, volkomen in strijd met het algemeen belang. Herhaalde malen heeft de verzoekende partij tijdens de vele vergaderingen overigens reeds kenbaar gemaakt dat dit annulatieverzoek in werkelijkheid enkel wordt ingediend (lees: misbruikt) als een drukmiddel tegen (...) de Stad Eeklo om haar ertoe te dwingen een verbindende, maar onwettige overeenkomst te sluiten met de MBV betreffende zogenaamde ‘compensaties’, waarbij de Stad onder meer het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel zou moeten schenden, een monopolie toekennen ten nadele van andere huisvestingsmaatschappijen, enz.. Dat misbruik van het aanwenden van een proceduremiddel blijkt onder meer uit het eerder genoemde verslag van de vergadering van de MBV. De verzoekende partij heeft geen rechtmatig belang”; 2.1.
24. Overwegende dat de verzoekende partij in haar memorie van wederantwoord het volgende repliceert : “
25. Vooreerst merkt verzoekende partij op dat verwerende partijen er beide verkeerdelijk van uitgaan dat een verzoek tot nietigverklaring van een BPA enkel op ontvankelijke wijze kan worden ingesteld door degene die eigenaar is, omwonende of buur van percelen die gelegen zijn binnen de omschrijving van dit BPA. Het is niet omdat men geen zakenrechtelijke of persoonlijke rechten heeft op de betrokken gronden, dat men niet in een andere hoedanigheid over X-11.735-7/16 een voldoende belang kan beschikken om op ontvankelijke wijze een vordering tot nietigverklaring in te stellen. Zoals verzoekende partij uiteenzette in het verzoekschrift tot nietigverklaring dd. 27 januari 2004 (p. 6), bestaat dit ‘ander’ belang er in casu in dat de bestreden beslissing ertoe leidt dat een groot gebied, bestemd voor sociale woningbouw, een andere bestemming krijgt. Nu dit impliceert dat op zeer grote schaal woonuitbreidingsgebieden worden omgezet in gebieden met bestemmingen, andere dan woonbestemmingen, ziet verzoekende partij haar belangen als sociale huisvestingsmaatschappij geschaad.
26. Voor het onderzoek van de ontvankelijkheid van de vordering is het weliswaar relevant om na te gaan of de bestreden beslissing in laatste aanleg genomen is, d.w.z. dat ertegen geen administratieve beroepsprocedures meer openstaan. In de rechtspraak van de Raad van State wordt evenwel niet vereist dat de personen die bij de Raad van State beroep instellen ook zelf de administratieve beroepsprocedure hebben uitgeput (...). Uw Raad oordeelde tevens inzake milieuvergunningen dat het niet vereist is dat een omwonende tijdens een openbaar onderzoek een bezwaar heeft ingediend opdat hij op ontvankelijke wijze de vernietiging zou kunnen vorderen van het milieuvergunningsbesluit (...). De argumentatie van verwerende partijen dat verzoekende partij niet op ontvankelijke wijze een annulatieprocedure kan instellen omdat zij geen bezwaarschrift heeft ingediend tijdens het openbaar onderzoek, kan dan ook niet worden gevolgd.
27. Verzoekende partij ziet niet goed in wat verwerende partijen wensen te bereiken met de opmerking dat de MBV zich heeft neergelegd bij het BPA nr. 17 en de ministeriële goedkeuringsbeslissing. Het is immers niet omdat één betrokkene zich schikt in de situatie, dat anderen dit ook moeten doen en niet voor hun eigen belangen zouden mogen opkomen.
28. Het staat thans inderdaad vast dat de bestemming van de gronden tot sociale woningbouw nooit meer zal worden gerealiseerd, zoals tweede verwerende partij stelt. Dit is echter niet te wijten aan het gebrek aan initiatief van de betrokken partijen, of aan een beweerde wijziging in het beleid inzake sociale huisvesting. Het definitief karakter van het niet-realiseren van de bestemming volgt wel degelijk uit de bestreden beslissing, waardoor het woonuitbreidingsgebied dat eigendom is van een sociale huisvestingsmaatschappij, een andere bestemming dan een woonbestemming krijgt. Het is net die onmogelijkheid om de bestemming van de betrokken gronden tot sociale woningbouw te realiseren, die het belang van verzoekende partij bij huidige annulatievordering uitmaakt. Het feit dat woonuitbreidingsgebieden niet uitsluitend voor sociale woningbouw bestemd zouden zijn, neemt niet weg dat zij wel exclusief bestemd zijn voor groepswoningbouw en, wat de gronden in casu betreft, voor sociale woningbouw, nu deze gronden de eigendom waren van een sociale huisvestingsmaatschappij. Overigens zou het niet-realiseren van de bestemming tot sociale woningbouw niet zonder meer kunnen worden toegeschreven aan een zogenaamde wijziging in het sociale huisvestingsbeleid. Niets wijst er immers op dat een project op deze gronden niet zou kunnen streven naar een sociale mix en een bevordering van de integratie van diverse sociale groepen, wat volgens tweede verwerende partij de kern van het actuele sociale huisvestingsbeleid uitmaakt.
29. Tweede verwerende partij draait de zaken om, waar zij stelt dat het BPA nr. 17 er is kunnen komen omdat de betrokken gronden nooit werden ontwikkeld. Zoals verzoekende partij reeds uiteenzette, is de niet-ontwikkeling van deze gronden te wijten aan het strikte stedenbouwkundig beleid, o.m. van eerste verwerende partij. Eens dit beleid versoepelde, werd de ontwikkeling van X-11.735-8/16 de gronden gedwarsboomd door de plannen van eerste verzoekende partij om een BPA op te maken voor de realisatie van een fusiekliniek (...). Het gaat dan ook niet op om te stellen dat het verlies van de grondreserve niet te wijten is aan de bestreden beslissing.
30. De bewering als zou huidige annulatievordering er enkel op gericht zijn om de plannen van eerste verwerende partij te dwarsbomen, is volkomen uit de lucht gegrepen en flagrant onjuist. Tweede verwerende partij voert geen enkel concreet element aan ter staving van deze bewering. Verzoekende partij heeft wel degelijk een rechtmatig belang. Overigens komt het doel dat verzoekende partij met haar vordering nastreeft, eveneens ten goede aan het algemeen belang. Indien haar vordering wordt ingewilligd, komen de betrokken gronden immers weer vrij voor sociale woningbouw, waardoor een aanzienlijk aantal gezinnen onder gunstige voorwaarden een eigen woning kunnen verwerven. In dit kader merkt verzoekende partij op dat de bewering van tweede verwerende partij dat de fusiekliniek enkel op die éne plaats zou kunnen worden gebouwd, niet opgaat. Indien de betrokken gronden door een soepeler stedenbouwkundig beleid wel ontwikkeld hadden kunnen worden voor sociale woningbouw, dan was het thans uiteraard onmogelijk geweest om op de litigieuze gronden een fusiekliniek op te richten. Vanzelfsprekend zou in die omstandigheden naar een alternatief worden gezocht. Niets belet dat ook thans van dit alternatief gebruik gemaakt wordt, zodat de betrokken gronden hun bestemming voor sociale woningbouw kunnen behouden, Het is net de belangenafweging waarop tweede verwerende partij zich beroept, die noopt tot het hanteren van een alternatief voor de fusiekliniek, zodat de gronden kunnen worden voorbehouden voor sociale woningbouw.
31. Verzoekende partij leest met verbijstering dat tweede verwerende partij haar verwijt huidige annulatievordering aan te wenden als een drukkingsmiddel om van de Stad Eeklo te bekomen dat deze een volgens haar onwettige overeenkomst zou sluiten met de MBV inzake te verlenen compensaties. Deze bewering snijdt geen hout en getuigt zelfs van kwade trouw van tweede verwerende partij, die geen enkel concreet element aanvoert dat ook maar enig begin van bewijs van dergelijk misbruik zou kunnen uitmaken. Bovendien is deze insinuatie volstrekt in strijd met de waarheid. Het is de Stad Eeklo zelf die zgn. ‘compensaties’ heeft voorgesteld aan de M.B.V. (zie stuk 12). Tot slot en niet in het minst heeft de MBV het zgn. ‘compensatie-aanbod’ van de Stad Eeklo afgewezen en werd de gerechtelijke onteigeningsprocedure inmiddels aangevat (...).
32. Uit hetgeen voorafgaat, volgt dat verzoekende partij blijk geeft van het rechtens vereiste belang bij huidige annulatieprocedure”; dat zij daar in haar laatste memorie het volgende aan toevoegt : “5.
33. Zoals reeds beschreven in het verzoekschrift en de memorie van wederantwoord, werd verzoekende partij bij Koninklijk Besluit van 8 september 1981 (...), gemachtigd tot een onteigening ten algemene nutte van een aantal percelen, gelegen te Eeklo, Raverschootstraat en Blakstraat. Op 10 november 1987 werden deze gronden verkocht aan de MBV. Het zijn deze gronden die begrepen zijn in het beheersingsgebied van het BPA nr. 17 Fusiekliniek, ter uitvoering waarvan de Vlaamse Minister van Financiën en Begroting, Ruimtelijke Ordening, Wetenschappen en Technologische Innovatie bij besluiten van 11 maart 2004