Arrest 178157 - Milieuvergunningen - 20/12/2007

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 20 december 2007 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2007:ARR.178.157 Rolnummer: A. 102659/VII-23227 Zaak: Arrest 178157 - Milieuvergunningen - 20/12/2007 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2008-01-19 Raadplegingen: 54 - laatst gezien 2026-06-30 04:48 Fiche Arrest nr 178.157 van 20 december 2007 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Milieuvergunningen Beslissing : Verwerping Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK. nr. 178.157 van 20 december 2007 in de zaak A. 102.659/VII-23.227. In zake : Frans VAN DER CRUYSSEN, wonende te LENNIK, Saffelbergstraat 16 tegen : de deputatie van de provincie VLAAMS-BRABANT, die woonplaats kiest bij advocaat K. VAN ALSENOY, kantoor houdende te BRUSSEL, A. Dansaertstraat 92. tussenkomende partij : Jeannine VAN BELLINGHEN, wonende te LENNIK, Saffelbergstraat 3/1/ V. --------------------------------------------------------------------------------------------------- D E R A A D V A N S T A T E, VIIe K A M E R, Gezien het verzoekschrift dat Frans VAN DER CRUYSSEN op 30 maart 2001 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van het besluit van de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant van 22 februari 2001 waarbij het beroep ingesteld door verzoeker tegen de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Lennik van 25 september 2000, houdende het verlenen van een vergunning aan Ghislenus TIELEMANS voor het verder uitbaten van een schrijnwerkerij, gelegen aan de Joseph Van Den Bosschestraat 53 te Lennik, niet wordt ingewilligd, de beroepen beslissing wordt bevestigd en wordt aangevuld met een bijzondere milieuvergun- ningsvoorwaarde; Gezien het verzoekschrift tot tussenkomst van 19 juni 2001; Gelet op de beschikking van 25 juni 2001 die de tussenkomst van Jeannine VAN BELLINGHEN toelaat; Gezien de regelmatig gewisselde memories van antwoord en van wederantwoord; VII-23.227-1/23 Gezien het verslag opgemaakt door eerste auditeur-afdelingshoofd M. LEFEVER; Gelet op de beschikking van 4 september 2006 die de neerlegging ter griffie van het verslag en van het dossier gelast; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan de partijen en gezien de regelmatig gewisselde laatste memories; Gelet op de beschikking van 4 oktober 2007 waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 29 november 2007; Gehoord het verslag van kamervoorzitter L. HELLIN; Gehoord de opmerkingen van advocaat K. LEFEVER, die, loco advocaat K. VAN ALSENOY, verschijnt voor de verwerende partij, en van advocaat M. KIEKENS, die verschijnt voor de tussenkomende partij; Gehoord het eensluidend advies van eerste auditeur-afdelings- hoofd M. LEFEVER; Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973; 1. De feiten Overwegende dat de gegevens van de zaak als volgt kunnen worden samengevat : 1.1. Ghislenus TIELEMANS, overleden echtgenoot van de tussenkomende partij, baatte een schrijnwerkerij uit gelegen aan de Joseph Van Den Bosschestraat 53 te Lennik. Ghislenus TIELEMANS en de tussenkomende partij waren gehuwd onder het stelsel van scheiding van goederen met gemeenschap van aanwinsten ingevolge hun huwelijkscontract, verleden voor notaris WIELANT, voorheen te Gooik op 23 juli 1965. Overeenkomstig artikel 5 van dit huwelijkscontract, dat de toebedeling in de totaliteit bevat van de VII-23.227-2/23 gemeenschappelijke goederen in voordeel van de langstlevende echtgenoot, behoort de schrijnwerkerij thans aan de tussenkomende partij. 1.2. In 1989 wordt aan Ghislenus TIELEMANS (exploitant) een bouwvergunning verleend voor de uitbreiding van de werkplaats. Deze bouwvergunning wordt bij 's Raads arrest nr. 79.084 van 3 maart 1999, op verzoek van huidige verzoeker in de onderhavige zaak, vernietigd omdat het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Lennik het tegen de bouwvergunning ingediende bezwaar, met name dat de inrichting niet thuishoort in een woongebied, niet heeft beantwoord. Dientengevolge wordt de aanvraag opnieuw ingediend en gunstig geadviseerd door het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Lennik op 6 november 2000. In 1998 verkrijgt de exploitant nog een bouwvergunning voor het slopen van kantoren en het bouwen van garages tegen de zijgevel van de bestaande schrijnwerkerij. 1.3. De exploitant beschikt over een milieuvergunning voor de exploitatie van een schrijnwerkerij die afloopt op 4 september 2000. Op 12 juli 2000 dient hij een milieuvergunningsaanvraag in voor het verder uitbaten van de schrijnwerkerij. Verzoeker dient bezwaar in, maar het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Lennik verleent bij beslissing van 25 september 2000 de gevraagde vergunning voor een looptijd van twintig jaar. 1.4. Op 30 augustus 2000 laat de exploitant van de schrijnwerkerij op eigen initiatief een akoestisch onderzoek uitvoeren. Het verslag daarvan wordt op 5 september 2000 opgesteld en meegedeeld aan de Milieu-inspectie maar niet aan verzoeker. 1.5. Verzoeker stelt op 20 oktober 2000 beroep in tegen deze vergunning. Op 8 december 2000 vult verzoeker zijn beroepschrift aan, hij vraagt daarin inzage van het verslag van de geluidsmetingen die op 30 augustus 2000 zijn uitgevoerd. VII-23.227-3/23 1.6. In het kader van de beroepsprocedure wordt een aantal adviezen uitgebracht : (

1. a)Op 4 december 2000 geeft de afdeling Milieuvergunningen een gunstig advies. Zij verwerpt de argumentatie uit het beroepschrift; (
2. b)Op 6 december 2000 geeft de afdeling ROHM een gunstig advies; (
3. c)Op 10 januari 2001 adviseert de Provinciale Milieuvergunningscommissie unaniem het beroep niet in te willigen en de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Lennik te bevestigen, mits er de volgende bijzondere voorwaarde aan toe te voegen : "het verslag van het reeds uitgevoerde akoestisch onderzoek dient voor beoordeling cf. de bepalingen van Vlarem II overgezonden te worden aan de Afdeling milieuvergunningen en de afdeling milieu-inspectie. Een kopie dient eveneens ter kennisgeving overgezonden te worden aan de bestendige deputatie". 1.7. Op 22 februari 2001 volgt de bestendige deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant het advies van de Provinciale Milieuvergunningscommissie, waarvan zij de bewoordingen integraal overneemt. Dit is het bestreden besluit. Het is als volgt gemotiveerd : "Aanspraken van het beroepschrift en evaluatie : 1. Onvolledigheid van het aanvraagdossier : - het arrest van de Raad van State dat de bouwvergunning voor de schrijnwerkerij vernietigt werd niet bijgevoegd, - onvoldoende informatie over de geluidsdemping, - exploitatieplan ontbreekt. Evaluatie : - Het arrest nr. 79.084 van de Raad van State d.d. 03/03/1999 heeft betrekking op de vernietiging van de bouwvergunning voor de uitbreiding van een werkplaats. Deze vernietiging was gesteund op het feit dat de gemeente het bezwaarschrift, ingediend door de klager (zelfde als beroepindiener) tijdens het voorafgaand openbaar onderzoek niet heeft beantwoord en zonder verdere motivering van de bestaanbaarheid van de inrichting met het woongebied en de verenigbaarheid met de onmiddellijke omgeving de vergunning verleend had. Inmiddels werd de bouwvergunningsprocedure hernomen ( zie verder). - Het verslag van een geluidsstudie is geen element dat kan leiden tot de onvolledigheid (of onontvankelijkheid) van een milieuaanvraag. Aan het bedrijf werd in het verleden door de vergunningverlenende en/of toezichthoudende overheid geen geluidsstudie opgelegd. De exploitant heeft op eigen initiatief een akoestisch onderzoek laten uitvoeren omdat hij een klacht verwachtte van beroeper. Het akoestisch onderzoek werd als bijlage toegevoegd aan het proces-verbaal nr. BR.64.P7.000610/00 van 12/09/00 (cf. brief van de Gemeente Lennik van 18/12/00). Het verslag van het akoestisch onderzoek is niet toegevoegd aan het milieuvergunningsdossier maar werd wel overhandigd aan de adviseur van de AMV, belast met het onderzoek van de beroepsprocedure. Op expliciet verzoek VII-23.227-4/23 van de exploitant mocht het niet overgezonden worden aan dhr. Van der Cruyssen ( zie brief van G. Tielemans van 20/12/00). Hiermee is impliciet geantwoord op de brief van de beroepindiener (d.d. 08/12/00) ter aanvulling van zijn beroepschrift waarin hij om een afschrift van het verslag van het akoestisch onderzoek vraagt. Vermits echter geluidsemissie eigen is aan de uitbating van een schrijnwerkerij en maatregelen om deze te beperken een beoordelingscriterium is voor de verenigbaarheid van de uitbating met de bepalingen van Vlarem II, is de PMVC van oordeel dat het verslag van het akoestisch onderzoek voor beoordeling moet vrijgegeven worden aan de AMV en de afdeling milieu-inspectie cf. de bepalingen van Vlarem II. Een kopie dient eveneens ter kennisgeving overgezonden te worden aan de bestendige deputatie zodat dit voortaan deel uitmaakt van het dossier. De AMV en de AMI zullen cf. hun bevoegdheid ter zake oordelen of er voldoende maatregelen voorzien zijn, zoniet dienen saneringsmaatregelen voorgesteld te worden. 2. Niet voldaan aan de motiveringsplicht: - inhoud gunstige adviezen onbekend, - geen antwoord op de bezwaren, - geen maatregelen geluidshinder, verwijzing naar groenscherm is onvoldoende. Het gunstig advies waarnaar verwezen wordt in de beslissing van het CBS heeft betrekking op het advies uitgaande van de intergemeentelijke milieudienst van Haviland d.d. 02/08/2000. Dit advies was gunstig, bij naleving van de algemene en sectorale voorwaarden. Deze voorwaarden werden opgenomen in de beslissing van het CBS. Door het opleggen van deze voorwaarden werd tevens rekening gehouden met de opmerkingen van de klager. 3. Geen bouwvergunning voor de schrijnwerkerij. In tegenstelling tot wat beroepindiener ook onder punt 1 beweert, gaat de door de Raad van State vernietigde bouwvergunning enkel over de uitbreiding van de schrijnwerkerij door sloping van burelen en bouwen van garages. In de vernietigde bouwvergunning van 23/10/89 staat trouwens expliciet vermeld dat 'de constructie wordt ingeplant op 3m van de linkerperceelsgrens tegen de zijgevel van de bestaande schrijnwerkerij op 10,5m achter de achtergevel van de schrijnwerkerij'. De vereiste bouwvergunning diende dus opnieuw aangevraagd te worden. Dit is inmiddels gebeurd op 11/09/2000. In zitting van 06/11/2000 verleende het CBS van Lennik een gunstig advies tot regularisatie van de uitgevoerde werken (schrijnwerkerijwerkplaats). 4. Gebrek aan overgangsgebied op het terrein van de inrichting - intrinsieke hinderlijkheid. Geluidsemissie is eigen aan de uitbating van een schrijnwerkerij. Deze emissie dient tot een aanvaardbaar niveau beperkt te worden voor de omwonenden. Om geluidshinder te beperken werden cf. Vlarem II door het CBS van Lennik geluidsnormen opgelegd. Zo is het onder meer verboden luidruchtige werkzaamheden uit te oefenen tussen 19 u en 7 u, alsook op zon- en feestdagen. Uit het onaangekondigd plaatsbezoek door de AMV op 16 november 2000, omstreeks 16u30, is gebleken dat de werkzaamheden gestopt waren. Het groenscherm, dat volgens de beroepindiener nog niet geplaatst zou zijn, blijkt reeds een hoogte te hebben van bijna 4 m en bevindt zich tussen de werkplaats en de richting van de woning van de klager. Enkel tussen de tuin van de klager en deze van de exploitant werd geen groenscherm geplaatst. Deze tuinen zijn immers van elkaar gescheiden door een weide. Om de geluidshinder zoveel mogelijk te beperken, heeft de exploitant de motor die instaat voor de afzuiging van het houtstof, volledig ingekapseld. VII-23.227-5/23 De exploitant heeft op vrijwillige basis (zie boven) een volledig akoestisch onderzoek laten uitvoeren door een erkend deskundige. Dit onderzoek werd uitgevoerd aan de hand van steekproeven. Zowel uit de statistische als uit de frequentiemetingen, kwamen dezelfde besluiten naar voor. Namelijk dat de schrijnwerkerij een specifiek geluid veroorzaakt op het meetpunt ter hoogte van de achtertuin van de woning van de exploitant van ca. 38 dB(A). Ter hoogte van het raam van de slaapkamer van de beroepindiener werd een specifiek geluid gemeten van 44 dB(A). Uit de frequentie-analyse blijkt dat er duidelijk tonaliteit aanwezig is in de omgeving. Volgens Vlarem II dient het specifiek geluid gecorrigeerd te worden met 5 dB(A) bij tonaal karakter omdat tonaal geluid als hinderlijk ervaren wordt. Een toetsing met de richtwaarden uit Vlarem II voor woongebied tijdens de dagperiode (er wordt immers enkel tijdens de dag gewerkt), toont aan dat op grondniveau de geluidsdrukniveaus conform de richtwaarden zijn. Ter hoogte van het raam van de slaapkamer van de beroepindiener werd een specifiek geluid gemeten van 44 dB(A). Met bovengenoemde correctie (straf)factor van 5dB(A) geeft dit 49 dB(A) wat een overschrijding van de richtwaarde (45 dB(A)) betekent met 4 dB(A). Hierdoor is het aangewezen dat het verslag van het akoestisch onderzoek voor beoordeling vrijgegeven wordt aan de AMV en de afdeling milieu- inspectie cf. de bepalingen van Vlarem II en dat desgewenst saneringsmaatregelen voorgesteld en uitgevoerd worden. Hoorzitting : Op 20/12/00 heeft de exploitant gevraagd om gehoord te worden. Uit de overlijdensakte opgesteld op 22/12/00, blijkt dat de exploitant overleden is op 21/12/00. Mevrouw Jeannine Van Bellinghen, weduwe van Ghislenus Tielemans, is rechtsopvolger voor de schrijnwerkerij. Zij heeft aan Georges Tielemans, haar schoonbroer, volmacht gegeven om de hoorzitting van PMVC bij te wonen. Het bedrijf bestaat reeds meer dan honderd jaar. De gebuur/beroepindiener is ongeveer 15 j. geleden ter plaatse komen wonen. Op het atelier zijn slechts 2 à 3 personen aanwezig . De rest vertrekt 's morgens naar de werven. In het atelier zelf wordt weinig gewerkt. Het bedrijf werkt ook nog met een 28- tal mensen in onderaanneming maar die komen nooit in het atelier. De stofzuiginstallatie staat in een geïsoleerd atelier, in de grond en niet in het houtdroogmagazijn zoals beroeper beweert. De exploitant bevestigt dat de lichtkoepels méér geïsoleerd worden/zijn dan enkel met golfplaten. De exploitant bevestigt dat in de bouwtoelating door de gemeente een fout gemaakt werd die na vernietiging door de Raad van State kan rechtgezet worden. De exploitant bevestigt de aanwezigheid van een groenscherm. Doch benadrukt nogmaals dat tussen het eigendom van beroepindiener en tussen de exploitatie nog het eigendom van een andere buur ligt. Beroeper grenst dus niet aan de betrokken inrichting. De schrijnwerkerij is volgens het gewestplan Halle-Vilvoorde-Asse, vastgesteld bij koninklijk besluit van 07/03/1977, gelegen in een woongebied waarvoor art. 5 en 6 van het KB van 28/12/72 betreffende de inrichting en toepassing van gewestplannen van toepassing is. Conform bovengenoemd art. 5 en 6 dient beoordeeld te worden of de uitbating bestaanbaar is met de bestemming woongebied en verenigbaar is met de omgeving. VII-23.227-6/23 De exploitatie van een schrijnwerkerij, ingedeeld in klasse II mag volgens Vlarem II uitgebaat worden in een woongebied. Deze schrijnwerkerij is reeds sinds meer dan 100 jaar in exploitatie op dezelfde locatie. Het enige bezwaar dat tegen de uitbating van dit bedrijf werd ingediend, gaat uit van de indiener van dit beroep. De woning van deze klager bevindt zich op ca. 20 m afstand van de werkplaats. De tuin van deze klager wordt gescheiden van de werkplaats door een weide, eigendom van een andere buurman. De andere omwonenden, waarvan de perceelsgrenzen van hun woningen grenzen aan deze van de exploitant, noch de overburen, hebben ooit bezwaren ingediend tegen deze exploitatie. Op deze inrichting zijn 19 personen tewerkgesteld. Hiervan zijn er echter maar 3 personen die tewerkgesteld zijn in de werkplaats, zodat er slechts 3 machines tegelijkertijd kunnen gebruikt worden. De overige personeelsleden zijn chauffeurs of werklui die op andere locaties tewerkgesteld zijn, alsook administratief personeel. De kleine refter biedt slechts plaats voor een vijftal personen. De totale aanwezige drijfkracht voor de houtbewerkingsmachines bedraagt ( volgens de gegevens op het uitvoeringsplan) ongeveer : 46 pK (ongeveer 35 kW) verdeeld over 9 machines waarvan de stofafzuiging (7,5pK ) en de schuurmachine (7pK) de grootste drijfkracht hebben. Wetende dat de bovenste indelingsdrempel voor een klasse 2 uitbating 200 kW ( = 272 pK) is, mag besloten worden dat het hier om een kleinschalig bedrijf gaat. Samen met de houtopslag ( rubriek : 19.6) zijn dit de 2 enige klasse 2 - rubrieken. Het lozingsaspect, de gevraagde opslag van diesel, de grondwaterwinning en de stalplaats voor voertuigen zijn slechts ingedeeld in klasse 3. Het geheel van de uitbating heeft derhalve een eerder beperkte impact op de omgeving. Globaal kan worden gesteld dat de risico's voor de externe veiligheid, de hinder, de effecten op het leefmilieu, op de wateren, op de natuur en op de mens buiten de inrichting veroorzaakt door de exploitatie van de schrijnwerkerij bij naleving van de door het College van Lennik opgelegde exploitatie- voorwaarden, aangevuld met een bijzondere vergunningsvoorwaarde mbt. het akoestisch onderzoek, tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden beperkt. Er bestaat bijgevolg aanleiding toe de bestreden beslissing van het CBS van Lennik te bevestigen doch aan te vullen met een bijzondere vergunningsvoorwaarde mbt. het akoestisch onderzoek"; 2. De ontvankelijkheid 2.1. Overwegende dat de tussenkomende partij in haar verzoekschrift tot tussenkomst opwerpt dat het ingestelde beroep niet ontvankelijk is omdat tegen het bestreden besluit nog een administratief beroep bij de Vlaamse regering openstond dat niet werd uitgeput, dat het aldus niet om een in laatste aanleg genomen besluit gaat, dat zij zich voor deze stelling steunt op 's Raads arrest nr. 78.798 van 12 februari 1999 waarin wordt overwogen dat beroep kan worden ingesteld door elke natuurlijke - of rechtspersoon die tengevolge van een exploitatie rechtstreeks hinder kan ondervinden; VII-23.227-7/23 2.2. Overwegende dat artikel 23 van het decreet van 28 juni 1985 betreffende de milieuvergunning (hierna : milieuvergunningsdecreet) de beroeps- mogelijkheden die bestaan tegen milieuvergunningen vaststelt; dat de artikelen 49 en 51 van het besluit van de Vlaamse regering van 6 februari 1991 houdende vaststelling van het Vlaams reglement betreffende de milieuvergunning (hierna : Vlarem I) deze beroepsmogelijkheden uitwerken; dat uit deze artikelen blijkt dat tegen de beslissingen die in eerste aanleg worden genomen door het college van burgemeester en schepenen beroep kan worden ingesteld bij de deputatie van de provincieraad, en tegen de beslissingen die in eerste aanleg worden genomen door de deputatie in beroep kan worden gegaan bij de Vlaamse regering; dat er geen administratief beroep georganiseerd is tegen een in beroep door de deputatie genomen beslissing zodat een dergelijke beslissing wel degelijk een in laatste aanleg genomen beslissing is; dat in het door de tussenkomende partij geciteerd arrest nr. 78.798 van 12 februari 1999 van de Raad van State het volgende wordt overwogen : "Overwegende dat luidens artikel 24, § 1, van het decreet van 28 juni 1985 betreffende de milieuvergunning (milieuvergunningsdecreet), herhaald in artikel 49, § 1, 4/, van het besluit van de Vlaamse regering van 6 februari 1991 houdende vaststelling van het Vlaams reglement betreffende de milieuvergunning (Vlarem I), elke natuurlijke persoon die ten gevolge van de exploitatie van de inrichting rechtstreeks hinder kan ondervinden, beroep kan instellen tegen elke beslissing over een milieuvergunningsaanvraag van het college van burgemeester en schepenen"; dat dit arrest alleen vermeldt wie er beroep kan instellen tegen een beslissing over een milieuvergunningsaanvraag genomen door het college van burgemeester en schepenen; dat het arrest zich evenwel niet uitspreekt over het orgaan bij hetwelk in beroep kan worden gegaan; dat de geciteerde overweging daarenboven het beroep betreft tegen een beslissing van het college van burgemeester en schepenen terwijl het in casu gaat over een beroep tegen een beslissing van de bestendige deputatie; dat de exceptie wordt verworpen; 3. De gegrondheid 3.1.1. Overwegende dat verzoeker in het eerste middel de schending aanvoert van artikel 2, § 1, van het decreet van 18 mei 1999 houdende de organisatie van de ruimtelijke ordening, van artikel 5.1.0. van het koninklijk besluit van 28 december 1972 betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerp-gewestplannen en gewestplannen (hierna : het inrichtingsbesluit) en van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering VII-23.227-8/23 van de bestuurshandelingen, omdat de vergunde inrichting onverenigbaar is met de bestemming woongebied en het bestreden besluit onvoldoende aangeeft waarom het anders zou zijn, dat de toelaatbaarheid en aanvaardbaarheid van een inrichting door de overheid correct moet worden gecontroleerd op basis van een omstandige analyse van de bestaanbaarheid met het woongebied en de verenigbaarheid met de onmiddellijke omgeving, dat het bestreden besluit niet afdoende antwoordt op de door verzoeker aangevoerde elementen die aantonen dat de inrichting niet verenigbaar is met de bestemming woongebied; dat hij stelt dat er niet afdoende wordt geantwoord op het bezwaar dat er een gebrek aan overgangsgebied is op het terrein van de inrichting, zoals dit in een industriegebied is vereist, dat de overweging in het besluit, met name dat de woning van de "klager" -verzoeker - wordt gescheiden van de werkplaats door een weide, eigendom van een andere buur, daarop geen antwoord is, dat die eigendom geen weide is maar een moestuin, dat vanaf de Saffelbergstraat en zijn woning er een onverminderd uitzicht is op de werkplaats omdat in die richting geen groenscherm is aangelegd langs de perceelsgrenzen, dat het niet zeker is dat een groenscherm een milderend effect zou hebben op de geluidshinder; dat hij voorts meent dat het besluit evenmin een oplossing inhoudt voor het intrinsiek storend karakter van de exploitatie, die de kwaliteit van de woonfunctie in de onmiddellijke omgeving in het gedrang brengt, dat het vrijgeven en doorsturen van een akoestisch onderzoek niet volstaat en geen waarborg inhoudt dat effectief maatregelen worden genomen, dat, indien wordt getolereerd dat de vigerende geluidsnormen worden overschreden, de inrichting om redenen van ruimtelijke ordening veeleer thuishoort in een industriegebied, waar soepelere milieunormen van toepassing zijn dan in een woongebied; dat verzoeker beweert dat de argumentatie in het bestreden besluit, volgens dewelke deze schrijnwerkerij reeds sinds meer dan 100 jaar in exploitatie is op dezelfde locatie en de andere omwonenden, waarvan de perceelsgrenzen van hun woningen grenzen aan deze van de exploitant, noch de overburen, ooit bezwaren hebben ingediend tegen de exploitatie, voorbijgaat aan de door verzoeker gevoerde argumentatie betreffende de inplanting in woongebied, dat de verwijzing in het besluit naar de indeling in klasse 2 en naar het vermogen van de machines, niet tot uiting brengt waarom de inplanting in overeenstemming zou zijn met het gewestplan, nu de organisatie van het bedrijf en van de productie niet stroken met het concept "klein bedrijf of ambacht", dat de organisatie van de afzuiging van houtafval die gemeenschappelijk is voor alle houtbewerkingsmachines, de opslag van houtafval in een bunker en de afvoer ervan door middel van een lawaaierige op een vrachtwagen geplaatste zuiger, werkwijzen zijn die niet stroken met het concept "klein bedrijf"; VII-23.227-9/23 3.1.2. Overwegende dat de verwerende partij in haar memorie van antwoord repliceert dat, wat het eerste bezwaar betreft, het niet gaat over een industriegebied en er dus geen overgangsgebied moet zijn; dat zij, voorts, verwijst naar de in het bestreden besluit weergegeven vaststellingen die de afdeling Milieuvergunningen bij haar plaatsbezoek heeft gedaan; dat, wat de andere kritieken betreft, zij de motivering van het bestreden besluit citeert en concludeert dat er wel degelijk rekening werd gehouden met de bestaanbaarheid en de verenigbaarheid van de uitbating met de omgeving; dat zij meent dat de kritiek van verzoeker niet slaat op het feit of de verenigbaarheid van de exploitatie met de omgeving wel werd onderzocht maar wel op de inhoudelijke appreciatie van de deputatie over deze bestaanbaarheid; dat zij opmerkt dat de Raad van State zich, wat dat betreft, niet in haar plaats mag stellen, dat in de motivering uitdrukkelijk werd ingegaan op de klachten van geluidsoverlast die verzoeker tijdens de beroepsprocedure liet gelden; 3.1.3. Overwegende dat verzoeker in zijn memorie van wederantwoord stelt dat er ten onrechte wordt voorgehouden dat het om een bestaande exploitatie gaat, dat het bedrijf sinds 1971, datum van de oorspronkelijke milieuvergunning, uitgebreid is in oppervlakte en in drijfkracht, dat het dan ook niet om de vernieuwing van een vergunning voor een bestaand bedrijf gaat maar wel om een vergunning voor een nieuwe inrichting of voor verandering van een bestaande inrichting, dat dan ook de geluidsnormen voor nieuwe inrichtingen of voor verandering van een bestaande inrichting van toepassing zijn en niet deze voor een bestaande inrichting; dat hij meent dat het geluidsonderzoek niet conform is aan de vereisten van de bijlagen 4.5.1. en 4.5.2., van het besluit van de Vlaamse regering van 1 juni 1995 houdende algemene en sectorale bepalingen inzake milieuhygiëne (hierna : Vlarem II) om volgende redenen : - er was geen voorafgaandelijk overleg over meetduur, meetperiode en meetpunten; de meetresultaten in een vast meetpunt in de achtertuin van de woning J. Van Den Bosschestraat 63 zijn geen weergave van de maximale impact van de schrijnwerkerij; - het grondplan vermeldt geen schaalaanduiding en geeft een verkeerd beeld van de omvang van de schrijnwerkerij en van de onderlinge afstand tussen de schrijnwerkerij en verzoekers woning; - door de veranderingen die sinds 1971 aan de inrichting werden aangebracht moest ze als een nieuwe inrichting worden beschouwd en er werd verkeerdelijk toepassing gemaakt van de normen voor bestaande inrichtingen; volgens de normen voor nieuwe inrichtingen was er een overschrijding met 10 dB(A) en was een saneringsplan verplicht; VII-23.227-10/23 dat hij ten slotte stelt dat de bewering in het besluit van het geluidsonderzoek, volgens hetwelk een aanzienlijke verbetering van het geluidsklimaat kan worden bekomen door vervanging van de platte lichtstraat, niet volstaat als saneringsplan, dat het dan ook de plicht was van de deputatie om saneringsmaatregelen op te leggen via bijzondere voorwaarden van de milieuvergunning; 3.1.4. Overwegende dat de tussenkomende partij argumenteert dat haar schrijnwerkerij moet worden aanzien als klein bedrijf in de zin van artikel 5.1.0. van het inrichtingsbesluit zodat de inrichting verzoenbaar is met de ligging in woongebied, dat verzoeker ten onrechte stelt dat het bedrijf slechts kon worden toegestaan in woongebied, voor zover zou zijn vastgesteld dat het bestaanbaar en verenigbaar is met de onmiddellijke omgeving, gelet op het bijzonder karakter van het woongebied; dat zij stelt dat het een vernieuwing van een vergunning betreft en dat in dergelijk geval de bestaanbaarheid en verenigbaarheid van de exploitatie met de omgeving slechts aanleiding kan geven tot een nieuwe beoordeling indien hetzij de aangevraagde milieuvergunning een verzwaring van de exploitatie met zich brengt, hetzij het woongebied waarin het klein bedrijf gelegen is, nieuwe eisen stelt, dat wanneer een klein bedrijf verenigbaar moet zijn met de onmiddellijke omgeving dit niet insluit dat dit bedrijf tot de normale uitrusting van het gebied moet behoren, dat het volstaat dat zij de woonfunctie niet in het gedrang brengt; dat zij ten slotte stelt dat de verwerende partij, in antwoord op de bezwaren van verzoeker, uitdrukkelijk verwijst naar de diverse uitgebrachte adviezen en antwoordt op de verschillende bezwaren, dat er wordt geargumenteerd vanuit de concrete elementen van de bedrijfsactiviteit, zoals aantal personen werkzaam in de schrijnwerkerij en gebruikte drijfkracht, en vanuit de resultaten van het geluidsonderzoek; 3.1.5. Overwegende dat verzoeker in zijn laatste memorie, met betrekking tot het eerste middel, het volgende stelt : "(...) Geen antwoord is gegeven op de hierna onder (1 en 2) vermelde argumentatie van verzoeker waarmee de inrichting wordt aangemerkt als onbestaanbaar met het woongebied en onverenigbaar met de onmiddellijke omgeving :