Arrest 209846 - Varia (justitie) - 17/12/2010

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 17 december 2010 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2010:ARR.209.846 Rolnummer: A. 196253/XIV-32145 Zaak: Arrest 209846 - Varia (justitie) - 17/12/2010 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2011-01-12 Raadplegingen: 57 - laatst gezien 2026-06-30 05:33 Fiche Arrest nr 209.846 van 17 december 2010 Justitie - Varia (justitie) Beslissing : Verwerping Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK. nr. 209.846 van 17 december 2010 in de zaak A. 196.253/XIV-32.

1. In zake : Massud BAHA, die woonplaats kiest bij Advocaat S. VANHEMMENS kantoor houdende te 1180 BRUSSEL, De Frélaan 140 tegen : de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de Minister van Justitie, die woonplaats kiest bij Advocaten S. VERBOUWE en F. CHAFFART, kantoor houdende te 1150 BRUSSEL, Tervurenlaan
2. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ DE VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER, Gezien het verzoekschrift dat Massud BAHA, van Afghaanse nationaliteit, op 21 april 2010 heeft ingediend om de schorsing van de tenuitvoerlegging te vorderen van de beslissing van de Federale Overheidsdienst Justitie, Dienst Voogdij, “van 27 oktober 2009, tot de vaststelling dat verzoeker geboren is op 13 april 1992 te Kabul, Afghanistan, overeenkomstig artikel 3, § 2, 2°, artikel 8 en artikel 24, § 1, lid 2 van Titel XIII, Hoofdstuk 6 ‘Voogdij niet-begeleide minderjarige vreemdelingen’ van de programmawet van 24 december 2002”, en van de beslissing van de Federale Overheidsdienst Justitie, Dienst Voogdij, “van 24 februari 2010 tot het bevestigen van de leeftijdsbeslissing van 27 oktober 2009”; Gezien de nota van de verwerende partij; Gezien het verslag opgemaakt door Auditeur R. VAN DEN EECKHOUT; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan partijen; XIV- 32.145-1/21 Gelet op de beschikking van 28 juni 2010 waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 13 oktober 2010; Gehoord het verslag van Kamervoorzitter A. BEIRLAEN; Gehoord de opmerkingen van Advocaat S. VANHEMMENS, die verschijnt voor de verzoekende partij en van Advocaat S. VERBOUWE, die verschijnt voor de verwerende partij; Gehoord het eensluidend advies van Auditeur R. VAN DEN EECKHOUT; Gelet op de artikelen 17 en 18 en titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
3. Over de gegevens van de zaak. Overwegende dat de gegevens van de zaak als volgt kunnen worden samengevat : 1.
4. Verzoeker komt België binnen, in het bezit van een taskara, en dient een asielaanvraag in op 23 september
5. Verzoeker verklaart van Afghaanse nationaliteit te zijn en geboren te zijn op 31 december
6. Hij wordt onder de hoede geplaatst van de Dienst Voogdij. 1.
7. Er is twijfel in verband met de ingeroepen minderjarigheid. De Dienst Vreemdelingenzaken vraagt aan de Dienst Voogdij om een medisch onderzoek te laten uitvoeren. 1.
8. Uit de neerslag van het “identificatiegesprek bij twijfel aan de leeftijd” met de Dienst Voogdij op 2 oktober 2010 worden verzoekers verklaringen over zijn geboortedatum als volgt genoteerd: “1994, 15 jaar en 7 maanden: dit heeft zijn vader gezegd en het staat op zijn taskara”. Met betrekking tot de taskara blijkt uit een “eerste vertaling van de geboortedatum bij de tolk” dat verzoeker “15 jaar [was] in 2009 op 14/13 mei”. XIV- 32.145-2/21 1.
9. In het Universitair Ziekenhuis Sint Rafaël (KULeuven) ondergaat verzoeker op 13 oktober 2009 bij prof. dr. G. Willems een deskundig onderzoek teneinde zijn leeftijd te schatten: na een kort klinisch tandheelkundig onderzoek, wordt zowel een overzichtsradiografie vervaardigd van gans de boven- en ondertandboog, als een radiografie van de beide mediale claviculae en van het linkerhandpolsgewricht. De conclusie van de leeftijdsschatting luidt als volgt: “Het vervaardigen van de clavicula- radiografie toont hier aan dat de persoon in kwestie waarschijnlijk nog geen 20tiger is, eerder 18 jaar oud met een standaarddeviatie van 2 jaar, wat een belangrijke implicatie heeft op ons eindbesluit. Het onderzoek van de handpols wijst in de richting van een volwassen persoon. Het tandheelkundig onderzoek wijst in de richting van een persoon die 20,5 jaar is met een standaarddeviatie van 2 jaar (betrouwbaarheidsinterval is 17.8 - 23.6 met een kans van 96% dat deze persoon ouder is dan 18 jaar). Analyse van deze gegevens geeft mijn inziens een leeftijd van 18 jaar met een standaarddeviatie van 6 maanden, dit wil zeggen dat het onmogelijk is exact te bepalen of hij ouder dan wel jonger is dan 18 jaar.” 1.
10. Op 20 oktober 2009 onderzoekt de Federale Politie, Algemene Directie van de Gerechtelijke Politie, Centrale Dienst ter bestrijding van Valsheden Documenten, de originele taskara van verzoeker en komt tot het besluit dat het een totale namaking betreft. 1.
11. Op 27 oktober 2009 beslist de Dienst Voogdij: “Overeenkomstig artikel 3, §2, 2° van Titel XIII, Hoofdstuk 6, “voogdij over niet- begeleide minderjarige vreemdelingen”, van de programmawet van 24 december 2002, stelt de dienst Voogdij, op basis van bovenstaande elementen, vast dat de betrokkene wordt geïdentificeerd als Mijnheer Massud BAAH, geboren op 13 april 1992 te Kaboel, Afghanistan. Overeenkomstig artikel 8, §1, van Titel XIII, hoofdstuk 6, “Voogdij over niet- begeleide minderjarige vreemdelingen”, van de programmawet van 24 december 2002, stelt de dienst Voogdij vast dat Mijnheer Massud BAAH voldoet aan de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 5 van Titel XIII, Hoofdstuk 6 “Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen” van de programmawet van 24 december
12. De dienst Voogdij zal bijgevolg onmiddellijk overgaan tot de aanwijzing van een voogd. In het geval dat artikel 24, §1, lid 2, van Titel XIII, hoofdstuk 6, “Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen”, van de programmawet van 24 december 2002 van toepassing is, zal de voogdij van rechtswege beëindigd worden op 13 april 2010.”. XIV- 32.145-3/21 Dit is de eerste bestreden beslissing, die onder andere volgende overwegingen bevat: “(…) Overwegende dat de dienst Vreemdelingenzaken op 23 september 2009 twijfel omtrent de leeftijd van betrokkene heeft geuit; Overwegende dat op 02 oktober 2009 de dienst Voogdij, in aanwezigheid van een tolk die de taal Dari spreekt, met de betrokkene een gesprek heeft gehad; Overwegende dat de dienst Voogdij een medisch onderzoek liet uitvoeren op 13 oktober 2009 door het Universitair Ziekenhuis St-Rafaël (KU Leuven), Faculteit Geneeskunde, Departement Tandheelkunde, Capucijnenvoer 7, 3000 Leuven, teneinde na te gaan of betrokkene al dan niet jonger is dan 18 jaar, Overwegende dat de conclusie van het medisch onderzoek als volgt luidt: “Analyse van deze gegevens geeft mijn inziens een leeftijd van 18 jaar met een standaarddeviatie van 6 maanden, dwz dat het onmogelijk is exact te bepalen of hij ouder dan wel jonger is dan 18 jaar”; Overwegende dat op 2 oktober 2009 betrokkene een originele taskara, afgegeven op 13 mei 2009 in Kaboel, Afghanistan, voorlegt, welke vermeldt dat hij geregistreerd is als 15-jarige in 2009; Overwegende dat op basis van het advies van 20 oktober 2009 van de Federale Politie, Algemene Directie van de Gerechtelijke Politie, Centrale Dienst ter Bestrijding van Valsheden Documenten omtrent de authenticiteit van het document, het document niet in overweging kan worden genomen aangezien het een totale namaking is; Overwegende dat de verklaarde geboortedatum niet in overweging wordt genomen aangezien deze onder de ondergrens van het medisch onderzoek valt; (…).”. 1.
13. Met ingang van 30 oktober 2009 wordt een voogd aangewezen voor verzoeker. 1.
14. Op 6 januari 2010 levert verzoeker op de Dienst Voogdij drie schoolattesten af, houdende een verklaring dat hij de zevende klas van het Lyceum (1ste middelbaar in België) beëindigd heeft, een schoolrapport van klas vijf (vijfde jaar basisschool in België) in 2006 en een schoolrapport van klas zes (zesde jaar basisschool in België) in
15. 1.
16. Op 24 februari 2010 beslist de Dienst Voogdij hierover als volgt: “Overwegende dat schoolattesten niet in staat zijn om de leeftijd van iemand te bepalen en dat er evenmin voldaan werd aan de bepalingen van de Wet van 16 juli 2004 houdende het Wetboek van Internationaal privaatrecht; Overwegende dat na analyse van het dossier de dienst Voogdij van mening is dat er geen elementen zijn om de leeftijdsbeslissing van 27 oktober 2009 te weerleggen; Beslissing De leeftijdsbepaling van Mijnheer Massud BAHA van 27 oktober 2009 blijft behouden.”. XIV- 32.145-4/21 Dit is de tweede bestreden beslissing. 1.
17. Deze beslissing wordt met een brief, gedateerd 25 februari 2010, naar verzoeker gefaxt, vergezeld van de beroepsmogelijkheden. 1.
18. Op 13 april 2010 eindigt de voogdij over verzoeker van rechtswege.
19. Over de ontvankelijkheid van de vordering tot schorsing. 2.
20. Wat het voorwerp van de vordering betreft. 2.1.
21. Overwegende dat de verwerende partij opwerpt dat verzoeker geen belang meer heeft bij de nietigverklaring [en schorsing] van de bestreden beslissing van 27 oktober 2009 daar deze werd vervangen door de leeftijdsbeslissing van 24 februari 2010 en een eventuele vernietiging of schorsing ervan geen voordeel meer kan opleveren; 2.1.
22. Overwegende dat uit de niet betwiste feitelijke gegevens van de zaak blijkt dat verzoeker nieuwe elementen heeft aangebracht nadat de eerste bestreden beslissing werd genomen; dat die nieuwe elementen, meer bepaald drie schoolattesten, door de Dienst Voogdij werden onderzocht in het kader van verzoekers leeftijdsbepaling, maar verworpen; dat de Dienst Voogdij besluit dat er, na analyse van verzoekers dossier, geen elementen zijn om de leeftijdsbeslissing van 27 oktober 2009 te weerleggen; dat, alhoewel de overheid uiteindelijk bij haar eerste beslissing bleef, zij een nieuw onderzoek aangaande verzoekers als dan niet minderjarigheid heeft gevoerd; dat van een louter bevestigende beslissing geen sprake is; dat een nieuwe, tweede beslissing werd genomen in het kader van de leeftijdsbepaling van verzoeker, wiens rechtstoestand door het besluit van 24 februari 2010 opnieuw wordt vastgesteld en waarbij de vorige beslissing van 27 oktober 2009 wordt opgeslorpt; dat de tweede bestreden beslissing van 24 februari 2010 in de plaats is gekomen van de eerdere beslissing van 27 oktober 2009; dat de vordering tegen de eerste bestreden beslissing - die als impliciet ingetrokken kan worden beschouwd - prima facie onontvankelijk is bij gebrek aan voorwerp; XIV- 32.145-5/21 2.
23. Wat de tijdigheid van de vordering betreft. Overwegende dat, gelet op de onontvankelijkheid ratione materiae van het beroep tegen de eerste bestreden beslissing, de exceptie van de verwerende partij aangaande de (laat)tijdigheid van het beroep tegen de eerste bestreden beslissing niet meer dient te worden onderzocht;
24. Over de gegrondheid van de vordering tot schorsing. Overwegende dat, overeenkomstig artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, de schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing alleen kan worden bevolen als ernstige middelen worden aangevoerd die de vernietiging van de aangevochten akte kunnen verantwoorden en de onmiddellijke tenuitvoerlegging van die akte verzoeker een moeilijk te herstellen ernstig nadeel kan berokkenen; 3.1.
25. Overwegende dat, wat de eerste door artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State vereiste voorwaarde betreft, verzoeker als eerste middel aanvoert: “
26. Schending van artikel 3, §2, 2°, in combinatie met artikel 7 van Titel XIII, Hoofdstuk 6 "Voogdij niet-begeleide minderjarige vreemdelingen" van de programmawet van 24 december 2002 Artikel 3, §2, 2° van de Programmawet bepaalt als volgt: §
27. De Dienst coördineert de materiële organisatie van het werk van de voogden en oefent toezicht erop uit. Hij is belast met de volgende taken : 2° overgaan tot identificatie van de niet-begeleide minderjarigen en, indien de staat van minderjarigheid wordt aangevochten, de leeftijd laten nagaan door middel van een medisch onderzoek, onder de voorwaarden bedoeld in artikel 7; Artikel 7 bepaalt (eigen onderlijning): " §
28. Wanneer de dienst Voogdij of de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering twijfel koesteren omtrent de leeftijd van de betrokken persoon, laat de dienst Voogdij onmiddellijk een medisch onderzoek door een arts uitvoeren teneinde na te gaan of deze persoon al dan niet jonger is dan 18 jaar. Het medisch onderzoek geschiedt onder toezicht van de dienst Voogdij. De kosten van dat medisch onderzoek zijn ten laste van de overheid die het heeft gevraagd. Ingeval de dienst Voogdij uit eigen beweging een onderzoek laat verrichten, zijn de kosten ten laste van die dienst. § 2.Wanneer uit het medisch onderzoek blijkt dat betrokkene minder dan 18 jaar oud is, wordt gehandeld overeenkomstig artikel
29. Wanneer uit het medisch onderzoek blijkt dat betrokkene meer dan 18 jaar oud is, vervalt de hoede door de dienst Voogdij van rechtswege. De dienst Voogdij stelt daarvan onmiddellijk de betrokkene in kennis, alsook de XIV- 32.145-6/21 overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, en iedere andere betrokken overheid. § 3.Ingeval van twijfel over de uitslag van het medisch onderzoek, wordt met de jongste leeftijd rekening gehouden." Bij aankomst van verzoeker in België zou de Dienst Vreemdelingen twijfel hebben geuit omtrent de leeftijd van verzoeker. Bijgevolg werd overgegaan tot het afnemen van een medische test aan de KULeuven, waarna een zeer kort medisch rapport volgde; Hierin wordt zelf geoordeeld dat het "onmogelijk is exact te bepalen of hij ouder dan wel jonger is dan 18 jaar"; Uit deze passage van het rapport blijkt dat de geneesheren in casu zelf geen duidelijkheid omtrent de leeftijd hebben en er de nodige twijfel bestaat over de vermoedelijke leeftijd van verzoeker; Bovendien dient er een deviatie worden toegepast van zes maanden; Op basis van deze korte conclusie dient te worden vastgesteld dat er minstens sprake is van twijfel aangaande de leeftijd van verzoekster; Voornoemd wetsartikel bepaalt duidelijk dat in dat geval de jongste leeftijd in rekening dient te worden genomen; De Dienst Voogdij heeft weliswaar op dat moment vastgesteld, op basis van artikel artikel 3, §2, 2° van Titel XIII, Hoofdstuk 6 "Voogdij niet-begeleide minderjarige vreemdelingen" van de programmawet van 24 december 2002, dat verzoeker minderjarig was, doch dat hij op 13 april 2010, 18 jaar zou worden; De originele taskara van verzoeker toont nochtans aan dat hij geboren is op 31 december 1994 en heden in 2009, 15 jaar is; Toch heeft de Dienst Voogdij hier geen rekening mee willen houden, aangezien zij het advies van de Federale Politie, Centrale Dienst ter Bestrijding van Valsheden Documenten, wenste te volgen; Echter worden doorgaans de documenten uit Afghanistan al bijna automatisch afgeschreven als namaak, wat niet als een afdoend argument kan worden beschouwd; Nochtans is het verschil tussen 16 jaar (vandaag) en 18 jaar beduidend groot; Er dient immers voorzichtig te worden omgesprongen met het al te snel trekken van deze conclusies die voor verzoeker strekkende juridische gevolgen heeft; Hieruit volgt dat de uitslag van het medisch onderzoek met de grootste omzichtigheid bekeken diende te worden; Verzoeker zou immers geen school meer kunnen lopen vanaf 13 april 2010; Vandaar dat verzoeker op alle mogelijke wijzen zijn ware leeftijd wil aantonen; Verzoeker heeft ervoor gezorgd in het bezit te komen van zijn laatste schoolattesten, meer bepaald van het jaar 2006 en 2007; Hieruit blijkt duidelijk, naast zijn goede cijfers, dat verzoeker op dat moment een leeftijd had van 15 jaar toen hij zijn school verliet in 2009; De Dienst Voogdij heeft in haar beslissing van 24 februari 2010 hiermee geen rekening gehouden en hield het op "geen elementen"; Tenminste had de Dienst Voogdij verzoeker hierover kunnen ondervragen of kon zij overgaan tot bijkomend onderzoek, wat in casu niet is gebeurd; Echter is de medische test hoogstens "als één van de elementen voor de beoordeling van de geloofwaardigheid van het asielrelaas", zodat dit geen doorslaggevend criterium mag uitmaken (R.v.S. 28 december 1998, n̊ 77.847, J. dr. Jeun. 2003, afl. 229, 35); In dergelijk geval, waarbij er meerdere documenten worden voorgelegd om de ware leeftijd aan het licht te brengen, dient er in geval van twijfel dit uitgelegd te worden in het voordeel van de minderjarige, in casu verzoeker; De uitkomst van de leeftijdsbeslissing heeft nochtans verstrekkende gevolgen; XIV- 32.145-7/21 Verzoeker heeft immers in Be1gië asiel aangevraagd. Hierdoor zal hij binnenkort onderworpen worden aan een interview met het Commisariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatslozen (CGVS); Indien de asielaanvraag van verzoeker afgewezen wordt en hij ten onrechte als meerderjarige beschouwd zou worden, zal hij mogelijk terug naar Afghanistan gerepatrieerd worden; Indien hij minderjarig is, zal dit niet gebeuren; Zo ook wordt de voogd niet langer aangesteld; Dit betekent dat deze voor verzoeker niet langer zijn wettelijke taak kan uitoefenen. Zo bijvoorbeeld wordt verzoeker niet meer bijgestaan in de zoektocht naar elementen die zijn minderjarigheid zouden kunnen bewijzen; Daarnaast dient de voogd er ook voor te zorgen dat verzoeker een adequate opvang krijgt, hangende de asielprocedure of mogelijk ook daar na nog. Voor de ontwikkeling van verzoeker is het vereist dat hij wel degelijk de nodige bijstand krijgt die de wet voor niet-begeleide minderjarigen voorziet; Het gebrek aan bijstand heeft voor verzoeker dus ernstige gevolgen; De onmiddellijke en verdere tenuitvoerlegging van de beslissing zal dan ook een moeilijk te herstellen en ernstig en effectief nadeel berokkenen aan verzoeker; De schorsing en vernietiging van de beslissingen is van die aard dat dit nadeel vermeden kan worden; Zo ook, indien besloten zou worden tot de afwijzing van zijn asielaanvraag, krijgt hij onmiddellijk een bevel om het grondgebied te verlaten. Hierbij wordt hij dan hoogstwaarschijnlijk opgesloten in een gesloten centrum aan de grens met het oog op repatriëring. In deze dient er aan herinnerd dat verzoeker afkomstig is uit Afghanistan, meer bepaald Kabul, alwaar de algemene situatie op heden dramatisch is. Het repatriëren van verzoeker als minderjarige zou hem in de situatie plaatsen dat hij verloren is in eigen land, temeer nu hij reeds gedurende een hele tijd geen contact heeft kunnen leggen met zijn familie ter plaatse. Een beslissing om hem terug naar daar te sturen zou voor hem nefaste gevolgen hebben. Eveneens dient er aan herinnerd te worden dat verzoeker een asielaanvraag heeft ingediend en dus wel degelijk vreest voor vervolging en onmenselijke behandeling in geval van terugkeer naar zijn herkomstland; Indien verzoeker daarentegen als minderjarige beschouwd zou worden, is de kans in principe onbestaande dat hij effectief het grondgebied zal moeten verlaten. Er wordt in dat geval immers wel een terugdringingsbevel aan de voogd betekend, maar er zal nooit een dwingende maatregel genomen worden. De voogd kan daarenboven de nodige voorstellen doen om een "duurzame oplossing" voor te stellen; Indien verzoeker als meerderjarige beschouwd zou worden heeft hij niet de mogelijkheid zich te richten tot het Bureau van de Niet-Begeleide-Vreemde- Minderjarigen van de Directie Toegang en Verblijf van de Dienst Vreemdelingenzaken ten einde de mogelijkheid te krijgen om een verblijfstitel te bekomen. Daarenboven zou verzoeker geen toepassing kunnen vragen van de interne nota van 2 mars 2002 en van de Omzendbrief van 17 juli 2001 ten einde een tijdelijk verblijfsdocument te bekomen, en kan hij later dus ook geen dergelijk definitief document bekomen. Zonder deze papieren kan verzoeker overigens geen aansluiting bij een ziekenfonds bekomen, noch kan hij een uitkering van het OCMW bekomen; Indien verzoeker als meerderjarige beschouwd zou worden en hij zou toegang tot het grondgebied krijgen, kan hij enkel opvang krijgen in een centrum van FEDASIL voor meerderjarigen. Zo heeft hij niet de mogelijkheid om de faciliteiten te genieten van de centra die zijn aangepast aan zijn specifieke leeftijdssituatie. Op heden zijn de centra van FEDASIL echter volzet en kan er dus niet voor opvang gezorgd worden voor verzoeker, waardoor hij ook geen enkele opvang kan genieten; XIV- 32.145-8/21 Indien verzoeker als meerderjarige beschouwd zou worden, zal het voor hem zeer moeilijk zijn, zij het zelfs onmogelijk, om school te kunnen lopen, hoewel hij hier behoefte toe heeft. Daarenboven zou hij een hoger schoolgeld moeten betalen, hetgeen voor verzoeker niet mogelijk is gezien hij over geen inkomen beschikt. Tenslotte kan hij ook van een bepaalde school worden uitgesloten in geval van afwezigheid gedurende meer dan 21 dagen, hetgeen voor een minderjarige niet mogelijk is; Indien verzoeker als meerderjarige beschouwd zou worden, verliest hij elk recht op een uitkering van het OCMW van het moment dat het verblijf onregelmatig is geworden. Dit is niet het geval voor een niet-begeleide minderjarige nu in dit geval geen toepassing gemaakt kan worden van artikel 57, § 2 van de Wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn; Bijgevolg dienen de beslissingen van 27 oktober 2009 en 24 februari 2010 herzien te worden volgens de nieuwe documenten of minstens onderzocht te worden, teneinde verzoeker het voordeel van de twijfel te gunnen; Bijgevolg dient te worden besloten tot de manifeste onwettigheid van de bestreden beslissingen van de Dienst Voogdij; Het middel is gegrond.”; 3.1.
30. Overwegende dat de verwerende partij hierop antwoordt: “4.
31. EERSTE MIDDEL
32. Het eerste middel dat de heer BAHA ontwikkelt in zijn verzoekschrift is het volgende: "Schending van artikel 3 § 2, 2°, in combinatie met artikel Titel XIII, Hoofdstuk 6 'voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen' van de programmawet van 24 december 2002,"
33. De heer BAHA verwijt hoofdzakelijk de Dienst Voogdij dat zij niet rekening hebben gehouden met zijn verklaarde leeftijd in zijn Taskara.
34. De Belgische Staat beantwoordt dit middel als volgt: 4.1.
35. De regelgeving
36. Wanneer de Dienst Vreemdelingenzaken twijfel koestert omtrent de opgegeven leeftijd, is de Dienst Voogdij verplicht een medisch onderzoek te laten uitvoeren. Zo heeft de Dienst Voogdij krachtens artikel 3 § 2 van de Programmawet van 14 december 2002 -Titel XIII, Hoofdstuk 6 "Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen" (BS 31 december 2002) onder meer als taak: "Hij (Dienst Voogdij) is belast met de volgende taken: 2° overgaan tot identificatie van de niet-begeleide minderjarigen en, indien de staat van minderjarigheid wordt aangevochten, de leeftijd laten nagaan door middel van een medisch onderzoek onder de voorwaarden bedoeld in artikel 7;”
37. In dat verband dient er op te worden gewezen dat de artikelen 7 en 8 van diezelfde programmawet bepalen dat wanneer uit het medisch onderzoek blijkt dat betrokkene meer dan 18 jaar oud is, de hoede door de Dienst Voogdij van rechtswege vervalt: Art
38. §
39. Wanneer de Dienst Voogdij of de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering twijfel koesteren omtrent de leeftijd van de betrokken persoon, laat de dienst Voogdij onmiddellijk een medisch onderzoek door een arts uitvoeren teneinde na te gaan of deze persoon al dan niet jonger is dan 18 jaar. Het medisch onderzoek geschiedt onder toezicht van de dienst Voogdij. De kosten van dat medisch onderzoek zijn ten laste van de overheid die het heeft XIV- 32.145-9/21 gevraagd. Ingeval de dienst Voogdij uit eigen beweging een onderzoek laat verrichten, zijn de kosten ten laste van die dienst. §
40. Wanneer uit het medisch onderzoek blijkt dat betrokkene minder dan 18 jaar oud is, wordt gehandeld overeenkomstig artikel
41. Wanneer uit het medisch onderzoek blijkt dat betrokkene meer dan 18 jaar oud is, vervalt de hoede door de dienst Voogdij van rechtswege. De dienst Voogdij stelt daarvan onmiddellijk de betrokkene in kennis, alsook de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, en iedere andere betrokken overheid. §
42. Ingeval van twijfel over de uitslag van het medisch onderzoek, wordt met de jongste leeftijd rekening gehouden. Art.
43. §
44. Wanneer volgens de dienst Voogdij is komen vast te staan dat de persoon die onder zijn hoede is gesteld voldoet aan de voorwaarden bedoeld in artikel 5, wordt onmiddellijk een voogd aangewezen. §
45. De beslissing luidens welke een voogd is aangewezen wordt onmiddellijk aan laatstgenoemde ter kennis gebracht alsook aan de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied verblijf en verwijdering en aan iedere andere betrokken overheid. Aan de minderjarige wordt onverwijld meegedeeld wie zijn voogd is en informatie verschaft over het voogdijregime. §
46. Enkel de personen die voorkomen op de in artikel 3, § 2, 6°, bedoelde lijst kunnen als voogd worden aangewezen.
47. Artikel 3 van het KB van 22 december 2003 tot uitvoering van Titel XIII, Hoofdstuk 6 "Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen" van de Programmawet van 24 december 2002 (BS 29 januari 2004) bepaalt verder het volgende: Art
48. De dienst Voogdij gaat over tot de identificatie van de niet-begeleide minderjarige vreemdeling en controleert zijn verklaringen betreffende zijn naam, nationaliteit en leeftijd inzonderheid door middel van zijn officiële documenten of van de inlichtingen verstrekt door de consulaire of diplomatieke posten van het land van herkomst of van doorvoer, of van elke andere inlichting, voorzover dit verzoek om inlichtingen de minderjarige of zijn familie die zich in het land van doorvoer en/of herkomst bevindt, niet in gevaar brengt. Het medisch onderzoek bedoeld in artikel 7 van Titel XIII, Hoofdstuk 6 "Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen" van de programmawet van 24 december 2002, kan onder meer psychoaffectieve tests bevatten.
49. Deze reglementaire bepaling doet geen afbreuk aan de bepaling van het hoger vermelde artikel 7 van Titel XIII, Hoofdstuk 6 "Voogdij over niet begeleide minderjarige vreemdelingen van de programmawet van 24 december
51. Door zich te richten naar het advies van de aangestelde arts, heeft de Dienst Voogdij derhalve leeftijdsbeslissingen genomen die naar recht zijn verantwoord, nu zij heeft gehandeld zoals haar is opgedragen door voormelde wetsbepalingen. 4.1.
52. Het medische leeftijdsonderzoek
53. Het medisch onderzoek werd uitgevoerd aan de hand van de meest betrouwbare methoden die in de huidige stand van de wetenschap voorhanden zijn. Bij elk van de uitgevoerde onderzoeken wordt uitleg verstrekt, met verwijzing naar de gehanteerde wetenschappelijke methoden en modellen. Tevens wordt er verwezen naar de terzake relevante wetenschappelijke literatuur (pagina 3 van het medische verslag: zie onder meer GREULICH en PYLE, "Radiographic atlas of skelettal development of the hand and wrist" (second edition 1959), de analyse van Björk “Timing of interceptive orthodontic measures based on stages of maturation” (Trans. Europ. Orthod. Soc. P61, 1972), de analyse van Grave en Brown “Skelettal ossification and the adolescent growth spurt” (Am. J. Orthod. 69:611, 1976), XIV- 32.145-10/21 Mesotten et al., 2003 Forensic Sci Int 136:52-57), Schmeling et al., Int J Legal Med