Arrest 242848 - Federale en lokale politie – Reglementen - 07/11/2018

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 07 november 2018 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2018:ARR.242.848 Rolnummer: A. 225282/XIV-37725 Zaak: Arrest 242848 - Federale en lokale politie – Reglementen - 07/11/2018 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2018-11-08 Raadplegingen: 81 - laatst gezien 2026-06-24 16:40 Fiche Arrest nr 242.848 van 7 november 2018 Openbaar ambt - Federale en lokale politie – Reglementen Beslissing : Verwerping Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER nr. 242.848 van 7 november 2018 in de zaak A. 225.282/XIV-37.725 In zake: XXXX bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Peter Crispyn kantoor houdend te 9030 Mariakerke Mazestraat 16 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen: de POLITIEZONE 5455 GRENSLEIE bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Tom De Sutter en Dorien Geeroms kantoor houdend te 9000 Gent Koning Albertlaan 128 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------- I. Voorwerp van de vordering 1. De vordering, ingesteld op 22 mei 2018, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van het “besluit van de korpschef van de lokale politiezone Menen-Ledegem-Wevelgem van 16 maart 2018 waarbij verzoeker is herplaatst in de functie van interventie-inspecteur binnen de afdeling Veiligheid, en waarbij is geweigerd om in te gaan op de (ondergeschikte) vraag van de verzoeker om de hond verder te kunnen inzetten bij het uitoefenen van een functie binnen interventie”. XIV-37.725-1/27 II. Verloop van de rechtspleging 2. De verwerende partij heeft een nota en een administratief dossier ingediend. Eerste auditeur Geert De Bleeckere heeft een verslag opgesteld. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 3 oktober 2018. Staatsraad Kaat Leus heeft verslag uitgebracht. Advocaat Peter Crispyn, die verschijnt voor verzoeker, en advocaat Dorien Geeroms, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur Geert De Bleeckere heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973. III. Feiten 3.1. Verzoeker is sinds 1 maart 2011 werkzaam als inspecteur bij de politiezone Menen-Ledegem-Wevelgem. Sinds 1 maart 2012 oefent hij de specifieke functie van inspecteur patrouillehondengeleider uit. Verzoeker kreeg gezondheidsproblemen, maar werd bij beslissing van de arbeidsgeneesheer van 24 augustus 2017 geschikt verklaard voor werkhervatting, doch met een definitieve vrijstelling van nachtdiensten. XIV-37.725-2/27 3.2. De korpschef neemt hiervan begin september 2017 kennis waarna hij hierover een gesprek voert met verzoeker op 9 oktober 2017. Naar aanleiding van dit gesprek wordt beslist om de functie van hondengeleider en de vrijstelling van nachtprestaties te ontkoppelen en in zijn algemeenheid voor te leggen aan het politiecollege. Op 23 oktober 2017 beslist het politiecollege dat bij vrijstelling van nachten er niet kan worden gewerkt in een team waarin nachten moeten worden gepresteerd. Aan de korpschef wordt tevens opdracht gegeven om een overzichtslijst per functie of per dienst op te stellen waarin beschreven staat of vrijstelling van nachten en deeltijds werken al dan niet kan worden toegelaten. De lijst zou dan worden teruggekoppeld aan het politiecollege en het BOC. 3.3. Op de BOC-vergadering van 11 november 2017 vragen de syndicaten om een werkgroep op te richten in de schoot van het BOC ter bespreking van de lijst. Op 18 januari 2018 wordt de arbeidsgeneesheer over de medische vrijstellingen in de werkgroep gehoord, waarna de werkgroep beslist de medische vrijstellingen en de statutaire vrijstellingen en rechten af te splitsen. 3.4. Op 25 januari 2018 overhandigt de korpschef verzoeker een voorstel tot herplaatsing. Tegen dit voorstel dient verzoeker op 1 februari 2018 een verweerschrift in. Hij wordt, bijgestaan door zijn raadsman, gehoord op 5 februari 2018 en nogmaals op 5 maart 2018. Op 1 februari 2018 geeft de korpschef het politiecollege feedback over het voorstel van aangepast werk aan verzoeker. Uit de notulen blijkt dat wanneer verzoeker zelf geen keuze zou maken, hij zou worden herplaatst. Op 15 februari 2018 geeft de korpschef het politiecollege feedback over het gesprek van 5 februari 2018 met verzoeker en zijn raadsman. Uit de notulen blijkt dat het voorstel van verzoeker om enkele keren tot 24u00 te werken door de arbeidsgeneesheer is geweigerd. XIV-37.725-3/27 Op 15 maart 2018 geeft de korpschef het politiecollege feedback over het gesprek van 5 maart 2018 met verzoeker en zijn raadsman. Uit de notulen blijkt dat de arbeidsgeneesheer bij haar beslissing van volledige vrijstelling van nachten blijft. Het politiecollege gaat uitdrukkelijk akkoord met het stopzetten van de functie van verzoeker als hondenbegeleider met ingang van 1 mei 2018. Er zal ook overleg worden gepleegd met de PZ VLAS omtrent samenwerking op het vlak van hondenbegeleiders. 3.5. Op 16 maart 2018 beslist de korpschef verzoeker te herplaatsen. Dit is de bestreden beslissing die luidt: “1. Referenties 1 Wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus (WGP). Gewijzigd door […]. 2 Artikel VI. II. 85, 1° en volgende van het Koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten (RPPOL). 2. Uiteenzetting van de feiten, omstandigheden en gevolgen U bent sedert 01/03/2011 werkzaam in de politiezone en sedert 01/03/2012 als patrouillehondengeleider. Op datum van 24/08/2017 kreeg u van de arbeidsgeneesheer van de Externe Dienst voor Preventie en Bescherming op het werk (Provikmo) een definitieve medische vrijstelling van nachtprestaties. In het begin van de maand september 2017 is dit gegeven mij ter kennis gekomen. Daarop werd door mij gevraagd om met u een gesprek te voeren. U stelde voor om dit op 09/10/2017 te doen hetgeen werd geaccepteerd. Naar aanleiding van dit gesprek werd beslist om de functie hondengeleider en de vrijstelling van nachtprestaties te ontkoppelen en in zijn algemeenheid voor te leggen aan het Politiecollege. Het Politiecollege oordeelde in haar zitting van 23/10/2017 dat bij vrijstelling van nachten er niet kan gewerkt worden in een team waarin nachten moeten gepresteerd worden. Er werd tevens de opdracht gegeven aan de korpschef om een overzichtslijst per functie of per dienst op te stellen waarin beschreven staat of vrijstelling van nachten en deeltijds werken al dan niet kan worden toegelaten. De lijst zou dan teruggekoppeld worden aan het Politiecollege en het BOC. Op datum van 12/10/2017 werd u uitgenodigd voor een samenkomst op 25/10/2017 in mijn bureel, maar dit paste niet voor uw verdediger die u zou vergezellen. Hierop wenste u een voorstel op papier. U vroeg eveneens de beslissing van het Politiecollege dd. 23/10/2017 op. Er werd gewacht om een individuele beslissing op te maken totdat een overzichtslijst werd opgemaakt. Op de BOC-vergadering dd. 11/12/2017 werd door de syndicaten gezamenlijk gevraagd om een werkgroep op te richten in de schoot van het BOC ter bespreking van deze lijst. Deze werkgroep werd op 09/01/2018 geïnstalleerd. Op 18/01/2018 werd in de schoot van deze werkgroep de arbeidsgeneesheer uitgenodigd om (onder andere) over de medische XIV-37.725-4/27 vrijstellingen te debatteren. De korpschef besliste naar aanleiding van deze vergadering en na de arbeidsgeneesheer te hebben gehoord om de medische vrijstellingen af te splitsen van de statutaire vrijstellingen en rechten en deze in een later stadium uit te werken en dus ook in een later stadium in overleg te treden gelet op heersende juridische onduidelijkheid omtrent re-integratie voor overheids- personeel. Gelet op het feit dat de diverse specifieke medische vrijstellingen en de hieraan gekoppeld aangepaste werkposten niet onmiddellijk gezamenlijk zouden overlegd worden, werd door mij beslist om in deze huidige individuele medische situatie waarin u zich vanaf 24/08/2017 bevindt een voorstel te formuleren tot het uitoefenen van een aangepaste functie gelet op het feit dat de operationele inzetbaarheid van het hondenteam in het gedrang was gekomen. De werkgroep die in de schoot van het BOC werd opgericht had immers geen mandaat meer om een structurele korpsnota of huisregel te genereren omtrent medische vrijstellingen zodat de finalisatie ervan niet verder moest afgewacht worden. Deze werkwijze werd teruggekoppeld aan het Politiecollege, die haar akkoord gaf om op deze manier te handelen. Op datum van 26/01/2018 werd u een voorstel tot herplaatsing betekend en werd u uitgenodigd om mondeling uw standpunt te komen kenbaar maken. Op datum van 01/02/2018 werd door uw advocaat, Mr. Peter Crispyn een verweerschrift ingediend en werd afgesproken om op datum van 05/02/2018 om 13u het overleg te laten plaatsvinden. Op voormelde datum vond een overleg plaats in aanwezigheid van uw advocaat Mr. Peter Crispyn, uw verdediger de heer [K.V.P.], uzelf, mijn medewerkster Mevrouw [E.W.] en mezelf. In dit overleg werd door u gevraagd om niet te worden herplaatst en verder te kunnen functioneren als hondengeleider desondanks de medische vrijstelling, desnoods in een uitdovende fase, bijvoorbeeld 5 jaar totdat de hond niet meer operationeel inzetbaar is. Daarbij werd u door mij meegedeeld dat de dienst hondensteun te klein is om maar ‘beperkt’ te kunnen functioneren en dat deze piste enkel in overweging zou kunnen genomen worden mits nog een beperkt aantal nachten zou kunnen gepresteerd worden maar dat dit volledig afhankelijk is van het medisch gegeven. Er werd door uw advocaat gevraagd om de beslissing uit te stellen en on hold te zetten tot er medische uitsluiting zou zijn omtrent dit gegeven en er werd meegedeeld dat de arbeidsgeneesheer nog eens zou worden geraadpleegd in deze. Op datum van 05/03/2018 om 10u30 werd een tweede overleg gevoerd in aanwezigheid van uw advocaat Mr. Peter Crispyn, uzelf, mijn medewerkster [E.W.] en mezelf. Ondertussen werd met de arbeidsgeneesheer afgetoetst en blijft de definitieve vrijstelling van nachtprestaties gehandhaafd. U gaf weliswaar zelf aan toch bereid te zijn om nog een 10-tal keer per jaar ingezet te worden tot maximaa l 24u. Er werd u meegedeeld dat met enkel diensten tot 24u de organisatie niet veel geholpen is want dat quasi alle evenementen in 2018 langer duren dan tot middernacht, behalve Gent-Wevelgem. Daarbij werd u dan ook meegedeeld dat als de definitieve vrijstelling blijft bestaan, er naar een andere oplossing moet gezocht worden vanaf 01/05/2018. U heeft meegedeeld dat de optie naar het onthaal-steun team voor u niet haalbaar is en u dit als een ‘strafkamp’ zou ervaren vermits dit vanuit uw perceptie niet echt ‘politiewerk’ meer is en dit niet overeenstemt met de ambitie die u heeft als politieambtenaar. Voor de twee functies die intern werden opengesteld dit jaar, namelijk inspecteur in het LIK en wijkinspecteur, heeft u geopteerd om uw kandidatuur niet in te dienen. De dienst interventie is voor u wel een optie maar dan enkel als dit mag uitgeoefend worden met de hond. XIV-37.725-5/27 Gelet op de bovenvermelde vrijstelling kan u uw huidige functie van patrouillehondengeleider binnen de afdeling Leefbaarheid van de politiezone niet meer bekleden. Echter, conform de personeelsformatie, vereist het profiel van hondengeleider o.a. ‘...deelnemen aan fenomeen-, piek-, overlast- en/of actieploeg(

1. en)die flexibel ingezet worden, rekening houdend met tijd- en plaatsgebonden fenomenen. Zichtbaar aanwezig zijn bij culturele, sportieve en toeristische evenementen. Deelnemen aan ondersteuning hycap en/of grootschalige acties...’ Deelname aan voormelde ploegen impliceert dat er ‘s nachts moet kunnen gewerkt worden en beperkt zich geenszins tot de ‘normale’ kantooruren, integendeel, de meeste van deze ploegen worden ingezet tijdens nachturen of overlappen minstens een flink deel daarvan. Mutatis mutandis voor wat de aanwezigheid bij evenementen betreft. De meeste culturele, sportieve en toeristische evenementen vinden plaats tijdens de door het statuut bepaalde nachturen of omhelzen minstens ganse periodes daarvan. Voor wat betreft bijvoorbeeld de planning van 2018 die de dienst operationele coördinatie heeft opgemaakt, zijn er een 20-tal evenementen/acties waar een hondengeleider een meerwaarde betekent. Voor deze acties en/of evenementen dienen nachtprestaties te worden gepresteerd. Ook het Politiecollege is van oordeel dat een personeelslid die een definitieve vrijstelling van nachtprestaties heeft niet meer kan tewerkgesteld worden in een team waarin nachten moeten gepresteerd worden, vooral als dit team bestaat uit een beperkt aantal personeelsleden. Het korps bezit immers 2 hondengeleiders zodat de operationele inzetbaarheid sowieso in het gedrang komt wanneer 1 hondengeleider geen nachtprestaties meer kan leveren. De inzet ervan door de organisatie dient dan ook maximaal te kunnen worden benut. Er zijn geen budgetten voorhanden om meer dan 2 hondengeleiders in dienst te nemen in een korps van dergelijke bescheiden omvang. Het is dan ook van groot belang dat een hondengeleider volledig kan ingezet worden ten voordele van de organisatie. Bovendien vermeldt het document ‘Hondenteam PZ Grensleie 2015’ dat werd opgesteld door uzelf en uw collega-hondengeleider dat de rode draad erin bestaat dat de hondengeleider zich flexibel kan ter beschikking stellen op de ogenblikken dat dit echt nodig is en op de plaatsen waar hij een meerwaarde betekent. Dit is uiteraard niet enkel overdag maar evenzeer tijdens evenementen en acties na 22u. Ook de opdrachten die kaderen in de buurtpolitie/afdeling leefbaarheid conform de personeelsformatie waarvan de hondengeleiders deel van uitmaken, zijn ‘...de organisatie van de fenomeen-, piek-, overlast- en/of actieploeg(
2. en)die flexibel ingezet worden, rekening houdend met tijd- en plaatsgebonden fenomenen. Zichtbaar aanwezig zijn bij culturele, sportieve en toeristische evenementen...’ en dus op dezelfde manier opgevat. Zoals hierboven al aangehaald, vinden deze activiteiten niet alleen overdag plaats maar ook ‘s nachts. De ABP-ploeg (actieve buurtploeg) van 10u tot 22u werd vanaf 08/01/2018 in het nieuwe systeem afgeschaft. Het is ook niet de bedoeling dat in de toekomst, zoals nu soms uit noodzaak gebeurt, diensten steeds moeten worden aangepast in functie van de medische beperking. De politiezone dient opnieuw te beschikken over een volwaardig, maximaal inzetbaar hondenteam. Momenteel valt er teveel last of druk op de andere hondengeleider binnen het korps en is deze persoon het enige aanspreekpunt voor diensten met de hond na 22u alsook alle (zo niet quasi alle) evenementen. Bovendien moet dit team autonoom kunnen functioneren en is het niet de bedoeling dat er ‘meegedraaid’ wordt in interventie. XIV-37.725-6/27 Tevens is de politiezone recent gestart met het voeren van gesprekken met de politiezone VLAS voor het uitwerken van een operationele samenwerking op vlak van de inzet van het hondenteam in zijn totaliteit voor wat betreft evenementen. PZ VLAS beschikt over een volwaardig hondenteam zodat de inzet ervan voor beide zones proportioneel gelijkwaardig moet kunnen worden verdeeld. Er is aldus geen mogelijkheid om binnen het korps te fungeren als honden- geleider zonder het kunnen uitvoeren van nachtprestaties. Op uw vraag om de hond te kunnen verder inzetten bij het uitoefenen van een functie binnen interventie kan niet worden ingegaan gelet o.a. op de meerkost die aan deze vraag verbonden is voor de organisatie. De kostprijs die gepaard gaat met de vraag tot behoud van de hond behelst de kosten qua opleiding, training, bijscholing, vergoeding, materiaal, verzekering. De kost van opleiding van 3.029 Euro (restbedrag indien gespreid over 5 jaar) nog buiten beschouwing gelaten, genereert het behoud van de hond een jaarlijkse kost van ruim 7000 Euro. Er is namelijk een verplichte training van minimum 8u per maand, bijscholing van 40 u per jaar, een maandelijkse vergoeding, verzekering van de hond, een kennel (periode 10j), materiaal, meerprijs voertuig en een meerprijs verzekering voertuig. De inzet van een hond binnen interventie als lid van een interventieploeg is bovendien niet ideaal omdat de hond dan de ganse tijd in de auto moet blijven zitten totdat er mogelijks een gelegenheid is waarop die kan ingezet worden. Gelet op de budgettaire impact van uw vraag werd deze ook geagendeerd ter bespreking op het Politiecollege. Het Politiecollege is van oordeel dat de kosten-batenanalyse voor deze optie voor een korps van dergelijke omvang te duur uitvalt. 3. Beslissing tot herplaatsing Gelet op artikel 44 WGP en artikel VI. II. 85, 1° RPPOL. Gelet op de huidige personeelsformatie en organogram; Gelet op het mondeling onderhoud dat ik met u gevoerd heb op 09/10/2017; Gelet op het voorstel tot herplaatsing IN/09/18 dd. 25/01/2018; Gelet op het mondeling onderhoud met u in aanwezigheid van Mr. Peter Crispyn en de heer [K.V.P.] op 05/02/2018; Gelet op het mondeling onderhoud met u in aanwezigheid van Mr. Peter Crispyn op 05/03/2018; Gelet op het verweerschrift dd. 01/02/2018 van Mr. Peter Crispyn; Gelet op de bovenvermelde feiten dient u een andere functie te worden toebedeeld binnen het korps. Gelet op het feit dat u een functie als onthaalinspecteur of een functie in het Visual Support Team-VST binnen de Directie Operaties helemaal niet ziet zitten en u de opties om uw kandidatuur in te dienen voor de functie van wijkinspecteur of LIK niet heeft benut, wordt u vanaf 01/05/2018 herplaatst in de functie van interventie-inspecteur binnen de Afdeling Veiligheid, niettegenstaande u in deze functie geen nachten kan presteren en dit geen ideale situatie creëert voor de werking van de organisatie. Op die manier wordt er deels tegemoetgekomen aan uw wensen. De interventiedienst kan evenwel niet worden uitgeoefend met of in aanwezigheid van uw patrouillehond gelet op de aanzienlijke meerkost die dit met zich meebrengt voor de organisatie zoals hierboven aangegeven. Bovendien dient u in de interventieshiften van 8u te worden ingeschakeld, namelijk van 6 uur tot 14 uur of van 14uur tot 22 uur.” XIV-37.725-7/27 Verzoeker heeft van de bestreden beslissing kennis genomen op 10 april 2018. IV. Schorsingsvoorwaarden 4. Krachtens artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan de schorsing van de tenuitvoerlegging slechts worden bevolen onder de dubbele voorwaarde dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden. V. Ernst van de middelen Eerste middel Uiteenzetting van het middel 5. Verzoeker voert in een eerste middel de schending aan “van art. 45 WGP, onbevoegdheid van de Korpschef en het vertrouwens- en redelijkheidsbeginsel als beginselen van behoorlijk bestuur”. Hij zet uiteen dat niettegenstaande binnen de schoot van het BOC werd besloten om de kwestie van comptabiliteit tussen functies en vrijstellingen voor bepaalde vormen van arbeid te regelen in een algemeen kader, de korpschef gemeend heeft reeds zijn gezag te moeten doen gelden in het individueel geval van verzoeker, terwijl dit in strijd is met de afspraken binnen het BOC op 11 december 2017, waar besloten werd dat een werkgroep zou worden opgericht om na onderhandeling tot een algemene regeling te komen, en met de verklaring van de voorzitter van het politiecollege die gesteld heeft dat het de bedoeling was om tot een akkoord te komen met de syndicale organisaties. De verwerende partij kan dan ook niet worden gevolgd waar zij stelt dat er een afsplitsing is geweest van eensdeels de vrijstellingen om medische redenen en anderdeels de statutaire vrijstellingen en rechten. Bedoeling XIV-37.725-8/27 van de werkgroep was enkel de beide soorten vrijstellingen op te splitsen en ze achtereenvolgens in de werkgroep te behandelen en enkel na de eindresultaten van deze werkgroep over beide vrijstellingen de korpschef te laten beslissen over individuele gevallen zoals dat van verzoeker. Gelet op dit akkoord tussen het politiecollege en de vakbondsorganisaties om wat de vrijstellingen betreft tot een akkoord te komen met de syndicale organisaties, is het duidelijk dat de korpschef niet langer bevoegd was om ondertussen in individuele gevallen te beslissen. Dit blijkt volgens verzoeker ook uit de tussenkomst van de burgemeester van Wevelgem op de vergadering van 11 december 2017 waar hij de vakbonden voor de keuze stelde ofwel te discussiëren over de criteria (onderhandelen), ofwel niet, maar in dat laatste geval zal de korpschef dan in elk individueel geval beslissen. Doordat de korpschef toch nog een beslissing heeft genomen in het geval van verzoeker heeft hij artikel 45 WGP geschonden aangezien de korpschef zijn bevoegdheden luidens die bepaling uitoefent onder het gezag van het politiecollege en hij derhalve, minstens tijdelijk, niet bevoegd was om de bestreden beslissing te nemen. Door zo te handelen (een individuele ad hoc beslissing nemen gedurende lopende onderhandelingen met de vakbonden) heeft de korpschef eveneens het vertrouwensbeginsel geschonden. Door zo te handelen heeft de korpschef ook het redelijkheids- beginsel geschonden. Door nog vooraleer een akkoord over een algemeen kader was bereikt alsnog een beslissing in het individuele geval te nemen, heeft de korpschef verzoeker de mogelijkheid ontnomen om alsnog de functie met zekerheid te kunnen uitoefenen indien de resultante van de onderhandelingen in de schoot van het BOC met zich zouden meebrengen dat de functie wel degelijk compatibel is met een medische vrijstelling voor nachtdiensten. Minstens in deze fase, binnen het kader van de onderhandelingen in het BOC, is het verregaand onredelijk dat de korpschef deze beslissing heeft genomen, nu deze ook tot gevolg heeft dat er nu nog slechts één hondengeleider meer is zodat het korps er ook niet beter van wordt. Dit geldt te meer nu een nieuwe hondengeleider, evenals een volledige, opgeleide en operationele hond niet zomaar kan worden gevonden en XIV-37.725-9/27 die functie ook niet in de mobiliteit werd opgenomen. Hieruit volgt dat de zone op korte termijn ook niet in de vervanging van verzoeker kan voorzien. Beoordeling 6. Artikel 45 van de wet van 7 december 1998 ‘tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus’ (hierna: de WGP) bepaalt (onder meer) dat de korpschef de in artikel 44 bedoelde bevoegdheden uitoefent onder het gezag van de burgemeester of van het politiecollege, wat inhoudt dat hij met het oog op een goed beheer van het politiekorps, de burgemeester of het politiecollege zo spoedig mogelijk inlicht over alles wat het lokaal politiekorps en de uitvoering van zijn opdrachten aangaat. Krachtens artikel 44 WGP staat elk lokaal politiekorps onder de leiding van een korpschef, die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het lokaal politiebeleid en instaat voor de leiding, de organisatie en de verdeling van de taken binnen het lokaal politiekorps en de uitvoering van het beheer van dit korps. Voorshands, in de mate verzoeker aanvoert dat in (de werkgroep van) het BOC niet werd overeengekomen om de statutaire vrijstellingen en rechten eensdeels en de medische vrijstellingen anderdeels “af te splitsen” doch wel om ze “op te splitsen” met het oog op een latere behandeling van de medische vrijstellingen door de werkgroep, en dat de medische vrijstellingen derhalve ook het voorwerp van onderhandeling moeten uitmaken, bemerkt de Raad van State dat daarover in de bestreden beslissing het volgende wordt gesteld: “Op 18/01/2018 werd in de schoot van deze werkgroep de arbeidsgeneesheer uitgenodigd om (onder andere) over de medische vrijstellingen te debatteren. De korpschef besliste naar aanleiding van deze vergadering en na de arbeids- geneesheer te hebben gehoord om de medische vrijstellingen af te splitsen van de statutaire vrijstellingen en rechten en deze in een later stadium uit te werken en dus ook in een later stadium in overleg te treden gelet op heersende juridische onduidelijkheid omtrent re-integratie voor overheidspersoneel.” XIV-37.725-10/27 Daargelaten wie uiteindelijk heeft beslist over de “afsplitsing” cq. “opsplitsing”, de werkgroep of de korpschef, lijken partijen het er alvast over eens dat afgesproken werd om de medische vrijstellingen op een later tijdstip te onderhandelen. Verzoeker kan evenwel niet worden gevolgd waar hij meent dat het engagement van het politiecollege in het BOC om een algemeen kader voor statutaire en medische vrijstellingen met de vakbondsorganisaties te onder- handelen wat enige tijd in beslag nemen kan, er dan toe leidt dat de korpschef niet langer bevoegd is om met betrekking tot verzoeker een beslissing te nemen. Krachtens het eerder aangehaalde artikel 45 van de WGP oefent de korpschef zijn bevoegdheden, waaronder de bevoegdheid om verzoeker op grond van artikel 44 WGP te herplaatsen, uit onder het gezag van het politiecollege. Luidens artikel 44, tweede lid, WGP staat de korpschef in voor de leiding, de organisatie en de verdeling van de taken binnen het lokaal politiekorps en de uitvoering van het beheer van dit korps. De hem op grond van die bepaling toekomende bevoegdheid - die niet alleen een recht is maar ook een plicht - houdt in dat de korpschef de eindverantwoordelijke is voor de dagelijkse leiding en werking van het korps. De korpschef dient bijgevolg de goede werking van het korps te verzekeren wat inhoudt dat het beschikbare personeel wordt ingezet volgens de noden van de dienst, met inachtneming van het beschikbare budget. In de parlementaire voorbereiding bij die bepaling kan worden gelezen dat de korpschef zijn bevoegdheden krachtens artikel 45 WGP uitoefent “onder het gezag van de politiezone”, wat niet betekent dat de korpschef geen autonome beslissings- bevoegdheid zou hebben. De korpschef beslist zelfstandig in het kader van de dagelijkse leiding van het korps, de organisatie ervan en de verdeling van de taken en beschikt over een “ondubbelzinnige eindverantwoordelijkheid”, met dien verstande dat hij dit doet onder het gezag van het politiecollege dat hij daarover regelmatig inlicht om te informeren over alles wat het korps aangaat en door de overheid hoort bekend te zijn (Parl. St. Kamer 1997-1998, nr. 1676/1, 31-32), wat te dezen ook is gebeurd zoals blijkt uit de notulen van de vergaderingen van het politiecollege van 1 februari 2018, 15 februari en 15 maart 2018 (cfr. punt 3.4). Uit de notulen van het politiecollege van 1 februari 2018 blijkt dat de korpschef het politiecollege heeft ingelicht van het voorstel van XIV-37.725-11/27 herplaatsing, dat verzoeker hierover gehoord zou worden, en dat wanneer verzoeker zelf geen keuze maakte, hij zou worden verplaatst. Uit de notulen van het politiecollege van 15 februari 2018 blijkt dat de korpschef verslag heeft uitgebracht van de hoorzitting, dat verzoeker daarbij heeft voorgesteld om eventueel enkele keren tot 24 uur te werken, wat de arbeidsgeneesheer evenwel heeft geweigerd, en dat de korpschef derhalve voorstelt om verzoeker te herplaatsen. Uit de notulen van het politiecollege van 15 maart 2018 tot slot blijkt dat de zaak uitvoering is besproken, waarbij onder meer werd geoordeeld dat de kostprijs om verzoeker te laten verder werken als hondengeleider in afwachting van een nieuwe aanwerving te duur was en dat de inzet van verzoeker als hondengeleider, gelet op de vrijstelling, geen meerwaarde bood gezien het gebrek aan plaatsen en tijdstippen waar dat nodig is. Uit de notulen blijkt tevens dat het politiecollege heeft ingestemd met het beëindigen van de functie van verzoeker als hondengeleider vanaf 1 mei 2018. Hieruit blijkt, minstens impliciet, dat ook het politiecollege heeft geoordeeld dat het feit dat er binnen het BOC onderhande- lingen lopen over een algemene regeling van de vrijstellingen, geen beletsel is om in afwachting van die algemene regeling, in individuele gevallen een beslissing te nemen indien de werking van de dienst dit vereist. 7. Het middel is niet ernstig in zoverre het de schending van artikel 45 WGP en de onbevoegdheid van de steller van de akte aanvoert. 8. Het vertrouwensbeginsel houdt in dat het bestuur de rechtmatige verwachtingen, die de burger uit het bestuursoptreden put, niet mag beschamen. De burger moet kunnen vertrouwen op een vaste gedragslijn van de overheid of op regelmatige toezeggingen of beloften die de overheid in een concreet geval heeft gedaan. Als rechtmatige verwachtingen kunnen worden beschouwd de verwachtingen die de burger in redelijkheid heeft kunnen puren uit het bestuursoptreden. Indien een normaal voorzichtige en oplettende burger had moeten weten dat de gewekte verwachtingen eventueel niet zouden kunnen of mogen worden gehonoreerd, kan de burger zich niet op het vertrouwensbeginsel beroepen. XIV-37.725-12/27 Te dezen ligt evenmin een schending van het vertrouwens- beginsel voor. Vooreerst bemerkt de Raad van State dat afspraken over onderhandelingen in het BOC om te komen tot een algemene regeling inzake de vrijstellingen, geen afbreuk vermag te doen aan de wettelijke verplichtingen en de daarmee verbonden verantwoordelijkheden van de korpschef wanneer hij beslissingen neemt cq. moet nemen om de goede werking van de dienst te verzekeren waarvoor hij op grond van artikel 44 WGP de eindverantwoordelijke is. Voorts houdt een schending van het vertrouwensbeginsel in dat dezelfde overheid op een niet te verantwoorden wijze haar beoordeling heeft gewijzigd door bijvoorbeeld zonder dat daarvoor een verantwoorde reden is, terug te komen op eerder gedane toezeggingen of beloften die zij in een bepaald concreet geval heeft gedaan. In het BOC werd door het politiecollege enkel het engagement aangegaan om over een (toekomstige) algemene regeling inzake vrijstellingen te onder- handelen, zonder enige verwijzing naar het concrete geval van verzoeker. Bovendien werd dit engagement in het BOC aangegaan door het politiecollege, terwijl de bestreden beslissing werd genomen op grond van de hem toekomende bevoegdheid door de korpschef. Verzoeker kon uit het engagement van het politiecollege niet het rechtmatige vertrouwen koesteren dat er met het oog op de werking van de dienst geen beslissing over zijn overplaatsing cq. herintegratie zou worden genomen zolang er geen algemene regeling inzake vrijstellingen was, laat staan dat deze regeling voor hem gunstig zou zijn. Bovendien is de overplaatsing niet onverhoeds gebeurd doch pas na verzoeker te hebben gehoord en nadat andere mogelijkheden werden onderzocht. 9. Het middel is niet ernstig in zoverre het de schending van het vertrouwensbeginsel aanvoert. 10. Een schending van het redelijkheidsbeginsel als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur, veronderstelt dat de overheid bij het nemen van de beslissing onredelijk heeft gehandeld, met andere woorden dat zij de haar toegekende discretionaire beoordeling- of beleidsvrijheid onjuist heeft gebruikt. XIV-37.725-13/27 Het redelijkheidsbeginsel kan derhalve slechts geschonden zijn indien de administratieve overheid een beslissing neemt die dermate afwijkt van het normale beslissingspatroon, dat het niet denkbaar is dat een andere zorgvuldig handelende administratieve overheid in dezelfde omstandigheden tot deze besluitvorming zou komen. Het komt de Raad van State niet toe zijn beoordeling in de plaats te stellen van de bevoegde administratieve overheid. De Raad van State is in de uitoefening van zijn wettigheidstoezicht enkel bevoegd om, desgevraagd, na te gaan of de administratieve overheid op grond van de juiste en correct beoordeelde feitelijke gegevens, in redelijkheid tot de bestreden beslissing is kunnen komen. In zoverre verzoeker aanvoert dat de korpschef door het nemen van de bestreden beslissing het redelijkheidsbeginsel heeft geschonden doordat hij de algemene regeling inzake vrijstellingen niet heeft afgewacht en zodoende de dynamiek rond de algemene regeling “doorkruist” door nog een beslissing ten aanzien van verzoeker te nemen, mag worden vastgesteld dat die handelwijze niet automatisch tot de conclusie leidt dat de bestreden beslissing onredelijk, laat staan kennelijk onredelijk is. Dat zou pas het geval zijn wanneer wordt aangetoond, minstens aannemelijk gemaakt dat de bestreden beslissing dermate afwijkt van het normale beslissingspatroon, dat het niet denkbaar is dat een andere zorgvuldig handelende administratieve overheid in dezelfde omstandigheden tot deze besluitvorming zou komen. Gelet op de eindverantwoordelijkheid van de korpschef voor de goede dagelijkse werking van de dienst op grond van artikel 44 WGP, is te dezen niet aangetoond dat het ondenkbaar is dat enige andere korpschef, geconfronteerd zijnde met een personeelslid dat om medische redenen niet volgens de behoeften in zijn functie kan worden ingezet, daarbij ook rekening houdende met de kostprijs verbonden aan de functie, een dergelijke maatregel tot herplaatsing neemt. De hypothese dat een gunstigere oplossing mogelijk is indien de algemene regeling inzake dienstvrijstellingen zou zijn afgewacht, kan niet anders doen besluiten. XIV-37.725-14/27 11. Het middel is niet ernstig in zoverre het de schending van het redelijkheidsbeginsel aanvoert. 12. Het eerste middel is in zijn geheel genomen niet ernstig. Tweede middel Uiteenzetting van het middel 13. In een tweede middel, geput uit een schending van de materiële motiveringsplicht en het zorgvuldigheidsbeginsel als beginselen van behoorlijk bestuur, zet verzoeker uiteen dat de korpschef in de bestreden beslissing heeft verwezen naar het functieprofiel door er op te wijzen dat de hondengeleider moet kunnen deelnemen aan fenomeen, piek, overlast en/of actieploegen die flexibel worden ingezet, rekening houdende met tijd- en plaatsgebonden fenomenen en dat een hondengeleider zichtbaar aanwezig moet kunnen zijn bij culturele, sportieve en toeristische evenementen. De korpschef oordeelt dat dit inhoudt dat er ’s nachts moet kunnen worden gewerkt en de functie zich niet beperkt tot de ‘normale’ kantooruren omdat de meeste van deze ploegen worden ingezet tijdens nachturen of minstens een flink deel daarvan, wat volgens verzoeker geen deugdelijke reden is omdat volgens het betrokken functieprofiel van een hondengeleider geenszins wordt verwacht dat deze functioneert in een volcontinu systeem, in tegenstelling tot wat het geval is bij de interventiedienst. Voorts is de aanwezigheid op evenementen slechts een deel van het takenpakket. Anders dan de korpschef, die in de dienstplanning 2018 voor een 20-tal evenementen met nachtprestaties een meerwaarde voor een hondengeleider ziet, ontwaart verzoeker er zelf maar een 12-tal. Hij verwijst daarbij ook naar de mogelijkheid van functionele samenwerking met de PZ Vlas waarbij verzoeker stelt bereid te zijn tot 10 diensten per jaar prestaties te leveren tot 24.00 u. Het motief van het in gedrang komen van de operationele inzetbaarheid door de medische vrijstelling voor nachtdiensten is bijgevolg niet deugdelijk bewezen, zodat de materiële motiveringsplicht is geschonden. Voorts acht verzoeker dat een schending van het XIV-37.725-15/27 zorgvuldigheidsbeginsel voorligt omdat de korpschef heeft nagelaten “de totaliteit van het takenpakket van de hondengeleiders tegen het licht te hebben houden naar realistische verwachtingen gelet op de beleidskeuze van het korps om het hondenteam te beperken tot twee hondengeleiders”. In dergelijke omstandigheden kan geen allround aanwezigheid worden gegarandeerd en dienen de verwachtingen wat de operationele inzet betreft, daaraan te worden gespiegeld. De korpschef heeft geen, minstens een onvoldoende, ernstige afweging gemaakt en de feitelijkheden in deze optiek niet onderzocht. Hij heeft niet onderzocht en afgewogen in welke mate een evenement of actie de onontbeerlijke aanwezigheid van een hondengeleider noodzaakt in het licht van het geheel van het takenpakket van de hondengeleiders versus de beschikbaarheid ervan. Door de maatregel valt het aantal hondengeleiders terug van twee op één, waarbij niet goed valt in te zien hoe dit wordt gerijmd met de beoogde maximale operationele inzetbaarheid, terwijl vervanging op korte en middellange termijn niet evident is. Uit niets blijkt overigens dat er een begin is gemaakt om verzoeker te vervangen. Beoordeling 14. De materiëlemotiveringsplicht houdt in dat iedere administratieve rechtshandeling moet steunen op motieven waarvan het feitelijk bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die handeling in aanmerking kunnen worden genomen. Bij de beoordeling van de naleving van de materiëlemotiveringsplicht is de Raad van State niet bevoegd om zijn oordeel omtrent de feiten in de plaats te stellen van het oordeel van de administratieve overheid. Hij is enkel bevoegd om desgevraagd na te gaan of de administratieve overheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan binnen de perken van de redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen. Voorts mag enkel met de formeel uitgedrukte motieven rekening worden gehouden. De in de bestreden beslissing tot uiting gebrachte motieven zijn aangehaald in punt 3.5. XIV-37.725-16/27 Hoewel in de huidige stand van het geding in het administratief dossier geen steun kan worden gevonden voor de premisse dat de werkgroep in de schoot van het BOC geen mandaat meer had om een algemene regeling inzake de medische vrijstellingen te “genereren” doch veeleer blijkt dat de bespreking van beide soorten vrijstellingen werd opgesplitst waarbij de medische vrijstellingen later zouden worden onderhandeld, doet die - weliswaar verkeerde - premisse geen afbreuk aan de vaststelling zoals uiteengezet in punt 6, met name dat de korpschef zijn bevoegdheid heeft behouden om wat verzoeker betreft een maatregel inzake overplaatsing te nemen. De korpschef heeft daarover ook consequent op meerdere tijdstippen met het politiecollege gecommuniceerd, zonder dat het enig bezwaar heeft geuit. Er kan dan ook niet worden aangenomen dat de beëindiging van de onderhandelingen, die op een later tijdstip zouden plaatsvinden, moesten worden afgewacht. Bovendien heeft het politiecollege op 15 maart 2018 uitdrukkelijk ingestemd met het stopzetten van de functie van hondengeleider vanaf 1 mei 2018. De door de korpschef genomen maatregel vindt steun in artikel 44 van de WGP dat de korpschef de eindverantwoordelijkheid verleent voor de goede dagelijkse werking van zijn korps. Hij neemt daartoe de beslissingen die zich opdringen zodat het prima facie in het licht daarvan is dat moet worden beoordeeld of de bestreden beslissing steunt op draagkrachtige motieven. De korpschef verantwoordt de herplaatsing in hoofdorde op de opdrachten van een hondenbegeleider volgens het functieprofiel, waarbij hij er op wijst dat deze opdrachten met zich meebrengen dat er ‘s nachts moet kunnen worden gewerkt en dat de functie zich niet beperkt tot de normale kantooruren. In het functieprofiel kan inderdaad worden gelezen dat de hondengeleider deelneemt aan “fenomeen-, piek-, overlast - en/of actieploeg(
3. en)die flexibel ingezet worden rekening houdend met tijd- en plaatsgebonden fenomenen”. Verzoekers kritiek dat dit geen deugdelijk motief is omdat het betrokken functieprofiel niet voorschrijft dat deze functioneert in een volcontinu systeem (in tegenstelling tot een functie in de interventiedienst), maakt het motief niet ondeugdelijk. Het standpunt van de XIV-37.725-17/27 korpschef dat de hiervoor geciteerde ruime omschrijving nachtwerk impliceert is feitelijk correct. Ten aanzien van het tweede argument wordt vastgesteld dat de korpschef verwijst naar “bijvoorbeeld” een twintigtal evenementen/acties met nachtprestaties terwijl verzoeker slechts een twaalftal evenementen/acties met nachtprestaties ontwaart, doet niet af aan de vaststelling dat verzoeker niet als hondengeleider kan ingezet worden bij die evenementen/acties. Overigens moet opgemerkt worden dat deze diensplanning enkel rekening houdt met hetgeen wordt voorzien doch niet met onvoorziene gebeurtenissen, zodat het niet uitgesloten is dat het aantal diensten met nachtprestaties hoger komt te liggen. Dat verzoeker bereid zou zijn tot 10 diensten per jaar prestaties tot 24.00 u te leveren, doet geen afbreuk aan de vaststelling dat de arbeidsgeneesheer daarmee niet heeft ingestemd zodat de korpschef hem ook niet voor die diensten kan inzetten. Volledigheids- halve wordt er nog op gewezen dat de bestreden beslissing ook steunt op financiële overwegingen waarvan verzoeker de juistheid niet betwist. Het in aanmerking nemen van de kostprijs van een functie, terwijl degene die die functie uitoefent niet optimaal kan ingezet worden, is een motief dat de bestreden beslissing deugdelijk mee kan verantwoorden. 15. Het middel is niet ernstig in zoverre het de schending van de materiëlemotiveringsplicht aanvoert. 16. Het zorgvuldigheidsbeginsel houdt in dat het bestuur zijn beslissing op zorgvuldige wijze moet voorbereiden. Dit impliceert dat de beslissing dient te steunen op werkelijk bestaande en concrete feiten die met de vereiste zorgvuldigheid werden vastgesteld. De overheid is onder meer verplicht om zorgvuldig te werk te gaan bij de voorbereiding van de beslissing en de feitelijke en juridische aspecten van het dossier deugdelijk te onderzoeken, zodat zij met kennis van zaken kan beslissen. Verzoekers kritiek luidt dat de korpschef benevens de hiervoor besproken motieven nog andere elementen in aanmerking had moeten nemen om zijn operationele inzetbaarheid te evalueren. Zo lijkt verzoeker er in essentie van XIV-37.725-18/27 uit te gaan dat zijn vrijstelling van nachtwerk en de onmogelijkheid om daarvoor op hem een beroep te doen niet onoverkomelijk is en dat alternatieven onvoldoende werden onderzocht zoals de vraag in welke mate voor bepaalde evenementen een hondengeleider vereist is, of nog, of andere oplossingen mogelijk zijn zoals de samenwerking met een naastgelegen politiezone. Daarmee lijkt verzoeker een opportuniteitskritiek te formuleren waarbij hij zelf de beoordeling maakt hoe de dienst moet worden georganiseerd cq. of zijn verdere tewerkstelling als hondengeleider mogelijk of wenselijk is. Die beoordeling komt evenwel - binnen de grenzen van de redelijkheid - enkel aan de bestuurlijke overheid toe en niet aan verzoeker noch aan de Raad van State. Hiervoor is gebleken dat de bestreden beslissing steunt op deugdelijk bevonden argumenten die de beslissing afdoende schragen, wat volstaat. 17. Het middel is niet ernstig in zoverre het de schending van het zorgvuldigheidsbeginsel aanvoert. 18. Het tweede middel is in zijn geheel genomen niet ernstig. Derde middel Uiteenzetting van het middel 19. In een derde middel voert verzoeker een schending aan van de wet van 10 mei 2007 ‘ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie’ (hierna: de wet van 10 mei 2007). In een eerste middelonderdeel zet hij uiteen dat de bestreden beslissing waarbij verzoeker wordt herplaatst in strijd is met de artikelen 4, 7, 8, 14 en 15 van de wet van 10 mei 2007. De bestreden beslissing vormt een directe discriminatie in de zin van artikel 4 van die wet omdat (
4. a)verzoeker een ongunstiger behandeling (dit is de herplaatsing) krijgt, (
5. b)in vergelijking met een referentiepersoon die zich in een vergelijkbare situatie bevindt (de hondengeleider XIV-37.725-19/27 die geen vrijstelling van nachtdienst heeft) en (
6. c)er een causaal verband bestaat tussen de ongunstigere behandeling (herplaatsing) en het beschermd criterium, zijnde zijn huidige of toekomstige gezondheidstoestand of handicap aangezien de essentie van de motieven van de bestreden beslissing zijn beperktere operationele inzetbaarheid is. Verzoeker meent dat zijn gezondheidstoestand waardoor hij een definitieve vrijstelling van nachtdiensten geniet een handicap is in de zin van de wet van 10 mei 2007. Hij is getroffen door een door een arts gediagnosticeerde ziekte welke leidt tot een beperking die onder meer het gevolg is van lichamelijke, geestelijke of psychische aandoeningen die in wisselwerking met diverse drempels verzoeker beletten volledig, daadwerkelijk en op voet van gelijkheid met andere werknemers aan het beroepsleven deel te nemen, en die beperking langdurig is. Hoewel een direct onderscheid, te dezen de handicap, volgens de wet van 10 mei 2007 kan worden gerechtvaardigd op grond van wezenlijke en bepalende beroepsvereisten, blijkt uit niets dat het kunnen verrichten van nachtdiensten een objectieve vereiste zou zijn omwille van de aard van de betrokken beroepsactiviteit of de context waarin deze wordt uitgevoerd. Er is geen absolute noodzaak tot aanwezigheid van een hondengeleider “ten allen tijde en gedurig beschikbaar voor nachtdiensten alwaar de zone de beleidsbeslissing heeft genomen slechts een beperkt team van hondengeleiders te hebben” en voorts in het functieprofiel niet wordt voorzien in een volcontinu systeem. Door hierin niet te voorzien blijkt op zich reeds dat dit geen wezenlijke en bepalende beroepsvereiste is. Er is geen legitieme doelstelling met een maatregel die evenredig is ten aanzien van die nagestreefde doelstelling. De beperking van de inzet van verzoeker is beperkt tot nachtdiensten nu hij voor het overige volledig geschikt is. De evenredigheid moet worden gespiegeld aan de gevolgen van de herplaatsing voor zowel verzoeker als zijn hond. De maatregel heeft bovendien geen positief effect op de nagestreefde doelstelling (operationele inzet van hondengeleiders), maar eerder een negatief effect nu door de bestreden beslissing de ervaring van verzoeker, de ervaring en het opgeleid karakter van de hond en de eigen inspanning van de zone verloren gaat. Conclusie is dat er sprake is van een directe discriminatie op grond van een handicap zodat de artikelen 4, 7, 8, 14 en 15 van de wet van 10 mei 2007 zijn geschonden. XIV-37.725-20/27 In een tweede middelonderdeel voert verzoeker de schending aan van artikel 14 van de wet van 10 mei 2007 omdat niet is ingegaan op verzoekers vraag om de hond verder te kunnen inzetten bij het uitoefenen van een functie binnen interventie. De weigering om redelijke aanpassingen te treffen ten voordele van personen met een handicap wordt in het genoemde artikel 14 gelijkgesteld met discriminatie. Verzoeker stelt dat de inzet en het gebruik van de patrouillehond binnen de functie van interventie-inspecteur een redelijke aanpassing van de werkomstandigheden is. Dergelijke aanpassing is bovendien geen onevenredige belasting van het korps nu de verdere inzet de voortzetting zou zijn van een praktijk die bestond. De verwijzing naar de kostprijs doet daaraan geen afbreuk omdat het budget van het korps toch aanzienlijk is. De verwijzing naar de niet ideale situatie is bovendien niet dienstig omdat dit tot nog toe de dagelijkse praktijk was waarbij de korpsleiding zich geen zorgen maakte omtrent deze situatie en hetgeen ook niet erg is gelet op het feit dat de hond meer dan genoeg redelijke inzetmogelijkheden heeft. Beoordeling 20. De wet van 10 mei 2017 strekt tot omzetting van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 ‘tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep’. De te dezen relevante artikelen van de wet van 10 mei 2007 bepalen wat volgt. Volgens artikel 4, 6°, van de wet van 10 mei 2007 is er een direct onderscheid wanneer