Arrest 246665 - Overheidsopdrachten - 16/01/2020

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 16 januari 2020 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2020:ARR.246.665 Rolnummer: A. 229775/XII-8847 Zaak: Arrest 246665 - Overheidsopdrachten - 16/01/2020 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2020-01-17 Raadplegingen: 76 - laatst gezien 2026-06-25 23:26 Fiche Arrest nr 246.665 van 16 januari 2020 Overheidsopdrachten en openbare werken - Overheidsopdrachten Beslissing : Verwerping Inwilliging tussenkomst Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK VOORZITTER VAN DE XIIe KAMER nr. 246.665 van 16 januari 2020 in de zaak A. 229.775/XII-8847 In zake: de BV VAN ECK BEDRIJFSHYGIENE bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Johan Geerts kantoor houdend te 2140 Antwerpen L. Van Berckenlaan 190/6 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen: het FEDERAAL AGENTSCHAP VOOR DE VEILIGHEID VAN DE VOEDSELKETEN (FAVV) bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Rik Depla kantoor houdend te 8310 Sint-Kruis (Brugge) Karel Van Manderstraat 123 bij wie woonplaats wordt gekozen Tussenkomende partij: de BV TOTAL CULLING CONCEPT GROUP bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Patrice Vanderbeeken, Arne Vandaele en Stijn Maeyaert kantoor houdend te 1050 Brussel Gulden Vlieslaan 22 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------- I. Voorwerp van de vordering

1. De vordering, ingesteld op 17 december 2019, strekt tot de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de “[b]eslissing van 29 november 2019 – aan [de bv Van Eck Bedrijfshygiëne] betekend per brief van 2 december 2019 – waarbij de opdracht met referentie XII-8847-1/26 OP-AI-2019 „ruimen van pluimvee en andere in gevangenschap levende vogels‟, gegund wordt aan TCC-group BV”. II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een nota ingediend. Met een verzoekschrift van 31 december 2019 heeft de bv Total Culling Concept Group gevraagd om in het administratief kort geding te mogen tussenkomen. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 9 januari 2020, om 11.00 uur. Staatsraad Johan Bovin heeft verslag uitgebracht. Advocaat Johan Geerts, die verschijnt voor de verzoekende partij, advocaat Joost Hoste, die loco advocaat Rik Depla verschijnt voor de verwerende partij, en advocaat Arne Vandaele, die verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur Inge Vos heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari
3. III. Feiten 3.
4. Het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV) schrijft een opdracht van diensten uit met als voorwerp “Ruimen van Pluimvee en andere in gevangenschap levende vogels”. XII-8847-2/26 3.
5. De opdracht wordt gegund bij openbare procedure en bekendgemaakt in het Bulletin der Aanbestedingen op 7 oktober 2019 en in het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie op 11 oktober
6. 3.
7. Het toepasselijke bijzonder bestek nr. OP-AI-2019 bepaalt dat onder „ruimen van pluimvee” wordt verstaan: Voorts worden de gunningscriteria als volgt omschreven : XII-8847-3/26 3.
8. Uitsluitend de verzoekende partij en de bv TCC-Group dienen een offerte in. 3.
9. Op 29 november 2019 beslist de verwerende partij om de opdracht te gunnen aan de bv TCC-Group omdat deze inschrijver de meest voordelige offerte blijkt te hebben ingediend in het raam van het gunningscriterium “prijs”. XII-8847-4/26 3.
10. Met een ter post aangetekend schrijven van 2 december 2019 en een e-mailbericht van 5 december 2019 wordt aan de verzoekende partij meegedeeld dat haar offerte regelmatig werd bevonden maar niet werd gekozen als zijnde de economisch meest voordelige offerte. 3.
11. Met een ter post aangetekend schrijven en een e-mailbericht van 9 december 2019 verzoekt de raadsman van de verzoekende partij de verwerende partij om de bestreden beslissing in te trekken en te heroverwegen, welk verzoek door de verwerende partij niet wordt ingewilligd. IV. Tussenkomst
12. De bv Total Culling Concept Group blijkt voordeel te halen uit de bestreden beslissing en heeft er belang bij dat de vordering wordt afgewezen. Bijgevolg moet haar verzoek tot tussenkomst worden ingewilligd. V. Schorsingsvoorwaarden 5.
13. Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn van de gewone vordering tot schorsing. 5.
14. Te dezen is evenwel ook de wet van 17 juni 2013 „betreffende de motivering, de informatie en de rechtsmiddelen inzake overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en diensten en concessies‟ van toepassing. Krachtens artikel 15, eerste lid, van die wet kan de uitvoering worden geschorst van de thans bestreden beslissingin aanwezigheid van een ernstig middel of een klaarblijkelijke onwettigheid. Overeenkomstig artikel 15, tweede lid, echter wordt de XII-8847-5/26 vordering tot schorsing voor de Raad van State uitsluitend ingesteld volgens een procedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid. Er dient te dezen dan ook enkel nog te worden onderzocht of minstens één ernstig middel wordt aangevoerd, dan wel een klaarblijkelijke onwettigheid aanwezig is, die de nietigverklaring van de bestreden beslissing kunnen verantwoorden. VI. Onderzoek van de middelen A. Eerste middel Uiteenzetting van het middel
15. Het eerste middel is genomen uit de schending van de artikelen 66, §1, 2°, 71, 81, 83 en 84 van de wet van 17 juni 2016 „inzake overheidsopdrachten‟(hierna: wet overheidsopdrachten 2016), van de artikelen 35, 36 en 76 van het koninklijk besluit van 18 april 2017 „plaatsing overheidsopdrachten in de klassieke sectoren‟(hierna: koninklijk besluit plaatsing 2017), van artikel 3, 4, 18 en Bijlage I van de Verordening (EG) nr. 1099/2009 van 24 september 2009 „inzake de bescherming van dieren bij het doden‟, van het gelijkheidsbeginsel zoals vervat in de artikelen 10 en 11 van de Grondwet en artikel 4 van de wet overheidsopdrachten 2016, van de artikelen 4, 8° en 5, 9° van de wet van 17 juni 2013 „betreffende de motivering, de informatie en de rechtsmiddelen inzake overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en diensten en concessies‟ (hierna: de rechtsbeschermingswet) en de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 „betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen‟ (hierna: de motiveringswet), en van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, waaronder het zorgvuldigheids- beginsel en de materiële motiveringsplicht. XII-8847-6/26 Het middel wordt door de verzoekende partij als volgt samengevat: “DOORDAT, de verwerende partij de offerte van inschrijver TCC-group BV regelmatig verklaart, waarbij het gunningsverslag geen regelmatigheidsonderzoek bevat; DOORDAT, de offerte van inschrijver TCC-group BV ten onrechte niet substantieel onregelmatig werd verklaard, minstens geen enkele motivering werd opgenomen waarom de offerte van die inschrijver regelmatig kon worden bevonden; DOORDAT, de verwerende partij, de offertes niet onderwerpt aan een prijsonderzoek, en daarvan alleszins geen spoor terug te vinden is in het gunningsverslag; DOORDAT, de verwerende partij inschrijver TCC-group BV selecteert, zonder enige concrete toets aan de selectiecriteria; DAT, het zodoende allerminst zeker is, zelfs vast staat dat de offerte van TCC-group BV strijdig is met de dwingende wetgeving inzake dierenwelzijn; DAT, de offerte van gekozen inschrijver TCC-group BV substantieel onregelmatig is; DAT, het zodoende niet langer vast staat dat de opdracht gegund werd aan de inschrijver die de economisch meest voordelige offerte heeft ingediend; TERWIJL, overeenkomstig artikel 83 Wet overheidsopdrachten en artikel 76 van het KB Plaatsing de aanbestedende overheid dient na te gaan of de offerte regelmatig is waarbij o.a. moet worden getoetst aan de technische specificaties vermeld in het bestek en de toepasselijke wetgeving, en moet worden nagegaan of er sprake is van substantiële dan wel niet-substantiële onregelmatigheden; EN TERWIJL, de aanbestedende overheid bij het vaststellen van een substantiële onregelmatigheid de gebonden bevoegdheid heeft om de offerte nietig te verklaren; EN TERWIJL, overeenkomstig artikel 84 Wet overheidsopdrachten en artikel 35 en 36 KB Plaatsing de aanbestedende overheid een zorgvuldig prijsonderzoek dient te voeren, en bij de vaststelling van een schijnbaar abnormale prijs gehouden is om een prijsverantwoording te vragen; EN TERWIJL, overeenkomstig artikel 66 §1,2° en 71 Wet overheidsopdrachten de aanbestedende overheid dient na te gaan of de offerte beantwoordt aan de vastgestelde selectiecriteria; EN TERWIJL, overeenkomstig van de Verordening 1099/2009 de bevoegde autoriteit bij het ruimen van dieren alle passende maatregelen [dient] te treffen om het welzijn van de dieren in de best mogelijke omstandigheden te waarborgen; EN TERWIJL, de bestreden beslissing teneinde te voldoen aan de formele motiveringsplicht de juridische en feitelijke motieven moet vermelden die aan de beslissing tot regelmatig verklaring, het normaal bevinden van de prijzen en selectie ten grondslag liggen en die motivering afdoende moet zijn teneinde de belanghebbende in staat te stellen terdege te oordelen of XII-8847-7/26 het zin heeft zich tegen de beslissing te verweren met de middelen die het recht hem ter beschikking stelt; EN TERWIJL, het zorgvuldigheidsbeginsel en de materiële motiveringsplicht onderstellen dat een beslissing steunt op motieven die in rechte en in feiten aanvaardbaar zijn; ZODAT de verwerende partij de in het middel aangehaalde bepalingen en beginselen miskent.” Beoordeling
16. In het eerste middel wordt in de eerste plaats aangevoerd dat in de bestreden beslissing geen spoor is terug te vinden van enig regelmatigheidsonderzoek en dat de offerte van de gekozen inschrijver ten onrechte niet substantieel onregelmatig werd verklaard.
17. Artikel 76, §§1 tot en met 3 van het koninklijk besluit plaatsing 2017, luidt: “§
18. De aanbestedende overheid gaat na of de offertes regelmatig zijn. De offerte kan substantieel of niet substantieel onregelmatig zijn. Een offerte is substantieel onregelmatig wanneer ze van aard is de inschrijver een discriminerend voordeel te bieden, tot concurrentie- vervalsing te leiden, de beoordeling van de offerte van de inschrijver of de vergelijking ervan met de andere offertes te verhinderen, of de verbintenis van de inschrijver om de opdracht onder de gestelde voorwaarden uit te voeren onbestaande, onvolledig of onzeker te maken. De volgende onregelmatigheden worden met name als substantieel beschouwd : 1° de niet-naleving van het milieu-, sociaal of arbeidsrecht, voor zover deze niet-naleving strafrechtelijk gesanctioneerd wordt; 2° de niet-naleving van de vereisten bedoeld in de artikelen 38, 42, 43, § 1, 44, 48, § 2, eerste lid, 54, § 2, 55, 83 en 92 van dit besluit en in artikel 14 van de wet, voor zover zij verplichtingen bevatten ten aanzien van de inschrijvers; 3° de niet-naleving van de minimale eisen en de vereisten die als substantieel worden aangemerkt in de opdrachtdocumenten. §
19. De offerte die slechts een of meer niet-substantiële onregelmatigheden bevat die, zelfs gecumuleerd of gecombineerd, niet de in paragraaf 1, derde lid, bedoelde gevolgen teweeg brengen, wordt niet nietig verklaard. §
20. Wanneer gebruik wordt gemaakt van een openbare of niet-openbare procedure, verklaart de aanbestedende overheid de substantieel onregelmatige offerte nietig. Dit is ook het geval voor een offerte die XII-8847-8/26 meerdere niet-substantiële onregelmatigheden bevat wanneer de cumulatie of combinatie ervan de in paragraaf 1, derde lid, bedoelde gevolgen teweeg brengt.”
21. De bestreden gunningsbeslissing vermeldt inzake het regelmatigheidsonderzoek: “
22. Grondig onderzoek van de regelmatigheid van de offertes De offerte van TCC-group B.V. is niet substantieel onregelmatig. De offerte van Van Eck Bedrijfshygiëne B.V. deed twijfels ontstaan omtrent zijn materiële regelmatigheid. Op 22 november werd haar daarom per e-mail gevraagd om de hoge prijs voor de stand-by dienstverlening te verklaren. Ook werd haar gevraagd om de maximale dodingscapaciteit per methode op te geven, samen met een opschalingsplan om de minimale dodingscapaciteit gevraagd in het bestek, te bereiken. Op basis van de informatie ontvangen op 25 november wordt de offerte als materieel regelmatig beoordeeld. Beide ingediende offertes zijn niet substantieel onregelmatig en worden onderworpen aan de gunningscriteria.”
23. Voorts blijkt uit de stukken van het administratief dossier dat de verzoekende partij met een brief van 9 december 2019 de verwerende partij heeft gevraagd om de bestreden beslissing in te trekken, onder meer omdat de methode die door de gekozen inschrijver wordt gehanteerd volgens haar niet zou beantwoorden aan de minimale eisen van het bestek en dwingende wetgeving en omdat de resultaten van het regelmatigheidsonderzoek niet zouden zijn veruitwendigd in het gunningsverslag. Dit schrijven werd vóór de indiening van voorliggend beroep door de verwerende partij als volgt beantwoord: “Uw eerste bezwaar: „de offerte van TCC-group werd onterecht onregelmatig bevonden.‟ Volgens u beantwoordt de methode die TCC-group BV toepast niet aan de eisen gesteld in de Verordening EG 1099/2009 van 24 september 2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden. Uit de offerte blijkt echter dat TCC-group BC wel in staat is om aan deze eisen te beantwoorden. De eventuele nadelige effecten van het „koud‟ inbrengen van het CO²-gas kunnen door het gebruikmaken van de juiste technieken, door het monitoren van de gas- en stalparameters en door vakmanschap (gebaseerd op een jarenlange ervaring in het toepassen van stalvergassingen) vermeden worden. XII-8847-9/26 TCC-group BV heeft in de afgelopen jaren in onze opdracht en onder toezicht van onze agenten, die elke stalvergassing in opdracht van het FAVV ter plaatse opvolgen, tientallen stalvergassingen uitgevoerd. Er werd hierbij nooit melding gemaakt van waarnemingen met betrekking tot het blootstellen aan dieronvriendelijke condities. De offerte beantwoordt daarom wel degelijk aan de minimale eisen vermeld in het bestek en is daarom als regelmatig te beschouwen. Uw tweede bezwaar: „schending van de formele en materiële motiveringsplicht.‟ Het regelmatigheidsonderzoek werd grondig uitgevoerd. De aanbestedende overheid is echter niet verplicht om de kandidaten in te lichten over alle details hiervan. In het arrest nr. 240.709 van 13 februari 2018 stelt de Raad van State dat gelet op hetgeen voorafgaat, zo lijkt, het in de gegeven omstandigheden van de aanbestedende overheid mocht worden verwacht dat zij de resultaten van haar regelmatigheidsonderzoek wat de betrokken camera betreft, veruitwendigde in haar besluitvorming en dat zij verklaarde waarom het erg concrete technische besteksvereiste zich niet verzette tegen het in aanmerking nemen van de gekozen offerte of nopen tot regularisatie. De gegeven omstandigheden bedoeld in het arrest nr. 240.709 van 13 februari 2018 van de Raad van State zijn echter uiteraard niet de gegeven omstandigheden waarin het huidige dossier zich bevindt. (…)”
24. In de mate dat in dit middelonderdeel een schending wordt aangevoerd van de formelemotiveringsplicht, die de verzoekende partij afleidt uit de artikelen 4, 8° en 5, 9° van de rechtsbeschermingswet en de artikelen 2 en 3 van de motiveringswet, valt op te merken dat indien uit het administratief dossier blijkt dat de regelmatigheid van de offertes wel degelijk werd onderzocht en dat er daarbij geen bijzondere problemen zijn gerezen, de formelemotiveringsplicht niet lijkt te vereisen dat dit regelmatigheidsonderzoek in extenso wordt weergegeven in het gunningsverslag of in de bestreden beslissing. Het volstaat vanuit het oogpunt van de op de aanbestedende overheid rustende plicht om haar beslissing te omkleden met motieven, dat uit die beslissing blijkt – of minstens kan worden afgeleid – dat de regelmatigheid van de offertes werd betrokken bij het nemen van de gunningsbeslissing. Zulks lijkt te dezen het geval. Bij het administratief dossier is alleszins een stuk gevoegd dat op het eerste gezicht de stelling van de verwerende partij lijkt te ondersteunen dat de regelmatigheid van de offertes wel degelijk werd onderzocht door de aanbestedende overheid, ook al heeft dit stuk in het bijzonder XII-8847-10/26 betrekking op het onderzoek van de offerte van de verzoekende partij waaromtrent in hoofde van de aanbestedende overheid twijfels waren gerezen omtrent de materiële regelmatigheid. Uit de gemotiveerde gunningsbeslissing kan de verzoekende partij in elk geval afleiden dat niet zomaar over die fase van de plaatsingsprocedure werd heengestapt nu er sprake is van een “grondig” onderzoek van de regelmatigheid van de offertes, vermeld wordt dat de offerte van de gekozen inschrijver niet substantieel onregelmatig is en verder bijkomende overwegingen worden opgenomen aangaande de offerte van de verzoekende partij, waarover wel twijfels waren gerezen omtrent de materiële regelmatigheid. Er lijkt niet van de aanbestedende overheid te moeten worden vereist dat zij, wanneer er geen regelmatigheidsproblemen rijzen, voor elk mogelijk aspect dat aan de regelmatigheid van de offertes raakt in detail de positieve redenen te kennen geeft waarom de offerte niet onregelmatig zou moeten worden verklaard. In dit verband kan erop worden gewezen dat artikel 5, 8º, van de rechtsbeschermingswet enkel vereist dat de gemotiveerde beslissing de namen van de inschrijvers bevat van wie de offerte onregelmatig is bevonden en de juridische en feitelijke motieven voor hun wering. De omstandigheden van de voorliggende zaken lijken op het eerste gezicht ook niet vergelijkbaar met de gegeven omstandigheden in het arrest van de Raad van State van 13 februari 2018 met nr. 240.709 inzake bvba Polis-Service waar de verzoekende partij nog naar verwijst en waar in de gunningsbeslissing enkel werd overwogen dat “beide voorgestelde digitale snelheidsmeters aan de minimumvereisten van het lastenboek voldeden”, doch zowel de betrokken inschrijver, als de verwerende partij vervolgens niet betwistten dat het gekozen toestel niet aan het kwestieuze besteksvereiste voldeed. Voorts blijkt uit de stukken van het administratief dossier dat zowel het regelmatigheidsonderzoek als de redenen waarom de offerte van de gekozen inschrijver niet substantieel onregelmatig werd bevonden door de verwerende partij nog nader werden toegelicht in antwoord op het schrijven van de verzoekende partij van 9 december 2019, zodat de verzoekende partij hiervan kon kennisnemen vóór de indiening van voorliggend beroep en aldus ook het doel van de formelemotiveringsplicht lijkt te zijn bereikt. XII-8847-11/26
25. Waar de verzoekende partij aanvoert dat de offerte van de gekozen inschrijver ten onrechte niet substantieel onregelmatig werd verklaard omdat zij zou afwijken van de technische specificaties vermeld in het bestek en de toepasselijke wetgeving inzake dierenwelzijn, valt op te merken dat een onderzoek van dit middel een interpretatie lijkt te vereisen van technische besteksbepalingen en bepalingen van de bijlagen van de Verordening, evenals een onderzoek van technische specificaties van de door de inschrijvers toegepaste methode. Een dergelijk technisch middel kan pas tot schorsing leiden wanneer de ernst ervan reeds blijkt op grond van een snel en prima facie onderzoek, voor zover de Raad van State al bij machte is dergelijk onderzoek te verrichten zonder deskundig advies. Het komt voorts in de eerste plaats aan de aanbestedende overheid toe en niet aan de Raad van State om te beoordelen of een offerte beantwoordt aan besteksbepalingen, zij het dat de Raad van State desgevraagd daarbij mag nagaan of die beoordeling steunt op in rechte aanvaardbare motieven die voortvloeien uit een zorgvuldig onderzoek en of daarbij de perken van de redelijkheid niet zijn overschreden. Aangezien het bestek geen specifieke methode om de dieren te doden voorschreef, doch enkel een aantal voorwaarden waaraan deze methode dient te voldoen, waaronder de voorwaarde dat het een EU toegelaten methode dient te zijn waarbij de geldende regelgeving met betrekking tot dierenwelzijn wordt in acht genomen, overtuigt de verzoekende partij er ook niet van dat de verwerende partij bij de beoordeling van de regelmatigheid van de offertes ertoe gehouden was de voorgestelde oplossingen op dit vlak uitgebreider te toetsen dan zij heeft gedaan. Overeenkomstig artikel 3 van de Verordening (EG) nr. 1099/2009 van de Raad van 24 september 2009 „inzake de bescherming van dieren bij het doden‟ wordt bij het doden van dieren en daarmee verband houdende activiteiten ervoor gezorgd dat de dieren elke vermijdbare vorm van pijn, spanning of lijden wordt bespaard. Overeenkomstig artikel 4 van diezelfde Verordening worden dieren uitsluitend gedood nadat zij zijn bedwelmd volgens de methoden en XII-8847-12/26 de desbetreffende specifieke toepassingsvoorschriften zoals beschreven in bijlage I. De verzoekende partij toont op het eerste gezicht niet aan dat de verwerende partij had moeten vaststellen dat de door de gekozen inschrijver gehanteerde methode hieraan niet voldoet. Prima facie lijkt de door de verzoekende partij gehanteerde methode alvast niet de enige in het licht van het bestek en de Verordening toelaatbare methode te zijn. Ook de methode van “Koolstofdioxide in hoge concentratie” betreft op het eerste gezicht een toelaatbare methode, vermeld in bijlage 1 van de Verordening, waarvoor wel volgend toepassingsvoorschrift lijkt te gelden: “
26. Koolstofdioxide, gebruik van inerte gassen of een combinatie van deze gasmengsels In geen geval mogen gassen de kamer of de locatie binnendringen waar dieren bedwelmd en gedood dienen te worden indien dit tot brandwonden zou kunnen leiden of onnodig lijden zou kunnen veroorzaken door bevriezing of een te lage vochtigheidsgraad.” Op het eerste gezicht bevestigt de gekozen inschrijver in zijn offerte overigens dat hij gebruik maakt van verdovings- en dodingsmethoden volgens de desbetreffende specifieke toepassingsvoorschriften zoals beschreven in bijlage I, hoofdstuk I, tabel 3 van de Verordening. Daarbij lijkt overigens koolstofdioxide in twee fasen te worden vermeld als de „normale werkwijze‟. In de offerte blijkt deze inschrijver bij de toelichting van de methoden ook specifieke aandacht te schenken aan de toepasselijke wetgeving enerzijds en dierenwelzijn in het algemeen en wetenschappelijke inzichten anderzijds. Bovendien lijkt de verzoekende partij in haar verzoekschrift niet in te gaan op de motieven die de verwerende partij haar heeft meegedeeld vóór de indiening van het beroep en op grond waarvan zij tot regelmatigheid van de offerte van de gekozen inschrijver heeft besloten. XII-8847-13/26 Daarbij wordt er enerzijds op gewezen dat de eventuele nadelige effecten van het “koud” inbrengen van het CO²-gas door het gebruikmaken van de juiste technieken, door het monitoren van de gas- en stalparameters en door vakmanschap vermeden kunnen worden. Anderzijds wordt gesteld dat de gekozen inschrijver de afgelopen jaren in opdracht van de verwerende partij en onder toezicht van haar agenten, tientallen stalvergassingen heeft uitgevoerd, waarbij nooit melding werd gemaakt van waarnemingen met betrekking tot het blootstellen aan dieronvriendelijke condities. Ook de getuigenis van de nv Air liquide die de verzoekende partij bijbrengt als stuk 8 van haar dossier, lijkt niet te overtuigen van het tegendeel, nu zij betrekking blijkt te hebben op feiten die dateren uit het jaar 2003 en dus van maar liefst 17 jaar geleden. Er is prima facie geen reden om aan te nemen dat de gehanteerde methode intussen niet zou kunnen zijn verbeterd vanuit het oogpunt van dierenwelzijn. In de mate dat de verzoekende partij daarnaast ook opmerkt dat het contract van de gekozen inschrijver met de Nederlandse bevoegde overheid werd verbroken, valt op te merken dat de situatie niet zonder meer transponeerbaar lijkt, nu op grond van artikel 26, lid 2, van de Verordening (EG) nr. 1099/2009 de lidstaten nationale voorschriften kunnen aannemen die strekken tot uitgebreidere bescherming van dieren bij het doden dan die van onderhavige Verordening. Voorts lijkt het ook hier te gaan over feiten die dateren van geruime tijd geleden