Arrest 247053 - ION - Aanwerving en loopbaan - 13/02/2020

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 13 februari 2020 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2020:ARR.247.053 Rolnummer: A. 222066/IX-9055 Zaak: Arrest 247053 - ION - Aanwerving en loopbaan - 13/02/2020 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2020-02-28 Raadplegingen: 75 - laatst gezien 2026-06-26 02:35 Fiche Arrest nr 247.053 van 13 februari 2020 Openbaar ambt - ION - Aanwerving en loopbaan Beslissing : heropening debatten Verwerping overige Aanvullend verslag Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK IXe KAMER nr. 247.053 van 13 februari 2020 in de zaak A. 222.066/IX-9055 In zake: Evy POINT bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Philippe Vande Casteele kantoor houdend te 2900 Schoten Klamperdreef 7 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen: de CENTRALE DIENST VOOR SOCIALE EN CULTURELE ACTIE VAN HET MINISTERIE VAN LANDSVERDEDIGING bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Tim Souverijns en Frank Judo kantoor houdend te 1000 Brussel Keizerslaan 3 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------- I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 26 april 2017, strekt tot de nietigver- klaring van “de beslissingen dd. 24 februari 2017 waarbij de Leidend Ambtenaar van de Centrale Dienst voor Sociale en Culturele Actie van het Ministerie van Landsverdediging [J.G.] „tijdelijk aanduidt (6 maanden) om de functie DGS – Hoofd van de Algemene sociale directie vanaf 24 februari 2017 uit te oefenen […]‟” en van “de weigering van [de] aanvraag [van Evy Point] houdende haar kandidatuur”. IX-9055-1/38 II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord inge- diend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend. Eerste auditeur Geert De Bleeckere heeft een verslag opgesteld. De verzoekende partij en de verwerende partij hebben een laat- ste memorie ingediend. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 27 januari
3. Kamervoorzitter Geert Van Haegendoren heeft verslag uitge- bracht. Advocaat Philippe Vande Casteele, die verschijnt voor de ver- zoekende partij en advocaat Nicolas Goethals, die loco advocaten Tim Souverijns en Frank Judo verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur Geert De Bleeckere heeft advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, ge- coördineerd op 12 januari
4. III. Feiten 3.
5. Verzoekster en J.G. zijn beiden statutair ambtenaar, benoemd in niveau A, klasse A3, bij de Centrale Dienst voor Sociale en Culturele Actie van het ministerie van Landsverdediging (hierna: de CDSCA). IX-9055-2/38 3.
6. Bij ministerieel besluit van 10 oktober 2014 wordt J.G. bevor- derd tot de klasse A
7. Hij wordt aangesteld in de betrekking van directeur- generaal Sociale Zaken bij de CDSCA, waaraan de titel van adviseur-generaal is verbonden. Op vordering van verzoekster vernietigt de Raad van State deze bevordering bij arrest nr. 236.827 van 20 december
8. 3.
9. Bij dienstnota 2017-004 van 17 januari 2017 wijst de leidend ambtenaar (ad interim) van de CDSCA J.G. aan “om de functie van „DGS – Hoofd van de Algemene Sociale Directie‟ uit te voeren”. Die beslissing wordt later ingetrokken. 3.
10. Bij dienstnota 2017-009 van 15 februari 2017 lanceert de lei- dend ambtenaar een nieuwe oproep tot kandidaten voor de tijdelijke uitoefening van de functie van DGS – hoofd van de algemene sociale directie. En- kel verzoekster en J.G. stellen zich kandidaat. 3.
11. Op 24 februari 2017 beslist de leidend ambtenaar om J.G. vanaf 24 februari 2017 voor een periode van zes maanden aan te stellen in de functie van DGS – hoofd van de algemene sociale directie. Hij stipuleert dat die periode automatisch verlengd zal worden, indien op het einde ervan nog steeds geen defi- nitieve selectie- en benoemingsprocedure voor deze functie opgestart kan wor- den. De beslissing van de leidend ambtenaar is als volgt gemotiveerd: “Motivering van de beslissing Gezien het om een aanwijzing voor een tijdelijke opdracht van 6 maanden gaat, steunt de motivering op volgende criteria : • geschiktheid om in de onmiddellijke behoeften te voorzien • beperking van de bezwaren voor de interne organisatie Bij het begeven van een tijdelijk niet-bezet hoger ambt wordt rekening gehouden met vergelijkingspunten die niet direct verband houden met de titels en de verdiensten van de gegadigden maar waarbij de continuïteit van de dienstverlening centraal staat. De voorkeur gaat dan niet zozeer uit naar de kandidaat die objectief de beste titels en verdiensten heeft, maar naar de kandidaat die wegens zijn IX-9055-3/38 kennis van de praktische werking van de dienst de beste waarborgen biedt om de continuïteit van de dienst te verzekeren (RvS 10 juni 2008, nr. 184042). Daarom werd beslist om de tijdelijke uitoefening van de functie afhanke- lijk te maken van een voorafgaande selectieprocedure, zodat elke daar- voor in aanmerking komende ambtenaar de kans krijgt zijn/haar geschikt- heid om in de onmiddellijke behoeften van de dienst te voorzien te kun- nen argumenteren. In dat verband moet worden opgemerkt dat [J.G.] sinds 1 januari 1979 werkzaam is op de personeelsdienst en tussen 01/06/09 en 30/11/14 als personeelsverantwoordelijke van de dienst. Hieruit volgt ten eerste, vanuit organisatorisch oogpunt, dat [J.G.] lei- dinggevende ervaring kan voorleggen binnen een dienst die tot dezelfde structuur behoort als de te begeven functie (Hoofd van de Algemene soci- ale Directie), terwijl de leidinggevende ervaring van Mevrouw Point werd opgedaan binnen een dienst die behoort tot een andere structuur (namelijk onder de Algemene Commerciële directie). Dit gegeven is niet onbelangrijk met het oog op het verzekeren van de continuïteit van de te begeven functie, aangezien de kandidaat, die uitein- delijk zal worden aangesteld, belast zal worden met „als verantwoordelij- ke van een algemene directie (...) organiseren, coördineren, opvolgen en optimaliseren van de werking van verschillende directies teneinde de op- timale werking van deze directies te verzekeren‟. Een kandidaat die deel uitmaakt van dezelfde pijler als de te begeven functie en die in deze pijler de grootste anciënniteit in de klasse A3 heeft zal, vanwege zijn praktische kennis van deze pijler, logischerwijze minder voorbereidingstijd nodig hebben dan een kandidaat die deel uitmaakt van een andere pijler. Op basis van de beoordeling van beide kandidaturen op grond van het cri- terium van de „geschiktheid om in de onmiddellijke behoeften te voor- zien‟, heeft [J.G.] een streepje voor. Ten tweede zorgt de ervaring van [J.G.] inhoudelijk voor een betere rich- ting als die van mevrouw Point, aangezien de tijdelijk te begeven functie de opdracht van Hoofd van de Algemene sociale Directie betreft, die vol- gens de functiebeschrijving gericht is op het uitwerken en in stand te hou- den van een performant personeelsbeleid. [J.G.] beschikt over een bewezen ervaring die meer gerelateerd is aan de te begeven functie dan mevrouw Evy Point. De ervaring die mevrouw Evy Point voorlegt heeft vooral betrekking op de huisvestingsproblematiek. Tijdens het onderhoud van 24 februari 2017 heeft mevrouw Evy Point aangegeven dat zij niet op de hoogte is van de projecten die momenteel binnen de Algemene Sociale Directie lopen. Zij is wel bereid om zich in de nodige materies te verdiepen en indien no- dig cursus en bijscholing te volgen. Aangezien het om een functie van slechts een duur van zes maanden gaat, heeft de dienst nood aan iemand die onmiddellijk en zonder een zekere inpassingsperiode kan optreden. Het besteden van tijd aan het instuderen IX-9055-4/38 van sociale materies en het volgen van opleidingen is daarmee moeilijk verenigbaar. Door zijn specifieke competenties op het vlak van perso- neelsbeleid, krijgt [J.G.] de absolute voorkeur aangezien zijn ervaring geen of een zeer minieme inpassingsperiode nodig heeft. Ten derde moet in 2017 het taalkader binnen de CDSCA worden nage- zien. Uit de kandidatuur van [J.G.] blijkt dat hij een specifieke opleiding inzake taalkaders gevolgd heeft. Uit de kandidatuur van mevrouw Evy Point kan niet worden afgeleid dat zij een dergelijke opleiding gevolgd heeft of dat zij ervaring op dat punt kan voorleggen. De opleidingen die ze volgde kaderen specifiek in de huisvestingsproble- matiek. Hieruit kan geen onmiddellijke expertise in de Human Resources worden afgeleid, hetgeen nochtans essentieel is voor een functie die slechts een looptijd van 6 maanden heeft en waarbij op korte termijn beslissingen moeten worden genomen. Aangezien de kandidaturen worden beoordeeld op grond van het criterium van de geschiktheid om in de onmiddellijke behoeften te voorzien, zou de aanstelling van [J.G.] de minste bijscholingen vergen. Ten vierde, aangezien het tijdelijke karakter van de functie, is het niet ge- wenst om onnodig grote veelvuldige aanpassingen aan de interne organi- satie te brengen. In haar onderhoud van 24 februari heeft mevrouw Evy Point de nadruk gelegd op de noodzaak om haar huidige plaats van directeur van de Huis- vestingsector onmiddellijk door een andere ambtenaar te moeten invullen indien ze voor de functie van Hoofd van de Algemene sociale Directie zou worden aangeduid. Aangezien het een tijdelijke functie betreft beperkt de aanstelling van [J.G.] de bezwaren op de goede werking van de interne organisatie van de instelling. Uit het voorgaande blijkt dat de kandidatuur van [J.G.] de beste waarbor- gen biedt om de continuïteit van de Algemene Sociale Directie te verzeke- ren en om de bezwaren voor de goede gang voor de ganse instelling te be- perken.” 3.
12. De tijdelijke aanstelling van J.G. wordt vervolgens om de zes maanden bij dienstnota verlengd. 3.
13. Bij arrest nr. 242.508 van 2 oktober 2018 vernietigt de Raad van State de weigering van de Belgische Staat om uitvoering te geven aan arti- kel 3, § 3, van het koninklijk besluit van 16 november 2006 „betreffende de aan- duiding en de uitoefening van de management- en staffuncties in sommige instel- IX-9055-5/38 lingen van openbaar nut‟ voor de Centrale Dienst voor Sociale en Culturele Actie van het ministerie van Landsverdediging. Het koninklijk besluit van 31 januari 2019 „tot vaststelling van het aantal managementfuncties bij de Centrale Dienst voor Sociale en Culturele Actie van het Ministerie van Landsverdediging‟ wordt bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 6 maart
14. In artikel 1 van dat besluit wordt bepaald: “Het organogram van de Centrale Dienst voor Sociale en Culturele Actie van het Ministerie van Landsverdediging omvat één managementfunctie, de administrateur-generaal.” IV. Leesbaarheid van de procedurestukken
15. Wer Großes will, muß sich zusammenraffen; In der Beschrän- kung zeigt sich erst der Meister. Vrij vertaald: wie grootse dingen wil, moet zich beheersen; in de beperking toont zich pas de Meester. Deze woorden van J.W. von Goethe had verzoekster niet voor ogen bij het opstellen van het verzoekschrift en haar latere memories. Regelmatig valt verzoekster in herhaling of vervalt zij in nodeloze uiteenzettingen met betrekking tot andere door haar gevoerde procedures. Lectuur van de stukken wordt voorts bezwaard door een overvloedig misbruik van cur- sieve teksten, onderlijnde teksten of beide en teksten in vet. Ten slotte houdt ver- zoekster het debat verre van zuiver door bij ieder middelonderdeel eerst vorige of volgende middelen of middelonderdelen te recapituleren of aan te kondigen. Het verzoekschrift is, met de onderkoelde woorden van het auditoraat, “niet meteen transparant gesteld”. Hierna wordt de essentie van het beroep uiteengezet en beoor- deeld. Voor elk middelonderdeel wordt enkel rekening gehouden met wat in de toelichting bij dat onderdeel ook relevant is uiteengezet voor dat betreffende on- derdeel. IX-9055-6/38 V. Onderzoek van de middelen A. Eerste middel Uiteenzetting van het middel
16. Het eerste door verzoekster in het inleidend verzoekschrift aan- gevoerde middel luidt: “Machtsoverschrijding, onwettige en tegenstrijdige motieven, schending van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uit- drukkelijke motivering van bestuurshandelingen, evenals: Schending van de artikelen 10, 11bis, 33, 105, 107 en 108 van de Grond- wet Schending van de wet van 10 april 1973 houdende oprichting van een Centrale Dienst voor Sociale en Culturele Actie van het Ministerie van Landsverdediging, inzonderheid de artikelen 8, 9, 10 en 11 Schending van het koninklijk besluit van 8 januari 1973 tot vaststelling van het statuut van het personeel van sommige instellingen van openbaar nut Schending van het koninklijk besluit van 8 augustus 1983 betreffende de uitoefening van een hoger ambt in de rijksbesturen, inzonderheid de arti- kelen 2, 4, 6, 7, 9 en 11 Schending van het koninklijk besluit van 16 november 2006 betreffende de aanduiding en de uitoefening van de management- en staffuncties in sommige instellingen van openbaar nut Schending van het gezag van gewijsde van het arrest nr. 236.827 van 20 december 2016, en schending van de beginselen van redelijke termijn, redelijkheid en zorgvuldigheid Onbevoegdheid Schending van de artikelen 3 en 84 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State Toepassing van artikel 159 van de Grondwet ten aanzien van de toegepas- te criteria en regelgeving.”
17. In een eerste middelonderdeel – “Ontbreken van een „formele motivering in rechte‟ (Wet 29 juli 1991)” – stelt verzoekster dat de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 „betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen‟ worden geschonden doordat de beslissing van 24 februari 2017 “geen formele motivering in rechte” bevat zodat zij niet kan nagaan of “de (statutaire) wet” wel voorziet in de mogelijkheid van een tijdelijke aanstelling, IX-9055-7/38 terwijl volgens verzoekster een tijdelijke aanstelling in een hoger ambt enkel mo- gelijk is indien het statuut in deze mogelijkheid voorziet. In haar laatste memorie stelt verzoekster dat de “onbestaande of lacunaire formele motivering in rechte” haar “de essentiële waarborg [ontneemt] om met kennis van zaken te kunnen uitmaken of het wel aangewezen is de beslis- sing met een annulatie-beroep te bestrijden”.
18. In een tweede middelonderdeel – “Machtsoverschrijding en schending van het legaliteitsbeginsel” – citeert verzoekster een aantal artikelen van het koninklijk besluit van 8 augustus 1983 „betreffende de uitoefening van een hoger ambt in de rijksbesturen‟ (hierna ook: het koninklijk besluit van 8 au- gustus 1983). Zij stelt dat “de […] toepasselijke statutaire wet [niet] voorziet […] in het nemen van een beslissing houdende [tijdelijke uitoefening van het ambt]”. Er bestaat “geen statutaire bepaling die de juridische grondslag van dergelijke specifieke beslissing uitmaakt”. Verzoekster “verduidelijkt […] dat het KB van 8 augustus 1983 betreffende de uitoefening van een hoger ambt in de rijksbestu- ren ook niets bijbrengt”, dit koninklijk besluit “laat noch dergelijke bijzondere regelgeving noch dergelijke specifieke beslissing tot (tijdelijke) aanduiding van [J.G.] toe”. Verzoekster schrijft: “Artikel 4 van het KB van 8 augustus 1983, nl. de „voorwaarde dat de procedure tot definitieve toekenning van die betrekking wordt ingezet‟, is dus geschonden door de bepaling (in de beslissing dd. 24 februari 2017) dat „De aanduiding geldt voor een periode van 6 maanden, die verlengd (wordt) in afwachting van de opmaak en publicatie van een koninklijk be- sluit dat het aantal management- en staffuncties binnen de CDSCA be- paalt en er een definitieve selectie- en benoemingsprocedure voor deze functie kan opgestart worden‟. Dé procedure is immers volgens de CD- SCA nog niet ‘ingezet’. -> Artikel 2 van het KB van 8 augustus 1983 is eveneens zo geschonden omdat het nu eenmaal voorziet in de – noodzakelijke, doch niet voldoende – voorwaarde dat de betrekking „definitief openstaat‟. De Leidend Amb- tenaar schendt dit met de vermelding: „in afwachting van de opmaak en publicatie van een koninklijk besluit dat het aantal management- en staf- functies binnen de CDSCA bepaalt en er een definitieve selectie- en be- noemingsprocedure voor deze functie kan opgestart worden‟. Vermits IX-9055-8/38 een procedure nog moet ‘opgestart worden’, ‘staat’ de betrekking im- mers niet ‘definitief open’. -> Verder zijn ook de artikelen 9 en 11 van het KB van 8 augustus 1983 geschonden door de bepaling (in de beslissing dd. 24 februari 2017) dat „deze opdracht zal worden uitgevoerd in de huidige graad van adviseur (van de laureaat J.G.) zonder toekenning van een premie voor een hogere functie‟. De Leidend ambtenaar stelt immers zo een rechtsfiguur sui generis zonder juridische grondslag in.” Volgens verzoekster is het koninklijk besluit van 8 augustus 1983 “niet eens aan de orde omdat de term „aanduiding‟ […] er niet in voor- komt”, maar wel de termen „aanwijzing‟ en „aanstelling‟. In de memorie van wederantwoord herhaalt verzoekster dat de procedure tot definitieve toekenning van de betrekking in kwestie nog niet is “in- gezet”, zodat een tijdelijke aanstelling niet kan worden ingepast in de voorwaar- den gesteld bij artikel 4 van het koninklijk besluit van 8 augustus
19. De ver- werende partij past een regime sui generis toe van “aanduiding” op een vacante functie, zonder het voorafgaand opstarten van de procedure voor een definitieve benoeming, terwijl dit “opstarten” of “inzetten” precies is vereist voor de “tijde- lijke” “aanstellingen” of “aanwijzingen”.
20. In een derde middelonderdeel – “Onwettige regels – Toepas- sing van artikel 159 Grondwet t.a.v. „criteria‟” – citeert verzoekster uit de eerste bestreden beslissing en citeert zij ook (opnieuw) het koninklijk besluit van 8 au- gustus
21. Zij wijst erop dat de eerste bestreden beslissing steunt op de criteria „geschiktheid om in de onmiddellijke behoeften te voorzien‟ en „beperking van de bezwaren voor de interne organisatie‟, die kennelijk afkomstig zijn uit arti- kel 6, § 1, van het koninklijk besluit van 8 augustus
22. Dit koninklijk besluit kan niet van toepassing zijn omdat de vacante betrekking niet “openstaat” en er ook geen sprake is van “een tijdelijk niet-bezet hoger ambt”. Door die criteria toch toe te passen stelt de leidend ambtenaar een uitzondering in op de regel, ver- ankerd in het gelijkheidsbeginsel, dat de toegang tot het openbaar ambt verleend moet worden conform de beste titels en verdiensten. Hij past die uitzondering toe buiten het strikte toepassingsgebied van het koninklijk besluit van 8 augustus IX-9055-9/38
23. Verzoekster meent dat die toepassing van de “criteria-regel” moet “gewei- gerd worden” met toepassing van artikel 159 van de Grondwet wegens onbe- voegdheid en wegens schending van artikel 3 van de RvS-wet. Enkel de wetgever of de Koning had een eventueel ruimere uitzondering kunnen instellen, dit na het advies van de Raad van State.
24. In een vierde middelonderdeel – “Gelijke behandeling van ver- schillende situaties – Toegang openbaar ambt” – vat verzoekster haar uiteenzet- ting weerom aan met het citeren van de eerste bestreden beslissing en vervolgens van het koninklijk besluit van 8 augustus
25. Zij stelt dat de leidend ambtenaar zich beperkt tot de criteria vermeld in artikel 6, § 1, van het koninklijk besluit van 8 augustus 1983 zonder titels en verdiensten te vergelijken. Hij stelt zelf dat bij het begeven van een tijdelijk niet-bezet hoger ambt rekening wordt gehouden met “vergelijkingspunten die niet direct verband houden met de titels en de verdien- sten van de gegadigden maar waarbij de continuïteit van de dienstverlening cen- traal staat”. Hiermee stelt hij een uitzondering in op de regel, verankerd in het gelijkheidsbeginsel, dat de toegang tot het openbaar ambt verleend moet worden conform de beste titels en verdiensten. Volgens verzoekster vindt de zogeheten tijdelijke aanduiding plaats “met oog voor de kandidaat die uiteindelijk zal wor- den aangesteld bij wijze van definitieve bevordering”. Haar benadeling ligt des te meer voor de hand omdat zij licentiaat in de rechten is, terwijl J.G. geen universi- taire kwalificaties heeft. Verzoekster herhaalt dat de toegepaste regels en criteria overeenkomstig artikel 159 van de Grondwet buiten toepassing gelaten moeten worden. In de memorie van wederantwoord voegt zij daaraan toe dat ook een tijdelijke aanstelling moet voldoen aan het gelijkheidsbeginsel en de waarborg die daaruit voortvloeit om titels en verdiensten van de kandidaten on- derling te vergelijken: “Misschien kon de „continuïteit van de dienst‟ vermeldenswaard zijn, doch, artikel 10 van de Grondwet in acht genomen, mocht dit aandachts- punt er de overheid niet toe leiden zich vrij te stellen van de plicht om de IX-9055-10/38 titels en verdiensten van de kandidaten onderling keurig te vergelijken en om hierbij ook de, met academische diploma‟s verworven, competenties en ervaring te betrekken […] des te meer omdat voor het „niveau A‟ (des- tijds: „niveau 1‟) het bezit van een academisch diploma precies de basis- vereiste is.” In haar laatste memorie dupliceert verzoekster dat het beschik- ken over een universitair diploma in de rechten de “geschiktheid om in de on- middellijke behoeften te voorzien” staaft en dus ten aanzien van de gehanteerde criteria zeker relevantie vertoont.
26. In een vijfde middelonderdeel – “Schending van de formele motivering-plicht en onwettige motieven” – verwijt verzoekster aan de leidend ambtenaar – niet zonder eerst het koninklijk besluit van 8 augustus 1983 weder- om te citeren – dat hij “niet vaststelt dat de betrekking „definitief open staat‟, het- geen de schending van artikel 2 van het KB van 8 augustus 1983 bevestigt”. In strijd met artikel 7, § 4, van hetzelfde koninklijk besluit geeft hij niet aan of de betrekking waarop de aanstelling slaat een definitief openstaande dan wel een tijdelijk niet-waargenomen betrekking is én vermeldt hij evenmin de naam van de laatste titularis van de functie indien ze definitief openstaat of van de titularis van de betrekking indien ze tijdelijk niet-waargenomen is. Dit is volgens verzoekster niet zonder belang aangezien de mogelijkheid tot verlenging van de aanstelling verschilt naargelang de betrekking al dan niet definitief openstaat.
27. In een zesde middelonderdeel – “Onwettige motieven – Auto- matische verlenging” – voert verzoekster de schending aan van artikel 7 van het koninklijk besluit van 8 augustus 1983, doordat de tijdelijke aanstelling beperkt wordt tot zes maanden, terwijl uit twee elementen blijkt dat het “een quasi- definitieve bevordering” betreft, zonder beperking in de tijd. Dit blijkt uit de refe- rentie aan “de kandidaat, die uiteindelijk zal worden aangesteld” in de eerste be- streden beslissing en door te bepalen dat de tijdelijke “aanduiding” automatisch en bovendien zonder temporele beperking zal worden verlengd. IX-9055-11/38 In de memorie van wederantwoord laat verzoekster zich niet overtuigen om het anders te zien nadat de aanstelling van J.G. ondertussen met een dienstnota uitdrukkelijk is verlengd: “Weliswaar werd op 24 augustus 2017 bericht aan het personeel dat de tijdelijke aanduiding van [J.G.] werd „verlengd‟ ingevolge een formele „verlenging‟-beslissing (dd. 24 augustus 2017). Dit neemt evenwel niet weg dat overeenkomstig hetgeen ook expliciet werd bepaald in de instrumenta van de initiële beslissingen dd. 24 februari 2017 tot aanduiding, er ab initio wel degelijk sprake was van een automa- tische verlenging‟ van de „tijdelijke aanduiding‟. Hieraan doet geen afbreuk het gegeven dat verweerders thans nieuwe in- zichten huldigt of voorstelt in de formele „verlenging‟-beslissing.”
28. In een zevende middelonderdeel – “Opleidingen – Onwettige motieven en schending van het arrest nr. 236.827” – voert verzoekster aan dat de aanwijzingsbeslissing steunt op onwettige motieven en dat ze het gezag van ge- wijsde van arrest nr. 236.827 van 20 december 2016 schendt, doordat de “aan- duiding” van J.G. niet deugdelijk wordt gemotiveerd