Arrest 248750 - Overheidsopdrachten - 27/10/2020

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 27 oktober 2020 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2020:ARR.248.750 Rolnummer: A. 221798/XII-8348 Zaak: Arrest 248750 - Overheidsopdrachten - 27/10/2020 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2020-11-10 Raadplegingen: 71 - laatst gezien 2026-06-20 01:52 Fiche Arrest nr 248.750 van 27 oktober 2020 Overheidsopdrachten en openbare werken - Overheidsopdrachten Beslissing : Vernietiging Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK XIIe KAMER nr. 248.750 van 27 oktober 2020 in de zaak A. 221.798/XII-8348 In zake: de NV ALINSO GROUP bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Barteld Schutyser kantoor houdend te 1050 Brussel Louizalaan 99 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen: 1. het VLAAMSE GEWEST 2. de VLAAMSE GEMEENSCHAP bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Patrick Devers kantoor houdend te 9000 Gent Kouter 71-72 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------- I. Voorwerp van het beroep 1. Het beroep, ingesteld op 17 maart 2017, strekt tot de nietigverklaring van “de Beslissing van 13 januari 2017 van de Beroepsinstantie inzake openbaarheid van bestuur en hergebruik van overheidsinformatie, waarbij het openbaarheidsverzoek van nv Alinso Group, ontvankelijk en gedeeltelijk gegrond wordt verklaard”. II. Verloop van de rechtspleging 2. De verwerende partijen hebben een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend. XII-8348-1/25 Adjunct-auditeur Arne Carton heeft een verslag opgesteld. De verwerende partijen hebben een verzoek tot voortzetting van de procedure ingediend en de verzoekende partij heeft een laatste memorie ingediend. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 8 september 2020. Staatsraad Pierre Barra heeft verslag uitgebracht. Advocaat Riet Straetmans, die loco advocaat Barteld Schutyser verschijnt voor de verzoekende partij, en advocaat Pieter Waegemans, die loco advocaat Patrick Devers verschijnt voor de verwerende partijen, zijn gehoord. Adjunct-auditeur Arne Carton, daartoe gemachtigd bij beslissing van de auditeur-generaal van 7 januari 2020, heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973. III. Feiten 3.1. De nv Waterwegen & Zeekanaal (hierna: W&Z) – thans de nv De Vlaamse Waterweg – heeft gronden gelegen in het bedrijventerrein Eiland Zwijnaarde in eigendom. 3.2. In de tweede helft van 2014 start W&Z een marktbevraging op. Met een oproep tot kandidaatstelling is het de bedoeling van W&Z om één of meerdere marktpartijen te vinden voor de ontwikkeling van haar gronden. W&Z XII-8348-2/25 beoogt “de ontwikkeling van watergebonden logistieke activiteiten en voor hoogwaardige kennisbedrijvigheid” en wil hiervoor een “[c]oncessie op lange termijn” toekennen (hierna: de concessie). Daarbij zal W&Z de concessionaris(sen) toestaan om, tegen betaling van een jaarlijkse prijs per vierkante meter, gronden gelegen op het openbaar domein exclusief te bezetten met het oog op de ontwikkeling en exploitatie van een multifunctionele logistieke zone. In een brief van 18 oktober 2016 aan de verzoekende partij merkt W&Z op dat beginselen zoals gelijkheid en transparantie van toepassing zijn maar niet de regelgeving inzake overheidsopdrachten. 3.3. Zes ondernemingen dienen in de zomer van 2015 projectvoorstellen in voor de concessie, namelijk de nv Alinso Group, de Groep Heylen, de Groep Verhelst, Gheeraert Transport, Bouwpunt en Van den Braembussche / City Depot. 3.4. Een jury van W&Z beoordeelt vervolgens de projectvoorstellen. Hierbij hanteert W&Z drie “afwegingspijlers” die “gelijkwaardig [worden] afgewogen”, namelijk ruimte-inname en prijs; watergebonden ontwikkeling (met inbegrip van een voorstel over tonnages over het water); beeldkwaliteit, duurzaamheid, innovatie en toegevoegde waarde. Deze criteria worden op grond van een ordinale schaal geëvalueerd. 3.5. De beoordeling aan de hand van de voormelde gunningscriteria leidt in het voorstel van beslissing van W&Z van 5 februari 2016 tot de volgende rangschikking: 1. Groep Heylen; 2. Groep Verhelst; 3. Van den Braembussche / City Depot; 4. Gheeraert Transport; 5. Bouwpunt en 6. de nv Alinso Group. XII-8348-3/25 Hierop beslist W&Z om enkel verder te onderhandelen met de Groep Verhelst en de Groep Heylen. 3.6. Op 10 februari 2016 wordt een overeenkomst opgesteld, die op 3 maart 2016 ondertekend wordt, tussen W&Z, de bvba Management Source (een “vennootschap van de Groep Heylen”) en de nv Aldaver (vertegenwoordigd door Johan en Steven Verhelst). Deze ondernemingen worden hierbij aangewezen als voorkeursbieder en W&Z gaat het engagement aan om op exclusieve wijze met deze partijen te onderhandelen met het oog op het sluiten van de concessieovereenkomsten. 3.7. Met een schrijven van 17 maart 2016 stelt W&Z de verzoekende partij ervan op de hoogte dat haar projectvoorstel niet in aanmerking komt. 3.8. De onderhandelingen tussen W&Z en de voorkeursbieders leiden uiteindelijk, na goedkeuring door de raad van bestuur van W&Z op 10 oktober 2016, tot het sluiten van vier concessieovereenkomsten van dezelfde datum door W&Z met de bvba Management Source, de nv Aldaver, de bvba Kade VHG en de bvba Tijarm voor een termijn van 50 jaar. 3.9. Ondertussen poogt de verzoekende partij nadere informatie over het dossier te verzamelen. Op 10 mei 2016 verzoekt zij W&Z om een afschrift van het volledige gunningsdossier, alsook van het integrale beeldkwaliteitsplan en op 25 oktober 2016 om een afschrift van (

1. i)de integrale notulen van de raad van bestuur van 10 oktober 2016 die de concessieovereenkomsten goedkeurde en (
2. ii)de resultaten van het gevoerde interne onderzoek daarover. 3.10. W&Z gaat gedeeltelijk in op deze vragen: op 11 juli 2016 en 18 oktober 2016 wordt het gunningsdossier gedeeltelijk openbaar gemaakt en op XII-8348-4/25 10 november 2016 wordt een gedeeltelijke openbaarmaking toegestaan van de notulen van de raad van bestuur en van de resultaten van het gevoerde interne onderzoek. 3.11. Op 28 november 2016 start de raadsman van de verzoekende partij een procedure op bij de beroepsinstantie inzake de openbaarheid van bestuur en hergebruik van overheidsinformatie, afdeling openbaarheid van bestuur (hierna: de beroepsinstantie) opgericht door de Vlaamse regering in het kader van het decreet van 26 maart 2004 “betreffende de openbaarheid van bestuur” (hierna: openbaarheidsdecreet). Thans is deze materie geregeld in het bestuursdecreet van 7 december 2018, in werking getreden op 1 januari 2019. De verzoekende partij omschrijft het voorwerp van haar beroep als volgt: “Ik stel dan ook namens Alinso de geblindeerde overlegging van de notulen van de raad van bestuur van 10 oktober 2016 gelijk met een minstens gedeeltelijke weigering tot inzage in een bestuursdocument. Ik wens namens Alinso tegen deze gedeeltelijke weigeringsbeslissing bij de beroepsinstantie bezwaar aan te tekenen. Ik stel namens Alinso ook tegen de weigering tot overlegging van het (integrale) beeldkwaliteitsplan, alsook de overige (geblindeerde) elementen van het gunningsdossier, beroep in.” 3.12. Op 13 januari 2017 beslist de beroepsinstantie dat het beroep ontvankelijk en gedeeltelijk gegrond is. De beroepsinstantie beoordeelt de vraag om openbaarmaking in het licht van de uitzonderingsgronden vermeld in artikel 14 van het openbaarheidsdecreet, namelijk artikel 14, 3°, al dan niet in combinatie met artikel 14, 1°. Zij beslist tot de openbaarmaking van de volgende documenten: “Het beroepschrift van de heer Barteld Schutyser, raadsman van de nv. Alinso, d.d. 28 november 2016 tegen de gedeeltelijke weigeringsbeslissingen van de nv. Waterwegen en Zee[k]anaal wordt als ontvankelijk en gedeeltelijk gegrond beschouwd. XII-8348-5/25 Bijgevolg dienen de notulen van de Raad van Bestuur d.d. 10 oktober 2016 gedeeltelijk openbaar te worden gemaakt door er een afschrift van te verstrekken, waarbij enkel de gegevens inzake de prijs voor de concessie en het gewaarborgd verkeer in tonnages onleesbaar worden gemaakt. Tevens dienen ook de beeldkwaliteitsplannen van de Groep Heylen en de Groep Verhelst openbaar te worden gemaakt door er een afschrift van te verstrekken.” Zij verklaart het beroep van de verzoekende partij ongegrond voor de volgende aspecten: - het onderdeel van de notulen van de raad van bestuur van W&Z van 10 oktober 2016, wat de prijs betreft die betaald werd voor de concessie en de tonnages inzake gewaarborgd verkeer; - het onderdeel van de resultaten van het gevoerde interne onderzoek (interne nota van 5 oktober 2016), wat de gegevens betreft van een klant van de groep Heylen die bij het jurygesprek aanwezig was; - het deel van het gunningsdossier dat eerder niet werd overgemaakt door W&Z, behalve de beeldkwaliteitsplannen van de Groep Heylen en de Groep Verhelst. Dit is de bestreden beslissing. 3.13. Vervolgens geeft W&Z uitvoering aan de beslissing van de beroepsinstantie. Met een schrijven van 19 januari 2017 worden de notulen van haar raad van bestuur van 10 oktober 2016 bezorgd aan de verzoekende partij met onleesbaarmaking van gegevens inzake de prijs voor de concessie en het gewaarborgd verkeer in tonnages. Ook de beeldkwaliteitsplannen van de Groep Heylen en de Groep Verhelst worden bezorgd. 3.14. Tevens dagvaardt de verzoekende partij op 3 januari 2017 W&Z, de bvba Management Source, de nv Aldaver, de bvba Kade VHG en de bvba Tijarm voor de rechtbank van eerste aanleg van Antwerpen, afdeling Mechelen, en vordert, benevens de nietigverklaring van de concessieovereenkomsten, de veroordeling van W&Z met toepassing van de artikelen 871 en 877 van het Gerechtelijk Wetboek tot de overlegging van de XII-8348-6/25 integrale versies van het volledige gunningsdossier, een aantal documenten uitgaande van de raad van bestuur van W&Z uit 2016 en de integrale concessieovereenkomsten van 10 oktober 2016. Bij vonnis van 20 november 2017 wijst de rechtbank van eerste aanleg deze vordering af als ongegrond. In beroep verwerpt het hof van beroep van Antwerpen bij arrest van 26 juni 2019 de vordering als onontvankelijk bij gebrek aan belang. De verzoekende partij heeft cassatieberoep aangetekend. IV. Onderzoek van het enig middel Standpunt van de partijen 4. De verzoekende partij voert de schending aan van artikel 32 van de Grondwet, van de artikelen 7, tweede lid, en 14, 1° en 3°, van het openbaarheidsdecreet, van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’, en van de materiëlemotiveringsplicht en het zorgvuldigheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Op de eerste plaats geeft de verzoekende partij aan dat zij zich niet kan vinden in de wijze waarop de beroepsinstantie het voorwerp van haar openbaarheidsverzoek, wat de gevraagde openbaarmaking van het integrale gunningsdossier betreft, heeft beoordeeld. Ten onrechte zou de beroepsinstantie zich “feitelijk [hebben] beperkt tot de (geblindeerde) vermeende bedrijfsgevoelige informatie van de bedrijven die zich kandidaat gesteld hebben (zoals prijs, tonnages, strategische toekomstplannen, klantenrelaties) in de uiteindelijk door W&Z aan verzoekende partij overgemaakte documenten van het gunningsdossier”. Uit de openbaarheidsverzoeken en het beroepsverzoekschrift XII-8348-7/25 van de verzoekende partij zou echter afdoende duidelijk blijken dat zij de openbaarheid vorderde van het integrale gunningsdossier. Voorts betoogt de verzoekende partij dat de openbaarheid van bestuur wordt gekwalificeerd als een fundamenteel recht, gewaarborgd door artikel 32 van de Grondwet en door artikel 7 van het openbaarheidsdecreet. Zij meent dat de uitzonderingen hierop restrictief moeten worden geïnterpreteerd. Daarbij is de verzoekende partij van oordeel dat de beroepsinstantie ten onrechte heeft gebruikgemaakt van de uitzonderingsgronden van artikel 14, 1° en 3°, van het openbaarheidsdecreet door zich te steunen op de economische belangen van W&Z en/of de door W&Z gekozen ondernemingen. De verzoekende partij meent dat de beroepsinstantie te gemakkelijk oordeelt dat de in de bestreden beslissing aangehaalde “gevoelige commerciële gegevens” zijn te kwalificeren als een te beschermen “gelegitimeerd economisch belang”, zoals bedoeld in artikel 14, 3°, van het openbaarheidsdecreet of een “economisch, financieel of commercieel belang”, zoals bedoeld in artikel 14, 1°, van dit decreet. De projectvoorstellen, met inbegrip van de prijzen en de tonnagecijfers, zijn volgens de verzoekende partij de grondslag van de gunningsbeslissing, aangezien het gaat om gegevens die behoren tot de gunningscriteria. Het zouden aldus essentiële stukken van het gunningsdossier betreffen waar niets vertrouwelijk aan is. Zij wijst erop dat zij zelf reeds, in het kader van de burgerrechtelijke procedure, haar eigen projectvoorstel – inclusief de voorgestelde concessieprijs en de tonnages – als stuk heeft neergelegd. De finaliteit van het verzoek om openbaarheid bestaat er volgens haar voorts in om te kunnen toetsen of, in het kader van de gunning van de concessieovereenkomsten, de eerlijke mededinging is gerespecteerd. Tevens benadrukt de verzoekende partij dat het de beroepsinstantie toekomt om het aangevoerde vertrouwelijk karakter van de XII-8348-8/25 stukken te beoordelen en daarbij de vereisten van het eerlijk proces en die van het zakengeheim met elkaar af te wegen. De omstandigheid dat de opgevraagde bestuursdocumenten betrekking hebben op vertrouwelijke commerciële of industriële informatie, betekent dan ook niet automatisch dat het informatie betreft die moet worden beschermd om een gelegitimeerd economisch belang te vrijwaren dat primeert op het openbaarheidsbelang. Een deugdelijke belangenafweging blijkt volgens haar niet uit de formele motivering van de bestreden beslissing. De beroepsinstantie zou immers geen afdoende afweging hebben gemaakt tussen het belang van de openbaarheid ten opzichte van de in het geding zijnde economische en/of financiële of commerciële belangen. Ook zou in de bestreden beslissing geen afdoende motivering terug te vinden zijn waarom deze belangen naar het oordeel van de beroepsinstantie zwaarder zouden doorwegen dan het algemeen belang dat met de openbaarmaking wordt gediend. De beroepsinstantie zou eenzijdig belichten hoe naar haar oordeel de beschermde belangen geschaad zijn door de gevraagde openbaarmaking. In het licht hiervan zou ook een schending van artikel 14, 1° en 3°, van het openbaarheidsdecreet voorliggen. 5. De verwerende partijen betwisten in hun memorie van antwoord op de eerste plaats het standpunt van de verzoekende partij dat het onderzoek van de beroepsinstantie onvoldoende ruim zou zijn geweest. Volgens hen heeft de beroepsinstantie zich “rechtens beperkt tot de geblindeerde elementen van het gunningsdossier” en “[d]esalniettemin […] ultra petita als het ware, het volledig gunningsdossier onderzocht om tot de conclusie te komen dat er grond was om artikel 14, 1° en 3° van het openbaarheidsdecreet toe te passen”. Wat de door de verzoekende partij aangevoerde schendingen betreft, wijzen de verwerende partijen op het volgende. De beroepsinstantie heeft alleen toepassing gemaakt van artikel 14, 1°, van het openbaarheidsdecreet in het derde onderdeel van haar beslissing. Voorts wordt nergens in het middel verduidelijkt waarin de schending van het zorgvuldigheidsbeginsel zou bestaan, zodat het middel op dat vlak onontvankelijk is. Ook zou de verzoekende partij de XII-8348-9/25 beweerde schending van de formelemotiveringsplicht alleen in verband brengen met de decretaal verplichte belangenafweging. In het algemeen menen de verwerende partijen dat de beroepsinstantie de commerciële positie van de verzoekende partij en die van haar concurrenten correct heeft ingeschat en afgewogen tegenover de mogelijkheid om de verzoekende partij bijkomende informatie te verschaffen naast hetgeen W&Z reeds had meegedeeld, rekening houdend met de eerlijke mededinging. De verwerende partijen stellen dat de bestreden beslissing aldus afdoende formeel gemotiveerd is. Ten slotte gaan de verwerende partijen in op de drie onderdelen van de bestreden beslissing. Wat de notulen van de raad van bestuur van W&Z van 10 oktober 2016 betreft, zou de bestreden beslissing een door het artikel 14, 3°, van het openbaarheidsdecreet verplicht gestelde afweging tussen de conflicterende belangen omvatten. Volgens de verwerende partijen mocht de beroepsinstantie, wat prijs en tonnages betreft, op goede gronden voorrang geven aan het legitiem economisch belang van de concurrenten van de verzoekende partij om een competitief voordeel voor de verzoekende partij te beletten. Zij stellen dat de verzoekende partij zelf zou toegeven dat het om “cruciale competitieve gegevens” gaat. De omstandigheid dat de verzoekende partij bereid was haar volledige eigen offerte bekend te maken in een burgerlijke procedure zou niet relevant zijn, nu haar concurrenten het recht hadden om de openbaarmaking van de eigen offertes te weigeren. Wat de interne nota van 5 oktober 2016 betreft, verwijzen de verwerende partijen naar de motivering in de bestreden beslissing. Zij benadrukken dat aan deze beslissing ook een contactname met de betrokken bedrijven door de beroepsinstantie voorafging. XII-8348-10/25 Met betrekking tot het integrale gunningsdossier ten slotte verwijzen de verwerende partijen opnieuw naar de motivering in de bestreden beslissing. Zij menen dat de verzoekende partij de in de bestreden beslissing gegeven oplijsting van documenten van het gunningsdossier die haar in het verleden al waren overgemaakt, niet tegenspreekt. Zij stellen voorts nog: “Evenmin mag Uw Raad in de huidig[e] procedure van de verzoekster vernemen, zoals dat ook voor de Beroepsinstantie het geval was, welke stukken, in hun geheel gezien, uit dat gunningsdossier, nog niet openbaar waren gemaakt”. 6. Wat het voorwerp van de vraag tot openbaarmaking betreft, antwoordt de verzoekende partij in haar memorie van wederantwoord dat zij haar beroep bij de beroepsinstantie geenszins beperkt heeft tot de geblindeerde elementen uit het gunningsdossier. Ook het argument dat de beroepsinstantie “ultra petita” zou hebben geoordeeld, volgt de verzoekende partij niet. Zij verwijst hiervoor naar haar beroepschrift bij de beroepsinstantie. Hieruit zou volgens de verzoekende partij blijken dat zij “voldoende duidelijk [heeft] aangegeven dat zij zich, wat het gunningsdossier betreft, verzet tegen de gedeeltelijke openbaarmaking daarvan, zowel voor wat betreft de ontbrekende documentatie uit het gunningsdossier, als tegen de gedeeltelijke blindering van de stukken die wél werden overgemaakt”. Voorts benadrukt de verzoekende partij dat zij in haar verzoekschrift geenszins de notie “cruciale competitieve gegevens” heeft gehanteerd, maar wel heeft gesteld dat het gaat om essentiële gegevens uit het gunningsdossier, aangezien deze als gunningscriteria zijn gehanteerd. Het gegeven dat het gaat om essentiële gegevens, op grond waarvan de projectvoorstellen zijn vergeleken en gerangschikt, leidt er volgens haar niet automatisch toe dat deze gegevens deel zouden uitmaken van het handelsgeheim en om die reden aan de openbaarheid zouden moeten worden onttrokken. De redenering van de verwerende partijen kan volgens de verzoekende partij niet worden bijgevallen aangezien die zou leiden tot de volledige geheimhouding van een dergelijke vergelijking, wat niet de bedoeling van de decreetgever is. XII-8348-11/25 De verzoekende partij geeft daarnaast kritiek op de argumentatie van de beroepsinstantie op grond waarvan de openbaarmaking aan de verzoekende partij een competitief voordeel kan verschaffen bij de gunning van toekomstige concessies. Uit de motivering van de bestreden beslissing blijkt volgens haar immers niet dat de beroepsinstantie heeft onderzocht of W&Z in de nabije toekomst ook daadwerkelijk nog nieuwe concessies in de markt beoogt te zetten. Het zou niet coherent zijn om het risico op een competitief voordeel bij toekomstige concessies als een belangrijk argument te hanteren om de openbaarmaking af te wijzen, zonder na te gaan of in de nabije toekomst nieuwe concessies zullen worden gegund. Ook betoogt de verzoekende partij nog dat de beroepsinstantie, blijkens de bewoordingen van de bestreden beslissing, slechts het belang van de vertrouwelijkheid heeft afgewogen tegenover het algemene “belang van de openbaarheid”. Daarbij heeft de beroepsinstantie volgens de verzoekende partij nagelaten om dit belang van de openbaarheid, rekening houdend met de feitelijke omstandigheden van het geschil, te specificeren. Volgens de verzoekende partij was een cruciaal concreet belang in de voorliggende zaak echter “het belang van het correcte en eerlijke verloop van gunningsprocedures, evenals het belang van de eerlijke mededinging, en dit zowel in het belang van de kandidaten als in het belang van de aanbestedende overheid”. 7. In hun verzoek tot voortzetting na een voor hen negatief uitvallend auditoraatsverslag hebben de verwerende partijen geen inhoudelijke opmerkingen op dit verslag. 8. De verzoekende partij benadrukt in haar laatste memorie in de eerste plaats dat zij “zich aan[sluit] bij het verslag van de Auditeur, met dien verstande dat zij van oordeel blijft dat de Beroepsinstantie het voorwerp van haar openbaarheidsverzoek, wat de opvraging van het integrale gunningsdossier betreft, in de bestreden beslissing op onrechtmatige wijze heeft beperkt”. “Immers [zo vervolgt de verzoekende partij] gaat de Beroepsinstantie, onder XII-8348-12/25 punt 3 van de bestreden beslissing, slechts in op het (al dan niet) vertrouwelijke karakter van (
3. i)de geblindeerde gegevens in de aan de verzoekende partij overgezonden stukken zoals vermeld op p. 5 (onderaan) en p. 6 (bovenaan) van de bestreden beslissing, (
4. ii)de offertes van de verschillende inschrijvers en (iii) het integrale beeldkwaliteitsplan” en dit terwijl “[h]et gunningsdossier […] tal van andere documenten [bevat]” zoals “alle documenten in verband met de schriftelijke procedure die met het oog op de goedkeuring van de exclusiviteitsovereenkomst d.d. 10 februari 2016 werd toegepast”. Voorts valt zij onder meer “het verslag van de Auditeur bij in zoverre daarin gesteld wordt dat ‘de doelstelling van transparantie en controleerbaarheid van het overheidsoptreden’ als een doel van algemeen belang beschouwd kan worden” en “dat de voormelde doelstelling niet tot de overheidsopdrachtenreglementering verengd mag worden”. Inzake de weigering van de openbaarmaking van het volledige gunningsdossier wijst de verzoekende partij er onder andere op dat “[a]nders dan vermeld in randnummer 55 van het auditoraatsverslag, […] de verzoekende partij dus geen volledige inzage in deze beeldkwaliteitsplannen [heeft] gekregen” en dat zij “dan ook [volhardt] in haar vraag tot volledige openbaarmaking van deze plannen”. Beoordeling 9. Uit de briefwisseling van de verzoekende partij met W&Z blijken voldoende elementen die erop wijzen dat de verzoekende partij alle gegevens van het gunningsdossier openbaar wenste te zien. W&Z heeft dit ook zo begrepen zoals uit haar brief van 18 oktober 2016 – bladzijde 2 – blijkt. Al is het beroepschrift van de verzoekende partij zoals gericht aan de beroepsinstantie niet loepzuiver geformuleerd, toch mag worden aangenomen dat zij dan ook onder meer de houding van W&Z ten aanzien van dit XII-8348-13/25 deel van haar vraag tot openbaarmaking aankaartte. Uit de bestreden beslissing blijkt dat de beroepsinstantie evenzeer dit zo heeft begrepen. De beoordeling van de vraag tot openbaarmaking is opgebouwd uit drie delen waarvan het derde deel de zeer algemene titel “het volledige gunningsdossier, alsook van het integrale beeldkwaliteitsplan” heeft. Hierbij moet ook worden bedacht dat het vatten van de beroepsinstantie tot gevolg heeft dat zij de zaak opnieuw en in haar geheel beoordeelt. Onder de titel van dit derde deel echter beperkt de beroepsinstantie haar beoordeling tot de stukken die W&Z aan de verzoekende partij heeft overgemaakt en waarvan bepaalde passages geblindeerd zijn. In die zin heeft de beroepsinstantie geen uitdrukkelijke uitspraak gedaan over de vraag van de verzoekende partij om het volledig dossier openbaar te maken waarbij de beroepsinstantie dan ook had dienen na te gaan wat het volledig dossier dan wel inhoudt. De opmerking van de verwerende partijen dat de verzoekende partij nalaat precies aan te wijzen welke documenten zij openbaar wil zien, kan niet worden bijgevallen. Er wordt niet aangetoond dat de verzoekende partij hier kennis heeft of kon hebben van de hele inhoud of een inventaris van het dossier – wat de beroepsinstantie in elk geval wel vermag op te vragen – zodat de verzoekende partij te dezen niet kan worden geacht in staat te zijn op een exacte wijze de haar belangstelling hebbende documenten op voorhand aan te wijzen. Hierbij mag ook nog worden opgemerkt dat in het auditoraatsverslag is vermeld dat ook de verslaggever geen kopie heeft gekregen van het volledig gunningsdossier. Door in wezen geen uitspraak te doen over de vraag van de verzoekende partij tot de openbaarmaking van het volledig dossier heeft de beroepsinstantie dit middelonderdeel geschonden. XII-8348-14/25 10. Artikel 14, 1° en 3°, van het openbaarheidsdecreet bepaalde op het ogenblik van de bestreden beslissing: “De in artikel 4 genoemde instanties wijzen een aanvraag tot openbaarmaking af, voorzover die geen betrekking heeft op milieu- informatie, indien ze van oordeel zijn dat het belang van de openbaarheid niet opweegt tegen de bescherming van één van de volgende belangen : 1° een economisch, financieel of commercieel belang van een in artikel 4, § 1, genoemde instantie; […] 3° het vertrouwelijk karakter van commerciële en industriële informatie, wanneer deze informatie beschermd wordt om een gelegitimeerd economisch belang te vrijwaren, tenzij degene van wie de informatie afkomstig is met de openbaarheid instemt.” De toepassing van deze uitzonderingsgronden waarbij de aanvraag tot openbaarmaking wordt afgewezen, veronderstelt een belangenafweging. De openbaarmaking wordt slechts afgewezen indien het beschermde belang door de openbaarmaking zou worden aangetast en indien er wordt vastgesteld dat het algemeen belang dat gebaat is met de openbaarheid niet opweegt tegen het beschermde belang. Aangezien de openbaarmaking de regel is, dienen deze beoordeling en belangenafweging te blijken uit de motivering in de bestreden beslissing zelf of, minstens, uit stukken van het administratief dossier die onmiskenbaar aan de beroepsinstantie zelf zijn toe te schrijven. Wat de beoordeling van de door de beroepsinstantie gemaakte belangenafweging betreft, komt het de Raad van State niet toe om in de plaats van de beroepsinstantie een eigen afweging te maken. De Raad is binnen het raam van zijn rechtmatigheidstoezicht wel bevoegd om na te gaan of de beroepsinstantie is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan met een zorgvuldige beoordeling tot haar besluit is gekomen. 11.1. De verzoekende partij bekritiseert de beoordeling door de beroepsinstantie. Die laatste heeft haar beslissing opgedeeld in drie delen naargelang de aard van de in haar beslissing betrokken documenten, namelijk