Arrest 251937 - Stedenbouw en ruimtelijke ordening - Reglementen - 26/10/2021

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 26 oktober 2021 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2021:ARR.251.937 Rolnummer: A. 226006/X-17308 Zaak: Arrest 251937 - Stedenbouw en ruimtelijke ordening - Reglementen - 26/10/2021 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2021-11-05 Raadplegingen: 75 - laatst gezien 2026-06-11 14:02 Fiche Arrest nr 251.937 van 26 oktober 2021 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Stedenbouw en ruimtelijke ordening - Reglementen Beslissing : Verwerping Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Xe KAMER nr. 251.937 van 26 oktober 2021 in de zaak A. 226.006/X-17.308 In zake : Albert DEWAELHEYNS woonplaats kiezend te 3400 Landen Kanunnik Schoolslaan 27 tegen : de STAD LANDEN bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Jan Roggen en Laura Thewis kantoor houdend te 3500 Hasselt Kempische Steenweg 303, bus 40 bij wie woonplaats wordt gekozen Tussenkomende partij: de NV B.C.S. INVESTISSEMENT bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Thomas Ryckalts kantoor houdend te 1000 Brussel Wolvengracht 38 bus 2 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------- I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 20 augustus 2018, strekt tot de nietigverklaring van het besluit van de gemeenteraad van de stad Landen van 27 februari 2018 houdende de definitieve vaststelling van het gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan ‘Herziening RUP Sint-Norbertus’. II. Verloop van de rechtspleging
2. Bij arrest nr. 2487.530 van 9 oktober 2020 wordt het debat heropend en wordt aan de partijen een termijn gegeven voor het indienen van een aanvullende memorie. X-17.308-1/26 Verzoeker, de verwerende partij en de tussenkomende partij hebben een aanvullende memorie ingediend. Eerste auditeur An Van den broeck heeft een verslag opgesteld. Verzoeker, de verwerende partij en de tussenkomende partij hebben een laatste memorie ingediend. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 1 oktober
3. Staatsraad Stephan De Taeye heeft verslag uitgebracht. Advocaat Jan Ghysels, die verschijnt voor verzoeker, advocaat Laura Thewis, die verschijnt voor de verwerende partij en advocaat Brecht Geebelen, die loco advocaat Thomas Ryckalts verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur An Van den broeck heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari
4. III. Feiten 3.
5. De stad Landen beschikt over een gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) ‘Sint-Norbertus’, definitief vastgesteld door de gemeenteraad van de stad Landen bij besluit van 27 maart 2012 en goedgekeurd door de deputatie van de provincieraad van de provincie Vlaams-Brabant bij besluit van 14 juni
6. X-17.308-2/26 Het plangebied van dit RUP omvat een vrij groot gedeelte van de Sint-Norbertuswijk en ligt, met uitzondering van een klein gebied aansluitend aan het station, volledig aan de zuidzijde van het spoor, waarbij de spoorwegzate de grens vormt. De Sint-Norbertuswijk is een kern opgebouwd rond twee parallelle wegen, de Hannuitsesteenweg en de Sint-Norbertusstraat. De Hannuitsesteenweg doorsnijdt het gebied van zuid naar noord en eindigt tegen de spoorwegbedding. Het zuidelijk gedeelte maakt deel uit van de toegangsweg naar het centrum terwijl het noordelijk deel vanaf de Postlaan een woonstraat is. De westelijke begrenzing van het plangebied wordt gevormd door de verkaveling Brigade Piron. Aan de oostzijde is de oude spoorwegbedding de grens. 3.
7. Verzoeker is (mede-)eigenaar van een woning en twee bouwgronden binnen het plangebied van dit RUP, met name aan de Kanunnik Schoolslaan
8. 3.
9. Omdat de visie van de stad Landen ten aanzien van een aantal deelgebieden in het RUP ‘Sint-Norbertus’ is gewijzigd, beslist zij om dit RUP gedeeltelijk te herzien. 3.
10. Op basis van het screeningsdossier van de verwerende partij en de uitgebrachte adviezen concludeert de dienst Milieueffectrapportage van de Vlaamse overheid op 13 juli 2015 “dat het voorgenomen plan geen aanleiding geeft tot aanzienlijke negatieve milieugevolgen en dat de opmaak van een plan-MER niet nodig is”. 3.
11. Op 21 september 2015 wordt een plenaire vergadering omtrent het voorontwerp van het gemeentelijk RUP ‘Herziening RUP Sint-Norbertus’ gehouden. 3.
12. Op 22 december 2015 stelt de gemeenteraad van de stad Landen het ontwerp van gemeentelijk RUP ‘Herziening RUP Sint-Norbertus’ voorlopig vast. X-17.308-3/26 Het plangebied bestaat uit drie deelgebieden, gelegen in het centrum van de stad Landen. Deelgebied 1 bevindt zich ten oosten van het station aan weerszijden van de Postlaan. Deelgebied 2 bevindt zich tussen de Hannuitsesteenweg en de St.-Norbertusstraat en betreft de “site domein ’t Park”. Deelgebied 3 situeert zich ten zuiden van het station aan de Smeesterstraat. De gedeeltelijke herziening van het RUP beoogt een herontwikkeling van deze sites met grotere woondichtheden. Daarnaast wenst de stad een aantal kleine wijzigingen aan te brengen aan het RUP, waardoor onder andere het vergunnen van horecaterrassen aan het stationsplein mogelijk wordt. 3.
13. De eigendommen van verzoeker grenzen aan het plangebied van deelplan
14. 3.
15. Tijdens het openbaar onderzoek, georganiseerd van 27 januari 2016 tot en met 27 maart 2016 wordt een advies uitgebracht door de deputatie van de provincieraad van de provincie Vlaams-Brabant en door het departement Ruimte Vlaanderen en worden verschillende bezwaren ingediend. 3.
16. In zitting van 9 mei 2016 bespreekt de gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening van de stad Landen (hierna : de Gecoro) de bezwaren en in zitting van 17 mei 2016 brengt zij een advies uit. 3.
17. In zitting van 31 mei 2016 stelt de gemeenteraad van de stad Landen het gemeentelijk RUP ‘Herziening RUP Sint-Norbertus’ definitief vast. 3.
18. Op 9 juni 2017 sluiten de stad Landen en de tussenkomende partij een samenwerkingsovereenkomst met betrekking tot de gebiedsontwikkeling “Domein ’t Park”. 3.
19. Nadat verzoeker op 4 oktober 2016 tegen het onder randnummer 3.10 vermelde besluit een annulatieberoep bij de Raad van State heeft ingesteld, beslist de gemeenteraad van de stad Landen op 27 juni 2017 om dit besluit in te trekken teneinde “de mogelijke onwettigheden recht te zetten en daarna het RUP opnieuw definitief vast te stellen” en “[h]et dossier te hernemen X-17.308-4/26 vanaf [de] voorlopige vaststelling, goedgekeurd door de gemeenteraad van 22 december 2015, en opdracht te geven aan het college van burgemeester en schepenen om een nieuw advies te vragen aan de dienst Veiligheidsrapportage en vervolgens een nieuw openbaar onderzoek te organiseren”. 3.
20. Op 11 augustus 2017 brengt de dienst Veiligheidsrapportering een nieuw advies uit. 3.
21. Tijdens het tweede openbaar onderzoek, dat van 2 oktober 2017 tot en met 1 december 2017 over het ontwerp van het gemeentelijk RUP wordt georganiseerd, brengen de deputatie van de provincieraad van de provincie Vlaams-Brabant en het departement Omgeving een advies uit en worden verschillende bezwaren ingediend, waaronder één door verzoeker. 3.
22. In zitting van 29 januari 2018 bespreekt de Gecoro de bezwaren en brengt een gunstig advies uit. 3.
23. In zitting van 27 februari 2018 stelt de gemeenteraad van de stad Landen het gemeentelijk RUP ‘Herziening RUP Sint-Norbertus’ definitief vast. Dit is het bestreden besluit. IV. Ontvankelijkheid van het verzoek tot tussenkomst Standpunt van de partijen 4.
24. In haar memorie tot tussenkomst stelt de tot tussenkomst verzoekende partij dat zij een projectontwikkelaar is en de wedstrijd won, georganiseerd door de stad Landen, voor de verkoop onder voorwaarden van de in deze wedstrijd vermelde stedelijke projectgronden. Navolgend werd door haar een samenwerkingsovereenkomst gesloten met de stad Landen, waardoor zij het exclusieve recht heeft verkregen om de projectsite ‘Domein ’t Park’ te ontwikkelen, te ontwerpen, te financieren, te bouwen, te commercialiseren en X-17.308-5/26 uiteindelijk ook te gelde te maken. Deze ontwikkeling is evenwel pas mogelijk door de realisatie van het bestreden gemeentelijk RUP. 4.
25. In de memorie van wederantwoord werpt verzoeker op dat de verzoekende partij tot tussenkomst niet beschikt over het rechtens vereiste belang om tussen te komen in de zaak. Hij argumenteert dat hij niet de schorsing heeft gevraagd van de tenuitvoerlegging van het bestreden gemeentelijk RUP en dat het uitvoerbaar karakter van het bestreden besluit perfect toelaat dat de verzoekende partij tot tussenkomst de projectsite ‘Domein ’t Park’ ongehinderd verder zou ontwikkelen. Beoordeling 5.
26. Een gebeurlijke vernietiging van het bestreden besluit raakt aan de bestemming van de gronden die de verzoekende partij tot tussenkomst op grond van een samenwerkingsovereenkomst met de verwerende partij mag ontwikkelen. Zij beschikt dan ook over het vereiste belang om tussen te komen in de zaak. Dat verzoeker niet de schorsing van de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit heeft gevraagd, doet daaraan geen afbreuk. 5.
27. De exceptie is ongegrond. V. Onderzoek van de middelen A. Eerste middel Uiteenzetting van het middel 6.
28. Verzoeker roept in een eerste middel de schending in van de artikelen 3 , § 2, 17°, en 8, §§ 1,2 en 5, van het decreet van 18 juli 2003 ‘betreffende het integraal waterbeleid’ (hierna: DIWB), alsook van het materiëlemotiverings- en zorgvuldigheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur. X-17.308-6/26 Hij zet uiteen dat de watertoets is gebeurd in het zogenaamde verzoek tot raadpleging over het gemeentelijk RUP en verwijst naar zijn bezwaarschrift in dat verband. In dat bezwaarschrift heeft hij gewezen op het feit dat de rioleringswerken in de Brugstraat nog niet opgeleverd zijn, op het effect van de geprojecteerde hoogbouw in deelzone 4 van deelplan 1, en op de wateroverlast die hij nu reeds ondervindt. Dit bezwaar werd niet afdoende weerlegd. Tevens heeft hij zich aangesloten bij de bezwaren van de familie Kempeneers en Dewaelheyns die betrekking hadden op het feit dat het plan een hydrologische en/of hydrografische verstoring zal teweegbrengen bij de tenuitvoerlegging, doordat geen oplossing aangereikt wordt om in het kader van de inrichting van het ontsluitingspunt en van de ontsluitingsweg de gevolgen van grondwaterkwetsbaarheid en erosie te reduceren en/of minstens af te wegen tegen het objectief van duurzaamheid en van ruimtelijke kwaliteit voor het leefmilieu. Er werd geen beroep gedaan op de grondwaterkwetsbaarheidskaart van Vlaams-Brabant. Verzoeker meent dat op zijn minst concrete gegevens over de ligging van de grondwatertafel en de grondwaterstromen ter plaatse ingewonnen hadden dienen te worden. Ook deze bezwaren werden niet beantwoord. Een implementatie van concrete maatregelen in de stedenbouwkundige voorschriften ontbreekt. Verzoeker stelt verder dat nu reeds op de site van het voormalig militair domein zeer grote watervergaarbakken ondergronds zijn aangelegd wegens de wateroverlast, en dat hieromtrent niets is voorzien. 6.
29. Verzoeker betoogt in zijn memorie van wederantwoord dat de grondwaterkwetsbaarheidskaart waarop de verwerende partij in haar memorie van antwoord allusie maakt, een afschrift betreft uit het Geoloket, maar geenszins het “instrumentarium” betreft waarop hij in zijn bezwaar en zijn verzoekschrift heeft gewezen. 6.
30. In zijn aanvullende memorie na heropening van het debat voert verzoeker nog aan dat er op planniveau geen knopen doorgehakt werden met betrekking tot de locatie van de inplanting van wadi’s en de gevolgen van een plaats met permanent water. Hij houdt voor dat wadi’s gekend zijn als broeihaarden van muggen en andere dragers van virussen, zodat de waterpolitiek ernstige gezondheidsproblemen kan veroorzaken. Uit het oriënterend X-17.308-7/26 bodemonderzoek blijkt ook een overschrijding van de richtwaarden in het grondwater, waarmee rekening moet worden gehouden bij grondverzet. Beoordeling 7.
31. Uit de stukken van het dossier blijkt dat de waterproblematiek onderzocht en geëvalueerd werd tijdens de plan-milieueffectscreening (plan-MER-screening) die de opmaakprocedure van het gemeentelijk RUP is voorafgegaan. De watertoets is vooreerst op algemene wijze geschied aan de hand van, enerzijds, de ‘watertoetskaart overstromingsgevoeligheid 2014’ en, anderzijds, de kaart ‘infiltratiegevoeligheid’. Op basis van deze gegevens wordt vastgesteld dat het plangebied zelf niet binnen de afbakening van de overstromingsgevoelige gebieden ligt, dat een klein deel van deelgebied 2 aangeduid staat als mogelijk overstromingsgevoelig, dat het plangebied niet gelegen is binnen een signaalgebied en dat het volledige plangebied aangeduid is als niet infiltratiegevoelig. De conclusie luidt: “Gezien de niet-overstromingsgevoeligheid van het plangebied worden hier geen problemen verwacht t.g.v. het RUP. Wel dient het RUP maatregelen te treffen opdat de zones stroomafwaarts geen significante impact ondervind[en], zoals het lokaal opvangen en vertraagd afvoeren van hemelwater.” Vervolgens wordt verder ingegaan op de waterproblematiek onder punt 6.4 ‘Potentiële milieueffecten van het plan’ van het verzoek tot raadpleging. 7.
32. Verzoeker voert aan dat hij in zijn bezwaarschrift gewezen heeft op het feit dat de rioleringswerken in de Brugstraat nog niet opgeleverd waren en op de bestaande wateroverlast, en stelt dat dit bezwaar niet werd beantwoord. De Gecoro heeft dit bezwaar wel degelijk als volgt beantwoord: “Wat betreft de overstromingsgevoeligheid van het deelgebied 2 moet worden vastgesteld dat volgens de toelichtingsnota een klein deel van het deelgebied gelegen is in mogelijk overstromingsgevoelig gebied. Het X-17.308-8/26 algemeen voorschrift 0.5 garandeert dat steeds de gewestelijke stedenbouwkundige verordening inzake hemelwater moet worden nageleefd. De aanbeveling inzake waterdoorlatende materialen is vertaald in voorschrift 0.8 dat voorziet dat de provinciale verordening inzake verharding moet worden nageleefd. […] De plan-MER-screening besluit op p. 65 dat de waterhuishouding binnen het plangebied overwegend positief is. Nieuwe ontwikkelingen in deelgebied 1 zullen aangesloten worden op de bestaande rioleringsinfrastructuur. Nieuwe ontwikkelingen in deelgebied 2 en 3 kunnen nog niet op de bestaande riolering worden aangesloten, maar voor deze zones is de aanleg van een collectieve rioleringsinfrastructuur op termijn wel gepland. Indien deze deelgebieden bij herontwikkeling nog niet voorzien zijn van riolering, dient een (gescheiden) aansluiting op termijn voorzien te worden. Het aantal IE dat er bij op de riolering wordt aangesloten is niet van dien aard dat er effecten kunnen optreden op de rioleringsinfrastructuur, gezien de beperkte grootte van het plangebied en het feit dat het vandaag reeds grotendeels ontwikkeld is. De plan-MER-screening voorziet in een aantal aanbevelingen zoals verhardingen in waterdoorlatend materiaal of voorzien in verankerende beplanting. De plan-MER-screening besluit dat er geen significant negatieve effecten te verwachten zijn indien rekening wordt gehouden met de voorgestelde aanbevelingen in de screening. Er wordt voldaan aan de kwalitatieve doelstellingen en aan de beginselen van het decreet waterbeleid. Het algemeen voorschrift 0.5 garandeert dat steeds de gewestelijke stedenbouwkundige verordening inzake hemelwater moet worden nageleefd. De aanbeveling inzake waterdoorlatende materialen is vertaald in voorschrift 0.8 dat voorziet dat de provinciale verordening inzake verharding moet worden nageleefd. Bijkomend wordt voorgesteld om de aanbevelingen van de plan-MER-screening p. 65 op dwingende wijze op te leggen in de stedenbouwkundige voorschriften. Vanuit de discipline Oppervlaktewater worden met betrekking tot het oppervlaktewater volgende aanbevelingen voorgesteld: - verharding dient zoveel mogelijk te gebeuren in waterdoorlatend materiaal uitgezonderd waar dit omwille van milieutechnische of praktische redenen niet haalbaar is; - de bebouwingsindex van de deelgebieden wordt beperkt en een minimale groenindex wordt opgelegd; - er dient te worden gestreefd naar een maximaal hergebruik en een maximale infiltratie van hemelwater; - onbebouwde en onverharde delen worden voorzien van een verankerende beplanting. Deze aanbevelingen moeten opgenomen worden in de stedenbouwkundige voorschriften.” X-17.308-9/26 De aandachtspunten inzake water zijn geïmplementeerd in de stedenbouwkundige voorschriften, onder meer in de artikelen 0.5 en 0.8 ervan en in de voorschriften voor de verschillende zones. 7.
33. Het toepasselijke artikel 8, § 1, eerste lid, DIWB bepaalt onder meer dat de overheid die, zoals te dezen, over een plan moet beslissen, er zorg voor draagt, door het weigeren van het plan of door het opleggen van gepaste voorwaarden, dat geen schadelijk effect ontstaat of dat dit zoveel mogelijk wordt beperkt en, indien dit niet mogelijk is, dat het schadelijk effect wordt hersteld of, in bepaalde gevallen, gecompenseerd. Uit deze bepaling kan worden afgeleid dat de watertoets niet verder gaat dan het onderzoeken of een voorgenomen plan “schadelijke effecten” in de zin van artikel 3, § 2, 17°, DIWB doet ontstaan, en niet inhoudt dat ook moet worden onderzocht hoe het voorgenomen plan een reeds bestaande toestand kan remediëren. De watertoets strekt met andere woorden tot het onderzoeken van het causaal verband tussen het aan te nemen of goed te keuren plan en de schadelijke effecten in de zin van het voornoemde artikel 3, § 2, 17°. Als de uitgevoerde watertoets wordt betwist, moet concreet worden aangegeven op grond van welke elementen deze in twijfel wordt getrokken. Het louter in vraag stellen van de conclusie van de watertoets zonder aan te geven op grond van welke concrete elementen de watertoets in twijfel wordt getrokken, volstaat daartoe niet. Bij het doorvoeren van de watertoets kan de bevoegde overheid redelijkerwijze enkel rekening houden met elementen en omstandigheden die haar op dat ogenblik reeds bekend zijn of kunnen zijn. 7.
34. In de uitoefening van het hem opgedragen wettigheidstoezicht vermag de Raad van State niet zijn beoordeling inzake de watertoets in de plaats te stellen van die van de bevoegde administratieve overheid. Hij is wel bevoegd om na te gaan of de administratieve overheid de haar ter zake toegekende appreciatiebevoegdheid naar behoren heeft uitgeoefend, namelijk of zij is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij deze correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen. X-17.308-10/26 7.
35. De mening van verzoeker dat de implementatie van de aanbevelingen vanuit de discipline ‘oppervlaktewater’ een lege doos is, volstaat gezien het voormelde niet om te besluiten tot een schending van de ingeroepen rechtsregels. Vastgesteld moet verder worden dat de plannende overheid met de grondwaterkwetsbaarheidskaart rekening heeft gehouden. Verzoeker overtuigt er niet van dat dit op een foutieve wijze zou zijn gebeurd. Waar verzoeker er in zijn bezwaarschrift op gewezen heeft dat op de site van het voormalig militair domein zeer grote ondergrondse watervergaarbakken zijn aangelegd wegens de wateroverlast, dient met de tussenkomende partij te worden vastgesteld dat hij geen enkel concreet feitelijk gegeven bijbrengt met betrekking tot deze ‘watervergaarbakken’ of hun doel. Voorts heeft de Gecoro erop gewezen dat volgens de plan-MER-screening de waterhuishouding binnen het plangebied overwegend positief is. 7.
36. In zoverre verzoeker voor het eerst in zijn aanvullende memorie na heropening van het debat bekritiseert dat “op planniveau geen knopen doorgehakt werden met betrekking tot de locatie van inplanting van wadi’s en de gevolgen van een plaats met open water”, is zijn kritiek laattijdig en is het middel onontvankelijk. De kritiek had reeds in een eerder procedurestuk kunnen aangevoerd worden. Hetzelfde geldt voor verzoekers kritiek in deze aanvullende memorie met betrekking tot een beweerde “overschrijding van de richtwaarden in het grondwater”. Verzoekers bewering, in zijn laatste memorie na het aanvullend auditoraatsverslag, dat hij “nooit een plan m.e.r. screening ontmoet heeft en zelfs een Gerechtsdeurwaarder heeft laten vaststellen dat in het kader van het openbaar onderzoek op de Stad LANDEN slechts een CD-rom werd aangetroffen”, doet niet anders besluiten, nu de papieren versie van het screeningsdossier alvast van het administratief dossier deel uitmaakt. Verzoekers kritiek, voor het eerst geuit in zijn laatste memorie na het aanvullend auditoraatsverslag, dat voor het gemeentelijk RUP Sint-Norbertus geen plan-MER-screening of volwaardig plan-MER zou zijn opgesteld, en dat “de watertoets betreffende huidige deelgebieden [moet] kunnen ingepast worden” in het RUP Sint-Norbertus, is evenzeer laattijdig en X-17.308-11/26 onontvankelijk. Zijn betoog dat “deze oefening […] de openbare orde aan[gaat]”, kan geen bijval vinden. 7.
37. Verzoeker toont gezien het voormelde geen schending van de aangevoerde rechtsregels aan. 7.
38. Het middel wordt verworpen. B. Tweede middel Uiteenzetting van het middel 8.
39. Verzoeker voert in zijn tweede middel de schending aan van de artikelen 1.1.3, 2.2.2, § 1, en 2.2.3, § 1, VCRO, alsook van het zorgvuldigheids-, rechtszekerheids- en materiëlemotiveringsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Hij bekritiseert dat het gemeentelijk RUP niet in concreto uitleg geeft over de precieze ligging en inrichting van de wegen in de nabijheid van zijn woning, noch over de hoogbouw. “Ofschoon voor 100 % negatief geadviseerd door de hogere overheid en zonder weerlegging van dit negatief advies door Gecoro of door de Gemeenteraad werd een ontsluiting geprojecteerd op de N 283 om de site van het deelplan 2 te ontsluiten”. Daar het gaat om een ontsluiting in geval van “evenementen”, zal de ontsluiting een permanent karakter hebben, nu niet duidelijk is wat onder het begrip “evenement” dient begrepen te worden. Verzoeker meent dat een en ander in de stedenbouwkundige voorschriften verordenend had dienen vastgelegd te worden. 8.
40. Verzoeker benadrukt in zijn memorie van wederantwoord dat het antwoord van de Gecoro niet terug te vinden is in het bestreden besluit en dus niet bestaat. Hij herneemt artikel 1 van het bestreden besluit en meent dat “[o]nverminderd de wettigheid van het advies van de Gecoro van 29 januari 2018 […] uit het administratief dossier niet opgemaakt [kan] worden dat het advies van de Gecoro geïncorporeerd werd in de besluitvorming van een reglementaire X-17.308-12/26 bestuurlijke akte”. Er bestaan ook geen officiële en goedgekeurde notulen van de vergadering van de Gecoro van 28 januari 2018, zodat hetgeen in het administratief dossier werd neergelegd als onbestaande dient beschouwd te worden. Verder stelt verzoeker dat de ontsluiting langs de Hannuitsesteenweg er enkel komt in geval van evenementen, maar dat die ontsluiting wel een permanent karakter zal hebben, zodat het probleem “via een ‘doorgeefluik’ naar het handhavingsbeleid” wordt verschoven. Daarnaast stelt verzoeker dat door de inplanting van het tracé vlak naast zijn eigendom de privacy in het gedrang wordt gebracht. 8.
41. In zijn aanvullende memorie na heropening van het debat wijst verzoeker nog op de bijlagen bij de samenwerkingsovereenkomst, waaruit hij opmaakt dat de contracterende partijen “erkenden” dat er op planniveau geen keuze werd gemaakt tussen twee ontsluitingsscenario’s, en dat elke aansluiting op de Hannuitsesteenweg een conflictsituatie inhoudt tussen gemotoriseerd verkeer, enerzijds, en fietsers en voetgangers, anderzijds. Bovendien onderschrijven de contracterende partijen dat de voorkeur uitgaat naar een volledige ontsluiting van de gemeenschappelijke voorzieningen langs de Koningin Astridlaan, hetgeen in strijd is met het grafisch plan van het gemeentelijk RUP. Beoordeling 9.
42. Luidens het te dezen toepasselijke artikel 2.2.2, § 1, VCRO bevat een ruimtelijk uitvoeringsplan een grafisch plan en “de erbij behorende stedenbouwkundige voorschriften inzake de bestemming, de inrichting en/of het beheer”. Het grafisch plan en de erbij horende stedenbouwkundige voorschriften hebben verordenende kracht. Volgens het beginsel van de rechtszekerheid moet de inhoud van het recht voorzienbaar en toegankelijk zijn, zodat de rechtzoekende in redelijke mate de gevolgen van een bepaalde handeling kan voorzien op het tijdstip dat die handeling wordt verricht. Dit impliceert onder meer dat stedenbouwkundige voorschriften op voldoende duidelijke wijze moeten worden geformuleerd. X-17.308-13/26 Het zorgvuldigheidsbeginsel houdt onder meer in dat de overheid haar besluiten op een zorgvuldige wijze moet voorbereiden door de relevante gegevens en de betrokken belangen te inventariseren en deze gegevens en belangen tegen elkaar af te wegen in het licht van het doel van het besluit. De aangehaalde bepaling en beginselen impliceren evenwel niet dat de overheid die een ruimtelijk uitvoeringsplan vaststelt, alle aspecten van de betrokken regeling op een gedetailleerde wijze moet regelen. Het vereiste van voorspelbaarheid en nauwkeurigheid van stedenbouwkundige voorschriften verhindert niet dat deze voorschriften flexibel kunnen worden opgevat. 9.
43. Het feit dat de aanduiding van een ontsluitingsweg op het grafische plan indicatief is, brengt nog niet met zich mee dat het bestreden gemeentelijk RUP met schending van de aangevoerde rechtsregels zou zijn vastgesteld. Uit de stedenbouwkundige inrichtingsvoorschriften die betrekking hebben op de ontsluitingen en het erbij horende grafisch plan blijkt voldoende duidelijk waar zij toepassing vinden en waar de ontsluitingen gerealiseerd dienen te worden. 9.
44. De desbetreffende bezwaren werden door de Gecoro als volgt beantwoord: “De exacte inplanting van nieuwe ontsluitingswegen in de deelzone worden niet vastgelegd in het RUP om de nodige flexibiliteit te geven aan een eventuele toekomstige ontwikkeling. Enkel de aansluitingspunten met de bestaande ontsluitingswegen worden indicatief weergegeven. De mogelijkheid voor een achterontsluiting van de aangrenzende percelen werd in de SV van art. 2 expliciet opgenomen: ‘Ontsluitingswegen voor gemotoriseerd verkeer kunnen eveneens aangewend worden voor de ontsluiting van parkeergelegenheden op percelen grenzend aan het plangebied.’” 9.
45. In de mate dat verzoeker de indicatieve aanduiding voor ‘Ontsluitingspunt gemotoriseerd verkeer enkelrichting’ (artikel 2 van de stedenbouwkundige voorschriften) viseert, blijkt uit de inrichtingsvoorschriften X-17.308-14/26 dat de ontsluiting van de bestemmingszone voor gemotoriseerd verkeer dient gerealiseerd te worden via de omliggende gemeentewegen, met uitzondering van het inrichten van een enkele uitrit naar de Hannuitsesteenweg voor de ontsluiting van gemotoriseerd verkeer bij evenementen binnen de bestemmingszone. De ontsluitingsweg voor gemotoriseerd verkeer mag niet breder zijn dan 6 m. De aangewende verhardingsmaterialen dienen te kaderen in een coherente visie inzake materiaalgebruik en straatmeubilair voor de volledige zone. De effectieve realisatie op het terrein kan verschoven worden ten opzichte van de indicatieve aanduiding op het grafisch plan, maar sluit bij benadering aan op maximum 10 m van de op het grafisch plan aangeduide eindpunten binnen de desbetreffende deelzones. De ontsluitingen voor gemotoriseerd verkeer worden gebundeld ter hoogte van de op het grafisch plan indicatief aangeduide ontsluitingspunten. Het aantal ontsluitingspunten