Arrest 253613 - Plaatselijk openbaar ambt - Aanwerving en loopbaan - 29/04/2022

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 29 april 2022 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2022:ARR.253.613 Rolnummer: A. 232961/X-17899 Zaak: Arrest 253613 - Plaatselijk openbaar ambt - Aanwerving en loopbaan - 29/04/2022 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2022-05-06 Raadplegingen: 79 - laatst gezien 2026-06-10 06:45 Fiche Arrest nr 253.613 van 29 april 2022 Openbaar ambt - Plaatselijk openbaar ambt - Aanwerving en loopbaan Beslissing : Vernietiging Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Xe KAMER nr. 253.613 van 29 april 2022 in de zaak A. 232.961/X-17.899 In zake : Patrick DEHERT die woonplaats kiest bij de Algemene Centrale der Openbare Diensten gevestigd te 1000 Brussel Fontainasplein 9-11 bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Ingrid Martens kantoor houdend te 9000 Gent Gustaaf Callierlaan 291 tegen : de STAD DIEST bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Gitte Laenen kantoor houdend te 2800 Mechelen Antwerpsesteenweg 16-18 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------- I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 18 februari 2021, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van de algemeen directeur van de stad Diest, op 16 oktober 2020 aan Patrick Dehert meegedeeld, om hem ongunstig te evalueren. II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend. Auditeur Wendy Depester heeft een verslag opgesteld. X-17.899-1/10 De verwerende partij en verzoeker hebben een laatste memorie ingediend. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 18 februari
3. Kamervoorzitter Johan Lust heeft verslag uitgebracht. Advocaat Ingrid Martens, die verschijnt voor de verzoekende partij en advocaat Charlotte Mestdagh, die loco advocaat Gitte Laenen verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord. Auditeur Wendy Depester heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari
4. III. Feiten 3.
5. Verzoeker, technisch assistent bij de groendienst van de stad Diest, wordt over de periode 1 februari 2014-31 januari 2016 ‘ongunstig’ geëvalueerd op 7 juli
6. Hij wordt op 23 mei 2018 ‘gunstig’ geëvalueerd over de periode 1 februari 2016-31 januari
7. Overwogen wordt dat er verbetering is bij het uitvoeren van de taken en dat er ook minder beschadigingen zijn van het materieel. Er wordt afgesproken om de verbeteringen vol te houden. 3.
8. In de evaluatieperiode 1 februari 2018-31 januari 2020 wordt tijdens een voortgangsgesprek op 24 september 2019 besproken dat verzoeker de werktijden dient te eerbiedigen, op sommige dagen het werktempo “laat hangen” en soms van een ongepaste werkattitude doet blijken. X-17.899-2/10 Hij wordt vervolgens over de betrokken periode op 4 augustus 2020 ‘ongunstig’ geëvalueerd. Geoordeeld wordt dat verzoeker op verschillende vlakken onder het vereiste niveau presteert, weigert een inspanning te doen om dat niveau op te krikken, en zich op verschillende momenten op een ongepaste manier gedraagt ten aanzien van collega’s, leidinggevenden en burgers. 3.
9. Verzoeker deelt mee daar niet mee akkoord te gaan. Hij merkt op dat er vóór 24 september 2019 geen enkel functioneringsgesprek of voortgangsgesprek is geweest en dat hij geen enkele nota heeft gekregen; nadien heeft hij, een uitzondering niet te na gesproken, geen opmerkingen meer gekregen, zodat hij ervan uitging “het nodige gedaan [te hebben] met betrekking tot de verbeterpunten die in dit gesprek werden aangehaald”. Als gevolg hiervan wordt op 19 augustus 2020 tot een nieuwe evaluatie en tot het opstellen van een tweede evaluatieverslag overgegaan. De conclusie daarin is dat er geen aanleiding is tot een ander oordeel dan dat van 4 augustus 2020: verzoekers werkhouding en motivatie zijn onvoldoende en leiden tot een ongunstige beoordeling. Vermeld wordt dat verzoeker erkent dat zijn gedrag geregeld te wensen overlaat, dat hij vraagt sneller feedback te krijgen, om zijn functioneren op peil te krijgen en te houden, en dat dit al gebeurt “zowel informeel als formeel”. 3.
10. Verzoeker tekent met een brief van 27 augustus 2020 tegen de ongunstige evaluatie beroep aan bij de beroepsinstantie. Zij adviseert op 28 september 2020 om de evaluatie te hervormen naar ‘gunstig’. Zij vermoedt dat verzoeker niet de nodige bijsturing heeft gekregen die hem in staat moest stellen om zijn functioneren te verbeteren: er is (maar) één voortgangsgesprek gehouden, op 24 september 2019, en behoudens het summiere verslag ervan zijn er in het evaluatiedossier geen stukken te vinden waaruit blijkt dat verzoeker aangesproken is op zijn tekortkomingen. X-17.899-3/10 Finaal beslist de algemeen directeur van de stad om verzoekers ongunstige evaluatieresultaat te behouden “[o]mdat het ondermaats functioneren van Patrick Dehert en de vele ernstige incidenten en tekortkomingen duidelijk vastgesteld zijn, genotuleerd zijn en systematisch zijn”. Zijn functioneren heet “zonder twijfel sterk onvoldoende”; het “heeft een negatieve invloed op zijn collega’s binnen de dienst en op het functioneren van de dienst en de stad als organisatie”. Dit is de bestreden beslissing. Onder meer wordt erin overwogen: “Het argument van de beroepsinstantie dat in het evaluatiedossier zich geen stukken bevinden die aantonen dat Patrick aangesproken is geweest op zijn tekortkomingen, is niet relevant. Nergens in de rechtspositieregeling worden vereisten opgelegd inzake het aantal of de vorm van deze stukken. Bovendien neemt dat het feit niet weg dat deze stukken wel degelijk bestaan. Op talloze momenten tijdens de huidige en de voorbije evaluatieperiode werd Patrick aangesproken op zijn gedrag en zijn werkattitude. De ploegbaas stelde hiervan telkens een formele nota op, die werd gedateerd en ondertekend door Patrick, de ploegbaas en het diensthoofd. Het argument van de beroepsinstantie dat Patrick niet op zijn tekortkomingen zou aangesproken zijn en er geen bijsturingen zijn geweest, is incorrect. Op 23 mei 2018 vond een evaluatiegesprek plaats en aansluitend een afsprakengesprek. Daarin werd onder andere gewezen op nalatigheid van Patrick inzake het gebruiken van beschermingsmiddelen. De afspraak werd gemaakt om dagtaken nauwgezet en volledig af te werken, om zorgzaam om te springen met het materiaal en de voertuigen en om aandacht te hebben voor het gebruik van de ter beschikking gestelde persoonlijke beschermingsmiddelen. Op 24 september 2019 vond een voortgangsgesprek plaats. De eerste evaluator wees Patrick erop dat de werktijden gerespecteerd moeten worden en dat het werktempo te laag ligt. Hij wees Patrick er tijdens het gesprek ook op dat hij onbeschofte opmerkingen maakt, zich neerbuigend uitlaat en zich oncollegiaal gedraagt. Dit is problematisch voor de goede werking van de ploeg, de verstandhouding tussen Patrick en zijn collega’s en de reputatie van de werknemers van onze organisatie. Ook daarop wees de evaluator hem in duidelijke termen. Deze stukken tonen glashelder aan dat Patrick op verschillende vlakken ver onder het vereiste niveau presteert en weigert om een inspanning te doen om dit niveau op te krikken. Hij gedraagt zich op een ongepaste manier, ten aanzien van zijn collega’s, van zijn leidinggevende en zelfs ten aanzien van burgers. Hij toont systematisch veel te weinig inspanning om het niveau van zijn functioneren te verbeteren.” X-17.899-4/10 III. Ontvankelijkheid Excepties
11. Volgens de memorie van antwoord is het beroep onontvankelijk ratione materiae omdat verzoeker alleen de beslissing van de algemeen directeur aanvecht, zodat de eventuele gegrondheid van de middelen niet zal kunnen leiden tot de nietigverklaring van de ongunstige evaluatie van 19 augustus
13. Voorts betoogt de verwerende partij dat verzoeker nalaat in het verzoekschrift aan te geven waarin zijn belang bestaat en welke negatieve gevolgen hij van de bestreden beslissing ondervindt. Beoordeling
14. De bestreden beslissing, zijnde de beslissing in beroep van de algemeen directeur, is in de plaats gekomen van de ongunstige evaluatie van 19 augustus
15. Een vernietiging van deze beroepsbeslissing zal meebrengen dat opnieuw uitspraak moet worden gedaan over het beroep dat verzoeker tegen de ongunstige evaluatie van 19 augustus 2020 instelde.
16. Geen regel verplicht een verzoeker ertoe om op straffe van onontvankelijkheid zijn belang in het verzoekschrift te beargumenteren. Antwoordend op de exceptie in de memorie van antwoord, licht verzoeker in de memorie van wederantwoord toe dat de betreden beslissing kan leiden tot een ontslagbeslissing wegens beroepsongeschiktheid én dat hij een moreel belang erbij heeft om ze te doen verdwijnen. Een en ander wordt door de verwerende partij niet tegengesproken. Ook de Raad van State ziet geen reden daartoe. X-17.899-5/10
17. De excepties worden verworpen. IV. Onderzoek van het tweede middel Standpunt van de partijen
18. Verzoeker leidt een tweede middel af uit de schending van onder andere artikel 61 van de rechtspositieregeling Diest en van de materiëlemotiveringsplicht. Toegelicht wordt dat de verwerende partij via artikel 61 van de rechtspositieregeling Diest heeft geopteerd voor het invoeren van de verplichting om minstens twee voortgangsgesprekken te houden in de loop van de evaluatieperiode wanneer er feiten of gedragingen worden vastgesteld die een negatieve weerslag op de evaluatie kunnen hebben. Als de verwijten in de evaluatie van 4 augustus 2020 correct zouden zijn, dan moesten er minstens twee voortgangsgesprekken zijn gevoerd met verzoeker. Te dezen is er slechts één voortgangsgesprek gehouden, op 24 september 2019, op nauwelijks vier maanden voor het einde van de betrokken evaluatieperiode. Dit is in strijd met de uitdrukkelijke bepaling van artikel 61, 3°, van de rechtspositieregeling Diest. Tevens wordt de bewering van de algemeen directeur dat verzoeker, los van een formeel voortgangsgesprek, op talloze momenten zou zijn aangesproken over zijn gedrag en werkattitude en dat daarvan telkens een formele nota is opgesteld die werd gedateerd en ondertekend door verzoeker, de ploegbaas en het diensthoofd, door het evaluatiedossier tegengesproken. Daarin is geen enkel stuk in die zin terug te vinden. De bewering van de algemeen directeur vindt geen steun in de werkelijkheid, zodat de materiëlemotiveringsplicht geschonden is.
19. In de memorie van antwoord reageert de verwerende partij dat artikel 61 van de rechtspositieregeling Diest niet vereist dat er minstens twee voortgangsgesprekken plaatsvinden. De bepaling moet zo geïnterpreteerd worden dat alleen twee voortgangsgesprekken moeten gevoerd worden als de leidinggevende dat nodig acht. X-17.899-6/10 Voorts meent de verwerende partij “wel degelijk het nodige [te] hebben gedaan om verzoekende partij bij te sturen toen er problemen inzake diens functioneren opdoken”. Zo blijkt uit het administratief dossier dat verzoeker “op verschillende momenten werd bijgestuurd, hetgeen in enkele gevallen resulteerde in een schriftelijke nota”. Verzoeker werd bij het begin van het evaluatietraject, op 23 mei 2018, aangemaand om zich te houden aan de afspraken. Daarnaast is er het verslag van het voortgangsgesprek van 24 september 2019, waarin zeer concrete momenten ter sprake komen waarop verzoekers functioneren duidelijk te wensen overliet. Bovendien is verzoeker veelvuldig mondeling gewezen op zijn ongepaste houding.
20. In de laatste memorie benadrukt de verwerende partij dat artikel 61 van de rechtspositieregeling Diest “niet verplicht voorschrijft dat er twee