Arrest 259182 - Varia (economische zaken) - 19/03/2024

id="page_main" x-ms-format-detection="none"> Print deze pagina Afdrukformaat S M L XL Nieuwe JUPORTAL-zoekopdracht Sluit Tab Raad van State Vonnis/arrest van 19 maart 2024 ECLI nr: ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.182 Rolnummer: A. 234429/XIV-39044 Zaak: Arrest 259182 - Varia (economische zaken) - 19/03/2024 Rechtsgebied: Bestuursrecht Invoerdatum: 2024-04-02 Raadplegingen: 268 - laatst gezien 2026-06-18 17:49 Fiche Arrest nr 259.182 van 19 maart 2024 Economische zaken - Varia (economische zaken) Beslissing : Verwerping Depersonalisatie Thesaurus CAS: RAAD VAN STATE UTU-thesaurus: PUBLIEK EN ADMINISTRATIEF RECHT - RAAD VAN STATE - Arresten (Raad van State) Tekst van de beslissing ecli_input ECLI:CE:ECHR:2018 ecli_prefixe ECLI ecli_pays CE ecli_cour ECHR ecli_annee 2018 ecli_ordre Ongeldig ECLI-nummer - 4 element (

1. en)ERROR JUPORTARobotRecordLienECLI ECLI:CE:ECHR:2018 invalide Ongeldig ECLI-nummer - 4 element (
2. en)RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK XIVe KAMER nr. 259.182 van 19 maart 2024 in de zaak A. 234.429/XIV-39.044 In zake : XXXX bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Frank Vanden Berghe en Arne Devriese kantoor houdend te 8500 Kortrijk Beneluxpark 15 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen : het VLAAMSE GEWEST bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Thomas Eyskens kantoor houdend te 1000 Brussel Bischoffsheimlaan 33 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------- I. Voorwerp van het beroep 1. Het beroep, ingesteld op 27 augustus 2021, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van 28 juni 2021 van de administrateur-generaal van het intern verzelfstandigd agentschap Toerisme Vlaanderen (hierna: het IVA Toerisme Vlaanderen) “houdende niet toekenning van steun wegens het niet aannemen van één van de rechtsvormen zoals bepaald in het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021 betreffende het Vlaams stimulusprogramma (STIM-1627)”. II. Verloop van de rechtspleging 2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en verzoekster heeft een memorie van wederantwoord ingediend. XIV-39.044-1/25 Eerste auditeur Alexander Van Steenberge heeft een verslag opgesteld. Verzoekster heeft een verzoek tot voortzetting van het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij heeft een laatste memorie ingediend. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 17 januari 2024. Staatsraad Chantal Bamps heeft verslag uitgebracht. Advocaat Arne Devriese, die verschijnt voor verzoekster, en advocaat Thomas Eyskens, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur Alexander Van Steenberge heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973. III. Feiten 3.1. Verzoekster is uitbaatster van een vakantiewoning, waarin eveneens kamers individueel als “kamergerelateerde logies” worden aangeboden. 3.2. Verzoekster dient een steunaanvraag in op grond van het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021 ‘tot vaststelling van de regels voor de toekenning van steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus’ (hierna: het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021). XIV-39.044-2/25 De aanvraag is gekend onder dossiernummer STIM-1627. De geplande investeringen worden in de aanvraag omschreven als volgt: “Herinrichting kamers: De kamers van het vakantiehuis werden heringericht voor kleinere groepen of koppels, we hebben voor het vakantiehuis de dubbele functie aangevraagd vakantiehuis – guesthouse. Er werd klein meubilair (extra bureau, zetel, …) aangekocht hiervoor, bepaalde zetels gerestaureerd, nieuwe linnen aangekocht en een extra bed. Er werd ook een nieuw digitaal boeking- en reservatiesysteem aangekocht , voor de check-in is een laptop nodig om de nodige documenten en de facturatie in orde te brengen.” 3.3. Bij besluit van 28 juni 2021 van de administrateur-generaal van het IVA Toerisme Vlaanderen ‘tot toekenning van steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus’ (hierna: het besluit van 28 juni 2021) worden alle steunaanvragen binnen het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen beoordeeld. Het besluit van 28 juni 2021 luidt: “Rechtsgronden Dit besluit is gebaseerd op: - Het decreet houdende de uitgavenbegroting van de Vlaamse Gemeenschap voor het begrotingsjaar 2021 van 18 december 2020, artikel 9; - Het decreet tot oprichting van het intern verzelfstandigd agentschap met rechtspersoonlijkheid ‘Toerisme Vlaanderen’ van 19 maart 2004, gewijzigd bij decreten van 8 juli 2011 en 7 december 2018, artikel 5 § 1, 2° en 3 en § 2, lid 2; - Het besluit van de Vlaamse Regering tot vaststelling van de regels voor de toekenning van steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus van 26 februari 2021, artikel 22. Vormvereiste De volgende vormvereiste is vervuld: - De Inspectie van Financiën heeft advies gegeven op 14 en 18 juni 2021. Motivering Dit besluit is gebaseerd op de volgende motieven: - Bij besluit van 26 februari 2021 besliste de Vlaamse Regering om toeristische ondernemingen met focus op toeristische logies en attracties die zwaar getroffen zijn door de coronacrisis financieel te ondersteunen om via investeringen in hun logies of attractie hun concurrentiepositie te verbeteren en zo het herstel van de sector post-corona te ondersteunen, waarbij de ondersteuning maximaal aansluit bij het bestaande steuninstrumentarium voor de Vlaamse ondernemingen en voor de toeristische ondernemingen in het bijzonder. - In uitvoering van dit besluit organiseerde Toerisme Vlaanderen een oproepprocedure voor het indienen van steunaanvragen door de toeristische ondernemingen via het digitaal loket van het agentschap tegen uiterlijk 31 maart 2021. XIV-39.044-3/25 - Toerisme Vlaanderen ontving 845 aanvragen, die het vervolgens onderzocht en beoordeelde volgens de bepalingen van het besluit van 26 februari 2021 en het ministerieel besluit tot uitvoering van het besluit van de Vlaamse Regering van 26 februari 2021 tot vaststelling van de regels voor de toekenning van het steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus. - Op basis van dit onderzoek en deze beoordeling kunnen de 272 toeristische ondernemingen, vermeld in bijlage 1 bij dit besluit, een subsidie worden toegekend, waarvan het bedrag eveneens in de bijlage is vermeld. - In totaal betreft het voor alle toeristische ondernemingen samen een subsidiebedrag van 30.000.000 euro. Dit bedrag is voorzien binnen de perken van de kredieten op de begroting van Toerisme Vlaanderen. - Bijlage 2 en 3 bij dit besluit vermeldt de toeristische ondernemingen die een steunaanvraag indienden, maar die geen steun worden toegekend. Juridisch kader Dit besluit sluit aan bij de volgende regelgeving: - De wet tot vaststelling van de algemene bepalingen die gelden voor de begrotingen, de controle op de subsidies en voor de boekhouding van de gemeenschappen en de gewesten, alsook voor de organisatie van de controle door het Rekenhof van 16 mei 2003, het laatst gewijzigd bij de wet van 10 april 2014, artikel 11 tot en met 14; - Het decreet houdende de Vlaamse Codex Overheidsfinanciën van 29 maart 2019, artikel 72 tot en met 76; - Het besluit van de Vlaamse Regering ter uitvoering van de Vlaamse Codex Overheidsfinanciën 17 mei 2019, artikel 71, §§ 1 en 4; - Het besluit van de Vlaamse Regering tot regeling van de delegatie van beslissingsbevoegdheden aan de hoofden van de departementen en van de intern verzelfstandigde agentschappen van 30 oktober 2015, gewijzigd bij besluit van 16 juni 2017, artikel 6 en artikel 17, eerste lid, 2°; - Het ministerieel besluit tot uitvoering van het besluit van de Vlaamse Regering van 26 februari 2021 tot vaststelling van de regels voor de toekenning van het steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus. DE ADMINISTRATEUR-GENERAAL VAN TOERISME VLAANDEREN BESLUIT: Artikel 1. De toeristische ondernemingen, vermeld in bijlage 1 bij dit besluit, worden een subsidie toegekend als steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus voor de bedragen die in bijlage 1 aan deze toeristische ondernemingen worden toegekend. Art. 2. De subsidies zijn aan te rekenen op begrotingsartikel SFO-ASQE5WJ-WT en basisallocatie ASQI1801 en op begrotingsartikel SFO-ASQE5WJ-PA en basisallocatie ASQP1801 van de uitgavenbegroting 2021 van Toerisme Vlaanderen. Art. 3. Toerisme Vlaanderen betaalt de subsidiebedragen op de rekening van de in bijlage 1 vermelde toeristische ondernemingen. Art. 4. De toeristische ondernemingen, vermeld in bijlage 2 en 3 bij dit besluit, worden geen subsidie toegekend als steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus om de reden vermeld in bijlage 2 en 3. Art. 5. De toeristische ondernemingen, vermeld in de bijlage bij dit besluit, worden op de hoogte gebracht van deze beslissing. Art. 6. Dit besluit treedt in werking op de datum van ondertekening.” XIV-39.044-4/25 Bij besluit van 28 juni 2021 zijn de volgende bijlagen gevoegd: “1. Lijst ontvankelijke steunaanvragen met steuntoekenning 2. Lijst ontvankelijke steunaanvragen zonder steuntoekenning 3. Lijst niet ontvankelijke steunaanvragen zonder steuntoekenning” 3.4. In bijlage 3 bij het besluit van 28 juni 2021 staat over verzoeksters steunaanvraag met dossiernummer STIM-1627 onder punt 46 het volgende motief: “U neemt geen van de rechtsvormen aan zoals bepaald in het besluit van de Vlaamse Regering van 26 februari 2021 betreffende het Vlaams stimulusprogramma.” 3.5. Bij e-mail van 29 juni 2021 wordt aan verzoekster overeenkomstig artikel 5 van het besluit van 28 juni 2021 de beslissing van de administrateur-generaal van het IVA Toerisme Vlaanderen meegedeeld, waarbij de steunaanvraag met dossiernummer STIM-1627 wordt geweigerd op grond van de volgende overwegingen: “Na nader onderzoek ervan moet ik beslissen dat wij u geen steun kunnen toekennen en dit om de volgende reden(en): U neemt geen van de rechtsvormen aan zoals bepaald in het besluit van de Vlaamse Regering van 26 februari 2021 betreffende het Vlaams stimulusprogramma (Artikel 4 van het besluit van 26 februari 2021 van de Vlaamse Regering tot vaststelling van de regels voor de toekenning van steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus geeft volgende rechtsvormen op: ‘1° een natuurlijke persoon die zelfstandig een beroepsactiviteit uitoefent; 2° een vennootschap met rechtspersoonlijkheid van privaat recht; 3° een vereniging zonder winstoogmerk; 4° een buitenlandse onderneming met een statuut dat gelijkwaardig is aan het statuut vermeld in punt 1° tot en met 3°’).” Dit is de bestreden beslissing. XIV-39.044-5/25 IV. Rechtsmacht van de Raad van State Uiteenzetting van de exceptie 4. In de memorie van antwoord betwist de verwerende partij de rechtsmacht van de Raad van State. De verwerende partij laat gelden dat de ontvankelijk bevonden aanvraag overeenkomstig artikel 2 van het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021 wordt getoetst aan de voorwaarden bepaald in artikel 9 van dat besluit en punt 3.2.3. van de Handleiding, waarna zij krachtens artikel 4 van het ministerieel besluit van 26 februari 2021 ‘tot uitvoering van het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021 tot vaststelling van de regels voor de toekenning van steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus’ (hierna: het ministerieel besluit van 26 februari 2021) en punt 3.2.3. worden gerangschikt, teneinde de beschikbare steunenveloppe van 30 miljoen euro toe te wijzen op grond van artikel 15 van het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021 en punt 3.3. van de Handleiding. Uit de bewoordingen van de voormelde bepalingen kan volgens de verwerende partij worden opgemaakt dat wie aan de voorwaarden voldoet voor de toekenning van de steun, nl. de aanvrager wiens aanvraag ontvankelijk is en nuttig wordt gerangschikt, een subjectief recht heeft op deze steun en dat het IVA Toerisme Vlaanderen ter zake geen discretionaire bevoegdheid meer heeft en ertoe gehouden is de steun toe te kennen. Gelet op het besluit van 28 juni 2021 van de administrateur-generaal van het IVA Toerisme Vlaanderen, waarvan de regelmatigheid niet wordt betwist door verzoekster, minstens niet wat betreft artikel 1 en de bijlage 1 van dit besluit, blijkt dat er op grond van het voornoemde besluit een subjectief recht bestaat op steun wanneer de overheid tot de principiële steuntoekenning heeft beslist, hetgeen te dezen gebeurd is bij besluit van 28 juni 2021. Ingevolge die beslissing heeft de administrateur-generaal van het IVA Toerisme Vlaanderen ter zake geen discretionaire bevoegdheid meer en is hij ertoe gehouden de steun toe te kennen. De bevoegde overheid die in de individuele gevallen de steun al dan niet verleent, oefent een gebonden bevoegdheid uit. Zelfs indien men met al te grote welwillendheid het voorwerp van het voorliggende beroep kan uitbreiden tot de XIV-39.044-6/25 beslissing begrepen in de kennisgevingsbrief van 29 juni 2021, quod non, dan nog houdt deze beslissing volgens de verwerende partij “niet meer in dan de toepassing op een concreet geval van hetgeen vervat is in” artikel 2 van het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021. In zoverre deze beslissing inhoudt dat aan verzoekster geen steun wordt toegekend, “vormt zij een negatieve toepassing van” artikel 2 van het besluit van de Vlaamse regering van 26 februari 2021, “aangezien de steun niet (meer) kan worden toegekend indien niet voldaan is aan de voorwaarden”. In haar laatste memorie laat de verwerende partij nog gelden dat verzoekster niet betwist dat de subsidie-enveloppe volledig is uitgeput en het IVA Toerisme Vlaanderen geen enkele discretionaire beoordelingsvrijheid meer rest en dat verzoekster minstens ook de regelmatigheid van de nuttig gerangschikte aanvragers op goede gronden had moeten betwisten, om een ontvankelijk beroep in te dienen. Te dezen is de mogelijkheid van verzoekster om te worden opgenomen in de lijst van nuttig gerangschikte aanvragers “niet meer binnen bereik” van verzoekster, wat een louter gevolg is van zijn keuze om het voorwerp van haar beroep te beperken tot de beslissing die enkel betrekking heeft op haar eigen situatie, maar zonder het nodige te doen om “de weg vrij te houden” van een eventueel rechtsherstel. Anders gesteld, verzoekster heeft nooit de kans benut om het eindresultaat van de toewijzing van de subsidie te betwisten, met name de beslissing waarmee de integrale subsidie-enveloppe is toegewezen aan de nuttig geplaatste aanvrager. Beoordeling 5. Het auditoraat besluit tot de ongegrondheid van de exceptie op grond van de volgende overwegingen: “1. Uit de artikelen 144 en 145 van de Grondwet volgt dat de geschillen over subjectieve rechten - altijd, wat de geschillen over burgerlijke rechten betreft, en in principe, wat de geschillen over politieke rechten betreft - tot de bevoegdheid van de hoven en rechtbanken behoren. Onder voorbehoud van een toewijzing van bevoegdheid inzake politieke rechten, is de Raad van State dan ook niet bevoegd om kennis te nemen van beroepen tot nietigverklaring waarvan het werkelijke en rechtstreekse voorwerp een geschil over subjectieve rechten betreft. Dat is het XIV-39.044-7/25 geval wanneer het annulatieberoep gericht is op de erkenning van een subjectief recht waaromtrent het bestuur geen discretionaire, maar slechts een gebonden bevoegdheid bezit. Opdat er sprake zou zijn van een vordering op grond van een subjectief recht, en dus van de onbevoegdheid van de Raad van State, is vereist dat de verzoekende partij zich beroept op een welbepaalde juridische verplichting die een regel van objectief recht rechtstreeks aan een derde oplegt en bij de nakoming waarvan de verzoekende partij belang heeft. Om zich ten aanzien van de bestuurlijke overheid op een subjectief recht te kunnen beroepen is het, zoals gezegd, noodzakelijk dat de bevoegdheid van de overheid volledig gebonden is.[…] Er dient dan ook te worden onderzocht of de verwerende partij bij het nemen van de thans bestreden beslissing over enige discretionaire beoordelingsbevoegdheid beschikte, dan wel slechts over een gebonden bevoegdheid en in dat opzicht slechts heeft moeten vaststellen of de reglementair vastgestelde voorwaarden, zoals zij die als overheid interpreteert, vervuld waren. De Raad van State is zonder rechtsmacht als het gaat om een beslissing waarbij de overheid vaststelt dat de betrokkene niet (langer) voldoet aan de wettelijke en reglementaire voorwaarden waardoor hij dat subjectief recht verliest.[…] 2. De beoordeling van een steunaanvraag over het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen houdt een discretionaire beoordelingsbevoegdheid in voor de verwerende partij. Dit blijkt uit zowel het besluit van 26 februari 2021 van de Vlaamse Regering ‘tot vaststelling van de regels voor de toekenning van steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus’ (hierna: BVR 26 februari 2021), als het ministerieel besluit van 26 februari 2021 tot uitvoering van het besluit van de Vlaamse Regering van 26 februari 2021 tot vaststelling van de regels voor de toekenning van steun van het Vlaams stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen in het kader van het coronavirus’ (hierna: MB 26 februari 2021). Artikel 9 BVR 26 februari 2021 bevat verschillende kwalitatieve en kwantitatieve beoordelingscriteria om de aanvragen te beoordelen. Deze criteria worden verder uitgewerkt in de artikelen 5 t.e.m. 9 MB 26 februari 2021. Het komt aan Toerisme Vlaanderen toe om een eigen beoordeling te maken over de mate waarin de geplande investeringen bijdragen aan de volgende maatregelen en doelstellingen: gezondheidsmaatregelen, ecologische duurzaamheid, digitalisering, professionalisering. Ook dient Toerisme Vlaanderen te kijken naar de meerwaarde van het voorstel voor de plek, de bezoekers en/of bewoners; de financiële draagkracht en terugbetalingscapaciteit van de steunaanvrager; en de haalbaarheid van het project. Overeenkomstig artikel 21 BVR 26 februari 2021 maakt Toerisme Vlaanderen een inschatting van de ontvankelijke steunaanvragen op basis van de beoordelingscriteria vermeld in artikel 9. Er wordt een score toegekend aan de beoordelingscriteria en op basis daarvan worden de steunaanvragen gerangschikt. Artikel 4 MB 26 februari 2021 verleent aan de beoordelingscriteria van voormeld artikel 9 BVR 26 februari 2021 een gewicht toe om zo tot een scoretoekenning te komen. 3. Een steunaanvrager heeft bij de indiening van zijn aanvraag geen subjectief recht op steun. De beslissing om steun te geven aan ontvankelijke aanvragen zal afhangen van de waardering van de geplande investeringen van de aanvrager en de rangschikking van de scores van de aanvragen. Dit is een bij uitstek discretionaire beoordeling. 4. De verwerende partij beoogt op kunstmatige wijze een onderscheid te maken tussen het besluit van 28 juni 2021 waarbij over alle steunaanvragen een beslissing wordt genomen en de beslissing zoals meegedeeld aan de verzoekende partij over haar steunaanvraag met dossiernummer STIM-1642. Zoals bij de XIV-39.044-8/25 bespreking van de vorige exceptie is gesteld, gaat het immers niet om onderscheiden besluiten. Het besluit zoals meegedeeld aan de verzoekende partij vormt maakt dus geen uitoefening uit van een volledig gebonden bevoegdheid. 5. De beoordeling of de steunaanvrager de vereiste rechtsvorm heeft, zoals bepaald in artikel 4 BVR 26 februari 2021, behelst geen vrije beoordelingsmarge. Dit gebonden aspect van de beoordelingsbevoegdheid weerlegt niet dat de bevoegdheid van de verwerende partij om over steunaanvragen inzake het Vlaams Stimulusprogramma voor toeristische ondernemingen te oordelen, een vrije beoordelingsmarge inhoudt. Er is in deze geen sprake van een volledig gebonden bevoegdheid. Het is niet duidelijk in welke mate een negatieve toepassing van artikel 2 BVR 26 februari 2021, naar luid waarvan [a]lle steun die toegekend wordt met toepassing van dit besluit en de uitvoeringsbesluiten ervan, wordt verleend binnen de grenzen en de voorwaarden, vermeld in hoofdstuk 3.1 van de Tijdelijke kaderregeling, een volledig gebonden bevoegdheid zou inhouden. De verwerende partij verschaft hieromtrent geen bijkomende uitleg. 6. Er moet dan ook worden vastgesteld dat het werkelijke en rechtstreekse voorwerp van het voorliggende beroep niet een geschil over een subjectief recht betreft. Bijgevolg heeft de Raad van State de vereiste rechtsmacht om over het huidige beroep te oordelen.” 6. In zoverre de verwerende partij in haar laatste memorie nog laat gelden dat verzoekster niet betwist dat de subsidie-enveloppe volledig is uitgeput en het IVA Toerisme Vlaanderen geen enkele discretionaire beoordelingsvrijheid meer rest en dat verzoekster minstens ook de regelmatigheid van de nuttig gerangschikte aanvragers op goede gronden had moeten betwisten, om een ontvankelijk beroep in te dienen, volstaat de vaststelling dat dit verweer betrekking heeft op het belang van verzoekster bij het door haar ingediende annulatieberoep en bijgevolg niet ter zake doende is nu dit verweer geen antwoord biedt op het ongegrond bevinden van de exceptie om de redenen zoals die zijn uiteengezet in het auditoraatsverslag. 7. In die omstandigheden en na een eigen onderzoek, ziet de Raad van State geen reden om het anders te zien dan het auditoraat en bevindt aldus, de redenering van het auditoraatsverslag bijvallend, de exceptie ongegrond. XIV-39.044-9/25 V. Ontvankelijkheid van het beroep – gebrek aan actueel belang Standpunt van de partijen 8. In de memorie van antwoord betwist de verwerende partij het belang van verzoekster bij een vernietigingsberoep. De verwerende partij benadrukt vooreerst dat verzoekster haar belang koppelt aan de bewering dat zij de steunaanvraag heeft ingediend, terwijl het de onderneming is die de steunaanvraag heeft ingediend en bijgevolg verzoekster om deze reden geen belang heeft. Het is enkel de onderneming of de personen die rechtsgeldig namens haar in rechte kunnen treden, die volgens de verwerende partij derhalve belang (en de hoedanigheid) hiertoe heeft. Minstens toont verzoekster niet aan dat zij namens de onderneming - naar eigen zeggen een vennootschap of vereniging zonder rechtspersoonlijkheid -, in rechte een beslissing omtrent een steunaanvraag kan betwisten, temeer nu verzoekster geen enkel stuk aan haar dossier toevoegt dat toelaat om tot dit besluit te komen. Daarnaast wijst de verwerende partij erop dat de steunmaatregelen passen binnen een stelsel van een maximum beschikbare steunenveloppe en dat de steunmaatregelen worden toegekend aan individuele aanvraagdossiers, die ontvankelijk zijn bevonden en waaraan een bepaalde score is toegekend. Eens de steunmaatregelenveloppe (te dezen ten bedrage van 30 miljoen euro) is uitgeput, kan aan de lager gerangschikte aanvragen geen steun worden toegekend. De verwerende partij laat gelden dat verzoekster in ieder geval niet de rechtsgeldigheid houdende de steuntoekenning aan de begunstigden op grond van artikel 1 en bijlage 1 bij het besluit van 28 juni 2021 van de administrateur-generaal van het IVA Toerisme Vlaanderen betwist. Een vernietiging van de beslissing die de steunaanvraag van verzoekster afwijst, kan hieraan geen verandering brengen. Volgens de verwerende partij kan verzoekster dus geen enkel voordeel halen uit een eventuele nietigverklaring, waardoor het beroep niet-ontvankelijk is. Nu verzoekster enkel een vernietigingsberoep heeft ingediend, heeft zijzelf, volgens de verwerende partij, procedureel de weg afgesloten naar een beoordeling, weze het voorlopig, op korte termijn. In ieder geval is het gevolg van haar procedurele houding dat een eventueel rechtsherstel in natura is uitgesloten, zodat verzoekster principieel het rechtens vereiste belang bij XIV-39.044-10/25 haar vordering ontbeert. Er valt immers niet in te zien dat de Raad van State ertoe kan komen om vóór 31 december 2021 uitspraak te doen over het vernietigingsberoep, rekening houdende met de na te leven termijnen die gelden voor de nog te doorlopen procedurestappen. In haar laatste memorie benadrukt de verwerende partij dat verzoekster op geen enkel moment aannemelijk maakt dat haar aanvraag eventueel in aanmerking zou komen voor de toekenning van de steun. Aangezien de steunportefeuille integraal is benut, kan er, volgens de verwerende partij onmogelijk nog steun worden toegekend, zodat verzoekster dan ook geen beslissing in haar voordeel kan verkrijgen. De loutere bewering dat verzoekster toch uitzicht zou krijgen op steun, indien steun zou worden teruggevorderd, is volgens de verwerende partij al te hypothetisch (omdat niemand, ook de verwerende partij niet, kennis heeft van zo’n terugvorderingsprocedure), en verantwoordt bovendien geen toekenning van steun. Een zuiver hypothetisch belang voldoet niet. Het is trouwens niet omdat per hypothese steun wordt teruggevorderd, dat de eerste in aanmerking komende partij (en dit is bovendien niet verzoekster) plots in strijd met de termijnregeling toch steun zou toegekend krijgen. Minstens wordt volgens de verwerende partij niet aangetoond dat zo’n teruggevorderd bedrag, lang na de eindtermijn van de toewijzingsprocedure voor de subsidie, plots in de (niet langer bestaande, want uitgeputte) subsidieportefeuille zou moeten worden opgenomen, en het bestuur ertoe noodzaakt om een nieuwe subsidieronde op te starten. En zelfs indien men al wil meegaan in deze hypothese, rijst de vraag of zo’n belang wel een afdoende rechtstreeks verband houdt met het eigenlijke voorwerp van het vernietigingsberoep dat beperkt is tot de weigering van verzoeksters aanvraag. Bovendien kan volgens de verwerende partij het door het auditoraat naar voor geschoven hypothetisch rechtsherstel maar bestaan indien er reden tot terugvordering is, een toewijzingsprocedure wordt opgestart, de gelden effectief worden geïnd en het bestuur beslist om een nieuwe toewijzingsprocedure op te starten. Dit alles houdt onvoldoende verband met de gevraagde vernietiging van de individuele weigeringsbeslissing. De beweerde maar onbestaande hypothese van een terugvordering van subsidies van andere begunstigden staat volgens de verwerende partij volledig los van het voorwerp van het beroep, doch is XIV-39.044-11/25 volgens het auditoraat wel de noodzakelijke voorwaarde om het belang van verzoekster op te steunen. In ieder geval kan de verwerende partij na 30 juni 2022 geen steun meer uitkeren, aangezien zij in dat geval zou handelen in strijd met de Tijdelijke kaderregeling, welke initieel werd vastgesteld bij Mededeling van de Commissie van 19 maart 2020 (C