Beslissing betreffende de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke aangeboden door de netbeheerder aan de netgebruikers

Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas Nijverheidsstraat 26-38 1040 Brussel Tel.: 02/289.76.11 Fax: 02/289.76.09 COMMISSIE VOOR DE REGULERING VAN DE ELEKTRICITEIT EN HET GAS BESLISSING (B)040325-CDC-267 betreffende 'de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke aangeboden door de netbeheerder aan de netgebruikers ' genomen met toepassing van artikel 6 van het koninklijk besluit van 19 december 2002 houdende een technisch reglement voor het beheer van het transmissienet van elektriciteit en de toegang ertoe 25 maart 2004 BESLISSING De COMMISSIE VOOR DE REGULERING VAN DE ELEKTRICITEIT EN HET GAS (hierna “CREG”) onderzoekt hierna, met toepassing van artikel 6 van het koninklijk besluit van 19 december 2002 houdende een technisch reglement voor het beheer van het transmissienet van elektriciteit en de toegang ertoe (hierna “technisch reglement”), de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke die de netbeheerder, Elia System Operator NV (hierna “Elia”), aan de netgebruikers aanbiedt. Op 1 oktober 2003 heeft Elia, met toepassing van artikel 6 van het technisch reglement, de algemene voorwaarden van de toegangscontracten en de contracten van toegangsverantwoordelijke die zij aan de netgebruikers aanbiedt, in het Nederlands, aan de CREG ter kennis gegeven. Bij dit schrijven maakte Elia aan de CREG tevens een aantal documenten over die een motivering bevatten voor de bepalingen van deze contracten. Op 2 oktober 2003 heeft Elia aan de CREG nog een aantal stukken bezorgd ter vervollediging van het dossier ingediend op 1 oktober 2003. Op 15 oktober 2003 heeft de CREG het voorstel van beslissing met betrekking tot de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke die haar ter kennis gegeven waren op 1 oktober 2003, aan Elia overgemaakt en haar de mogelijkheid tot schriftelijke reactie geboden tot 22 oktober 2003. Elia heeft van deze mogelijkheid gebruik gemaakt en bij brief van 22 oktober 2003 aan de CREG haar schriftelijke opmerkingen toegestuurd alsook een nieuwe, aangepaste versie van de algemene voorwaarden van de toegangscontracten en contracten van toegangsverantwoordelijke. Vervolgens heeft Elia aan de CREG op 23 oktober een vervolledigd dossier bezorgd met nog enkele bijkomende documenten en correcties. In haar brief van 23 oktober vraagt Elia de CREG enkel rekening te houden met het dossier ingediend op 23 oktober en niet de versie die op 22 oktober 2003 bezorgd werd. Gevolg gevend aan deze vraag zal de CREG dan ook geen rekening houden met de teksten die zij van Elia ontving op 22 oktober 2003. De algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke die door Elia aan de CREG ter kennis werden gegeven op 1 oktober 2003 maken het voorwerp uit van beslissing (B) 031028-CDC-230, die op 31 oktober 2003 aan Elia werd overgemaakt. Op 5 november 2003 bezorgde de CREG Elia het voorstel van beslissing over de aangepaste versie van de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke zoals die haar ter kennis werd gebracht op 23 oktober 2003 en 2/41 bood ze Elia de mogelijkheid om haar eventuele opmerkingen mede te delen tegen uiterlijk 12 november 2003. Zo heeft Elia, bij brief van 12 november, gevolg gegeven aan het voorstel van beslissing van de CREG en haar schriftelijke opmerkingen overgemaakt, samen met een nieuw aangepaste versie van de algemene voorwaarden van de toegangscontracten en de contracten van toegangsverantwoordelijke. De algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke die door Elia aan de CREG ter kennis werden gegeven op 23 oktober 2003 maken het voorwerp uit van beslissing (B) 031120-CDC-228/1, die op 24 november 2003 aan Elia werd overgemaakt. Op 24 november 2003 heeft de CREG ook het voorstel van beslissing over de nieuw aangepaste versie van de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke die haar door Elia ter kennis gegeven waren op 12 november 2003, aan Elia overgemaakt en haar de mogelijkheid geboden om haar eventuele opmerkingen mede te delen tegen uiterlijk 1 december 2003. Op dezelfde datum heeft Elia haar schriftelijke opmerkingen aan de CREG overgemaakt, samen met een nieuw aangepaste versie van de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke. De algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke die door Elia aan de CREG ter kennis werden gegeven op 12 november 2003 maken het voorwerp uit van beslissing (B) 031211-CDC-238, die op 11 december 2003 aan Elia werd overgemaakt. Op 11 december 2003 heeft de CREG ook het voorstel van beslissing over de nieuw aangepaste versie van de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke die haar door Elia ter kennis gegeven waren op 1 december 2003, aan Elia overgemaakt en haar de mogelijkheid geboden om haar eventuele opmerkingen mee te delen tegen uiterlijk 17 december 2003. De CREG heeft op de aangegeven datum geen schriftelijke opmerkingen met betrekking tot het voorstel van beslissing van 11 december 2003 van Elia ontvangen. Zodoende heeft het Directiecomité van de CREG op 18 december 2003 de beslissing (B) 031218-CDC-241 genomen betreffende de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke die Elia op 1 december 2003 aan de CREG ter kennis heeft gegeven. Deze beslissing werd op 19 december 2003 overgemaakt aan Elia In deze beslissing verzocht de CREG Elia om de algemene voorwaarden die de goedkeuring van de CREG niet wegdragen, aan te passen en van deze aangepaste algemene voorwaarden aan de CREG kennis te geven op 5 januari 2004. 3/41 Bij brief van 8 januari 2004, heeft de CREG vastgesteld dat Elia nog geen aangepaste algemene voorwaarden had overgemaakt aan de CREG. Met toepassing van artikel 31 van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, heeft de CREG Elia in gebreke gesteld en aangemaand om uiterlijk op 15 januari 2004 aan de CREG kennis te geven van de aangepaste algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke. Naar aanleiding van deze laatste brief, heeft Elia de CREG op 15 januari 2004 een nieuw ontwerp van algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke voor het jaar 2004 ter kennis gegeven. Op 29 januari 2004, heeft de CREG het voorstel van beslissing over dit nieuwe ontwerp van algemene voorwaarden aan Elia overgemaakt en haar de mogelijkheid geboden om haar eventuele opmerkingen mede te delen tegen uiterlijk 5 februari 2004. Bij brief van 3 februari 2004, heeft Elia de CREG medegedeeld dat ze in dit stadium liever geen commentaar wou leveren op bovengenoemd voorstel van beslissing, en heeft derhalve geen schriftelijke opmerkingen aan de CREG overgemaakt op de hierboven vermelde uiterste datum. De algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke die door Elia aan de CREG ter kennis werden gegeven op 15 januari 2004 maken het voorwerp uit van beslissing (B) 040205-CDC-253 van 5 februari 2004, die op 9 februari 2004 aan Elia werd overgemaakt. In deze beslissing verzocht de CREG Elia om haar op 1 maart 2004 aangepaste algemene voorwaarden ter kennis te geven overeenkomstig artikel 6 van het technisch reglement. Elia heeft echter niet op 1 maart 2004, maar wel op 2 maart 2004 een nieuw ontwerp van algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke voor het jaar 2004 aan de CREG ter kennis gegeven. Hoewel het niet-naleven van een dergelijke door de CREG gestelde termijn overeenkomstig artikel 31 van de elektriciteitswet aanleiding kan geven tot het opleggen van administratieve geldboetes, zal de CREG aan deze laattijdige kennisgeving in dit geval geen gevolgen verbinden, precies omdat het maar om eenmalige vertraging van één dag gaat. De CREG raadt Elia evenwel aan om alle termijnen opgelegd door of krachtens de wet nauwgezet na te leven. In sommige gevallen dient de CREG zich trouwens in de plaats van Elia te stellen zelfs wanneer de laattijdigheid van Elia maar één dag bedraagt. Op 15 maart 2004 heeft de CREG het voorstel van beslissing dat tot basis diende voor het nemen van de onderhavige beslissing, met betrekking tot het nieuwe ontwerp van algemene 4/41 voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke die haar ter kennis gegeven waren op 2 maart 2004, aan Elia overgemaakt en haar de mogelijkheid geboden om haar eventuele opmerkingen mede te delen tegen uiterlijk 22 maart 2004. Elia heeft van deze mogelijkheid gebruik gemaakt en haar schriftelijke opmerkingen aan de CREG overgemaakt op de aangegeven limietdatum, samen met een nieuwe versie van het document « Prijs voor onevenwicht 2004 ». Onderhavige beslissing onderzoekt het ontwerp van algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke dat door Elia op 2 maart 2004 aan de CREG ter kennis werd gegeven. Een kopie van dit contract is als bijlage bij deze beslissing gevoegd. Op zijn vergadering van 25 maart 2004 nam het Directiecomité van de CREG aldus de hierna volgende beslissing. aaaa 5/41 VOORAFGAANDEN Beslissingen van de CREG van 20 maart 2003, 20 augustus 2003 en 18 september 2003 1. Op 20 maart 2003 heeft de CREG een beslissing (met referentie (B) 030320-CDC-121) genomen betreffende de algemene voorwaarden van de contracten van toegangsverantwoordelijke aangeboden door de netbeheerder aan de netgebruikers, die door Elia bij aangetekend schrijven van 27 januari 2003 ter kennis gegeven waren aan de CREG (hierna : de beslissing van 20 maart 2003). Bij deze beslissing heeft de CREG geweigerd het geheel van deze algemene voorwaarden, die van toepassing zijn tot 31 december 2003, goed te keuren en Elia gevraagd een aantal ingrijpende wijzigingen erin aan te brengen. Op 20 maart 2003 werd door de CREG tevens een negatieve beslissing genomen met betrekking tot de algemene voorwaarden van de toegangscontracten aangeboden door de netbeheerder aan de netgebruikers (met referentie (B) 030320-CDC-131), alsook met betrekking tot de algemene voorwaarden van de voorlopige overeenkomst voor het nietexclusief gebruik van het Elia-net door in aanmerking komende gebruikers aangesloten op de distributienetten gevestigd in het Waalse Gewest en het Brusselse Gewest (met referentie (B) 030320-CDC-130), die op dezelfde datum door Elia ter kennis gegeven waren aan de CREG. Bij brief van 18 juli 2003 heeft Elia vervolgens wijzigingen aan de annexen 1A en 1B van het contract van toegangsverantwoordelijke en wijzigingen aan de artikelen 5.1, 5.2.2 en 5.5, alsook aan annex 2 van het toegangscontract ter kennis gebracht van de CREG. Bij twee afzonderlijke beslissingen van 20 augustus 2003 (respectievelijk met referentie (B) 030820CDC-206/1, en (B) 030820-CDC-207/1) heeft de CREG beslist haar weigering om enige algemene voorwaarde van het contract van toegangsverantwoordelijke en van het toegangscontract goed te keuren, te behouden. Op 18 september 2003 heeft de CREG een gelijkaardige beslissing genomen betreffende wijzigingen aan de artikelen 1, 5, 6, 9 en aan de bijlagen 4 en 5 van de contracten voor toegangsverantwoordelijke, die door Elia bij brief van 22 augustus 2003 ter kennis gebracht werden van de CREG (met referentie (B) 030918-CDC-216/2). 6/41 Consultatie netgebruikers en informele besprekingen 2. Over deze beslissingen van 20 maart 2003 werden in de periode van april 2003 tot september 2003 een reeks informele werkvergaderingen gehouden tussen de CREG en Elia. Deze informele besprekingen werden gehouden met als gemeenschappelijk doel dat Elia tijdig kennis zou krijgen van de opmerkingen van de CREG bij het toegangscontract en contract van toegangsverantwoordelijke alsook van interpretatie van de CREG van de toepassing van de sectorspecifieke regelgeving op deze contracten, zodat Elia aan de netgebruikers algemene voorwaarden kan aanbieden die vanaf 1 januari 2004 zullen worden toegepast (de afgekeurde algemene voorwaarden werden gecontracteerd tot 31 december 2003) en die de goedkeuring van de CREG wegdragen. Daarnaast heeft de CREG ook de netgebruikers geraadpleegd over het toegangscontract en contract van toegangsverantwoordelijke teneinde hen de mogelijkheid te geven hun eventuele opmerkingen betreffende deze contracten te kennen te geven. Daartoe werd op 7 mei 2003 een eerste werkgroep met de betrokken netgebruikers georganiseerd die betrekking had op het toegangscontract en contract van toegangsverantwoordelijke van toepassing in 2003. Op 19 augustus 2003 werd vervolgens een tweede werkgroep georganiseerd, met deelname van zowel Elia als de betrokken netgebruikers, met als doel dat Elia kennis zou kunnen krijgen van de kritiek en de behoeften van de netgebruikers. In deze tweede werkgroep werden door Elia opgestelde ontwerpen (werkversies) van het toegangscontract en contract van toegangsverantwoordelijke voor 2004 besproken. 7/41 BASISPRINCIPES Recht van toegang tot het transmissienet 3. De CREG is de mening toegedaan dat het recht van toegang tot het transmissienet, bedoeld in artikel 15 van de elektriciteitswet van openbare orde is. Het recht van toegang tot het transmissienet is immers één van de noodzakelijke basispijlers van de liberalisering van de elektriciteitsmarkt1. Opdat er concurrentie op de elektriciteitsmarkt zou komen en de eindafnemers daadwerkelijk hun leverancier van elektriciteit kunnen kiezen, is het essentieel de eindafnemers, hun leveranciers en de producenten van elektriciteit gegarandeerd toegang tot het transmissienet hebben en dat zij van dit recht kunnen genieten op een niet-discriminatoire wijze. Het is immers via het transmissienet dat nagenoeg elke geproduceerde en verbruikte elektron passeert, zelfs voor eindafnemers aangesloten op een distributienet. Een leverancier kan maar de door hem verkochte elektriciteit effectief aan zijn klant leveren indien hij, zijn klant en eventueel de producent van deze stroom (indien hijzelf de verkochte elektriciteit niet produceert) elk toegang hebben tot het transmissienet. Hierbij komt dat het transmissienet een natuurlijk monopolie is, gelet op het feit dat de investeringen erin hoge sunk costs zijn : de investeringen vertegenwoordigen hoge bedragen en zijn niet aanwendbaar voor ander gebruik dan het vervoer van elektriciteit. Daarbij komt dat de bouw van transmissie-infrastructuur (voornamelijk hoogspanningskabels) op groot verzet van de bevolking stuit waardoor het de facto uitgesloten is om de nodige bouw- en andere vergunningen te verkrijgen voor de aanleg van een tweede transmissienet naast het bestaande. Het is dan ook niet realistisch te veronderstellen dat naast het bestaande transmissienet een of zelfs meerdere nieuwe transmissienetten zullen worden gebouwd. Dit verklaart dan ook waarom artikel 8 van de elektriciteitswet geopteerd heeft voor een enkele netbeheerder van het unieke transmissienet dat in België bestaat. 1 Zie ook considerans 7 van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van Richtlijn 96/92/EG, P.B., L 176/37, waarin ook uitdrukkelijk gesteld wordt dat de nietdiscriminatoire toegang tot het transmissienet van primordiaal belang is voor de realisatie van de interne elektriciteitsmarkt. 8/41 Dat het recht van toegang tot het transmissienet een noodzakelijke basispijler van de liberalisering van de elektriciteitsmarkt is, blijkt ook uit de analyse van de juridische situatie vóór de inwerkingtreding van de elektriciteitswet. Op het vlak van de transmissie van elektriciteit bestond er immers geen wetgeving die enig monopolie toekende aan de historische elektriciteitsproducent. Nochtans had alleen deze elektriciteitsproducent de facto als enige leverancier toegang tot het transmissienet. Dat derden geen toegang tot het transmissienet hadden, volgde gewoon uit het feit dat de historische elektriciteitsproducent de eigenaar was van nagenoeg alle transmissie-infrastructuur van elektriciteit in België. Het was precies omwille van dit eigendomsrecht van de historische elektriciteitsproducent dat derden, met uitzondering van de eindafnemers die bevoorraad werden door de historische elektriciteitsproducent, geen toegang tot het transmissienet hadden. De elektriciteitswet heeft niet verplicht deze situatie op het vlak van het eigendomsrecht te veranderen : het eigendomsrecht van de transmissie-infrastructuur mag nog altijd in handen zijn van één enkele elektriciteitsproducent, dus ook van de historische elektriciteitsproducent in België. Om de concurrentie in de elektriciteitsmarkt te introduceren, heeft de elektriciteitswet ervoor geopteerd om elke in aanmerking komende afnemer alsook de producenten en leveranciers van elektriciteit, voorzover deze laatste leveren aan in aanmerking komende afnemers, een recht van toegang te verlenen tot het transmissienet. Het is dan ook duidelijk dat een miskenning van dit essentiële recht van toegang tot het transmissienet de liberalisering van de elektriciteitsmarkt op de helling zet. 4. Uit artikel 15 van de elektriciteitswet blijkt dat de daadwerkelijke garantie van het recht van toegang tot het transmissienet onlosmakelijk gekoppeld is aan het technisch reglement en de regulering van de transmissietarieven bedoeld in respectievelijk de artikelen 11 en 12 van de elektriciteitswet. Het technisch reglement en de regulering van de transmissietarieven beogen het recht van toegang tot het transmissienet in de feiten te realiseren. Overeenkomstig artikel 11 van de elektriciteitswet regelt het technisch reglement het beheer van het transmissienet en de toegang ertoe. Het beheer van het transmissienet is een technisch gespecialiseerde en complexe materie die de netgebruikers zelf niet beheersen. Dat dit zo is blijkt alleen al uit het feit dat de wetgever een gespecialiseerde regulator voor de elektriciteitsmarkt, namelijk de CREG, heeft opgericht die, op basis van zijn gespecialiseerde kennis, de naleving van de sectorspecifieke wetgeving, waaronder het technisch reglement, kan opvolgen. 9/41 Met het technisch reglement beoogt de wetgever te voorkomen dat er enige discriminatie zou ontstaan tussen netgebruikers op basis van allerhande technische, niet-pertinente redenen die door de netgebruikers zelf moeilijk of zelfs onmogelijk weerlegbaar zijn wegens hun gebrek aan de nodige gespecialiseerde kennis inzake het beheer van het transmissienet. Met dit reglement beoogt de wetgever ook het juiste evenwicht te vinden tussen de netgebruikers enerzijds en de netbeheerder anderzijds. De belangen van de netgebruikers en de netbeheerder zijn immers niet altijd gelijklopend. Aldus bestaat het risico dat de netbeheerder de toegang tot zijn net weigert om technische redenen die niet pertinent zijn. Anders dan een gewone privé-onderneming hoeft de netbeheerder immers niet te streven naar een zo groot mogelijk aantal klanten om zijn kosten te dekken en een zo hoog mogelijke winst te maken. De regulering van de tarieven voor de toegang tot en het gebruik van het transmissienet en de ondersteunende diensten krachtens artikel 12 van de elektriciteitswet impliceert immers dat de tarieven precies het geheel van al zijn reële redelijke kosten dekken en hierbovenop een billijke winstmarge vastgesteld door de CREG dekken, ongeacht de gebruiksintensiteit van het transmissienet. Door deze garantie dat al zijn kosten, samen met een billijke winstmarge, dekt ontstaat immers het gevaar dat de netbeheerder netgebruikers aan wie de dienstverlening ingewikkelder is of die meer technisch of financiële risico’s stellen gaat trachten te weigeren en zijn weigering gaat trachten te motiveren met complexe, maar niet pertinente argumenten. Doordat het technisch reglement de verplichtingen van de netbeheerder en de netgebruikers verduidelijkt, is het derhalve de technische vertaling van het recht van toegang tot het transmissienet. Het is een essentiële vertaling ervan omwille van de technische complexiteit van de zaak en derhalve eveneens van openbare orde. 5. De complexiteit van het beheer van het transmissienet heeft ook een weerslag op de tarifering van de dienstverlening die de netbeheerder aanbiedt. Het is voor een netgebruiker onmogelijk uit te maken of de prijzen die de netbeheerder autonoom zou bepalen, effectief correcte prijzen zijn. Hij kan dit niet uitmaken omdat hij zelf niet over de vereiste technische specialisatie noch over de nodige informatie beschikt. Bovendien kan hij de prijzen van de netbeheerder niet met deze van andere netbeheerders vergelijken omdat de netbeheerder van een wettelijk en natuurlijk monopolie geniet en de diverse nationale transmissienetten onderling sterk kunnen verschillen. Daarom garandeert artikel 12 van de elektriciteitswet niet-discriminatoire en transparante tarieven. Artikel 12 van de elektriciteitwet garandeert ook dat de transmissietarieven niet meer dan de reële redelijke kosten, vermeerderd met een billijke winstmarge, dekken. Zonder deze regulering van de transmissietarieven wordt immers het recht van toegang tot het transmissienet niet daadwerkelijk verzekerd. Niet 10/41 alleen discriminatoire tarieven, maar ook te hoge tarieven beperken de toegang tot het transmissienet. Bovendien kunnen te hoge tarieven een discriminatie veroorzaken tussen de historische elektriciteitsproducent enerzijds en de andere netgebruikers anderzijds. De historische elektriciteitsproducent bezit immers 70 % van de aandelen van de netbeheerder. De winst die gegenereerd wordt uit de te hoge tarieven, dit is het aandeel van de winst dat de billijke winstmarge overstijgt, komt immers voor 70 % ten goede van de historische elektriciteitsproducent. Hij zal dus een deel van de te hoge tarieven kunnen recupereren. Dit kunnen de andere netgebruikers niet aangezien zij geen aandeelhouder van de netbeheerder zijn en, in afwachting van de beursgang van de netbeheerder, alleen maar kunnen worden indien de huidige aandeelhouders hiermee instemmen. Het hoeft geen betoog dat discriminatoire of te hoge transmissietarieven het recht van toegang tot het transmissienet de facto uithollen. De regulering van de transmissietarieven is dan ook van openbare orde. Artikel 6 van het technisch reglement 6. Krachtens artikel 6 van het technisch reglement dient de netbeheerder de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke evenals alle wijzigingen die hieraan worden aangebracht, aan de CREG ter kennis te geven zodat de CREG deze algemene voorwaarden kan goedkeuren. In het toegangscontract en contract van toegangsverantwoordelijke dat Elia op 1 oktober 2003, met toepassing van artikel 6 van het technisch reglement, aan de CREG ter kennis heeft gegeven maakt Elia een onderscheid tussen de zogenaamde “bijzondere voorwaarden” en “algemene voorwaarden” van deze contracten. In haar schrijven vermeldt Elia uitdrukkelijk dat zij aan de CREG enkel een verzoek tot goedkeuring van de algemene voorwaarden van het toegangscontract en het contract van toegangsverantwoordelijke richt (en dit verzoek tot goedkeuring niet de overige bepalingen van deze contracten betreft, waaronder de bijzondere voorwaarden). Zoals hierna wordt uiteengezet, beschouwt de CREG echter alle bepalingen van de teksten en bijlagen van het toegangscontract en het contract van toegangsverantwoordelijke die haar op 1 oktober 2003 en op 23 oktober 2003 overgemaakt werden, als algemene voorwaarden van het toegangscontract respectievelijk contract van toegangsverantwoordelijke. Bijgevolg zijn dan ook al deze bepalingen aan de goedkeuring van de CREG onderworpen overeenkomstig artikel 6, §1, van het technisch reglement. De CREG beschouwt de brief 11/41 van 1 oktober 2003 dan ook als een kennisgeving van al deze bepalingen in de zin van artikel 6, §2, van het technisch reglement (zie paragraaf 8 van deze beslissing). 7. De contracten van toegangsverantwoordelijke die Elia aan de netgebruikers aanbiedt worden door Elia voorgesteld als standaardcontracten (of nog “type-contracten”). Het zijn contracten waarvan alle bepalingen vooraf eenzijdig zijn vastgesteld door Elia en waarover de netgebruikers niet kunnen onderhandelen. Juridisch gezien dienen deze overeenkomsten derhalve als toetredingsovereenkomsten te worden gekwalificeerd. Bovendien zijn alle bepalingen van alle contracten van toegangsverantwoordelijke identiek. Uit het standaard contract van toegangsverantwoordelijke dat door Elia aan de CREG ter kennis is gegeven, blijkt immers dat alle bepalingen van het contract alsook van de bijlagen “standaard” zijn en enkel nog bepaalde individuele gegevens per contract ingevuld moeten worden zijnde: identiteit en persoonlijke gegevens van de contractant, handtekeningen, datum van inwerkingtreding van het contract, specifieke gegevens met betrekking tot de bankgarantie, gegevens van de contactpersonen van beide partijen, gegevens in verband met de pooling overeenkomst, en specifieke technische gegevens. In het verbintenissenrecht zijn “algemene voorwaarden” clausules die tot de inhoud van een contract behoren maar die niet alsdusdanig en individueel met de medecontractant zijn onderhandeld en voor een ganse reeks van contracten worden opgelegd. Alle bepalingen vervat in het aan de CREG voorgelegde contract van toegangsverantwoordelijke en zijn bijlagen zijn dan ook algemene voorwaarden, die onderworpen zijn aan goedkeuring door de CREG. Het feit dat Elia in het voorgelegde contract van toegangsverantwoordelijke een onderscheid maakt tussen algemene en bijzondere voorwaarden kan hieraan geen afbreuk doen. In tegenstelling tot hetgeen Elia beweert in de door haar voorgelegde motivering is deze analyse conform de elektriciteitswet en het technisch reglement. Artikel 151 van het technisch reglement bepaalt dat : “Het contract van toegangsverantwoordelijke bevat tenminste de volgende elementen : 1° de algemene bepalingen met betrekking tot :

1. a)het bewijs van de financiële solvabiliteit van de medecontractant van de netbeheerder 12/41
2. b)de modaliteiten voor het invorderen door of voor de netbeheerder van eventueel onbetaalde sommen van de medecontractant van de netbeheerder
3. c)de betalingsmodaliteiten, voorwaarden en termijnen van de facturen geadresseerd aan de medecontractant van de netbeheerder
4. d)de bepalingen betreffende de confidentialiteit van de commerciële informatie betreffende de medecontractant van de netbeheerder
5. e)de regeling van geschillenbeslechting, met inbegrip van, in voorkomend geval, de bepalingen inzake bemiddeling en arbitrage;
6. f)de algemene maatregelen die de medecontractant van de netbeheerder dient te nemen in een noodsituatie
7. g)de modaliteiten en voorwaarden voor ontbinding en schorsing van het contract van toegangsverantwoordelijke overeenkomstig dit besluit
8. h)de algemene voorwaarden betreffende het evenwicht van de toegangsverantwoordelijke. 2° De bijzondere voorwaarden inzake onder meer :
9. a)de identiteit en de gegevens van de partijen, alsook deze van hun respectievelijke vertegenwoordigers;
10. b)de duur van het contract van toegangsverantwoordelijke;
11. c)de financiële waarborgen te leveren door de medecontractant van de netbeheerder”. In tegenstelling tot hetgeen Elia in haar motivering voorhoudt zijn de algemene voorwaarden die het contract van toegangsverantwoordelijke moet bevatten niet op limitatieve wijze opgesomd in artikel 151, 1°, van het technisch reglement. Dit artikel bepaalt enkel de algemene voorwaarden die het contract van toegangsverantwoordelijke “tenminste” dient te bevatten. Artikel 151, 1°, van het technisch reglement bepaalt met andere woorden de algemene voorwaarden die het contract van toegangsverantwoordelijke in elk geval, verplichtend dient te bevatten, hetgeen niet betekent dat dit contract geen andere algemene voorwaarden kan bevatten. Bovendien moet erop gewezen worden dat artikel 6, §1, van het technisch reglement geen enkele verwijzing naar artikel 151 van het technisch reglement bevat en de goedkeuringsbevoegdheid van de CREG dan ook geenszins beperkt tot die algemene voorwaarden die (niet-limitatief) opgesomd worden in artikel 151, 1°, van het technisch reglement. De hierboven vermelde analyse van de goedkeuringsbevoegdheid van de CREG is overigens volledig in lijn met de bepalingen van de elektriciteitswet. Artikel 23, §1, 9°, van de elektriciteitswet vertrouwt aan de CREG immers uitdrukkelijk de algemene opdracht toe controle uit te oefenen op de toepassing van het technisch reglement. De bevoegdheid tot goedkeuring van de algemene voorwaarden van het toegangscontract, contract van toegangsverantwoordelijke en aansluitingscontract die artikel 6 van het technisch reglement aan de CREG toekent, is een (concrete) uitvoeringsmaatregel van deze algemene 13/41 controletaak vervat in artikel 23, §1, 9°, van de elektriciteitswet, zijnde het uitoefenen van controle op de toepassing van het technisch reglement. Het contract van toegangs- verantwoordelijke dat door Elia aan de netgebruikers wordt aangeboden, is precies een concrete “toepassing” van het technisch reglement ten aanzien waarvan de CREG een algemene controletaak dient uit te oefenen. De bewering van Elia dat de CREG zich door haar interpretatie van artikel 6 (en artikel 151) van het technisch reglement een te ruime goedkeuringsbevoegdheid zou toekennen die niet conform is met de elektriciteitswet snijdt dan ook geen hout. De CREG zou wel zeer sterk beperkt worden in de uitoefening van haar taak om de toepassing van het technisch reglement te controleren indien men haar goedkeuringsbevoegdheid (met betrekking tot contracten die gesloten worden in toepassing van het technisch reglement) zou beperken tot slechts een zeer beperkt aantal bepalingen van deze contracten, zijnde enkel die bepalingen die in artikel 151, 1°, van het technisch reglement worden opgesomd als algemene voorwaarden die het contract van toegangsverantwoordelijke minstens dient te bevatten. De hierboven uiteengezette interpretatie van artikel 6 van het technisch reglement en van het begrip “algemene voorwaarden” is dus wel degelijk conform aan de wetsbepalingen terzake en is volledig in lijn met de wettelijke opdracht van de CREG. Bovendien is deze interpretatie conform aan de interpretatie die door de rechtsleer en rechtspraak gegeven wordt aan het begrip “algemene voorwaarden”; de CREG ziet niet in waarom de wetgever hieraan in het technisch reglement een andere betekenis zou hebben willen geven. Voor het overige werpt Elia in haar motivering op dat de CREG door haar interpretatie van het begrip algemene voorwaarden het onderscheid dat gemaakt wordt door artikel 11, 7°, van de elektriciteitswet tussen “algemene voorwaarden” en “type-contracten” zou miskennen. Door haar interpretatie van het begrip algemene voorwaarden miskent de CREG echter geenszins het onderscheid tussen de begrippen “algemene voorwaarden” en “typecontracten”. Elk type- of standaardcontract bestaat steeds uit algemene voorwaarden en bijzondere voorwaarden; de algemene voorwaarden zijn die bepalingen die dezelfde zijn in alle soortgelijke contracten (zoals in casu bijvoorbeeld de formule voor het berekenen van het bedrag van de te stellen bankgarantie) en niet alsdusdanig individueel onderhandeld worden met de medecontractant, terwijl de bijzondere voorwaarden die bepalingen zijn die verschillen van het ene type-contract tot het andere in functie van de specifieke kenmerken van de desbetreffende medecontractant (zoals de naam, adres, datum van ondertekening, het bedrag van de te stellen bankgarantie, specifieke technische gegevens, eventueel verschillende voorwaarden,…). 14/41 Het contract van toegangsverantwoordelijke dat Elia aanbiedt aan de netgebruikers is een standaardcontract dat hoofdzakelijk bestaat uit volkomen identieke bepalingen die vooraf door Elia zijn vastgelegd en niet onderhandeld kunnen worden, hetgeen dus algemene voorwaarden zijn (onderworpen aan de goedkeuring van de CREG). Voor het overige bestaat dit standaardcontract uit enkele bijzondere voorwaarden die bij de ondertekening van het contract moeten ingevuld worden en weergegeven worden door de blanco’s (en waarvoor het logisch is dat deze niet aan de goedkeuring van de CREG onderworpen zijn). De (niet-limitatieve) opsomming in artikel 151, 2°, van de bijzondere voorwaarden die het contract van toegangsverantwoordelijke minstens dient te bevatten, bevestigt trouwens deze zienswijze aangezien daarin als bijzondere voorwaarden enkel gegevens opgesomd worden die specifiek/louter persoonlijk zijn aan de medecontractant, met name: identiteit en persoonlijke gegevens (van de contractanten en hun vertegenwoordigers), de specifieke duur van het contract (indien deze van contract tot contract zou verschillen, zoals bijvoorbeeld de aanvangsdatum), en de te leveren financiële waarborg (maar niet de formule voor het berekenen van het bedrag van de te stellen bankgarantie). De bepalingen die in het contract van toegangsverantwoordelijke zijn opgenomen als zogenaamde “bijzondere voorwaarden” zijn dan ook in wezen algemene voorwaarden. Terzijde kunnen ook nog de volgende opmerkingen gemaakt worden : − in het aan de CREG voorgelegde contract van toegangsverantwoordelijke hanteert Elia (in tegenstelling tot het contract van toegangsverantwoordelijke dat in de voorgaande jaren gebruikt werd) nu een indeling in bijzondere en algemene voorwaarden. In haar motivering stelt zij dit te doen om de indeling en structuur van artikel 151 van het technisch reglement te volgen. Er moet vastgesteld worden dat dit echter tot een zeer onlogische structuur van het contract leidt waardoor de logische volgorde en samenhang van de contractsartikelen verloren gaat. Hetgeen ook aangeeft dat de door Elia gehanteerde opdeling tussen algemene en bijzondere voorwaarden een artificiële opdeling is, die de leesbaarheid en duidelijkheid van het contract geenszins ten goede komt; − verder is het ook vreemd en geenszins logisch dat de bepalingen betreffende de schorsing en/of beëindiging van het contract volgens Elia, voor wat betreft het toegangscontract, geen algemene voorwaarden zouden zijn, terwijl deze bepalingen in het contract van toegangsverantwoordelijke, overeenkomstig artikel 151, 1°, van het technisch reglement, wel als algemene voorwaarden gecatalogeerd worden. Hieruit blijkt eens te meer dat de opsomming van de (minimale) algemene voorwaarden in de artikelen 172 en 151 van het technisch reglement niet limitatief bedoeld kunnen zijn. 15/41 8. De bevoegdheid om te bepalen welke bepalingen van het toegangscontract algemene voorwaarden zijn, komt in eerste instantie toe aan de CREG (en in laatste instantie aan de bevoegde rechtscolleges indien Elia of een andere belanghebbende niet akkoord zou gaan met het standpunt van de CREG en haar beslissing dienaangaande daarom voor één van de bevoegde rechtscolleges zou aanvechten). Om haar bevoegdheid volledig te kunnen uitoefenen, is het nodig dat de CREG inzage heeft in het volledige toegangscontract. Elia dient dan ook het volledige toegangscontract aan de CREG over te maken. Voor alle bepalingen van het toegangscontract die de CREG aanmerkt als algemene voorwaarden, zal het overmaken ervan door Elia gelijkgesteld worden aan de kennisgeving ervan zoals bedoeld in artikel 6 van het technisch reglement. Anders dan Elia in haar brieven van 23 oktober en 12 november 2003 beweert, komt het haar niet toe het overmaken van de bepalingen van het toegangscontract te kwalificeren als een kennisgeving of niet in de zin van artikel 6 van het technisch reglement. Het tegendeel zou immers de goedkeuringsbevoegdheid van de CREG uithollen of, indien de CREG en Elia niet akkoord gaan over de interpretatie van het begrip “algemene voorwaarden” vervat in artikel 6 van het technisch reglement, leiden tot het opstarten van de procedure bedoeld in artikel 31 van de elektriciteitswet. De CREG is van oordeel dat het wenselijk is dergelijke procedures te voorkomen indien zulks mogelijk is. 9. Artikel 6, § 1, van het technisch reglement bepaalt dat de CREG in haar onderzoek met het oog op het nemen van haar beslissing met betrekking tot de contracten van toegangsverantwoordelijke van de netbeheerder, dient na te gaan of de algemene voorwaarden van deze contracten :
12. a)de toegang tot het net niet belemmeren ;
13. b)de veiligheid, betrouwbaarheid en efficiëntie van het net niet in gevaar brengen ;
14. c)conform het algemeen belang zijn. De CREG stelt vast dat de wetgever deze drie criteria niet nader bepaalt. Het komt derhalve aan de CREG toe een concrete invulling te geven aan deze drie criteria aangezien de wetgever de CREG belast heeft erop toe te zien dat de algemene voorwaarden van de contracten bedoeld in artikel 6 van het technisch reglement aan deze drie criteria beantwoorden. 16/41 10. Alvorens nader in te gaan op deze drie toetsingscriteria benadrukt de CREG dat er steeds een evenwicht moet nagestreefd worden tussen deze principes en de taken en verplichtingen van Elia als netbeheerder. Elia dient haar taken en verplichtingen als netbeheerder zoals bepaald in artikel 8 van de elektriciteitswet te vervullen, wat naast de exploitatie van het transmissienet ondermeer het waarborgen van de veiligheid, betrouwbaarheid en efficiëntie alsook de optimale ontwikkeling van het transmissienet inhoudt. Daarbij dient Elia er steeds over te waken de toegang tot het transmissienet niet te belemmeren en conform het algemeen belang te handelen. Hierbij dient rekening te worden gehouden met de ongelijkwaardige positie van de contractspartijen. Elia heeft, als exclusief beheerder van het transmissienet, immers een wettelijke monopoliepositie. Het transmissienet is voor de netgebruikers een essentiële infrastructuur waarvoor geen alternatief bestaat; voor de uitoefening van hun activiteiten zijn zij genoodzaakt met Elia overeenkomsten te sluiten om toegang tot en het gebruik van het transmissienet te hebben. Daarom kent artikel 15 van de elektriciteitswet dan ook een uitdrukkelijk recht van toegang toe aan de in aanmerking komende afnemers2. Naast de algemene verbintenissenrechtelijke regels, inzonderheid het principe betreffende de gekwalificeerde benadeling, heeft de CREG zich bij het onderzoek van de algemene voorwaarden, dan ook geïnspireerd op het mededingingsrecht. Ondernemingen met een dominante positie of monopoliepositie hebben immers een “bijzondere verantwoordelijkheid” ten aanzien van het concurrentiemechanisme op de markt en hun gedragingen dienen in die optiek redelijk en proportioneel te zijn. In het bijzonder heeft de CREG zich daarbij geïnspireerd op de regel vervat in artikel 3a van de wet van 1 juli 1999 tot bescherming van de economische mededinging en artikel 82a van het verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, welke bepaalt dat het opleggen van onbillijke contractuele voorwaarden of prijzen door ondernemingen met een machtspositie een verboden misbruik van machtspositie kan uitmaken. Onbillijke contractsvoorwaarden zijn voorwaarden die de betrokken contractspartijen onder normale mededingingsvoorwaarden niet zouden aanvaarden. De wettelijke monopoliepositie die Elia heeft ingevolge de opdrachten die haar door de federale overheid toevertrouwd werden in het algemeen belang, samen met de bijzondere 2 Volledigheidshalve moet hierbij opgemerkt worden dat in het systeem van gereguleerde toegang, zoals voorzien in de elektriciteitswet, de netgebruikers een recht van toegang tot het elektriciteitsnet hebben zonder beroep te moeten doen op de “essential facilities” theorie. 17/41 verantwoordelijkheid die overeenkomstig het mededingingsrecht rust op elke onderneming met een dominante of monopoliepositie, begrenzen, anders dan Elia in haar motivering beweert, de vrijheid van handel en nijverheid van Elia. Dit is nog des te meer het geval wanneer men hierbij ook artikel 15 van de elektriciteitswet en artikel 6 van het technisch reglement in rekening brengt. Geen belemmering van de toegang tot het transmissienet 11. Krachtens artikel 15 van de elektriciteitswet hebben de in aanmerking komende afnemers, producenten en tussenpersonen een recht van toegang tot het transmissienet tegen de tarieven vastgesteld overeenkomstig artikel 12, zijnde de gereguleerde tarieven. Paragraaf 3 van deze beslissing zet uiteen dat de vrije toegang tot het transmissienet essentieel is voor de vrijmaking van de elektriciteitsmarkt. Het recht van toegang tot het transmissienet is dan ook een basisprincipe en principieel recht3 dat niet beperkend mag worden geïnterpreteerd. Elke uitzondering op of beperking van dit recht moet uitdrukkelijk voorzien zijn en beperkend geïnterpreteerd worden. Zo bepaalt artikel 15, §1, tweede lid dat de netbeheerder de toegang tot het transmissienet enkel kan weigeren wanneer hij niet over de nodige capaciteit beschikt, of wanneer de aanvrager niet voldoet aan de technische voorschriften bepaald in het technisch reglement. Bovendien moet de weigering met redenen omkleed zijn. 12. De CREG is van oordeel dat, in het kader van de liberalisering van de elektriciteitsmarkt, de toetredingsdrempel tot de elektriciteitsmarkt zo laag mogelijk dient te zijn teneinde het recht van toegang tot het transmissienet te garanderen en de (vrije) toegang tot het transmissienet op geen enkele wijze te belemmeren, dit uiteraard in zoverre de veiligheid, betrouwbaarheid en efficiëntie van het transmissienet niet in gevaar gebracht wordt en de optimale ontwikkeling van het transmissienet niet verhinderd wordt. De CREG meent dan ook dat het niet kan toegelaten worden dat de netbeheerder op enige wijze het recht van toegang tot het transmissienet zou bemoeilijken, beperken of 3 Zie ondermeer het advies van de Raad van State van 29 december 1998 over het voorontwerp van de wet betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, Parl.St., Kamer, 1998-99, nr. 1933/1, blz.50. 18/41 belemmeren door het opleggen van onbillijke, onevenwichtige, onredelijke of 4 disproportionele contractsvoorwaarden. 13. De CREG wijst er tevens op dat de netbeheerder het beheer van het transmissienet niet enkel op een onpartijdige, onafhankelijke en niet-discriminatoire wijze5 dient waar te nemen maar daarbij tevens een zo groot mogelijke transparantie dient na te streven. Dit is noodzakelijk voor de goede werking van de elektriciteitsmarkt en een goede werking van de mededinging op deze markt6. Verder is de CREG van oordeel dat de netbeheerder bij het uitvoeren van zijn wettelijke taken dient te zorgen voor een tijdige en zo duidelijk, accuraat en volledig mogelijke informatieverstrekking aan de netgebruikers. Dit geldt voor de pre-contractuele fase, het contract zelf en de toepassing van het contract. Dit is nodig met het oog op een transparant beheer en teneinde de toegang tot het transmissienet op optimale wijze te verzekeren en op geen enkele wijze te belemmeren. Een dergelijke volledige, accurate, en tijdige informatieverstrekking houdt ondermeer in dat, wanneer de netbeheerder in uitvoering van zijn wettelijke taken een beslissing neemt die het recht van toegang van een netgebruiker (rechtstreeks of onrechtstreeks) raakt, hij deze beslissing dan ook tijdig en duidelijk dient mee te delen aan de netgebruiker en de redenen voor deze beslissing steeds op duidelijke wijze dient te vermelden. Alzo kan de netgebruiker desgevallend zelf maatregelen nemen om zijn toegang tot het transmissienet te vrijwaren of de kosten ervan te reduceren. 14. Zoals reeds vermeld kan de netbeheerder krachtens artikel 15, § 1, tweede lid, van de elektriciteitswet, de toegang tot het transmissienet alleen weigeren wanneer hij niet over de nodige capaciteit beschikt of de in aanmerking komende afnemer niet voldoet aan de technische voorschriften bepaald in het technisch reglement. De netbeheerder kan bijgevolg de toegang tot het transmissie enkel en alleen weigeren in deze twee gevallen, limitatief 4 Zie artikel 23.4 van Richtlijn 2003/54/CE van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van Richtlijn 96/92/EG, P.B, L176/37, van 15 juli 2003. 5 Zie ondermeer artikel 9, § 2, van de elektriciteitswet en artikel 8 van het technisch reglement. 6 Zie ondermeer Parl. St., Senaat, 1998-99, nr. 1308/4, blz. 6 ; Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, considerans 25. 19/41 opgesomd in artikel 15, §1, van de elektriciteitswet, en niet wanneer de in aanmerking komende afnemer niet zou voldoen aan andere “voorschriften” of (contractuele) verplichtingen. Artikel 155 van het technisch reglement bepaalt dat “de opschorting of de ontbinding van het contract van toegangsverantwoordelijke leidt tot weigering van toegang tot het net”. De CREG meent dat hieruit dan ook voortvloeit dat de netbeheerder enkel in de twee gevallen, limitatief opgesomd in artikel 15, §1, van de elektriciteitswet zelf (t.t.z. eenzijdig, zonder voorafgaande rechterlijke machtiging) kan overgaan tot het schorsen of beëindigen van het contract van toegangsverantwoordelijke aangezien dit leidt tot en ook de facto neerkomt op een (al dan niet tijdelijke) weigering van de toegang tot het transmissienet door de netbeheerder. 15. De modaliteiten van de tweede uitzondering op het recht van toegang voorzien in artikel 15, §1, tweede lid, van de elektriciteitswet, namelijk het niet-voldoen aan de technische voorschriften bepaald in het technisch reglement, zijn verder uitgewerkt in het technisch reglement. Zo bepaalt artikel 154, § 1, van het technisch reglement dat, ingeval van grove tekortkoming van de toegangsverantwoordelijke aan de verplichtingen hem opgelegd door het technisch reglement en/of het contract van toegangsverantwoordelijke, de netbeheerder na ingebrekestelling, indien de veiligheid van het net in het gedrang is, de uitvoering van het contract van toegangsverantwoordelijke kan opschorten bij gemotiveerde beslissing, onverminderd zijn ontbinding overeenkomstig het gemeen recht of de sancties voorzien in het technisch reglement. De bepaling vervat in artikel 154, § 1, van het technisch reglement dat de netbeheerder, ingeval van grove tekortkoming van de toegangsverantwoordelijke aan de verplichtingen bedoeld in het contract van toegangsverantwoordelijke, dit contract kan opschorten (en aldus de toegang weigeren tot het transmissienet), lijkt op het eerste zicht in strijd te zijn met artikel 15, §1, tweede lid, van de elektriciteitswet, volgens welk de netbeheerder de toegang tot het transmissienet enkel kan weigeren wanneer hij niet over de nodige capaciteit beschikt of de in aanmerking komende afnemer niet voldoet aan de technische voorschriften bepaald in het technisch reglement, en niet wanneer andere contractuele verplichtingen niet worden nageleefd. 20/41 Volgens de algemene interpretatieregels dient een bepaling van een koninklijk besluit dat schijnbaar tegenstrijdig is met de hogere wetsbepalingen, echter steeds zo te worden geïnterpreteerd dat het in overeenstemming is met deze hogere rechtsnormen. De voormelde bepaling van artikel 154, § 1, van het technisch reglement dient derhalve zo te worden geïnterpreteerd dat “de verplichtingen bedoeld in het contract van toegangsverantwoordelijke” enkel die verplichtingen betreffen die een verdere contractuele uitwerking zijn van de technische voorschriften bepaald in het technisch reglement. Enkel bij deze interpretatie is artikel 154, § 1, van het technisch reglement in overeenstemming met de tweede uitzondering vervat in artikel 15, § 1, tweede lid, van de elektriciteitswet. Voorts moet benadrukt worden dat de netbeheerder het contract van toegangsverantwoordelijke, met toepassing van artikel 154, §1, van het technisch reglement, enkel kan opschorten wanneer alle voorwaarden vermeld in artikel 154, § 1, van het technisch reglement vervuld zijn (dit is een grove tekortkoming die de veiligheid van het net in gevaar brengt) aangezien dit leidt tot een weigering van toegang tot het net. Bovendien dient een dergelijke opschorting volgens artikel 154, § 1, van het technisch reglement, te gebeuren overeenkomstig de modaliteiten bepaald in dit artikel, met name na ingebrekestelling en met een gemotiveerde beslissing. Wat betreft de ontbinding overeenkomstig het gemeen recht, moet erop gewezen worden dat de ontbinding van een contract voor een ernstige of zwaarwichtige wanprestatie overeenkomstig artikel 1184 van het Burgerlijk wetboek in principe voor de rechter moet gevorderd worden. De CREG is van oordeel dat de netbeheerder dan ook, wanneer hij in een concrete situatie meent dat het contract van toegangsverantwoordelijke van een bepaalde toegangsverantwoordelijke om andere redenen dan het gebrek aan capaciteit of het niet voldoen aan de technische voorschriften bepaald in het technisch reglement zou moeten beëindigd worden, hij een voorafgaande rechterlijke machtiging dient te krijgen voor de beëindiging van het contract. Het komt dan aan de rechter toe om in concreto en op tegenspraak te beoordelen of de door de netbeheerder opgeworpen redenen voldoende zwaarwichtig zijn om over te gaan tot een ontbinding van het contract van toegangsverantwoordelijke. Zoals reeds gesteld kan de netbeheerder immers enkel zelf (met andere woorden eenzijdig, zonder voorafgaande rechterlijke controle en machtiging) overgaan tot het beëindigen (of schorsen) van het contract van toegangsverantwoordelijke in de twee gevallen, limitatief opgesomd in artikel 15, §1, van de elektriciteitswet. 21/41 Voor zover Elia in haar motivering aanvoert dat artikel 15, §1, van de elektriciteitswet de gemeenrechtelijke regels met betrekking tot de beëindiging van een overeenkomst onverlet laat, moet erop gewezen worden dat de gemeenrechtelijke regel dat contracten van onbepaalde duur steeds eenzijdig kunnen opgezegd worden met eerbiediging van een redelijke opzeggingstermijn/vergoeding opgeheven is door de lex specialisregel van openbare orde vervat in artikel 15, §1, van de elektriciteitswet. Het kan immers niet volstaan om een redelijke opzeggingstermijn/vergoeding toe te kennen om het recht van toegang aan een netgebruiker te ontzeggen. In haar brieven van 23 oktober en 12 november 2003 schrijft Elia een restrictieve bedoeling toe aan de wetgever; zij stelt dat artikel 15 van de elektriciteitswet enkel zou betekenen dat Elia het sluiten van een contract betreffende de toegang tot het net niet mag weigeren (behoudens in de twee gevallen opgesomd in artikel 15, §1, tweede lid) maar dat dit niet de beëindiging van een dergelijk contract zou betreffen. Een dergelijke interpretatie is echter in strijd met de uitdrukkelijke bepaling vervat in artikel 155 van het technisch reglement dat “de opschorting of de ontbinding van het contract van toegangsverantwoordelijke leidt tot weigering van toegang tot het net” en gaat ook in tegen de bewoordingen van artikel 15 zelf. De bepaling vervat in artikel 15, §1, tweede lid, van de elektriciteitswet betreft immers de weigering van de toegang tot het net, wat zowel het gevolg kan zijn van de weigering om een contract betreffende de toegang tot het net te sluiten, als van de beëindiging (op opschorting) van een dergelijk contract. Het tegengestelde beweren zou erop neerkomen elke zin te ontnemen aan de inhoud van artikel 15, §1, tweede lid, van de elektriciteitswet, aangezien dit tot gevolg zou hebben dat verschillende voorwaarden worden toegepast op twee situaties die tot een zelfde resultaat leiden, namelijk het weigeren van toegang tot het net, wat in geen geval mag beschouwd worden als zijnde de bedoeling van de wetgever. Veiligheid, betrouwbaarheid en efficiëntie van het transmissienet 16. Eén van de taken van de netbeheerder bestaat erin de veiligheid, betrouwbaarheid en efficiëntie van het transmissienet te waarborgen en in dit verband toe te zien op de beschikbaarheid van de nodige ondersteunende diensten en inzonderheid hulpdiensten ingeval van defect van productie-eenheden (artikel 8, 4°, van de elektriciteitswet). Bij het onderzoek van de algemene voorwaarden wordt dan ook geverifieerd of hieraan voldaan is. 22/41 Conformiteit met het algemeen belang 17. De vennootschap die het transmissienet beheert, dient dit beheer waar te nemen in het algemeen belang, ten voordele van alle afnemers en alle leveranciers van stroom7. Artikel 6, § 1, van het technisch reglement vertaalt deze basisidee in het toetsingscriterium van de conformiteit van de aansluitingscontracten, de toegangscontracten en de contracten voor toegangsverantwoordelijke met het algemeen belang. 18. Het algemeen belang is een ruim begrip dat artikel 6 van het technisch reglement voor zijn toepassing niet definieert. Voor de toepassing van artikel 6 van het technisch reglement interpreteert de CREG dit begrip als verwijzend naar ten minste alle rechtsregels die van openbare orde zijn, waaronder in ieder geval de sectorspecifieke wetgeving, het mededingingsrecht, de algemene verbintenissenrechtelijke regels en de taalwetgeving. Hierbij dient te worden opgemerkt dat sommige van deze rechtsregels in de praktijk dezelfde eisen stellen aan de contracten, zoals bijvoorbeeld de vereiste van redelijke, billijke, evenwichtige en proportionele contractsbepalingen. De sectorspecifieke wetgeving 19. De sectorspecifieke wetgeving die de CREG begrijpt onder het begrip “algemeen belang” bedoeld in artikel 6, § 1, van het technisch reglement betreffen alle regels van openbare orde die niet vallen onder de twee andere toetsingscriteria vervat in artikel 6, § 1, van de elektriciteitswet, namelijk deze betreffende het niet-belemmeren van de toegang tot het transmissienet en deze betreffende het vrijwaren van de veiligheid, de betrouwbaarheid en de efficiëntie van het transmissienet. Het betreft bijgevolg de regulering van de tarieven met betrekking tot het transmissienet en de regels van het technisch reglement voorzover zij niet onder de voormelde twee criteria vallen. Zoals de paragrafen 4 en 5 van deze beslissing aantonen zijn deze regulering van de tarieven met betrekking tot het transmissienet en deze regels van het technisch reglement van openbare orde. 7 Zie ondermeer Parl. St. Senaat 1998-99, nr.1308/4, blz. 22. 23/41 20. Onverminderd het openbare-ordekarakter van de regulering van de tarieven met betrekking tot het transmissienet en het technisch reglement, dient er ook op gewezen te worden dat het tot de algemene taak van de CREG behoort om toezicht en controle uit te oefenen op de toepassing van de wetten en reglementen die de sectorspecifieke regelgeving inzake elektriciteit betreffen (artikel 23, § 2, van de elektriciteitswet). Deze controletaak kent als sanctie die de CREG eventueel kan opleggen, enkel het opleggen van administratieve geldboetes nadat de CREG een overtreding van de sectorspecifieke rechtsregels heeft vastgesteld (artikel 31 van de elektriciteitswet). Dankzij artikel 6 van het technisch reglement hoeft de CREG niet onmiddellijk artikel 31 van de elektriciteitswet in werking te stellen, maar kan zij, indien dit nodig blijkt, eerst de onwettige algemene voorwaarden van de contracten verwerpen en de netbeheerder uitnodigen de nodige aanpassingen te doen. Het mededingingsrecht 21. In het kader van de liberalisering van de elektriciteitsmarkt houdt het nastreven van het algemeen belang onder meer het creëren van een effectieve vrije mededinging en het waken over het goed functioneren van de markt in (dit in het uiteindelijke belang van de particuliere consument en van de diverse concurrenten op de markt). Daarbij dient erover gewaakt te worden dat een onderneming die een economische machtspositie bekleedt, geen inbreuk maakt op het algemeen belang door het opleggen van onredelijke, onbillijke, onevenwichtige of disproportionele voorwaarden aan zijn medecontractanten die de normale werking van de mededinging verhinderen of beperken. Het creëren van en waken over een effectieve vrije mededinging in het algemeen belang strekt verder dan enkel het verzekeren van de vrije toegang tot het net. De vrije toegang tot het net is weliswaar een essentiële maar op zich geen voldoende voorwaarde voor het verzekeren van een daadwerkelijke mededinging op de elektriciteitsmarkt. Er dient dan ook over gewaakt te worden dat geen enkele van de voorwaarden die door de netbeheerder aan zijn medecontractanten opgelegd worden de normale werking van de mededinging zouden verhinderen of beperken. Voorts moet erop gewezen worden dat het tot stand brengen van een dergelijke effectieve mededinging niet beperkt is tot de markt voor de levering van elektriciteit aan klanten maar alle markten van elektriciteitssector betreft waarop geen wettelijk monopolie is toegekend (zoals bijvoorbeeld ook de markt voor de trading van elektriciteit en de markt voor productie van elektriciteit). Er kan dan ook evenmin toegelaten worden dat de netbeheerder in een contract dat activiteiten op een welbepaalde markt betreft, onredelijke, onbillijke, 24/41 onevenwichtige of disproportionele voorwaarden zou opleggen die de normale werking van de mededinging op een verbonden of naburige markt zou verhinderen of beperken. In het hiernavolgend onderzoek wordt dan ook onderzocht of de algemene voorwaarden die door Elia opgelegd worden aan zijn medecontractanten redelijk, billijk, evenwichtig en proportioneel zijn en aldus in overeenstemming zijn met het algemeen belang. 22. In de mate dat de criteria waaraan de algemene voorwaarden van de aansluitingscontracten, de toegangscontracten en de contracten van toegangsverantwoordelijke overeenkomstig artikel 6, § 1, van het technisch reglement dienen te worden getoetst, refereren aan het mededingingsrecht, en de betrokken contracten niet in overeenstemming zouden zijn met deze criteria en aldus met het mededingingsrecht, dienen alle contracten ook onmiddellijk te worden aangepast. Het is immers algemeen aanvaard dat het mededingingsrecht van openbare orde is. 23. Voor zover nodig wijst de CREG erop dat zij zich enkel inspireert aan het mededingingsrecht teneinde invulling te geven aan het ruime toetsingscriterium van het algemeen belang. In deze optiek worden de algemene voorwaarden van het contract getoetst aan de algemene mededingingsrechtelijke regels die aan de basis liggen van de liberalisering van de elektriciteitsmarkt. Door een voorafgaande toetsing aan de desbetreffende mededingingsrechtelijke regels wordt ook vermeden dat de CREG achteraf de mededingingsautoriteit zou moeten vatten teneinde inbreuken op deze mededingingsrechtelijke regels vast te stellen. Dankzij artikel 6 van het technisch reglement kan de CREG, indien dit nodig blijkt, eerst de algemene voorwaarden van de contracten, die strijdig zijn met de criteria vervat in artikel 6, §1, van het technisch reglement, verwerpen en de netbeheerder uitnodigen de nodige aanpassingen te doen. Door middel van een voorafgaande goedkeuringsbeslissing kan de CREG preventief werken en kan vermeden worden dat de algemene voorwaarden van reeds gesloten contracten achteraf gewijzigd moeten worden. Daar waar Elia opwerpt dat de CREG het misbruikelijk karakter -in de zin van het mededingingsrecht- van de bekritiseerde voorwaarden niet bewijst moet opgemerkt worden dat de taak van de CREG er hier in bestaat om preventief te werken, m.a.w. misbruiken te voorkomen en zij hier niet beoogt een bewijs te leveren van een misbruik van machtspositie in een concreet geval. Aangezien het hier om ontwerpen van contracten gaat die Elia aan de netgebruikers wenst aan te bieden, is het immers ook niet mogelijk dat er reeds een concreet misbruik heeft plaatsgevonden daar deze contracten nog niet gesloten werden. 25/41 De algemene verbintenissenrechtelijke regels 24. Dezelfde opmerking als deze vervat in paragraaf 18 geldt ten aanzien van de algemene verbintenissenrechtelijke regels, zoals de gekwalificeerde benadeling, de bindende partijbeslissing, de geoorloofdheid van het voorwerp en de oorzaak van het contract en het voorkomen van interpretatieproblemen of het streven naar duidelijke en transparante contractsbepalingen. Ook hier is het karakter van openbare orde van deze basisprincipes algemeen aanvaard. De gekwalificeerde benadeling 25. De cumulatieve voorwaarden van de gekwalificeerde benadeling zijn : - er bestaat een groot (kennelijk) onevenwicht tussen de wederzijdse prestaties ; - de ene partij maakt misbruik van de concrete omstandigheden waarin de medecontractant zich ten aanzien van haar bevond, om zich bij de contractssluiting een disproportioneel voordeel toe te eigenen. Dit kan ondermeer het geval zijn wanneer er sprake is van economische superioriteit van de misbruikplegende partij, bijvoorbeeld als gevolg van een monopoliepositie ; - het contract dan wel een of meerdere clausules zouden ofwel niet, ofwel tegen voor de zwakkere partij minder ongunstige voorwaarden zijn gesloten, indien er niet van misbruik sprake zou zijn geweest. 26. Aangezien de netbeheerder van een wettelijk toegekende monopoliepositie geniet, dringt een toetsing aan het principe van de gekwalificeerde benadeling zich bijgevolg op. De bindende partijbeslissing 27. Overeenkomstig artikel 1129 van het Burgerlijk Wetboek is één van de voorwaarden voor de geldigheid van een overeenkomst dat ze een bepaald of minstens bepaalbaar voorwerp heeft. Door aan overeenkomsten of beter aan de contractuele verbintenissen de vereiste van een bepaalbaar voorwerp te stellen, heeft de wetgever geoordeeld aan overeenkomsten alleen binnen welbepaalde grenzen rechtsgevolgen te willen verlenen. De wilsovereenstemming volstaat niet omdat er ook nog een zekere maatschappelijke controle op de inhoud van de overeenkomst moet worden uitgeoefend 26/41 Het principe van de bindende partijbeslissing vereist ten minste dat de overeenkomst op zijn minst de nodige objectieve gegevens moet bevatten om het voorwerp te kunnen bepalen, zonder dat nog een nieuwe wilsuiting van één van hen vereist is. De inhoud van de rechten en verplichtingen uit een overeenkomst mag niet aan een geheel arbitraire beslissing van een van de contractspartijen worden overgelaten. De geoorloofdheid van het voorwerp en de oorzaak 28. Onder de miskenning van de algemeen verbintenissenrechtelijke regel van de geoorloofdheid van het voorwerp en de oorzaak van een overeenkomst verstaat de CREG ook de miskenning van een rechtsregel van openbare orde. Bijgevolg telkens de CREG van oordeel is dat het algemeen belang geschonden werd door een van de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke, wordt het principe van de geoorloofdheid van het voorwerp en de oorzaak van contracten geschonden. Het voorkomen van interpretatieproblemen 29. Onduidelijke contractsclausules leiden tot interpretatieproblemen en dienen daarom te worden geweerd. In de mate dat zij niet behept zijn met een schending van de algemene verbintenissenrechtelijke regel van de bindende partijbeslissing, zou kunnen beweerd worden dat zulke clausules geen rechtsregel van openbare orde schenden. Nochtans dient verwezen te worden naar de vereiste van een zo groot mogelijke transparantie welke noodzakelijk is om de vrije toegang tot het transmissienet te garanderen en welke valt onder het toetsingscriterium betreffende het niet belemmeren van de toegang tot het transmissienet en daarom alleen al van openbare orde is. In de mate dat onduidelijke contractsclausules toch niet strijdig zouden zijn met enige rechtsregels van openbare orde – iets wat volgens de CREG niet mogelijk is gezien het toetsingscriterium betreffende het niet belemmeren van de toegang tot het transmissienet -, dan verhinderen zij in ieder geval dat de CREG haar taak naar behoren kan uitoefenen en is de netbeheerder in dat geval ten minste verplicht de nodige bijkomende toelichtingen te geven. 27/41 ONDERZOEK VAN DE ALGEMENE VOORWAARDEN VAN HET CONTRACT VAN TOEGANGSVERANTWOORDELIJKE 30. In het hiernavolgende onderzoek worden de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke getoetst aan de drie toetsingscriteria vervat in artikel 6, § 1, van het technisch reglement zoals beschreven in de paragrafen 9 tot en met 29 van deze beslissing. De goedkeuring van de algemene voorwaarden of bepaalde algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke door de CREG, neemt uiteraard niet weg dat Elia, onafhankelijk daarvan, steeds aan zijn wettelijke verplichtingen inzake het beheer van het transmissienet dient te voldoen. Preambule 31. In het eerste streepje van de preambule van het contract van toegangsverantwoordelijke wordt vermeld dat Elia het eigendomsrecht heeft of ten minste het gebruiks- of exploitatierecht voor het grootste gedeelte van het Belgische elektriciteitsnet. De CREG wijst er hierbij op dat Elia, ingevolge artikel 9, § 1, van de elektriciteitswet, geen infrastructuur mag beheren met een spanningsniveau van minder dan 30 kV (zie paragraaf 31 van de beslissing van 20 maart 2003). Deze bepaling dient dan ook zo te worden geïnterpreteerd dat ze enkel refereert naar het beheer van netten met een spanning van ten minste 30 kV. Artikel 1 32. Artikel 1 van het contract van toegangsverantwoordelijke bevat de definities van de in het contract gebruikte begrippen. In haar motivering wijst Elia erop dat de bepalingen met betrekking tot de definities in het technisch reglement niet gecatalogeerd worden als algemene voorwaarden en deze categorie van bepalingen niet gedefinieerd wordt door het technisch reglement. Elia stelt dat 28/41 de bepalingen betreffende de definities dan ook « logischerwijs » bijzondere voorwaarden moeten zijn. De CREG meent echter dat de bepalingen van artikel 1, zijnde de definities van in het contract van toegangsverantwoordelijke gehanteerde begrippen, die identiek zijn in alle contracten van toegangsverantwoordelijke en niet alsdusdanig individueel onderhandeld worden met de medecontractant, eveneens deel uitmaken van de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke (zie paragraaf 7 van deze beslissing). De in artikel 1 gedefinieerde begrippen worden bovendien gebruikt in de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke en bepalen derhalve mee de inhoud en betekenis van deze algemene voorwaarden. Op deze wijze maken de in artikel 1 vervatte definities dan ook integraal deel uit van de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke (die onderworpen zijn aan de goedkeuring van de CREG). Artikel 3 33. Met betrekking tot de bepalingen vervat in artikel 3, tweede en derde lid, van het contract van toegangsverantwoordelijke wijst de CREG erop dat Elia, als netbeheerder, instaat en de verantwoordelijkheid draagt voor de coördinatie van de verschillende contracten die de verschillende netgebruikers met haar dienen te sluiten. Het valt niet in te zien hoe de toegangsverantwoordelijke bij machte zou kunnen zijn om te zorgen voor het bestaan en de goede uitvoering van contracten (in casu aansluitingscontracten en toegangscontracten) waar hij zelf geen partij bij is. Duidelijkheidshalve wijst de CREG erop dat de bepalingen vervat in artikel 3, tweede en derde lid, van het contract van toegangsverantwoordelijke dan ook niet kunnen betekenen dat de toegangsverantwoordelijke mede verantwoordelijk is voor het bestaan en de goede uitvoering van aansluitingscontracten en toegangscontracten waar hij zelf geen partij bij is. Artikel 6 34. De CREG heeft Elia verzocht om haar bepaalde informatie te bezorgen over de wijze waarop de vertrouwelijkheid van de informatie gewaarborgd wordt ingeval zij meegedeeld wordt aan de (onder)aannemers van Elia. Als antwoord op de argumenten aangehaald door Elia in haar brief van 12 november 2003, wil de CREG duidelijk stellen dat ze een volkomen 29/41 ander onderzoek heeft aangevat, buiten dat voorzien in artikel 6 van het technisch reglement, met betrekking tot de contracten afgesloten tussen Elia en haar leveranciers of onderaannemers, en dat ze in het kader van dit onderzoek hierover een standpunt zal innemen. De CREG wacht momenteel op de ontvangst van het volledige dossier zoals opgevraagd bij Elia. Eens dit onderzoek afgerond is, is er niets dat de CREG belet te vragen om, in voorkomend geval, de nodige wijzigingen aan het contract van toegangsverantwoordelijke aan te brengen. In afwachting van hun eventuele aanpassing, blijven de bestaande bepalingen natuurlijk van toepassing. Artikel 9 35. Met betrekking tot de beëindigings- en schorsingsmogelijkheden voor Elia vervat in artikel 9 van het contract van toegangsverantwoordelijke merkt de CREG in het algemeen op dat indien een beëindiging of schorsing door Elia achteraf niet gerechtvaardigd blijkt te zijn de toegangsverantwoordelijke uiteraard recht heeft op een schadevergoeding. Voor het overige spreekt het voor zich dat de partijen hun rechten die voortvloeien uit deze artikelen op een voorzichtige en redelijke wijze zullen moeten uitoefenen. Artikel 9.3 36. De CREG dient erop te wijzen dat de netbeheerder steeds het recht van toegang tot het net, vervat in artikel 15, §1, van de elektriciteitswet, dient te eerbiedigen. Krachtens artikel 15, § 1, tweede lid, van de elektriciteitswet, kan de netbeheerder de toegang tot het transmissienet enkel weigeren wanneer hij niet over de nodige capaciteit beschikt of de in aanmerking komende afnemer niet voldoet aan de technische voorschriften bepaald in het technisch reglement en niet wanneer andere contractuele verplichtingen niet worden nageleefd (zie de paragrafen 14 en 15 van deze beslissing). Zoals reeds gesteld kan de netbeheerder enkel zelf, zonder voorafgaande rechterlijke controle en machtiging, overgaan tot het beëindigen van het contract van toegangsverantwoordelijk in de twee gevallen, limitatief opgesomd in artikel 15, §1, van de elektriciteitswet. In andere gevallen dient er een voorafgaande rechterlijke controle en machtiging te zijn. 30/41 De CREG merkt op dat zij begrip heeft voor de problemen die Elia vreest met betrekking tot de niet-betaling van facturen door de netgebruikers maar dat zij van oordeel is dat dit probleem voor een groot stuk kan opgelost worden door het feit dat Elia in geval van de nietbetaling van een factuur beroep afgeleverde bankgarantie, kan doen op de door overeenkomstig artikel 5.3. van de het netgebruiker contract van toegangsverantwoordelijke. Wanneer Elia een beroep gedaan heeft op de bankgarantie, moet deze dan onmiddellijk aangezuiverd worden tot op het contractueel vereiste niveau en indien dit niet gebeurt kan Elia het contract van de desbetreffende netgebruiker steeds opschorten. De CREG meent dat dit mechanisme de door Elia gevreesde problemen met betrekking tot de niet-betaling van facturen grotendeels oplost. In haar brief van 12 november 2003 stelt Elia dat zij niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor de gevolgen, de bijkomende uitgaven of de kosten veroorzaakt door het niet rechtsgeldig kunnen beëindigen van een contractuele relatie. Vooreerst dient de CREG erop te wijzen dat Elia niet ontzegd wordt een contractuele relatie te beëindigen. Voor de gevallen niet vermeld in artikel 15, § 1, tweede lid, van de elektriciteitswet kan Elia dit alleen niet eenzijdig, maar dient zij hiervoor de voorafgaande machtiging van de bevoegde rechter te verkrijgen. Ten tweede is het evident dat de kosten die voortvloeien uit het feit dat Elia een beroep dient te doen op een rechter alvorens een contractuele relatie te kunnen beëindigen, redelijke kosten zijn die in de tarieven bedoeld in artikel 12 van de elektriciteitswet dienen te worden opgenomen. Het gaat hier dan om de gerechtskosten, de honoraria van de raadslieden van Elia en ook de uitgaven en minderinkomsten van Elia door het ingebrekeblijven van de toegangsverantwoordelijke. Voorwaarde hiervoor is wel dat Elia als een goede huisvader heeft gehandeld (bijvoorbeeld dat Elia de betaling van haar facturen door de toegangsverantwoordelijken nauwgezet opvolgt, bij niet-betaling binnen een korte, weliswaar redelijke termijn de nodige en redelijke stappen zet om voor de betaling ervan te zorgen). Artikel 10 37. Artikel 10, tweede lid, van het contract van toegangsverantwoordelijke bepaalt dat de toegangsverantwoordelijke voldoende bewijs dient te leveren dat hij “de middelen heeft voorzien om in staat te zijn de evenwichtsverplichting na te leven”. De CREG wijst er volledigheidshalve op dat deze vereiste uiteraard enkel kan slaan op het leveren van het bewijs dat de toegangsverantwoordelijke hiertoe alle redelijke middelen heeft 31/41 voorzien. Zoals ook vermeld in artikel 10, eerste lid, van het contract van toegangsverantwoordelijke heeft de toegangsverantwoordelijke, overeenkomstig artikel 157, §1, van het technisch reglement, immers geen resultaatsverbintenis doch wel een inspanningsverbintenis om “alle redelijke middelen te voorzien en in werking te stellen teneinde het evenwicht op kwartierbasis te behouden” . 38. In haar vorige beslissing van 5 februari 2004 besliste de CREG ondermeer dat artikel 10 van het contract van toegangsverantwoordelijke slechts goedgekeurd zou kunnen worden mits artikel 16 van hetzelfde contract, waarnaar artikel 10 verwijst en in combinatie waarmee het dient gelezen te worden, werd gewijzigd overeenkomstig de opmerkingen die de door CREG geformuleerd werden in paragraaf 41 van de beslissing van 5 februari 2004. Zoals de CREG reeds stelde in haar beslissing van 5 februari 2003 (en voorgaande beslissingen) is zij van oordeel dat het onredelijk en onbillijk is dat een toegangsverantwoordelijke die in onevenwicht is ten gevolge van overmacht, een noodsituatie (die niet veroorzaakt werd door toedoen van de toegangsverantwoordelijke), een fout van Elia, of een (gehele of gedeeltelijke) schorsing door Elia van de nominaties van de toegangsverantwoordelijke (“curtailment”), verplicht is een onevenwichtstarief te betalen dat een penaliteit (of een “voldoende en echte stimulans”) bevat. De CREG ziet niet in hoe deze penaliteit/stimulans de toegangsverantwoordelijke kan aanzetten om dergelijke situaties, die volledig aan zijn controle ontsnappen, te voorkomen. De CREG gaat ermee akkoord dat, zoals door Elia wordt voorgesteld in haar brief van 1 december 2003 en in het tariefvoorstel 2004 ingediend bij brief van 28 november 2003, zal gewerkt worden met twee verschillende onevenwichtstarieven waarbij ingeval van een onevenwicht ingevolge overmacht, een noodsituatie, een fout van Elia of curtailment door Elia een onevenwichtstarief zal toegepast worden dat geen penaliteit/stimulans bevat en waarbij in alle andere gevallen een onevenwichtstarief zal toegepast worden dat wel een penaliteit/stimulans bevat. De CREG kon echter niet akkoord gaan met de wijze waarop dit in het contract, zoals ter kennis gegeven aan de CREG op 15 januari 2004, vertaald werd. De CREG was en is immers van oordeel dat de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke (en in het bijzonder de artikelen 10 en 16 van het bijgevoegde contract, samen gelezen) duidelijk en uitdrukkelijk het bestaan en het toepassingsgebied van de twee onderscheiden onevenwichtstarieven die Elia voorstelt, dienen te bepalen, dit in overeenstemming met de beslissing (B) 031211-CDC-190/6 van 11 december 2003 over de 32/41 vraag tot goedkeuring van het tariefvoorstel met budget van de N.V. Elia System Operator voor het exploitatiejaar 2004. Zoals hierna uiteengezet in paragraaf 40 van onderhavige beslissing kan artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke, ingevolge de aanpassing overeenkomstig de opmerkingen geformuleerd door de CREG in haar beslissing van 5 februari 2004, goedgekeurd worden onder de voorwaarden uiteengezet in voormelde paragraaf. Dientengevolge kan ook artikel 10 van het contract van toegangsverantwoordelijke, hetwelk verwijst naar artikel 16 en in combinatie daarmee dient gelezen te worden, goedgekeurd worden mits voldaan wordt aan de in paragraaf 40 uiteengezette voorwaarden. Artikel 13.3. 39. In haar beslissing van 5 februari 2004 besliste de CREG ondermeer dat artikel 13.3. van het contract van toegangsverantwoordelijke, hetwelk moet gelezen worden in combinatie met artikelen 10 en 16 van hetzelfde contract, slechts goedgekeurd zou kunnen worden mits artikel 16 werd gewijzigd overeenkomstig de opmerkingen die de door CREG geformuleerd werden in paragraaf 41 van de beslissing van 5 februari 2004. Zoals hierna vermeld in paragraaf 40 van onderhavige beslissing kan artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke, ingevolge de aanpassing overeenkomstig de opmerkingen geformuleerd door de CREG in haar beslissing van 5 februari 2004, goedgekeurd worden onder bepaalde voorwaarden uiteengezet in voormelde paragraaf. Dientengevolge kan ook artikel 13.3. van het contract van toegangsverantwoordelijke, hetwelk moet gelezen worden in combinatie met artikel 16 van hetzelfde contract, goedgekeurd worden mits voldaan wordt aan de in paragraaf 40 uiteengezette voorwaarden. Artikel 16 40. In haar beslissing van 5 februari 2004 besliste de CREG ondermeer dat artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke niet kon goedgekeurd worden. De CREG stelde in deze beslissing herhaaldelijk dat zij van oordeel was dat het contract van toegangsverantwoordelijke duidelijk en uitdrukkelijk het bestaan moet vermelden van twee onderscheiden onevenwichtstarieven, namelijk het onevenwichtstarief inclusief de 33/41 penaliteit/stimulans en het onevenwichtstarief exclusief enige penaliteit/stimulans, evenals het toepassingsgebied hiervan. De CREG kon en kan er niet mee akkoord gaan dat enige penaliteit/stimulans van toepassing zou zijn ingeval van onevenwicht ingevolge overmacht, een noodsituatie, een fout van Elia of curtailment door Elia. Onevenwichten die in deze gevallen ontstaan kunnen alleen aanleiding geven tot het verschuldigd zijn van een onevenwichtstarief exclusief enige penaliteit/stimulans door de toegangsverantwoordelijke. Om een einde te stellen aan de opeenvolging van beslissingen van de CREG waarbij de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke niet in hun geheel worden goedgekeurd en gezien de groeiende noodzaak om over goedgekeurde algemene voorwaarden voor het jaar 2004 te beschikken, besliste de CREG in voormelde beslissing om de taak van Elia te vergemakkelijken door haar de volgende tekst voor te stellen dewelke, eens ingevoegd in artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke op zich de goedkeuring door de CREG van het geheel van de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke zou toelaten : «Ingeval van een onevenwicht dat veroorzaakt werd of zich heeft voorgedaan ten gevolge van een geval van overmacht, een noodsituatie, een fout van Elia of een (gehele of gedeeltelijke) schorsing door Elia van de nominaties van de toegangsverantwoordelijke, die de toegangsverantwoordelijke ondanks het in werking stellen van alle redelijke middelen niet heeft kunnen voorkomen, zal Elia het onevenwichtstarief zonder penaliteit/stimulans toepassen. In alle andere gevallen van onevenwicht zal Elia het onevenwichtstarief inclusief een penaliteit/stimulans toepassen». Daaropvolgend heeft Elia, in het ontwerp van algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke dat zij op 2 maart 2004 aan de CREG ter kennis heeft gegeven, de hiernavolgende passage ingevoegd in artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke: «In geval van onevenwicht dat de toegangsverantwoordelijke ondanks het aanwenden van alle redelijke middelen niet kon verhinderen en dat voortvloeit uit één van de volgende buitengewone situaties: (
15. i)een situatie van overmacht; (
16. ii)een noodsituatie; (iii) een fout van Elia; of (
17. iv)een gehele of gedeeltelijke schorsing (curtailment) door Elia van de nominaties van de toegangsverantwoordelijke; 34/41 om een reden niet te wijten aan deze toegangsverantwoordelijke en waarbij het bewijs van deze buitengewone situatie dient geleverd te worden door de toegangsverantwoordelijke, zal het onevenwichtstarief voorzien voor deze buitengewone situaties, goedgekeurd door de CREG en zoals gepubliceerd op de website van Elia, door Elia toegepast worden, voor zover de toegangsverantwoordelijke een bewijs levert van het zich voordoen en, in voorkomend geval, van de gevolgen, van één van de situaties hiervoor gepreciseerd sub (
18. i)tot (
19. iv)waarop hij zich beroept. Bij gebreke van dit bewijs, evenals in alle andere gevallen van onevenwicht van een toegangsverantwoordelijke, zal Elia het onevenwichtstarief toepassen dat algemeen van toepassing is voor alle situaties van onevenwicht met uitzondering van deze hiervoor gepreciseerd sub (
20. i)tot (iv).» Op de website van Elia (www.elia.
21. be)is onder de titel “Prijs voor onevenwicht 2004” een document gepubliceerd waarin een onevenwichtstarief “van toepassing in uitzonderlijke omstandigheden” is terug te vinden. Een kopie van dit document is als bijlage bij deze beslissing gevoegd. De passage van dit document dat betrekking heeft op het onevenwichtstarief “van toepassing in uitzonderlijke omstandigheden” luidt als volgt: « Tarief van toepassing in uitzonderlijke omstandigheden: Indien een onevenwicht van een toegangsverantwoordelijke het resultaat is van een erkend geval van force majeure of noodsituatie*, een erkende fout van Elia of een gehele of gedeeltelijke opschorting (curtailment) door Elia van nominaties van deze toegangsverantwoordelijke partij voor een rede die niet toewijsbaar is aan deze laatste, zal, volgens de voorwaarden voorzien in het contract van toegangsverantwoordelijke het volgende onevenwichtstarief toegepast worden op het gedeelte van het onevenwicht van deze toegangsverantwoordelijke dat veroorzaakt is door bovenstaande omstandigheden: 1. In het geval dit onevenwicht negatief is voor een bepaald kwartier (de injectie van de toegangsverantwoordelijke partij is lager dan zijn afname), wordt het onevenwichtstarief voor dat kwartier bepaald door de prijs van het laatst geactiveerde opregelbod door Elia (€/MWh) gedurende dit kwartier die aan de regelbehoefte van Elia van dat ogenblik voldoet. 2. In het geval dit onevenwicht positief is voor een bepaald kwartier (de injectie van de toegangsverantwoordelijke partij is hoger dan zijn afname), wordt het onevenwichtstarief voor dat kwartier bepaald door de prijs van het laatst geactiveerde afregelbod door Elia (€/MWh) gedurende dit kwartier die aan de regelbehoefte van Elia van dat ogenblik voldoet. (*) welke de enige reden is waarvoor de toegangsverantwoordelijke niet in staat was om zijn evenwichtsverplichting na te leven. » Aangezien artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke verwijst naar het onevenwichtstarief “zoals gepubliceerd op de website van Elia” dient dit artikel samen gelezen te worden en is het onlosmakelijk verbonden met de op Elia’s website gepubliceerde teksten en documenten met betrekking tot de onevenwichtstarieven, zoals in casu de tekst vervat in het bij deze beslissing gevoegde document dat gepubliceerd is op Elia’s website 35/41 onder de titel “Prijs voor onevenwicht 2004”. Op deze wijze maakt het voormelde document “Prijs voor onevenwicht 2004” (alsook enige andere tekst of document betreffende de twee verschillende onevenwichtstarieven die op Elia’s website gepubliceerd zou worden) dan ook integraal deel uit van de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke, dewelke onderworpen zijn aan goedkeuring door de CREG. Volgens de argumentatie die Elia ontwikkelt in haar brief van 22 maart 2004, zou het voornoemde document een document van zuiver informatieve aard zijn dat geen deel zou uitmaken van de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke en niet beschouwd zou mogen worden als een aanhangsel, noch als een afwijking of wijziging van de algemene voorwaarden, goedgekeurd door de CREG. Dit document zou bijgevolg niet onderworpen zijn aan goedkeuring door de CREG. De CREG deelt deze zienswijze niet. De CREG is immers van mening dat elk document waarnaar uitdrukkelijk wordt verwezen in de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke, op een manier die aangeeft dat het betrokken document onverbrekelijk verbonden is met en het geheel of een gedeelte van de inhoud van deze algemene voorwaarden uitmaakt, zoals in het onderhavige geval, moet beschouwd worden als integraal deel uitmakend van deze algemene voorwaarden. Het tegengestelde beweren zou erop neerkomen de goedkeuringsbevoegdheid van de CREG van haar essentie te ontdoen, aangezien dit zou toelaten om, door een simpele verwijzing, de werkelijke inhoud van de algemene voorwaarden aan haar controle te doen ontsnappen., Wat het onderhavige geval in het bijzonder betreft, heeft de CREG niet het voornemen, in tegenstelling tot wat Elia in de voormelde brief beweert, om alle documenten die betrekking hebben op het evenwicht aan haar controle te onderwerpen (zoals bijvoorbeeld andere documenten dan deze gepubliceerd op de website van Elia), maar wel uitsluitend die documenten waarnaar de algemene voorwaarden in verband met het evenwicht verwijzen en die moeten beschouwd worden als integraal deel uitmakend van deze algemene voorwaarden, wat in elk geval geldt voor het document « Prijs voor onevenwicht 2004». De vermelding in het voormelde document (zie hierboven geciteerde passage) dat force majeure, een noodsituatie en een fout van Elia “erkend” zouden moeten zijn voor de toepassing van het “tarief van toepassing in uitzonderlijke omstandigheden” stemt echter niet overeen met de bepalingen vervat in artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke en schept aldus verwarring en onduidelijkheid. Behoudens het feit dat de bepalingen van artikel 16 en voormeld document op dit punt niet overeenstemmen, zorgt ook de vermelding dat het zou moeten gaan om een “erkende” force majeure, noodsituatie of fout van Elia an sich voor onduidelijkheid; zo is bijvoorbeeld niet 36/41 bepaald door wie de overmacht, noodsituatie of fout van Elia dan wel “erkend” zouden moeten worden. Gelet op het feit dat artikel 16 onlosmakelijk verbonden is met en in combinatie moet gelezen worden met voormeld document, en beiden –zoals hierboven uiteengezet- algemene voorwaarden uitmaken van het contract van toegangsverantwoordelijke, kan dit geheel van bepalingen slechts goedgekeurd worden voorzover de inhoud ervan gelijkluidend en duidelijk is. Bij gebreke aan duidelijkheid en eensluidendheid zouden deze algemene voorwaarden immers aanleiding geven tot interpretatieproblemen en –geschillen zodat de toegang tot het transmissienet belemmerd zou worden en er geen conformiteit zou zijn met het algemeen belang, bedoeld in artikel 6, §1, van het technisch reglement. De CREG is van oordeel dat, ingevolge het inlassen door Elia van de hierboven geciteerde passage in artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke, de bepalingen van dit artikel kunnen goedgekeurd worden op voorwaarde dat, in de tekst van de hierboven geciteerde passage uit het voormelde document in de zinsnede “[…] het resultaat is van een erkend geval van force majeure of noodsituatie, een erkende fout van Elia […]”, de woorden “erkend” en “erkende” geschrapt worden. Verder merkt de CREG op dat in de hierboven geciteerde passage uit het voormelde document, zoals gepubliceerd op de website van Elia, en in artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke niet steeds dezelfde terminologie gebruikt wordt. Zo wordt in artikel 16 bijvoorbeeld het begrip “buitengewone situaties” gehanteerd terwijl in het voormelde document voor dezelfde situaties de term “uitzonderlijke omstandigheden” gebruikt wordt. Het zou verkieslijk zijn om in het voormelde document duidelijkheidshalve een terminologie te gebruiken die identiek is aan deze gebruikt in artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke. Voorts zou het ook verkieslijk zijn om in de Nederlandse versie van het voormelde document de Franse term force majeure te vervangen door de Nederlandse term “overmacht” (die ook in artikel 16 gehanteerd wordt). Aangezien de teksten en documenten in verband met de onevenwichtstarieven, gepubliceerd op de website van Elia, waarnaar de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke verwijzen, moeten beschouwd worden als integraal deel uitmakend van de algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke, moet elke wijziging aangebracht aan deze teksten of documenten bijgevolg onverwijld ter kennis worden gebracht van de CREG, overeenkomstig artikel 6, §2, van het technisch reglement. Zo heeft Elia, bij haar brief van 22 maart 2004, de CREG in kennis gesteld van 37/41 een nieuwe ontwerptekst van het voormelde document, gewijzigd conform de eerder gemaakte opmerkingen. Een kopie van deze ontwerptekst is als bijlage bij de onderhavige beslissing gevoegd. Omdat de bedoelde wijzigingen nog moeten aangebracht worden aan de website zelf van Elia, zullen de bepalingen van artikel 16 van het contract slechts kunnen goedgekeurd worden op voorwaarde dat Elia, binnen de 7 dagen volgend op de datum waarop de onderhavige beslissing haar werd meegedeeld, deze aangepaste ontwerptekst op haar website heeft gepubliceerd. In uitvoering van artikel 10, §3, van het koninklijk besluit van 4 april 2001 betreffende de algemene tariefstructuur en de basisprincipes en procedures inzake de tarieven en de boekhouding van de beheerder van het nationaal transmissienet voor elektriciteit, dient Elia de door de CREG goedgekeurde tarieven onverwijld langs elektronische weg bekend te maken. Het spreekt voor zich dat de aldus op de website van Elia gepubliceerde tarieven en daarbijhorende uiteenzetting van de berekeningswijze en het toepassingsgebied van deze tarieven exact moeten overeenstemmen met de desbetreffende beslissing(
22. en)van de CREG. Indien er toch enige niet-conformiteit of onduidelijkheid zou vastgesteld worden in de door Elia in dit verband op haar website gepubliceerde documenten of teksten, dient uiteraard enkel rekening gehouden te worden met hetgeen uiteengezet is in de desbetreffende beslissing(
23. en)van de CREG daar enkel deze laatste geldingskracht kunnen hebben. Bovendien wil de CREG erop wijzen dat haar onderzoek van de documenten met verwijzing naar de onevenwichtstarieven gepubliceerd op de website van Elia, uiteraard niet de tarieven als zodanig betreft, aangezien die reeds haar goedkeuring kregen, maar wel de manier waarop ernaar verwezen wordt, waarop deze in werking gesteld worden, of nog de manier waarop de desbetreffende principes toegepast worden. Een goedkeuring van de bepalingen van artikel 16 van het contract van toegangsverantwoordelijke en vandaar ook van het document « Prijs voor onevenwicht 2004 », zou dus geen overlapping kunnen vormen met de goedkeuring van de onevenwichtstarieven. 41. Zoals reeds gesteld in de voorgaande beslissingen herhaalt de CREG dat het voor zich spreekt dat de toegangsverantwoordelijke, opdat er geen facturatie zou gebeuren van het onevenwichtstarief dat een penaliteit/stimulans bevat, (overeenkomstig de gemeenrechtelijke bewijsregeling) moet kunnen bewijzen dat het onevenwicht wel degelijk het gevolg is van overmacht, een noodsituatie, een fout van Elia of curtailment door Elia, en dat hij effectief alle redelijke middelen die hij te zijner beschikking heeft om zijn evenwicht te 38/41 realiseren, heeft aangewend. De CREG kan ermee instemmen dat, indien het door de toegangsverantwoordelijke geleverd bewijs Elia niet overtuigt, Elia het volledige onevenwichtstarief met inbegrip van de penaliteit/stimulans kan factureren. Ingeval van een kennelijke onenigheid tussen Elia en de toegangsverantwoordelijke in dit verband, staat het de partijen uiteraard steeds vrij dit geschil door de bevoegde rechter te laten beslechten. In haar brief van 1 december 2003 voegt Elia daar echter aan toe dat zij het niet-betalen van een dergelijke factuur steeds kan sanctioneren door een beroep te doen op de door de toegangsverantwoordelijke gestelde bankgarantie. De CREG dient daarbij op te merken dat Elia deze mogelijkheid inderdaad heeft maar zij toch enige voorzichtigheid aan de dag moet leggen bij het beroep doen op deze mogelijkheid indien de toegangsverantwoordelijke de desbetreffende factu(u)r(
24. en)voor de rechtbank betwist. Een uiterste voorzichtigheid is in dat geval geboden wanneer de toegangsverantwoordelijke in dergelijk geval van goede wil getuigt en de desbetreffende factu(u)r(
25. en)met uitzondering van de betwiste penaliteit/stimulans wel betaald heeft. Ook zou de CREG het zeer weten te appreciëren indien Elia, wanneer een toegangsverantwoordelijke haar voor de rechtbank daagt wegens een betwisting over de vraag of er al dan niet overmacht, een noodsituatie, een fout van Elia of curtailment door Elia, in het spel is, de betrokken toegangsverantwoordelijke eerst zou uitnodigen de betrokken factu(u)r(
26. en)exclusief de penaliteit/stimulans te betalen alvorens te overwegen beroep te doen op de bankgarantie. Indien de toegangsverantwoordelijke spontaan, dan wel op verzoek van Elia zijn factu(u)r(
27. en)exclusief de penaliteit/stimulans honoreert, zijn de kosten die Elia heeft opgelopen tengevolge van het onevenwicht, aan haar vergoed en ziet de CREG geen reden waarom Elia met eenzijdige dwang (dit is via een beroep op de bankgarantie) de toegangsverantwoordelijke zou moeten verplichten onmiddellijk de penaliteit/stimulans te betalen. De CREG is van mening dat het in dit geval wenselijk is dat Elia de uitspraak van de rechter in laatste instantie afwacht en, zo dit nodig zou blijken, pas tot een gedwongen inning van de penaliteit/stimulans (dit is via aanwending van de bankgarantie) over te gaan indien de rechter in laatste instantie beslist heeft dat de toegangsverantwoordelijke de penaliteit/stimulans verschuldigd is. Artikel 18 42. Volledigheidshalve wijst de CREG erop dat voor het louter overmaken van (meet)gegevens waarover Elia beschikt in het kader van haar taak het net te beheren, geen bijkomende vergoedingen mogen aangerekend worden buiten de gereguleerde tarieven. De kosten die betrekking hebben op het verwerven, verzamelen en behandelen van meet- en telgegevens door Elia zijn immers reeds vervat in de gereguleerde tarieven. De CREG ziet 39/41 overigens niet in hoe het louter overmaken aan de toegangshouders van (meet)gegevens waarover Elia reeds beschikt in het kader van haar taak het net te beheren, substantiële bijkomende kosten voor Elia zou kunnen meebrengen. Haar inziens kan dit slechts om zeer beperkte bijkomende kosten gaan. Verder verheugt de CREG zich erover dat Elia er momenteel aan werkt om de terbeschikkingstelling van deze gegevens aan de netgebruikers te informatiseren om aldus, onder andere, de (nu al lage) kostprijs ervan verder te drukken. Artikel 21.1. 43. Bij dit artikel herhaalt de CREG dat zij, zoals reeds uiteengezet in paragrafen 6 en 7 van deze beslissing, van mening is dat alle bepalingen van het contract van toegangsverantwoordelijke algemene voorwaarden zijn die, overeenkomstig artikel 6, §1, van het technisch reglement, onderworpen zijn aan de goedkeuring van de CREG, evenals elke wijziging aan deze algemene voorwaarden onderworpen is aan de goedkeuring van de CREG. Bijlage 1 44. De CREG wijst erop dat de onderhavige beslissing de goed- of afkeuring van de allocatiemechanismen op de koppelverbindingen, overeenkomstig artikel 183, §2, van het technisch reglement, onverlet laat. De CREG wenst immers niet vooruit te lopen op de resultaten van haar onderzoek, overeenkomstig artikel 183, § 2, van het technisch reglement, van de methodes voor de toekenning van de beschikbare capaciteit aan de toegangsverantwoordelijken van energie-uitwisselingen met de buitenlandse netten die Elia bij haar brief van 16 april 2003 ter goedkeuring aan de CREG heeft voorgelegd. In afwachting van deze resultaten, doet de CREG derhalve geen uitspraak over de bepalingen vervat in bijlage 1 in de mate dat zij de hiervoor bedoelde methodes in contractuele bepalingen vertalen. Het is evident dat, indien de toepassing van artikel 183, § 2, van het technisch reglement niet zou resulteren in een goedkeuring van deze bestaande methodes, niet alleen de methodes zelf, maar ook de bepalingen van het contract van toegangsverantwoordelijke zullen moeten worden aangepast aan de wijzigingen die desgevallend zullen moeten worden aangebracht aan deze methodes om de goedkeuring van de CREG met toepassing van artikel 183, § 2, van het technisch reglement te krijgen. 40/41 BESLUIT Gelet op de hiervoor uiteengezette redenen beslist de CREG, met toepassing van artikel 6 van het technisch reglement, de bijgevoegde algemene voorwaarden van het contract van toegangsverantwoordelijke die haar door Elia op 2 maart 2004 werden voorgelegd goed te keuren, op voorwaarde dat de in paragraaf 40 van deze beslissing uiteengezette wijzigingen worden aangebracht aan het op de website van Elia gepubliceerde document “Prijs voor onevenwicht 2004” (waarvan een kopie als bijlage bij deze beslissing gevoegd is), en dit conform de ontwerptekst die door Elia op 22 maart 2004 ter kennis gesteld werd van de CREG (waarvan eveneens een kopie als bijlage bij de onderhavige beslissing gevoegd is), en dat Elia de aldus aangepaste tekst van dit document binnen de zeven