Koninklijk besluit tot wijziging van het koninklijk besluit van 5 maart 1990 betreffende de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden

4 FEBRUARI

1. - Koninklijk besluit tot wijziging van het koninklijk besluit van 5 maart 1990 betreffende de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden VERSLAG AAN DE KONING Sire, Het ontwerp van koninklijk besluit dat wij de eer hebben Uwe Majesteit voor te leggen beoogt de toepassing van de inkomensgrens van alleenstaande gerechtigde voor een samenwonende gerechtigde wanneer deze inwoont of gaat inwonen bij bloed- of aanverwanten in de eerste of tweede graad of wanneer voornoemde bloed- of aanverwanten bij hem inwonen of gaan inwonen. Dit gebeurt in twee fazen. In de eerste faze die gaat van 1 oktober 1998 tot 31 december 1999 wordt het gemiddelde van de grens voor een alleenstaande gerechtigde en de grens voor een samenwonende gerechtigde toegepast. In een tweede faze, vanaf 1 januari 2000, wordt de grens voor een alleenstaande gerechtigde toegepast. Er werd rekening gehouden met de opmerkingen die de Raad van State heeft gemaakt in zijn advies van 1 december
2. Indien dit niet het geval is, wordt dat uitdrukkelijk vermeld bij de commentaar van het artikel zelf. COMMENTAAR BIJ DE ARTIKELEN Artikel 1 Dit artikel voert concreet in één bepaling de bedoeling van het onderhavig koninklijk besluit uit door tussen het tweede en het derde lid van artikel 4, § 1, van het koninklijk besluit van 5 maart 1990 betreffende de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden een nieuw lid in te voegen. Tegelijkertijd worden een aantal vormelijke wijzigingen aangebracht noodzakelijk geworden door de invoeging van een nieuw lid. Artikel 2 cfr. art. 1, tweede lid. Artikel 3 Dit artikel bevat een overgangsbepaling en bepaalt niet het toepassingsgebied van dit koninklijk besluit. Er werd geen rekening gehouden met de opmerking van de Raad van State dat het hier om een wijzigende bepaling gaat die niet autonoom in een afzonderlijk artikel dient opgenomen te worden. Het gaat hier immers niet om een wijzigende bepaling maar om een overgangsbepaling waarvan de bedoeling is dat de gehandicapten geen nieuwe aanvraag moeten indienen. Indien deze bepaling in de tekst van artikel 4 van het koninklijk besluit van 5 maart 1990 zou opgenomen worden wordt het toepassingsgebied beperkt tot degenen die op 1 oktober 1998 recht hadden wat ook niet de bedoeling is. Artikel 4 Dit artikel bevat de klassieke uitvoeringsformule. Wij hebben de eer te zijn, Sire, van Uwe Majesteit de zeer eerbiedige en zeer getrouwe dienaar, De Minister van Volksgezondheid, M. COLLA De Staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie, J. PEETERS ADVIES VAN DE RAAD VAN STATE De Raad van State , afdeling wetgeving, derde kamer, op 6 juli 1998 door de Staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie verzocht hem van advies te dienen over een ontwerp van koninklijk besluit « tot wijziging van het koninklijk besluit van 5 maart 1990 betreffende de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden », heeft op 1 december 1998 het volgende advies gegeven : STREKKING EN RECHTSGROND
3. Artikel 7, § 1, van de wet van 27 februari 1987Relevante gevonden documenten type wet prom. 27/02/1987 pub. 18/10/2004 numac 2004000528 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de tegemoetkomingen aan gehandicapten Duitse vertaling sluiten betreffende de tegemoetkomingen aan gehandicapten bepaalt dat het bedrag van de tegemoetkomingen wordt verminderd met het bedrag van het inkomen van de gehandicapte, van diens echtgenoot of van de persoon met wie hij een huishouden vormt, dat meer beloopt dan de door de Koning bij in Ministerraad overlegd besluit te bepalen grenzen.Die grenzen kunnen verschillen, onder meer, naargelang de gerechtigde persoon alleenstaande of samenwonende is. Bij artikel 7, § 3, ingevoegd bij de wet van 22 februari 1998Relevante gevonden documenten type wet prom. 22/02/1998 pub. 03/03/1998 numac 1998021087 bron diensten van de eerste minister Wet houdende sociale bepalingen sluiten houdende sociale bepalingen, wordt aan de Koning machtiging gegeven om, in afwijking van de voornoemde bepaling van paragraaf 1, bij in Ministerraad overlegd besluit te bepalen volgens welke modaliteiten de grens voor een alleenstaande gerechtigde kan worden toegepast op een samenwonende gerechtigde die bij bloed- of aanverwanten in de eerste of de tweede graad inwoont of gaat inwonen of wanneer dezen bij hem inwonen of gaan inwonen. Het voor advies voorgelegde ontwerp van koninklijk besluit beoogt uitvoering te geven aan dat artikel 7, §
4. Daartoe worden wijzigingen aangebracht in het koninklijk besluit van 5 maart 1990 betreffende de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden, inzonderheid in artikel 4, § 1, van dit besluit Uit het ontwerp blijkt dat de stellers ervan aan de genoemde wetsbepaling uitvoering willen geven in twee fasen. Van 1 oktober 1998 tot 31 december 1999 wordt de inkomensgrens voor wat betreft de beoogde categorie van samenwonende gerechtigde opgetrokken tot het niveau dat overeenstemt met het gemiddelde van de inkomensgrens voor de alleenstaande gerechtigden en van de inkomensgrens van de samenwonende gerechtigden. Vanaf 1 januari 2000 wordt deze inkomensgrens verhoogd tot het niveau van de inkomensgrens voor alleenstaande gerechtigden.
5. De vraag rijst of artikel 7,§ 3, van de wet van 27 februari 1987Relevante gevonden documenten type wet prom. 27/02/1987 pub. 18/10/2004 numac 2004000528 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de tegemoetkomingen aan gehandicapten Duitse vertaling sluiten een voldoende rechtsgrond biedt voor een dergelijke regeling.Immers, door genoemde wetsbepaling wordt aan de Koning de bevoegdheid gegeven om voor de bedoelde (bijzondere) categorie van samenwonende gerechtigden toepassing te maken van de inkomensgrens die geldt voor een alleenstaande, en om de modaliteiten daarvan te bepalen. In het ontworpen besluit wordt evenwel voor deze categorie van de gerechtigden, althans tijdens een eerste fase tot 31 december 1999, toepassing gemaakt van een in de wet niet genoemde inkomensgrens, namelijk deze van het gemiddelde van de inkomensgrenzen voor alleenstaanden en samenwonenden. Ofschoon aldus moet worden vastgesteld dat de tekst van artikel 7, § 3, van de wet van 27 februari 1987Relevante gevonden documenten type wet prom. 27/02/1987 pub. 18/10/2004 numac 2004000528 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de tegemoetkomingen aan gehandicapten Duitse vertaling sluiten, strikt genomen, aan de Koning niet de bevoegdheid geeft toepassing te maken van een andere inkomensgrens (met name een lagere inkomensgrens) dan de in de wet genoemde, kan de door het ontwerp gebruikte werkwijze te dezen nochtans aanvaard worden. Artikel 7, § 3, verplicht de Koning immers niet tot het nemen van de beoogde maatregel, maar bepaalt enkel dat de Koning de bedoelde maatregel kan nemen. Het voor advies voorgelegd ontwerp beoogt uiteindelijk uitvoering te geven aan die wetsbepaling, in een zin die er helemaal mee overeenstemt, met ingang van 1 januari 2000 (artikel 2 van het ontwerp). In een overgangsperiode, die niet geacht kan worden onredelijk lang te duren, wordt een regeling ingevoerd die, zonder helemaal met de bewoordingen van de wet te stroken, toch reeds gedeeltelijk aan de doelstelling van de wetgever beantwoordt (artikel 1 van het ontwerp). Mede gelet op het feit dat de wetgever zich ervan bewust was dat de uitvoering van de wet op budgettaire bezwaren kon stuiten