13 DECEMBER 2002. - Besluit van de Vlaamse regering betreffende de wijziging van het besluit van de Vlaamse regering van 21 december 1988 houdende de organisatie van de arbeidsbemiddeling en de beroep

§ 3

van dit artikel bedoelde bedrag bedraagt 50 % voor de risicowerknemers opgesomd onder 1°

1. a)tot
2. e)en 100 % voor de risicowerknemers bedoeld onder 1°
3. f). 2° de werknemers die met werkloosheid bedreigd worden :
4. a)in geval van collectief ontslag, na kennisgeving, aan de hand van de nominatieve lijst van de betrokken werknemers, aan de directeur van de subregionale tewerkstellingsdienst overeenkomstig de bepalingen van het koninklijk besluit van 24 mei 1976 betreffende het collectief ontslag;
5. b)ingeval van individueel ontslag, indien zij tegelijkertijd de volgende voorwaarden vervullen : - kennis gekregen hebben van de opzegging overeenkomstig de bepalingen van de wet van 3 juli 1978Relevante gevonden documenten type wet prom. 03/07/1978 pub. 03/07/2008 numac 2008000527 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de arbeidsovereenkomsten type wet prom. 03/07/1978 pub. 12/03/2009 numac 2009000158 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de arbeidsovereenkomsten sluiten betreffende de arbeidsovereenkomsten; - ingeschreven zijn op een nominatieve lijst die voor advies is voorgelegd aan, naargelang het geval, de ondernemingsraad, de syndicale afvaardiging, het comité voor preventie en bescherming op het werk of de vertegenwoordigers van de representatieve werknemersorganisaties;
6. c)de werknemers die behoren tot een onderneming in moeilijkheden.De Vlaamse minister bevoegd voor de beroepsopleiding bepaalt, na advies van het Beheerscomité, wat moet worden verstaan onder onderneming in moeilijkheden;
7. d)de werknemers die behoren tot een onderneming in herstructurering. De Vlaamse minister bevoegd voor de beroepsopleiding bepaalt, na advies van het Beheerscomité, wat moet worden verstaan onder onderneming in herstructurering.

§ 3

van dit artikel bedoelde bedrag bedraagt 100 %voor de werknemers opgesomd onder 2°

1. a)tot
2. c)en 50 % voor de werknemers bedoeld onder 2°
3. d); 3° de werknemers die behoren tot ondernemingen met niet meer dan 25 werknemers.

§ 3

van dit artikel bedoelde bedrag bedraagt 50 %voor de ondernemingen met minder dan 10 werknemers en 25 % voor de ondernemingen met 10 tot 25 werknemers.

§ 3

van dit artikel bedoelde bedrag wordt niet toegekend wanneer het Beheerscomité bepaalt dat het ondernemingen betreft die kunstmatige afsplitsingen of filialen zijn van grotere ondernemingen; 4° de werknemers die om medische redenen hun huidige functie niet langer kunnen uitoefenen.De medische ongeschiktheid van deze werknemers moet worden erkend door een arbeidsgeneesheer, zoals bepaald in artikel 146bis tot quater van het ARAB.

§ 3van dit artikel bedoelde bedrag bedraagt 100 %.

§ 4bis . Indien de werkgever binnen de 5 jaar, te rekenen vanaf het afsluiten van de overeenkomst tot opleiding, overgaat tot collectief ontslag zonder naleving van de in het volgende lid opgesomde informatie- en raadplegingsprocedures, dient de werkgever de op basis van artikel 89, § 4, 1°, 2°

1. c)en
2. d)en 3° en 4° ontvangen tegemoetkoming aan de Dienst terug te storten. Het Beheerscomité regelt de nadere modaliteiten van deze terugvordering. Onder informatie- en raadplegingsprocedures wordt verstaan, de procedures bedoeld in : 1° de artikelen 3, 7 en 11 van de CAO nummer 9 van 9 maart 1972 houdende ordening van de in de Nationale Arbeidsraad gesloten nationale akkoorden en collectieve arbeidsovereenkomsten betreffende de ondernemingsraden, algemeen verbindend verklaard bij koninklijk besluit van 12 september 1976;2° artikel 6 van CAO nummer 24 van 2 oktober 1975 betreffende de procedure tot inlichting en raadpleging van de werknemersvertegenwoordiging met betrekking tot het collectief ontslag, algemeen verbindend verklaard bij koninklijk besluit van 21 januari 1976;3° de artikelen 6 tot 8 van het koninklijk besluit van 24 mei 1976 betreffende het collectief ontslag;4° de artikelen 4 en 37 van CAO nummer 62 van 6 februari 1996 betreffende de instelling van een Europese Ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, algemeen verbindend verklaard bij koninklijk besluit van 22 maart 1996 en artikel 66 van de wet van 13 februari 1998 houdende bepalingen tot bevordering van de tewerkstelling. § 5. Ondernemingen of groeperingen van ondernemingen kunnen geheel of gedeeltelijk vrijgesteld worden van de betaling van de opleidingskosten van hun werknemers mits het afsluiten van een samenwerkingsovereenkomst met de Dienst onder goedkeuring van de Vlaamse minister bevoegd voor de beroepsopleiding. De graad van vrijstelling wordt door het Beheerscomité bepaald à rato van de inbreng van de ondernemingen of de groeperingen van ondernemingen, zoals vermeld in de samenwerkingsovereenkomst. » Art. 2.In hetzelfde besluit wordt een artikel 89bis ingevoegd dat luidt als volgt : « § 1. De regelgeving vervat in artikel 89, § 4 valt onder de toepassing van de de minimissteun zoals vervat in de Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de de minimissteun en de eventuele latere wijzigingen van deze verordening. Het totaalbedrag van de de minimissteun die is verleend aan één onderneming mag niet hoger zijn dan 100.000 euro over een periode van drie jaar. Dat plafond is van toepassing ongeacht de vorm van de steun en ongeacht het daarmee beoogde doel. De relevante periode van drie jaar is van verschuivende aard zodat bij elke verlening van de de minimissteun, het totaalbedrag van de de minimissteun die gedurende de voorgaande drie jaar is verleend, in aanmerking moet worden genomen. De toekenning van de vermindering zoals bepaald in artikel 89, § 4, is verbonden aan de voorwaarde dat de onderneming de verbintenis aangaat dat ze met de steun het plafond vermeld in de Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van artikel 87 en 88 van het EG-Verdrag op de de minimissteun, niet zal overschrijden. § 2. De regelgeving vervat in artikel 89, § 4 valt onder de toepassing van de Verordening (EG) nr. 68/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-verdrag op de opleidingssteun, gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese gemeenschappen van 13 januari 2002, en de eventuele latere wijzigingen van deze verordening. » De tegemoetkoming op basis van de percentages in artikel 89, § 4, worden in de toepassing van deze regelgeving beperkt tot de toegelaten steunintensiteit én het maximumbedrag van euro 1 mio zoals vermeld in artikel 5 van de Europese Verordening. De onderneming moet op eenvoudig verzoek de totale kost van het opleidingsproject aan de dienst laten kennen. Art. 3.Titel III, Hoofdstuk II, Afdeling 2 - Samenwerkingscentra, van hetzelfde besluit wordt opgeheven. De bepalingen van artikel 107 en artikel 109 blijven van toepassing op de samenwerkingscentra die, op het ogenblik van inwerkingtreding van dit besluit, met toepassing van het besluit van 21 december 1988 houdende de organisatie van de arbeidsbemiddeling en de beroepsopleiding, werden opgericht. De bepalingen van artikel 107 blijven van toepassing op de erkende centra bedoeld in artikel 110 van het besluit van 21 december 1988 houdende de organisatie van de arbeidsbemiddeling en de beroepsopleiding. Art. 4.Dit besluit treedt in werking op 1 januari 2003 en is van toepassing op elke overeenkomst die wordt afgesloten vanaf deze datum. Art. 5.De Vlaamse minister bevoegd voor de Werkgelegenheid is belast met de uitvoering van dit besluit. Brussel, 13 december 2002. De minister-president van de Vlaamse regering, P. DEWAEL De Vlaamse minister van Werkgelegenheid en Toerisme, R. LANDUYT