Koninklijk besluit tot vaststelling van de organisatie van de arrondissementele bureaus gerechtskosten en de procedure volgens dewelke gerechtskosten

15 DECEMBER

1. - Koninklijk besluit tot vaststelling van de organisatie van de arrondissementele bureaus gerechtskosten en de procedure volgens dewelke gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten worden toegekend, geverifieerd, betaald en teruggevorderd VERSLAG AAN DE KONING Sire, Algemeen De wet van 23 maart 2019Relevante gevonden documenten type wet prom. 23/03/2019 pub. 19/04/2019 numac 2019011850 bron federale overheidsdienst justitie Wet betreffende de gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten en tot invoeging van een artikel 648 in het Wetboek van strafvordering type wet prom. 23/03/2019 pub. 04/04/2019 numac 2019040586 bron federale overheidsdienst justitie Wet tot invoering van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen en houdende diverse bepalingen sluiten betreffende de gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten en tot invoeging van een artikel 648 in het Wetboek van strafvordering schept een wettelijk kader in de materie van de gerechtskosten in strafzaken. Thans zijn alle concrete regels terzake terug te vinden in het Algemeen reglement op de gerechtskosten in strafzaken van 28 december 1950 (hierna `K.B. van 1950'), dat in de loop der jaren veelvuldig is gewijzigd. Bovendien is het naar aanleiding van het opstellen van nieuwe, actuelere tarieven voor bepaalde professionele groepen grote lacunes gaan vertonen. De nieuwe wet vereist dat alle formaliteiten die gepaard gaan met het geven van opdrachten, het uitvoeren ervan, het indienen van het eindproduct bij de opdrachtgever, diens goedkeuring, de verificatie van de juistheid van de ingediende kostenstaten, en de uiteindelijke betaling daarvan, worden herzien. De wet verleent aan de Koning machtiging tot het nemen van uitvoeringsbesluiten m.o.o. de verdere uitwerking van de voormelde punten. De wet moet zo snel mogelijk in werking kunnen treden om een einde te maken aan: - de grote versnippering van de nu bevoegde diensten die op het terrein verantwoordelijk zijn voor de behandeling van de dossiers, evenals de daarmee gepaard gaande versnippering van de competentie inzake deze technisch zeer complexe materie; - de achterstand die op dat niveau nog bestaat in de betalingen; - het soms grote onderlinge verschil in behandelingswijze van de ingediende kostenstaten, te wijten aan het volgen van een uiteenlopend intern beleid (zowel op het vlak van personeel en organisatie, als van interpretatie van deze regelgeving, en de concrete toepassingwijze ervan). Om de voormelde redenen is het onontbeerlijk om op korte termijn de nodige uitvoeringsbepalingen te nemen die verband houden met de nieuwe organisatiestructuur en de nieuwe procedures waarin garanties voor de prestatieverleners zijn ingebouwd. Zij krijgen onder meer recht op de naleving door de overheid van betalingstermijnen. Dit besluit handelt niet over tarieven, die in tariefbesluiten moeten opgenomen worden. Er wordt m.a.w. geopteerd voor een hervorming in twee fasen: - Een nieuwe basiswet en het ontwerp van uitvoeringsbesluit houdende de uitwerking van de te volgen procedure vanaf de formulering van de opdracht tot de betaling van de vergoeding aan de prestatieverlener; - De herziening van de tarieven. Daarbij zullen sommige tariefbepalingen in het K.B. van 1950 en in de tariefschaal in bijlage ervan, nog blijven gelden tot ze uitdrukkelijk worden vervangen door afzonderlijke tariefbesluiten voor bepaalde beroepsgroepen. Zo zal het oude K.B. van 1950 stilaan van al zijn overblijvende inhoud worden ontdaan, tot het in zijn geheel kan worden opgeheven. Dit ontwerp omvat een groot aantal regelgevende bepalingen, die kunnen worden ingedeeld in een drietal categorieën: - structureel-organisationele bepalingen m.b.t. de samenstelling en de werkwijze van de bevoegde diensten; - procedureregels; - bestuursrechtelijke bepalingen over de praktische afhandeling van de betaling van de kostenstaten. Het voorliggende ontwerp bevat m.a.w. alleen maatregelen die toelaten de volgende onderdelen van de hervorming te realiseren : - het oprichten en organiseren van moderne, klantvriendelijke, efficiënt werkende en met voldoende competent personeel en performante informatica uitgeruste taxatie- en vereffeningsbureaus; - voorzien in vlotte, overzichtelijke processen; - het stroomlijnen van de werkwijze en het beleid van de arrondissementele bureaus gerechtskosten die zullen worden geïnstalleerd in de hoofdzetels van elk gerechtelijk arrondissement. Overzicht van de nieuwe procedure De wet voorziet in vier verschillende varianten van de procedure voor het vorderen van de tussenkomst van een prestatieverlener en de behandeling van kostenstaten. Als standaardprocedure geldt de digitale, die op veel punten een grote vooruitgang betekent. Ze laat toe om, voor zover dat mogelijk is, digitaal te werken en op die manier te besparen op papierwerk en archiefruimte. Om de contuinuiteit van de werkprocessen te allen tijde te garanderen, wordt ook voorzien in een papieren procedure, die in gevallen van overmacht kan worden toegepast. Tot slot zijn er bepaalde doelgroepen, die dermate karakteristiek te werk gaan, dat hen een aangepaste werkwijze kan worden toegestaan. Dit zijn vooreerst de telecomoperatoren, die het hele jaar door en soms parallel een reeks opdrachten uitvoeren waarvan de aard steeds dezelfde is, namelijk het opsporen en afluisteren van allerlei vormen van telecommunicatie. Ook de tolken, die vaak een grote hoeveelheid opdrachten na elkaar uitvoeren, werken op een heel specifieke manier. De eerste stap in de procedure is de vordering van een prestatieverlener door een magistraat-opdrachtgever (eventueel doorgegeven via een politie- of inspectiedienst). De betrokken magistraat of het betrokken lid van een politie- of inspectiedienst belast met het onderzoek van een strafdossier dient vanaf nu zijn vordering te doen op een hem daartoe beschikbaar gesteld standaard modelformulier, met een aantal rubrieken, die moeten worden ingevuld ten behoeve van de behandelende diensten. Hij zal door de vorm van het model, dat ter beschikking zal worden gesteld na de publicatie van het voorliggend besluit, ook worden gestimuleerd om zijn vordering voortaan gedetailleerd op te stellen. Daarbij hoort een vermelding van de precieze opdracht, die toelaat gerichter te werken. Verder zal er een uiterste uitvoeringsdatum moeten worden vermeld waarop het resultaat van de opdracht moet worden overgemaakt. Op het modelformulier zullen ook opties worden vermeld, om boven elke twijfel aan te duiden of er extra betalende opties worden gewenst. Tot slot zal er worden gevraagd de naam van de gewenste deskundige, vertaler of tolk in te vullen en daarbij te vermelden of die zich mag laten vervangen of bijstaan door een collega. De modellen voor de vorderingen zullen per beroepscategorie met gelijkaardige kenmerken worden opgesteld. De prestatieverlener zal na uitvoering van zijn opdracht een goedkeuring of afkeuring krijgen van de prestatie of het resultaat ervan. Ingeval van goedkeuring zal de prestatieverlener een kostenstaat moeten indienen om vergoed te worden volgens het officieel tarief in strafzaken. Ook van dit document zullen, opnieuw per beroepscategorie, standaardmodellen worden opgesteld. Een belangrijk verschil met de huidige procedure is dat de betrokken prestatieverlener zijn kostenstaat zal moeten indienen bij het taxatiebureau in het arrondissement van de bevoegde rechtbank. Het resultaat van zijn opdracht stuurt hij echter nog steeds naar de opdrachtgever, die niet meer verantwoordelijk is voor de taxatie ervan, en enkel nog zijn goedkeuring van de prestatie of het resultaat ervan moet geven. De nieuwe procedure wordt geënt op de principes van het begrotings- en boekhoudproces beschreven in de wet van 22 mei 2003Relevante gevonden documenten type wet prom. 22/05/2003 pub. 03/07/2003 numac 2003003367 bron federale overheidsdienst budget en beheerscontrole en federale overheidsdienst financien Wet houdende organisatie van de begroting en van de comptabiliteit van de federale Staat sluiten. Wanneer de gerechtskosten volledig verwerkt zullen worden in de boekhoudapplicatie van de Staat, wordt ook de PO-nummer een vereist referentiepunt, dat toelaat de vordering en de kostenstaat met elkaar te verbinden. De adviezen van het College van Hoven en Rechtbanken en van het College van het Openbaar Ministerie werden volledig verwerkt in de voorliggende tekst. Indien het advies slechts verduidelijking vereiste, werd deze in dit verslag opgenomen. Aan het advies van de Gegevensbeschermingsautoriteit werd in afdeling 2 van hoofdstuk 1 beantwoord. Enkel op punt 25 uit het advies werd niet ingegaan. Het is wel degelijk proportioneel om deze elementen te vragen om een dossier te identificeren in sommige gevallen. Verder worden deze gegevens alleen gevraagd indien er géén unieke code van de vordering bestaat. Tevens worden al deze gegevens enkel door bevoegde rechterlijke instanties en de bevoegde ambtenaar behandeld. Met betrekking tot punt 26 werd verduidelijkt in art. 11 dat het verslag geraadpleegd mag worden door de bureaus in de in dit artikel beschreven gevallen. Artikelsgewijze bespreking Artikel 1 Deze bepaling bevat enkele definities van vaak in het besluit gebruikte begrippen. Artikelen 2 t.e.m. 5 Deze bepalingen beantwoorden aan het advies van de Gegevensbeschermingsautoriteit. Artikel 6 Uit het gegeven overzicht blijkt dat het centraal bureau gerechtskosten een leidende rol speelt waar het gaat over de interpretatie van en de toepassing van de regelgeving op concrete gevallen. Met `gepaste bestuurlijke maatregelen' worden in de eerste plaats algemene maatregelen bedoeld, zoals de stroomlijning van de organisatie en interne taakverdeling, de interpretatie van bepaalde elementen omtrent de bestaande procedure, of een zekere vorm van controle. Daarnaast ook de aanzet tot individuele maatregelen, zoals de dringende aanbeveling de betrokkene te ontbieden voor een extra functioneringsgesprek. Individuele maatregelen worden bedoeld als het gaat om dringende voorlopige maatregelen in afwachting van een uitspraak van het tuchtcollege. Uiteraard mag de communicatie tussen het centraal bureau gerechtskosten en de arrondissementele bureaus geen eenrichtingsverkeer zijn. Naar aanleiding van een vraag kan het centraal bureau gerechtskosten het ook nodig of nuttig vinden eerst de mening van de arrondissementele bureaus te kennen, of hen te vragen of ze worden geconfronteerd met eenzelfde problematiek, en wat hun benadering is. Artikelen 7 en 8 Deze bepalingen behoeven geen commentaar. Artikel 9 Dit hoofdstuk is te lezen als een schematische, chronologische beschrijving van de stappen in de procedure volgens de nieuwe digitale methode. Aldus stelt de magistraat of de onderzoeker een vordering op, die digitaal zal worden bezorgd aan een prestatieverlener. Daartoe zal een verplicht te gebruiken modelformulier ter beschikking worden gesteld door de minister van Justitie. Het belang van deze standaardisering moet niet worden onderschat: er zal meer duidelijkheid zijn en de opdrachtgevers zullen bewust moeten kiezen tussen de wettelijk mogelijke opties. Dit kan tevens budgettair voordelig zijn, aangezien de opdracht van de prestatieverlener duidelijk beschreven wordt. Daarnaast zal er een vak zijn, waarin de termijn waarbinnen de taak moet zijn vervuld, moet worden aangegeven. Hetzelfde geldt voor de vermelding van het toepasselijke tarief. Door de aanwezigheid van in te vullen rubrieken op het modelformulier, wordt een daling van het aantal fouten beoogd. Artikel 10 Waar vroeger de vorderende magistraat ook verantwoordelijk was voor het verdere verloop van de verwerking, stopt die verantwoordelijkheid nu bij de goedkeuring van het gewenste eindresultaat. Het is belangrijk hier te vermelden dat de goed- of afkeuring door de opdrachtgever voldoende snel moet gebeuren, gelet op het feit dat de prestatieverlener zijn kostenstaat binnen zes maanden moet kunnen indienen, samen met de goedkeuring. De opdrachtgever maakt gebruik van een goedkeuringsfiche waarvan het model in een ministerieel besluit zal worden vastgelegd. Om de opdrachtgevers verder te sensibiliseren voor het belang van deze administratieve taak, worden herinneringen toegestuurd per e-mail. Artikel 11 Het taxatiebureau wordt de plaats waar alle kostenstaten samenkomen voor controle en waar, indien nodig, contact plaatsvindt met de prestatieverlener over te corrigeren gegevens en over de bedragen waarop hij recht heeft of meent te hebben. Na de controle van de kostenstaat op volledigheid en juistheid, kan de goedkeuring volgen. Dit is de zogeheten "begroting" of taxatie van de kostenstaat, anders gezegd de waardebepaling. Er kunnen ook correcties nodig zijn, en in principe moeten deze worden gedaan door de opsteller ervan. Voor kleine aanpassingen, zoals aanvulling van gegevens of herstel van kleine rekenfouten, is dit niet per se nodig en kan ook per e-mail het akkoord van de prestatieverlener met die correctie worden gevraagd. Ook onderhandelingen zijn mogelijk. Zowel na mislukking van die onderhandelingen als indien geen gebruik wordt gemaakt van deze mogelijkheden, staat de toegang tot de beroepsprocedure open. Artikel 12 Na goedkeuring van de kostenstaat door het taxatiebureau, loopt de procedure verder bij het vereffeningsbureau. Daar wordt de controle die door het taxatiebureau is gedaan, niet herhaald, maar aangevuld met de driepuntscontrole (1° ) en andere controles (2° en 3° ) om fouten te vermijden. De bijzondere modaliteiten (4° ) waarmee bij de betaling eventueel rekening wordt gehouden, zijn afwijkende regels bij internationale betalingen en bij betalingen aan de schuldeisers in geval van derdenbeslag op de inkomsten van de prestatieverlener. Ook hier is afkeuring van de kostenstaat nog mogelijk wanneer er wordt vastgesteld dat het taxatiebureau een fout niet heeft opgemerkt of een kostenstaat heeft begroot voor iets wat geen gerechtskost is. In dat geval keert de kostenstaat terug naar het taxatiebureau voor correctie en eventueel beroep. Artikel 13 Deze bepaling bevat de gegevens die moeten worden ingevuld om een vordering geldig te maken. Bij die gegevens wordt het notitienummer van de betrokken strafzaak bij het openbaar ministerie vermeld. Momenteel is dit het meest universele kenmerk dat de meeste gegevens bevat. Artikelen 14 tot en met 17 Dit zijn de tegenhangers van de artikelen 10 tot
2. Het bijzondere is dat deze procedure eveneens van toepassing is op de tolken, die via de prestatiefiche hun prestaties bewijzen. De prestatiefiche is een document dat reeds bij het verschijnen van het tariefbesluit voor de vertalers en tolken, eind 2016, was aangekondigd, en als afzonderlijk standaardmodel zal worden bekendgemaakt in een ministerieel besluit. Hier kan zich de situatie voordoen, dat een tolk die woont aan de ene kant van de taalgrens, maar meestal werkt aan de andere kant daarvan, een kostenstaat indient op het bureau dat het dichtst bij zijn woonplaats is gelegen, in de ene taal, terwijl daarop (ook) prestaties staan vermeld, of zelfs uitsluitend prestaties staan vermeld, gedaan in arrondissementen van een andere taalregime. Hier gelden de wetten op het gebruik van de talen in bestuurszaken van 18 juli 1966 (hierna afgekort als S.W.T.): elke burger heeft het recht om in zijn eigen taal te worden geholpen bij federale overheidsdiensten en hun lokale afdelingen. Deze diensten worden beschouwd als centrale diensten, nl. deze waarvan de werkkring het gehele land bestrijkt en waarvan leiding uitgaat. De centrale diensten maken voor hun betrekkingen met de particulieren overeenkomstig art. 41, § 1, S.W.T. gebruik van die van de drie talen waarvan de betrokkenen zich hebben bediend. De centrale diensten zijn daartoe overeenkomstig art. 43 S.W.T. gesplitst in eentalige eenheden en de ambtenaren zijn ingedeeld in taalkaders. Een kostenstaat van een tolk die wordt ingediend in een andere landstaal dan de taal van de woonplaats kan bijgevolg op grond van deze bepalingen geen probleem opleveren en mag in elk geval niet worden geweigerd. In de praktijk kan een kostenstaat verwerkt worden aan de hand van een blanco exemplaar in de andere taal. Artikelen 18 tot 24 Nog specifieker en een stuk technischer is de bijzondere procedure te volgen door de telecomoperatoren. De bepalingen behoeven geen verdere commentaar. Artikelen 25 tot 27 Dit hoofdstuk voert een nieuwe beroepsprocedure in tegen beslissingen over kostenstaten, ingeval de gevraagde bedragen worden geweigerd, gewijzigd of verminderd. Het betreft een gewone bestuursrechtelijke procedure. Het beroep moet worden ingediend bij de directeur-generaal Rechterlijke Organisatie van de Federale Overheidsdienst Justitie, die een bestuurlijke, gemotiveerde beslissing neemt nadat de prestatieverlener en de vertegenwoordiger van het taxatiebureau hun standpunt hebben uiteengezet. Samengevat zijn het de gewone regels van het bestuursrechtelijk toezicht die hier van toepassing zijn. Artikelen 28 en 29 De vergoedingen voor de prestaties geleverd in opdracht van de gerechtelijke overheid worden in sommige gevallen de facto beschouwd als beroepsinkomsten. Hun indexering is bijgevolg logisch en al sinds geruime tijd een wettelijke verplichting. De indexering gebeurt op basis van de afgevlakte gezondheidsindex. Er is voorgeschreven dat dit elk jaar in januari gebeurt. Het gaat immers over de uitvoering van een wettelijke plicht, en het nalaten ervan zou ongelijkheid in de hand werken. Artikel 30 In diezelfde logica worden ook de verplaatsingskosten jaarlijks geïndexeerd. Artikel 31 Dit artikel behoeft geen commentaar. Artikel 32 In hoofdstuk 8 staan enkele algemene regels, geldig voor alle prestatieverleners. Die worden voor de toepassing van dit besluit meestal ingedeeld in drie groepen: - verleners van een technische handeling, die een bepaalde opleiding en ervaring vereist, die evenwel niet van die aard is dat delegatie van de opdracht verhinderd is; - verleners van prestaties als vertaler en tolk, ingeschreven in het nationaal register dat een kwaliteitscontrole garandeert; - deskundigen met een heel persoonlijke kennis en ervaring, die niet toelaat aan onderlinge uitwisseling en delegatie te doen. Wat hun tarief betreft, is er vaak een tweedeling, tussen de minder persoonlijke, vooral technische prestaties, en de soms heel persoonlijke deskundigenonderzoeken. De eerste groep wordt vaak per prestatie betaald, de tweede per uur. Het tarief verduidelijkt steeds tot welk type de prestatie behoort. Bestaat er een tarief, dan is men verplicht dat te volgen. Bestaat er geen, dan is er geen absolute vrijheid voor de prestatieverlener dit zelf nader te bepalen. De begrippen die hier worden gebruikt, zouden geen aanleiding mogen geven tot onenigheid over hun betekenis of draagwijdte. Elk van de hier gebruikte termen, die niet nader is omschreven in de wet of het besluit, moet worden begrepen in zijn normale, meest voor de hand liggende betekenis. De begrippen, die vaak aanleiding hebben gegeven tot discussie zijn net de twee die hier moeten worden besproken. Een forfaitair tarief is een all-in tarief, dat de vergoeding vormt voor het geheel van een prestatie, met inbegrip van de voorbereiding, de benodigdheden, de administratie, de verplaatsingen en al wat er gewoonlijk komt kijken bij het aanschaffen van een bepaald goed of een bepaalde dienst. Hiertegenover staat het uurtarief, dat steeds minder wordt gebruikt. Het was vroeger wel de normale uitdrukking van een kostprijs voor een dienst. Er wordt met name een standaardprijs gekleefd op de tijd die door de prestatieverlener wordt besteed aan zijn opdracht. Men is steeds vaker geneigd om dit type tarieven te vervangen door forfaitaire. Toepassing van een uurtarief vereist een grote vertrouwensband. Als er voor een bepaalde opdracht geen enkel tarief bestaat, worden enkel de gepresteerde werkuren erkend als relevant gegeven. Daaraan moet een uurloon worden gekoppeld, dat in de schaal is opgenomen, bijgevolg telkens mee wordt geïndexeerd, en qua omvang afhangt van de activiteit van de betrokkene. Is hij universitair geschoold, dan geldt het basistarief, waaruit we kunnen afleiden dat het hier enkel kan gaan om deskundigen. Toeslagen zijn er voor wie daarnaast nog lesgeeft aan een universitaire instelling, de titel van gerechtsarts of -psychiater draagt, of die van professor. Dit systeem geldt dus enkel voor universitairen, en om misbruik te voorkomen, moeten ze in het bezit zijn van een erkend diploma van een in ons land gevestigde universiteit, en er ook lesgeven. Wie beweert eveneens recht te hebben op een toeslag op basis van zijn academisch verleden in het buitenland of aan een zogeheten privé-universiteit, moet bewijzen dat die gelijkstelling gegrond is. Artikel 33 Dit artikel bevat de nieuwe sanctie die wordt gesteld op het niet naleven van de afspraken omtrent de termijn waarbinnen het resultaat van de opdracht moet worden ingediend, en de termijn van zes maanden te rekenen vanaf de uitvoering of het afhandelen van de prestatie, die voortaan geldt om de kostenstaat in te dienen. Die sanctie is eenvoudig: het gedeeltelijk hernemen van de reeds bestaande bepaling inzake vermindering van het bedrag op de kostenstaat, in verhouding met het aantal kalenderdagen vertraging. Artikel 34 Deze bepaling wordt teruggebracht tot haar oorspronkelijk doel, en dat is in aanvaardbare gevallen een mogelijkheid bieden aan een prestatieverlener meer te betalen dan wat het officieel tarief toelaat. Vanzelfsprekend mag er niet lichtzinnig worden omgesprongen met deze mogelijkheid, want bij overmatig gebruik, is de budgettaire impact navenant. Dit is de reden waarom vereist is dat er voor de tariefoverschrijding voorafgaand toestemming moet worden verkregen. Voorbeelden van een aanvaardbare en verantwoorde overschrijding hebben meestal te maken met economische wetten: de vereiste deskundigheid is uiterst zeldzaam, wordt pas verworven na lange studies of jaren ervaring of kan uitsluitend worden aangeleerd in het buitenland. Dit kan ook het geval zijn door het feit dat er veel vraag en weinig aanbod is van de nodige kennis of bijvoorbeeld wanneer één van de bekendste experten ter zake al is aangesteld door een tegenpartij. In elk geval moet worden afgewogen of de gevraagde mate van overschrijding redelijk is en verantwoord in het licht van het belang van het dossier. Er moet nadruk worden gelegd op de noodzaak van onafhankelijke, neutrale en objectieve beoordeling volgens normen die een hoog niveau van beroepsbekwaamheid, inzicht in de materie, onkreukbaarheid en professionaliteit vereisen en leiden tot kwalitatief hoogstaande adviezen, die in ruime kring worden gewaardeerd. Artikel 35 Het ontwerp bevat geen lijst van de gerechtskosten in strafzaken, laat staan een volledige lijst ervan. Dat zou onmogelijk zijn omdat in principe alle kosten eventueel gerechtskosten kunnen zijn, mits dit gebeurt binnen de door de wet gestelde voorwaarden. In dit artikel wordt een lijst van kosten opgenomen, die niet vallen onder de wettelijke voorwaarden om als gerechtskosten te worden beschouwd. Anders gezegd: het zijn niet-gerechtskosten. Telkens is er niet voldaan aan een of meerdere voorwaarden om wél als gerechtskosten te kunnen worden beschouwd. Dit vloeit voort uit de formulering van de wet, die zegt dat de Koning de lijst mag maken van wat géén gerechtskosten zijn. Het 3° betreft het vervoer van minderjarige plegers van als misdrijven omschreven feiten, die in een gesloten gemeenschapsinstelling zijn geplaatst door een beslissing van de jeugdrechter, die zowel een echte straf kan zijn (na uithandengeving door de jeugdrechter, uitgesproken door de gewone strafrechter) of bij wijze van opvoedkundige of beschermende maatregel. Deze kosten kunnen nog slechts in welbepaalde gevallen worden beschouwd en betaald als gerechtskost. De voorwaarden worden dan ook duidelijk opgelijst. Het 8° betreft het geval van het aan de politie ter beschikking gestelde materiaal voor ademtesten. Dit is geen gerechtskost in tegenstelling tot het materiaal voor de opsporing van alcohol en drugs in bloed en urine. Het 10° betreft het opruimen van drugs, precursoren en afval van drugslabo's en -plantages, zowel ter plaatse, als dit nodig en wenselijk is, als bij dumping van deze zaken. De eventueel nodige sanering van het milieu en andere milieukosten zijn evenwel geen gerechtskosten. Het 11° ten slotte, is de vergoeding ter compensatie van schade die is ontstaan door het rechtmatig optreden van de politie, die reeds als gerechtskost wordt beschouwd sinds een arrest van het Hof van Cassatie van
3. Het gaat hier vooral om schade aan deuren en aan geparkeerde voertuigen. Positief verwoord wordt het volgende bedoeld: "als gerechtskost wordt beschouwd: de vergoeding van de schade die is ontstaan bij de wettige uitvoering door de ordediensten van een gerechtelijke opdracht waarbij het gebruik van geweld was gerechtvaardigd en er schade is aangericht aan het eigendom van een derde, die niets met de betrokken strafzaak heeft te maken, mits deze schadelijder zich beperkt tot het vragen van herstel van de materiële schade, eventueel de schade aan zijn kledij inbegrepen, maar met uitsluiting van fysieke en morele schade, evenals winstderving. Voor deze laatste vormen van schade kan de schadelijder een vergoeding eisen voor de bevoegde burgerlijke rechter." Artikel 36 Deze bepaling behoeft geen verdere commentaar. Artikel 37 Vooreerst moeten de kostenstaten correct worden opgesteld. Er wordt vanaf nu heel duidelijk gesteld dat onduidelijke, onvolledige, met veel of zware fouten behepte kostenstaten niet zullen worden behandeld. Zijn de fouten of vergetelheden minder erg en kunnen ze mits redelijk opzoekwerk worden aangevuld of verbeterd, dan kunnen ze wel worden behandeld. Het taxatiebureau beslist hierover. Een laatste voorwaarde voor de geldigheid van een kostenstaat, de eedformule die op het document moet worden weergegeven, is gemoderniseerd in die zin dat ze geen fysieke handtekening meer behoeft. De afdruk van de formule op zich wordt al beschouwd als een stelling waarmee de betrokkene zich akkoord verklaart. Artikel 38 De verplichte vermeldingen die op een kostenstaat worden aangebracht, zijn die, welke noodzakelijk zijn om een snelle identificatie ervan door de bevoegde diensten mogelijk te maken. Ze worden gevraagd met inachtneming van het "Only Once"-principe, wat wil zeggen dat ze niet opnieuw moeten worden opgegeven bij een tweede en volgende bezorging van een kostenstaat. De sleutel tot het vermijden van herhaalde opgaves van dezelfde gegevens, is een unieke code. Ze zal bestaan uit een streepjescode die op de vordering zal zijn aangemaakt en die ook zal worden gemaakt bij het maken van de goedkeuringsfiche en de kostenstaat. Dit systeem is nog niet overal beschikbaar. Het werkt waar deze documenten automatisch worden gemaakt met behulp van de vorderingsapplicatie, die intussen stap voor stap wordt uitgerold. Om de unieke code te kunnen maken, en zeker ook als het digitaal systeem niet werkt of niet beschikbaar is, geldt als basisregel steeds opnieuw dat elke kostenstaat bij zijn indiening onmiddellijk moet worden geregistreerd in de boekhoudapplicatie. Er moet ook worden herinnerd aan de noodzaak om bij afgifte van de kostenstaat de originele vordering te voegen. Een kopie volstaat niet. Dit is nodig omdat pas bij de registratie er een bewijs ontstaat van de tijdige indiening van de kostenstaat én zijn binding met de vordering, waarop een handtekening moet voorkomen (in papieren versie) of die moet worden gecertificeerd met de e-ID kaart van de betrokken magistraat- opdrachtgever. Artikel 39 De volgende regels, vervat in de artikelen 39 tot 41, zijn vooral praktisch van aard, en betreffen verschillende situaties die zich kunnen voordoen. De eerste betreft het samen optreden van meerdere deskundigen. Dat kan, als er door de opdrachtgever meerdere deskundigen met een verschillende specialisatie werden aangesteld bij één onderzoek en dit in één of meerdere vorderingen. Dan moet er een globale kostenstaat worden gemaakt, die de prestaties van elke deskundige apart vermeldt, en het totaal. Gaat de samenwerking verder, en wordt er samen opgetreden, dan blijft alles op de kostenstaat globaal. De tweede situatie (art. 39, tweede lid) handelt over de rol van eventuele helpers. Hier zijn geen meerdere deskundigen samen aan het werk, maar zal één aangestelde deskundige voor bepaalde onderdelen van zijn onderzoek de hulp inroepen van een derde. Klassiek is het voorbeeld van de gerechtspsychiater, die het uitvoeren van psychologische testen toevertrouwt aan een psycholoog. Is die door de opdrachtgever met name in dezelfde vordering aangesteld, dan wordt er op de kostenstaat gewerkt zoals met meerdere deskundigen. Is dit niet het geval, maar gaf de opdrachtgever wel de toelating een zelf te kiezen helper te vragen, dan moet de kostenstaat uitgaan van de deskundige en zijn de kosten gemaakt voor de helper daarop weer te geven. In dit verband is het logisch, maar noodzakelijk te vermelden dat ook de helpers zullen betaald worden aan de hand van het tarief van de gerechtskosten in strafzaken, en dat ze door het aanvaarden van de opdracht stilzwijgend worden geacht dit tarief te aanvaarden. Het vragen van hulp aan een derde zonder de voorafgaande toestemming van de opdrachtgever gaat in tegen de geest van de wet, die uitgaat van de keuze van de deskundige als een specifiek iemand met een bepaalde kennis en ervaring, en eventueel ook reputatie. Daarom is dit verboden voor alle aanstellingen die "intuitu personae" gebeuren. Tot slot gelden voor de tolken dezelfde regels. Ook zij worden op basis van hun eigenheid gekozen. Alleen kunnen zij slechts één keer per maand een globale kostenstaat indienen. Artikel 40 Dit artikel bepaalt de territoriale bevoegdheid van de arrondissementele bureaus gerechtskosten. Die hangt af van de opdrachtgever, behalve voor tolken, waar de verblijfplaats bepalend is. Artikel 41 De bevoegdheid ratione temporis is beperkt tot zes maanden na de uitvoering van de prestatie. Dit is zo om boekhoudkundige redenen, zoals de noodzaak het boekjaar te kunnen afsluiten binnen een redelijke termijn na het einde van het kalenderjaar. Artikel 42 In dit artikel staat een opsomming van kosten die in beginsel niet behoren tot de gerechtskosten in strafzaken, maar die, omwille van de aard van de procedures waarvoor ze worden gemaakt, worden beschouwd als beantwoordend aan een vergelijkbaar doel, en daarom worden gelijkgeschakeld met gerechtskosten in strafzaken. De aandacht wordt getrokken op het feit dat hoewel er geen gelijkstellingen kunnen bestaan die niet door de wetgever zijn gebeurd, deze lijst toch niet volledig is. Wat hier is overgebleven, zijn de kosten die kunnen ontstaan wanneer personen, veelal advocaten, worden aangesteld door de rechter als tijdelijk mandataris of beheerder van de belangen of vermogens van natuurlijke of rechtspersonen. Dit zijn enerzijds de hiervoor genoemde minderjarigen en geesteszieken als te beschermen personen, en anderzijds de rechtspersonen die zich in een toestand van faillissement of vrijwillige ontbinding bevinden, of nog, een of meer van de gewone beheerders die zich in een toestand van belangenconflict met de te beschermen rechtspersoon bevinden. Artikel 43 Deze bepaling schaft het vroegere beroepsorgaan formeel af. Het had de facto reeds opgehouden te bestaan in 2016, toen er een eind kwam aan het mandaat van de leden en er bij de poging een nieuwe samen te stellen, geen kandidaat-voorzitter kon worden gevonden. Begin 2019 heeft de Raad van State geoordeeld dat het niet opnieuw samenstellen van de Commissie bepaalde prestatieverleners de beroepsmogelijkheid ontnam. Daarom dient de wetgever, om rechtsherstel te bieden aan de prestatieverleners die gedurende deze periode bij de Commissie een beroep hadden ingesteld dat niet meer kon worden behandeld, en die er geen afstand van hebben gedaan, een regeling te treffen teneinde deze prestatieverleners tot de nieuwe beroepsprocedure bij de Directeur-generaal van het directoraat-generaal Rechterlijke Organisatie van de FOD Justitie toe te laten. Artikel 44 Dit koninklijk besluit heeft niet de bedoeling het K.B. van 1950, dat het oude algemeen reglement op de gerechtskosten in strafzaken bevat, volledig te vervangen. Het beoogt enkel het structureel, organisatorisch en procedureel gedeelte daarvan, wat toch de grote meerderheid van de bepalingen uitmaakt, te vervangen. De overige bepalingen, die tarieven en andere aspecten behandelen, zullen in een tweede fase worden vervangen en blijven in afwachting daarvan nog van kracht. Belangrijk blijft de bijlage van het K.B. van
4. Die bijlage is de zogeheten tariefschaal, die sedert 1983 regelmatig opnieuw is gepubliceerd met geïndexeerde bedragen, laatst nog in oktober
5. Die schaal blijft gelden en zal in 2020 voor het eerst de jure worden beschouwd als een bijlage van dit besluit. De schaal is de concrete bepaling van de tarieven op basis van regels vervat in het K.B. van 1950 en de aparte tariefbesluiten die zijn uitgebracht voor specifieke beroepsgroepen, zoals de telecomoperatoren in 2013, de gerechtsdeurwaarders in 2015, de laboratoria voor genetisch onderzoek en voor de opsporing van alcohol en drugs in bloed en urine in 2015, de vertalers en tolken in 2016, en de gerechtspsychiaters in het kader van de internering in
6. De tarieven, soms bestaande uit alleen de voorwaarden, soms alleen een bedrag, en soms de beiden, die zich nog in het K.B. van 1950 bevinden en niet zijn opgeheven, blijven bestaan als tarieven in uitvoering van de nieuwe wet, totdat ze worden vervangen door nieuwe tariefbesluiten die de oude zullen opheffen. Dit zal ertoe leiden dat op een bepaald moment het K.B. van 1950 een lege doos zal zijn. Tegen die tijd zouden ook de resterende normatieve bepalingen die niet hoefden te worden opgeheven, verder blijven bestaan onder dezelfde voorwaarden. Ze zullen in een tweede fase van de hervorming worden onderzocht, geactualiseerd, en worden ondergebracht in een beter passende omgeving, zoals het Gerechtelijk Wetboek, het Wetboek van Strafvordering, het statuut van de gerechtsdeurwaarders of een andere er nauw mee verwante tekst. Deze stap moet worden gezet van zodra dat mogelijk is. Omwille van de rechtszekerheid dient het opheffen van de overblijvende bepalingen in het KB van 1950 zo snel mogelijk te gebeuren. Artikel 45 Deze bepaling voert een officiële citeertitel in: "gerechtskostenbesluit". Het gebruik van een citeertitel laat toe om op een vereenvoudigde maar ondubbelzinnige wijze te verwijzen naar het opschrift van het nieuwe koninklijke besluit, waardoor omslachtige verwijzingen worden vermeden. Artikel 46 Vermits de wet en dit besluit onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden en de ene niet kan bestaan zonder het andere, is het noodzakelijk dat beiden op dezelfde dag in werking treden, en dit op 1 januari
7. Artikel 47 Deze bepaling behoeft geen commentaar. Ik heb de eer te zijn, Sire, Van Uwe Majesteit, de zeer eerbiedige en zeer getrouwe dienaar, De Minister van Justitie, K. GEENS Raad van State afdeling Wetgeving Advies 66.689/1 van 2 december 2019 over een ontwerp van koninklijk besluit `tot vaststelling van de organisatie van de arrondissementele bureaus gerechtskosten en de procedure volgens dewelke gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten worden toegekend, geverifieerd, betaald en teruggevorderd' Op 30 oktober 2019 is de Raad van State, afdeling Wetgeving, door de Minister van Justitie verzocht binnen een termijn van dertig dagen, verlengd tot 2 december 2019, een advies te verstrekken over een ontwerp van koninklijk besluit `tot vaststelling van de organisatie van de arrondissementele bureaus gerechtskosten en de procedure volgens dewelke gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten worden toegekend, geverifieerd, betaald en teruggevorderd'. Het ontwerp is door de eerste kamer onderzocht op 21 november
8. De kamer was samengesteld uit Wilfried Van Vaerenbergh, staatsraad, voorzitter, Chantal Bamps en Wouter Pas, staatsraden, Johan Put, assessor, en Wim Geurts, griffier. Het verslag is uitgebracht door Frédéric Vanneste, eerste auditeur. De overeenstemming tussen de Franse en de Nederlandse tekst van het advies is nagezien onder toezicht van Wouter Pas, staatsraad. Het advies, waarvan de tekst hierna volgt, is gegeven op 2 december
10. Met toepassing van artikel 84, § 3, eerste lid, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973, heeft de afdeling Wetgeving zich toegespitst op het onderzoek van de bevoegdheid van de steller van de handeling, van de rechtsgrond, alsmede van de vraag of aan de te vervullen vormvereisten is voldaan. Voorafgaande opmerking
11. Rekening houdend met het tijdstip waarop dit advies gegeven wordt, vestigt de Raad van State de aandacht op het feit dat de bevoegdheid van de regering nog steeds beperkt is tot het afhandelen van de lopende zaken.Dit advies wordt evenwel gegeven zonder dat wordt nagegaan of dit ontwerp in die beperkte bevoegdheid kan worden ingepast, aangezien de afdeling Wetgeving geen kennis heeft van het geheel van de feitelijke gegevens welke de regering in aanmerking kan nemen als ze te oordelen heeft of het vaststellen of het wijzigen van een verordening noodzakelijk is. Strekking en rechtsgrond
12. Het om advies voorgelegde ontwerp van koninklijk besluit strekt ertoe de organisatie van de arrondissementele bureaus gerechtskosten vast te stellen en de procedure te regelen volgens dewelke gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten worden toegekend, geverifieerd, betaald en teruggevorderd.Daartoe wordt het koninklijk besluit van 28 december 1950 `houdende het algemeen reglement op de gerechtskosten in strafzaken' grotendeels en het koninklijk besluit van 26 april 2007Relevante gevonden documenten type koninklijk besluit prom. 26/04/2007 pub. 25/05/2007 numac 2007009448 bron federale overheidsdienst justitie Koninklijk besluit houdende regeling van de Commissie voor de gerechtskosten sluiten `houdende regeling van de Commissie voor de gerechtskosten' volledig opgeheven, en komen de ontworpen autonome bepalingen in de plaats. 4.
13. Onder voorbehoud van hetgeen volgt, wordt de rechtsgrond voor het ontwerp geboden door de in het eerste en tweede lid van de aanhef vermelde bepalingen. 4.
14. Verscheidene bepalingen van het ontwerp, zoals de artikelen 1bis tot 1quinquies, 5, 9 en 34 bevatten bepalingen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens. Artikel 33 van de wet van 30 juli 2018Relevante gevonden documenten type wet prom. 30/07/2018 pub. 05/09/2018 numac 2018040581 bron federale overheidsdienst justitie, federale overheidsdienst binnenlandse zaken en ministerie van landsverdediging 30 JULI 2018 - Wet betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens type wet prom. 30/07/2018 pub. 10/08/2018 numac 2018031637 bron federale overheidsdienst financien Wet houdende diverse financiële bepalingen type wet prom. 30/07/2018 pub. 05/09/2018 numac 2018031589 bron federale overheidsdienst economie, k.m.o., middenstand en energie Wet houdende diverse bepalingen inzake Economie type wet prom. 30/07/2018 pub. 10/08/2018 numac 2018031626 bron federale overheidsdienst financien Wet houdende diverse bepalingen inzake inkomstenbelastingen sluiten `betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens' bepaalt dat de verwerking van persoonsgegevens rechtmatig is indien ze noodzakelijk is voor de uitvoering van een opdracht uitgevoerd door een overheid bevoegd voor de doeleinden van de voorkoming, het onderzoek, de opsporing of de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en indien ze gebaseerd is op een wettelijke of reglementaire verplichting. Deze wettelijke of reglementaire verplichting moet ten minste de categorieën van persoonsgegevens regelen die verwerkt moeten worden en de doeleinden van de verwerking. Artikel 5, lid 1, b), van de verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 `betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming)' (hierna: de AVG) bepaalt dat persoonsgegevens voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden moeten worden verkregen en niet mogen worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar is met die doeleinden. Krachtens artikel 6, lid 1, e), van de AVG is de verwerking rechtmatig wanneer de verwerking noodzakelijk is voor de vervulling van een taak van algemeen belang of van een taak in het kader van de uitoefening van het openbaar gezag. Krachtens artikel 22 van de Grondwet geldt voor elke verwerking van persoonsgegevens en, meer in het algemeen, voor elke schending van het recht op het privéleven, dat het legaliteitsbeginsel dient te worden nageleefd. Bijgevolg moeten de essentiële elementen van de regeling in de wet zelf worden bepaald, namelijk de doeleinden van de verwerking, alsook de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de persoonsgegevens verwerkt worden. De inmenging in het recht op eerbiediging van het privéleven moet in duidelijke en voldoende nauwkeurige bewoordingen worden geformuleerd zodat de gevallen waarin de wetgever een dergelijke inmenging toestaat voorzienbaar zijn. Elke inmenging in het recht op eerbiediging van het privéleven moet bovendien steunen op een redelijke verantwoording en evenredig zijn met de door de wetgever nagestreefde doelstellingen. De bepalingen van de wet van 23 maart 2019Relevante gevonden documenten type wet prom. 23/03/2019 pub. 19/04/2019 numac 2019011850 bron federale overheidsdienst justitie Wet betreffende de gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten en tot invoeging van een artikel 648 in het Wetboek van strafvordering type wet prom. 23/03/2019 pub. 04/04/2019 numac 2019040586 bron federale overheidsdienst justitie Wet tot invoering van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen en houdende diverse bepalingen sluiten `betreffende de gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten en tot invoeging van een artikel 648 in het Wetboek van Strafvordering' die de rechtsgrond vormen voor het ontwerp brengen niet uitdrukkelijk de organisatie van de verwerking van persoonsgegevens ter sprake. Er kan evenwel redelijkerwijs van uit worden gegaan dat de wetgever, door te voorzien in een regeling van de procedure van toekenning, verificatie en betaling van gerechtskosten, ook een verwerking van persoonsgegevens heeft toegestaan die noodzakelijk is voor en rechtstreeks verband houdt met deze procedure. De in het ontwerp opgenomen regels inzake de categorieën van persoonsgegevens en de doeleinden van de verwerking ervan, passen redelijkerwijze binnen de regeling die de wetgever heeft uitgevaardigd. Er kan redelijkerwijze van uitgegaan worden dat de Koning aan de machtigingen die vervat liggen in de wet van 23 maart 2019Relevante gevonden documenten type wet prom. 23/03/2019 pub. 19/04/2019 numac 2019011850 bron federale overheidsdienst justitie Wet betreffende de gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten en tot invoeging van een artikel 648 in het Wetboek van strafvordering type wet prom. 23/03/2019 pub. 04/04/2019 numac 2019040586 bron federale overheidsdienst justitie Wet tot invoering van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen en houdende diverse bepalingen sluiten in beginsel de bevoegdheid ontleent om de bepalingen van het ontwerp inzake de categorieën van persoonsgegevens en de doeleinden van de verwerking ervan uit te vaardigen zonder dat daardoor afbreuk wordt gedaan aan het legaliteitsbeginsel gehuldigd in artikel 22 van de Grondwet. Evenwel moet een voorbehoud gemaakt worden bij artikel 1quater, derde lid, van het ontwerp, dat bepaalt voor welke doeleinden persoonsgegevens zoals bedoeld in artikel 34 van de wet van 30 juli 2018Relevante gevonden documenten type wet prom. 30/07/2018 pub. 05/09/2018 numac 2018040581 bron federale overheidsdienst justitie, federale overheidsdienst binnenlandse zaken en ministerie van landsverdediging 30 JULI 2018 - Wet betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens type wet prom. 30/07/2018 pub. 10/08/2018 numac 2018031637 bron federale overheidsdienst financien Wet houdende diverse financiële bepalingen type wet prom. 30/07/2018 pub. 05/09/2018 numac 2018031589 bron federale overheidsdienst economie, k.m.o., middenstand en energie Wet houdende diverse bepalingen inzake Economie type wet prom. 30/07/2018 pub. 10/08/2018 numac 2018031626 bron federale overheidsdienst financien Wet houdende diverse bepalingen inzake inkomstenbelastingen sluiten kunnen worden verwerkt. De toelating om de bijzondere categorieën van persoonsgegevens, vermeld in artikel 34 van de wet van 30 juli 2018Relevante gevonden documenten type wet prom. 30/07/2018 pub. 05/09/2018 numac 2018040581 bron federale overheidsdienst justitie, federale overheidsdienst binnenlandse zaken en ministerie van landsverdediging 30 JULI 2018 - Wet betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens type wet prom. 30/07/2018 pub. 10/08/2018 numac 2018031637 bron federale overheidsdienst financien Wet houdende diverse financiële bepalingen type wet prom. 30/07/2018 pub. 05/09/2018 numac 2018031589 bron federale overheidsdienst economie, k.m.o., middenstand en energie Wet houdende diverse bepalingen inzake Economie type wet prom. 30/07/2018 pub. 10/08/2018 numac 2018031626 bron federale overheidsdienst financien Wet houdende diverse bepalingen inzake inkomstenbelastingen sluiten te verwerken, alsook de verduidelijking voor welke specifieke doeleinden deze verwerking noodzakelijk is, moeten in een voldoende duidelijke mate in de wettelijke regeling worden opgenomen. 4.
15. Artikel 32, 2°, van het ontwerp bepaalt niet enkel dat de kosten van teraardebestelling van de gedetineerden en van lijken op de openbare weg gevonden, niet als gerechtskosten worden beschouwd. Het bepaalt bovendien dat deze kosten ten laste zijn van de gemeenten, behalve wanneer de lijken worden opgeëist door de families en de gemeenten de kosten kunnen terugvorderen. De Koning is weliswaar, op grond van artikel 3, § 1, van de wet van 23 maart 2019Relevante gevonden documenten type wet prom. 23/03/2019 pub. 19/04/2019 numac 2019011850 bron federale overheidsdienst justitie Wet betreffende de gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten en tot invoeging van een artikel 648 in het Wetboek van strafvordering type wet prom. 23/03/2019 pub. 04/04/2019 numac 2019040586 bron federale overheidsdienst justitie Wet tot invoering van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen en houdende diverse bepalingen sluiten gemachtigd om te bepalen welke kosten niet als gerechtskosten mogen worden beschouwd. Hij beschikt evenwel niet over de bevoegdheid om te bepalen wie deze niet-gerechtskosten dient te dragen. Artikel 32, 2°, tweede zin, van het ontwerp moet bijgevolg worden weggelaten. 4.
16. Artikel 39 van het ontwerp bepaalt welke gerechtskosten niet terugvorderbaar zijn van de veroordeelde, schuldig verklaarde, civielrechtelijk aansprakelijke of burgerlijke partijen die in het ongelijk zijn gesteld. In tegenstelling tot hetgeen door de gemachtigde wordt aangevoerd, vormt artikel 7 van de wet van 23 maart 2019Relevante gevonden documenten type wet prom. 23/03/2019 pub. 19/04/2019 numac 2019011850 bron federale overheidsdienst justitie Wet betreffende de gerechtskosten in strafzaken en gelijkgestelde kosten en tot invoeging van een artikel 648 in het Wetboek van strafvordering type wet prom. 23/03/2019 pub. 04/04/2019 numac 2019040586 bron federale overheidsdienst justitie Wet tot invoering van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen en houdende diverse bepalingen sluiten geen rechtsgrond voor deze bepaling. Artikel 7, tweede lid, van deze wet bepaalt immers uitdrukkelijk dat de gemaakte gerechtskosten teruggevorderd worden van de in de strafzaak veroordeelde, schuldig verklaarde of burgerrechtelijk aansprakelijke betrokken partijen of in het ongelijk gestelde burgerlijke partijen, door tussenkomst van de bevoegde diensten van de FOD Financiën. Het feit dat de in artikel 39 vermelde kosten volgens het verslag aan de Koning "kosten zijn die op grond van internationale verdragen inzake mensenrechten en fundamentele vrijheden niet van de veroordeelde mogen worden teruggevorderd omdat dit afbreuk zou doen aan diens grondrecht en zijn waarborg op een eerlijk proces op de helling zou zetten", verandert niets aan de vaststelling dat de Koning over een rechtsgeldige rechtsgrond moet beschikken om dit uitdrukkelijk te kunnen regelen