Εν συντομία
Αυτός ο νόμος καθορίζει το ποσό της εισφοράς που πρέπει να καταβληθεί στο Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως Υποδηματεργατών για την αναγνώριση προϋπηρεσίας, καθώς και τον τρόπο εξόφλησης αυτής της οφειλής.
Τι ρυθμίζει
- Το ύψος της εισφοράς για την εξαγορά αναγνωριζόμενης προϋπηρεσίας.
- Τον τρόπο υπολογισμού της προϋπηρεσίας σε ημέρες, μήνες ή έτη.
- Τις επιλογές εξόφλησης της οφειλής (εφάπαξ ή σε δόσεις).
- Τις συνέπειες μη έγκαιρης καταβολής των δόσεων.
Ποιον αφορά
- Έλληνες υπηκόους και ομογενείς από Αίγυπτο, Τουρκία, Β. Ήπειρο και Ρουμανία που επιθυμούν να αναγνωρίσουν προϋπηρεσία.
- Το Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως Υποδηματεργατών.
Βασικά σημεία
- Η εισφορά για κάθε μήνα αναγνωριζόμενης προϋπηρεσίας είναι ίση με 6% του 25πλασίου του κατώτατου ημερομισθίου άρρενος εργάτη κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης.
- Για τον υπολογισμό, ένα έτος προϋπηρεσίας αντιστοιχεί σε 300 ημέρες εργασίας και ένας μήνας σε 25 ημέρες εργασίας.
- Η εξόφληση μπορεί να γίνει εφάπαξ ή σε μηνιαίες δόσεις, ο αριθμός των οποίων δεν μπορεί να είναι ανώτερος των 72.
- Το ποσό της μηνιαίας δόσης δεν μπορεί να είναι μικρότερο των 100 δραχμών.
- Σε περίπτωση καθυστέρησης δόσης, επιβάλλεται πρόσθετο τέλος 3% επί του ποσού της δόσης για κάθε μήνα καθυστέρησης.
📄 Κείμενο νόμου
6. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 89111/Υ. 637 της 13/26 Σεπτ. 1967 (ΦΕΚ Β΄ 595) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Υποδηματεργατών δι’ εξαγοράν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας Ελλήνων υπηκόων και ομογενών εξ Αιγύπτου, Τουρκίας, Β. Ηπείρου και Ρουμανίας, χρόνου και τρόπου εξοφλήσεως οφειλής κ.λπ. (Διόρθ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 653 της 31 Οκτ. 1967). Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσία περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων». 2.Τας διατάξεις των Ν.Δ. 4377/64, 4378/64 και 4581/66. 3.Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Υποδηματεργατών υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 3222/67 αναφοράς του Ταμείου, αποφασίζομεν: 1.Η καταβλητέα προς το Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Υποδηματεργατών εισφορά δια την εξαγοράν της εν θέματι αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας των Ν.Δ. 4377/64 «περί ειδικών μέτρων προστασίας των εξ Αιγύπτου Ελλήνων υπηκόων και ομογενών», 4378/64, 4581/66 και του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66, καθορίζεται δι’ έκαστον μήνα αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας ίση προς 6% του 25πλασίου του κατά τον χρόνον υποβολής της αιτήσεως αναγνωρίσεως προϋπηρεσίας προβλεπομένου υπό της Γενικής Εθνικής Συλλογικής συμβάσεως Εργασίας γενικού κατωτάτου ορίου ημερομισθίου αρρένος εργάτου. 2.Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις έτη ή μήνας, λογίζονται, δια την εφαρμογήν της παρούσης, ως πραγματοποιηθείσαι, δι’ έκαστον μεν έτος 300 ημέραι εργασίας, δι’ έκαστον δε μήνα 25 ημέραι εργασίας. Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις ημέρας εργασίας, λογίζεται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ότι 25 ημέραι αποτελούν ένα μήνα εργασίας, 300 δε ημέραι εν έτος εργασίας. 3.Η εξόφλησις της προς το Ταμείον οφειλής, λόγω της κατά τας προηγουμένας παραγράφους εξαγοράς της περί ης η παρούσα προϋπηρεσίας, ενεργείται κατ’ επιλογήν του οφειλέτου είτε εφ’ άπαξ, είτε εις ισοπόσους μηνιαίας δόσεις, ο αριθμός των οποίων, οριζόμενος δια της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς, δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως της μηνιαίας δόσεως μη δυναμένου να είναι μικροτέρου του ποσού των δραχ. 100. Σελ. 1662(β) Τεύχος 1206-Σελ. 60 4.Η πρώτη των δόσεων είναι καταβλητέα εντός του μηνός του μεθεπομένου εκείνου, της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερόμενον της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς προϋπηρεσίας. 5.Εν περιπτώσει μη εξοφλήσεως δόσεώς τινος εντός του μηνός εις ον ανάγεται αύτη, το ποσόν της μη εμπροθέσμως καταβληθείσης δόσεως επιβαρύνεται δι’ έκαστον μήνα καθυστερήσεως δια προσθέτου τέλους 3% του ποσού της δόσεως. «6.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής δόσεως τινός, ο χρόνος εις ον ανάγεται η μη καταβληθείσα εκπρόθεσμος δόσις, δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος προ της πλήρους εξοφλήσεως του ποσού ταύτης μετά των προσαυξήσεων της παρ. 5. 7.Εις περίπτωσιν επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως προ της παρόδου του χρόνου του καθορισθέντος δια την καταβολήν των δόσεων, το ποσόν των υπολειπομένων, και μη καταστασών απαιτητών δόσεων συμψηφίζεται προς το ποσόν των συντάξεων ας δικαιούται ο συνταξιούχος αναδρομικώς δια το χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους του μηνός εντός του οποίου έλαβεν χώραν η κοινοποίησις αυτώ της αποφάσεως περί απονομής της συντάξεως. Εν υπάρξει υπολοίπου οφειλής μετά τον κατά τα άνω συμψηφισμόν εκ δόσεων μη καταστασών απαιτητών, το υπόλοιπον τούτο εξοφλείται δια ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως ο αριθμός των οποίων οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως εκάστης δόσεως μη δυναμένου να υπερβή το 1/4 καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως». Αι παρ. 6 και 7 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. Φ. 121/3/Οίκ. 388 της 30 Ιαν./18 Φεβρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 131). 9.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου της δημοσιεύσεώς της, εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.