Εν συντομία
Αυτό το Προεδρικό Διάταγμα αφορά την αύξηση των συντάξεων που καταβάλλονται από το ΙΚΑ, ειδικά για όσους έχουν 1.200 ή λιγότερες ημέρες εργασίας, καθώς και την αύξηση των κατώτατων ορίων σύνταξης για ορισμένες κατηγορίες συνταξιούχων.
Τι ρυθμίζει
- Την αύξηση των συντάξεων που χορηγούνται από το ΙΚΑ.
- Την αύξηση των κατώτατων ορίων σύνταξης για συνταξιούχους λόγω γήρατος, αναπηρίας και μέλη οικογενείας.
- Την εφαρμογή των αυξήσεων σε συντάξεις που χορηγήθηκαν μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος, καθώς και σε συντάξεις με έναρξη καταβολής εντός του 1974.
- Την εξαίρεση ορισμένων συντάξεων από τις προβλεπόμενες αυξήσεις.
Ποιον αφορά
- Συνταξιούχους του ΙΚΑ που λαμβάνουν σύνταξη βάσει 1.200 ή λιγότερων ημερών εργασίας.
- Συνταξιούχους των συγχωνευθέντων στο ΙΚΑ Ταμείων.
- Δικαιούχους συντάξεως ή βοηθήματος που αναφέρονται στην παρ. 7 του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 465/1970.
Βασικά σημεία
- Από 1 Φεβρουαρίου 1974, οι συντάξεις που χορηγήθηκαν από το ΙΚΑ βάσει 1200 ή λιγότερων ημερών εργασίας αυξάνονται κατά 12%.
- Για συνταξιούχους των οποίων η έναρξη καταβολής της σύνταξης εμπίπτει στο διάστημα από 1 Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 1974, η αύξηση είναι 12% ή 8% ανάλογα με την ασφαλιστική κλάση.
- Από 1 Φεβρουαρίου 1974, καμία μηνιαία σύνταξη του ΙΚΑ δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 1800 δραχμών για συνταξιούχους λόγω γήρατος και αναπηρίας, και 1500 δραχμών για μέλη οικογενείας.
- Από 1 Φεβρουαρίου 1974, το κατώτατο όριο για τους δικαιούχους σύνταξης ή βοηθήματος της παρ. 7 του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 465/1970 ορίζεται σε 1.300 δραχμές.
📄 Κείμενο νόμου
37. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 392 της 28 Μαΐου/5 Ιουν. 1974 (ΦΕΚ Α΄ 153) Περί αυξήσεως των υπό του ΙΚΑ καταβαλλομένων βάσει 1.200 ή ολιγωτέρων ημερών εργασίας συντάξεων, ως και των κατωτάτων ορίων συντάξεως κατηγοριών τινων συνταξιούχων. Έχοντες υπ’ όψει: 1.Τας διατάξεις του άρθρ. 29 παρ. 9 του Α.Ν. 1846/1951, ως ετροποποιήθη δια του άρθρ. 42 παρ. 1 του Ν.Δ. 2698/1953 «περί διοικήσεως του ΙΚΑ, μεταρρυθμίσεως της περί αυτού νομοθεσίας, ως και περί άλλων τινών διατάξεων». 2.Την γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ (Συνεδρίασις υπ’ αριθ. 3/12.2.1974) περί υπάρξεως οικονομικής επαρκείας του Ιδρύματος δια την από 1 Φεβρ. 1974 αύξησιν των υπό τούτου χορηγουμένων συντάξεων, ως και το υπ’ αριθ. 148698/Φ.14/26.4.1974 έγγραφον του ΙΚΑ. 3.Την υπ’ αριθ. 324/1974 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί των Κοινωνικών Υπηρεσιών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον μόνον.-1.Από 1 Φεβρ. 1974 αυξάνονται κατά ποσοστόν 12% αι υπό του ΙΚΑ απονεμηθείσαι μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος συντάξεις, βάσει 1200 ή ολιγωτέρων ημερών εργασίας. Η ως άνω αύξησις υπολογίζεται επί του καταβαλλομένου ποσού της συντάξεως μετ’ αφαίρεσιν των λόγω οικογενειακών βαρών και απολύτου αναπηρίας χορηγουμένων προσαυξήσεων, ως και του τυχόν καταβαλλομένου προσωρινού επιδόματος. 2.Της ως άνω αυξήσεως δικαιούνται και οι συνταξιούχοι των οποίων ή έναρξις καταβολής της συντάξεως εμπίπτει εις το μέχρι της 31 Δεκ. 1974 χρονικόν διάστημα, επιφυλασσομένης της εφαρμογής της παρ. 8 του παρόντος. 3.Ειδικώς προκειμένου περί συνταξιούχων, ων η έναρξις καταβολής της συντάξεως εμπίπτει εις το χρονικόν διάστημα από 1 Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκ. 1974, η χορηγουμένη αύξησις ανέρχεται: α)Εις ποσοστόν 12%, εφ’ όσον ο μέσος όρος των αποδοχών της διετίας 1972-1973 (άρθρ. 37 Α.Ν. 1846/51, ως ετροποποιήθη) υπάγεται εις την αυτήν ασφαλιστικήν κλάσιν, εις ην κατετάσσετο ο ησφαλισμένος βάσει του μέσου όρου των αποδοχών της διετίας 1971-1972. β)Εις ποσοστόν 8%, εφ’ όσον ο μέσος όρος αποδοχών της διετίας 1972-1973 υπάγεται εις ασφαλιστικήν κλάσιν ανωτέραν εκείνης, εις ην κατετάσσετο ο ησφαλισμένος βάσεις του μέσου όρου των αποδοχών της διετίας 1971-1972. 4.Από 1 Φεβρ. 1974 ουδεμία μηνιαία σύνταξις μετά των προσαυξήσεων λόγω οικογενειακών βαρών και απολύτου αναπηρίας καταβαλλομένη υπό του ΙΚΑ δύναται να είναι μικροτέρα των δραχ. 1800 δια τους συνταξιούχους λόγω γήρατος και αναπηρίας και των δραχ. 1500 δια τα μέλη οικογενείας, επιφυλασσομένης πάντως και εν προκειμένω της εφαρμογής επί συντάξεων γήρατος και αναπηρίας των περί μειωμένων συντάξεων διατάξεων των παρ. 2, 5 και 14 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51, ως αύται ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. 5.Αι κατά τ’ ανωτέρω αυξανόμεναι συντάξεις δεν υπόκεινται ει τους περιορισμούς των παρ. 2 και 11 του άρθρ. 29 Α.Ν. 1846/51 ως αύται ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. 6.Αι διατάξεις των ανωτέρω παραγράφων του παρόντος έχουν εφαρμογήν και επί συντάξεων των συνταξιούχων των συγχωνευθέντων εις ΙΚΑ Ταμείων. 7.Από 1 Φεβρ. 1974 το κατώτατον όριον των εν παρ. 7 του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 465/1970 (ανωτ. αριθ. 32) δικαιούχων συντάξεως ή βοηθήματος ορίζεται εις δραχ. 1.300. 8.Αι δια του παρόντος Π.Δ/τος χορηγούμεναι ποσοστιαίαι αυξήσεις επί των συντάξεων και αι τοιαύται αι χορηγηθείσαι δια του υπ’ αριθ. 229/1974 Π.Δ/τος (ΦΕΚ 82/28.3.1974 τ.Α΄) (βλ. σχόλιον Π.Δ./τος (ΦΕΚ 82/28.3.1974 τ.Α΄) (βλ. σχόλιον υπό το Π.Δ. 201/1973, ανωτ. αριθ. 34) δεν καταβάλλονται επί συντάξεων ων το ποσόν υπολογίζεται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 346/1974 (ΦΕΚ 69/18.3.1974 τ.Α΄) (τόμ. 15Β σελ. 70,805). Εις τον αυτόν επί των Κοινωνικών Υπηρεσιών Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. (Μετά την σελ. 286,16) Σελ. 286,17 Τεύχος 534-Σελ. 83 Συντάξεις 15Β.Ζ.α.37 15Β.Ζ.α.37 Σύνταξη 15Β.Ζ.α.37 Συντάξεις
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.