20. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 63472/1430 της 25 Αυγ./8 Σεπτ. 1967 (ΦΕΚ Β΄ 558) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Ασφαλίσεως Ι

20. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 63472/1430 της 25 Αυγ./8 Σεπτ. 1967 (ΦΕΚ Β΄ 558) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Ασφαλίσεως Ιδιοκτητών Συντακτών και Υπαλλήλων Τύπου, δι’ εξαγοράν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας Ελλήνων υπηκόων και ομογενών εξ Αιγύπτου, Τουρκίας, Β. Ηπείρου και Ρουμανίας, χρόνου και τρόπου εξοφλήσεως οφειλής κλπ. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων». 2.Τας διατάξεις των Ν.Δ. 4377/64, 4378/64 και 4581/1966. 3.Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Ασφαλίσεως Ιδιοκτητών Συντακτών και Υπαλλήλων, υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 1627/10.6.67 αναφοράς του Ταμείου, αποφασίζομεν: 1.Η καταβλητέα προς το Ταμείον Ασφαλίσεως Ιδιοκτητών Συντακτών και Υπαλλήλων εισφορά δια την εξαγοράν της εν θέματι αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του Ν.Δ. 4377/64 «περί ειδικών μέτρων προστασίας των εξ Αιγύπτου Ελλήνων υπηκόων και ομογενών», 4378/64, 4581/66 και του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66, καθορίζεται δι’ έκαστον μήνα αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας ίσης προς 6% του 25πλασίου του κατά τον χρόνον υποβολής της αιτήσεως αναγνωρίσεως προϋπηρεσίας προβλεπομένου υπό της Γενικής Εθνικής Συλλογικής συμβάσεως Εργασίας γενικού κατωτάτου ορίου ημερομισθίου άρρενος εργάτου. 2.Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις έτη ή μήνας, λογίζονται, δια την εφαρμογήν της παρούσης, ως πραγματοποιηθείσαι, δι’ έκαστον μεν έτος 300 ημέραι εργασίας, δι’ έκαστον δε μήνα 25 ημέραι εργασίας. Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις ημέρας εργασίας, λογίζεται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ότι 25 ημέραι αποτελούν ένα μήνα εργασίας, 300 δε ημέραι έν έτος εργασίας. 3.Η εξόφλησις της προς το Ταμείον οφειλής, λόγω της κατά τας προηγουμένας παραγράφους εξαγοράς της περί ης η παρούσα προϋπηρεσίας, ενεργείται κατ’ επιλογήν του οφειλέτου είτε εφ’ άπαξ, είτε εις ισοπόσους μηνιαίας δόσεις, ο αριθμός των οποίων οριζόμενος δια της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς, δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως της μηνιαίας δόσεως μη δυναμένου να είναι μικροτέρου του ποσού των δραχ. 200. 4.Η πρώτη των δόσεων είναι καταβλητέα εντός του μηνός του μεθεπομένου εκείνου, της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερόμενον της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς προϋπηρεσίας. 5.Εν περιπτώσει μη εξοφλήσεως δόσεώς τινος εντός του μηνός εις ον ανάγεται αύτη, το ποσόν της μη εμπροθέσμως καταβληθείσης δόσεως επιβαρύνεται δι’ έκαστον μήνα καθυστερήσεως δια προσθέτου τέλους 3% του ποσού της δόσεως. 6.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής δόσεώς τινος πέραν των έξ μηνών απόλλυται η ευχέρεια αναγνωρίσεως του υπολοίπου χρόνου και δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος ο χρόνος προϋπηρεσίας εις ον αναλογούσιν αι μη καταβληθείσαι δόσεις. 7.Εις περίπτωσιν απονομής συντάξεως προ της ενάρξεως εξοφλήσεως ή προ της ολοσχερούς εξοφλήσεως του οφειλομένου ποσού εξαγοράς αναγνωρισθείσης προϋπηρεσίας, το ποσόν των συντάξεων ων δικαιούται ο συνταξιούχος αναδρομικώς δια το χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους του μηνός εντός του οποίου έλαβε χώραν η κοινοποίησις αυτώ της αποφάσεως περί απονομής της συντάξεως, συμψηφίζεται κατά το ισόποσον προς τον ποσόν της οφειλής ή το ανεξόφλητον μέρος ταύτης. Εν υπάρξει υπολοίπου οφειλής, μετά τον κατά τα άνω συμψηφισμόν, το υπόλοιπον τούτο εξοφλείται δια ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως, εκάστης δόσεως μη δυναμένης να υπερβή το 1/4 της καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως. 8.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου της δημοσιεύσεώς της εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.