Εν συντομία
Αυτός ο νόμος τροποποιεί και συμπληρώνει τον Νόμο 1752/1951 σχετικά με τη ναυτική εργασία, εστιάζοντας σε θέματα που προκύπτουν από την επίταξη πλωτών μέσων και την προστασία των ναυτικών σε περιπτώσεις ασθένειας ή ατυχήματος.
Τι ρυθμίζει
- Την απόλυση πληρώματος σε περίπτωση επίταξης παροπλισμένου πλωτού μέσου.
- Την ευθύνη για αποζημίωση πληρώματος σε περίπτωση επίταξης μη παροπλισμένου πλωτού μέσου.
- Τις διαδικασίες καταγραφής ασθενειών ή ατυχημάτων στο ναυτικό φυλλάδιο και τη δημιουργία ειδικού μητρώου.
- Την προστασία ναυτικών για ασθένειες που προϋπήρχαν της ναυτολόγησης ή χρόνιες ασθένειες.
Ποιον αφορά
- Πλοιοκτήτες πλωτών μέσων που επιτάσσονται.
- Ναυτικούς που εργάζονται σε πλωτά μέσα, ιδίως σε περιπτώσεις επίταξης ή ασθένειας/ατυχήματος.
Βασικά σημεία
- Η απόλυση πληρώματος λόγω λύσης επίταξης παροπλισμένου πλωτού μέσου δεν θεωρείται πρόωρη λύση σύμβασης και δεν παρέχει δικαίωμα αποζημίωσης.
- Σε περίπτωση επίταξης μη παροπλισμένου πλωτού μέσου με διατήρηση του ίδιου πληρώματος, η ευθύνη αποζημίωσης παραμένει στον πλοιοκτήτη, χωρίς να προσμετράται ο χρόνος επίταξης.
- Οι λιμενικές ή προξενικές αρχές υποχρεούνται να καταχωρούν στο ναυτικό φυλλάδιο το είδος της ασθένειας/ατυχήματος, τη διάρκειά τους και την καταβληθείσα αποζημίωση, και να ενημερώνουν τις αρμόδιες υπηρεσίες για ειδικό μητρώο.
- Για ασθένειες που υπήρχαν πριν τη ναυτολόγηση ή χρόνιες ασθένειες, ο ναυτικός δικαιούται ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, παλιννόστηση και μισθό ασθενείας έως δύο μήνες.
- Αγωγή αποζημίωσης λόγω ασθένειας από αμοιβαία συναινετική απόλυση είναι απαράδεκτη μετά την πάροδο 4 μηνών από την απόλυση.
📄 Κείμενο νόμου
10. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 2652 της 17/30 Οκτ. 1953 (Φ.Ε.Κ. Α' 297) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 1752/1951 περί ναυτικής εργασίας. Άρθρ.1.-(Προστίθεται παρ. 4-5 εις το άρθρ. 13 του Νόμ. 1752/1951, ανωτ. αριθ. 8α. Κατηργήθη δια του Β.Δ. 775/1970, κατωτ. αριθ. 12). Άρθρ.2.-Εις το άρθρ. 15 του Νόμ. 1752/1951 προστίθεται και στ' παράγραφος έχουσα ούτω: «ς)Προκειμένου περί επιτάξεως πλωτών μέσων κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1 και 190 του Κώδικος περί επιτάξεων και ναυλώσεων: 1.Εάν πρόκειται περί παρωπλισμένου πλωτού μέσου και το πλήρωμα προσλαμβάνεται κατά την επίταξιν του πλωτού μέσου η απόλυσις του πληρώματος ένεκα της λύσεως της επιτάξεως, δεν θεωρείται πρόωρος λύσις της συμβάσεως της ναυτικής εργασίας κατά την έννοιαν του παρόντος άρθρου ουδέ παρέχει δικαίωμα αποζημιώσεως κατά το άρθρ. 8 και 16. 2.Εάν δεν πρόκειται περί παρωπλισμένου πλωτού μέσου και γενομένης επιτάξεως διατηρείται το αυτό πλήρωμα, η ευθύνη της αποζημιώσεως, εάν υφίσταται τοιαύτη κατά την ημέραν της επιτάξεως, εφ’ όσον ο πλοιοκτήτης μετά την λύσιν της επιτάξεως δεν ήθελε διατηρήσει το αυτό πλήρωμα, παραμένει εις βάρος του πλοιοκτήτου το πλωτού μέσου, ως αύτη υφίστατο κατά την ημέραν της επιτάξεως μη προσμετρουμένου οπωσδήποτε του χρόνου επιτάξεως του πλωτού μέσου. 3.Πάσα μεταβολή πληρώματος διαταχθείσα κατά την διάρκειαν της επιτάξεως διέπεται υπό των ισχυουσών διατάξεων και βαρύνει τον υπέρ ου η επίταξις». Άρθρ.3.-Εις το άρθρ. 23 του Νόμ. 1752/1951 προστίθενται αι κάτωθι παρ. 5, 6 και 7. «5.α)Η λιμενική ή προξενική αρχή υποχρεούται να καταχωρή εις το φυλλάδιον του ναυτικού το εξ ιατρικής γνωματεύσεως πιστοποιούμενον είδος της ασθενείας ή του ατυχήματος, την διάρκεια τούτων και την πληρωθείσαν αποζημίωσιν, και να υποβάλη αναφοράν προς την Υπηρεσίαν Μητρώων Εργατών Θαλάσσης του Υ .Ε.Ν. και το Γραφείον Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας, περί των καταχωρίσεων τούτων προς τήρησιν ειδικού μητρώου, υπό των Υπηρεσιών τούτων. β)Εν περιπτώσει απωλείας ή αντικαταστάσεως του ναυτικού φυλλαδίου αι εν τω ως άνω ειδικώ μητρώω εγγραφαί περί ασθενείας ή ατυχήματος του ναυτικού, μεταφέρονται υποχρεωτικώς εν σαφεί περιλήψει εις το νέον ναυτικόν φυλλάδιον. 6.Δι’ ασθένειαν υπάρχουσαν προ της ναυτολογίας και υποτροπιάσασαν ή δι’ ασθένειαν χρονίαν παροξυνθείσαν η προστασία του ασθενούς ναυτικού ορίζεται εις ιατροφαρμακευτικήν και νοσοκομειακήν περίθαλψιν κατά τας κειμένας διατάξεις, παλλινόστησιν και καταβολήν του ισχύοντος εκάστοτε μισθού ασθενείας μέχρι δύο μηνών. «7.Αγωγή περί αποζημιώσεως λόγω ασθενείας, του αμοιβαία συναινέσει απολυθέντος ναυτικού, είναι απαράδεκτος μετά πάροδον 4 μηνών από της απολύσεώς του. Επί αγωγής αποζημιώσεως και παροχής ιατρικής περιθάλψεως δια την ως άνω αιτίαν εμπροθέσμως ασκουμένης διατάσσεται υποχρεωτικώς πραγματογνωμοσύνη δια δύο τουλάχιστον πραγματογνωμόνων, προς διαπίστωσιν του γεγονότος εάν η ασθένεια είναι απότοκος της επί του πλοίου υπηρεσίας του ναυτικού ή ου». Η παρ 7 τροποποιήθηκε ως άνω από το άρθρο μόνο Π.Δ. 1212/28 Σεπτ.-9 Οκτ. 1981 (ΦΕΚ Α' 299). Το Ν.Δ. 2652/1953 κατηργήθη δια του άρθρ. 295 του Κώδικος Ιδιωτ. Ναυτικού Δικαίου (τόμ 19 σελ. 31) πλην αι ανωτέρω διατάξεις διετηρήθησαν προσωρινώς εν ισχύϊ μέχρι της δια Β.Δ/τος καταργήσεως ή τροποποιήσεως αυτών. Εκ τούτων αι διατάξεις του άρθρ. 3 αποτελούν προσθήκην εις το άρθρ. 66 του Κώδικος και αι του άρθρ. 1 εις το άρθρ. 73 του Κώδικος.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.