4. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 3089 της 6/11 Οκτ. 1954 Περί κυρώσεως των υπ’ αριθ. 1021 της 2 Οκτ. 1953, 1037 της 12 Οκτ. 1953 και 1146 της 20 Οκτ. 19

4. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 3089 της 6/11 Οκτ. 1954 Περί κυρώσεως των υπ’ αριθ. 1021 της 2 Οκτ. 1953, 1037 της 12 Οκτ. 1953 και 1146 της 20 Οκτ. 1953 πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου, συμπληρώσεως τούτων, καθορισμού εργασίας αρτεργατών και αυθεντικής ερμηνείας της παρ.2 του άρθρ.2 του Ν.Δ. 2528/1953. Άρθρ.1-2.(Κυρούνται αι ως άνω πράξεις του Υπουργ. Συμβουλίου και αι κατ’ εξουσιοδότησιν αυτών εκδοθείσαι αποφάσεις του Υπουργού Εργασίας, αφορώσαι καθορισμόν αποδόσεως εργασίας και αποζημιώσεων των απολυομένων αρτεργατών). Άρθρ.3.-1.Οι αρτοποιοί των πόλεων ένθα δεν ισχύει η περί του Ταμείου Ασφαλίσεως Αρτεργατών νομοθεσία και ο Νόμ. 5245/1931 δύνανται να εργάζωνται προσωπικώς δια την παρασκευήν του παρ’ αυτών παραγομένου άρτου. 2.Η απόδοσις της ημερησίας κατεργασίας των αρτεργατών ορίζεται εις 91 οκάδας αλεύρου, ισχύει δε αύτη όπου εφαρμόζεται ο Νόμ. 5245/1931 ως και εις τα αρτοποιεία τα προβλεπόμενα υπό του άρθρ. 2 του από 8.11.1931 Προεδρικού Δ/τος, εκδοθέντος εις εκτέλεσιν του Νόμ. 5245 «περί τροποποιήσεως των υπ’ αριθ. 3756 και 4313 Νόμων «περί σχέσεως αρτοποιών, αρτεργατών», υποχρεούμενα να προλαμβάνωσιν ανάλογον αριθμόν αρτεργατών βάσει της κατεργαζομένης ποσότητος αλεύρων. Η πρόσληψις αρτεργάτου είναι υποχρεωτική, δι’ ας περιφερείας ισχύει η ασφάλισις του Ταμείου Αρτεργατών, εφ’ όσον η ημερησίως κατεργαζομένη ποσότης αλεύρου είναι ανωτέρα των 50 οκάδων, ή εφ’ όσον το πέραν των ενενήκοντα μιας οκάδων κλάσμα είναι μείζον των πεντήκοντα οκάδων. 3.Ο αρτεργάτης δικαιούται πλήρους ημερομισθίου, εφ’ όσον κατεργάζεται 91 οκάδας αλεύρου. Εις ην περίπτωσιν κατεργάζεται ποσότητα πλέον των 91 οκάδων αλεύρου ή έλαττον ταύτης, αμείβεται επί πλέον ή επί έλαττον αναλόγως. Δια της υπ’ αριθ. 497/1955 πράξεως Υπ. Συμβ., κυρωθείσης δια του Ν.Δ. 3446/1955, το ως άνω όριον των 91 οκάδων ωρίσθη δια μεν την πόλιν Θεσ/κης εις 84,75 οκάδας δια δε την πόλιν Πατρών εις 76,50 οκάδας δι’ έκαστον αρτεργάτην. 4.Ο Υπουργός Εργασίας δύναται να επιβάλη δι’ αποφάσεώς του οιασδήποτε μορφής συστήματα εκ περιτροπής εργασίας δια τους αρτεργάτας αναλόγως των συνθηκών αγοράς εργασίας εκάστης περιφερείας, (μετά προηγουμένην γνωμάτευσιν της Επιτροπής του Ν.Δ. 2511/53). Το Ν.Δ. 2511/1953 κατηργήθη δια του Νόμ. 3464/1955, η δε Επιτροπή δια του άρθρ.1 του Β.Δ. 415 της 21/29 Ιουλ. 1963 (τόμ. 13Α σελ. 778,01). 5.Το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.) υποχρεούται να καταβάλη εις το Ταμείον Ασφαλίσεως Αρτεργατών το υπό του Ταμείου διατεθέν ήδη κεφάλαιον δι’ επιδότησιν των κατά την κειμένην νομοθεσίαν του Ι.Κ.Α. δικαιουμένων επιδόματος ανεργίας αρτεργατών, απολυθέντων εις εκτέλεσιν των κυρουμένων πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου, ασχέτως της μη τηρήσεως της τυπικής διαδικασίας της αναγγελίας και του ελέγχου της ανεργίας. Άρθρ.4.-(Η αληθής έννοια της παρ.2 του άρθρ.2 του Ν.Δ/τος 2528/53 είναι, ότι, πάσα εκ της εφαρμογής της υπ’ αριθ. 10652/23.3.1946 (ΦΕΚ 57/ 23.3.46 τεύχος Β΄) κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας «περί αναπροσαρμογής των πόρων του Ταμείου Ασφαλίσεως Αρτεργατών» εκκρεμούσα απαίτησις του Ταμείου Ασφαλίσεως Αρτεργατών εις βάρος του Δημοσίου αποσβέννυται). Το άρθρ.4 κατηργήθη αφ’ ης ίσχυσε δια του άρθρ.6 παρ.4 Ν.Δ. 3631/1956. Άρθρ.5.-(Αναφέρεται εις το άρθρ.1 του παρόντος).