Εν συντομία
Αυτός ο νόμος καθορίζει ένα μηνιαίο εξωιδρυματικό επίδομα για ασφαλισμένους και συνταξιούχους που πάσχουν από τετραπληγία ή παραπληγία και είναι ανίκανοι για εργασία.
Τι ρυθμίζει
- Την παροχή μηνιαίου εξωιδρυματικού επιδόματος.
- Τις προϋποθέσεις για τη λήψη του επιδόματος από ασφαλισμένους και συνταξιούχους.
- Τη διαδικασία διαπίστωσης της ανικανότητας για εργασία.
- Την έναρξη και αναστολή καταβολής του επιδόματος.
Ποιον αφορά
- Ασφαλισμένους και συνταξιούχους Οργανισμών Κύριας Ασφαλίσεως που πάσχουν από τετραπληγία ή παραπληγία.
- Μέλη οικογενείας των ασφαλισμένων και συνταξιούχων που πληρούν τις προϋποθέσεις.
Βασικά σημεία
- Το επίδομα είναι ίσο με το 20πλάσιο του εκάστοτε ισχύοντος κατώτατου ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη.
- Οι ασφαλισμένοι πρέπει να έχουν τουλάχιστον 350 ημέρες εργασίας εν ασφαλίσει τα 4 τελευταία έτη πριν καταστούν ανίκανοι, ή 1.000 ημέρες συνολικά.
- Οι συνταξιούχοι δεν πρέπει να δικαιούνται επίδομα απόλυτης αναπηρίας, εκτός αν το ποσό που λαμβάνουν είναι μικρότερο από το ανώτατο όριο του εξωιδρυματικού επιδόματος.
- Η καταβολή του επιδόματος αναστέλλεται εάν ο δικαιούχος νοσηλεύεται σε θεραπευτήριο με δαπάνες του ΙΚΑ ή άλλου Οργανισμού Κοινωνικής Ασφαλίσεως για διάστημα μεγαλύτερο των 30 ημερών.
📄 Κείμενο νόμου
77. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Αριθ. Φ. 7/1104 της 13 Αυγ./4Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Β΄ 511) Περί καθορισμού εξωιδρυματικού επιδόματος εις τους πάσχοντας εκ τετραπληγίας και παραπληγίας ησφαλισμένους των Ο.Κ.Α. Έχοντες υπ’ όψει: α)Τας διατάξεις παρ. 1 του άρθρ. 42 του Νόμ. 1140/81 «περί της τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του νόμ. 4169/61 «περί Γεωργικών Ασφαλίσεων» και άλλων τινών διατάξεων». β)Γνώμην του Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. διατυπωθείσαν εις την υπ’ αριθ. 299/39/30.7.1981 Συνεδρίασιν αυτού. γ)Την υπ’ αριθ. 1029/16.5.1980 Κοινήν Απόφασιν Πρωθυπουργού και Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών «περί αναθέσεως αρμοδιοτήτων εις τους Υφυπουργούς Κοινωνικών Υπηρεσιών», αποφασίζομεν: 1.Ότι ησφαλισμένοι και συνταξιούχοι των Οργανισμών Κυρίας Ασφαλίσεως αρμοδιότητος Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, πάσχοντες εκ τετραπληγίας ή παραπληγίας και κρινόμενοι ανίκανοι προς πάσαν βιοποριστικήν εργασίαν, δικαιούνται μηνιαίου εξωιδρυματικού επιδόματος εκ ποσού ίσου προς το 20πλάσιον του εκάστοτε ισχύοντος κατωτάτου ημερομισθίου ανειδικεύτου εργάτου εφ’ όσον: α)οι ησφαλισμένοι πληρούν τας υπό της παρ. 1 του άρθρ. 31 του Α.Ν. 1846/51 οριζομένας προϋποθέσεις και έχουν πραγματοποιήσει 350 τουλάχιστον ημέρας εργασίας εν ασφαλίσει κατά τα 4 τελευταία έτη τα αμέσως προηγούμενα εκείνου καθ’ ο κατέστησαν ανίκανοι, β)επραγματοποίησαν 1.000 ημέρας εργασίας εν ασφαλίσει συνολικώς και γ)οι συνταξιούχοι δεν δικαιούνται επιδόματος απολύτου αναπηρίας. Με την Φ. 7/1159/2-15 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Β΄ 547) Απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών ορίζεται ότι: εις τους συνταξιούχους που δικαιούνται επιδόματος απολύτου αναπηρίας και το καταβαλλόμενον εις αυτούς ποσόν εκ της αιτίας ταύτης υπολείπεται του ανωτάτου ορίου του 20πλασίου του εκάστοτε ισχύοντος κατωτάτου ημερομισθίου ανειδικεύτου εργάτου, καταβάλλεται συμπληρωματικόν ποσόν μέχρι συμπληρώσεως του ανωτέρω ανωτάτου ορίου. 2.Του ανωτέρω επιδόματος δικαιούνται και τα κατά το άρθρ. 33 του Α.Ν. 1846/51 ή κατά το άρθρ. 17 του Νόμ. 997/79 μέλη οικογενείας των ησφαλισμένων οι οποίοι πληρούν τας ανωτέρω εν παρ. 1 προϋποθέσεις και των συν/χων του Ιδρύματος. 3.Δια την διαπίστωσιν της κατά τα ανωτέρω ανικανότητος προς πάσαν βιοποριστικήν εργασίαν αρμοδία είναι η Πρωτοβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή του οικείου Υποκ/τος ως καθορίζεται αύτη δια της υπ’ αριθ. Φ7/οικ. 909/3.7.81 (ΦΕΚ 414/ 14.7.81 τευχ. Β΄) Υπουργικής Αποφάσεως κατά τα εν άρθρ. 4α του Κανονισμού Ασθενείας και του Κανονισμού Ασφαλιστικής αρμοδιότητος του Ι.Κ.Α. ειδικώτερον οριζόμενα. 4.Η καταβολή του ανωτέρω επιδόματος άρχεται από της ημέρας καθ’ ην υπεβλήθη η σχετική αίτησις υπό του δικαιούχου και πάντως ουχί προ της λήξεως της επιδοτήσεώς του λόγω ασθενείας. 5.Η καταβολή του ανωτέρω επιδόματος αναστέλλεται εάν ο δικαιούχος νοσηλεύεται εις θεραπευτήριον δαπάναις του ΙΚΑ ή ετέρου Οργανισμού Κοινωνικής Ασφαλίσεως και δι’ όσον χρόνον διαρκεί η νοσηλεία του, ουχί όμως διαχρονικόν διάστημα μικρότερον των 15 ημερών. Ο ανωτέρω χρόνος των 15 ημερών αυξήθηκε σε 30 ημέρες από την Φ. 7/1157/2-15 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Β΄ 547) Απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. 6.(Καταργήθηκε από την παρ. 2 της Φ. 21/9/ οικ. 3437/986, ΦΕΚ Β΄ 121, απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων, κατωτ. αριθ. 94).
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.