4. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 2387 της 23/31 Δεκ. 1955 Περί παροχής επιδόματος οικογενειακών βαρών εις τακτικούς δημοσίους υπαλλήλους. Εκυρώθη

4. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 2387 της 23/31 Δεκ. 1955 Περί παροχής επιδόματος οικογενειακών βαρών εις τακτικούς δημοσίους υπαλλήλους. Εκυρώθη δια του άρθρ. 36 Ν.Δ. 4242/1962 Άρθρ.1.-Από 1ης Ιαν. 1956 εις τους υπέχοντας οικογενειακά βάρη τακτικούς δημοσίους πολιτικούς υπαλλήλους παρέχεται μηνιαίον επίδομα οριζόμενον ως ακολούθως: Δια τους επί μισθώ (δραχ. 1.320) υπαλλήλους εις δραχ. 80. Δια τους επί μισθώ μέχρι και (δραχ. 1.155) υπαλλήλους εις δραχ. 200. Από 1 Ιουλ. 1962 τα ανωτέρω ποσά ωρίσθησαν αντιστοίχως εις δραχ. 1535 και 1155 δια της παρ. 7 του άρθρ. 1 της υπ’ αριθ. 179 της 28/30 Νοεμ. 1960 πραξ. Υπ. Συμβ. (ΦΕΚ Α΄ 189, Διαρκής Κώδιξ τόμ. 2Α σελ. 384,15). 36.Δ.ε.3-4 Διάφορα Επιδόματα Άρθρ.2.-1.Το κατά το προηγούμενον άρθρον επίδομα παρέχεται εις τους βεβαρυμένους με την συντήρησιν των κάτωθι μελών της ιδίας ή της πατρικής οικογενείας των: α)Της συζύγου αυτών. β)Των εκ νομίμου γάμου ή φυσικών ή θετών νομιμοποιήτων τέκνων των μεν αρρένων εφ’ όσον τυγχάνουσιν ανήλικα και άγαμα ή ενήλικα αλλ’ ανίκανα σωματικώς ή πνευματικώς προς άσκησιν παντός βιοποριστικού επαγγέλματος των δε θηλέων εφ’ όσον τυγχάνουσιν, άγαμα. γ)(Του απόρου και ανέργου ή σωματικώς ανικάνου προς άσκησιν βιοποριστικού επαγγέλματος πατρός και δ)Της απόρου χήρας μητρός). 2.Αι θήλεις υπάλληλοι δικαιούνται του εν άρθρ. 1 επιδόματος εφ’ όσον συνοικούσι και βαρύνονται με την συντήρησιν των κάτωθι μελών της οικογενείας των: α)Των εν τη προηγουμένη παραγράφω τέκνων των, εφ’ όσον αύται διατελούσιν εν χηρεία ή διαζεύξει. β)Του απόρου και σωματικώς ανικάνου προς άσκησιν παντός βιοποριστικού επαγγέλματος συζύγου και γ)(Των εν τη προηγουμένη παραγράφω απόρων κλπ. γονέων των). Βλ. όμως παρ. 5 του άρθρ. 2 της υπ’ αριθ. 1020 της 1 Οκτ./25 Νοεμ.1958 Πρ. Υπουρ. Συμβουλίου (ανωτ. σελ. 384,09). 3.Τα κατά τας προηγουμένας παραγράφους πρόσωπα θεωρούνται ως προστατευόμενα εφ’ όσον δεν κατέχουσιν οιανδήποτε έμμισθον θέσιν, δεν ασκούσιν οιονδήποτε επάγγελμα, δεν λαμβάνουσι σύνταξιν και μέρισμα ανώτερον των δραχμών 500 μηνιαίως και δεν έχουσιν εισοδήματα εξ ιδίας ή προικώας περιουσίας ανώτερα των δραχ. 500 μηνιαίως. Άρθρ.3.-Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών θέλουσι καθορισθή τα δια την εκκαθάρισιν και εντολήν πληρωμής του επιδόματος της παρούσης δικαιολογητικά. Άρθρ.4.-Από 1ης Ιαν. 1956 η υπέρ του Μ.Τ.Π.Υ. παγία κράτησις επί των αποδοχών των τακτικών δημοσίων υπαλλήλων μετόχων του Ταμείου τούτου ορίζεται εις 2% επί του βασικού μισθού μετά της προσαυξήσεως πολυετίας και εις 1% επί των επιδομάτων, εξαιρέσει του επιδόματος του Νόμ. 2142/1952 ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως.