4. ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 27340/43 της 13 Μαΐου1954 Περί τρόπου υπολογισμού προσαυξήσεων λόγω νυκτερινής και Κυριακής εργασίας, εις το Δώρ

4. ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 27340/43 της 13 Μαΐου1954 Περί τρόπου υπολογισμού προσαυξήσεων λόγω νυκτερινής και Κυριακής εργασίας, εις το Δώρον των Χριστουγέννων και Πάσχα. Συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρ. 2 της υπ’ αριθ. 27540/54 αποφάσεως, το δώρον του Πάσχα 1954 υπολογίζεται βάσει των κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων, προσηυξημένων δια των κατά τον ίδιον τρόπον καθωρισμένων προσαυξήσεων και επιδομάτων, εξαιρουμένων μόνον των προσαυξήσεων, επιδομάτων και αποζημιώσεων λόγω ηυξημένης αποδόσεως, υπερωριακής απασχολήσεως, οδοιπορικών εξόδων και πάσης εν γένει παροχής οικειοθελώς υπό του εργοδότου παρεχομένης. Εκ της τοιαύτης διατυπώσεως των ως άνω διατάξεων συνάγεται ότι πλην των εν αυταίς περιοριστικώς αναφερομένων εξαιρέσεων, πάσα ετέρα προσαύξησις και επίδομα, δια Συλλογικής Συμβάσεως, Διαιτητικής αποφάσεως ή δι’ άλλης εκ των εν άρθρ. 2 παρ. 1 της 27540/54 αποφάσεως αναφερομένων διατάξεων, καθωρισμένη και υποχρεωτικώς υπό του εργοδότου παρεχομένη, προσαυξάνει την μισθολογικήν βάσιν εφ’ ης υπολογίζεται το δώρον. Εντεύθεν έπεται ότι και αι υπό των οικείων Υπουργικών αποφάσεων, των εκδοθεισών κατ’ εξουσιοδότησιν του Α.Ν. 28/44 προβλεπόμεναι προσαυξήσεις λόγω νυκτερινής εργασίας και τοιαύτης κατά τας Κυριακάς και τας υπό του Νόμου καθωρισμένας ημέρας αργίας, συνυπολογίζονται δια τον καθορισμόν του δώρου, τουτ’ αυτό δε εδέχθη και ο Άρειος Πάγος δια της υπ’ αριθ. 223/1953 αποφάσεως (Τμήμα Β΄). Όσον αφορά τον τρόπον προσαυξήσεως της μισθολογικής βάσεως εφ’ ης υπολογίζεται το δώρον των μισθωτών εκείνων, οίτινες κατά την κρίσιμον περίοδον, ήτοι κατά το μεταξύ των εορτών των Χριστουγέννων και Πάσχα και αντιστρόφως παρεμβαλλόμενον χρονικόν διάστημα έτυχον τοιούτων προσαυξήσεων, φρονούμεν ότι προς τον σκοπόν αυτόν δέον όπως το συνολικό ποσόν των προσαυξήσεων τούτων διαιρεθή δια του συνολικού αριθμού των παρεντιθεμένων μεταξύ των δύο εορτών ημερών, προστεθή δε το πηλίκον της διαιρέσεως εις το κατώτατον όριον ημερομισθίου εάν πρόκειται περί εργάτου ή το 30πλάσιον τούτου εις το κατώτατον όριον μισθού, εάν πρόκειται περί υπαλλήλων.