Περί παρατάσεως της κατά τον ν.1579 του έτους 1918 προθεσμίας προς ανασύστασιν καταστραφέντων αρχείων δικαστικών γραφείων – ΝΟΜΟΣ 5853 της 11/16 Οκτ. 1933
ΝΟΜΟΣ 5853 της 11/16 Οκτ. 1933
Τι αφορά αυτή η πράξη;
Αυτός ο νόμος αφορά την παράταση της προθεσμίας για την ανασύσταση κατεστραμμένων αρχείων δικαστικών γραφείων. Ειδικότερα, επιτρέπει την παράταση της αρχικής προθεσμίας των έξι μηνών που είχε οριστεί για αυτόν τον σκοπό.
Για ποιους: Δικαστικά γραφεία των οποίων τα αρχεία καταστράφηκαν από τη βουλγαρική εισβολή του Αυγούστου 1916; Τις αρχές που είναι υπεύθυνες για την έκδοση Διαταγμάτων παράτασης.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Ελλάδα
- Τομέας δικαίου
- Αστικό δίκαιο
- Πηγή
- greek_legal_code (Raptarchis/HuggingFace)
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Την παράταση της προθεσμίας για την ανασύσταση κατεστραμμένων αρχείων.
- Τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνει αυτή η παράταση (με Διάταγμα).
- Τη δυνατότητα παράτασης εφάπαξ ή κατ' επανάληψη.
- Την προϋπόθεση για τη γνωμοδότηση της ολομέλειας του οικείου Πρωτοδικείου.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Δικαστικά γραφεία των οποίων τα αρχεία καταστράφηκαν από τη βουλγαρική εισβολή του Αυγούστου 1916.
- Τις αρχές που είναι υπεύθυνες για την έκδοση Διαταγμάτων παράτασης.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Η αρχική προθεσμία ήταν έξι μηνών, σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν.1579 του 1918.
- Η παράταση μπορεί να γίνει με Διάταγμα.
- Η παράταση μπορεί να είναι εφάπαξ ή κατ' επανάληψη.
- Απαιτείται γνωμοδότηση της ολομέλειας του οικείου Πρωτοδικείου για την παράταση.
Αστικό δίκαιο
8
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
8.ΝΟΜΟΣ 5853 της 11/16 Οκτ. 1933 Περί παρατάσεως της κατά τον ν.1579 του έτους 1918 προθεσμίας προς ανασύστασιν καταστραφέντων αρχείων δικαστικών γραφείων. Άρθρον μόνον.-Η κατά το άρθρ. 1 του ν.1579 της 24/28 Δεκ. 1918 περί ανασυστάσεως των εκ της βουλγαρικής εισβολής του Αυγούστου 1916 καταστραφέντων αρχείων κλπ. (ανωτέρω αριθ. 6), προθεσμία έξ μηνών δύναται εκάστοτε, δι’ α γραφεία ήθελεν επεκταθή η εφαρμογή του ρηθέντος νόμου κατά το άρθρ. 8 αυτού, να παρατείνεται δια Διατάγματος, εφ’ άπαξ ή κατ’ επανάληψιν, εφ’ όσον χρόνον ήθελε παραστή ανάγκη, μετά γνωμοδότησιν της ολομελείας του οικείου Πρωτοδικείου. Βάσει του άνω νόμου εξεδόθησαν τα Β.Δ. 5/21 Φεβρ. 1946, 30 Ιουν./23 Ιουλ. 1947, 28 Ιουλ./9 Αυγ. 1947, 5 Δεκ. 1950/10 Μαρτ. 1951, 23 Αυγ./1 Σεπτ. 1951, τα οποία βλ. εν σχολ. άρθρ. 8 ν.1579/1918 (ανωτ. αρ. 6).