Περί ελέγχου ομαδικών απολύσεων και τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 2112 /1920 περί υποχρεωτικής καταγγελίας συμβάσεως εργασίας – ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 99 της 18 Ιουλ./11 Αυγ. 1967 (ΦΕΚ Α΄140)
ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 99 της 18 Ιουλ./11 Αυγ. 1967 (ΦΕΚ Α΄140)
Τι αφορά αυτή η πράξη;
1-2 προτάσεις: Αυτός ο νόμος αφορά τον έλεγχο των ομαδικών απολύσεων και τροποποιεί και συμπληρώνει τον νόμο 2112/1920 σχετικά με την υποχρεωτική καταγγελία της σύμβασης εργασίας.
Για ποιους: Υπαλλήλους που απομακρύνονται από την εργασία τους; Επιχειρήσεις, ιδίως Ανώνυμες Εταιρείες ή Κοινωφελείς Επιχειρήσεις, που προβλέπουν καταβολή πρόσθετης αποζημίωσης.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Ελλάδα
- Τομέας δικαίου
- Εργατικό δίκαιο
- Πηγή
- greek_legal_code (Raptarchis/HuggingFace)
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Την καταβολή πρόσθετης αποζημίωσης σε υπαλλήλους κατά την απομάκρυνσή τους από την εργασία, πέραν αυτής που προβλέπεται από τον Νόμο 2112.
- Το ανώτατο όριο της πρόσθετης αυτής αποζημίωσης, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει το 15% της οριζόμενης αποζημίωσης.
- Την εφαρμογή της διάταξης για την πρόσθετη αποζημίωση και σε περιπτώσεις όπου έχει διατεθεί ειδικά χρηματικό ποσό από την επιχείρηση για τον σκοπό αυτό.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Υπαλλήλους που απομακρύνονται από την εργασία τους.
- Επιχειρήσεις, ιδίως Ανώνυμες Εταιρείες ή Κοινωφελείς Επιχειρήσεις, που προβλέπουν καταβολή πρόσθετης αποζημίωσης.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Η πρόσθετη αποζημίωση που καταβάλλεται σε υπαλλήλους κατά την απομάκρυνσή τους από την εργασία, πέραν της προβλεπόμενης από τον Νόμο 2112, δεν μπορεί να υπερβαίνει το 15% της οριζόμενης αποζημίωσης.
- Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και όταν η επιχείρηση έχει διαθέσει ειδικά χρηματικό ποσό για την καταβολή της πρόσθετης αποζημίωσης.
- Ο νόμος τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Εργατικό δίκαιο
8
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
11.ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 99 της 18 Ιουλ./11 Αυγ. 1967 (ΦΕΚ Α΄140) Περί ελέγχου ομαδικών απολύσεων και τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 2112 /1920 περί υποχρεωτικής καταγγελίας συμβάσεως εργασίας. Άρθρ.5.–(Αντικαθίσταται το άθρρ. 3 Νόμ. 2112/ 1920, ανωτ. σελ. 164, 1). Άρθρ.6.–1.«Εις ας περιπτώσεις ειδική διάταξις Νόμου ή κανονισμού ή συμβάσεως αναφερομένης εις Ανωνύμους Εταιρείας ή Κοινωφελείς Επιχειρήσεις (π.χ. Σύμβασις εξαγοράς ΗΕΑΠ – ΔΕΗ κλπ.) προβλέπει την καταβολήν εις υπαλλήλους, κατά τον χρόνον της απομακρύνσεώς των εκ της εργασίας, και ετέρας προσθέτου αποζημιώσεως, πέραν της υπό του Νόμ. 2112 προβλεπομένης, η αποζημίωσις αύτη δεν δύναται να υπερβαίνη ποσοστόν 15% της υπό της παρ. 2 του άρθρ. 2 του παρόντος οριζομένης». Η παρ. 1 αντικεταστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Α.Ν. 173/1967 (σελ. 100, 4). 2.Η διάταξις της προηγουμένης παραγράφου εφαρμόζεται και εις ην έτι περίπτωσιν δια την καταβολήν της προσθέτου ταύτης αποζημιώσεως έχει διατεθή ειδικώς υπό της επιχειρήσεως ωρισμένον χρηματικόν ποσόν προς εξυπηρέτησιν του σκοπού τούτου. Άρθρ.7.–Η ισχύς του παρόντος Νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Δια τας λοιπάς διατάξεις βλ. ανωτ. σελ. 100,3.