← Ελλάδα

1. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓ ΑΣΙΑΣ Αριθ. 25078 της 28 Μαΐου./1 Ιουν. 1938 Περί εγκρίσεως κανονισμού ασθενείας Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Εγκρίνομε

Εν συντομία

Αυτή η απόφαση Υφυπουργού Εργασίας εγκρίνει τον κανονισμό ασφάλισης ασθενείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθορίζοντας τις αρμοδιότητες της κεντρικής διοίκησης και των υποκαταστημάτων του. Ρυθμίζει τον τρόπο παροχής ιατρικής περίθαλψης και τις παροχές σε περίπτωση τοκετού.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

Κείμενο νόμου

  1. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓ ΑΣΙΑΣ Αριθ. 25078 της 28 Μαΐου./1 Ιουν. 1938 Περί εγκρίσεως κανονισμού ασθενείας Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Εγκρίνομεν τον κανονισμόν ασφαλίσεως κατά της ασθενείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, εξ άρθρ. 44, έχοντα ως ακολούθως: Ι.Γενικαί διατάξεις Αρμοδιότητες διοικητικού συμβουλίου και υποκαταστημάτων Άρθρ.1.-1.Η ασφάλισις κατά της ασθενείας διεξάγεται κατά τας γενικάς αυτής γραμμάς υπό της γενικής διευθύνσεως του Ιδρύματος, εντός των διατάξεων του νόμου και των κανονισμών, εκτελείται δε κατά τας επί μέρους αυτής λειτουργίας παρά των υποκαταστημάτων. 2.Ως γενικαί γραμμαί θεωρούνται η χάραξις του γενικού υγειονομικού προγράμματος του Ιδρύματος, ο καθορισμός των μέτρων προληπτικής δράσεως αυτού, η έκδοσις γενικών οδηγιών δια την ομοιόμορφον καθ’ όλην την χώραν λειτουργίαν της ασφαλίσεως, η μέριμνα δια την σύστασιν και τον εξοπλισμόν ιατρείων, νοσοκομείων, θεραπευτηρίων, κλινικών, και πάσης φύσεως υγειονομικών εγκαταστάσεων, ως και η παρακολούθησις και εποπτεία της ευρύθμου λειτουργίας της υγειονομικής υπηρεσίας των υποκαταστημάτων και η λήψις των ενδεικνυομένων μέτρων προς άρσιν παρατηρουμένων ανωμαλιών ή προς βελτίωσιν και τελειοποίησιν των εφαρμοζομένων υπό τούτων διοικητικών και θεραπευτικών συστημάτων και μεθόδων, χάριν της πληρεστέρας εκπληρώσεως των σκοπών της ασφαλίσεως. Επίσης εις τας γενικάς γραμμάς ανήκει η διαχείρισις του γενικού και ειδικού αποθεματικού των υποκαταστημάτων και του κεφαλαίου προληπτικής δράσεως και η εκ τούτων εκάστοτε διάθεσις και ενίσχυσις των υποκαταστημάτων. Δύναται το διοικητικόν συμβούλιον ν’ αναθέτη τμήμα των ως άνω αρμοδιοτήτων αυτού εις τας Τ.Δ.Ε. 3.Ως επί μέρους λειτουργίαι της ασφαλίσεως, ανήκουσαι εις την αρμοδιότητα των υποκαταστημάτων, θεωρούνται:Η είσπραξις των εσόδων του κλάδου ασθενείας, η πραγματοποίησις των κεκανονισμένων πάσης φύσεως παροχών προς τους ησφαλισμένους του κλάδου τούτου, συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος κανονισμού και προς τας ισχυούσας εκάστοτε οδηγίας και εντός των ορίων των υπ’ αυτών καταρτιζομένων και προσηκόντως εγκρινομένων προϋπολογισμών ασθενείας, η διεύθυνσις των ιατρείων και λοιπών δια τας ανάγκας των ησφαλισμένων του υποκαταστήματος νοσηλευτικών εγκαταστάσεων του Ιδρύματος, επιφυλαττομένης της εφαρμογής του άρθρ. 25 του παρόντος, ως και η άσκησις του αμέσου ελέγχου επί της υγειονομικής αυτών υπηρεσίας και του οικείου προσωπικού. 4.Αι λεπτομέρειαι των παροχών τούτων και η διαδικασία της χορηγήσεως αυτών, εφ’ όσον τυχόν δεν καθορίζονται υπό του νόμου, των κανονισμών, και γενικών οδηγιών του διοικητικού συμβουλίου, εγκρινομένων υπό του υφυπουργού Εργασίας, και τα κέντρα εις τα οποία παρέχεται η ιατρική αντίληψις, ρυθμίζονται υπό των Τ.Δ.Ε. των υποκαταστημάτων δια γενικών αποφάσεων αυτών, αίτινες υπόκεινται προ της εκτελέσεως αυτών εις την έγκρισιν του διοικητικού συμβουλίου. Το διοικητικόν συμβούλιον οφείλει να αποφανθή επί των τοιούτων αποφάσεων εντός 20 ημερών από της υποβολής, δυνάμενον να τροποποιήση ταύτας δι’ ητιολογημένης αυτού αποφάσεως και ιδία να περιορίση εντός των ορίων της οικονομικής δυναμικότητος τας παροχάς, προς τον σκοπόν της περιφρουρήσεως της οικονομικής ισορροπίας του κλάδου ασφαλίσεως ασθενείας του υποκαταστήματος. Το διοικητικόν συμβούλιον δύναται ωσαύτως να υποδείξη την αύξησιν των εσόδων του κλάδου ασθενείας εις τας Τ.Δ.Ε. Πάντως αι γενικαί αύται αποφάσεις των Τ.Δ.Ε. θεωρούνται ως εγκριθείσαι υπό του διοικητικού συμβουλίου και εκτελούνται, εάν το διοικητικόν συμβούλιον δεν αποφανθή επ’ αυτών εντός της ως άνω εικοσαημέρου προθεσμίας. (Αντί της σελ. 187(γ) Σελ. 187(δ) Τεύχος 612-Σελ. 109 53 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 5.Ως γενικαί οδηγίαι του διοικητικού συμβουλίου ή γενικαί αποφάσεις των Τ.Δ.Ε. δεν δύνανται να θεωρηθούν αποφάσεις ρυθμίζουσαι τας προϋποθέσεις, το περιεχόμενον, και την έκτασιν των ασφαλιστικών παροχών, ως και ποσοστόν της συμμετοχής των ησφαλισμένων εις τας εις είδος παροχάς. Τα θέματα ταύτα ρυθμίζονται δι’ ειδικών κανονισμών. Κέντρα παροχών ασθενείας Άρθρ.9.-1.Εις περίπτωσιν τοκετού, χορηγείται:α)βοήθημα τοκετού, ούτινος το ποσόν ορίζεται προτάσει της οικείας Τ.Δ.Ε., δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου, εις την αρχήν εκάστου έτους, και δεν δύναται να είναι κατώτερον των δραχ. 500 ουδέ μείζον των δραχ.
  2. (β)Τ’ απαραίτητα δια τον τοκετόν φάρμακα και αντισηπτικά είδη, καθοριζόμενα δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου, μετά γνώμην του Α.Ι.Σ. «Εφ’ όσον ο τοκετός δεν πρόκειται να εκτελεσθή εν Μαιευτηρίω. Δύναται υπό του Δ.Σ. ν’ αποφασισθή η χορήγησις αντί μαιευτικού δέματος ωρισμένου χρηματικού ποσού εγκρινομένου υπό του Υπουργού Εργασίας, οσάκις δεν καθίσταται ευχερής ο εφοδιασμός του Ιδρύματος δια μαιευτικών δεμάτων». Αι εντός « » φράσεις προσετέθησαν δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 2.Τα είδη χορηγούνται άμα τη προσηκούση διαπιστώσει περί του επικειμένου τοκετού και ολίγον προ τούτου). Η δια των εντός ( ) διατάξεων προβλεπομένη παροχή κατηργήθη από 1 Απρ. 1944 συγχωνευθείσα μετά του βοηθήματος τοκετού δια της υπ’ αριθ. 2759/δίς Υπουργικής αποφάσεως. 3.Το βοήθημα χορηγείται πάντως μετά τον τοκετόν, επί τη προσαγωγή της κεκανονισμένης βεβαιώσεως. Εάν ο τοκετός λάβη χώραν εν θεραπευτηρίω δαπάναις του Ιδρύματος, το βοήθημα μειούται εις το ήμισυ. Δια της υπ’ αριθ. 70121/1952 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας ωρίσθη ότι το κατά την παρ. 7 εδάφ. Β άρθρ. 31 Α.Ν. 1846/1951, 15Β.Βα.7, εφ’ άπαξ βοήθημα τοκετού δύναται να καταβάλλεται από της 7ης ημέρας προ της πιθανής ημέρας τοκετού. 4.Η χορήγησις του βοηθήματος στερεί την λαμβάνουσαν πάσης εν γένει εις είδος παροχής, εις ην εκ του νόμου υποχρεούται το Ίδρυμα, εκτός εάν πρόκηται περί παθολογικής ανελίξεως αυτού, ότε δικαιούται εις τας ενδεικνυομένας δια την κατάστασίν της παροχάς. «4α.Δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας δύναται να καθορισθή ως τρόπος της μαιευτικής περιθάλψεως ισχύων γενικώς ή εν τη περιφερεία ωρισμένων Υποκαταστημάτων η Σελ. 192(α) παροχή υπό του Ιδρύματος κατά τον τοκετόν ιατρικής αντιλήψεως, κυρίας ή βοηθητικής, εν τη κατοικία της τικτούσης ή η παραπομπή εις ιδίας ή συμβεβλημένας μετά του Ιδρύματος μαιευτικάς κλινικάς, εφ’ όσον επιθυμούν την εισαγωγήν των εν Μαιευτηρίω. Εις τας ανωτέρω περιπτώσεις, εάν μεν ο τοκετός λάβη χώραν εν μαιευτική κλινική δαπάναις του Ιδρύματος, το βοήθημα μειούται εις το τέταρτον, εάν δε ούτος λάβη χώραν κατ’ οίκον της ησφαλισμένης δι’ ιατρού ή μαίας του ιδρύματος μειούται εις το ήμισυ». Η παρ. 4α προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 5.Εις επιτόκους παρέχονται υπό των ιατρείων συμβουλαί, μη θεωρούμεναι ως ιατρικαί επισκέψεις. Τρόπος παροχής ιατρικής περιθάλψεως Άρθρ.10.-1.Η ιατρική αντίληψις χορηγείται δι’ ιατρών συμβεβλημένων μετά του Ιδρύματος κατά τα εν τω ειδικώ κανονισμώ περί υγειονομικής υπηρεσίας οριζόμενα. Βοηθητικαί υπηρεσίαι, περιλαμβανόμεναι εν τη ιατρική αντιλήψει, δύνανται να χορηγηθούν και υπό βοηθητικών υγειονομικών προσώπων, ως νοσοκόμων, μαλακτών, μαιών, κλπ., εφ’ όσον τούτο επιτρέπεται υπό της ιατρικής δεοντολογίας. 2.Εις επειγούσας περιπτώσεις, μη επιδεχομένας αναβολήν, προς κλήσιν ιατρού συμβεβλημένου ή παραπομπήν εις τοιούτον, κυρίως δε προς παροχήν των πρώτων βοηθειών, δύναται να χρησιμοποιηθή οιοσδήποτε ιατρός, δυνάμενος αμέσως να παράσχη την συνδρομήν του, αλλά δια μίαν και μόνην επίσκεψιν. Ο επισκεφθείς ιατρός εφοδιάζει τον ασθενή με απόδειξιν καταβολής της αμοιβής επισκέψεως, ήτις εξοφλείται παρά του Ιδρύματος μετά την διαπίστωσιν του επείγοντος και της παρασχεθείσης συνδρομής, συμφώνως προς το ελάχιστον όριον της διατιμήσεως. Εν τη αποδείξει δέον ν’ αναγράφη ο ιατρός την ώραν της επισκέψεως, την ασθένειαν, και το είδος της παρασχεθείσης συνδρομής. Εις την περίπτωσιν ταύτην αναγνωρίζονται και τα απολύτως αναγκαία οδοιπορικά έξοδα προς κλήσιν του ιατρού και μετάβασιν τούτου παρά τω ασθενεί. Εάν ο ησφαλισμένος δεν δύναται να καταβάλη την κατά την προηγουμένην παράγραφον αμοιβήν, παρέχει εις τον ιατρόν απόδειξιν, αναφέρουσαν την ημέραν και ώραν της επισκέψεως, επί τη βάσει δε ταύτης το υποκατάστημα καταβάλλει ακολούθως εις τον ιατρόν την αμοιβήν του. 58 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας «Υπό τας αυτάς προϋποθέσεις δύναται να χρησιμοποιηθή και οιονδήποτε βοηθητικόν υγειονομικόν πρόσωπον, μη συμβεβλημένον μετά του Ιδρύματος εφ’ όσον η χρησιμοποίησις αυτού επιτρέπεται υπό της ιατρικής δεοντολογίας. Η περί αποδόσεως των καταβληθέντων εις τούτο αίτησις του ησφαλισμένου δέον να υποβληθή εντός τριών ημερών από της προσκλήσεως του βοηθητικού υγειονομικού οργάνου ή εντός εβδομάδος εφ’ όσον η ασθένεια εξακολουθεί». Το ανωτέρω εδάφιον ετέθη προς τροποποίησιν του εδαφ. γ΄ της παραγρ. 2, δια της παρ. 2 άρθρου 5 της υπ’ αριθ. 70121 της 4/4 Μαρτ. 1952 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. «Κλήσις μη συμβεβλημένου ιατρού (ή βοηθητικού Υγειον. Προσώπου) ή παραπομπή εις τοιούτον επιτρέπεται ωσαύτως, εφ’ όσον η χρησιμοποίησις συμβεβλημένου ιατρού δεν καθίσταται δυνατή δι’ οιονδήποτε λόγον. Ο επισκεφθείς ιατρός εφοδιάζει τον ασθενή με απόδειξιν καταβολής της αμοιβής της ή των επισκέψεων, ήτις εξοφλείται παρά του Ιδρύματος μετά την διαπίστωσιν υπό των αρμοδίων αυτού Οργάνων της ανωτέρω προϋποθέσεως ως και της ανάγκης της παρασχεθείσης ιατρικής συνδρομής, συμφώνως προς το ελάχιστον όριον της διατιμήσεως. Κατά την διάρκειαν της Γενικής εμπολέμου καταστάσεως επιτρέπεται όπως αι δια τας κατά τα ανωτέρω επισκέψεις μη συμβεβλημένων ιατρών καταβαλλόμεναι αμοιβαί υπερβαίνουν και τας υπό της διατιμήσεως καθοριζομένας τοιαύτας ουχί όμως πάντως και τα συνήθως κατά τον αυτόν χρόνον και τόπον καταβαλλόμενα δια τας αυτάς περιπτώσεις ποσά, κατά την κρίσιν της αρμοδίας υπηρεσίας». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 22955/639 της 20 Σεπτ./5 Οκτ. 1944 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. «Δι’ ας περιπτώσεις ιατρικής περιθάλψεως δεν έχει καθορισθή κρατική διατίμησις, καθορίζεται τοιαύτη δια την εφαρμογήν του παρόντος παρά του Δ.Σ. του Ιδρύματος, μετά γνώμην ειδικής Επιτροπής, συγκροτουμένης υπό τούτου». Η εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 16158/1163 Αποφ. Υπ. Εργασίας της 17 Μαρτ./7 Απρ.
  3. «Δι’ αποφάσεως του Διοικητού του Ιδρύματος δύναται κατ’ εξαίρεσιν, να εγκρίνηται είτε γενικώς, είτε κατά περιοχάς, και δι’ ωρισμένον χρόνον δυνάμενον να παραταθή η απόδοσις ποσού μέχρι και του ανωτάτου ορίου της κρατικής διατιμήσεως, εφ’ όσον η Ιατρική περίθαλψις παρέχεται παρά μη συμβεβλημένου ιατρού ειδικότητος καθοριζομένης δια της αυτής αποφάσεως». Εδάφιον είχε προστεθή δια της υπ’ αριθ. 416/5017 της 12/23 Ιαν. 1973 (ΦΕΚ Β΄ 80) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ., πλην αύτη ανεκλήθη δια της υπ’ αριθ. 416/2802 της 31 Μαΐου/28 Ιουν. 1973 (ΦΕΚ Β΄ 729) ομοίας, δια της οποίας προσετέθη το ανωτέρω εδάφιον. 3.΄Εκαστον υποκατάστημα δέον δι’ ευρειών ανακοινώσεών του να γνωρίση εις τους ησφαλισμένους τα ονόματα των μετ’ αυτού συμβεβλημένων ιατρών και τας διευθύνσεις αυτών, ως και τας ώρας κατά τας οποίας συνήθως δέχονται. Κατά τον αυτόν τρόπον ανακοινούται και πάσα επερχομένη μεταβολή εις τα άνω στοιχεία. 4.Πας θεράπων ιατρός οφείλει να παρέχη εις τον ησφαλισμένον ασθενή μετά πάσης προσοχής και επιμελείας την αναγκαίαν ιατρικήν βοήθειαν προς ταχείαν ανάκτησιν της υγείας του και της προς εργασίαν ικανότητός του. Φάρμακα και άλλα θεραπευτικά μέσα δέον να χρησιμοποιή ο ιατρός εν μέτρω μη υπερβαίνοντι το εκάστοτε αυστηρώς αναγκαίον. Κατά την αναγραφήν των φαρμάκων ο ιατρός υποχρεούται να ακολουθή τους κανόνας της οικονομικής συνταγογραφίας, τηρών εν τούτω επακριβώς τας εκδιδομένας σχετικάς οδηγίας και υποκείμενος εις αποζημίωσιν προς το Ίδρυμα εν περιπτώσει επιβαρύνσεως αυτού δια της κατά παράβασιν των κανόνων τούτων χρησιμοποιήσεως φαρμάκων και άλλων θεραπευτικών μέσων. Εν γένει ο θεράπων ιατρός οφείλει να αποφεύγη πάσαν ενέργειαν δυναμένην να επιβαρύνη οικονομικώς τον οργανισμόν άνευ αποχρώντος λόγου. 5.Απαγορεύεται απολύτως η παρά του ιατρού απαίτησις ή αποδοχή χρηματικής αμοιβής, υφ’ οιανδήποτε δικαιολογίαν, χορηγουμένης εκ μέρους του ασθενούς ή τρίτου προσώπου υπέρ αυτού, η είσπραξις εξόδων αμάξης ή αυτοκινήτου, και εν γένει οιασδήποτε προσθέτου αμοιβής εκ μέρους του περιθαλπομένου. Εν εναντία περιπτώσει υποχρεούται, εκτός των άλλων συνεπειών, ν’ αποδώση εις τον ησφαλισμένον το πενταπλάσιον. Τόπος παροχής ιατρικής αντιλήψεως Άρθρ.11.-1.«Η ιατρική αντίληψις χορηγείται εν τοις ιατρείοις του ιδρύματος κατά δε τας περιπτώσεις του άρθρ. 13 παρ. 7 Κανονισμού Υγειονομικής υπηρεσίας και εν τοις ιατρείοις των μετ’ αυτού συμβεβλημένων ιατρών ή κατ’ οίκον του ασθενούς. Ουδέποτε δύναται να χρησιμοποιηθή φαρμακείον ως ιατρείον ιατρού. Ο ασθενής οφείλει να επισκέπτεται τον ιατρόν εν τω ιατρείω του ιδρύματος ή των μετ’ αυτού συμβεβλημένων ιατρών, υπό την ανωτέρω προϋπόθεσιν, τω κειμένω εντός της περιοχής της κατοικίας ή της εργασίας του ή τω Κεντρικώ ιατρείω, όπου υφίσταται τοι(Αντί της σελ. 193(β) Σελ. 193(γ) Τεύχος 494-Σελ. 67 59 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 ούτον κατά τας καθωρισμένας ημέρας και ώρας επισκέψεων εκτός των περιπτώσεων καθ’ ας η κατάστασίς του, δεν επιτρέπει την εις αυτό μετάβασιν, ότε δύναται να καλέση προς επίσκεψιν τον ιατρόν του ιδρύματος κατ’ οίκον. Αι τοπικαί Διοικητικαί Επιτροπαί δύνανται, κατόπιν εγκρίσεως του Δ. Συμβουλίου να καθορίσουν έτερα όρια τοπικής αρμοδιότητος των ιατρείων του ιδρύματος των μετ’ αυτού συμβεβλημένων ιατρών». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 2.Η κατ’ οίκον επίσκεψις δέον να γίνηται πάντοτε εντός του δυνατού ταχυτέρου χρόνου. Ο ασθενής δύναται ν’ αξιώση όπως ο ιατρός επισκεφθή αυτόν αμέσως κατ’ οίκον μόνον εις ας περιπτώσεις εκ της αναβολής επίκειται προφανώς κίνδυνος ή χειροτέρευσις της καταστάσεως. Επί τούτου δέον να εφιστάται ειδικώς η προσοχή του ιατρού κατά την κλήσιν αυτού. Το αυτό ισχύει και δι’ επισκέψεις νυκτερινάς. Η πρώτη επίσκεψις είναι πάντοτε επείγουσα δια τον ιατρόν. Ο ιατρός, επισκεφθείς κατ’ οίκον ησφαλισμένον, δέον να ειδοποιήση αμέσως, το βραδύτερον δε εντός 12 ωρών, το αρμόδιον ιατρείον, όπερ αναλόγως των συνθηκών, αποχρώντως βεβαιουμένων, πάντως δε προ της δευτέρας επισκέψεως, δύναται να επιτρέψη ή ν’ απαγορεύση τας περαιτέρω εν τη κατοικία του ασθενούς επισκέψεις. 3.«Προκειμένου περί παθήσεων δι’ ας θεωρείται αναγκαία κατ’ οίκον η κλήσις ιατρού ειδικότητος, δέον να καλήται είς των ειδικών ιατρών του ιατρείου της κατοικίας του ησφαλισμένου ή των δεχομένων εν τοις ιδιωτικοίς αυτών ιατρείοις μετά του ιδρύματος συμβεβλημένων ιατρών». Προκειμένου περί παθήσεων παθολογικών, δέον να καλήται είς των ορισθέντων δια τον τομέα του ιατρών γενικής ιατρικής, κατ’ ιδίαν του ασθενούς εκλογήν. Η εντός « » περίοδος ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 4.«Οδοιπορικά έξοδα προς μετάβασιν εις το ιατρείον ή προς κλήσιν ιατρού δεν χορηγούνται. Τοιαύτα παρέχονται μόνον εις εντελώς εξαιρετικάς περιπτώσεις καθ’ ας δεν δύναται λόγω της καταστάσεώς του να βαδίση ο ησφαλισμένος. Εν ουδεμιά περιπτώσει δικαιούται ο ησφαλισμένος εις απόδοσιν των εκ της χρησιμοποιήσεως κοινών μεταφορικών μέσων προκληθεισών δαπανών εξαιρουμένων των θυμάτων εργατικών ατυχημάτων και των ανικάνων προς εργασίαν ησφαλισμένων, εφ’ όσον τα έξοδα μετακινήσεως (μετάβασις και επιστροφή των τελευταίων τούτων από του τόπου Σελ. 194(γ) Τεύχος 494-Σελ. 68 της κατοικίας των) υπερβαίνει τας 10 δραχμάς της δαπάνης μετακινήσεως υπολογιζομένης επί τη βάσει του ευθηνοτέρου μεταφορικού μέσου». Η παρ. 4 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Υποχρεώσεις των ασθενών Άρθρ.12.-1.Ο ασθενής υποχρεούται να συμμορφούται προς την υπό του θεράποντος ιατρού διατασσομένην θεραπείαν και ν’ αποφεύγη πάσαν ενέργειαν ήτις είναι ασυμβίβαστος προς την κατάστασίν του ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού. «Εν εναντία περιπτώσει δύναται των εις χρήμα παροχών της ασφαλίσεως ασθενείας εν όλω ή εν μέρει επί χρόνον ουχί ανώτερον των τριών μηνών αφού προηγουμένως εντός προθεσμίας 48 ωρών καλούμενος υποβάλλει τας παρατηρήσεις του. Ο ούτω στερούμενος των παροχών ησφαλισμένος δεν απαλλάσσεται κατά τον χρόνον της στερήσεως του κατά το άρθρ. 21 του Ν. 6298 βαρύνοντος αυτόν τμήματος εισφοράς». Η δευτέρα περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 2.Ο ασθενής οφείλει να επιτρέπη την είσοδον εις την κατοικίαν αυτού εις τα εντεταλμένα υπό του αρμοδίου υποκαταστήματος τον έλεγχον των ασθενών πρόσωπα, προς διαπίστωσιν του είδους και της εκτάσεως της ακολουθουμένης θεραπείας, κατά πάσαν ώραν της ημέρας, ν’ απαντά προθύμως εις τα υπ’ αυτών δια τους σκοπούς του Ιδρύματος τιθέμενα ερωτήματα, και να δέχηται την υπό των ιατρών εποπτών εξέτασιν. Ο ασθενής δύναται ν’ αξιώση όπως κατά την εξέτασιν αυτού υπό του επόπτου του Ιδρύματος παρίσταται και ο θεράπων ιατρός. Αντικατάστασις ιατρού Άρθρ.13.-Ο ασθενής δεν δύναται ν’ αντικαταστήση τον δια μίαν περίπτωσιν εκλεγέντα ιατρόν, διαρκούσης της θεραπείας, εφ’ όσον δεν υφίστανται σοβαροί λόγοι προς τούτο, οίτινες κρίνονται υπό του αρμοδίου ελεγκτού, μετ’ ακρόασιν του θεράποντος ιατρού, δυναμένην όμως να παραλειφθή εις κατεπειγούσας περιπτώσεις. Ευθύς ως η κατάστασις ασθενούς νοσηλευομένου κατ’ οίκον βελτιωθή κατά τρόπον επιτρέποντα την εκ της οικίας του έξοδον, δέον να προσέλθη ούτος εις ιατρείον προς συνέχισιν της θεραπείας, εκτός εάν ο αρμόδιος ελεγκτής, υπαρχόντων σοβαρών λόγων, επιτρέψη, τη αιτήσει του ασθενούς την συνέχισιν της θεραπείας υπό του μέχρι τούδε θεράποντος ιατρού. 60 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας Σύμπραξις ιατρών ειδικότητος. Ιατρικά συμβούλια. Άρθρ.14.-1.Εάν ο επισκεφθείς ιατρός κρίνη ότι ο ασθενής έχη ανάγκην, λόγω της καταστάσεώς του, επισκέψεως ή επεμβάσεως ιατρού άλλης ειδικότητος, παραπέμπει αυτόν εις ειδικόν ιατρόν, μέσω της υγειονομικής υπηρεσίας του υποκαταστήματος, εκτός εάν επίκειται κίνδυνος εκ της αναβολής, ον βεβαιώνει υπευθύνως ο παραπέμπων ιατρός, ότε η έγκρισις της υγειονομικής υπηρεσίας, δίδεται εκ των υστέρων, πάντως όμως δέον να ζητήται αύτη εντός 24 ωρών από της κλήσεως. 2.Επί σοβαρών περιπτώσεων δύναται, τη αιτήσει του ασθενούς ή των οικείων του και μετ’ έγκρισιν του υποκαταστήματος, να καλήται ιατρικόν συμβούλιον εκ συμβούλων ή ειδικών ιατρών, οριζομένων υπό του υποκαταστήματος, εν ανάγκη δε και εκ των μη συμβεβλημένων μετά του Ιδρύματος. Οσάκις το ιατρικόν συμβούλιον ζητεί ο θεράπων ιατρός, είναι υποχρεωτική δια το υποκατάστημα η σύγκλησις τοιούτου. «2.Εάν ο επισκεφθείς εν ιατρείω, κατ’ οίκον ή εν νοσοκομείω ιατρός κρίνη ότι η σοβαρότης της καταστάσεως του ασθενούς ή η δυσχέρεια διαγνώσεως επιβάλλει την συγκρότησιν Ιατρικού Συμβουλίου, προκαλεί μέσω της Υγειονομικής Υπηρεσίας, Συμβούλιον μετ’ ιατρού συμβούλου, οριζομένου υπό της Υγειονομικής Υπηρεσίας. Το Ιατρικόν Συμβούλιον δύναται να συγκληθή και τη αιτήσει του ασθενούς ή, εν αδυναμία τούτου, των οικείων του και κατόπιν εγκρίσεως της Υγειονομικής Υπηρεσίας. Ο ασθενής ή, εν αδυναμία τούτου, οι οικείοι του, δύνανται ν’ αξιώσουν και την, δαπάναις αυτού, συμμετοχήν εις το Συμβούλιον ιατρού της επιλογής του». Η παρ. 2 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 74426/ Ι.773 της 5/15 Μαρτ. 1957 αποφ. Υπ. Εργασίας. VI.Φαρμακευτική αντίληψις Παρεχόμενα φάρμακα Άρθρ.15.-1.Το Ίδρυμα παρέχει εις τους ησφαλισμένους τ’ αναγκαία προς αποκατάστασιν της υγείας και της προς εργασίαν ικανότητός των ή προς ανακούφισιν εκ της νοσηράς των καταστάσεως φάρμακα και λοιπά δόκιμα θεραπευτικά μέσα, μέχρι του ποσού του ενδεδειγμένου εν εκάστη περιπτώσει κατά τους κανόνας της ιατρικής επιστήμης και της οικονομικής συνταγογραφίας. Το Ίδρυμα χορηγεί ωσαύτως εις τους ησφαλισμένους τας αναγκαίας προς διάγνωσιν των νόσων ουσίας. 2.Δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου δύναται να καταρτισθή πίναξ των παρεχομένων υπό του Ιδρύματος φαρμάκων και λοιπών ουσιών και των εξ αυτών χορηγητέων κατ’ ανώτατον όριον ποσοτήτων. 3.Φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα και συσκευασίαι προστατευόμεναι δι’ ειδικής ονομασίας παρέχονται μόνον οσάκις δεν δύνανται να αναπληρωθώσι δι’ άλλων φαρμακευτικών συνθέσεων. Δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου θέλει καταρτισθή πίναξ περιλαμβάνων τα δυνάμενα ν’ αναπληρωθώσι δια συνήθων συνθέσεων ιδιοκατασκευάσματα, ως και τοιούτα ων επιτρέπεται η δια λογαριασμόν του Ιδρύματος χορήγησις. 4.Φάρμακα μη περιλαμβανόμενα εις την εκάστοτε ισχύουσαν επίσημον ελληνικήν φαρμακοποιΐαν ή των οποίων η χρήσις δια θεραπευτικούς σκοπούς δεν είναι κοινώς παραδεδεγμένη, δεν χορηγούνται οπωσδήποτε υπό του Ιδρύματος. Αμφισβητήσεις αφορώσαι τα χορηγητέα φάρμακα φέρονται προς επίλυσιν υπό του παραγγείλαντος την χορήγησιν ιατρού, του ασθενούς, του επί του ελέγχου ιατρού, ή ετέρου ελεγκτικού οργάνου ενώπιον των πρωτοβαθμίων υγειονομικών επιτροπών. 5.Εις την αξίαν του φαρμάκου δεν περιλαμβάνεται το περιέχον τούτο δοχείον, φιάλη, κυτίον, κτλ., όπερ προσάγεται ιδιαιτέρως υπό του ησφαλισμένου εκτός εάν ως εκ του συνήθους τρόπου συσκευασίας του φαρμάκου περιλαμβάνεται εις την αξίαν του φαρμάκου και το περιέχον. Τρόπος παροχής φαρμακευτικής περιθάλψεως Άρθρ.16.-1.Τα φάρμακα και λοιπαί, περί ων το άρθρ. 15, ουσίαι χορηγούνται δια λογαριασμόν του Ιδρύματος μόνον επί τη βάσει συνταγής του κατά τους κανονισμούς αρμοδίου προς παροχήν της ιατρικής περιθάλψεως εις τον ησφαλισμένον ιατρού. 2.«Συνταγαί εκδιδόμεναι παρ’ ιατρών μη συμβεβλημένων εκτελούνται δια λογαριασμόν του Ιδρύματος μόνον εφ’ όσον εγκρίνονται προ της εκτελέσεώς των υπό της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ι.Κ.Α. δεν υπάρχει δε συμβεβλημένος θεράπων ιατρός. Εν εναντία περιπτώσει απαιτείται έγκρισις του τελευταίου τούτου. Εις επειγούσας όμως περιπτώσεις η έγκρισις δύναται να ζητηθή και εκ των υστέρων, το βραδύτερον όμως εντός τριών ημερών από της εκτελέσεως ή επί συνεχιζομένης ασθενείας εντός μιας εβδομάδος απ’ αυτής, επί τη βάσει αντιγράφου της εκτελεσθείσης συνταγής, χορηγουμένου προς τούτο υπό του φαρμακοποιού. Δοθείσης της εγκρίσεως καταβάλλεται το αντίτιμον εις τον πληρώσαντα την αξίαν της συνταγής ησφαλισμένον μετ’ αφαίρεσιν του βαρύνοντος αυτόν ποσού. (Αντί της σελ. 195) Σελ. 195(α) ΠΕ-59 61 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 Υπό τας αυτάς προϋποθέσεις είναι δυνατή η απόδοσις του αντιτίμου συνταγής εκτελεσθείσης εις φαρμακείον μη συμβεβλημένον μετά του Ιδρύματος, του υπό τούτου εν τοιαύτη περιπτώσει αναγνωριζομένου ποσού μη δυναμένου να υπερβή εκείνο το οποίον θα κατεβάλλετο εάν εξετελείτο εις συμβεβλημένον Φαρμακείον». Η παρ. 2 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 3 Άρθρ.2.-«1.Αι πάσης φύσεως παροχαί της ασφαλίσεως κατά της ασθενείας εις χρήμα και εις είδος, χορηγούνται εις τους δικαιούχους, εφ’ όσον ούτοι διαμένουν επί του εδάφους της χώρας πραγματοποιούνται δε κατά τα ειδικώτερον κατωτέρω οριζόμενα εν τω τόπω της κατοικίας ή της προσκαίρου διαμονής αυτών, εφ’ όσον ούτος χαρακτηρίζεται ως κέντρον παροχών ασθενείας, καθ’ ην έκτασιν επιτρέπουν τα εν τω τόπω τούτω υφιστάμενα μέσα. 3.Ως κέντρα παροχών ασθενείας λογίζονται τα συμφώνως τω άρθρ. 2 του Κανονισμού Υπαγωγής εις την ασφάλισιν οριζόμενα κέντρα ασφαλίσεως. Κατ’ εξαίρεσιν, εις ας περιπτώσεις η ασφάλισις έχει επεκταθή ή επεκτείνεται εις την περιοχήν ένθα δεν υφίσταται ευχέρεια οργανώσεως ιατρικής περιθάλψεως, δύναται δι’ ητιολογημένης αποφάσεως του Διοικητού του Ι.Κ.Α. η περιοχή αύτη να μη θεωρήται «κέντρον παροχών» εφ’ όσον εν αυτή διαμένουν ολιγώτεροι των 100 αμέσως ησφαλισμένων. Ωσαύτως, δι’ ητιολογημένης αποφάσεως του Διοικητού του Ι.Κ.Α. μετά πρότασιν της Τ.Δ.Ε. του αρμοδίου Υποκαταστήματος, δύναται κατ’ εξαίρεσιν περιοχή κειμένη εκτός ασφαλιστικής περιοχής να χαρακτηρίζεται ως «κέντρον παροχών» εφ’ όσον εν αυτή διαμένουν περισσότεροι των 200 αμέσως ησφαλισμένων εργαζόμενοι εις κέντρα ασφαλίσεως, επιτρέπουν δε τούτο τα υφιστάμενα υγειονομικά μέσα και αι συγκοινωνιακαί συνθήκαι. Δύναται επίσης, δι’ αποφάσεως του Διοικητού, τόπος κείμενος εκτός ασφαλιστικής περιοχής να χαρακτηρισθή προσωρινώς ως κέντρον παροχών ασθενείας, δι’ όσον χρόνον επιβάλλεται τούτο λόγω εξαιρετικής ανάγκης (επιδημία κλπ.) εφ’ όσον εν τω τόπω τούτω διαμένουν περισσότεροι των 100 αμέσως ησφαλισμένοι. «3.Κατ’ εξαίρεσιν των εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρ. 5 της υπ’ αριθ. 70121 της 4/4 Μαρτ. 1952 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 3.Εκάστη συνταγή εκτελείται μόνον άπαξ, απαγορευομένης της παραγγελίας προς επανεκτέλεσιν αυτής. 4.«Η συνταγή πρέπει να προσάγεται προς εκτέλεσιν την ημέραν της εκδόσεως αυτής ή την επομένην ή την μεθεπομένην ημέραν. Εάν η συνταγή έχει θεωρηθή η προθεσμία εκτελέσεως άρχεται από της ημέρας της θεωρήσεως». Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια της από 18 Ιουν. 1953 αποφάσεως Προέδρου Δ.Σ. Ι.Κ.Α., δημοσιευθείσης εις το υπ’ αριθ. 137 Β΄ Φ.Ε.Κ. 5.Δύναται το διοικητικόν συμβούλιον να ορίση την θεώρησιν ωρισμένων κατηγοριών συνταγών προ της εκτελέσεώς των υπό της υγειον. υπηρεσίας του υποκαταστήματος. 6.Οδοιπορικά έξοδα προς μετάβασιν εις φαρμακεία προς εκτέλεσιν συνταγής δεν χορηγούνται. 7.Επί της συνταγής αναγράφονται υπό του παραγγέλοντος ιατρού το ονοματεπώνυμον, η διεύθυνσις, και ο αριθμός μητρώου του ησφαλισμένου, εάν δε η συνταγή αφορά μέλος της οικογενείας του ησφαλισμένου, και η συγγενική σχέσις αυτού προς τον αμέσως ησφαλισμένον. 8.Συνταγαί φέρουσαι μεταβολάς, διορθώσεις, ξέσματα, κλπ. δεν αναγνωρίζονται υπό του Ιδρύματος και δεν καταβάλλεται το αντίτιμον αυτών. 9.«Ο τύπος των συνταγών καθορίζεται δι’ αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου». Η παρ. 9 αντικατεστάθη ως άνω δια της από 18 Ιουν. 1953 αποφάσεως Προέδρου Δ.Σ. Ι.Κ.Α. 10.«Ο φαρμακοποιός οφείλει να αρνηθή την δια λογαριασμόν του Ιδρύματος εκτέλεσιν συνταγής τινός, εάν δεν είναι αναγεγραμμένον επί του ειδικού εντύπου του Ιδρύματος ή εάν δεν αναγράφη το ονοματεπώνυμον ή τον αριθμόν Μητρώου ή την διεύθυνσιν του ησφαλισμένου ή εάν δεν φέρη ημερομηνίαν και υπογραφήν του εκδόσαντος αυτήν ιατρού ή δεν υπογράφεται παρ’ ιατρού συμβεβλημένου μετά Σελ. 196(α) ΠΕ-60 του Ιδρύματος εκτός της περιπτώσεως της παρ. 2 του παρόντος άρθρου ή εάν δεν φέρη θεώρησιν επί των δεομένων θεωρήσεως συνταγών ή εάν αύτη φέρη ξέσματα, διορθώσεις ή μεταβολάς άνευ επιβεβαιωτικής υπογραφής του ιατρού ή εάν αύτη προσάγεται μετά την τρίτην ημέραν από της εκδόσεώς της ή της θεωρήσεώς της. Συνταγαί εκτελεσθείσαι παρά του φαρμακοποιού παρά τας ανωτέρω ελλείψεις, ακυρούνται εκπιπτομένης της αξίας αυτών από τον λογαριασμόν του φαρμακοποιού, πλην των περιπτώσεων καθ’ ας η ευθύνη δια τας ελλείψεις δύναται να καταλογισθή και εις βάρος του εκδόσαντος την συνταγήν ιατρού ή του θεωρήσαντος ταύτην ελεγκτού ιατρού, οπότε η αξία της συνταγής καταλογίζεται κατ’ αναλογίαν εις βάρος του εκδόσαντος ταύτην ιατρού του εκτελέσαντος ταύτην φαρμακοποιού ως και του τυχόν θεωρήσαντος ταύτην επόπτου. Ο καθ’ υποτροπήν εις βάρος ιατρού ή του ελεγκτού καταλογισμός της αξίας συνταγών αποτελεί οπωσδήποτε πειθαρχικόν παράπτωμα συνεπαγόμενον την επιβολήν των υπό του άρθρου 52 του Κανονισμού Υγειονομικής Υπηρεσίας προβλεπομένων ποινών». Η παρ. 10 αντικατεστάθη ως άνω δια της από 18 Ιουν. 1953 αποφάσεως Προέδρου Δ.Σ. Ι.Κ.Α. Συμβάσεις μετά φαρμακοποιών Άρθρ.17.-1.Δια την παροχήν των φαρμάκων και λοιπών φαρμακευτικών εν γένει μέσων των ουσιών ισχύει το σύστημα της ωργανωμένης ελευθέρας εκλογής του φαρμακείου υπό του περιθαλπομένου, εφ’ όσον δεν πρόκειται περί φαρμάκων και εν γένει ειδών ων την χορήγησιν δύναται επί τη βάσει των ισχυόντων νόμων το Ίδρυμα να επιφυλάξη εις εαυτό. 62 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας 2.«Οι ησφαλισμένοι δύνανται να εκτελούν τας συνταγάς εις παν εν τη περιφερεία του Υποκαταστήματος λειτουργούν φαρμακείον εφ’ όσον τούτο είναι συμβεβλημένον μετά του Ιδρύματος. Δι’ αποφάσεως των Τ.Δ.Ε. εγκρινομένων υπό του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην του Δ.Σ. δύνανται να τίθενται περιορισμοί εις την ελευθέραν εκλογήν του φαρμακείου είτε δια της διαιρέσεως της περιφερείας του Υποκαταστήματος εις τομείς και της εκτελέσεως υπό των φαρμακείων συνταγών εκδιδομένων υπό ωρισμένων ιατρών είτε δια της ρυθμίσεως χρονικής σειράς φαρμακείων δυναμένων να εκτελώσι συνταγάς είτε δια του καθορισμού ανωτάτου ορίου αριθμού συνταγών ή αξίας αυτών δυναμένων να εκτελώνται παρ’ εκάστου φαρμακείου εντός ωρισμένου χρονικού διαστήματος είτε δια της θεσπίσεως οιουδήποτε άλλου κρινομένου ως λυσιτελούς περιορισμού. Πάντως των τοιούτων περιορισμών εξαιρείται η εκτέλεσις συνταγών εν καιρώ νυκτός ως και εις κατεπειγούσας περιπτώσεις. Ως τοιαύται λογίζονται α)αι ρητώς επί της συνταγής χαρακτηριζόμεναι ως τοιαύται υπό του ιατρού και β)εφ’ όσον πρόκειται περί φαρμάκων χρησιμοποιουμένων εις κατεπειγούσας περιπτώσεις. Κατάλογος των τοιούτων φαρμάκων θέλει καταρτισθή υπό του Δ.Σ. μετά γνώμην του Α.Ι.Σ.». Η παρ. 2 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 3.«Το Ίδρυμα συναλλάσσεται μεθ’ εκάστου φαρμακοποιού υπό την προϋπόθεσιν της αποδοχής των εν τω παρόντι Κανονισμώ καθοριζομένων όρων και περιορισμών και εφ’ όσον χρόνον ούτος εκπληροί τας αναληφθείσας υπ’ αυτού υποχρεώσεις και συμμορφούται προς εκδιδομένας υπό του Ιδρύματος οδηγίας περί τρόπου παροχής της φαρμακευτικής περιθάλψεως και εξοφλήσεως των λογαριασμών των φαρμακοποιών. Ιδιαιτέρως υποχρεούται ο φαρμακοποιός, όπως χορηγή τα φάρμακα με την ισχύουσαν τιμήν της κρατικής διατιμήσεως, μειουμένην κατά τας τυχόν υπέρ του Ιδρύματος νομίμως ισχυούσας ή συμβατικώς συμφωνηθείσας εκπτώσεις». Η παραγρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια της από 18 Ιουν. 1953 αποφάσεως Προέδρου Δ.Σ. ΙΚΑ, δημοσιευθείσης εις το υπ’ αριθ. 173 Τεύχος Β΄ Φ.Ε.Κ. 4.Συνταγαί εκτελούμεναι παρά φαρμακείων μη ευρισκομένων εν συμφωνία μετά του Ιδρύματος αναγνωρίζονται υπ’ αυτού μόνον εις επειγούσας περιπτώσεις, οσάκις η έγκαιρος εκτέλεσις αυτών παρά φαρμακείων συμβεβλημένων μετά του Ιδρύματος καθίσταται ανέφικτος και εκ της αναβολής επίκειται κίνδυνος, καθ’ υπεύθυνον επί της συνταγής βεβαίωσιν του εκδόντος αυτήν ιατρού και μέχρι του ποσού του αναλαμβανομένου υπό του Ιδρύματος κατά την εκτέλεσιν αυτών παρά φαρμακείων συμβεβλημένων μετ’ αυτού. Προς αναγνώρισιν συνταγών εκτελουμένων υπό τας προϋποθέσεις ταύτας, οφείλει ο ησφαλισμένος, όστις δέον να καταβάλη το αντίτιμον της συνταγής, να προσαγάγη εις την αρμοδίαν υπηρεσίαν αντίγραφον της συνταγής, εκδιδόμενον, επί τη αιτήσει του, υπό του φαρμακοποιού το πολύ εντός 48 ωρών από της εκτελέσεως. «Η παρά μη συμβεβλημένου φαρμακείου εκτέλεσις συνταγής επιτρέπεται ωσαύτως και όταν το εν τη συνταγή φάρμακον δεν ανευρίσκεται εις τα συμβεβλημένα φαρμακεία, κατά την σχετικήν διαπίστωσιν της αρμοδίας υπηρεσίας του Υποκ/τος. Κατά τα λοιπά ως προς τα ποσά αποζημιώσεως ισχύουν τα ανωτέρω επί των επειγουσών περιπτώσεων οριζόμενα. Η ισχύς της παρούσης διατάξεως άρχεται από 1ης Αυγ. 1944». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 22955/639 της 20 Σεπτ./5 Οκτ. 1944 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 5.Οι μετά του Ιδρύματος συμβεβλημένοι φαρμακοποιοί υποβάλλουσι τους λογαριασμούς των ομού μετά των εκτελεσθεισών συνταγών, εφ’ ων αναγράφουσιν αναλυτικήν τιμολόγησιν των φαρμάκων ως και της φαρμακοτεχνικής των εργασίας εις το οικείον υποκατάστημα κατά μήνα και εντός του πρώτου δεκαημέρου του επομένου μηνός. Οι λογαριασμοί εξοφλούνται μετά τον κεκανονισμένον έλεγχον, το βραδύτερον δε την τριακοστήν ημέραν από της υποβολής. Δύναται ο διευθυντής του υποκαταστήματος, τη αιτήσει του φαρμακοποιού, να χορηγή εις αυτόν έναντι λογαριασμού ποσόν ουχί ανώτερον των 75% του εν τω λογαριασμώ αναγραφομένου ως πληρωτέου. «Την εκτέλεσιν και παραλαβήν των φαρμάκων δέον να βεβαιοί δια της υπογραφής του ευαναγνώστως τιθεμένης ο λαμβάνων ταύτα ησφαλισμένος ή το μέλος της οικογενείας του. Επί αγραμμάτων τίθεται επί της συνταγής το δακτυλικόν αποτύπωμα του λαμβάνοντος το φάρμακον ούτινος το όνομα σημειούται υπό του φαρμακοποιού ευαναγνώστως». Η εντός « » περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Οι μετά του Ιδρύματος συμβεβλημένοι φαρμακοποιοί οφείλουσι να εισπράττωσι παρά του προσκομίζοντος την συνταγήν το κεκανονισμένον ποσοστόν συμμετοχής αυτού εις την δαπάνην της φαρμακευτικής περιθάλψεως, αναγράφοντος τούτο επί της συνταγής και μειΣελ. 197 63 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 ούντες αναλόγως το ποσόν του υποβαλλομένου προς εξόφλησιν λογαριασμού. Βλ. και άρθρ. 10 της υπ’ αριθ. 70121/1952, 15Β.Δα.3, αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 6.Επί διαφωνιών μεταξύ φαρμακοποιών και των αρμοδίων υπηρεσιών του Ιδρύματος αφορωσών τους υποβαλλομένους υπό των πρώτων λογαριασμούς, αποφαίνεται η Τ.Δ.Ε., επί τη βάσει ητιολογημένης εκθέσεως του προϊσταμένου της υγειονομικής υπηρεσίας του υποκαταστήματος. Αποκλεισμός φαρμακοποιών Άρθρ.18.-1.«Επιφυλασσομένης της ποινικής διώξεως εφ’ όσον χωρή τοιαύτη κατά τον νόμον δύναται εις τας κατά την παρ. 3 του παρόντος άρθρου περιπτώσεις να επιβάλωνται εις τον φαρμακοποιόν αι κάτωθι συμβατικαί κυρώσεις: α)Ποινική ρήτρα μέχρι το πολύ του 1/5 του ποσού το οποίον εισεπράχθη παρά του φαρμακοποιού κατά τον τελευταίον προ της διαπιστώσεως της παραβάσεως μήνα, χωρίς όμως και να δύναται να είναι κατώτερον των 100.000 δραχμών. Εάν ο λογαριασμός ούτος είναι μεγαλύτερος των 50.000.000 δραχμών το ανώτατον όριον του προστίμου, μειούται εις το 1/
  4. β)Αποκλεισμός από της εκτελέσεως συνταγών δια λογαριασμόν του Ιδρύματος από ενός μηνός μέχρις ενός έτους και γ)Οριστική λύσις της συμβάσεως. 2.Εάν η επιβολή των υπό στοιχ. β΄ και γ΄ της προηγουμένης παραγράφου ποινικών ρητρών καθίσταται ασύμφορος δια το Ίδρυμα, λόγω ελλείψεως ετέρου φαρμακείου εν τη πόλει ή τω συνοικισμώ αντί αυτών επιβάλλεται ποινική ρήτρα δυναμένη να ανέλθη μέχρι του διπλασίου του εν παρ. 1 οριζομένου ανωτάτου ορίου. 3.Αι περιπτώσεις καθ’ ας επιβάλλονται εις τον φαρμακοποιόν μία των ανωτέρω συμβατικών κυρώσεων είναι ιδίως αι εξής: α)Εάν καθ’ υποτροπήν αρνείται να εκτελέση υπό τους εν τη συμβάσει όρους προσαγομένας αυτώ συνταγάς κανονικώς συντεταγμένας παρ’ αρμοδίου ιατρού και ενώ έχει εν τω φαρμακείω του τα εν τη συνταγή καθοριζόμενα φάρμακα. β)Εάν κατά την εκτέλεσιν συνταγής μεταχειρισθή ή χορηγήση φάρμακα διάφορα των εν αυτή αναγραφομένων ή τοιαύτα νοθευμένα αποδεικνυομένου τούτου προσηκόντως. Σελ. 198 γ)Εάν αρνηθή να επιτρέψη εις το αρμόδιον όργανον του Ιδρύματος δειγματοληψίαν ή να συμπράξη μετ’ αυτού εις την κατάρτισιν των δειγμάτων, ή εάν αβασίμως αρνήται να αναγνωρίση το φάρμακον ως υπ’ αυτού χορηγηθέν κατά τα εν τω ειδικώ περί δειγματοληψίας διατάγματι οριζόμενα. δ)Εάν εκ δόλου ή βαρείας αμελείας αναγράψη επί των συνταγών και των λογαριασμών τιμάς φαρμακευτικών ειδών και αμοιβήν φαρμακοτεχνικής εργασίας ανωτέρας των υπό της συμπεφωνημένης διατιμήσεως οριζομένης ή εάν εισπράξη παρά του ησφαλισμένου ποσόν συμμετοχής μείζον του κεκανονισμένου. Ο δόλος τεκμαίρεται και η βαρεία αμέλεια λογίζεται οπωσδήποτε υπάρχουσα, εάν η παράβασις επαναληφθή και μετά τρίτην υπό του αρμοδίου ελεγκτού διαπίστωσιν τοιαύτης τιμολογήσεως ή εισπράξεως ποσοστού. ε)Εάν παραλείπη συστηματικώς να εισπράττη παρά των ησφαλισμένων εν όλω ή εν μέρει το κεκανονισμένον ποσοστόν συμμετοχής αυτού εις την δια το φάρμακον δαπάνην, ασχέτως αν εκπίπτη τούτο εν τω υποβαλλομένω προς το Ίδρυμα λογαριασμώ. ς)Εάν αγοράζη φάρμακα παρά τινος ησφαλισμένου ή εάν ανταλλάσση μετ’ αυτού τοιαύτα ως και αν εν συμπαιγνία μετά του δικαιούχου ή και άνευ τοιαύτης βεβαιοί ανακριβώς την παράδοσιν φαρμάκων εις τούτον. ζ)Εάν εκτελή συνταγάς ων η εκτέλεσις ανήκει εις άλλον φαρμακοποιόν ή εις φαρμακείον του Ιδρύματος. η)Εάν εκτός των ως άνω περιπτώσεων παραβή έτερον όρον της συμβάσεως. 4.Η διαπίστωσις των παραβάσεων του φαρμακοποιού ενεργείται υπό της αρμοδίας υπηρεσίας επί τη βάσει εκθέσεων των οργάνων αυτής και κατόπιν εγγράφου εξηγήσεως του φαρμακοποιού υποβαλλομένης υπ’ αυτού εντός πέντε ημερών από της εγγράφου κοινοποιήσεως εις αυτόν των στοιχείων της διαπιστωθείσης παραβάσεως και ενδεχομένως συμπληρωματικής ερεύνης διατασσομένης υπό της υπηρεσίας κατά την κρίσιν αυτής. Η προς υποβολήν εγγράφων εξηγήσεων του φαρμακοποιού έγγραφος κλήσις αυτού παρά της υπηρεσίας είναι υποχρεωτική δια την εισαγωγήν της υποθέσεως προς εκδίκασιν, η μη όμως εντός της ανωτέρω προθεσμίας υποβολή τούτων παρ’ αυτού δεν αναστέλλει την εκδίκασιν. 64 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας 5.Αι κατά το εδ. 1 του παρόντος συμβατικαί κυρώσεις ποιναί του φαρμακοποιού αποφασίζονται υπό της ΤΔΕ του αρμοδίου Υποκαταστήματος κατόπιν εκθέσεως προς αυτήν του προϊσταμένου της αρμοδίας υπηρεσίας της ενεργούσης τον έλεγχον ή την έρευναν. Ενώπιον της ΤΔΕ καλείται, όπως παρουσιασθή και παράσχη εξηγήσεις ο περί ου η κρίσις φαρμακοποιός αυτοπροσώπως ή δια πληρεξουσίου παρ’ αυτού οριζομένου. Εάν ούτος καίτοι κληθείς δεν εμφανισθή, η ΤΔΕ προχωρεί εις την συζήτησιν της υποθέσεως και την λήψιν αποφάσεως. Επί διαπιστώσεως ελαφρών παραβάσεων αι ΤΔΕ δύνανται να περιορισθούν εις έγγραφον παρατήρησιν. Αι τοιαύται αποφάσεις των ΤΔΕ ανακοινούνται αμελλητί εις την Γενικήν Δ/νσιν. Κατά των αποφάσεων των Τ.Δ.Ε. δι’ ων επιβάλλεται χρηματική κύρωσις μεγαλυτέρα του ενός εκατομμυρίου δραχμών ή προσωρινός αποκλεισμός ή οριστική λύσις της συμβάσεως επιτρέπεται η προσφυγή του ενδιαφερομένου εις το Υπηρεσιακόν Συμβούλιον εντός 10 ημερών από της κοινοποιήσεως. Ομοία προσφυγή κατά πάσης αφορώσης παραβάσεως των φαρμακοποιών αποφάσεως των ΤΔΕ επιτρέπεται και εις την Γενικήν Δ/νσιν εντός μηνός από της κοινοποιήσεως αυτής. Ενώπιον του Υπηρεσιακού Συμβουλίου καλείται να προσέλθη όπως παράσχη εξηγήσεις ο υπό κρίσιν φαρμακοποιός αυτοπροσώπως ή δια πληρεξουσίου παρ’ αυτού οριζομένου. Το Υπηρεσιακόν Συμβούλιον δύναται να επιτείνη εντός των νομίμων ορίων την επιβληθείσαν υπό της ΤΔΕ συμβατικήν κύρωσιν ή, εάν ουδόλως υπεβλήθη τοιαύτη υπό της ΤΔΕ να επιβάλη αυτώ τοιαύτην. Η προς το Υπηρεσιακόν Συμβούλιον προσφυγή του φαρμακοποιού έχει ανασταλτικήν δύναμιν επί της ποινής μόνον του προσκαίρου αποκλεισμού και της οριστικής λύσεως της συμβάσεως μετά παρέλευσιν μηνός από της υποβολής ταύτης και εφ’ όσον δεν εξεδικάσθη αύτη. 6.Η μη έγκαιρος κατά το εδ. 5 του άρθρ. 17 υποβολή λογαριασμού του φαρμακοποιού συνεπάγεται την έκπτωσιν του δικαιώματος αυτού προς λήψιν προκαταβολής έναντι του λογαριασμού, η δε καθ’ υποτροπήν υποβολή κακώς και μη συμφώνως προς τας οδηγίας της υπηρεσίας συντεταγμένου λογαριασμού συνεπάγεται την επιστροφήν του λογαριασμού εις τον φαρμακοποιόν προς επανασύνταξιν και την μη χορήγησιν προκαταβολής μέχρι της επανασυντάξεως. 7.Παρ’ εκάστω Υποκαταστήματι ως και παρά τη Φαρμακευτική Δ/νσει της Γενικής Δ/νσεως τηρείται Μητρώον των συμβεβλημένων μετά του Ιδρύματος φαρμακοποιών, εν ω αναγράφονται αι εις αυτούς επιβαλλόμεναι κυρώσεις. 8.Φαρμακοποιοί των οποίων η σύμβασις κατηγγέλθη οριστικώς, δύνανται να γίνωσι δεκτοί εκ νέου δια την παροχήν φαρμάκων δια λογαριασμόν του Ιδρύματος μόνον μετά παρέλευσιν τουλάχιστον τριετίας από της καταγγελίας και κατόπιν αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου μετά ητιολογημένην πρότασιν της αρμοδίας υπηρεσίας επί αιτήσεως του ενδιαφερομένου». Το άρθρ. 18 αντικατεστάθη ως άνω δια της από 18 Ιουν. 1953 αποφάσεως Προέδρου Δ.Σ. ΙΚΑ, δημοσιευθείσης εις το υπ’ αριθ. 173, Τεύχος Β΄ Φ.Ε.Κ. V.Νοσοκομειακή περίθαλψις Περιπτώσεις παροχής νοσοκομειακής περιθάλψεως. Άρθρ.19.-Νοσοκομειακή περίθαλψις δύναται να παρασχεθή υπό του Ιδρύματος:α)Όταν ο ασθενής πάσχη εκ μολυσματικής νόσου. β)Όταν η νόσος και εν γένει η κατάστασις του ασθενούς καθιστά αναγκαίαν την εκ του σύνεγγυς συνεχή παρακολούθησιν ή επιτήρησιν αυτού ή απαιτή ιατρικάς φροντίδας, μη δυναμένας να παρασχεθώσι δια των συνήθων θεραπευτικών μέσων εν τω οίκω αυτού. γ)Οσάκις αι συνθήκαι της κατ’ οίκον διαβιώσεως του ασθενούς δυσχεραίνουσι την θεραπείαν. Δια την εισαγωγήν ασθενούς τινος εις νοσοκομείον απαιτείται ρητή ή σιωπηρά συγκατάθεσις αυτού. Οσάκις ούτος αδυνατεί να παράσχη ταύτην λόγω της καταστάσεώς του, ζητείται η συγκατάθεσις του έχοντος την επιμέλειαν του ασθενούς (γονέων, συζύγων, τέκνων, αδελφών, κλπ.). Η συγκατάθεσις του ασθενούς ή των οικείων του δεν απαιτείται οσάκις πρόκειται περί μολυσματικής νόσου. Έκτασις νοσοκομειακής περιθάλψεως Άρθρ.20.-Η νοσοκομειακή περίθαλψις περιλαμβάνει την εις θεραπευτήρια και κλινικάς πάσης φύσεως ενδιαίτησιν του ασθενούς, ως και πάσαν εν γένει εν αυτοίς παρεχομένην οιασδήποτε φύσεως ιατρικήν και φαρμακευτικήν περίθαλψιν αυτού. Εις την νοσοκομειακήν περίθαλψιν περιλαμβάνονται και αι δαπάναι μεταφοράς του ασθενούς εντός της αυτής πόλεως εκ της κατοικίας του εις το νοσοκομείον και τανάπαλιν, οσάκις ούτος, λόγω της σοβαρότητος ή της φύσεως της καταστάσεώς του δεν δύναται, κατά ιατρικήν βεβαίωσιν, να βαδίση και δεν εχρησιμοποίησεν ουχί εξ ιδίας υπαιτιότητος τα υπάρχοντα τυχόν ίδια μεταφορικά μέσα του Ιδρύματος. «Οσάκις εις ησφαλισμένους νοσηλευομένους δαπάναις του Ιδρύματος ή δωρεάν εις πάσης φύσεως θεραπευτήρια δεν παρέχεται τροφή ή η παρεχομένη τοιαύτη δεν είναι πλήρης, δύναται να χορηγήται εις τούτους το (Αντί της σελ. 199) Σελ. 199(α) ΙΔ-71 65 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 αντίτιμον της μη παρεχομένης ή ελλειπούσης τροφής κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. του Ιδρύματος». Η εντός « » περίοδος προσετέθη δια του άρθρ. 6 της υπ’ αριθ. 70121 της 4/4 Μαρτ. 1952 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Τρόπος παροχής νοσοκομειακής περιθάλψεως Άρθρ.21.-1.«Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται εν τοις νοσοκομείοις ή θεραπευτηρίοις του Ιδρύματος, εν ελλείψει δε ή ανεπαρκεία τούτων εν δημοσίοις, δημοτικοίς ή φιλανθρωπικοίς θεραπευτηρίοις ή εν ιδιωτικαίς κλινικαίς ή σανατορίοις, μεθ’ ων το Ίδρυμα συνήψε σχετικάς συμβάσεις, και εις τας θέσεις, τας οποίας έχει εξασφαλίσει δι’ εαυτό το Ίδρυμα. Ο ασθενής δύναται να νοσηλευθή κατόπιν αιτήσεώς του εις ανωτέραν θέσιν, εν τοιαύτη όμως περιπτώσει καταβάλλει ούτος την επί πλέον δαπάνην άνευ ουδεμιάς απολύτως ευθύνης του Ιδρύματος έναντι του νοσοκομείου. 2.Δύναται ο ασθενής να νοσηλευθή εις νοσοκομείον, θεραπευτήριον, σανατόριον ή κλινικήν της ιδίας αυτού εκλογής εκ των κατά την παρ. 1 συμβεβλημένων μετά του Ιδρύματος. Του δικαιώματος της επιλογής στερείται ο ησφαλισμένος εφ’ όσον υπάρχουν κεναί θέσεις εν τοις ιδιοκτήτοις θεραπευτηρίοις εν γένει του Ιδρύματος της κατοικίας του ησφαλισμένου. «Του δικαιώματος της επιλογής στερείται ωσαύτως ο ησφαλισμένος και εφ’ όσον υπάρχουν κεναί θέσεις εις συμβεβλημένα θεραπευτήρια και σανατόρια του Υποκαταστήματος της κατοικίας του ησφαλισμένου, άτινα έτυχον οικονομικής ενισχύσεως παρά του Ιδρύματος». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 56185/53 της 26 Οκτ./12 Νοεμ. 1953 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 3.Τας κατά την παρ. 1 συμβάσεις μετά νοσοκομείων, κλινικών κλπ., συνάπτουσι αι Τοπικαί Διοικητικαί Επιτροπαί των Υποκαταστημάτων συμφώνως προς τους υπό του Δ.Σ. καθοριζομένους γενικούς όρους (τιμολογίου, διαιτολογίου, διάρκεια, λόγοι καταγγελίας) και μετ’ έγκρισιν του Διοικητικού Συμβουλίου». Εισιτήρια και διάρκεια νοσηλείας Άρθρ.22.-1.«Δια την εισαγωγήν ασθενούς εις νοσοκομείον απαιτείται έγκρισις του αρμοδίου Υποκαταστήματος, χορηγουμένη μετά γνωμάτευσιν του θεράποντος ιατρού περί της ανάγκης της νοσοκομειακής περιθάλψεως. Σελ. 200(α) ΙΔ-72 2.Εν τη εγκρίσει (εισιτηρίω εισόδου), παρεχομένη υπό ελεγκτού ιατρού, σημειούται και το νοσοκομείον, όπερ θα δεχθή τον ασθενή. Παν εισιτήριον μη χρησιμοποιηθέν εντός 24 ωρών από της εκδόσεώς του, καθίσταται άκυρον. 3.Η έγκρισις ζητείται εκ των προτέρων. Επείγουσαι περιπτώσεις, καθ’ ας η άμεσος παροχή ιατρικής περιθάλψεως εν νοσοκομείω θεωρείται απολύτως επιβεβλημένη εκ της καταστάσεως του ασθενούς, εκ δε της αναβολής επίκειται κίνδυνος, και δι’ ας δεν είναι δυνατή η εκ των προτέρων λήψις εγκρίσεως, περιθάλπονται κατά τα δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. οριζόμενα ή εις τα δι’ αποφάσεως της Τ.Δ.Ε. καθοριζόμενα νοσοκομεία». Τα άρθρ. 21 και 22 αντικατεστάθησαν ως άνω δια της από 12 Ιαν. 1953 αποφάσεως Προέδρου Δ.Σ. ΙΚΑ. Υποχρεώσεις νοσηλευομένων Άρθρ.23.-Ο εν νοσοκομείω νοσηλευόμενος οφείλει να συμμορφώται προς τους κανονισμούς αυτού και να εκπληροί τα υπό της διευθύνσεως του θεραπευτηρίου και των ιατρών αυτού προς τον σκοπόν της ταχυτέρας θεραπείας διατασσόμενα, ως και να επιτρέπη τον έλεγχον υπό του αρμοδίου οργάνου του υποκαταστήματος. Λήξις νοσοκομειακής περιθάλψεως Άρθρ.24.-Η λόγω ιάσεως έξοδος του ασθενούς εκ του νοσοκομείου υπόκειται εις την έγκρισιν της υγειονομικής υπηρεσίας του υποκαταστήματος, ήτις δύναται να διατάξη και αυτεπαγγέλτως την εκ του νοσοκομείου έξοδον, εάν κρίνη ότι εξέλιπον οι λόγοι της νοσοκομειακής περιθάλψεως. Δύναται επίσης να διαταχθή η έξοδος του ασθενούς εκ του νοσοκομείου υπό της υγειονομικής υπηρεσίας του οικείου υποκαταστήματος αυτεπαγγέλτως ή τη αιτήσει της διευθύνσεως του νοσοκομείου, όταν ο ασθενής παραβαίνη τα προς το συμφέρον της θεραπείας του διατασσόμενα μέτρα. Κατά της αποφάσεως της υγειονομικής υπηρεσίας επιτρέπεται προσφυγή ενώπιον της πρωτοβαθμίου υγειονομικής επιτροπής εντός 24 ωρών. Η απόφασις επί της προσφυγής δέον να εκδοθή εντός τριών ημερών. Η προσφυγή έχει ανασταλτικήν δύναμιν. 66 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας Νοσοκομειακαί εγκαταστάσεις του Ι.Κ.Α. άρθρου οριζομένων, δικαιούχος παροχών ασθενείας, τυχών περιθάλψεως εκτός κέντρου παροχών ασθενείας δικαιούται, παρά του Ι.Κ.Α. σχετικής δαπάνης μέχρι του ποσού, του οριζομένου εις τα άρθρ.:10 παρ. 2 του παρόντος κανονισμού, 3 παρ. 9 εδάφ. γ του κανονισμού Φαρμακευτικής Περιθάλψεως και 3 παρ. 3 του κανονισμού Νοσοκομειακής Περιθάλψεως, αποκλειομένης πάντως της καταβολής εις αυτόν οδοιπορικών εξόδων του παρασχόντος την περίθαλψιν ιατρού. Σελ. 188(δ) Τεύχος 612-Σελ. 110 Η απόδοσις της δαπάνης ταύτης ενεργείται τη αιτήσει του δικαιούχου παροχών ασθενείας, εφ’ όσον η περίπτωσις, δι’ ην έτυχε περιθάλψεως, ήτο εξαιρετικώς επείγουσα και δεν ήτο δυνατή ή δεν επετρέπετο η μετακίνησις τούτου, εις κέντρον παροχών η περίθαλψίς του δε, έλαβε χώραν, εις Κρατικόν ή Δημοτικόν Νοσοκομείον ή Ιατρείον ή εις τοιούτον κοινωφελούς Ιδρύματος ελλείψει δε τούτων, εις ιδιωτικήν κλινικήν ή ιατρείον ιδιώτου ιατρού ή κατ’ οίκον του ασθενούς, παρ’ ιδιώτου ιατρού. Η παρασχεθείσα περίθαλψις αποδεικνύεται εκ των προσακτέων βεβαιώσεων των παρασχόντων την περίθαλψιν νοσοκομείων ή ιατρείων ή ιατρών, των βεβαιώσεων των τελευταίων θεωρουμένων, παρά της οικείας Αστυνομικής Αρχής». Η παρ. 3 τροποποιηθείσα δια των υπ’ αριθ. 75714/Ι.800 της 13/27 Δεκ. 1960 (ΦΕΚ Β΄ 510) και 142926/1545 της 29 Δεκ. 1967/13 Ιαν. 1968 (ΦΕΚ Β΄ 18) αποφ. Υπ. Εργασίας ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της υπ’ αριθ. 416/2193 της 8/23 Ιουλ. 1976 (ΦΕΚ Β΄ 967) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. 4.Εις περίπτωσιν μεταφοράς του ασθενούς ησφαλισμένου εκ του εκτός ασφ. περιοχής κειμένου τόπου της προσωρινής διαμονής του, προς νοσηλείαν εις Νοσοκομείον ή Κλινικήν εις το πλησιέστερον Υποκατάστημα ή τον εντός του κέντρου παροχών ασθενείας, τόπον της κατοικίας του, το Ίδρυμα αποδίδει την δαπάνην της μεταφοράς, μέχρι του ποσού του οριζομένου εις το άρθρ. 37 του παρόντος Κανονισμού, εφ’ όσον η κατάστασις του ασθενούς επιβάλη την δι’ ειδικού μέσου μεταφοράν. Περί της υπάρξεως των προϋποθέσεων τούτων γνωματεύει η αρμοδία Α/θμιος Υγειον. Επιτροπή». Το άρθρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 21235/Ι.243 της 10/26 Απρ. 1958 αποφ. Υπ. Εργασίας. 54 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας Αρμοδιότης υποκαταστημάτων Άρθρ.25.-Το διοικητικόν συμβούλιον του Ιδρύματος, επί τη βάσει οικονομικής μελέτης περί της εκμεταλλεύσεως των διαθεσίμων αυτού κεφαλαίων και των εν εκάστω τόπω κρατουσών νοσοκομειακών κλπ. συνθηκών, αποφασίζει, μετ’ έγκρισιν του υφυπουργού Εργασίας, την ανέγερσιν νοσοκομείων πάσης φύσεως. Η εν τοις νοσοκομείοις κλπ. περίθαλψις είναι υποχρεωτική δια τους εις ωρισμένα κέντρα, καθοριζόμενα δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου, μετά γνώμην της Τ.Δ.Ε., διαμένοντας ησφαλισμένους, επί τη βάσει διατιμήσεως καταρτιζομένης υπό του διοικητικού συμβουλίου και εγκρινομένης υπό του υφυπουργού Εργασίας, συμφώνως προς τα δια την λειτουργίαν του θεραπευτηρίου απαιτούμενα έξοδα και την κανονικήν εξυπηρέτησιν των κεφαλαίων, μη εχούσης εφαρμογής εν τοιαύτη περιπτώσει της διατάξεως του άρθρ.21 παρ.2, εξαιρουμένων μόνον των επειγουσών περιπτώσεων. Τα ούτω συνιστώμενα θεραπευτήρια λειτουργούν κατά τας διατάξεις ειδικού κανονισμού. Μέχρις αποκτήσεως ιδιοκτήτων θεραπευτηρίων το Ίδρυμα δύναται να συνιστά μετ’ έγκρισιν του υφυπουργού Εργασίας, ίδια θεραπευτήρια εις οικήματα μισθούμενα παρ’ αυτού, τα της εσωτερικής λειτουργίας των οποίων καθορίζονται δι’ ειδικού κανονισμού. VI.Πρόσθετος περίθαλψις Έκτασις προσθέτου περιθάλψεως Άρθρ.26.-1.Η πρόσθετος περίθαλψις περιλαμβάνει : α) Την περίθαλψιν εν σανατορίω ή αναρρωτηρίω ή ασύλω. β) Την ηλεκτροθεραπείαν, μηχανοθεραπείαν, και λοιπάς συναφείς ειδικάς θεραπείας. γ) Την παροχήν παντός είδους προθέσεων και ετέρων βοηθητικών θεραπευτικών μέσων. Ειδικός κανονισμός θα καθορίση τους όρους και τας λεπτομέρειας της παροχής λουτροθεραπείας. Τα της περιθάλψεως εν σανατορίω αναρρωτηρίω, και ασύλω θέλει ρυθμίσει ειδικός κανονισμός. 2.«Η έκτασις της προσθέτου περιθάλψεως καθορίζεται δι’ αποφάσεως της Τ.Δ.Ε.». 3.«Η πρόσθετος περίθαλψις παρέχεται κατόπιν εγκρίσεως του Διευθυντού του Υποκαταστήματος μετά γνωμάτευσιν του θεράποντος ιατρού θεωρουμένη υπό του Διευθυντού του οικείου Πολυϊατρείου ή υπό ελεγκτού εξουσιοδοτημένου προς τούτο δια γενικής αποφάσεως της Τ.Δ.Ε. Το Δ.Σ. δύναται μετά γνώμην του Α.Ι.Σ. και έγκρισιν του Υπουργού Εργασίας να καθορίση είδη της προσθέτου περιθάλψεως, άτινα παρέχονται υπό του Διευθυντού κατόπιν γνωματεύσεως της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής, ως και είδη άτινα παρέχονται μόνον μετ’ έγκρισιν της Τ.Δ.Ε. ωσαύτως κατόπιν γνωματεύσεως της πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής». Η παρ.2 αντικατεστάθη ως άνω και η παρ.3 προσετέθη δια της υπ’ αριθ.9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. «4.Εις τα κατά το άρθρ.33 του Α.Ν.1846/51 μέλη οικογενείας των ησφαλισμένων, των συνταξιούχων λόγω αναπηρίας και γήρατος και των επιδοματούχων του άρθρ.28 παρ.2 του Α.Ν.1846/51, ως και εις τους συνταξιούχους λόγω θανάτου, παρέχονται από 1 ης Ιουλ.1952 ακτινοθεραπείαι, τεχνηταί υπεριώδεις ακτίνες, θεραπείαι δια γαλβανικού φαραδικού ρεύματος, δια θερμού αέρος, ηλεκτρόλουτρα, φωτόλουτρα, φωτοθεραπεία και εν γένει παντός είδους μηχανοθεραπείαι ή άλλαι ειδικαί θεραπείαι, υφ’ ας προϋποθέσεις, εις ην έκτασιν και καθ’ ην διαδικασίαν παρέχονται αύται εις τους ησφαλισμένους του Ιδρύματος. «5.Εις τα εν τη προηγουμένη παραγράφω πρόσωπα παρέχονται και παντός είδους προθέσεις και βοηθητικά θεραπευτικά μέσα». Αι παρ.4 και 5 προσετέθησαν δια της υπ’ αριθ.30230/Ι.228 της 28/28 Ιουν.1952 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Η παρ.5 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ.79522/1715 της 10/17 Σεπτ.1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 612). Ακτινοθεραπείαι και λοιπαί ειδικαί θεραπείαι Άρθρ.27.-Εφ’ όσον το Ίδρυμα έχει ιδίας εγκαταστάσεις ή εξασφαλίζει δια συμβάσεως την χρησιμοποίησιν ετέρων δημοσίων, δημοτικών, ή ιδιωτικών τοιούτων, δύναται να παρέχη εις τους ησφαλισμένους πρόσθετον περίθαλψιν, συνισταμένην εις ακτινοθεραπείαν, τεχνητάς υπεριώδεις ακτίνας, (διαθερμίας), θεραπείαν δια γαλβανικού και φαραδικού ρεύματος, δια θερμού αέρος, ηλεκτρόλουτρα, φωτοθεραπείαν, φωτόλουτρα, και εν γένει πάσης φύσεως μηχανοθεραπείαν ή άλλην ειδικήν θεραπείαν. «Αι άνω θεραπείαι δύνανται να παρέχωνται και εις τους εμμέσως ησφαλισμένους κατά την διαδικασίαν της παρ.3 του προηγουμένου άρθρου, αλλά μόνον εφ’ όσον είναι δυνατή η εκτέλεσις αυτών εις ιδιοκτήτους εγκαταστάσεις του ιδρύματος. Τα υπό των εμ(Αντί της σελ. 201(α) Σελ. 201(β) Τεύχος 612-Σελ.111 67 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 μέσως ησφαλισμένων καταβαλλόμενα εν τοιαύτη περιπτώσει ποσά συμμετοχής εις τας δαπάνας του ιδρύματος ορίζονται υπό του Δ.Σ. δι’ αποφάσεως αυτού εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας και δύνανται να είναι κατώτερα των υπό των αμέσως ησφαλισμένων καταβαλλομένων κατά τον Κανονισμόν Συμμετοχής ηυξημένων κατά 50 %”. Η εντός « » διατάξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ.9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Δια της αυτής αποφάσεως ωρίσθη ότι «εις την υπό της πρώτης παραγράφου του άρθρ.27 καθοριζομένην πρόσθετον περίθαλψιν δεν περιλαμβάνονται αι διαθερμίαι». (Τοιαύται θεραπείαι πραγματοποιούνται κατόπιν αποφάσεως της Τ.Δ.Ε., μετά σύμφωνον γνωμάτευσιν της πρωτοβαθμίου υγειονομικής επιτροπής του υποκαταστήματος). Το εντός ( ) εδάφιον απηλείφθη δια της υπ’ αριθ.9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου, μετά γνώμην του Ανωτάτου Ιατρικού Συμβουλίου, θέλουσι καθορισθή αι καθ’ έκαστον παθήσεις, δι’ ας ενδείκνυται εκάστη των ανωτέρω ειδικών θεραπειών και η έκτασις αυτής. Άρθρον
  5. Προθέσεις και θεραπευτικά μέσα. 1.Προς αποκατάστασιν της υγείας των δικαιούχων παροχών ή της επαγγελματικής ικανότητός των ή προς ανακούφισιν νοσηράς καταστάσεως παρέχονται υπό του Ιδρύματος : α)Ειδικά θεραπευτικά μέσα, οίον βηματοδόται, πλαστικά μοσχεύματα αγγείων, τεχνηταί βαλβίδες, κλπ. β)Θεραπευτικά μέσα και όργανα παροδικής χρήσεως, οίον συσκευαί εισπνοών, ηλεκτρισμού, θερμού αέρος, θερμογόνοι συσκευαί ή φιάλαι, κλπ. γ)Αναγκαίαι προθέσεις, οίον ακουστικά βαρηκοΐας, μηχανήματα ομιλίας κλπ. δ)Βοηθητικά θεραπευτικά μέσα και πάσης φύσεως ορθοπεδικά είδη, οίον, κηλεπίδεσμοι, ομφαλεπίδεσμοι, ζώναι, ελαστικαί περικνημίδες επιγονατίδες, επιστραγάλια, τεχνητά μέλη, τροχήλατα αμαξίδια, βακτήριαι κλπ. 2.Θεραπευτικά μέσα περί ων το στοιχείον β΄ της προηγουμένης παραγράφου παρέχονται επί δανεισμώ υπό του Ιδρύματος κατά τα δι’ αποφάσεως του Διοικητικού οριζόμενα, εφ’ όσον τούτο κέκτηται τοιαύτα ή εφ’ όσον έχει εξασφαλίσει δια συμβάσεως μετά προμηθευτών τον εις τους ησφαλισμένους δανεισμόν τοιούτων ειδών. Σελ. 202(β) Τεύχος 612-Σελ.112 3.Επί νοσηλείας ησφαλισμένων εις συμβεβλημένα μετά του Ιδρύματος θεραπευτήρια είναι δυνατή κατόπιν συμφωνίας η χορήγησις των περί ων τα εδάφια α, γ και δ της παραγράφου 1 θεραπευτικών μέσων, προθέσεων και των πάσης φύσεως ορθοπεδικών ειδών παρά των ιδίων των θεραπευτηρίων μετά προηγουμένην έγκρισιν του αρμοδίου ελεγκτού του Ιδρύματος. Εξαιρουμένης της περιπτώσεως καθ’ ην το συμβεβλημένον θεραπευτήριον εις ό νοσηλεύεται ο ησφαλισμένος κέκτηται τα περί ων ανωτέρω είδη, τούτο δύναται, κατόπιν συμφωνίας ωσαύτως μετά του Ιδρύματος, να προμηθεύεται τα μεν βοηθητικά θεραπευτικά μέσα και ορθοπεδικά είδη εκ των κατά τόπους εργαστηρίων του Εθνικού Ιδρύματος Αποκαταστάσεως Αναπήρων ή των μετ’ αυτού συνεργαζομένων Ορθοπεδικών Εργαστηρίων Αναπήρων Πολέμου και εν ελλείψει τοιούτων εργαστηρίων ή αδυναμίας τούτων να χορηγήσωσι τα αναγκαία είδη, εκ του ελευθέρου εμπορίου, τα δε λοιπά θεραπευτικά μέσα εκ του ελευθέρου εμπορίου. 4.Επί ησφαλισμένων ή νοσηλευομένων, τα περί ων η παράγραφος 1 βοηθητικά θεραπευτικά μέσα, αι αναγκαίαι προθέσεις και τα ορθοπεδικά είδη παρέχονται παρά των προμηθευτών μεθ’ ων το Ίδρυμα έχει συμβληθή, προτιμωμένων πάντως, των Εργαστηρίων του Εθνικού Ιδρύματος Αποκαταστάσεως Αναπήρων και των μετ’ αυτού συνεργαζομένων Ορθοπεδικών Εργαστηρίων Αναπήρων Πολέμου. Δι’ αποφάσεων του Διοικ. Συμβουλίου του Ιδρύματος ορίζονται είδη, εκ των περί ων το εδάφιον δ΄ της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η προμήθεια των οποίων είναι δυνατή εκ του ελευθέρου εμπορίου, απ’ ευθείας παρά των δικαιούχων, αποδιδομένου αυτοίς του καταβληθέντος ποσού μέχρι του συμβατικού δια το είδος ποσού, ελλείψει δε συμβάσεως, μέχρι της τιμής του κρατικού εργοστασίου. Δια είδη μη κατασκευαζόμενα εις το Κρατικόν Εργοστάσιον, ως και δι’ όσα εξ αυτών δεν υφίσταται σύμβασις προμηθείας, το ανώτερον όριον αποδοτέου κατ’ είδος ποσού ορίζεται δι’ αποφάσεως του Διοικ. Συμβουλίου του Ιδρύματος. 5.Η χορήγησις ειδών περί ων η προηγουμένη παράγραφος, ενεργείται κατόπιν γνωματεύσεως του θεράποντος ιατρού της αντιστοίχου ειδικότητος μετ’ έγκρισιν της αρμοδίου ελεγκτού. Δι’ αποφάσεως του Διευθυντού μετά γνώμην του Δ/θμίου Υγειονομικής Επιτροπής, εις ην δέον να συμμετέχη και ιατρός της αντιστοίχου ειδικότητος, εγκρίνεται η χορήγησις μη συνήθων ειδών, οριζομένων δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου. Το άρθρ.23 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ.416/3140 της 2/10 Σεπτ.1976 (ΦΕΚ Β΄ 1122) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. 68 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας Ματογυάλια-φακοί επαφής Άρθρ.29.-«Το ΄Ιδρυμα παρέχει ματογυάλια και φακούς επαφής στους δικαιούχους παροχών ασθενείας σε είδος, μετά από γνωμάτευση οφθαλμιάτρου του Ιδρύματος και έγκριση του αρμοδίου ελεγκτού. Χορήγηση νέων ματογυαλιών ή φακών επαφής είναι δυνατή μόνο σε περίπτωση μεταβολής της οπτικής οξύτητας ή των ιατρικών ενδείξεων του δικαιούχου. Για κάθε νέα χορήγηση των πιο πάνω ειδών πριν από την παρέλευση διετίας απαιτείται και γνωμάτευση της αρμόδιας Υγειον. Επιτροπής. Η προμήθεια των ειδών αυτών γίνεται από τους προμηθευτές (χορηγητές) με τους οποίους το Ίδρυμα έχει συμβληθεί. Στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει σχετική σύμβαση, ή ο προμηθευτής (χορηγητής), για οποιοδήποτε λόγο αδυνατεί ή αρνείται ή επί των συντρεχουσών συνθηκών δεν είναι σε θέση να χορηγήσει το συγκεκριμένο είδος, η σχετική προμήθεια γίνεται από το ελεύθερο εμπόριο από τον ίδιο το δικαιούχο, οπότε του αποδίδεται το χρηματικό ποσό, το οποίο ορίζεται στην απόφαση του Δ.Σ. του Ιδρύματος, η οποία εκδίδεται κάθε χρόνο, ύστερα από σχετική διευρεύνηση της αγοράς. Σε περίπτωση οικονομικής αδυναμίας του δικαιούχου να προμηθευτεί ο ίδιος το είδος από το ελεύθερο εμπόριο χορηγείται σ’ αυτόν κατά την κρίση του αρμόδιου Δ/ντή του Υπ/τος, είτε διατακτική (εντολή) ποσού ίσου με το ποσό που έχει ορισθεί από την παραπάνω απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου για το συγκεκριμένο είδος, είτε το αντίστοιχο ποσό σε μετρητά». Το άρθρ.29 τροποποιήθηκε ως άνω από την 416/1108/27-31 Αυγ.1984 (ΦΕΚ Β΄ 602) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. Τεχνητοί οδόντες Άρθρ.30.-«1.Τεχνητοί οδόντες και εν γένει οδοντικαί προθέσεις παρέχονται υπό του Ιδρύματος εις τους ησφαλισμένους κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου εφ’ όσον είναι απαραίτητοι προς ανάκτησιν ή διατήρησιν της υγείας αυτών. 2.Προσθετική εργασία πραγματοποιείται μόνον εφ’ όσον εκ της αυτής γνάθου ελλείπουν επί μεν συνεχομένων τρεις τουλάχιστον οδόντες επί δε μη συνεχομένων, τουλάχιστον τέσσαρες, εκτός εάν πρόκειται περί απωλείας οδόντων εξ εργατικού ατυχήματος, οπότε ούτοι αντικαθίστανται ανεξαρτήτως του αριθμού των. 3.Πάσα προσθετική οδοντική εργασία εκτελείται πάντοτε εις σύστημα κινητόν (ολικαί και μερικαί οδοντοστοιχίαι) και δια συνήθων υλικών. «Χρησιμοποίησις ανοξειδώτων υλικών «VITALIUM MIRALIUM, TICONIUM κ.λπ.) επιτρέπεται, οσάκις τούτο θεωρηθή επιστημονικώς ή τεχνικώς απαραίτητον από τα κατά την παρ.6 του παρόντος αρμόδια υγειονομικά όργανα». Η μέσα σε « » περίοδος προστέθηκε από την 416/75/4-18 Φεβρ.1981 (ΦΕΚ Β΄ 102) απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 145/12.3.1981). Κατ’ εξαίρεσιν προκειμένου περί εργατικού ατυχήματος επιτρέπεται η εκτέλεσις οδοντοπροσθετικής εργασίας ακινήτου συστήματος οσάκις επιβάλλεται τούτο εκ λόγων τεχνικών ή εάν συνεπεία του ατυχήματος κατεστράφη προϋπάρχουσα τοιαύτη εργασία ακινήτου συστήματος. «Δι’ αποφάσεως του Διοικητού δύναται, προκειμένου περί Υποκαταστημάτων, παρ’ οις λειτουργούν ίδια οδοντοτεχνικά εργαστήρια του ιδρύματος, να επιτρέπεται η χρησιμοποίησις δια την οδοντοπροσθετική εργασίαν χρυσού ή πλατίνης, επί τη διαθέσει υπό του ασφαλισμένου της απαιτουμένης ποσότητος ή της αξίας του πολυτίμου μετάλλου». Η τρίτη περίοδος τροποποιήθηκε ως άνω από την 416/75/4-18 Φεβρ.1981 (ΦΕΚ Β΄ 102) απόφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄145/12.3.1981). Κατ’ εξαίρεσιν δι’ ομοίας αποφάσεως του Διοικητού δύναται και η δια των συμβεβλημένων οδοντοτεχνικών εργαστηρίων χρησιμοποίησις των ως άνω πολυτίμων μετάλλων επί τη διαθέσει και πάλιν υπό του ησφαλισμένου της απαιτουμένης ποσότητος ή της αξίας τούτου μόνον όμως εφ’ όσον δια επιστημονικούς ή τεχνικούς λόγους είναι αναγκαία η χρησιμοποίησις τοιούτων υλικών. Δια της αυτής αποφάσεως ορίζεται ο τρόπος αποτιμήσεως και καταβολής της βαρυνούσης τον ησφαλισμένον δαπάνης δι’ εργασίαν, εφ’ όσον αύτη ενεργείται εκτός των εργαστηρίων του Ιδρύματος. 4.Το Ίδρυμα υποχρεούται εις απλάς επιδιορθώσεις, των οδοντικών προθέσεων (συγκόλλησις, επικόλλησις οδόντων κλπ.) οποτεδήποτε. Το Ίδρυμα υποχρεούται εις συμπλήρωσιν της βάσεως της οδοντοστοιχίας εφ’ όσον απαιτείται τούτο ουχί όμως προ της παρελεύσεως εξαμήνου τουλάχιστον από της παραδόσεως ταύτης. Εφ’ όσον συντρέχουν ειδικοί προς τούτο λόγοι (αισθητή συρρίκνωσις των ούλων, αφαίρεσις υπολοίπων οδόντων κλπ.) το Ίδρυμα υποχρεούται εις αλλαγήν της βάσεως μετά (Αντί για τη σελ. 203(γ) Σελ. 203(δ) Τεύχος ΗΙΙΙ-Σελ.115 69 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 προσθήκης οδόντων ή επανάληψιν της οδοντοστοιχίας δια των αυτών οδόντων ουχί όμως πάντως προ της παρελεύσεως δεκαοκταμήνου από της παραδόσεως ταύτης. «5.Αντικατάστασις φθαρείσης ή απωλεσθείσης οδοντοστοιχείας είναι δυνατή μόνον μετά πάροδον πενταετίας από της παραδόσεώς της, εκτός εάν επήλθε μεταβολή εις την κατάστασιν της στοματικής κοιλότητος συνεπεία χειρουργικής επεμβάσεως λόγω κατάγματος, αφαιρέσεως κύστεως ή εγκλείστου οδόντος κ.λπ. Είναι, πάντως, δυνατή η αντικατάστασις, μετά πάροδον δεκαοκταμήνου τουλάχιστον, από της παραδόσεως της οδοντοστοιχίας, εάν, κατά γνωμάτευσιν Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής, εις την οποίαν μετέχει οδοντίατρος, διαπιστωθή φθορά των υλικών κατασκευής εκ της χρήσεως». Η παρ.5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την 416/75/4-18 Φεβρ.1981 (ΦΕΚ Β΄ 102) απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 145/12.3.1981). 6.Δια την κατασκευήν οδοντοστοιχίας, επανάληψιν οδοντοστοιχίας δια των αυτών οδόντων, αλλαγήν βάσεως, μετά προσθήκης οδόντων και δια συμπλήρωσιν βάσεως, απαιτείται γνωμάτευσις του θεράποντος οδοντιάτρου και έγκρισις του αρμοδίου ελεγκτού ή ελλείψει τούτου Α/θμίου Υγειονομικής Επιτροπής εις ην μετέχει οδοντίατρος. Δια την απλήν επιδιόρθωσιν οδοντοστοιχιών απαιτείται μόνον γνωμάτευσις του θεραπευτού οδοντιάτρου». Το άρθρ.30 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ.21234/1.244 της 10/22 Απρ.1958 αποφ. Υπ. Εργασίας. VII.Επίδομα ασθενείας Διαπίστωσις ανικανότητος Άρθρ.31.-«1.Το επίδομα ασθενείας χορηγείται πάντοτε μετά τη διαπίστωση ανικανότητας για εργασία η οποία βεβαιώνεται με γνωμάτευση των υγειονομικών οργάνων που ορίζονται στις επόμενες παραγράφους και σύμφωνα με τα καθοριζόμενα από τον Κανονισμό Αρμοδιότητας και διαδικασίας απονομής των παροχών, όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος. 2.Ο θεραπευτής γιατρός μπορεί να βεβαιώσει ανικανότητα για εργασία μέχρι 15 ημερών συνολικά, μέσα σε χρονική περίοδο ενός έτους. Σελ. 204(δ) Τεύχος ΗΙΙΙ-Σελ.116 Κατ’ εξαίρεση ο θεραπευτής γιατρός μπορεί να βεβαιώσει ανικανότητα για εργασία μέχρι 20ημερών συνολικά μέσα σε χρονική περίοδο ενός έτους, αν η περιοχή που εξυπηρετεί απέχει το λιγότερο 20 χιλιόμετρα από την έδρα της, κατά την παρ.4, Υγειονομικής Επιτροπής, με πλήρως αιτιολογημένη γνωμάτευση. 3.Για τους ασφαλισμένους που εξέρχονται από Νοσοκομείο που λειτουργεί με τη μορφή Ν.Π.Δ.Δ. η βεβαίωση της ανικανότητας για εργασία μέχρι 15 ημερών μπορεί να γίνει από τον, κατά τον Οργανισμό του Νοσοκομείου, υπεύθυνο του οικείου Τμήματος, ενώ για ασφαλισμένους που εξέρχονται από άλλα θεραπευτήρια συμβεβλημένα με το ΙΚΑ για το ίδιο χρονικό διάστημα, μπορεί να βεβαιωθεί ανικανότητα για εργασία από τον αρμόδιο ελεγκτή γιατρό του ΙΚΑ. Στις παραπάνω δύο περιπτώσεις ο θεραπευτής γιατρός μπορεί να χορηγήσει συμπληρωματικά, ανικανότητα για εργασία μέχρι να καλυφθεί συνολικά χρονικό διάστημα 30 ημερών. 4.Για όλες τις περιπτώσεις που η ανικανότητα βεβαιώνεται από τα όργανα που αναφέρονται στις παρ.2 και 3 του άρθρου αυτού, παρέχεται δυνατότητα σε εντεταλμένο όργανο της ειδικής Επιθεώρησης γιατρών να προβεί σε έλεγχο τυχαίου δείγματος αδειών ανικανότητας και μετά τις, κατά την κρίση του, αναγκαίες ενέργειες για τη διαπίστωση της ανικανότητας να συνυπογράφει τις άδειες ανικανότητας, εφόσον συμφωνεί ή να περιορίσει μετά από πλήρως αιτιολογημένη γνώμη του, το χρόνο ανικανότητας. 5.Η, μετά τη συμπλήρωση των, κατά τις διακρίσεις των προηγουμένων παραγράφων, 15 η 30 ημερών, ανικανότητα για εργασία, βεβαιώνεται πάντα από την Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή (Α ΥΕ). Η επιτροπή αυτή μπορεί να βεβαιώνει ανικανότητα για εργασία, μέχρι να συμπληρωθεί το ανώτατο όριο επιδότησης. 6.Η διαπίστωση ανικανότητας για εργασία που οφείλεται σε ατύχημα ή επαγγελματική νόσο, γίνεται με τη διαδικασία, που ορίζεται από τα άρθρ.2126 του Κανονισμού Ασφαλιστικής Αρμοδιότητας, με την επιφύλαξη της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος άρθρου». Το άρθρ.31 όπως είχε αντικατασταθεί από την 416/75/1981 (ΦΕΚ Β΄ 102) απόφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από την παρ.1 της 416/586/15 Μαΐου-10 Ιουν.1986 (ΦΕΚ Β΄ 379) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 70 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας Άρθρ.32.-«1.Όταν βεβαιωθεί ανικανότητα για εργασία, κατά τα ειδικότερα καθοριζόμενα από τις διατάξεις του προηγούμενου άρθρου, χρόνος έναρξης της ανικανότητας για εργασία, θεωρείται η ημέρα που βεβαιώνεται από το αρμόδιο Υγειονομικό Όργανο. 2.Σε περίπτωση προσφυγής ασφαλισμένου σε ιδιώτη γιατρό ή στα εξωτερικά ιατρεία Νοσοκομείου που λειτουργεί με τη μορφή Ν.Π.Δ.Δ. λόγω επείγοντος περιστατικού, για το οποίο στη συνέχεια βεβαιώθηκε ανικανότητα από, το κατά το προηγούμενο άρθρο, αρμόδιο Υγειονομικό όργανο, ως ημερομηνία έναρξης της ανικανότητας στο ΙΚΑ θεωρείται η ημερομηνία προσφυγής στον ιδιώτη γιατρό ή στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου, με την προϋπόθεση ότι κατά το διάστημα που μεσολάβησε δεν ήταν δυνατή η διαπίστωση της ανικανότητας από αρμόδιο Υγειονομικό Όργανο του ΙΚΑ. 3.Προκειμένου για νοσηλευόμενους σε θεραπευτήρια ασφαλισμένους, η αναγγελία γίνεται, κατά τα ειδικότερα καθοριζόμενα από την παρ.3 του άρθρ.4 του Κανονισμού Νοσοκομειακής Περίθαλψης. 4.Η ανικανότητα λήγει την ημέρα που ορίστηκε από το αρμόδιο Υγειονομικό Όργανο. Αν δεν έχει καθοριστεί ημέρα λήξης της ανικανότητας ή και σε περίπτωση που αυτή έχει καθοριστεί, η ανικανότητα λήγει αμέσως μόλις ο ασφαλισμένος αναλάβει εργασία ή η Υγειονομική Υπηρεσία του ΙΚΑ, δε χορηγήσει παράταση της ανικανότητας». Το άρθρ.32 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.1 της 416/586/15 Μαΐου-10 Ιουν.1986 (ΦΕΚ Β΄ 379) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Καταβολή επιδόματος Άρθρ.33.-1.Το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται εις τον δικαιούχον ή τον νόμιμον αυτού εκπρόσωπον εις το τέλος εκάστης εβδομάδος ή την επιούσαν της λήξεως του χρόνου ανικανότητος δι’ όλας τας ημέρας, συμπεριλαμβανομένων και των μη εργασίμων τοιούτων, καθ’ ας ο ησφαλισμένος ήτο ανίκανος προς εργασίαν και απέσχε ταύτης, ουδέποτε δε προκαταβολικώς. Δια της παρ.3 άρθρ.8 Υ .Α.70121/1952, 15β.Δα.3, ωρίσθη ότι «δύναται το Δ.Σ. να ορίζη την προκαταβολήν του επιδόματος κυοφορίας και λοχείας ως και υπό τους υπ’ αυτού καθοριζομένους όρους την κατά δεκαπενθήμερον προκαταβολήν του επιδόματος ασθενείας». 2.Προς λήψιν του επιδόματος ασθενείας οφείλει ο ησφαλισμένος να προσαγάγη βεβαίωσιν : α) Ότι απέσχε πράγματι κατά τας ημέρας δι’ ας αιτείται επίδομα ασθενείας της εργασίας ή υπηρεσίας του, συμπεριλαμβανομένου και του χρόνου αναμονής, και β) ότι δεν ελάμβανε παρά του εργοδότου κατά τον χρόνον της ανικανότητας του αντιμισθίαν ή, εάν λαμβάνη τοιαύτην, το ποσόν αυτής. 3.Δι’ αποφάσεως του διοικ. συμβουλίου θέλουσι καθορισθή αι λεπτομέρειαι των βεβαιώσεων περί ων η παρ.
  6. Άρθρ.33α.-«Οι αυτοτελώς απασχολούμενοι ησφαλισμένοι ως και οι προαιρετικώς συνεχίζοντες την ασφάλισίν των κατά τας ασθενείας δικαιούνται επιδόματος ασθενείας, εάν η λόγω ασθενείας αποχή των εκ της εργασίας διήρκεσε πλέον των 10 ημερών. Το επίδομα εν τοιαύτη περιπτώσει καταβάλλεται από της 11 ης ημέρας από της ημέρας της αναγγελίας της ασθενείας εις το Ίδρυμα. Δια τους νοσηλευομένους εις θεραπευτήρια ησφαλισμένους των ανωτέρω κατηγοριών εφαρμόζονται από της εισαγωγής των εις το θεραπευτήριον αι επί των παρεχόντων εξηρτημένην εργασίαν σχετικαί διατάξεις». Το άρθρ.33α προσετέθη δια της υπ’ αριθ.50048/Ι.724 της 13/27 Δεκ.1960 (ΦΕΚ Β΄ 510) αποφ. Υπ. Εργασίας. (Αντί για τη σελ. 20401(β) Σελ. 204,01(γ) Τεύχος ΗΙΙΙ-Σελ.117 71 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 Μετακίνησις ανικάνου Άρθρ.3.-1.Αρμόδιον προς πραγματοποίησιν των παροχών της ιατρικής περιθάλψεως (ιατρικής αντιλήψεως, φαρμάκων, και συνήθων θεραπευτικών μέσων) είναι το υποκατάστημα εν τη περιφερεία του οποίου ευρίσκεται ο δικαιούχος κατά την επαλήθευσιν ή κατά την διάρκειαν της ασφαλιστικής περιπτώσεως. Δια την πραγματοποίησιν των λοιπών παροχών της ασφαλίσεως κατά της ασθενείας, συμπεριλαμβανομένης και της νοσοκομειακής περιθάλψεως, αρμόδιον είναι το υποκατάστημα εν τη περιφερεία του οποίου ο δικαιούχος έχει την συνήθη αυτού κατοικίαν. «Εάν ο ησφαλισμένος ευρίσκεται κατά την επαλήθευσιν ή κατά την διάρκειαν της ασφαλιστικής περιπτώσεως εκτός της περιφερείας του Υποκαταστήματος της συνήθους κατοικίας του η πραγματοποίησις των ανωτέρω παροχών γίνεται παρά του Υποκαταστήματος της διαμονής του, υποχρεουμένου του Υποκαταστήματος της συνήθους κατοικίας του εις αποκατάστασιν των γενομένων δαπανών». Η εντός « » περίοδος ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 2.«Ως συνήθης κατοικία νοείται το Υποκατάστημα εις την περιφέρειαν του οποίου ο ησφαλισμένος είχε την μόνιμον αυτού επαγγελματικήν εγκατάστασιν κατά τον χρόνον καθ’ ον ζητείται η χορήγησις της παροχής ή καθ’ ας περιπτώσεις ούτος έπαυσε εργαζόμενος, κατά τον αμέσως προ της αιτήσεως παροχής χρόνον». Η παρ. 2 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 3.Αι μεταξύ υποκαταστημάτων αμφισβητήσεις περί του βάρους της εκ της πραγματοποιήσεως ασφαλιστικών παροχών δαπάνης επιλύονται υπό του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος. 4.Τα υποκαταστήματα Αθηνών και Πειραιώς ενεργούν δι’ υπαλλήλων των εις ησφαλισμένους των διαμένοντας προσωρινώς λόγω της ασθενείας των εις την περιφέρειαν του ετέρου υποκαταστήματος πληρωμές οιασδήποτε φύσεως εις χρήμα παροχής, εφ’ όσον ούτοι δεν είναι εις θέσιν να προσέλθωσιν εις το υπόχρεον προς πραγματοποίησιν της παροχής υποκατάστημα. Καθ’ όμοιον τρόπον καταβάλλουν τα νοσήλεια των εις θεραπευτήρια, ευρισκόμενα εις την περιφέρειαν του ετέρου υποκαταστήματος, νοσηλευομένων ησφαλισμένων των και μεριμνούν δια την πραγματοποίησιν εις αυτούς οιασδήποτε άλλης παροχής, περιλαμβανομένης εις την πρόσθετον περίθαλψιν. Επί υπάρξεως κοινών θεραπευτικών οργάνων (κοινών ιατρών, κοινών ιατρείων, κλπ.) μεταξύ των δύο υποκαταστημάτων, καθορίζεται δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου μετά γνώμην των οικείων Τ.Δ.Ε., η βαρύνουσα εκάτερον υποκατάστημα δαπάνη. Δια της υπ’ αριθ. 39883/1938 Υπουργικής αποφάσεως ωρίσθη ότι οι μεταξύ των Υποκ/μάτων Αθηνών-Πειραιώς υποχρεώσεις δια γενομένας παροχάς συμψηφίζονται αυτεπαγγέλτως. ΄Εννοια συμβιώσεως μελών οικογενείας Άρθρ.34.-Ο κριθείς ανίκανος ησφαλισμένος δέον να παραμένη εν τη περιφερεία του υποκαταστήματος ένθα κατώκει ότε εκρίθη ανίκανος προς εργασίαν και εν τη προς το Ίδρυμα γενομένη δηλώσει καθοριζομένη κατοικία. Μετακίνησίς του επιτρέπεται μόνον τη εγκρίσει του διευθυντού του οικείου υποκαταστήματος. μετά γνώμην της υγειονομικής υπηρεσίας, οπότε η πληρωμή του επιδόματος συνεχίζεται υπό του υποκαταστήματος εις την περιφέρειαν του οποίου μετεκινήθη, εις βάρος όμως του υποκαταστήματος όπου διεπιστώθη η ανικανότης. Τα των αμοιβαίων πιστωχρεώσεων μεταξύ των υποκαταστημάτων ρυθμίζονται δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου. VIII.Επιδόματα κυοφορίας, λοχείας και θηλάσεως Ορισμός χρονικών ορίων Άρθρ.35.-“Προς καθορισμόν της περιόδου των εξ εβδομάδων προ του τοκετού καθ’ ην καταβάλλεται επίδομα λόγω κυοφορίας λαμβάνεται υπ’ όψει η δια γνωματεύσεως του αρμοδίου ιατρού θεωρουμένης υπό της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Υποκαταστήματος οριζομένη κατά πρόβλεψιν ημέρα τοκετού. Εάν ο τοκετός ήθελε βραδύνει πέραν της ημέρας ταύτης το επίδομα διακόπτεται, ούχ’ ήττον μετά την συμπλήρωσιν έξ εβδομάδων, καθ’ ας κατεβλήθη τοιούτον εις την ησφαλισμένην. Εάν όμως ο τοκετός λάβη χώραν προ της ως άνω καθορισθείσης ημέρας, καταβάλλεται πάντως εις την ησφαλισμένην επίδομα μέχρις συμπληρώσεως εξ εβδομάδων αναδρομικώς από του τοκετού, εφ’ όσον αύτη προσάγει βεβαίωσιν αποχής από της εργασίας και κατά τον υπό της γνωματεύσεως μη καλυπτόμενον χρόνον”. Τα εδάφ.1 και 2 αντικατεστάθησαν δια του ενός « » εδαφίου δια της υπ’ αριθ.9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Το επίδομα λοχείας καταβάλλεται από της ημέρας του τοκετού, βεβαιουμένου υπό ιατρού, και λήγει την τελευταίαν ημέραν της 6 ης εβδομάδος από τούτου, οπωσδήποτε δε και προ ταύτης την ημέραν καθ’ ην η ησφαλισμένη αναλαμβάνει εργασίαν. Σελ. 204,02(γ) Τεύχος ΗΙΙΙ-Σελ. 118 Χρόνος καταβολής Άρθρ.36.-Το επίδομα κυοφορίας, λοχείας, και θηλάσεως καταβάλλεται καθ’ εβδομάδα και εις το τέλος αυτής, εξαιρέσει της περιπτώσεως του εδαφ. β΄ του προηγουμένου άρθρου. Δια την χορήγησιν επιδόματος κυοφορίας και λοχείας απαιτείται βεβαίωσις ότι η ησφαλισμένη απέσχε κατά τας δι’ ας αιτείται επίδομα κυοφορίας και λοχείας της εργασίας της ή της υπηρεσίας της. Δια της παρ.3 άρθρ.8 Υ .Α.70121/1952, 15β.Δα.3, ωρίσθη ότι «δύναται το Δ.Σ. να ορίζη την προκαταβολήν του επιδόματος κυοφορίας και λοχείας ως και υπό τους υπ’ αυτού καθοριζομένους όρους την κατά δεκαπενθήμερον προκαταβολή του επιδόματος ασθενείας». 72 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας ΙΧ. Συμμετοχή εις δαπάνας μετακινήσεως ασθενών Προϋποθέσεις και έκτασις Άρθρ.37.-«1.Εάν εν τω τόπω διαμονής του ασθενούς, δικαιούχου περιθάλψεως δεν είναι δυνατή η νοσηλεία εν θεραπευτηρίω ή η παροχή των δεουσών ιατρικών φροντίδων και γενικώς της δεούσης ιατρικής περιθάλψεως, ην απαιτεί η ασθένειά του, το Ίδρυμα συμμετέχει κατά 4/5 εις τας δαπάνας προς μετάβασιν και επιστροφήν του ασθενούς και, αν παρίσταται προς τούτο ανάγκη λόγω της καταστάσεως του, ενός συνοδού αυτού, εκ του τόπου της διαμονής του εις το πλησιέστερον κέντρον, ένθα είναι δυνατόν να παρασχεθή αυτώ η δέουσα περίθαλψις, ήτις πραγματοποιείται μερίμνη του προς ο η μετακίνησις Υποκαταστήματος. «Προκειμένου περί θυμάτων εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών νόσων, καθώς και επί μεταφοράς δι’ ειδικού μεταφορικού μέσου, εκτάκτως ναυλωθέντος, βαρέως πασχόντων εξ οιασδήποτε αιτίας ησφαλισμένων το Ίδρυμα καταβάλλει εξ ολοκλήρου τας ως άνω δαπάνας μετακινήσεως. Εξ ολοκλήρου επίσης καταβάλλονται αι δαπάναι δια την μεταφοράν με ταξί νεφροπαθών προς πραγματοποίησιν αιμοκαθάρσεων, αν η κατοικία των δεν ευρίσκεται εντός του αυτού κέντρου ασφαλίσεως και δεν είναι, κατά την κρίσιν του Δ/ντού του Υποκ/τος, μετά γνώμην της Υγειονομικής Υπηρεσίας, δυνατή η δι’ άλλου συνήθους μέσου μετακίνησίς των». Το δεύτερο εδάφιο, όπως όλη η παρ.1 είχε τροποποιηθεί και αντικατασταθεί από την 29536/1.334/1958 και την 416/1446/1975 (ΦΕΚ Β΄722) Απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από την παρ.1 της 416/1152/2-15 Σεπτ.1981 (ΦΕΚ Β΄ 547) Απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. 2.«Περί της ανάγκης μετακινήσεως ασθενούς και της παρακολουθήσεως αυτού παρά συνοδού αποφαίνεται ο Διευθυντής του Υποκαταστήματος μετά γνώμην της Υγειονομικής Υπηρεσίας. Επί δικαιούχου μη συμπληρώσαντος το 16 ον έτος της ηλικίας του εγκρίνεται πάντοτε η μετακίνησις μετά συνοδού, εφ’ όσον ζητείται». Η παρ.2 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ.416/1446 της 28 Μαΐου/7 Ιουλ.1975 (ΦΕΚ Β΄ 722) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 3.Ο μετακινούμενος ασθενής οφείλει ν’ αναγγελθή εντός 24 ωρών από της αφίξεώς του εις το Υπ/μα του κέντρου εις ό μετακινείται. 4.«Τα έξοδα μετακινήσεως περιλαμβάνουν : α)Την κατά τ’ ανωτέρω συμμετοχήν εις την απαραίτητον δια την πραγματοποίησιν ταύτης δαπάνην υπολογιζομένην συμφώνως προς το επόμενον άρθρον, και «β)Αποζημίωσιν ημερησίως, ίσην προς το 100 % του εκάστοτε ισχύοντος τεκμαρτού ημερομισθίου της τρίτης (ΙΙΙ) εκ των οριζομένων δια την πραγματοποίησιν παροχών του ΙΚΑ ασφαλιστικής κλάσεως δια τους μετακινουμένους εις Αθήνας, Θεσσαλονίκην και Πειραιά και προς το 80 % του ημερομισθίου αυτού δια τους μετακινουμένους εις λοιπάς πόλεις». Η περίπτωση πρώτη του άνω εδαφίου β τροποποιήθηκε ως άνω από την 416/1427/9-24 Σεπτ.1980 (ΦΕΚ Β΄ 953) Απ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Τα έξοδα μετακινήσεως καταβάλλονται από της ημέρας αναχωρήσεως του ασθενούς εκ του τόπου της διαμονής του μέχρι της ημέρας εισαγωγής του εις Θεραπευτήριον ή της ημέρας επιστροφής του και πάντως ουχί πλέον των 10 ημερών. Η αποζημίωσις χορηγείται και εις τον τυχόν αναγκαίον συνοδόν από της αναχωρήσεως και ουχί πλέον των αναγκαίων δια την μετακίνησιν ημερών, επηυξημένων το πολύ κατά τρεις». Η παρ.4 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ.416/1446 της 28 Μαΐου/7 Ιουλ.1975 (ΦΕΚ Β΄ 722) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 5.Η από της περιφερείας του Υπ/ματος Αθηνών εις την του Περαιώς και τ’ανάπαλιν μετακίνησις δεν υπάγεται εις τας διατάξεις του παρόντος άρθρου. 6.Προκειμένου περί ασθενών εχόντων ανάγκην θεραπείας, ήτις δεν είναι δυνατόν να παρασχεθή εν τω τόπω διαμονής αυτών, εφ’ όσον η θεραπεία δεν απαιτεί την συνεχή παρουσίαν του ασθενούς εν τω τόπω εν ώ παρέχεται αύτη, χορηγείται εις το πλησιέστερον προς το Υπ/μα κέντρον εις ό δύναται να παρασχεθή ανεξαρτήτως της υπάρξεως ή μη εν αυτών Υπ/ματος και εφ’ όσον η μετάβασις και επιστροφή εις αυτά λαμβάνει χώραν την αυτήν ημέραν. Εν τη περιπτώσει ταύτη το Ίδρυμα συμμετέχει κατά τα 4/5 εις τας δαπάνας των εκάστοτε μετακινήσεων του ασθενούς, μη καταβαλομένης αυτώ ουδεμιάς ετέρας αποζημιώσεως». Το άρθρ.37 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ.4534/Ι.40 της 5/15 Μαρτ.1957 αποφ. Υπ. Εργασίας. «7.Εις περίπτωσιν θανάτου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου ή μέλους οικογενείας των, διαρκούσης της δαπάναις του Ι.Κ.Α. μετακινήσεώς των το Ίδρυμα συμμετέχει κατά τα 4/5 εις τα έξοδα μεταφοράς του νεκρού δι’ ειδικού μέσου, εις τον τόπον εξ ού εγένετο η μετακίνησις και μέχρι ποσού μη υπερβαίνοντος το εξαπλάσιον της τιμής του εισιτηρίου Γ΄ θέσεως του συνήθους συγκοινωνιακού μέσου της ιδίας διαδρομής, μη υπαρχούσης δε τρίτης θέσεως ή επί μεταφοράς δια λεωφορείου (Αντί για τη σελ. 205(ζ) Σελ. 205(η) Τεύχος Δ112-Σελ.81 73 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 της τιμής αντιστοίχως της αμέσως ανωτέρας θέσεως ή του εισιτηρίου του λεωφορείου. Ως σύνηθες συγκοινωνιακόν μέσον θεωρείται επί χερσαίων μεν συγκοινωνιών ο σιδηρόδρομος και ελλείψει σιδηροδρόμου το λεωφορείον, επί θαλασσίων δε συγκοινωνιών το ατμόπλοιον». Η παρ.7 προσετέθη δια της υπ’ αριθ.70823/Ι.825 της 4/14 Οκτ.1961 Αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 366). Τρόπος καταβολής «Άρθρ.38.-Τα εις εκάστην περίπτωσιν αναλαμβανόμενα υπό του Ιδρύματος έξοδα μεταβάσεως και επιστροφής του ησφαλισμένου και του τυχόν αναγκαιούντος συνοδού αυτού εκ της κατοικίας εις τον τόπον της θεραπείας αυτού υπολογίζονται επί τη βάσει εισιτηρίου Γ΄ θέσεως επί σιδηροδρόμου και Β΄ επί ατμοπλοίου ή απλής θέσεως επί των επικρατεστέρων μέσων συγκοινωνίας (αυτοκινήτου, βενζινοπλοίου κ.λ.π.). Εάν η κατάστασις της υγείας του επιβάλη κατά την κρίσιν του Δ/ντού του Υποκ/τος και μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Υπηρεσίας την ανωτέραν μεταφορά, δύναται να παραχωρήση εισιτήριον Β΄ θέσεως επί σιδηροδρόμου. Επί υπάρξεως όλων εξαιρετικών λόγων, δύναται να εγκριθή η χρησιμοποίησις και ετέρων μεταφορικών μέσων (ασθενοφόρου, ταξί, αεροπλάνου κ.λ.π.). Επίσης επί βαρέως πασχόντων ησφαλισμένων, η κατάστασις των οποίων επιβάλλει την κατεπείγουσαν μεταφοράν των, δύναται να εγκριθή η χρησιμοποίησις ειδικώς δια την περίπτωσιν δρομολογουμένου μέσου, ως ταξί, ελικοπτέρου, αεροσκάφους ή πλωτού μέσου. Τα οδοιπορικά έξοδα δύναται να προκαταβληθούν υπό του Ιδρύματος υπό τύπον παραχωρήσεως εισιτηρίου ή εκδόσεως εντολής προς την επιχείρησιν μεταφοράς, όπως ενεργήση δια λογαριασμόν του Ιδρύματος την μεταφοράν του δικαιούχου. Εν τη περιπτώσει ταύτη οφείλει ο δικαιούχος να καταβάλη εις το Ίδρυμα το αναλογούν εις αυτόν ποσοστόν της δαπάνης μετακινήσεως. Εισιτήρια ή εντολαί δέον να χρησιμοποιηθούν εντός του υπό του Υποκαταστήματος προσδιοριζομένου χρόνου ισχύος αυτών, μετά την πάροδον του οποίου, καθίστανται άκυροι». Το άρθρ.38 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 της 416/1152/2-15 Σεπτ.1981 (ΦΕΚ Β΄ 547) Απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. Σελ. 206(η) Τεύχος Δ112-Σελ.82 Χ. Έξοδα κηδείας Δικαιούμενα πρόσωπα Άρθρ.39.-Τα έξοδα κηδείας καταβάλλονται βάσει βεβαιώσως ιατρού περί του θανάτου του ησφαλισμένου εις τον ή την σύζυγον, ή, ελλείψει τοιούτου, εις τα τέκνα, ή, ελλείψει τοιούτων, εις του γονείς του θανόντος ή τους αδελφούς ή τους εγγόνους αυτού, εφ’ όσον κατά τον χρόνον του θανάτου συνεβίουν μετ’ αυτού, ή εν ελλείψει τοιούτων, εις τον επιμεληθέντα, κατά την κρίσιν του Ιδρύματος, της κηδείας του ησφαλισμένου και ουχί πέραν των δραχ.1.
  7. Το Ίδρυμα δύναται επίσης, εν περιπτώσει ελλείψεως ή μη εγκαίρου αναγγελίας των ως άνω προσώπων, να επιμεληθή απ’ ευθείας της κηδείας του ησφαλισμένου. Εις την περίπτωσιν ταύτην, εφ’ όσον υπάρχουν μέλη οικογενείας και συντρέχει περίπτωσις συμβιώσεως, καταβάλλεται εις ταύτα το τυχόν απομένον υπόλοιπον των εξόδων. Δια της από 27 Ιουλ.1951 αποφάσεως του Δ.Σ. το άνω ποσόν εξόδων κηδείας ωρίσθη εις δραχ. 800.
  8. 74 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας XI. Επαγγελματικαί ασθένειαι Άρθρον 40 Προϋποθέσεις αναγνωρίσεως. 1.Δια την εφαρμογήν των περί επαγγελματικών ασθενειών διατάξεων του άρθρου 34 του Α.Ν. 1846/51 απαιτείται η εξ οξείας ή χρονίας δηλητηριάσεως ή νόσου, περιλαμβανομένης εις τον κατωτέρω πίνακα, προσβολή του ησφαλισμένου, εφ’ όσον: α)Ούτος απησχολήθη ή απασχολείται εις τας εν τω πίνακι επιχειρήσεις, εργασίας ή επαγγέλματα επί χρονικόν διάστημα τουλάχιστον ίσον του, κατ’ ασθένειαν οριζομένου αντιστοίχως, εν τω αυτώ πίνακι ελαχίστου χρόνου απασχολήσεως. β)Η προσβολή του ησφαλισμένου διεπιστώθη ιατρικώς είτε διαρκούσης της τοιαύτης απασχολήσεώς του μετά την παρέλευσιν πάντως του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, είτε, επί διακοπής, ταύτης, εντός του κατ’ ασθένειαν οριζομένου αντιστοίχως εν τω πίνακι μεγίστου χρόνου από της διακοπής της απασχολήσεως. 2.Εις ας περιπτώσεις δεν ορίζεται εν τω πίνακι ελάχιστος ή μέγιστος χρόνος, ο προσδιορισμός τούτων, υπό την ανωτέρω έννοιαν ως και η διαπίστωσις ιατρικώς της προσβολής ησφαλισμένου εξ επαγγελματικής ασθενείας, γενικώς, γίνεται υπό των οικείων Υγειονομικών Επιτροπών, κρινουσών κατά περίπτωσιν βάσει των διεθνώς κρατούντων εν τη ιατρική της εργασίας. ΟΜΑΣ Ι ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΡΓΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ Ι.ΜΟΛ ΥΒΔΙΑΣΙΣ Περιγραφή νόσου Επιχειρήσεις – Εργασίαι Επαγγέλματος Χρόνος Παρυφή μολύβδου, κωλικοί εκ μολύβδου. Συμβάματα εκ του νευρικού συστήματος κεντρικού ή περιφερειακού, κυρίως παράλυσις των εκτεινόντων νευρίτις εκ μολυβδιάσεως Νεφρίτις Συμβάσματα καρδιαγγειακά εκ μολυβδιάσεως. Εγκεφαλική αιμορραγία, εγκεφαλοπάθεια. Αναιμία διαπιστουμένη εκ της αιματολογικής εξετάσεως. Εργαστηριακά Ευρήματα 1.Αύξησις μολύβδου αίματος 2.Αύξησις μολύβδου ούρων 3.Ελαφρού βαθμού υπόχρωμος νορμοκυτταρική αναιμία. 4.Πτώσις της αιμοσφαιρίνης. 5.Ερυθρά μετά βασεοφίλου στίξεως. 6.Αύξησις κοπροπορφυρίνης ούρων. 7.Αύξησις του Δ-ALA των ούρων. 8.Αύξησις πρωτοπορφυρίνης αίματος. 9.Αύξησις Πορφοχολινογόνου ούρων. Εξαγωγή, κατεργασία, παρασκευή, χρήσις μεταχείρησις του μολύβδου των μεταλλευμάτων του, των κραμάτων και ενώσεων αυτού, ως και παντός προϊόντος περιέχοντος μόλυβδον και της μολυβδούχου τέφρας των εργαστασίαν ψευδαργύρου. Ειδικώτερον, εξαγωγή και κατεργασία των μεταλλευμάτων μολύβδου και των μολυβδούχων υπολειμμάτων. Μεταλλουργία, κάθαρσις, τήξις, έλασις του μολύβδου των κραμάτων αυτού και των μολυβδούχων μετάλλων. Συγκόλλησις και επιμετάλλωσις τη βοηθεία κραμάτων μολύβδου. Χύσις τυπογραφικών στοιχείων εκ κραμάτων μολύβδου και χειρισμός των μηχανών των συνδεουσών ταύτα. Κατασκευή, συγκόλλησις, στίλβωσις και λείανσις παντός αντικειμένου εκ μολύβδου ή κράματος αυτού. Τήξις παλαιού ψευδαργύρου και μολύβδου εις ακατεργάστους όγκους. Παρασκευή και χρήσις των οξειδίων και αλάτων του μολύβδου Κατασκευή, συντήρησις και επισκευή συσσωρευτών εκ μολύβδου. Κατασκευή και χρησιμοποίησις χρωμάτων βερνικίων, λάκας και μελάνης με βάσιν τα σύνθετα του μολύβδου. Απόξεσις, πύρωσις κλπ. δια καμινευτικού αυλού, ηλεκτρικού τόξου κλπ. σωμάτων κεκαλυμμένων δια μολυβδούχων χρωμάτων, και της μολυβδούχου τέφρας των εργοστασίων Ψευδαργύρου. Κατασκευή και χρησιμοποίησις των μολυβδούχων σμάλτων. Κατασκευή του τετρααιθυλιούχου μολύβδου (παρασκευή και χρήσις των περιεχουσών αυτόν ενώσεων άνθρακος) . α)Ελάχιστος χρόνος απασχολήσεως: 1 έτος. β)Μέγιστος χρόνος από της διακοπής της απασχολήσεως: 1 έτος (πλην της περιπτώσεως κωλικών ένθα μειούται εις 30ημέρας) (Αντί για τη σελ. 207(α) Σελ. 207(β) Τεύχος 713 – Σελ. 53 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1
  9. Υ ΔΡΑΡΓΥΡΙΑΣΙΣ Περιγραφή νόσου Επιχειρήσεις – Εργασίαι Επαγγέλματα Χρόνος Πεπτικαί διαταραχαί και κυρίως στομαχικαί εκδηλώσεις. Χρονία στοματίτις, πυόρροια, κυψελιδόλυσις οστών κάτω γνάθου. Νευρικαί διαταραχαί και κυρίως τρόμος. Νεφρικαί διαταραχαί. Εξαγωγή, κατεργασία, παρασκευή, χρήσις και μεταχείρησις του υδραργύρου, των αμαλγαμάτων του, ως και των ενώσεων αυτού και παντός προϊόντος περιέχοντος υδράργυρον. Ειδικώτερον:Διάλυσις υδραργύρου, εξαγωγή υδραργύρου εκ διαλύσεως βιομηχανικών υπολειμμάτων, κατασκευή και επισκευή θερμομέτρων, μανομέτρων και αντλιών εξ υδραργύρου. Χρησιμοποίησις του υδραργύρου ή των συνθέτων αυτού εις τας ηλεκτρικάς συσκευάς, ειδικώτερον:Χρησιμοποίησις αντλιών υδραργύρου εις την κατασκευήν ραδιοφωνικών λυχνιών, ακτινογραφικών λυχνιών κ.λ.π. Κατασκευή και επισκευή λυχνιών δι’ ατμών υδραργύρου και ανορθωτών ηλεκτρικού ρεύματος. Χρησιμοποίησις του υδραργύρου ως αγωγού εις το ηλεκτρικόν κύκλωμα. Παραγωγή αμαγάλματος ψευδαργύρου δι’ ηλεκτρικάς στήλας. Κατασκευή και επισκευή ηλεκτρικών συσσωρευτών με υδράργυρον. Χρήσις υδραργύρου και των συνθέτων αυτού εις την χημικήν βιομηχανίαν, ειδικώτερον: Χρήσις υδραργύρου ή των αλάτων αυτού ως καταλυτών. Ηλεκτρόλυσις με κάθοδον εξ υδραργύρου χλωρονατριούχου ή ετέρων αλάτων. Παρασκευή οξειδίων και αλάτων του υδραργύρου. Κατασκευή και χρησιμοποίησις των χρωστικών υλών και βαφών με βάσιν τον θειούχον υδράργυρον. Παρασκευή φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων με βάσιν τον υδράργυρον ή τα σύνθετα του υδραργύρου. Κατεργασία δερμάτων δι’ αλάτων υδραργύρου, ειδικώτερον: Κατεργασία δερμάτων δια του νιτρώδους οξέος του υδραργύρου. Κατεργασία τριχών δια κατασκευήν κετσέ (FEUTRE). Επιχρύσωσις, επαργύρωσις κασσιτέρωσις ορειχάλκωσις κλπ. τη βοηθεία υδραργύρου ή των αλάτων αυτού. Παρασκευή και χρησιμοποίησις καψυλίων βροντώδους υδραργύρου με χρήσιν κροτοκυανούχων αλάτων υδραργύρου. Κεραμεικά τεχνητά άνθη, και γεωργία οσάκις χρησιμοποιούνται προϊόντα έχοντα ως βάσιν τον υδράργυρον ως είναι τα οργανοϋδραργυρικά σκευάσματα τα οποία έχουν εφαρμογάς ως ζιζανιοκτόνα και εντομοκτόνα. α)Ελάχιστος χρόνος απασχολήσεως: 1 έτος. β)Μέγιστος χρόνος από της διακοπής της απασχολήσεως. 1 έτος. Σελ. 208(β) Τεύχος 713 Σελ. 54 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας Άρθρ.4.-Δια τα μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου ή συνταξιούχου, θεωρείται ότι υπάρχει συμβίωσις, κατά το άρθρ. 32 παρ. 2 του Ν. 6298, και όταν ο σύζυγος ή η σύζυγος και τα τέκνα δεν διαμένωσι προσωρινώς υπό την αυτήν στέγην, δια λόγους εκπαιδεύσεως των τέκνων, υγιεινής, ή ετέρους σοβαρούς, μη οφειλομένους εις υπαιτιότητα του αιτούντος και κρινομένους ως αποχρώντας υπό της Τ.Δ.Ε. της κατοικίας του ησφαλισμένου. Δύναται δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου τη αιτήσει της αρμοδίας Τ.Δ.Ε., να ορισθή όπως το υποκατάστημα της διαμονής του ησφαλισμένου καταβάλη εισφοράς δια την περίθαλψιν των μελών της οικογενείας εις το με την περίθαλψιν ταύτης βαρυνόμενον υποκατάστημα, εφ’ όσον ήθελε κριθή ότι η εκ της περιθάλψεως των μελών της οικογενείας επιβάρυνσις είναι σημαντική. Αι καταβλητέαι εισφοραί ορίζονται δια γεν. κανόνος. Η προς το άρθρ. 32 παρ. 2 Ν. 6298/1934 αντίστοιχος διάταξις του Α.Ν. 1846/1951 είναι η παρ. 2 άρθρ.
  10. Παράτασις περιθάλψεως ενηλικιωθέντων τέκνων «Άρθρ.4α.-1.Αι εν άρθρ. 31 του Α.Ν. 1846/51 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων», αναφερόμεναι παροχαί χορηγούνται εις τα άγαμα τέκνα των ησφαλισμένων ή των συνταξιούχων λόγω αναπηρίας ή γήρατος ή των επιδοματούχων λόγω αναπροσαρμογής τα πληρούντα τας προϋποθέσεις παρ. 2 του άρθρ. 33 και μετά την συμπλήρωσιν του 18ου έτους της ηλικίας των, εφ’ όσον ταύτα είναι ανίκανα προς πάσαν εργασίαν. 2.Περί της προς εργασίαν ανικανότητος γνωματεύει η Πρωτοβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή». Το άρθρ. 4α προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 24699/Τ.164 της 30 Μαΐου/2 Ιουν. 1952 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Σελ. 189 55 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 ΙΙ.Προϋποθέσεις παροχών Βιβλιάρια ασφαλιστικής ικανότητος (Βιβλιάρια ασθενείας) ΄Αρθρ.5.-1.Δια την χορήγησιν των παροχών ασθενείας είς τινα ησφαλισμένον και τα δικαιούμενα τοιούτων παροχών μέλη της οικογενείας του, οφείλει ούτος να ζητήση παρά του υποκαταστήματος του τόπου της κατοικίας ή διαμονής του την έκδοσιν βιβλιαρίου ασφαλιστικής ικανότητος κατά της ασθενείας. Το βιβλιάριον ασφαλιστικής ικανότητος εκδίδεται μετά την υπό του ησφαλισμένου πραγματοποίησιν των εν άρθρ. 41 του Ν. 6298, ως ετροποποιήθη δια της υπ’ αριθ. 63454 της 15 Δεκ. 1937 αποφάσεως του υφυπουργού Εργασίας, οριζομένων ως προϋπόθεσις προς απόκτησιν της ασφαλιστικής ικανότητος ημερών εργασίας και ισχύει δια τον επ’ αυτού αναγραφόμενον χρόνον, παρατεινόμενον εκάστοτε δια των αναγκαίων θεωρήσεων, κατά τα δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου οριζόμενα, οσάκις συντρέχει περίπτωσις ανανεώσεως της ασφαλιστικής ικανότητος, μετά γνώμην της οικείας Τ.Δ.Ε. Δύναται δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου να ορισθή η καθ’ ωρισμένον χρόνον ανανέωσις των βιβλιαρίων ασφαλιστικής ικανότητος. Αντί του άρθρ. 41 του Ν. 6298/1934 ήδη το θέμα ρυθμίζεται υπό του άρθρ. 31 του Α.Ν. 1846/
  11. «Προκειμένου περί συνταξιούχων το βιβλιάριον ασφαλιστικής ικανότητος εκδίδεται άμα τη εκδόσει του συνταξιοδοτικού βιβλιαρίου και ισχύει εφ’ όσον διαρκεί το δικαίωμα συντάξεως. Η έκδοσις βιβλιαρίου ασφαλιστικής ικανότητος σημειούται επί του συνταξιοδοτικού βιβλιαρίου». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 2.Το βιβλιάριον ασφαλιστικής ικανότητος εκδίδεται ή ανανεούται επί τη βάσει των εκ του βιβλιαρίου ασφαλίσεως του ησφαλισμένου εμφαινομένων ημερών εργασίας. Δύναται όμως ο διευθυντής του υποκαταστήματος ν’ αναστείλη την έκδοσιν βιβλιαρίου προς τον σκοπόν του ελέγχου των μισθολογίων των παρ’ οις ο ησφαλισμένος ειργάσθη εργοδοτών, ους υποχρεούται ούτος να κατονομάση, συμπληρών την προς τούτο υποβαλλομένην έντυπον αίτησιν. Σελ. 190 3.Εάν τα στοιχεία ταύτα ευρίσκωνται εν τη περιφερεία ετέρου υποκαταστήματος, εζητήθησαν δε παρά τούτου σχετικαί πληροφορίαι, η ισχύς του βιβλιαρίου παρατείνεται κατά την έκδοσιν αυτού επί τον προς λήψιν των πληροφοριών απαιτούμενον χρόνον. 4.Εν τω βιβλιαρίω ασφαλιστικής ικανότητος αναγράφονται κατ’ όνομα και ηλικίαν τα δικαιούμενα εις παροχάς πρόσωπα, επικολλωμένης και της φωτογραφίας αυτών, έτι δε αι πραγματοποιούμεναι εκάστοτε εις έκαστον εξ αυτών παροχαί, κεχωρισμένως κατά κατηγορίας αυτών. Ο τύπος του βιβλιαρίου καθορίζεται δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου, εγκρινομένης υπό του υφυπουργού Εργασίας. «Προκειμένου περί μελών οικογενείας μη συμπληρωσάντων έτος από της γεννήσεως, δεν απαιτείται η προσαγωγή φωτογραφίας». Οσάκις μέλος ή μέλη της οικογενείας διαμένουσιν εκτός της κατοικίας του ησφαλισμένου και εθεωρήθη ως υπάρχουσα η συμβίωσις, εκδίδεται ίδιον βιβλιάριον δια την οικογένειαν, επί τη προσαγωγή είτε του δελτίου εισφορών του ησφαλισμένου είτε βεβαιώσεως του υποκαστήματος του τόπου της κατοικίας του περί πραγματοποιήσεως των προϋποθέσεων προς αναγνώρισιν ασφαλιστικής ικανότητος. «Δια τους συνταξιούχους του Ιδρύματος ισχύει ίδιος τύπος βιβλιαρίου ασθενείας». Αι εντός « » φράσεις προσετέθησαν δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 5.Η εν τω βιβλιαρίω ασφαλιστικής ικανότητος καταχώρησις των ονομάτων των μελών της οικογενείας γίνεται μετά προσήκουσαν διαπίστωσιν της μετά του ησφαλισμένου συμβιώσεως και της υπό τούτου κυρίως συντηρήσεώς των. Ο τρόπος της διαπιστώσεως καθορίζεται υπό της Τ.Δ.Ε. 6.Δι’ ωρισμένας κατηγορίας ασθενειών, ιδία κοινωνικών, δεομένων μακράς θεραπείας, δύναται να καθορισθή ειδικόν βιβλιάριον ασθενείας. 7.Δια τα θύματα εργατικών ατυχημάτων ή επαγγελματικών ασθενειών δύνανται να εκδίδωνται ειδικά βιβλιάρια, μετά την διαπίστωσιν της υπάρξεως εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθενείας και εφ’ όσον πρόκειται ν’ απαιτηθή συνεχής περίθαλψις. 56 15Β.Ε.α.1 Κανονισμός Ασθενείας 8.Εις επειγούσας περιπτώσεις, ων κύριον χαρακτηριστικόν είναι ο σοβαρός και επικείμενος κίνδυνος της ζωής, δύνανται να πραγματοποιώνται παροχαί και άνευ προσαγωγής βιβλιαρίου ασφαλιστικής ικανότητος, εφ’ όσον ο πραγματοποιών την παροχήν πείθεται ότι πρόκειται περί ησφαλισμένου δικαιουμένου εις παροχάς. «Εάν ο εν τη προηγουμένη περιπτώσει πραγματοποιών την παροχήν είναι ιατρός μη συμβεβλημένος μετά του Ιδρύματος, ή συμβεβλημένος αλλ’ αμειβόμενος κατ’ επίσκεψιν, δέον ο περιθαλπόμενος να καταβάλη εις τον πραγματοποιούντα την παροχήν το αντίτιμον αυτής, το οποίον δικαιούται να ζητήση παρά του Υπ/τος εάν εντός τριών ημερών από της πραγματοποιήσεως της παροχής ή εντός εβδομάδος, εφ’ όσον η ασθένεια εξακολουθεί, ειδοποιήση το Υπ/μα και διαπιστώση τούτο το επείγον της περιπτώσεως και την έκτασιν της παρασχεθείσης περιθάλψεως». Η εντός « » περίοδος ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 5 της υπ’ αριθ. 70121 της 4/4 Μαρτ. 1952 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Δελτίον παραπομπής Άρθρ.6.-1.Καθ’ εκάστην εμφανιζομένην περίπτωσιν αιτήσεως ιατρικής περιθάλψεως ο ησφαλισμένος ή τα δικαιούμενα ταύτης μέλη της οικογενείας του οφείλουσι να ζητήσωσι παρά του Ιδρύματος την έκδοσιν δελτίου παραπομπής. 2.«Προς έκδοσιν του δελτίου τούτου αρμόδιος είναι ο Διευθυντής του Υποκαταστήματος. Δύναται δι’ αποφάσεως της Τ.Δ.Ε., εγκρινομένης υπό του Δ. Συμβουλίου, ν’ ανατεθή εις τους προϊσταμένους των Ιατρείων ή τους Ιατρούς Ελεγκτάς, η έκδοσις δελτίων παραπομπής». Η παρ. 2 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. 3.Το δελτίον παραπομπής εκδίδεται επί τη προσαγωγή του βιβλιαρίου ασφαλιστικής ικανότητος και ισχύει δι’ ωρισμένον χρόνον, καθοριζόμενον επ’ αυτού υπό του εκδίδοντος, όστις παρατείνεται εφ’ όσον παρίσταται ανάγκη, δέον δε να χρησιμοποιήται το βραδύτερον εντός τριών ημερών από της εκδόσεως, άλλως καθίσταται αυτοδικαίως άκυρον. 4.Εις ωρισμένας περιπτώσεις, καθοριζομένας υπό του διοικητικού συμβουλίου, δύνανται να πραγματοποιώνται παροχαί και άνευ δελτίου παραπομπής, οπότε αντ’ αυτών συντάσσονται ειδικά δελτία νοσήσεως. 5.Ο τύπος των δελτίων παραπομπής, ιδιαίτερος δι’ εκάστην περίπτωσιν κανονίζεται δια κοινής αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου και του Κ.Ε.Σ. ΙΙΙ.Ιατρική περίθαλψις Έκτασις και διάρκεια παροχής ιατρικής περιθάλψεως Άρθρ.7.-Ιατρική περίθαλψις χορηγείται εφ’ εκάστης περιπτώσεως ασθενείας καθ’ ην έκτασιν δικαιολογεί η σοβαρότης αυτής και επιτρέπουσι τα διατιθέμενα εν τω τόπω επιστημονικά μέσα. Αύτη δέον να είναι επαρκής και σκόπιμος, χωρίς όμως να υπερβαίνη και το μέτρον του αναγκαίου. Προληπτικοί εμβολιασμοί πάσης φύσεως συμπεριλαμβάνονται εις την ιατρικήν περίθαλψιν. «Αισθητικαί επεμβάσεις προς άρσιν ή μετριασμόν ανατομικών παραμορφώσεων ενεργούνται μόνον εφ’ όσον διευκολύνουσι τον ησφαλισμένον εν τη εξασκήσει του επαγγέλματός του, κατόπιν γνωματεύσεως της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής, εις ην συμμετέχει και ειδικός Ιατρός». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Οδοντιατρική περίθαλψις Άρθρ.8.-«Προκειμένου περί παθήσεως του στόματος και των οδόντων η ιατρική περίθαλψις περιλαμβάνει: 1)Την εξαγωγήν οδόντων. 2)Την θεραπείαν και σφράγισιν προσβεβλημένων οδόντων. 3)Την διάνοιξιν και θεραπείαν αποστημάτων. 4)Την θεραπείαν ουλίτιδων, και στοματίτιδων. 5)Την απομάκρυνσιν τρυγίας και εν γένει τον καθαρισμόν των οδόντων. 6)Την εξαίρεσιν όγκων και κύστεων του στόματος, την εκτομήν ακρορριζίων κλπ. 7)Την ανάταξιν καταγμάτων των γνάθων ή επανόρθωσιν οδοντικών και γναθικών ανωμαλιών, εις ας περιπτώσεις αύται επιδρούν επιβλαβώς επί της αναπνοής, της θρέψεως και της ομιλίας. Τα ησφαλισμένα πρόσωπα δικαιούνται επίσης εις γενικήν άπαξ του έτους εξέτασιν των οδόντων άνευ ετέρας οδοντικής παροχής. Εις την οδοντιατρικήν περίθαλψιν περιλαμβάνονται και τα αναγκαία αναισθητικά φάρμακα. Η χρησιμοποίησις χρυσού ή άλλων πολυτίμων μετάλλων δια την σφράγισιν οδόντων απαγορεύεται». Το άρθρ. 8 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9614 της 23/28 Μαΐου 1941 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. (Αντί της σελ. 191) Σελ. 191(α) ΙΔ-69 57 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.1 Τοκετός

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.