19. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 499 της 31/31 Δεκ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 238) Διακίνηση και διαμονή στην Ελλάδα των εργαζομένων υπηκόων των Κρατών μελών των Ε

19. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 499 της 31/31 Δεκ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 238) Διακίνηση και διαμονή στην Ελλάδα των εργαζομένων υπηκόων των Κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των οικογενειών τους, σε συμμόρφωση προς τις οδηγίες του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. 64/221/Ε.Ο.Κ. της 25.2.1964, 68/360/Ε.Ο.Κ. της 15.10.1968 και 72/194/Ε.Ο.Κ. της 18.5.1972 και σε εκτέλεση των Κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15.10.1968 και αριθ. 1251/70 της Επιτροπής, της 29.6.1970. Έχοντας υπόψη: 1.Τα άρθρ. 4 και 5 του Νομ. 1338/1983 «Εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου» (Α΄-34/17.3.1983), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρ. 6 του Νομ. 1440/1984 «Συμμετοχή της Ελλάδος στο κεφάλαιο, στα αποθεματικά και στις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στο κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακος και Χάλυβος και του Οργανισμού Εφοδιασμού ΕΥΡΑΤΟΜ» (Α΄70/21.5.1984). 2.Τις διατάξεις του Π.Δ. 137/86 (Α΄-51) «Συγκρότηση της Γενικής Γραμματείας σε Υπουργείο Δημόσιας Τάξης». 3.Την υπ’ αριθ. Α 9211/Δ.Ι.Ο.Ν.Ο.Σ.Ε. 1737/3.12.87 κοινή απόφαση των Πρωθυπουργού και Υπουργού Εθνικής Οικονομίας «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στους Υφυπουργούς Εθνικής Οικονομίας» (Β 702/4.12.87). 4.Την υπ’ αριθ. 2389/13.2.1987 απόφαση του Πρωθυπουργού και Υπουργού Οικονομικών «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υφυπουργό Οικονομικών» (Β΄-81/13.2.1987). 5.Την υπ’ αριθ. 736/1987 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, ύστερα από πρόταση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Εργασίας, Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης και των Υφυπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αποφασίζουμε: (Αντί για τη σελ. 336,09(β) Σελ. 336,09(γ) Τεύχος 1118-Σελ. 53 Σκοπός Άρθρ.1.-1.Το παρόν Π.Δ/γμα εκδίδεται με σκοπό την προσαρμογή της ισχύουσας Ελληνικής νομοθεσίας σχετικά με τη διακίνηση και διαμονή των αλλοδαπών στην Ελλάδα προς τις διατάξεις των οδηγιών του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: α)Την υπ’ αριθ. 64/221/Ε.Ο.Κ. οδηγία του Συμβουλίου της 25.2.1964 «Περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας» (Ειδική έκδοση στην Ελληνική: τεύ 05, τόμος 001, σελ. 16). β)Την αριθ. 68/360/Ε.Ο.Κ. οδηγία του Συμβουλίου της 15.10.1968 «Περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των εργαζομένων των Κρατών μελών και των οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας» (Ειδική έκδοση στην Ελληνική: τεύχος 05, τόμος 001, σελ. 43). γ)Την υπ’ αριθ. 72/194/Ε.Ο.Κ. οδηγία του Συμβουλίου της 18.5.1972 «Περί επεκτάσεως στους εργαζομένους που ασκούν το δικαίωμα παραμονής στην επικράτεια Κράτους μέλους μετά την άσκηση σ’ αυτό ορισμένης εργασίας, του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας της 25.2.1964 περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας» (Ειδική έκδοση στην Ελληνική: τεύχος 05, τόμος 001, σελ. 218). 2.Καθώς και τη λήψη μέτρων για την εκτέλεση: α)Του Κανονισμού (Ε.Ο.Κ.) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15.10.1968 «Περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας» (Ειδική έκδοση στην Ελληνική: τεύχος 05, τόμος 001, σελ. 33). γ)Του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1251/70 της Επιτροπής της 29.6.1970 «Περί του δικαιώματος των εργαζομένων να παραμένουν στην επικράτεια Κράτους μέλους μετά την άσκηση σ’ αυτό ορισμένης εργασίας (Ειδική έκδοση στην Ελληνική τεύχος 05, τόμος 001, σελ. 64). Δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης και διαμονής προς άσκηση έμμισθης δραστηριότητας Άρθρ.9.-Τα έγγραφα διαμονής που χορηγούνται στους υπηκόους Κρατών-μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με τις προηγούμενες διατάξεις, εκδίδονται με την καταβολή ποσού ίσου με τα τέλη της έκδοσης ταυτότητας ημεδαπού. Περιορισμοί Άρθρ.10.-1.Για τα πρόσωπα που αναφέρονται στα άρθρ. 2 παρ. 1 και 3 και 8 του παρόντος δ/τος δεν εμποδίζεται η δυνατότητα εφαρμογής διατάξεων που προβλέπουν ειδικό καθεστώς για τους αλλοδαπούς, εφόσον δικαιολογούνται από λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας, σύμφωνα και με όσα ορίζονται στα αμέσως επόμενα άρθρ. 11, 12, 13 του παρόντος. 2.Για εξυπηρέτηση οικονομικών σκοπών δεν μπορεί να γίνει επίκληση του λόγου της προηγούμενης παραγράφου. Σελ. 336,12 Τεύχος ΙΑ-5-3 Σελ. 54 Προϋποθέσεις εφαρμογής περιορισμών για λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας Άρθρ.11.-1.Τα μέτρα που λαμβάνονται για λόγους δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας, πρέπει να βασίζονται αποκλειστικά στην προσωπική συμπεριφορά του ατόμου στο οποίο αναφέρονται. 2.Προηγούμενη ποινική καταδίκη δεν συνιστά από μόνη της λόγο λήψης τέτοιων μέτρων. 3.Η λήψη ισχύος της ταυτότητας ή του διαβατηρίου που χρησιμοποίησε ο ενδιαφερόμενος για να εισέλθει στην Ελλάδα και να λάβει άδεια διαμονής, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο απομάκρυνσής του από τη χώρα. 4.Οι αρμόδιες Ελληνικές Αρχές, μπορούν, εφόσον θεωρηθεί απαραίτητο, να ζητήσουν από το κράτος καταγωγής του αιτούντος την άδεια διαμονής, καθώς και από τα άλλα Κράτη-μέλη πληροφορίες για το ποινικό του μητρώο. Πάντως, η ενημέρωση αυτή δεν μπορεί να λάβει συστηματικό χαρακτήρα. Όταν γίνονται παρόμοιες αιτήσεις από άλλα Κράτη-μέλη, η απάντηση των Ελληνικών Αρχών πρέπει να δίδεται μέσα σε δύο μήνες. 5.Η απόφαση για μη χορήγηση ή ανανέωση της άδειας διαμονής, καθώς και η απόφαση για την απομάκρυνση από τη χώρα, κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο. Η κοινοποίηση περιέχει μνεία της προθεσμίας που τάσσεται για την εγκατάλειψη της χώρας. Η προθεσμία αυτή, εκτός από περιπτώσεις επείγουσας ανάγκης, δεν μπορεί να είναι μικρότερη των δεκαπέντε ημερών στην περίπτωση που δεν έχει χορηγηθεί ακόμη άδεια διαμονής και ενός μήνα σε κάθε άλλη περίπτωση. 6.Η απόφαση που απαγορεύει την είσοδο ή αρνείται τη χορήγηση ή ανανέωση της άδειας διαμονής ή διατάσσει την απομάκρυνση του αλλοδαπού από την Ελλάδα υπόκειται σε αίτηση κυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. 7.Η απόφαση για τη μη ανανέωση της άδειας διαμονής ή για την απομάκρυνση από τη χώρα του κατόχου άδειας διαμονής εκδίδεται κατά περίπτωση, εκτός επειγουσών περιπτώσεων, μετά από γνώμη της Επιτροπής του άρθρ. 11 παρ. 7 του Π.Δ. 525/83 (Α΄ 203/31.12.83). Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να εμφανισθεί ή να αντιπροσωπευθεί ενώπιον της Επιτροπής και να αναπτύξει τους λόγους που συνηγορούν υπέρ της ανανέωσης της άδειας διαμονής ή της μη απομάκρυνσής του από τη χώρα. Το πρακτικό της συνεδρίασης που περιέχει και τις απόψεις του ενδιαφερομένου διαβιβάζεται μαζί με τη γνώμη της Επιτροπής στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης, ο οποίος αποφασίζει. 8.Η απόφαση για τη μη χορήγηση της πρώτης άδειας διαμονής ή για την απομάκρυνση από την Ελλάδα πριν από την έκδοση της άδειας, διαβιβάζεται στην Επιτροπή της προηγούμενης παραγράφου, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου που υποβάλλεται μέσα σε οκτώ ημέρες από την κοινοποίηση σ΄αυτόν της απόφασης. Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να παραστεί αυτοπροσώπως ενώπιον της Επιτροπής και να υπερασπίσει τον εαυτόν του, εκτός αν λόγοι Εθνικής Ασφάλειας δεν το επιτρέπουν. Η Επιτροπή συνεδριάζει και διαβιβάζει το σχετικό πρακτικό μαζί με τη γνώμη της στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης για επανεξέταση. Προϋποθέσεις εφαρμογής περιορισμών για λόγους δημόσιας υγείας Άρθρ.12.-1.Οι μόνες ασθένειες ή αναπηρίες που μπορούν να δικαιολογήσουν άρνηση εισόδου στη χώρα ή άρνηση έκδοσης της πρώτης άδειας διαμονής είναι οι εξής: α)Ασθένειες που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία: (1) Ασθένειες που υπόκεινται σε καραντίνα και αναφέρονται στο Διεθνή Υγειονομικό Κανονισμό, αριθ. 2 της 25.5.51 της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. (2) Φυματίωση του αναπνευστικού συστήματος, ενεργή ή με εξελικτική τάση. (3) Σύφιλη (4).Άλλες μεταδοτικές λοιμώδεις ή παρασιτικές ασθένειες, εφόσον αποτελούν στην Ελλάδα αντικείμενο προστατευτικών διατάξεων έναντι των ημεδαπών. β)Ασθένειες και αναπηρίες που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή τη δημόσια ασφάλεια: (1) Τοξικομανία. (2) Βαριές ψυχοπνευματικές διαταραχές, έκδηλες καταστάσεις ψύχωσης με υπερκινητικότητα, παραλήρημα, παραισθήσεις ή σύγχυση. 2.Ασθένειες ή αναπηρίες που παρουσιάσθηκαν μετά την έκδοση της πρώτης άδειας διαμονής, δεν δικαιολογούν άρνηση ανανέωσης της άδειας ή απομάκρυνση από τη χώρα. 3.Οι διατάξεις των παρ. 5,6 και 8 του προηγούμενου άρθρου εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση ανάλογα. Γνωστοποίηση λόγων δυσμενούς απόφασης Άρθρ.13.-Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να λαμβάνει γνώση των λόγων δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας στους οποίους στηρίζεται η εκδοθείσα κατ’ αυτού απόφαση, εκτός αν λόγοι εθνικής ασφάλειας του κράτους δεν το επιτρέπουν. Τροποποίηση – Κατάργηση διατάξεων Άρθρ.14.-1(Αντικαθίστανται τα εδάφ. β και γ της παρ. 7 άρθρ. 11 Π.Δ. 525/83, ανωτ. αριθ. 16). 2.(Παρατίθενται κάτω από τον τίτλο του Νόμ. 4310/29, ανωτ. αριθ. 4). Ποινικές κυρώσεις Άρθρ.15.-Ο εργοδότης, ο οποίος απασχολεί υπήκοο Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον οποίο δεν έχει χορηγηθεί η προ(Μετά τη σελ. 336,12) Σελ. 336,13 Τεύχος ΙΑ-5-3 Σελ. 55 βλεπόμενη από τις διατάξεις του παρόντος δ/τος άδεια διαμονής, τιμωρείται με την ποινή του άρθρ. 26 παρ.2 του Νόμ. 1346/83 (Α΄ 46/1983). Ο κοινοτικός υπήκοος που ασκεί έμμισθη δραστηριότητα στην Ελλάδα, χωρίς να κατέχει άδεια διαμονής ή τη δήλωση πρόσληψης του εργοδότη του θεωρημένη από την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, τιμωρείται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 458 του Ποινικού Κώδικα. Έναρξη ισχύος Άρθρ.2.-1.Οι διατάξεις του παρόντος διατάγματος εφαρμόζονται στους υπηκόους των Κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης και διαμονής στην Ελλάδα με σκοπό την άσκηση έμμισθης (εξαρτημένης) δραστηριότητας, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων: α)Των άρθρ. 48-51 της συνθήκης της 25.3.1957 «Περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας». β)Των Κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15.10.1968 και αριθ. 1251/70 της Επιτροπής, της 29.6.1970. γ)Των άρθρ. 44-47 της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ελλάδος κυρωθείσης με το άρθρ. 1 Νομ. 945/1979 (Α΄-170/1979). δ)Των άρθρων 55-58, 215-218 της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ισπανίας και Πορτογαλίας κυρωθείσης με το άρθρ. πρώτο του Νομ. 1572/1985 (Α΄193/1985). 2.Τα παραπάνω πρόσωπα έχουν δικαίωμα διαμονής στην Ελλάδα, εφόσον προσκομίζουν τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 του παρόντος δικαιολογητικά. 3.Ανεξάρτητα από την ιθαγένεια, έχουν δικαίωμα εγκατάστασης στην Ελλάδα μαζί με τον εργαζόμενο υπήκοο Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα μέλη της οικογένειάς του, όπως αυτά προβλέπονται στο άρθρ. 10 παρ. 1 του Κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/1968 του Συμβουλίου, της 15 Οκτωβρίου 1968. Διατυπώσεις εισόδου-εξόδου Άρθρ.16.-Η ισχύς του παρόντος Π.Δ/τος αρχίζει, για τους υπηκόους όλων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, την 1η Ιαν. 1988. Εξαιρούνται οι υπήκοοι του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας για τους οποίους η ισχύς θα αρχίσει την 1η Ιαν. 1993. Άρθρ.3.-1.Η είσοδος στην Ελλάδα των προσώπων που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρ. επιτρέπεται με απλή επίδειξη διαβατηρίου που ισχύει ή εθνικού δελτίου ταυτότητας. Δεν επιβάλλεται θεώρηση ή άλλη ισοδύναμη υποχρέωση, εκτός αν πρόκειται για τα μέλη της οικογενείας, τα οποία δεν έχουν την ιθαγένεια Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Στα πρόσωπα αυτά παρέχεται κάθε διευκόλυνση για τη λήψη των αναγκαίων θεωρήσεων, που χορηγούνται ατελώς. Σελ. 336,10(γ) Τεύχος 1118-Σελ.54 2.Διευκολύνεται η είσοδος στην Ελλάδα οποιουδήποτε μέλους της οικογενείας που δεν εμπίπτει στις διατάξεις της παραγράφου 3 του προηγούμενου άρθρου, εφόσον συντηρείται ή ζει στη χώρα προέλευσης υπό την αυτή στέγη με τον εργαζόμενο ή σύζυγό του. (Άρθρ. 10 παρ. 2 Κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15.10.1968). 3.Η έξοδος από την Ελλάδα των παραπάνω προσώπων επιτρέπεται με την απλή επίδειξη του εθνικού δελτίου ταυτότητας ή του διαβατηρίου έστω κι αν έχει λήξει η ισχύς του, χωρίς να επιβάλλεται θεώρηση εξόδου ή άλλη ισοδύναμη υποχρέωση. Άδεια διαμονής Άρθρ.4.-1.Σε όσους δικαιούνται διαμονή χορηγείται έγγραφη άδεια διαμονής υπηκόου Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την επιφύλαξη του άρθρ. 6 παρ. 1 του παρόντος. Η άδεια διαμονής μνημονεύει υποχρεωτικώς στο κείμενό της τα εξής: «Η παρούσα άδεια εκδίδεται κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/1968 του Συμβουλίου, της 15.10.1968 και των διατάξεων που θεσπίσθηκαν σε εκτέλεση της οδηγίας του Συμβουλίου της 15.10.1968. Σύμφωνα με τις διατάξεις του προαναφερθέντος κανονισμού ο κάτοχος της παρούσας άδειας έχει το δικαίωμα να αναλαμβάνει και να ασκεί μισθωτές δραστηριότητες στην Ελληνική Επικράτεια με τις ίδιες προϋποθέσεις όπως και οι Έλληνες εργαζόμενοι». 2.Η άδεια, που χορηγείται, είναι πενταετούς τουλάχιστον διάρκειας από την ημερομηνία έκδοσής της, ισχύει για ολόκληρη τη χώρα και είναι, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου, αυτομάτως ανανεώσιμη. Διακοπές της διαμονής που δεν υπερβαίνουν τους έξι συνεχείς μήνες, καθώς και απουσίες για την εκπλήρωση των στρατιωτικών υποχρεώσεων, δεν επηρεάζουν την ισχύ της άδειας διαμονής. 3.Η ισχύουσα άδεια διαμονής δεν δύναται να αφαιρεθεί από τον εργαζόμενο από μόνο το γεγονός ότι δεν απασχολείται πλέον, είτε διότι κατέστη προσωρινά ανίκανος προς εργασία, λόγω ασθένειας ή ατυχήματος, είτε, διότι είναι άνεργος χωρίς δική του υπαιτιότητα και έχει πιστοποιηθεί τούτο από το αρμόδιο γραφείο απασχόλησης εργατικού δυναμικού. 4.Κατά την πρώτη ανανέωση η διάρκεια ισχύος της άδειας διαμονής δύναται να περιορισθεί σε ένα χρόνο, αν ο κάτοχός της είναι χωρίς δική του υπαιτιότητα άνεργος στην Ελλάδα για δώδεκα και πλέον συνεχείς μήνες. Μετά την εκπνοή αυτού του χρόνου δεν ανανεώνεται η άδεια διαμονής, αν ο κάτοχος αυτής εξακολουθεί να παραμένει άνεργος. 5.Η απόφαση για τη χορήγηση ή την άρνηση χορήγησης της πρώτης άδειας διαμονής λαμβάνεται το ταχύτερο δυνατό, το αργότερο όμως μέσα σε έξι μήνες από την υποβολή της αίτησης. Στον ενδιαφερόμενο επιτρέπεται να παραμείνει προσωρινά στην Ελλάδα, μέχρι να αποφασισθεί η χορήγηση ή μη της άδειας διαμονής. 6.Σε μέλη οικογένειας που δεν έχουν ιθαγένεια Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, χορηγείται έγγραφο διαμονής, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4310/1929, της ίδιας ισχύος με αυτό που χορηγείται στον υπήκοο από τον οποίο εξαρτώνται. Διατυπώσεις χορήγησης άδειας διαμονής Άρθρ.5.-1.Η άδεια διαμονής χορηγείται μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου, η οποία υποβάλλεται μέσα σε τρεις μήνες από την είσοδό του στην Ελλάδα. 2.Για την έκδοση της αρχικής άδειας διαμονής απαιτείται η προσκόμιση μόνο των εγγράφων που αριθμούνται κατωτέρω. α)Για τον εργαζόμενο: 1)Το έγγραφο με βάση το οποίο ο αιτών εισήλθε στην Ελλάδα. 2)Δήλωση πρόσληψης του εργοδότη θεωρημένη από την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας. Στη δήλωση αναγράφεται η διάρκεια και το είδος της απασχόλησης που θα προσφέρει ο εργαζόμενος. 3)Ιατρικό πιστοποιητικό ότι ο αιτών δεν πάσχει από νόσο ή αναπηρία από αυτές που αναφέρονται στο άρθρ. 12 παρ. 1 του παρόντος δ/τος και το οποίο εκδίδεται από την αρμόδια Υγειονομική Υπηρεσία. β)Για τα μέλη της οικογένειας. 1)Τα υπό στοιχεία (1) και (3) της περίπτ. α της παρούσας παραγράφου δικαιολογητικά. 2)Έγγραφο το οποίο εκδίδεται από την αρμόδια αρχή του κράτους καταγωγής ή προέλευσης που να αποδεικνύει το συγγενικό τους δεσμό. 3)Στις περιπτώσεις των άρθρ. 2 παρ. 3 και 3 παρ. 2 του παρόντος δ/τος, έγγραφο το οποίο εκδίδεται από την αρμόδια αρχή του Κράτους καταγωγής ή προέλευσης που να πιστοποιεί ότι τα εν λόγω πρόσωπα συντηρούνται από τον εργαζόμενο ή ζουν μαζί του υπό την αυτή στέγη στο κράτος αυτό. 4)Ο εργαζόμενος πρέπει να διαθέτει για την οικογένειά του κατοικία, κατά την έννοια του άρθρ. 10 παρ. 3 του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/1968 του Συμβουλίου, της 15.10.68. 3.Η ολοκλήρωση των διατυπώσεων για την απόκτηση της άδειας διαμονής δεν δύναται να αποτελέσει εμπόδιο στην εκτέλεση των συμβάσεων εργασίας που έχουν συνάψει οι αιτούντες. Προσωρινή άδεια διαμονής Άρθρ.6.-1.Όταν ο εργαζόμενος απασχολείται στην Ελλάδα για περίοδο μεγαλύτερη των τριών μηνών και μικρότερη του έτους ή εργάζεται για λογαριασμό προσώπου που παρέχει υπηρεσίες στην Ελλάδα, χορηγείται σ’ αυτόν προσωρινή άδεια διαμονής, της οποίας η ισχύς δύναται να περιορίζεται στην προβλεπόμενη διάρκεια απασχόλησης. Η διάρκεια της (Μετά τη σελ. 336,10(β) Σελ. 336,11 Τεύχος ΙΑ-5-3 Σελ. 53 απασχόλησης αναγράφεται στη δήλωση που προβλέπεται από το άρθρ. 5 παρ. 2, περ. α στοιχ. (2) του παρόντος δ/τος. 2.Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρ. 7 παρ. 1 περίπτ. γ΄, προσωρινή άδεια διαμονής χορηγείται και στον εποχιακά εργαζόμενο ο οποίος απασχολείται για περίοδο μεγαλύτερη των τριών μηνών. Δικαίωμα διαμονής χωρίς άδεια Άρθρ.7.-1.Δικαίωμα διαμονής στην Ελλάδα χωρίς άδεια αναγνωρίζεται: α)Στον εργαζόμενο ο οποίος ασκεί μισθωτή δραστηριότητα, όταν η διάρκειά της δεν προβλέπεται να είναι μεγαλύτερη των τριών μηνών. Στην περίπτωση αυτή απαιτούνται μόνο τα δικαιολογητικά του άρθρ. 5 παρ. 2 περίπτ. α΄ στοιχ. (1) και (2) του παρόντος δ/τος. Κατ’ εξαίρεση η δήλωση του εργοδότη δεν απαιτείται για τους εργαζόμενους που εμπίπτουν στις διατάξεις της οδηγίας του Συμβουλίου της 25.2.64 (64/224/ΕΟΚ) «Περί της πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις διαμεσολαβητικές δραστηριότητες στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία» (Ε.Ε. ειδ. έκδοση στην Ελληνική, τεύχος 06, τόμος 001, σελ. 31). β)Στον εργαζόμενο, ο οποίος, αν και έχει την κατοικία του στην επικράτεια Κράτους μέλους, όπου επιστρέφει, κατ’ αρχήν καθημερινά ή τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, ασκεί μισθωτή δραστηριότητα στην Ελλάδα, κατέχοντας τη δήλωση πρόσληψης του εργοδότη θεωρημένη από την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας. Στον εργαζόμενο αυτόν δύναται να χορηγείται ειδική άδεια, που να ισχύει για πέντε χρόνια και να είναι αυτομάτως ανανεώσιμη. γ)Στον εποχιακά εργαζόμενο, ο οποίος έρχεται για να ασκήσει τη δραστηριότητά του στην Ελλάδα και κατέχει από την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας θεωρημένη δήλωση πρόσληψης του εργοδότη, για την προβλεπόμενη διάρκεια και το είδος απασχόλησης που θα προσφέρει. Η σχετική θεώρηση γίνεται ατελώς. 2.Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις ο εργαζόμενος οφείλει, μέσα σε οκτώ ημέρες από την άφιξή του, να δηλώσει την παρουσία του στην αρμόδια Υπηρεσία Αλλοδαπών ή αν δεν υπάρχει στην οικεία αστυνομική αρχή του τόπου διαμονής του. Δικαίωμα διαμονής από άλλους λόγους Άρθρ.8.-Χορηγείται άδεια διαμονής στους δικαιούχους παραμονής μετά την παύση της απασχολήσεως, κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1251/1970 της Επιτροπής, της 29 Ιουν. 1970. Στην άδεια γίνεται μνεία ότι εκδίδεται κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού αυτού. Τέλη εγγράφων διαμονής