📄 Κείμενο νόμου
18. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 19955 της 24/24 Δεκ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 1303) Περί κηρύξεως εκτελεστής της υπ’ αριθ. 120 / 80 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων των μισθωτών απάσης της Χώρας. Έχοντες υπ’ όψει: Τας διατάξεις του άρθρ. 20 του Νόμ. 3239/55 «περί του τρόπου ρυθμίσεως των συλλογικών διαφορών εργασίας κλπ» ως αύται ισχύουν σήμερον και τας τοιαύτας των Ν.Δ. 1198/72 «περί του τρόπου ρυθμίσεως των όρων αμοιβής και εργασίας του επί σχέσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού του δημοσίου των ΟΤΑ και ΝΠΔΔ κλπ» και 73 / 74 «περί επαναφοράς των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, καταργήσεως του παρεμβατικού δικαιώματος κλπ» αποφασίζομεν: Κηρύσσομεν εκτελεστήν την υπ’ αριθ. 120/80 απόφασιν του ΔΔΔΔ Αθηνών, εκδοθείσαν εις επίλυσιν της εις εθνικόν γενικόν πλαίσιον εγερθείσης διενέξεως μεταξύ αφ’ ενός μεν α) του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών, β) της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος και γ) των Εμπορικών Συλλόγων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, και αφ’ ετέρου της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος, δια της οποίας επεκυρώθη καθ’ όλας αυτής τας διάταξεις η υπ’ αριθ. 134 / 80 απόφασις του ΠΔΔΔ Αθηνών, της οποίας το περιεχόμενον έχει ως ακολούθως: 1.Τα γενικά κατώτατα όρια μηνιαίων μισθών (μισθοί ασφαλείας) των παρ’ οιωδήποτε εργοδότη δυνάμει σχέσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου απασχολουμένων υπαλλήλων, αμφοτέρων των φύλων, προσδιοριζόμενα από 1 ης Ιαν. 1981: α)Δια τους άγοντας το 15 ον έως και 19 ον έτος της ηλικίας των ασχέτως προϋπηρεσίας εις δρχ. 9224 και β)Μετά την συμπλήρωσιν του 19 ου έτους της ηλικίας των εις δρχ. 10864 αυξάνονται περαιτέρω ως ακολούθως: (1)Από της αυτής ημερομηνίας ήτοι από 1 ης Ιαν. 1981 κατά ποσοστόν 13% και (2)Από 1 ης Ιουλ. 1981 κατά ποσοστόν 20% εν συνόλω. 2.Το γενικόν κατώτατον όριον ημερομισθίου (ημερομίσθιον ασφαλείας) των παρ’ οιωδήποτε εργοδότη δυνάμει σχέσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου απασχολουμένων καθ’ άπασαν την χώραν εργατοτεχνιτών – εργατοτεχνιτριών μετά την συμπλήρωσιν του 18 ου έτους της ηλικίας των, ή προκειμένου περί μαθητευομένων μηχανοτεχνιτών του κλάδου της σιδηροβιομηχανίας, μετά την συμπλήρωσιν του 18 ου έτους της ηλίκιας των και ενός έτους τουλάχιστον απασχολήσεως εν τω κλάδω προσδιοριζόμενον από 1 ης Ιαν. 1981 εις δραχ. 500 αυξάνεται περαιτέρω ως ακολούθως: α.Από της αυτής ημερομηνίας, ήτοι από 1 ης Ιαν. 1981, κατά ποσοστόν 13% και β. Από 1 ης Ιουλ. 1981 κατά ποσοστόν 20% εν συνόλω. 3.Εάν μεταγενεστέρως της 1 ης Ιουλ. 1981, καθ’ οιονδήποτε τρόπον αυξηθούν οι βασικοί μισθοί των Δημοσίων Υπαλλήλων, το ποσοστόν, καθ’ ο θ’ αυξηθή ο βασικός μισθός του 10 ου βαθμού, προστίθεται εις το κατά τας προηγουμένας παραγράφους ποσοστόν 20%, κατά δε το ούτω αθροιστικώς προκύπτον ποσοστόν, αυξάνονται, από της ημερομηνίας αυξήσεως των βασικών μισθών των Δημοσίων Υπαλλήλων, τα, κατά την έναρξιν ισχύος της παρούσης, προσδιοριζόμενα κατώτατα όρια ημερομισθίων και βασικών μισθών. 4.Αι διατάξεις, του άρθρ. 2 παρ. 1 της από 26.1.77 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας «περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων κλπ» (ΥΑ 4943/ 77 ΦΕΚ 60 τ. Β΄της 1.2.77, τόμ. 15 σελ. 120,01), της παρ. 1 εδάφ. α΄ περίπτ. (ββ), και εδάφ. β περίπτ. (δδ) και (εε) της υπ’ αριθ. 10/1976 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών (ΦΕΚ 671/Β/20.5.76, (ανωτ. αριθ. 14), της παρ. 3 του άρθρ. 1 της από 26.2.75 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας «περί εφαρμογής των αρχών της ίσης αμοιβής αρρένων και θηλέων κλπ» (Υ.Α. 11400/75 ΦΕΚ 276 τ. Β΄της 4.3.75, τόμ. 15 σελ. 107), της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 9/ 78 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών «περί αυξήσεως των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων (Υ.Α. 9200/78 ΦΕΚ 183 τ. Β΄της 3.3.78 (ανωτ. αριθ. 15) και των παρ. 4 και 6 της υπ’ αριθ. 100/79 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών (ανωτ. αριθ. 17), εξακολουθούν ισχύουσαι. 5.Διατηρούνται εν ισχύι, κατά τα ειδικώτερον εν αυταίς οριζόμενα, και καθ’ ο μέρος δεν τροποποιούνται δια της παρούσης: α)Αι διατάξεις της από 14.2.1961 Συμπληρωματικής Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας (Υ.Α. 17411/1961 ΦΕΚ 74 τ. Β΄της 6.3.61 (ανωτ. αριθ. 15α). β)Αι διατάξεις της από 26.2.75 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας «περί της εφαρμογής των αρχών της ίσης αμοιβής εργασίας αρρένων και θηλέων κλπ» (ΥΑ 15400/75 ΦΕΚ 276 τ. Β΄της 4.3.75). γ)Αι διατάξεις της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 10/1976 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών (Υ.Α. 21378/76 ΦΕΚ 671 τ. Β΄της 20.5.76), ως αύται ετροποποιήθησαν δια της παρ 4 της υπ’ αριθ. 9/1978 ομοίας (Υ.Α. 9200 / 1978 ΦΕΚ 183 / τ. Β΄της 3.3.78 (ανωτ. αριθ. 15). δ)Αι διατάξεις των άρθρ. 3, 4, 5, 6, 7 και 8 της υπ’ αριθ. 6/79 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών (ΦΕΚ 194/Β/24.2.79 (ανωτ. αριθ. 16). 6.Τυχόν ανώτεροι των δια της παρούσης καθοριζομένων, βασικοί μηνιαίοι μισθοί ή ημερομίσθια, προβλεπόμενοι υπό Νόμων, Δ/των, Υπουργικών Αποφάσεων, Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αποφάσεων διαιτησίας, εσωτερικών κανονισμών, (Μετά τη σελ. 130,11) Σελ. 130,13 Τεύχος 1295 – Σελ. 43 Κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων 15.Δ.γ.18 38 εθίμων ή υπό των ατομικών συμβάσεων εργασίας δεν θίγονται υπό των διατάξεων της παρούσης. 7.Διατηρούνται ωσαύτως εν ισχύι αι ευνοϊκώτεραι της παρούσης διατάξεις. 8.Η ισχύς της παρούσης, υπό τας ανωτέρω διακρίσεις, άρχεται από της 1 ης Ιαν. 1981.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.