16. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 30312/Ε. 400 της 10/19 Μαΐου 1967 (ΦΕΚ Β΄ 329) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Ασφαλίσεως Εμπ

16. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 30312/Ε. 400 της 10/19 Μαΐου 1967 (ΦΕΚ Β΄ 329) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Ασφαλίσεως Εμπόρων, δι’ εξαγοράν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας Ελλήνων υπηκόων και ομογενών εξ Αιγύπτου, Τουρκίας, Β. Ηπείρου και Ρουμανίας, χρόνου και τρόπου εξοφλήσεως οφειλής κλπ. Έχοντες υπ’ όψιν: 1)Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων. 2)Τας διατάξεις των Ν.Δ. 4377/64,4378/64 και 4581/66. 3)Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Ασφαλίσεως Εμπόρων ανακοινωθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 61747/31.12.66 αναφοράς του Ταμείου, αποφασίζομεν: 1.Η καταβλητέα προς το Ταμείον Ασφαλίσεως Εμπόρων εισφορά δια την εξαγοράν της εν θέματι αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων των Ν.Δ. 4377/64 «περί ειδικών μέτρων προστασίας των εξ Αιγύπτου Ελλήνων υπηκόων και ομογενών», 4378/64,4581/66 και του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66, καθορίζεται δι’ έκαστον μήνα, αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας ίση προς το σύνολον της εισφοράς υπέρ του Κλάδου Συντάξεων (αναπηρίας, γήρατος, θανάτου) της Αης ασφαλιστικής κλάσεως της ισχυούσης κατά τον χρόνον υποβολής της αιτήσεως. 2.Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις έτη ή μήνας, λογίζονται, δια την εφαρμογήν της παρούσης, ως πραγματοποιηθείσαι, δι’ έκαστον μεν έτος 300 ημέραι εργασίας, δι’ έκαστον δε μήνα 25 ημέραι εργασίας. Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις ημέρας εργασίας, λογίζεται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ότι 25 ημέραι αποτελούν ένα μήνα εργασίας, 300 δε ημέραι έν έτος εργασίας. 3.Η εξόφλησις της προς το Ταμείον οφειλής, λόγω της κατά τας προηγουμένας παραγράφους εξαγοράς της περί ης η παρούσα προϋπηρεσίας, ενεργείται κατ’ επιλογήν του οφειλέτου είτε εφ’ άπαξ, είτε εις ισοπόσους μηνιαίας δόσεις, ο αριθμός των οποίων, οριζόμενος δια της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς, δεν δύναται να (Αντί για τη σελ. 274,15 (δ) Σελ. 274,15 (ε) Τεύχος Ε93 – Σελ. 29 Καταστατικό Ταμείου ΑσφαλίσεωςΕμπόρων (Τ.Α.Ε) 39.Ε.α.15-16 είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως της μηνιαίας δόσεως μη δυναμένου να είναι μικροτέρου του ποσού των δραχ. 100. 4.Η πρώτη των δόσεων είναι καταβλητέα εντός του μηνός του μεθεπομένου εκείνου, της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερόμενον της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς προϋπηρεσίας. 5.Εν περιπτώσει μη εξοφλήσεως δόσεώς τινος εντός του μηνός εις ον ανάγεται αύτη, το ποσόν της μη εμπροθέσμως καταβληθείσης δόσεως επιβαρύνεται δι’ έκαστον μήνα καθυστερήσεως δια προσθέτου τέλους 3% του ποσού της δόσεως. 6.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής δόσεώς τινος πέραν των έξ μηνών απόλλυται η ευχέρεια αναγνωρίσεως του υπολοίπου χρόνου και δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος ο χρόνος προϋπηρεσίας εις ον αναλογούσιν αι μη καταβληθείσαι δόσεις. 7.Εις περιπτώσεις καθ’ ας συντρεχουσών των προϋποθέσεων θεμελιώσεως δικαιώματος εις σύνταξιν, υποβάλλεται αίτησις απονομής συντάξεως προ της ενάρξεως εξοφλήσεως ή πρό της ολοσχερούς εξοφλήσεως του οφειλομένου ποσού εξαγοράς αναγνωρισθείσης προϋπηρεσίας, απονέμεται υπό τους εν τη παρ. 8 όρους η σύνταξις δια τον χρόνον από της 1ης του μηνός του επομένου εκείνου καθ’ ον εξωφλήθη το ¼ της οφειλής, των υπολοίπων ¾ της οφειλής εξοφλουμένων δι’ ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως, ο αριθμός των οποίων οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72. Το ποσόν πάντως εκάστης δόσεως δεν δύναται να υπερβή το ¼ της καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως. 8.Η εφαρμογή της προηγουμένης παραγράφου χωρεί μόνον υπό τον όρον της προσκομίσεως υπό του ενδιαφερομένου υπευθύνου δηλώσεως ότι δεν κέκτηται εισόδημα εξ οιασδήποτε πηγής μείζον των δραχ. 3.000 μηνιαίως, βεβαιουμένης κατά το περιεχόμενόν της υπό της εν Ελλάδι οικείας οργανώσεως ομογενών ή απελαθέντων. Εν μη προσκομίσει δι’ οιονδήποτε λόγον τοιαύτης βεβαιώσεως η σύνταξις καταβάλλεται δια τον χρόνον από της πρώτης του μηνός του επομένου εκείνου εντός του οποίου συνετελέσθη η πλήσης εξόφλησις της οφειλής, εκτός εάν η όλη οφειλή δεν υπερβαίνει το ποσόν το αντιστοιχούν εις το σύνολον επτά μηνιαίων εισφορών της κλάσεως εις ην ανήκεν ο ενδιαφερόμενος καθ’ ον χρόνον διεγράφη του μητρώου ησφαλισμένων προς συνταξιοδότησιν ή εν μη ασκήσει του επαγγέλματος εν Ελλάδι, της κλάσεως βάσει της οποίας υπελογίσθη η εισφορά και το ποσόν εξαγοράς προϋπηρεσίας. Με τη Φ. 36/2653/22 Οκτ. – 26 Νοεμ. 1982 (ΦΕΚ Β΄ 962) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων, αναπροσαρμόστηκε στο ποσό που ορίζεται κάθε φορά ως κατώτατο όριο για τις συντάξεις γήρατος που χορηγείτο Ταμείο το μηνιαίο εισόδημα των 3.000 δραχμ. που αναφέρεται στην ανωτέρω παράγραφο. Σελ. 274,16 (ε) Τεύχος Ε93 – Σελ. 30 9.Από της ενάρξεως ισχύος της παρούσης και ως προς τα δια ταύτης ρυθμιζόμενα θέματα παύει ισχύουσα η προγενεστέρα υπ’ αριθ. 121264/Ε1920/65/ 16.2.66 ημετέρα απόφασις, δια τας εφεξής υποβαλλομένας αιτήσεις ως και τας υποβληθείσας προγενέστερον τοιαύτας, εφ’ ων δεν ελήφθη σχετική απόφασις του Δ.Σ. του Ταμείου. 10.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου της δημοσιεύσεώς της, εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.