Kort uitgelegd
Dit artikel bepaalt dat de voorzieningenrechter bij het treffen van een voorlopige voorziening een redelijke termijn vaststelt voor het instellen van de eis in de hoofdzaak. Wordt die eis niet tijdig ingesteld, dan verliest de voorziening haar kracht zodra de gedaagde daarvan een verklaring indient bij de griffie, eventueel pas vanaf indiening als dat na de termijn gebeurt. Stelt de rechter geen termijn, dan geldt hetzelfde na minstens 31 dagen, waarvan minstens 20 werkdagen, zonder ingestelde hoofdzaak. Bij de verklaring wordt een afschrift van het vonnis gevoegd, met vermelding van een eventueel rechtsmiddel, en de gedaagde stuurt zo spoedig mogelijk een afschrift aan de eiser.
Begrijpelijke samenvatting. Alleen de tekst van het artikel is juridisch bindend.
1Bij het treffen van een voorlopige voorziening bepaalt de voorzieningenrechter een redelijke termijn voor het instellen van de eis in de hoofdzaak. De voorlopige voorziening verliest haar kracht wanneer een eis in de hoofdzaak niet binnen die termijn is ingesteld en de gedaagde een daartoe strekkende verklaring bij de griffie indient. Is de verklaring ingediend na het verstrijken van de gestelde termijn, dan verliest de voorlopige voorziening haar kracht met de indiening van de verklaring.
2Heeft de voorzieningenrechter geen termijn als bedoeld in het eerste lid gesteld, dan verliest de voorlopige voorziening haar werking door een verklaring als bedoeld in het eerste lid, wanneer na ten minste 31 dagen, waarvan ten minste 20 werkdagen, geen eis in de hoofdzaak is ingesteld.
3Bij een verklaring als bedoeld in het eerste lid wordt een afschrift overgelegd van het vonnis. Is daartegen een rechtsmiddel ingesteld, dan wordt dit in de verklaring vermeld. De gedaagde zendt zo spoedig mogelijk een afschrift van zijn verklaring aan de eiser.
Titel 15a Van rechtspleging in zaken betreffende bescherming van bedrijfsgeheimen
Tekst volgens de officiële bron. Alleen de officiële bekendmaking is rechtsgeldig.