Artikel 108 Rv – Overeenkomst tot aanwijzing van bevoegde rechter

Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) · niet-officieel opschrift

Kort uitgelegd

Partijen kunnen in een overeenkomst een rechter aanwijzen voor geschillen over een rechtsbetrekking waarover zij vrij mogen beschikken; die rechter is dan exclusief bevoegd, tenzij de overeenkomst anders bepaalt. Bij vorderingen van ten hoogste €25.000, individuele arbeidsovereenkomsten of zaken als bedoeld in artikel 101 of 103 tweede zin, heeft zo'n aanwijzing geen gevolg, tenzij zij na het ontstaan van het geschil is gesloten of de werknemer, de niet-professionele partij of de huurder zelf naar de aangewezen rechter stapt. De aanwijzing wordt bewezen door een geschrift, ook via aanvaarde algemene voorwaarden, en geldt als zelfstandige overeenkomst waarover de aangewezen rechter mag oordelen, inclusief de geldigheid van de hoofdovereenkomst.

Begrijpelijke samenvatting. Alleen de tekst van het artikel is juridisch bindend.

1Hebben partijen bij overeenkomst een rechter aangewezen voor de kennisneming van geschillen die zijn ontstaan of zullen ontstaan naar aanleiding van een bepaalde rechtsbetrekking die tot hun vrije bepaling staat, dan is die rechter bij uitsluiting bevoegd van de zaak kennis te nemen, voorzover niet uit de overeenkomst anders voortvloeit.

2Beloopt de vordering evenwel ten hoogste € 25.000 of betreft het een individuele arbeidsovereenkomst dan wel een zaak als bedoeld in artikel 101 of artikel 103, tweede zin, dan heeft een overeenkomst als bedoeld in het eerste lid geen gevolg, tenzij:

a. zij is aangegaan na het ontstaan van het geschil, of

b. de werknemer, de partij die niet handelt in de uitoefening van beroep of bedrijf dan wel de huurder zich tot de aangewezen rechter wendt.

3Een overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter wordt bewezen door een geschrift. Daarvoor is voldoende een geschrift dat een dergelijk beding bevat of dat verwijst naar algemene voorwaarden die een dergelijk beding bevatten, mits dat geschrift door of namens de wederpartij uitdrukkelijk of stilzwijgend is aanvaard.

4Een overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter dient als een afzonderlijke overeenkomst te worden beschouwd en beoordeeld. De aangewezen rechter is bevoegd te oordelen over de rechtsgeldigheid van de hoofdovereenkomst waarvan een overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter deel uitmaakt of waarop zij betrekking heeft.

Officiële bron: wetten.overheid.nl · Geldend: 2026-06-19 · Volledige tekst · Inhoudsopgave