Wgrać PDF, czy podłączyć konektor?

• Zakres: czeski kodeks cywilny liczy ponad 3000 paragrafów, kontekst AI zapełnicie jednym aktem prawnym. Orzecznictwa w ten sposób w ogóle nie da się wprowadzić.
• Aktualność: PDF dezaktualizuje się po pierwszej nowelizacji i nikt tego nie zauważy.
• Precyzja: AI z długiego dokumentu wybiera fragmenty i przy tym popełnia błędy; zwłaszcza jeśli chodzi o numery paragrafów i terminy.
• Koszt: każde zapytanie ponownie przetwarza cały dokument, co zwiększa zużycie tokenów i spowalnia odpowiedź.
• Praca: ktoś musi pobrać PDF, wgrać go i utrzymywać dla każdego aktu prawnego i każdej konwersacji.

Konektor niczego nie wgrywa z góry. AI przy zapytaniu wywołuje wyszukiwanie, otrzymuje tylko odpowiednie paragrafy lub orzeczenia i na ich podstawie odpowiada. Korpus jest aktualizowany na bieżąco, zawiera historyczne wersje przepisów i ponad 980 tysięcy orzeczeń, które nie zmieściłyby się w żadnym czacie. Każdy wynik zawiera odnośnik do pełnej treści, dzięki czemu cytat można zweryfikować.

Zużycie tokenów jest niższe, ponieważ do kontekstu trafia kilka tysięcy znaków wyników zamiast setek stron. A połączenie konfiguruje się raz; potem działa w każdej konwersacji.

Wewnętrzny regulamin, umowa z klientem, układ zbiorowy, statut spółki: to dokumenty, których nie ma w żadnym korpusie i które do AI trafiają jako plik. Idealnym połączeniem jest wgranie własnego dokumentu i porównanie go przez AI z ustawą z konektora. Na przykład: wgrywacie umowę najmu, AI sprawdza ją względem odpowiednich przepisów z korpusu i wskazuje postanowienia niekorzystne dla najemcy jako nieważne.

Wgranie PDF: jeden akt prawny, stan na dzień pobrania, bez orzecznictwa, ręczna aktualizacja, wyższe zużycie tokenów, odpowiednie dla własnych dokumentów. Konektor: cały korpus, aktualne i historyczne wersje przepisów, orzecznictwo z pełną treścią, zerowa konserwacja, niższe zużycie, odpowiedni dla prawa powszechnie obowiązującego. Najlepszy wynik daje połączenie obu metod.