Sygn. akt I ACa 813/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Edyta Buczkowska-Żuk (spr.) po roz

§ 2ust.

1 umowy kredytu. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2021 r. (k. 895-903v) pozwani wnieśli o oddalenie powództwa ewentualnego oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów zastępstwa procesowego także w związku z tym żądaniem. Pozwani podnieśli zarzut przedawnienia żądania ewentualnego. Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2021 roku, sygnatura akt I C 303/16 (k. 959, postanowienie z dnia 4 października 2021 roku o sprostowaniu omyłki pisarskiej k. 967) Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny: I. oddalił powództwo główne, II. zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.068.887,54 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty, III. kosztami procesu oraz nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciążył w 53% powoda, a w 47% pozwanych, ich szczegółowe wyliczenie pozostawiając referendarzowi sądowemu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł na następujących ustaleniach faktycznych. Powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. jest następcą prawnym (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w K.. W 2006 r. (...) Bank S.A. w K. posiadał dla klientów indywidualnych ofertę finansowania kredytów zabezpieczonych hipotecznie. Była to oferta kredytów złotowych oraz kredytów indeksowanych kursem walut obcych, w tym CHF. Kredyt indeksowany kursem CHF był najpopularniejszym kredytem znajdującym się w ofercie poprzednika prawnego powodowego banku. Był to kredyt zdecydowanie tańszy niż kredyt złotowy. W (...) Bank Spółce Akcyjnej z siedzibą w K. wg stanu na listopad 2006 r. funkcjonowała ogólna procedura udzielania kredytów hipotecznych, która opisywała rodzaj i sposób gromadzenia niezbędnych dokumentów, terminy ich składania w banku, rodzaj dokumentów stanowiących załączniki do umowy kredytowej, zasady obiegu dokumentów itp. aż do momentu uruchomienia kredytu. W banku nie było opracowanych wytycznych, ani nie obowiązywała żadna ujednolicona procedura udzielania kredytów waloryzowanych (denominowanych i indeksowanych) walutą obcą, w szczególności odnosząca się do sposobu i zakresu udzielania kredytobiorcom informacji na temat ryzyka związanego z zawarciem umowy o kredyt denominowany lub indeksowany w CHF i ryzyka wahań kursów. Każdy z doradców kredytowych zatrudnionych w (...) Bank S.A. w K. odbywał cykl szkoleń poświęconych kredytom, podczas których nabywał ogólną wiedzę na temat tego, czym jest kredyt walutowy, kredyt denominowany w walucie obcej i kredyt indeksowany kursem waluty obcej. Technikę oferowania i sprzedaży konkretnego kredytu z oferty kredytowej banku każdy z pracowników opracowywał we własnym zakresie. Istniała możliwość, aby kredytobiorca złożył w jednym czasie kilka wniosków – o kredyt złotowy, kredyt denominowany w walucie obcej i kredyt indeksowany wymienialną walutą obcą, a następnie dokonał wyboru oferty dla niego najkorzystniejszej. Każdy z doradców kredytowych (...) Bank S.A. w K. miał dostęp do kalkulatora zdolności kredytowej oraz kalkulatora kredytu, za pomocą którego po wprowadzeniu parametrów takich jak rodzaj kredytu, jego kwota, okres kredytowania możliwe było uzyskanie symulacji. Wg stanu na listopad 2006 r. w ofercie poprzednika prawnego powodowego banku nie funkcjonowały żadne instrumenty służące ochronie kredytobiorców przed niekorzystnymi wahaniami kursów walut, do których denominowany lub indeksowany był kredyt. W szczególności nie było możliwości zawarcia umowy dobrowolnego ubezpieczenia od ryzyka wahań kursów walut. W 2006 r. pozwani prowadzili działalności gospodarcze - pozwana D. A. w zakresie działalności prawniczej tj. prowadziła Kancelarię Notarialną w S., a pozwany P. P.

§ 4ust.

2 umowy kredyt wypłacany był bezgotówkowo jednorazowo na rachunki podmiotów wskazanych we wniosku o wypłatę, o ile nie jest to sprzeczne z postanowieniami umowy – w terminach i wysokościach określonych w umowie kredytowej. Stosownie do postanowień § 4 ust. 3 umowy, w dniu wypłaty kredytu kwota wypłacanych środków miała być przeliczona do CHF wg kursu kupna walut określonego w Tabeli kursów obowiązującego w dniu uruchomienia środków. Pozwani jako kredytobiorcy zobowiązali się dokonać w okresie objętym umową spłaty rat kapitałowo-odsetkowych w terminach, kwotach i na rachunek wskazany w aktualnym harmonogramie spłat (§ 6 ust. 1 zdanie pierwsze umowy). W § 6 ust. 3 umowy przewidziano, że wysokość zobowiązania będzie ustalana jako równowartość wymaganej spłaty wyrażonej w CHF po jej przeliczeniu wg kursu sprzedaży walut określonego w Bankowej tabeli kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut obcych do CHF obowiązującego w dniu spłaty. W § 10 umowy strony przewidziały, że: - w przypadku niespłacenia przez kredytobiorcę w terminie całości lub części raty spłaty wynikającej z umowy kredytu, niespłacona kwota staje się zadłużeniem przeterminowanym, a bank nalicza od wymagalnego kapitału odsetki karne w wysokości podwojonego oprocentowania umownego (§ 10 ust. 1 i 2 umowy); - jeżeli kredytobiorca, mimo upływu okresu wypowiedzenia, nie ureguluje należności, bank w następnym dniu po upływie terminu wypowiedzenia, dokonuje przewalutowania całego wymagalnego zadłużenia na PLN z zastosowaniem aktualnego kursu sprzedaży dewiz, określonego przez bank w Tabeli Kursów; poczynając od dnia przewalutowania bank pobiera od wymagalnego kapitału karne odsetki w wysokości 2-krotności oprocentowania kredytów udzielanych w PLN (nie indeksowanych do waluty obcej) przy zastosowaniu aktualnego z dnia przewalutowania wskaźnika DBZ oraz marzy obowiązującej w dniu wypłaty kredytu lub jego pierwszej transzy (§ 10 ust. 3 umowy); - na dzień sporządzenia umowy odsetki karne przed przewalutowaniem kredytu wynoszą 10,28% i ulegają zmianie w przypadku zmiany wskaźnika DBF na zasadach określonych w § 9 umowy, nie większe jednak niż odsetki maksymalne; natomiast po przewalutowaniu kredytu na PLN na podstawie ust. 3 odsetki karne na dzień sporządzenia umowy wynoszą 22 %, nie większe niż odsetki maksymalne i ulegają zmianie w przypadku zmiany indeksu DBZ (§ 10 ust. 4 umowy). Na podstawie § 11 umowy bank uprawniony był do pobierania opłat i prowizji za wykonane czynności pozostające w związku z zawartą umową kredytową w wysokości obowiązującej w Tabeli Opłat i Prowizji obowiązującej w dniu dokonania czynności, a w § 12 umowy określone zostały szczegółowe zasady naliczania ww. opłat i prowizji oraz ich zmiany. W § 13 umowy przewidziano, że zabezpieczeniem spłaty kredytu będą: 1) hipoteka kaucyjna łączna na rzecz banku w złotych polskich do kwoty stanowiącej 170% kwoty kredytu ustanowiona na: a) lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w S. przy al. (...), stanowiącym własność małżonków D. A. i P. P.

postanowieniami § 20 ust. 1 umowy, w razie stwierdzenia przez bank, ze warunki udzielenia kredytu nie zostały dotrzymane, lub w razie zagrożenia terminowej spłaty kredytu z powodu złego stanu majątkowego kredytobiorcy, a w szczególności w przypadku niespłacenia dwóch rat odsetkowych lub odsetkowo-kapitałowych lub skierowania egzekucji do nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie spłaty kredytu, bank może:

1. a)wypowiedzieć umowę kredytu w całości lub w części,
2. b)zażądać dodatkowego zabezpieczenia spłaty kredytu bądź przedstawienia w określonym terminie programu naprawczego i jego realizacji po zatwierdzeniu przez bank. Okres wypowiedzenia wynosił 30 dni, a w razie zagrożenia upadłością kredytobiorcy 7 dni (§ 20 ust. 2 umowy). W § 20 ust. 3 umowy przewidziano, że po upływie okresu wypowiedzenia umowy kredytu kredytobiorca jest obowiązany do niezwłocznego zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami należnymi bankowi za okres korzystania z kredytu. Integralną częścią powyższej umowy był Regulamin do umowy Kredytu Hipotecznego (...) (§ 23 ust. 1 umowy). Nadto w § 1 ust. 1 umowy strony określiły, że Bankowa Tabela kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut (Tabela Kursów) to sporządzana przez merytoryczna komórkę banku na podstawie kursów obowiązujących na rynku międzybankowym w chwili sporządzania tabeli i po ogłoszeniu kursów średnich przez NBP, tabela sporządzana o godz. 16:00 każdego dnia roboczego, obowiązująca przez cały następny dzień roboczy. Jako adres do korespondencji pozwani w umowie wskazali: (...)-(...) S., Al. (...).

postanowieniami § 22 umowy pozwani jako kredytobiorcy zobowiązani byli do wskazywania każdorazowo nowego adresu dla doręczeń na terytorium RP. W przypadku, gdyby kredytobiorca nie przebywał pod wskazanym adresem jako adresem dla doręczeń dłużej niż 10 dni zobowiązany jest wskazać adres dla doręczeń w tym okresie bądź udzielić pełnomocnictwa pocztowego i poinformować bank o osobie pełnomocnika. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku, korespondencja skierowana pod ostatnio wskazany adres uznawana jest za doręczoną po 7 dniach od daty jej wysłania. W przypadku braku wskazania właściwego adresu, ostatnio wskazany adres dla doręczeń będzie adresem właściwym dla miejsca zamieszkania kredytobiorcy w postepowaniu sądowym. W dniu 24 listopada 2006 r. pozwani złożyli wniosek o wypłatę kredytu nr (...)

zawartą umową kredytu z dnia 22 listopada 2006 r., wskazując jako datę uruchomienia środków dzień 7 lutego 2007 r.

wnioskiem pozwanych kredyt w kwocie 1.000.000 zł na dowolny cel konsumpcyjny miał być uruchomiony na wskazany we wniosku rachunek bankowy w (...) Banku (...) S.A., którego dysponentem była pozwana. Kredyt nr (...) w kwocie 1.068.887,55 zł stanowiącej równowartość 458.750,02 CHF (przeliczonej po kursie kupna wg Tabeli kursów walut (...) Banku S.A. nr (...) z dnia 6 lutego 2007 r.) został uruchomiony w dniu 7 lutego 2007 r.

dyspozycją pozwanych, w tym: - kwota 1.000.000 zł na wskazany rachunek bankowy pozwanej D. A., - kwota 6.432,39 zł na uiszczenie opłaty z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, - kwota 21.377,75 zł na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia ryzyka utraty wartości nieruchomości, - kwota 15.000 zł na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia ryzyka utraty pracy - kwota 5.000 zł na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia OC, - kwota 20.000 zł na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia na życie, - kwota 862,40 zł na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia od ognia i innych zdarzeń losowych, - kwota 200 zł tytułem opłaty sądowej od wpisu hipoteki, - kwota 15 zł tytułem opłaty skarbowej. Oprocentowanie kredytu udzielonego pozwanym w dniu uruchomienia środków

ich dyspozycją wynosiło 6,42%. Okres korzystania z kredytu określono datami granicznymi:7lutego 2007 r. – 28 lutego 2037 r. Zawarta przez pozwanych z poprzednikiem prawnym powodowego banku umowa kredytu hipotecznego nr (...) indeksowanego do CHF z dnia 22 listopada 2006 r. zmieniana była zawieranymi kolejno aneksami.

Aneksem Nr (...) zawartym w dniu 4 grudnia 2009 r.: - zmianie uległy postanowienia umowy dotyczące zawartych w § 1 ust. 1-19 definicji umownych, - § 6 umowy otrzymał nowe brzmienie: „

1. Kredytobiorca zobowiązuje się dokonać w okresie objętym umową spłaty rat kapitałowo-odsetkowych i odsetkowych w terminach, kwotach i na rachunek wskazany w aktualnym harmonogramie spłat. Harmonogram spłat Kredytobiorca otrzymuje w szczególności po wypłacie kredytu, każdej transzy kredytu zmianie oprocentowania każdorazowo na okres 24 - miesięczny. Zmiana numeru rachunku pomocniczego nie wymaga aneksu do umowy.
2. Jeżeli termin spłaty taty kredytu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, przyjmuje się, że termin spłaty raty upływa następnego dnia roboczego.
3. Wpłaty na rachunek wskazany w aktualnym harmonogramie spłat winny być dokonywane w złotych polskich.
4. Wysokość zobowiązania będzie ustalana jako równowartość wymaganej spłaty wyrażonej w CHF - po jej przeliczeniu według kursu sprzedaży walut ustalonego przez Narodowy Bank Polski.
5. Raty spłaty kredytu nie ulegają zawieszeniu w przypadku powołania Kredytobiorcy do służby wojskowej.
6. W przypadku wypłaty kredytu w transzach Bank udziela Kredytobiorcy karencji w spłacie kapitału przez okres wypłaty transz kredytu , nie dłużej jednak niż do czterech miesięcy od daty wypłaty ostatniej transzy kredytu wskazanej w umowie, przy czym karencja kończy się z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło faktyczne uruchomienie środków. W okresie karencji Kredytobiorca obowiązany jest do co miesięcznej spłaty odsetek.
7. W przypadku, gdy Kredytobiorca został objęty Umową grupowego ubezpieczenia na życie Kredytobiorców i jako uprawnionego wskazał Bank, kwota wypłaconego świadczenia w przypadku zajścia zdarzenia ubezpieczeniowego zaliczana zostaje na poczet spłaty Kredytu.
8. Sposób i terminy zarachowania spłat określa Regulamin.
9. W zakresie naliczania odsetek przyjmuje się, że rok ma 360 dni natomiast miesiąc 30 dni.” Nadto strony przewidziały, że opłata za sporządzenie ww. Aneksu w wysokości 1,70% kwoty kredytu pozostałej do spłaty na dzień jego wejścia w życie, zostanie pobrana w trybie podwyższenia salda kredytu. Wysokość opłaty zostanie wyliczona w PLN, wg kursu sprzedaży dewiz CHF do złotego podanego w Bankowej Tabeli kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut obowiązującej w dniu wejścia w życie aneksu, a następnie doliczona do bieżącego salda kredytu poprzez jej przeliczenie na CHF wg kursu kupna dewiz CHF do złotego podanego w gankowej Tabeli kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut, obowiązujących w dniu wejścia w życie aneksu. Bank wyśle harmonogram po dokonaniu powyższej operacji. W przypadku jakichkolwiek zaległości w spłacie zobowiązań wynikających z umowy kredytu, Bank dokona, w dniu wejścia w życie aneksu, ich kapitalizacji poprzez podwyższenie bieżącego salda, na co pozwani wyrazili zgodę. W dniu 23 czerwca 2010 r. pozwani zawarli z powodowym bankiem Aneks Nr (...), którego przedmiotem było przystąpienie pozwanych do Programu M. (...) wg następujących zasad: § 1
10. Oprocentowanie kredytu jest zmienne i na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu wynosi 3,77 % w skali roku. Kredytobiorca oświadcza, iż jest świadomy ryzyka wynikającego ze zmiennego oprocentowania, w całym okresie kredytowania i akceptuje to ryzyko. Zmiana stopy procentowej będzie miała wpływ na wartość ekspozycji kredytowej oraz na wysokość rat kapitałowo-odsetkowych lub odsetkowych. Sposób ustalenia oprocentowania określa Umowa.
11. Całkowity koszt kredytu na dzień sporządzenia Aneksu wynosi kwotę 936 081,65 złotych polskich (podana kwota nie uwzględnia ryzyka kursowego). Ostateczna wysokość całkowitego kosztu kredytu uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie kredytowania.
12. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania, na dzień sporządzenia Aneksu wynosi 4,51 %. Ostateczna wysokość rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie kredytowania. § 2
13. Bank wyraża zgodę na odroczenie płatności rat kredytu. W okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego Aneksu Kredytobiorca zobowiązany jest do zapłaty rat kredytowych w stałej wysokości 1131,66 CHF.
14. Bank po upływie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego Aneksu wyliczy sumę kwot wszystkich odroczonych części rat kredytu naliczonych przez bank

§ 1ust.

1, przy jednoczesnym podwyższeniu marży banku przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego Aneksu o 2 punkty procentowe w skali roku i doliczy ją do salda kredytu pozostającego do spłaty, z zastrzeżeniem ust. 4, przy czym saldo kredytu pozostające do spłaty na dzień poprzedzający dodanie odroczonych części rat kredytu jest równe saldu kredytu pomniejszonemu o częściowe płatności rat opisane w § 2 ust. 1, chyba że bank dokona,

postanowieniami umowy wznowień ubezpieczeń w trybie podwyższenia salda, na co kredytobiorca wyraża zgodę. Bank niezwłocznie prześle do kredytobiorcy nowy Harmonogram Spłat. 3. Wysokość należnych rat kredytu w okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego Aneksu wyliczana jest od aktualnego salda zadłużenia pomniejszanego o zapłacone raty kredytowe

§ 2ust.

1 zaliczane w całości na poczet spłaty kapitału, przy jednoczesnym podwyższeniu marży Banku o 2,00 punktu procentowego w skali roku.

1. Kredytobiorcy przysługuje prawo do przedterminowej spłaty Kredytu na warunkach określonych w niniejszym Aneksie. W przypadku przedterminowej całkowitej spłaty Kredytu w terminie wcześniejszym niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie Aneksu suma odroczonych części rat kredytu naliczone od dnia wejścia w życie Aneksu do dnia całkowitej spłaty Kredytu stanie się wymagalna w dniu całkowitej przedterminowej spłaty Kredytu.
2. Po upływie 24 miesięcy od wejścia w życie Aneksu Kredytobiorcę obowiązywać będą Parametry Kredytu określone dotychczas w Umowie Kredytu z zastrzeżeniem że Bank niezwłocznie powiadomi Kredytobiorcę listem poleconym o nowych Parametrach Kredytu takich jak: Całkowity Koszt Kredytu, Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania, kwota Kredytu. Strony zgodnie ustalają, że zmiany wynikające z powyższych powiadomień nie wymagają zawarcia Aneksu do Umowy Kredytu. §3
3. Kredytobiorca uprawniony jest do wcześniejszej spłaty Kredytu, którą Strony określają jako każdą nadpłatę przewyższającą kwotę należną określoną w § 2 ust.
5. Z tytułu wcześniejszej spłaty Bank pobiera opłatę, w wysokości: - 4,90 % od salda Kredytu pozostającego do spłaty, gdy spłata nastąpiła w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie Aneksu - 2,45 % od salda Kredytu pozostającego do spłaty, gdy spłata nastąpiła po 12 miesiącach od dnia wejścia w życie Aneksu: - bez opłaty, gdy spłata nastąpiła po 24 miesiącach od uruchomienia Aneksu. §4
6. W przypadku jakichkolwiek zaległości w spłacie zobowiązań wynikających z umowy kredytu, Bank dokona, w dniu wejścia w życie Aneksu ich kapitalizacji poprzez podwyższenie bieżącego salda, na co Kredytobiorca wyraża zgodę.
7. Bank dokona, w dniu wejścia w życie Aneksu kapitalizacji naliczonych niezapłaconych do dnia wejścia w życie Aneksu odsetek poprzez podwyższenie bieżącego salda, na co Kredytobiorca wyraża zgodę. §5
8. Kredytobiorca oświadcza, iż na dzień zawarcia niniejszego Aneksu do Umowy Kredytu nie złożył wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej

Ustawą z dnia 28 lutego 2003r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. nr 60, poz. 535, z późn. zm.). 2. Kredytobiorca zobowiązuje się do niezwłocznego poinformowania Banku o złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej

Ustawą z dnia 28 lutego 2003r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. nr 60, poz. 535, z późn. zm.). §6 Warunkiem wejścia w życie Aneksu są:

1. podpisanie Aneksu przez obie strony w terminie 2 miesięcy od dnia sporządzenia i odesłanie jednego podpisanego egzemplarza Aneksu do Banku;
2. potwierdzenie przez Kredytobiorcę własnoręcznym podpisem chęci przystąpienia do oferty (...) (druk Banku);
3. podpisanie Oświadczenia o ponoszeniu ryzyka zmiennej stopy oprocentowania i/lub walutowego; §7 Aneks wchodzi w życie w terminie do 5 dni roboczych od dnia wpływu do Banku i spełnienia warunków wynikających z § 6, o ile podpisany Aneks wpłynął do Banku do dnia 25-tego danego miesiąca, w przeciwnym razie — z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym podpisany Aneks wpłynął do Banku. §8 Niniejszy Aneks wygasa, jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia sporządzenia nie zostaną spełnione warunki wymienione w §
4. §9 Po zakończeniu okresu obowiązywania Aneksu, na wniosek kredytobiorcy, okres kredytowania będzie mógł zostać wydłużony do 30 lat, na podstawie odrębnego aneksu, po przeprowadzeniu stosownych analiz zdolności kredytowej. §10 Postanowienia Aneksu obowiązują przez okres 24 miesięcy. Po upływie ww. okresu Strony związane są postanowieniami umowy, wg stanu na dzień poprzedzający wejście w życie aneksu M. (...). Na mocy Aneksu Nr (...) zawartego przez strony w dniu 26 września 2012 r. ustanowiono dodatkowe zabezpieczenie spłaty kredytu w postaci umowy cesji wierzytelności z umowy najmu

umową cesji wierzytelności nr (...). Kolejne cztery aneksy zostały zawarte w związku ze składanymi przez pozwanych wnioskami o restrukturyzacje zadłużenia z tytułu umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 22 listopada 2006 r. indeksowanego do CHF. Stosownie do treści Aneksu Nr (...) z dnia 27 września 2012 r. strony postanowiły, że kwota wymagalnych wierzytelności (kapitał, odsetki umowne, odsetki karne, opłaty, prowizje i koszty) na dzień wejścia w życie postanowień niniejszego Aneksu, dopisana zostanie do kapitału niewymagalnego (powiększy kwotę kredytu) i od dnia wejścia w życie niniejszego Aneksu powiększać będzie podstawę naliczania odsetek umownych. Zasady ustalania oprocentowania, jak również naliczania odsetek ustalone w umowie kredytu nie ulegają zmianie. Jednocześnie bank udzielił pozwanym karencji w spłacie rat kapitałowych na okres 6 miesięcy począwszy od 30 września 2012 r. W okresie karencji w spłacie rat kapitałowych pozwani zobowiązali się do regulowania rat odsetkowych

aktualnym harmonogramem spłaty. Po upływie okresu karencji w spłacie bank miał sporządzić na zasadach określonych umową kredytu zaktualizowany harmonogram spłaty rat kredytu. Kwoty wymienione w ww. aneksie zostały obliczone w oparciu o kurs sprzedaży CHF (...) Bank S.A z dnia 26 września 2012 r. (§ 1 ust. 1-4). W § 2 ust. 1 i 2 aneksu Nr (...) przewidziano, że oprocentowanie kredytu jest zmienne i w dniu zawarcia Aneksu wynosi 3,47 % w skali roku, na które składa się suma obowiązującej stawki referencyjnej 3M LIBOR dla CHF oraz obowiązującej marży banku w wysokości 3,43 %. Warunki zmiany oprocentowania określa umowa kredytu, a pozwani jako kredytobiorcy oświadczyli, że są świadomi ryzyka wynikającego ze zmiennego oprocentowania, w całym okresie spłaty kredytu i akceptują to ryzyko. Zmianą stopy procentowej będzie miała wpływ na wartość ekspozycji oraz na wysokość rat kapitałowo-odsetkowych lub odsetkowych. Sposób ustalenia oprocentowania określa umowa kredytu.

§ 3ust.

1-3 ww. aneksu: - z uwzględnieniem zwiększenia kwoty kapitału kredytu na podstawie § 1 ust. 1 aneksu:

1. a)całkowity koszt kredytu na dzień sporządzenia Aneksu wynosi 880 012,08 zł, a ostateczna wysokość całkowitego kosztu kredytu uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty;
2. b)RRSO kredytu, na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu wynosi 3,53 %, a ostateczna jej wysokość uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty; - kwoty wskazane w ust. 1 zostały obliczone z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu wg stanu na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu; - po upływie okresu obowiązywania Aneksu, bank ponownie udzieli kredytobiorcom informacji o parametrach określonych w ust. 1, z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu według stanu na dzień sporządzenia informacji. W § 6 ust. 2 Aneksu Nr (...) strony zastrzegły, że aneks ten nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 § 1 k.c., a jego postanowienia nie zwalniają pozwanych z obowiązku spłaty kredytu

ich zobowiązaniami wskazanymi w umowie kredytu, z uwzględnieniem jednakże zmian tej umowy dokonanych niniejszym Aneksem. Stosownie do treści Aneksu zawartego w dniu 20 maja 2013 r. strony potwierdziły, że zaległości pozwanych w spłacie zobowiązań wynikających z umowy kredytu wynoszą 5.051,09 CHF, w tym kapitał 2.210,57 CHF, odsetki 2.833,92 CHF, odsetki karne 6,60 CHF oraz odsetki bieżące i inne koszty. Pozwani jako kredytobiorcy wyrazili zgodę na przystąpienie do restrukturyzacji dotyczącej odroczenia spłaty raty odsetkowej kredytu przez okres 6 miesięcy na następujących zasadach: §

1. Postanowienia zmieniające
2. Strony zgodnie postanawiają zmienić na czas określony zasady spłaty kredytu w ten sposób, że Bank udziela Kredytobiorcy na okres 6 ( sześciu) miesięcy począwszy od maja 2013r. karencji w spłacie raty odsetkowej. W okresie karencji Kredytobiorca zobowiązany jest do zapłaty miesięcznych rat kapitałowych w wysokości 1250 CHF. Spłaty te będą zaliczane na poczet spłaty kapitału kredytu.
3. Strony zgodnie postanawiają, że odsetki naliczone w okresie karencji wskazanym w ust. 1 oraz zaległe wierzytelności określone w pkt. (ii) Preambuły niniejszego Aneksu, zostaną doliczone do kwoty kapitału kredytu w następujący sposób: a) odsetki naliczone w okresie karencji wskazanym w ust. 1 – po upływie okresu karencji, b) zaległe wierzytelności wskazane w pkt (ii) Preambuły – w dniu wejścia w życie Aneksu, c) odsetki ze stanu bieżącego będą kapitalizowane w dniu wejścia w życie /aneksu.
4. Strony zgodnie postanawiają, że okres spłaty kredytu pozostaje bez zmian.
5. Po upływie okresu karencji bank, uwzględniając wysokość kapitału kredytu pozostającego do spłaty, w tym kapitalizacje dokonane

postanowieniami ust. 2 oraz wysokość oprocentowania kredytu, sporządzi na zasadach określonych umową kredytu i wyśle kredytobiorcom zaktualizowany harmonogram spłaty rat.

1. Terminy płatności rat pozostają bez zmian. §
2. Oprocentowanie
3. Oprocentowanie kredytu jest zmienne i w dniu zawarcia Aneksu wynosi 3,47 % w skali roku, na które składa się suma obowiązującej stawki referencyjnej DBF oraz stałej marży Banku, która wynosi 3,43%. Warunki zmiany oprocentowania określa umowa kredytu.
4. Kredytobiorca oświadcza, iż jest świadomy ryzyka wynikającego ze zmiennego oprocentowania, w całym okresie spłaty kredytu i akceptuje to ryzyko. Zmiana stopy procentowej będzie miała wpływ na wartość ekspozycji kredytowej oraz na wysokość rat kapitałowo-odsetkowych lub odsetkowym. Sposób ustalenia oprocentowania określa umowa kredytu.

§ 3ust.

1-3 ww. aneksu: - z uwzględnieniem zwiększenia kwoty kapitału kredytu na podstawie § 1 ust. 1 oraz ust. 2 aneksu:

1. a)całkowity koszt kredytu na dzień sporządzenia Aneksu wynosi 803.334,93 zł, a ostateczna wysokość całkowitego kosztu kredytu uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty;
2. b)RRSO kredytu, na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu wynosi 3,54 %, a ostateczna jej wysokość uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty; - kwoty wskazane w ust. 1 zostały obliczone z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu wg stanu na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu; - po upływie okresu obowiązywania Aneksu, bank ponownie udzieli kredytobiorcom informacji o parametrach określonych w ust. 1, z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu według stanu na dzień sporządzenia informacji. Stosownie do § 4 ust. 3ww. Aneksu, pozostałe postanowienia umowy kredytu pozostawały bez zmian, w szczególności: terminy oraz okres spłaty rat kredytu, warunki zmiany rocznej stopy oprocentowania kredytu, roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego oraz warunki jej zmiany, koszty upomnień lub wezwań do zapłaty, koszty sądowe i postepowania egzekucyjnego. Jednocześnie w myśl postanowień § 5 ww. Aneksu pozwani jako kredytobiorcy zobowiązali się do:
3. a)przedłożenia w banku potwierdzenia wpłaty do ZUS kwoty 30.000 zł tytułem spłaty zaległości, w terminie 3 miesięcy od podpisania aneksów restrukturyzacyjnych, pod rygorem wypowiedzenia aneksu,
4. b)zawarcia ugody z ZUS na pozostałą kwotę zaległości w terminie 3 miesięcy od podpisania aneksów restrukturyzacyjnych, pod rygorem ich wypowiedzenia. W § 6 ust. 1 ww. Aneksu strony zastrzegły, że aneks ten nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 § 1 k.c., a jego postanowienia nie zwalniają pozwanych z obowiązku spłaty kredytu

ich zobowiązaniami wskazanymi w umowie kredytu, z uwzględnieniem jednakże zmian tej umowy dokonanych niniejszym Aneksem. Stosownie do treści Aneksu zawartego w dniu 27 listopada 2013 r. strony potwierdziły, że zaległości pozwanych w spłacie zobowiązań wynikających z umowy kredytu wynoszą 3.547,78 CHF, w tym kapitał 3.522,28 CHF, odsetki karne 25,50 CHF. Pozwani jako kredytobiorcy wyrazili zgodę na przystąpienie do restrukturyzacji wprowadzającej karencję w spłacie 2 rat kapitałowo-odsetkowych oraz indywidualny harmonogram dotyczący odroczenia spłaty raty odsetkowej oraz części raty kapitałowej kredytu przez okres 2 miesięcy na następujących zasadach: § 1 Postanowienia zmieniające

1. Bank udziela Kredytobiorcy karencji na okres 2 (dwóch) miesięcy w spłacie raty kapitałowo - odsetkowej przypadających na 30.11.2013 r. oraz 31.12.2013 r.
2. Strony zgodnie postanawiają zmienić na czas określony zasady spłaty kredytu w ten sposób, że Bank udziela Kredytobiorcy na okres 2 (dwóch) miesięcy począwszy od 31.01.2014 r. do 28.02.2014 r., karencji w spłacie odsetek. W okresie karencji Kredytobiorca zobowiązany jest do zapłaty miesięcznych rat kapitałowych w wysokości 350,00 CHF. Spłaty, te będą zaliczane na poczet spłaty kapitału kredytu.
3. Strony zgodnie postanawiają, że odsetki naliczone w okresie karencji wskazanym w §
4. ust. 1 i 2 oraz zaległe wierzytelności naliczone do dnia wejścia w życie aneksu, zostaną doliczone do kwoty kapitału kredytu w następujący sposób: a) odsetki naliczane w okresie trwania karencji spłaty wskazanym w §
5. ust.1 i 2 będą kapitalizowane i będą powiększać kwotę kapitału po zakończeniu okresu karencji, na co Kredytobiorca wyraża zgodę, b) zaległe wierzytelności z tytułu kapitału, odsetek umownych, odsetek karnych , kosztów wymagalnych na dzień wejścia w życie aneksu oraz odsetki karne bieżące naliczone do dnia wejścia w życie aneksu - w dniu wejścia w życie Aneksu.
6. Po upływie okresu karencji Bank, uwzględniając wysokość kapitału kredytu pozostającego do spłaty, w tym kapitalizacje dokonane

postanowieniami ust. 3, oraz wysokość oprocentowania kredytu, sporządzi na zasadach określonych Umową Kredytu i wyśle Kredytobiorcy zaktualizowany harmonogram spłaty rat.

1. Terminy płatności rat oraz data ostatecznej spłaty kredytu pozostają bez zmian. § 2 Oprocentowanie
2. Oprocentowanie kredytu jest zmienne i w dniu zawarcia Aneksu wynosi 3,47% w skali roku. Warunki zmiany oprocentowania określa Umowa Kredytu.
3. Kredytobiorca oświadcza, iż jest świadomy ryzyka wynikającego ze zmiennego oprocentowana, w całym okresie spłaty kredytu i akceptuje to ryzyko. Zmiana stopy procentowej będzie misia wpływ na wartość ekspozycji kredytowej oraz na wysokość rat kapitałowo-odsetkowych lub odsetkowych. Sposób ustalenia oprocentowania określa Umowa Kredytu.

§ 3ust.

1-3 ww. aneksu: - z uwzględnieniem zwiększenia kwoty kapitału kredytu na podstawie § 1 ust. 1 :

1. a)całkowity koszt kredytu na dzień sporządzenia Aneksu wynosi 893.614,72 zł, a ostateczna wysokość całkowitego kosztu kredytu uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty;
2. b)RRSO kredytu, na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu wynosi 3,54 %, a ostateczna jej wysokość uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty; - kwoty wskazane w ust. 1 zostały obliczone z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu wg stanu na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu; - po upływie okresu obowiązywania Aneksu, bank ponownie udzieli kredytobiorcom informacji o parametrach określonych w ust. 1, z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu według stanu na dzień sporządzenia informacji. Stosownie do § 4 ust. 3 ww. Aneksu, pozostałe postanowienia umowy kredytu pozostawały bez zmian, w szczególności: terminy oraz okres spłaty rat kredytu, warunki zmiany rocznej stopy oprocentowania kredytu, roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego oraz warunki jej zmiany, koszty upomnień lub wezwań do zapłaty, koszty sądowe i postepowania egzekucyjnego. W § 5 ust. 1 ww. Aneksu strony zastrzegły, że aneks ten nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 § 1 k.c., a jego postanowienia nie zwalniają pozwanych z obowiązku spłaty kredytu

ich zobowiązaniami wskazanymi w umowie kredytu, z uwzględnieniem jednakże zmian tej umowy dokonanych niniejszym Aneksem.

§ 6ust.

1-3 oraz 6 ww. Aneksu: - w przypadku braku spłaty części lub całości co najmniej dwóch rat,

postanowieniem § 1 ust. 2 Aneksu, Bank, po uprzednim wezwaniu Klienta do uregulowania zaległości i bezskutecznym upływie dodatkowego co najmniej 7 dniowego terminu do uregulowania zaległości, uprawniony będzie do wypowiedzenia postanowień Aneksu z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia; - w wypadku wypowiedzenia przez Bank Aneksu z przyczyn wskazanych w ust.1 po upływie okresu wypowiedzenia, Klient obowiązany będzie do zapłaty kwoty odsetek naliczonych od kapitału za cały okres trwania Aneksu, których naliczanie Bank zawiesił na podstawie § 1, ust. 2 Aneksu; - po upływie okresu wypowiedzenia, Bank sporządzi nowy harmonogram spłat, uwzględniając saldo zadłużenia (kapitału) wg stanu na ostatni dzień okresu wypowiedzenia; - postanowienia powyższe nie wyłączają ani nie ograniczają możliwości wypowiedzenia Umowy,

postanowieniami Umowy. Stosownie do treści Aneksu zawartego w dniu 30 maja 2014 r. strony potwierdziły, że zaległości pozwanych w spłacie zobowiązań wynikających z umowy kredytu wynoszą 20.305,06 zł, w tym kapitał 8.351,30 zł, odsetki 10.204,55 zł, odsetki karne 61,81 zł i koszty upomnień 1.687,40 zł, wskazując że ww. kwoty zostały przeliczone w oparciu o kurs sprzedaży CHF NBP z dnia zawarcia Aneksu wynoszącego 3,4282 zł. Pozwani jako kredytobiorcy wyrazili zgodę na przystąpienie do restrukturyzacji wprowadzającej indywidualny harmonogram na poniższych zasadach: § 1. Postanowienia zmieniające 1. Bank udziela Kredytobiorcy karencji na okres 2 (dwóch) miesięcy w spłacie raty kapitałowo- odsetkowej przypadających na 31.05.2014 roku i 30.06.2014 roku. 2. Strony zgodnie postanawiają zmienić na czas określony zasady spłaty kredytu w ten sposób, że Bank udziela Kredytobiorcy na okres 4 (czterech) miesięcy począwszy od 31.07.2014 roku do 31.10.2014 roku karencji w spłacie odsetek i części raty kapitałowej. W okresie karencji Kredytobiorca zobowiązany jest do terminowej zapłaty miesięcznych rat kapitałowych w wysokości stanowiącej równowartość w złotych polskich kwoty 500,00 CHF każda. Spłaty te będą zaliczane na poczet spłaty kapitału kredytu. 3. Strony zgodnie postanawiają, że odsetki naliczone w okresie karencji wskazanych w ust. 1 i ust. 2 oraz zaległe wierzytelności naliczone do dnia wejścia w życie niniejszego Aneksu, zostaną doliczone do kwoty kapitału kredytu w następujący sposób:

1. a)odsetki naliczone w okresie karencji spłaty wskazanym w ust. 1 i ust. 2 będą kapitalizowane i będą powiększać kwotę kapitału po zakończeniu okresu karencji, na co Kredytobiorca wyraża zgodę;
2. b)zaległe wierzytelności z tytułu kapitału, odsetek umownych, odsetek karnych, kosztów wymagalnych na dzień wejścia w życie niniejszego Aneksu oraz odsetki bieżące naliczone do dnia wejścia w życie Aneksu zostaną skapitalizowane w dniu wejścia w życie Aneksu, na co Kredytobiorca wyraża zgodę, 4. Po upływie okresu karencji wskazanych w ust. 1 oraz ust. 2, Bank, uwzględniając wysokość kapitału kredytu pozostającego do spłaty oraz wysokość oprocentowania kredytu, sporządzi na zasadach określonych Umową Kredytu i wyśle Kredytobiorcy zaktualizowany harmonogram spłaty rat. 5. Terminy płatności rat, okres spłaty oraz data ostatecznej spłaty kredytu pozostają bez zmian. § 2. Oprocentowanie 1. Oprocentowanie kredytu jest zmienne i w dniu zawarcia Aneksu wynosi 3,47% w skali roku, na które składa się suma obowiązującej stawki DBF oraz stałej marży Banku, która wynosi 3,43%. Warunki zmiany oprocentowania określa Umowa Kredytu. 2. Kredytobiorca oświadcza, iż jest świadomy ryzyka wynikającego ze zmiennego oprocentowania, w całym okresie spłaty kredytu i akceptuje to ryzyko. Zmiana stopy procentowej będzie miała wpływ na wartość ekspozycji kredytowej oraz na wysokość rat kapitałowo-odsetkowych lub odsetkowych. Sposób ustalenia oprocentowania określa Umowa Kredytu.

§ 3ust.

1-3 ww. aneksu: - z uwzględnieniem zwiększenia kwoty kapitału kredytu na podstawie § 1 ust. 3 :

1. a)całkowity koszt kredytu na dzień sporządzenia Aneksu wynosi 799.019,42 zł (podana kwota nie uwzględnia ryzyka kursowego), a ostateczna wysokość całkowitego kosztu kredytu uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty;
2. b)RRSO kredytu, na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu wynosi 3,54 %, a ostateczna jej wysokość uzależniona jest od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie spłaty; - kwoty wskazane w ust. 1 zostały obliczone z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu wg stanu na dzień sporządzenia niniejszego Aneksu oraz w oparciu o kurs sprzedaży CHF NBP z dnia 30.05.2014 roku w wysokości 3,4282 zł; - po upływie okresu obowiązywania Aneksu, bank ponownie udzieli kredytobiorcom informacji o parametrach określonych w ust. 1, z uwzględnieniem wysokości kapitału kredytu według stanu na dzień sporządzenia informacji. Stosownie do § 4 ust. 4 ww. Aneksu, pozostałe postanowienia umowy kredytu pozostawały bez zmian, w szczególności: terminy oraz okres spłaty rat kredytu, warunki zmiany rocznej stopy oprocentowania kredytu, roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego oraz warunki jej zmiany, koszty upomnień lub wezwań do zapłaty, koszty sądowe i postepowania egzekucyjnego. W § 6 ust. 1 ww. Aneksu strony zastrzegły, że aneks ten nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 § 1 k.c., a jego postanowienia nie zwalniają pozwanych z obowiązku spłaty kredytu

ich zobowiązaniami wskazanymi w umowie kredytu, z uwzględnieniem jednakże zmian tej umowy dokonanych niniejszym Aneksem.

§ 5ust.

1-3 oraz 6 ww. Aneksu: - w przypadku braku spłaty części lub całości co najmniej dwóch rat,

postanowieniem § 1 ust. 2 Aneksu, Bank, po uprzednim wezwaniu Klienta do uregulowania zaległości i bezskutecznym upływie dodatkowego co najmniej 7 dniowego terminu do uregulowania zaległości, uprawniony będzie do wypowiedzenia postanowień Aneksu z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia; - w wypadku wypowiedzenia przez Bank Aneksu z przyczyn wskazanych w ust.1 po upływie okresu wypowiedzenia, Klient obowiązany będzie do zapłaty kwoty odsetek naliczonych od kapitału za cały okres trwania Aneksu, których naliczanie Bank zawiesił na podstawie § 1, ust. 2 Aneksu; - po upływie okresu wypowiedzenia, Bank sporządzi nowy harmonogram spłat, uwzględniając saldo zadłużenia (kapitału) wg stanu na ostatni dzień okresu wypowiedzenia; - postanowienia powyższe nie wyłączają ani nie ograniczają możliwości wypowiedzenia Umowy,

postanowieniami Umowy. Pozwani w trak.c.ie obowiązywania umowy nie mieli wiedzy, jaka będzie wysokość przyszłych rat wyrażonych w walucie polskiej, gdyż kurs sprzedaży waluty ustalał bank. Początkowo kredytobiorcy spłacali raty kredytu w walucie polskiej

postanowieniami umownymi. Jednakże ze względu na utratę płynności finansowej w okresie kredytowania powstała po stronie pozwanych zaległość z tytułu spłaty zobowiązań. W okresie spłaty cena waluty franka szwajcarskiego sukcesywnie wzrastała, zarówno w Tabeli walut obowiązującej w pozwanym banku, jak i na światowym rynku walut. W porównaniu z ceną w dacie podpisania umowy kredytu hipotecznego nr (...) wartość CHF wzrosła niemal dwukrotnie. Wspomniany wzrost ceny franka szwajcarskiego miał relatywne przełożenie na wysokość spłacanych przez kredytobiorców rat – o ile początkowo rata wynosiła około 5.000 zł, o tyle w późniejszym okresie wzrosła do 7.000-8.000 zł. W związku z powstaniem zaległości w spłacie kredytu hipotecznego nr (...), (...) Bank S.A. z siedzibą w W. pismami z dnia 9 czerwca 2015 r. wypowiedział pozwanym umowę kredytu z dnia 22 listopada 2006 r. z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia, wskazując że w następnym dniu po upływie okresu wypowiedzenia całość środków kredytowych wraz z odsetkami i kosztami staje się wymagalna i podlega natychmiastowemu zwrotowi na wskazany rachunek bankowy. Jednocześnie bank poinformował pozwanych, że rozważy możliwość cofnięcia wypowiedzenia w przypadku uregulowania w okresie wypowiedzenia całości zaległych należności w łącznej wysokości 19.264,60 CHF i 690 zł obejmujących: - równowartość w złotych kwoty 9.862,71 CHF tytułem należności kapitałowej, - równowartość w złotych kwoty 9.257,47 CHF tytułem odsetek umownych, - równowartość w złotych kwoty 144,42 CHF tytułem odsetek podwyższonych za opóźnienie, w tym odsetki wymagalne naliczone do dnia 8 czerwca 2015 r., - kwotę 690 zł tytułem kosztów za czynności banku

Tabelą prowizji i opłat. Powyższa korespondencja została skierowana do obu pozwanych na następujące adresy:

1. a)(...)-(...) S., ul. (...) (adres lokalu stanowiącego własność pozwanej D. A., w którym mieściła się siedziba jej Kancelarii Notarialnej), gdzie została doręczona w dniu 15 czerwca 2015 r. do rąk pracownika,
2. b)(...)-(...) S., ul. (...) (nowy adres siedziby Kancelarii Notarialnej pozwanej), gdzie została doręczona w dniu 15 czerwca 2015 r. do rąk pracownika,
3. c)(...)-(...) S., al. (...) (adres zameldowania pozwanych na pobyt stały), gdzie przesyłki pomimo dwukrotnego awizowania nie zostały podjęte, w związku z czym zwrócono je do nadawcy. W związku z wypowiedzeniem umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 22 listopada 2006 r. i postawieniem całej należności w stan wymagalności powodowy bank pismami z dnia 21 sierpnia 2015 r. wezwał pozwanych do zapłaty na wskazany rachunek bankowy w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania całości należności w kwocie łącznej 2.253.924,59 zł obejmującej : - kwotę 2.190.079,66 zł tytułem należności kapitałowej, - kwotę 45.077,48 zł tytułem odsetek umownych, - kwotę 17.962,45 zł tytułem odsetek podwyższonych za opóźnienie, zawierająca wymagalne odsetki za poprzednie okresy rozliczeniowe oraz odsetki prognozowane na koniec bieżącego miesiąca, naliczone wg podwyższonej stopy procentowej do dnia spłaty zaległości wg 10% p.a., - 805 zł tytułem kosztów za czynności banku

Tabelą prowizji i opłat. Powyższa korespondencja została skierowana do obu pozwanych na następujące adresy:

1. a)(...)-(...) S., ul. (...) (adres lokalu stanowiącego własność pozwanej D. A., w którym mieściła się siedziba jej Kancelarii Notarialnej), gdzie została doręczona w dniu 28 sierpnia 2015 r. do rąk pracownika,
2. b)(...)-(...) S., ul. (...) (nowy adres siedziby Kancelarii Notarialnej pozwanej), gdzie została doręczona w dniu 28 sierpnia 2015 r. do rąk pracownika,
3. c)(...)-(...) S., al. (...) (adres zameldowania pozwanych na pobyt stały), gdzie przesyłki pomimo dwukrotnego awizowania nie zostały podjęte, w związku z czym zwrócono je do nadawcy w dniu 12 września 2015 r.,
4. d)(...)-(...) S., al. (...) (adres zameldowania pozwanych na pobyt stały), gdzie przesyłki pomimo dwukrotnego awizowania nie zostały podjęte, w związku z czym zwrócono je do nadawcy w dniu 12 września 2015 r. Według stanu na dzień 24 września 2015 r. w księgach (...) Bank S.A. w W. figurowało wymagalne zadłużenie D. A. i P. P.

orzecznictwem TSUE, możliwość przyznania danej osobie statusu konsumenta należy analizować, odwołując się jedynie do pozycji zajmowanej przez daną osobę w ramach określonej umowy, z uwzględnieniem natury i celu tej umowy. W szczególności osoby wykonujące zawód prawniczy (np. sędzia) pozbawieni byliby ochrony w ramach różnych obszarów obrotu prawnego dotyczącego ich życia prywatnego. Nawet jeżeli poziom wiedzy danego kredytobiorcy może być porównywalny do tego, którym dysponuje kredytodawca, nie zmienia to faktu, że możliwości negocjacyjne takiej osoby fizycznej w stosunku do osoby wykonującej profesjonalnie dane czynności nie są takie same. Ustosunkowując się do zarzutów powoda,

którymi pozwana D. A. będąc notariuszem posiadała dostateczną wiedzę odnośnie prawnych aspektów zakupu nieruchomości oraz konstrukcji umów kredytowych, w tym dotyczących kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, Sąd Okręgowy wskazał, że Trybunał Sprawiedliwości UE 3 września 2015 r. wydał wyrok (C-110/14), w którym wypowiedział się w kwestii tego, kto może korzystać z przepisów chroniących konsumenta. W sprawie poddanej ocenie TSUE, adwokat zawarł umowę kredytu, a zabezpieczeniem kredytu była nieruchomość wykorzystywana na cele działalności zawodowej adwokata. Ze względu na tę słabszą pozycję jednej ze stron art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 stanowi, że nieuczciwe warunki nie wiążą konsumenta. Jest to przepis bezwzględnie obowiązujący, który zmierza do zastąpienia ustanowionej w umowie równowagi formalnej między prawami i obowiązkami stron równowagą rzeczywistą, pozwalającą na przywrócenie równości tych stron. Należy jednocześnie przypomnieć, że jedna i ta sama osoba może występować w charakterze konsumenta w ramach określonych czynności, a w charakterze przedsiębiorcy w ramach innych. Pojęcie konsumenta ma charakter obiektywny i jest niezależne od konkretnego zasobu wiedzy, jaki może mieć dana osoba, czy też od posiadanych przez nią w rzeczywistości informacji. TSUE wskazał, że nie można wykluczyć możliwości zakwalifikowania adwokata jako konsumenta, gdy adwokat ten działa w celach niemieszczących się w zakresie jego działalności zawodowej. Adwokat zawierający z osobą fizyczną lub prawną działającą w ramach jej działalności zawodowej umowę, która– w szczególności ze względu na brak związku z działalnością kancelarii tego adwokata – nie jest związana z wykonywaniem zawodu adwokata, znajduje się bowiem względem owej osoby na słabszej pozycji, opisanej w pkt 18 niniejszego wyroku. W takim przypadku, choćby uznane zostało, że adwokat reprezentuje wysoki poziom wiedzy fachowej, nie będzie to uzasadniać przyjęcia domniemania, iż nie jest on słabszą stroną w stosunku zawieranym z przedsiębiorcą. Jak już przypomniano w pkt 18 niniejszego wyroku, słabsza pozycja konsumenta wobec przedsiębiorcy, której zaradzić ma wprowadzony przez dyrektywę 93/13 reżim ochronny, dotyczy bowiem zarówno stopnia poinformowania konsumenta, jak i jego siły przetargowej w obliczu sformułowanych z góry przez przedsiębiorcę warunków, na których treść tenże konsument nie może mieć wpływu. W kontekście powyższego zarzut profesjonalnego charakteru działalności wykonywanej przez pozwaną oraz jej wyższa niż przeciętnie świadomość prawna, pozostają bez wpływu na ocenę pozwanych jako konsumentów. Bezspornym jest, że notariusz legitymujący się wykształceniem prawniczym może dysponować wyższą niż przeciętna wiedzą prawniczą, ewentualnie związaną z obrotem nieruchomościami, ale nie wiedzą ekonomiczną w stopniu pozwalającym na ocenę umowy kredytowej pod kątem klauzul abuzywnych itp. Nadto legitymowanie się określonym wykształceniem w żaden sposób nie wpływa na pozycję negocjacyjną kredytobiorcy. Powodowy bank podnosząc zarzuty w tym zakresie nie przedstawił jednak żadnej merytorycznej argumentacji. Sąd Okręgowy zwrócił także uwagę, że ustawodawca od 1 czerwca 2020 r. wprowadził zmianę w zakresie objęcia ochroną wynikającą z przepisów konsumenckich także przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, jeżeli zawierają umowę bezpośrednio nie związaną z charakterem ich działalności (wpisanym do CEIDG). Mianowicie do ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta został dodany nowy przepis - art. 38a w brzmieniu: Przepisy dotyczące konsumenta zawarte w niniejszym rozdziale stosuje się do osoby fizycznej zawierającej umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą, gdy z treści tej umowy wynika, że nie posiada ona dla tej osoby charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przepis ten nie ma zastosowanie do umów zawieranych przed dniem wejścia w życie ustawy, ale z całą pewnością pokazuje, iż kierunek interpretacji przepisu art. 22 1 k.c. obrany przez pozwanych w przedmiotowej sprawie jest słuszny. Przedsiębiorca może obecnie korzystać z ochrony przewidzianej przepisami dotyczącymi konsumenta zawartymi w art. 385 1 - 385 3 kodeksu cywilnego, które dotyczą niedozwolonych postanowień umownych. Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy ustalił że pozwani zawierając z powodowym bankiem umowę kredytu nr (...) posiadali status konsumentów, a strona powodowa nie przedstawiła dowodów na rzekomy fakt zawarcia umowy kredytowej w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności działalności deweloperskiej pozwanych. Linia argumentacyjna powodowego banku w całości opierała się na argumentacji przedstawionej w nieprawomocnym wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 28 września 2020 r. w sprawie I C 282/17, który jednak został zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie w sprawie I ACa 599/20, m.in. z uwagi na odmienną ocenę poglądu co do statusu pozwanych D. A. i P. P.

umową na złote stosownie do kursu danej waluty, tj. po kursie jej sprzedaży kontrahentowi banku, mieści się w konstrukcji ogólnej umowy kredytu bankowego i stanowi jej możliwy wariant” (tak m.in. wyrok SN z 19 marca 2015 r., sygn. IV CSK 362/14, wyrok SN z 14 lipca 2017 r., sygn. II CSK 803/16, z 27 lutego 2019 r., sygn. II CSK 19/18, wyrok SN z 4 kwietnia 2019 r., sygn. III CSK 159/17). Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy nie znalazł w spornej umowie sprzeczności z art. 69 ustawy Prawo bankowe. w ramach swobody umów strony mogą wprowadzać rozwiązania całkowicie nowe, dlatego samo ustalenie wysokości świadczenia pozwanych w odniesieniu do wartości franka szwajcarskiego mieściło się w granicach swobody umów wyrażonych w art. 353 1 k.c. W umowie stron, jak i w sporządzonych aneksach do umowy, a także w Regulaminie banku, określone są zasady i sposób indeksacji, a zatem zasady i termin spłaty kredytu (art. 69 ust. 2 pkt 4 Prawa bankowego). Postanowienia umowy określały zatem, w jaki sposób wykorzystana w złotych kwota kredytu podlega przeliczeniu na kwotę we frankach szwajcarskich, a następnie w jaki sposób ustala się wysokość świadczeń kredytobiorcy. Sąd Okręgowy uznał, że przyczynami dyskwalifikującymi z obrotu prawnego umowę zawartą przez strony, były narzucone przez bank sposoby ustalania samego mechanizmu indeksacji kredytu, tj. dowolnego ustalania kwoty podlegającej spłacie wyrażonej w comiesięcznych ratach, którym należy przypisać walor abuzywności. Dochodząc do takich wniosków Sąd Okręgowy przeanalizował postanowienia umowy pod kątem ich zgodności z art. 353 1 k.c. jak i art. 385 1 § 1 k.c., a tu w szczególności w zakresie odnoszącym się do głównych świadczeń umowy wyznaczających kursy walut, przejrzystości zapisów umownych w tym ich zgodności z dobrymi obyczajami, a także szeroko pojętym interesem konsumenta, aby ostatecznie ustalić ich wpływ na kształt wykonania umowy. Sąd Okręgowy miał na uwadze, że choć stosowanie mechanizmów indeksacji w konstrukcji samej umowy kredytu jest dopuszczalne, to sposób ustalania tego mechanizmu należało uznać za sprzeczny z naturą stosunku obligacyjnego wyrażoną w art. 353 1 k.c. Taka konkluzja związana jest przede wszystkim z wprowadzeniem do stosunku zobowiązaniowego swego rodzaju elementu nadrzędności przesuwającego ciężar wykonania umowy na stronę pozwaną. Umowa nie nakładała bowiem na powoda żadnych ograniczeń w zakresie określania kursów walut w Tabeli banku. Nadto pozwani nie znając zasad kształtowania kursu dewiz (lakonicznych zapisów w umowie, w tym § 1 ust. 1 umowy, nie można uznać za wystarczające), nie mieli przy tym pewności, czy kurs obowiązujący w banku o danej porze określonego dnia będzie kursem, według którego bank rzeczywiście dokona przeliczenia ich kwoty lub raty kredytu. Powyższe dawało powodowi uprawnienie do dowolnego kształtowania kwoty kredytu podlegającej spłacie, co niewątpliwie narusza istotę stosunku zobowiązaniowego, przekracza granice swobody umów określonej w art. 353 1 k.c. oraz prowadzi do nieważności czynności prawnej jako sprzecznej z ustawą (art. 58 k.c.). Nie zasługuje bowiem na aprobatę pogląd uznający dopuszczalność przyznania wyłącznie jednej stronie stosunku zobowiązaniowego możliwości zmiany warunków umowy (tak wyrok SN z 22 maja 2014 r., sygn. IV CSK 597/13). Dokonując wykładni artykułu 385 1 § 1 k.c. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są takie klauzule, które spełniają łącznie trzy przesłanki pozytywne, tj.: zawarte zostały w umowach z konsumentami, kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszają jego interesy. Kontrola abuzywności postanowień umowy wyłączona jest jedynie w przypadku spełnienia jednej z dwóch przesłanek negatywnych, to jest gdy: postanowienie umowne zostało indywidualnie uzgodnione z konsumentem oraz gdy postanowienie umowne określa główne świadczenia stron i jest sformułowane w sposób jednoznaczny. Nieuzgodnione indywidualnie są zatem te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Przez "rzeczywisty wpływ" należy rozumieć realną możliwość oddziaływania na treść postanowień umownych (art. 385 1 § 3 k.c.) Unormowania zawarte w art. 385 1 - 385 3 k.c. mają zatem szczególny charakter w stosunku do tych przepisów, które mają ogólne zastosowanie do kształtowania przez kontrahentów treści umowy (art. 58, 353 1 czy 388 k.c.). Są one bowiem rezultatem stosowanych w polskim prawie postanowień wspomnianej już dyrektywy 93/13, którą sądy krajowe, stosując prawo wewnętrzne, zobowiązane są tak dalece, jak jest to możliwe, dokonywać jego wykładni w świetle brzmienia i celu rozpatrywanej dyrektywy, tak by zastosować się do art. 288 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 czerwca 2016 r. w sprawie C-377/14).) Obowiązek dokonywania wykładni prawa krajowego art. 385 1 k.c.

prawem Unii Europejskiej jest w istocie nierozerwalnie związany z systemem Traktatu, gdyż zezwala sądom krajowym na zapewnienie, w ramach ich właściwości, pełnej skuteczności prawa Unii przy rozpoznawaniu zawisłych przed nimi sporów. Sąd Okręgowy miał na uwadze, że w czasie zawierania umowy bank nie negocjował z pozwanymi postanowień dotyczących kursów spłat w walucie CHF, ani też nie zachęcał do negocjacji warunków umowy. Powód nie przedstawił dowodów w tym zakresie. Za niewystarczające uznać należy dość lakoniczne zeznania świadka W. B., który wskazał, że wszystkie warunki umowy mogły być negocjowane. Pozwani mimo ogólnej świadomości ryzyka walutowego, podpisania stosownych oświadczeń, zdecydowali się na kredyt, gdyż kierowali się niewątpliwie zaufaniem do banku oraz sugestią, że to ryzyko walutowe jest niewielkie. Należy wskazać, że tego rodzaju nierównowaga stron umowy w zakresie praw i obowiązków powoduje w istocie szkodę dla samego konsumenta, który nie mając realnej i rzeczywistej możliwości negocjacji jej warunków jest w takim stosunku traktowany nieuczciwie (art. 3 ust 1 dyrektywy 93/13). Ponadto, zróżnicowanie przez bank pomiędzy kursem kupna i sprzedaży stosowanym dla określenia wysokości kapitału kredytu, a następnie wysokości spłaty, uznać natomiast należy za sprzeczne z dobrymi obyczajami, a równocześnie rażąco naruszające interesy konsumenta. Podkreślić jeszcze raz należy, że zapisy umowy kredytu odnoszące się do mechanizmu waloryzacji wypłaconego pozwanym kredytu w polskich złotych oraz rat spłacanych w złotówkach, nie są sformułowane w sposób jednoznaczny, przez co nie pozwalają z góry przewidzieć wysokości zobowiązania kredytobiorcy. Sformułowanie kwestionowanych zapisów w treści umowy uprawniało bank w zasadzie do dowolnego ustalania tego kursu, nawet w oderwaniu od w miarę obiektywnych czynników. Mechanizm zastosowany przez powoda polegał bowiem na tym, że kwota objęta wnioskiem kredytowym pozwanych została przy wypłacie kredytu przeliczona na CHF według bieżącego kursu walut określonego jednostronnie przez bank w jego własnej bankowej Tabeli kursów walut. Spłata rat kapitałowo-odsetkowych dokonywana była w złotych po uprzednim przeliczeniu rat kapitałowo-odsetkowych według kursu sprzedaży CHF

Tabelą kursów obowiązującą w dniu spłaty danej raty. Kwota kredytu wyrażona w CHF stanowiła podstawę obliczenia wysokości rat kapitałowo-odsetkowych określonych w harmonogramie spłat i wyrażonych w PLN. Ponieważ płatność każdej z rat kapitałowo-odsetkowych dokonywana była w PLN, w dniu uiszczenia raty jej wysokość w PLN była określana poprzez przeliczenie kwoty spłaty wynikającej z harmonogramu w CHF przez kurs sprzedaży określony w obowiązującej w danym dniu Tabeli kursów banku. Zapisy umowy dotyczące waloryzacji zobowiązania pozwanych (wypłaconej kwoty kredytu w polskich złotych oraz rat spłacanych w złotówkach), nie były sformułowane w sposób jednoznaczny, przez co w dacie podpisywania umowy nie pozwalały z góry przewidzieć wysokości zobowiązania kredytobiorcy. Uwypuklić w tym miejscu wypada, że dokumenty stanowiące podstawę ustalenia treści łączącego strony stosunku prawnego, nie określają zasad ustalania kursów dewiz dających możliwość weryfikacji tego mechanizmu pozwanym. Formularz umowy był w przypadku kredytobiorców gotowym wzorcem umownym (brak dowodów przeciwnych), podobnym do setek umów, zawieranych w analogicznych sprawach. Pozwani w istocie nie mieli nawet sposobności i czasu, żeby się z nim zapoznać, ale trudno w ich postępowaniu doszukiwać się złej woli, skoro co do zasady o fak.c.ie stosowania spreadu walutowego przez bank konsument musi domyśleć się samodzielnie albo próbować wyprowadzić ten fakt z kompleksowej wykładni umowy. Sąd Okręgowy nie zgodził się z twierdzeniem powoda, jakoby pozwani mieli wystarczającą wiedzę w zakresie spłaty swojego zobowiązania, czy w zakresie ryzyka kursowego. Postępowanie dowodowe przekonało Sąd Okręgowy, iż bank wręcz zapewniał konsumentów, iż kredyt indeksowany do waluty obcej jest produktem bezpiecznym, zaś waluta CHF stabilna. Przyznanie bankowi wyłącznej, niczym nieograniczonej możliwości kształtowania wysokości kursu kupna i kursu sprzedaży CHF stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego, ponieważ dochodzi w tym momencie do zachwiana równorzędności stron stosunku (stron umowy kredytowej) poprzez nierównomiernie rozłożenie uprawnień i obowiązków pomiędzy kredytobiorcami a bankiem. W takim układzie bank może jednostronnie i arbitralnie (bez odwołania do jakichkolwiek obiektywnych wskaźników), a przy tym w sposób wiążący, modyfikować wskaźnik, według którego obliczana jest wysokość zobowiązania kredytobiorców, a tym samym może wpływać na wysokość ich świadczenia. Pozwani w takim przypadku nie byli w stanie, nawet orientacyjnie i w przybliżeniu, określić wysokości swojego zobowiązania. Dalej Sąd Okręgowy zajął stanowisko, że mechanizm indeksacji powinien być zrozumiany przez konsumenta nie tylko w aspek.c.ie formalnym i gramatycznym, ale również w odniesieniu do tego konkretnego zakresu tak sformułowany, aby uważny konsument mógł dowiedzieć się nie tylko o możliwości wzrostu czy spadku wartości waluty obcej, w której kredyt został zaciągnięty, ale również oszacować potencjalnie istotne konsekwencje ekonomiczne tego warunku umownego dla swoich zobowiązań finansowych; musiałby być poinformowany o możliwej skali wzrostu kursu CHF i wpływu na saldo kredytu i wysokość rat. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że nie wyczerpano takiego obowiązku informacyjnego względem pozwanych, skoro nawet brak jest informacji co do tego, w jaki sposób kurs ten będzie ustalany przez bank, na podstawie jakich mierników, ani też jak kształtował się historycznie w okresie miarodajnym. Samo oświadczenie pozwanych, że byli świadomi wahań kursu i wpływu na wysokości rat nie oznacza, że oświadczenie to obejmuje świadomość amplitudy tych wahań, skali wzrostu wysokości rat i salda kredytu, jakie się z tym wiążą. Sąd Okręgowy zauważył, że w orzecznictwie sądowym za niedozwolone uznaje się takie postanowienia umowy kredytu, w których kwestię ustalania wysokości rat kwoty kredytu i oprocentowania kredytu powiązanego z kursem franka szwajcarskiego bądź innej waluty obcej i odwrotnie pozostawiono nawet niewielkiemu uznaniu banku w sposób niepozwalający konsumentowi z góry przewidzieć, jaką wysokość kwoty kredytu i oprocentowania będzie musiał zwrócić (kwota kredytu) i zapłacić (oprocentowanie), w okresie obowiązywania umowy kredytu (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt I CSK 1094/14, Legalis; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt I ACa 16/15, Legalis). Trafnie wskazuje się w orzecznictwie, że w opisanej wyżej sytuacji pozwani, na skutek zastosowanych przez bank mechanizmów ustalania kursu kupna i sprzedaży franka szwajcarskiego, pozostawiających bankowi pełną swobodę, zostali też obciążeni de facto ukrytą prowizją o niesprecyzowanej i zależnej jedynie od woli banku wysokości. Bank poprzez arbitralne wyznaczanie kursu waluty uzyskał prawo do niczym nieskrępowanego decydowania o wysokości zadłużenia pozwanych, którzy z kolei zostali zobowiązani do bezwarunkowego podporządkowania się jego decyzjom. Analizowane postanowienia zapewniają przewagę przedsiębiorcy, niezależnie od tego czy i w jakim stopniu przedsiębiorca ją wykonuje (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa 447/17, LEX nr 2432003 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt IV CSK 285/16). W związku z powyższym zdaniem Sądu Okręgowego niedozwolony charakter mają zarówno postanowienia przewidujące stosowanie kursów wyznaczanych przez bank przy wykonywaniu mechanizmu indeksacji, jak i klauzul denominacyjnych w całości, a to § 1 ust. 1, § 2 ust. 1 i 2, § 4 ust. 3, § 6 ust. 3 oraz § 10 ust. 3 kwestionowanej umowy. Sąd Okręgowy wskazał, że przez główne świadczenia stron należy rozumieć takie postanowienia umowy, bez których nie doszłoby do jej zawarcia. W wyroku z dnia 3 października 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości UE wskazał, iż: klauzule dotyczące ryzyka wymiany określają główny przedmiot umowy kredytu, takiej jak ta w postępowaniu głównym, w związku z czym obiektywna możliwość utrzymania obowiązywania przedmiotowej umowy kredytu wydaje się w tych okolicznościach niepewna (wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 3 października 2019 r. w sprawie C260/18). Podkreślić należy, że w aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż klauzule dotyczące ryzyka wymiany walut określają główny przedmiot umowy kredytu. Wskazuje się też na brak możliwości zastępowania zawartych w umowie postanowień niedozwolonych poprzez odwoływanie się do reguł ogólnych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt I CSK 483/18 oraz wyrok z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt V CSK 382/18). W rozpoznawanej sprawie strona pozwana zakwestionowała postanowienia umowy, które dotyczyły przeliczania wysokości udzielonego kredytu, jak również rat kapitałowo-odsetkowych w oparciu o kursy walut obowiązujące w powodowym banku. Stwierdzić należy, iż postanowienia te miały wpływ na wysokość zarówno świadczenia powoda na rzecz pozwanych, jak również na wysokość poszczególnych rat kapitałowo-odsetkowych uiszczanych przez pozwanych na rzecz banku. Uznać należy, że bez tych postanowień strony umowy nie mogłyby spełnić swoich świadczeń głównych z niej wynikających. Postanowienia te bowiem odnoszą się do podstawowych świadczeń stron i w ten sposób determinują wysokość kapitału wypłaconego pozwanym, jak i wysokość świadczeń pozwanych. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy stwierdził, iż w niniejszej sprawie ziściły się wszystkie przesłanki uznania kwestionowanych postanowień umownych za abuzywne. Nie może być mowy o konwalidowaniu postanowień abuzywnych przez stronę pozwaną, gdyż zasadniczą argumentacją żądania oddalenia powództwa banku było ustalenie nieważności całej umowy. Ponadto mając na uwadze wyrażone wprost w niniejszej sprawie stanowisko pozwanych, iż wywodzą skutek ze stwierdzenia nieważności umowy nr (...) należało w świetle aktualnego orzecznictwa TSUE i Sądu Najwyższego uznać iż zawarta między stronami umowa była nieważna. W rozumieniu uchwały SN z 7 maja 2021 r. w sprawie III CZP 6/21, a nadto w świetle jasno przedstawionego przez pozwanych stanowiska i realiów niniejszej sprawy nie może być mowy o konwalidowaniu postanowień abuzywnych, gdyż zasadniczą argumentacją żądania oddalenia powództwa banku było ustalenie nieważności całej umowy. Ponadto mając na uwadze wyrażone wprost w niniejszej sprawie stanowisko pozwanych, iż wywodzą skutek ze stwierdzenia nieważności umowy nr (...) należało uznać, w świetle przedstawionych wyżej rozważań, iż zawarta między stronami umowa powinna być uznana za nieważną. D. A. i P. P.

e wskazanymi przepisami, kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Przepis ten stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego, tj. takiego, w którym ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia (art. 410 § 1 i 2 k.c.). O kwestii sposobu rozliczenia świadczeń z nieważnej umowy kredytowej przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, gdzie w uzasadnieniu wskazano, że umowa, która nie może wiązać bez niedozwolonego postanowienia – o czym decydują obiektywne kryteria wynikające z prawa krajowego – jest w całości bezskuteczna, a w konsekwencji konsument i kredytodawca mogą żądać zwrotu świadczeń spełnionych na jej podstawie jako nienależnych (art. 410 § 1 k.c.). Roszczenia stron mają charakter odrębny (niezależny), co oznacza, że nie ulegają automatycznie wzajemnej kompensacji i konsument może żądać zwrotu w całości spłaconych rat kredytu niezależnie od tego, czy i w jakim zakresie jest dłużnikiem banku z tytułu zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty kredytu. W tej kwestii Sąd Najwyższy potwierdził stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2021 roku wydanej w sprawie III CZP 11/20. W świetle powyższego Sąd Okręgowy uznał, że przy rozliczeniu wzajemnych świadczeń spełnianych na podstawie spornej umowy, która została uznana za nieważną, zastosowanie powinna mieć teoria dwóch kondycji, która przewiduje, że powstają w takiej sytuacji dwa stosunki prawne i każda ze stron ma roszczenie do drugiej o zwrot środków na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. A zatem rozstrzygając o zasadności żądania ewentualnego Sąd Okręgowy miał na uwadze, że w konsekwencji uznania nieważności umowy należało uznać kwotę przedstawionego pozwanym do dyspozycji kredytu za świadczenie nienależne. Kwota ta wynika z treści umowy, a nadto nie była przez pozwanych kwestionowana. Nieważność umowy spowodowała wyjście ze stosunku prawnego łączącego strony i obowiązek dokonania zwrotu wzajemnych świadczeń. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest przy tym podstaw do dokonania z urzędu kompensaty wzajemnych świadczeń stron. W świetle powyższego, co do zasady wyprowadzone przez bank roszczenie ewentualne temu powodowi przysługuje. Sąd Okręgowy nie znalazł przy tym podstaw, aby roszczenie ewentualne oddalić z uwagi na podniesiony przez pozwanych zarzut przedawnienia. Chybiony był pogląd pozwanych, jakoby roszczenie powodowego banku o zapłatę na podstawie bezpodstawnego wzbogacenia przedawniło się z końcem 2019 r. Faktem jest, że pozwani w czerwcu 2016 r. wnieśli odpowiedź na pozew (k. 204-233), w której podnieśli szereg zarzutów dotyczących nieważności umowy kredytu nr (...). Podstaw tej nieważności upatrywali w art. 58 k.c. i w art. 88 k.c., podnosząc zarzuty dotyczące niedozwolonych postanowień umownych (art. 385 1 k.c.). W ocenie Sądu Okręgowego nie sposób przyjmować, aby żądanie uznania łączącej strony umowy za nieważną spełniało kryteria, o których mowa w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2021 r. Wystąpienie przez konsumenta z żądaniem restytucyjnym opartym na twierdzeniu o całkowitej i trwałej bezskuteczności (nieważności) umowy kredytu nie może być uznane za równoznaczne z zakończeniem stanu bezskuteczności zawieszonej tej umowy, jeżeli nie towarzyszy mu wyraźne oświadczenie konsumenta, potwierdzające otrzymanie wyczerpującej informacji, w tym w zakresie hipotetycznych roszczeń przysługujących kredytodawcy. Takowego na próżno zdaniem Sądu Okręgowego szukać w treści pisma procesowego pozwanych datowanego na 20 czerwca 2016 r., czego domaga się pełnomocnik pozwanych. W ocenie Sądu Okręgowego dopiero w piśmie procesowym z dnia 5 listopada 2019 r. (k. 724), wykonując zobowiązanie nałożone postanowieniem z dnia 16 października 2019 r. (k. 719), pozwani wyrazili w pełni świadomą zgodę na ustalenie nieważności umowy kredytu nr (...), obejmując swoją świadomością konsekwencje w postaci otwarcia kredytodawcy drogi do dochodzenia roszczeń związanych z bezpodstawnym wzbogaceniem. Ergo od tej daty należy liczyć bieg terminu przedawnienia roszczeń powodowego banku o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych w wykonaniu tej umowy (art. 410 § 1 w związku z art. 405 k.c.). Skoro roszczenie banku w tym zakresie zostało zawarte w piśmie procesowym z dnia 10 grudnia 2020 r. (k. 888v), to nie sposób mówić o upływie 3-letniego terminu przedawnienia, o jakim mowa w art. 118 k.c. Idąc dalej Sąd Okręgowy stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, że bieg terminu przedawnienia roszczeń powodowego banku o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy (art. 410 § 1 w związku z art. 405 k.c.) należy liczyć od dnia doręczenia odpowiedzi na pozew z dnia 20 czerwca 2016 r., to uwzględnieniu zarzutu przedawnia podniesionego przez pozwanych sprzeciwiają się inne względy. Po pierwsze art. 117