Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2024 r., sygn. akt II AKa 225/23

Sygnatura akt II AKa 225/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2024 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSA Cezariusz Baćkowski (spr.) Sędziowie: SA Artur Tomaszewski SA Jerzy Skorupka Protokolant: Katarzyna Szypuła przy udziale Pawła Juszczaka prokuratora Prokuratury (...)w O. po rozpoznaniu w dniach 4 marca 2024r. i 30 września 2024r. sprawy R. L. (1) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii K. M. (1) (M.) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii A. W. (1) (W.) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii B. R. oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

D. B. (1) (B.) oskarżonej o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

G. N. oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

E. S. (S. (1)) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii A. S. (S.) oskarżonego o czyny z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

J. S. (S.) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k., art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych R. L. (1), K. M. (1), A. W. (1), B. R., D. B. (1), G. N., E. S. (1), J. S.; prokuratora co do oskarżonych R. L. (1), K. M. (1), B. R., G. N., E. S. (1), A. S., J. S. i oskarżyciela posiłkowego co do R. L. (1) od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 3 lutego 2023 r. sygn. akt III K 176/19 Stosując na podstawie art. 4 § 1 k.k. przepisy kodeksu karnego w brzmieniu do 23 czerwca 2020 r.

I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego R. L. (1) w ten sposób, że:

II. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. M. (1) w ten sposób, że:

III. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. W. (1) w ten sposób, że:

V. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonej D. B. (1) w ten sposób, że:

X. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy wobec oskarżonych: R. L. (1), K. M. (1), A. W. (1), B. R., D. B. (1), G. N., E. S. (1), A. S., J. S., XI. zasądza koszty sądowe postępowania odwoławczego od oskarżonych:

UZASADNIENIE Na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k. uzasadnienie wyroku ograniczono do całości rozstrzygnięć dotyczących oskarżonych: R. L. (1), K. M. (1), G. N., J. S., B. R., E. S. (1) i D. B. (1).

R. L. (1) został oskarżony o to, że:

I. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., N. i K. założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), B. R., K. P. (1), A. W. (1), G. N., S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (1), E.

S. (2), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że polecał odbieranie przeznaczonych dla niego pieniędzy stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miast O., N. i K. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień od osoby i na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) w kwocie nie mniejszej niż 250 złotych za tydzień od osoby oraz polecał wymuszanie uiszczania dla niego opłat od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k.

II. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., N., K., wspólnie i w porozumieniu z K. M. (1), B. R., K. P. (1), A. W. (1), G. N., S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że pobierał opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miast O., N., K. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień od osoby oraz na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) w kwocie nie mniejszej niż 250 złotych za tydzień od osoby, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, a z popełnianych przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

III. w okresie od września 2018 roku do 6 listopada 2018 roku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie groził B. O. (1) zamachem na jej życie i zdrowie oraz na życie i zdrowie jej córki, czym doprowadził B. O. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie nie mniejszej niż 9000 złotych, poprzez zapłatę na jego rzecz łącznie kwoty nie mniejszej niż 9000 złotych tytułem opłaty za świadczenie usług seksualnych, pomimo niewykonywania w tym okresie takich usług przez B. O. (1), tj. o czyn z art. 282 k.k.

IV. w dniu 6 listopada 2018 roku w O. posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci kokainy w ilości 0,24 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii K. M. (1) zarzucono, iż:

V. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., N., K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niego wchodzili B. R., K. P. (1), A. W. (1), G. N., S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) kontrolował ilość osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)), odbierał od S. B. i innych osób pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę przy wyżej wymienionych drogach i przekazywał te pieniądze R.

L. (1) oraz wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, a także na polecenie R. L. (1) nadzorował i kontrolował osoby uprawiające prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta K., polecał przekazywanie pieniędzy dla R. L. (1) stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miasta K. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień oraz sam pobierał taką opłatę w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

VI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1), B. R., K. P. (1), A. W. (1), S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że odbierał od S. B. i innych osób pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) i przekazywał te pieniądze R. L. (1), a także kontrolował ilość osób uprawiających prostytucję przy wyżej wymienionych drogach oraz wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, w wyniku czego R.

L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, a nadto w tym czasie przez okres co najmniej jednego roku w K. czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że pobierał opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniu na terenie miasta K. w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień od osoby, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 5200 złotych, a z popełnianych przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k VII. w dniu 6 listopada 2018 roku w O. posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 0,848 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii A. W. (1) został oskarżony o to, że:

VIII. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., N., K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), B. R., K. P. (1), G. N., S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przychodził do mieszkania na terenie miasta O., zajmowanego przez osoby uprawiające prostytucję i podając się za klienta ustalał, czy w tym mieszkaniu są świadczone usługi prostytucji o czym następnie informował R. L. (1) oraz wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

IX. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1), K. M. (1), B. R., K. P. (1), S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k.

X. w dniu 6 listopada 2018 roku w O. posiadał wbrew przepisom ustawy nowe substancje psychoaktywne w postaci (...) w ilości 33,565 grama netto, tj. o czyn z art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii B. R. został oskarżony o to, że:

XI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., N. i K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), K. P. (1), A. W. (1), G. N., S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) co tydzień odbierał od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych mieszkaniach i przekazywał te pieniądze R. L. (1), tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XII. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1), K. M. (1), K. P. (1), A. W. (1), S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że z przekazywanych mu co tydzień pieniędzy przez osoby uprawiające prostytucje w mieszkaniach na terenie miasta O. pobierał kwotę nie mniejszą niż 50 złotych, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 31000 złotych, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, a nadto pobierając pieniądze od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

D. B. (1) zarzucono, iż:

XIII. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., N., K. brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niej wchodzili K. M. (1), B. R., K. P. (1), G. N., A. W. (1), S. B., Y. B. vel J. S., M. I., P. G., E. S. (1), E. S. (2)oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1), przekazane za pośrednictwem S. B. zbierała od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze, których część stanowiła opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywała te pieniądze S. B., z których to pieniędzy następnie część była przekazywana R. L. (1) jako opłata za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę oraz nadzorowała pracę osób uprawiających prostytucję przy wyżej wymienionych drogach, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XIV. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., wspólnie i w porozumieniu z S. B., Y. B., P. G., E. S. (1), E. S. (2), A. S., G. D. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwała dla S. B. korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że zbierała od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze i przekazywała te pieniądze S. B., z których to pieniędzy następnie część była przekazywana R. L. (1) jako opłata za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę, w wyniku czego S. B. uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1116000 złotych, a R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k.

G. P. został oskarżony o to, że:

XV. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), B. R., K. P. (1), A. W. (1), G. N., S. B., Y. B. vel J. S., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przekazane za pośrednictwem S. B., zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze, z których część stanowiła opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywał te pieniądze S. B. lub innym osobom przez niego wskazanym, które to pieniądze następnie były przekazywane R. L. (1), tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XVI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., wspólnie i w porozumieniu z S. B., Y. B. vel J. S., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1), A. S., G. D. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwał dla S. B. korzyść majątkową ]z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze i przekazywał te pieniądze S. B., a ten z kolei przekazywał część z tych pieniędzy R. L. (1) jako opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę, w wyniku czego S. B. uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1116000 złotych, a R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k.

G. N. został oskarżony o to, że:

XVII. w okresie od 9 lutego 2014 roku do 30 stycznia 2018 roku w O., N. i K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), B. R., K. P. (1), A. W. (1), S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) nadzorował i kontrolował osoby uprawiające prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta N., a także polecał przekazywanie pieniędzy dla R. L. (1) stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miasta N. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień oraz sam pobierał taką opłatę w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XVIII. w okresie od 9 lutego 2014 roku do 30 stycznia 2018 roku w O., N. i K., wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1), K. M. (1), K. P. (1) i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że pobierał opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miasta N. w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień od osoby, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 20700 złotych, a z popełnianych przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, a nadto nadzorując i kontrolując osoby uprawiające prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta N. uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 41400 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

E.

S. (1)został oskarżony o to, że:

XIX. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), B. R., K. P. (1), A. W. (1), G. N., S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (2), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przekazane za pośrednictwem S. B., podczas nieobecności w O. S. B., zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywał te pieniądze K. M. (1), który następnie przekazywał je R. L. (1), tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XX. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., wspólnie i w porozumieniu z S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (2), D. B. (1), A. S., G. D. i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że odbierał uzyskane przez osoby uprawiające prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) zarobione przez nie pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, a nadto zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę i przekazywał je za pośrednictwem S. B. R. L. (1) w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

A. S. został oskarżony o to, że:

XXI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., wspólnie i w porozumieniu z S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1) i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że codziennie rano zawoził osoby uprawiające prostytucję w wyznaczone miejsca przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) a wieczorem odwoził osoby uprawiające prostytucję do miejsca zamieszkania, za co pobierał od tych osób opłatę w kwocie nie mniejszej niż 50 złotych za oba dzienne kursy, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 108650 złotych, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

J. S. został oskarżony o to, że:

XXII.

W okresie od 23 listopada 2012 roku do listopada 2018 roku w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1), w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), B. R., K. persona, A. W. (1), S. B., P. G., E. S. (1), E. S. (2), D. B. (1), G. N. oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przekazane za pośredniemu S. B. , zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O., w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywał te pieniądze S. B. lub K. M. (1) , który następnie przekazywał je R. L. (1) tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XXIII.

W okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 218 roku w O. wspólnie i w porozumieniu z S. B., P. G., E. S. (1), D. B. (1), A. S., G. D., i innymi osobami, w ramach podziału ról czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że odbierał uzyskane przez osoby uprawiające prostytucję przy drogach wjazdowych z O. w kierunku S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) zarobione przez nie pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych, a z popełniającego przestępstwa uczynił sonie stałe źródło dochodu, a nadto zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez dane osobę i przekazywał je, za pośrednictwem S. B. lub K. M. (1), R. L. (1) w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449.800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w z. z art. 65 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z 3 lutego 2023 r., sygn. akt III K 176/19:

I. uznał oskarżonego R. L. (1) za winnego popełnienia tego, że w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O., N. i K. założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1), B. R., K. P. (1), A. W. (1), G. N., S. B., Y. B. vel J. S., P. G., E. S. (1), D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że polecał odbieranie przeznaczonych dla niego pieniędzy stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miast O., N. i K. i na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. (DK (...)), na W. i N. (DK (...)) i na K. (DK (...)) oraz polecał wymuszanie uiszczania dla niego opłat od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, tj. przestępstwa z art. 258 §3 k.k. w zw. z art. 258 §1 k.k. i i za to na podstawie art. 258 §3 k.k. skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

II. uznał oskarżonego R. L. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. II. części wstępnej wyroku, z tym że ustalając że osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych;

III. uznał oskarżonego R. L. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. IV. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

IV. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec R. L. (1) nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ośrodek (...) w Z.;

V. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu R. L. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VI. uniewinnił oskarżonego R. L. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w pkt. III. części wstępnej wyroku;

VII. uznał oskarżonego K. M. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. V. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...), „w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień oraz sam pobierał taką opłatę w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień”, tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

VIII. uznał oskarżonego K. M. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. VI. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości oraz że K. M. (2) za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniu na terenie miasta K., uzyskał korzyść majątkową o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych;

IX. uznał oskarżonego K. M. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. VII. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

X. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec K. M. (1) nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ośrodek (...) w Z.;

XI. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu K. M. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

XII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu K. M. (1) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 8:35 do 2 sierpnia 2019 r. godz. 14:37;

XIII. uznał oskarżonego A. W. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. VIII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...), tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

XIV. uznał oskarżonego A. W. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. IX. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

XV. uznał oskarżonego A. W. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. X. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

XVI. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec A. W. (1) nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ośrodek (...) w Z.;

XVII. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 i 2 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu A. W. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzył mu łączną karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

XVIII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu A. W. (1) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 6:50 do 1 lipca 2019 r. godz. 12:45;

XIX. uznał oskarżonego B. R. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XI. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...), tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XX. uznał oskarżonego B. R. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XII. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że B. R. osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości oraz R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych;

XXI. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu B. R. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

XXII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu B. R. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 12:25 do 17 maja 2019 r. godz. 14:50;

XXIII. uznał oskarżoną D. B. (1) za winną popełnienia czynu opisanego w pkt. XIII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowania (...) oraz (...), tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał ją na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XXIV. uznał oskarżoną D. B. (1) za winną popełnienia czynu opisanego w pkt. XIV. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał ją na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych;

XXV. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonej D. B. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył jej łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

XXVI. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonej D. B. (1) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 6:20 do 23 kwietnia 2019 r. godz. 14:30;

XXVII. uznał oskarżonego G. P. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XV. części wstępnej wyroku, z tym że przyjął, że działał co najmniej w okresie od stycznia 2017 r. do kwietnia 2017 r. oraz wyeliminował z opisu sformułowanie (...), tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XXVIII. uznał oskarżonego G. P. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XVI. części wstępnej wyroku, z tym że przyjął, że działał co najmniej w okresie od stycznia 2017 r. do kwietnia 2017 r. oraz wyeliminował z opisu sformułowanie (...) ustalając że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;

XXIX. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu G. P. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

XXX. na podstawie art. 69 §1 i 2 kk i art. 70 §1 kk wykonanie orzeczonej oskarżonemu G. P. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch);

XXXI. na podstawie art. 72 §1 pkt 1) k.k. zobowiązał oskarżonego G. P. do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby, pisemnie, co 6 miesięcy;

XXXII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu G. P. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 6:20 do 12 grudnia 2018 r. godz. 13:20;

XXXIII. uznał oskarżonego G. N. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XVII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...), tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XXXIV. uznał oskarżonego G. N. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XVIII. części wstępnej wyroku, z tym że ustalając że G. N. osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości oraz R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych;

XXXV. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 i 2 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu G. N. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XXXVI. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu G. N. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 16 kwietnia 2019 r. godz. 6:15 do 27 czerwca 2019 r. godz. 14:05;

XXXVII. uznał oskarżonego E. S. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XIX. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...), tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XXXVIII. uznał oskarżonego E. S. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XX. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie „w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych” oraz ustalając że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 200 (dwieście) złotych;

XXXIX. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu E. S. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

XL. uznał oskarżonego A. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXI. części wstępnej wyroku, precyzując że działał w nieustalonym okresie czasu w przedziale od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku, co najmniej od początku 2016 r. do 6 listopada 2018 r., wyeliminował z opisu sformułowanie (...), ustalając, że osiągnął korzyść majątkową w nieustalonej wysokości, tj. występku z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. orzekł karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;

XLI. na podstawie art. 69 §1 i 2 kk i art. 70 §1 kk wykonanie orzeczonej oskarżonemu A. S. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch);

XLII. na podstawie art. 72 §1 pkt 1) k.k. zobowiązał oskarżonego A. S. do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby, pisemnie, co 6 miesięcy;

XLIII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu A. S. okres zatrzymania od 6 listopada 2018 r. godz. 6:25 do 7 listopada 2018 r. godz. 18.17;

XLIV. uznał oskarżonego J. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...), tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XLV. uznał oskarżonego J. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXIII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie „w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych” oraz ustalając że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz 300 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 200 (dwieście) złotych;

XLVI. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu J. S. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XLVII. na podstawie art. 627 k.p.k., art. 634 k.p.k., art. 624 §1 k.p.k. zasądził od oskarżonych koszty sądowe w części, w ten sposób, że: ⚫ od R. L. (1) w wysokości 10.000 zł, ⚫ od K. M. (1) w wysokości 3.000 zł, ⚫ od A. W. (1) w wysokości 2.000 zł, ⚫ od B. R. w wysokości 2.000 zł, ⚫ od D. B. (1) w wysokości 2.000 zł, ⚫ od G. P. w wysokości 1.000 zł, ⚫ od G. N. w wysokości 2.000 zł, ⚫ od E. S. (1)w wysokości 2.000 zł, ⚫ od A. S. w wysokości 500 zł, ⚫ od J. S. w wyskości 3.000 zł, zwalniając ich od obowiązku ponoszenia kosztów ponad wskazane kwoty.

Apelacje od tego orzeczenia wnieśli: prokurator, oskarżycielka posiłkowa B. O. (1) za pośrednictwem pełnomocniczki oraz oskarżeni D. B. (1), R. L. (1), K. M. (1), G. N., B. R., E. S. (1), J. S., A. W. (1) za pośrednictwem obrońców.

Prokurator zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonych: R. L. (1) co do winy w zakresie czynu z art. 282 k.k. i kary, a wobec tego oskarżonego oraz K. M. (1), B. R., G. N., E. S. (1), A. S. i J. S. co do winy odnośnie czynów z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i zarzucił:

I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu, że brak jest podstaw do przypisania R. L. (1) sprawstwa i zawinienia zarzucanego mu czynu penalizowanego w art. 282 k.k. i wydanie wyroku uniewinniającego, podczas gdy szczegółowa i zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim w postaci zeznań B. O. (1) oraz dołączonej przez nią dokumentacji o zatrudnieniu, jednoznacznie wskazuje, że R. L. (1) w okresie od września 2018 r. do 6 listopada 2018 r. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie groził B. O. (1) zamachem na jej życie i zdrowie oraz na życie i zdrowie jej córki, czym doprowadził B. O. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie nie mniejszej niż 9000 złotych, poprzez zapłatę na jego rzecz łącznie kwoty nie mniejszej niż 9000 złotych tytułem opłaty za świadczenie usług seksualnych, pomimo niewykonywania w tym okresie takich usług przez B. O. (1).

II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu, że na podstawie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego nie jest możliwe ustalenie, przynajmniej w minimalnym wymiarze, wartości korzyści majątkowej uzyskanej przez poszczególnych oskarżonych i tym samym uznaniu, że każdy z oskarżonych osiągnął korzyść majątkową o nieustalonej wysokości, podczas gdy szczegółowa i zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim w postaci zeznań B. O. (1), A. J. (1), P. K. (poprzednio R.), S. S. (2), A. W. (2), A. C., R. P., pozwalają na precyzyjne określenie minimalnej watości korzyści majątkaowej uzyskanej przez oskarżonych, a mianowicie kwoty 455.800 złotych przez R. L. (1), kwoty 5.200 złotych przez K. M. (1), kwoty 31.000 złotych przez B. R., kwoty 20.700 złotych przez G. N., kwoty 558.000 złotych przez E. S. (1)kwoty 23.400 złotych przez A. S. i kwoty 558.000 zlotach przez J. S..

III. rażącą niewspółmierność kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego R. L. (1) za przypisane mu przestępstwa, tj. kary 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z punktu I części dyspozytywnej wyroku oraz kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z punktu II części dyspozytywnej wyroku i wymierzonej R. L. (1) kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy waga i stopień społecznej szkodliwości czynów, właściwości i warunki osobiste sprawcy, w tym fakt działania przez oskarżonego z pełną premedytacją i z niskich pobudek oraz potrzeba w zakresie osiągnięcia celów wychowawczych i zapobiegawczych, a także potrzeba w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, przemawiają za wymierzeniem R. L. (1) surowszych kar pozbawienia wolności za przypisane mu przestępstwa, a także surowszej kary łącznej pozbawienia wolności.

Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

Ad.I. i Ad.III;

Ad.II;

Pełnomocniczka oskarżycielki posiłkowej B. O. (1) zaskarżyła wyrok co do winy R. L. (1) odnośnie czynu z art. 282 k.k. i zarzuciła:

I. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej i pobieżnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przejawiającej się w:

Podnosząc powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonego B. R. zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:

Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o:

Obrońca oskarżonego E.

S. (1)zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:

Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o:

Obrońca oskarżonej D. B. (1) zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:

Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o:

Obrońca oskarżonego G. N. zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:

skutkiem wszystkich powyższych jest – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na bezpodstawnym uznaniu, że oskarżony popełnił czyny z pkt XVII i XVIII wyroku w sytuacji, gdy zebrane w sprawie dowody nie świadczą o winie oskarżonego, nie są wystarczające i jednoznaczne, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego skazania oskarżonego.

W związku z powyższymi zarzutami wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego G. N. od zrzucanych mu czynów.

Ewentualnie – z ostrożności procesowej na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. – zarzuciła rażącą niewspółmierność kary, głównie ze względu na nieuwzględnienie w dostatecznym stopniu uprzedniej niekaralności oskarżonego oraz jego właściwości osobistych.

W tej sytuacji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu:

Obrońca oskarżonych R. L. (1), K. M. (1), A. W. (1) i J. zaskarżył wyrok w całości i zarzucił:

I.

Obrazę przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia,

O. (1), która wbrew jej zeznaniom nie byłą jedną z kobiet trudniących się prostytucją, lecz organizatorką procederu prostytucji mieszkaniowej w O., czerpiącą z w/w działalności znaczne zyski, zlecającą eliminowanie konkurencji poprzez umieszczanie napisów na elewacjach budynków oraz podrzucania substancji o odstraszającym zapachu, a także zastraszającą kobiety, które rezygnowały ze współpracy z nią, natomiast Ł. K. wynajmował jedno z mieszkań w budynku, w którym dokonano zniszczenia elewacji oraz podrzucono substancję o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, choć w mieszkaniu tym nie były świadczone usługi seksualne, a uszkodzenie elewacji oraz podrzucenie substancji, dowolnie przypisywane przez Sąd oskarżonym, nie miało jakiegokolwiek związku z procederem uprawiania prostytucji,

 dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka B. O. (1) i błędne przyjęcie, że przekazywała ona pieniądze R. L. (1) za pośrednictwem B. R. przed całodobową siłownią (...) za (...), podczas gdy siłownia (...) nie znajduje się w pobliżu (...), lecz na ul. (...) w O. (ok. 40 min pieszo) i nie jest otwarta całodobowo, a zatem nie mogło dojść do przekazywania pieniędzy R. L. (1) w sposób opisany przez świadka,  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka A. J. (1) i w konsekwencji błędne i dowolne przyjęcie, iż J. S. w okresie 23 listopada 2012 roku do listopada 2018 roku brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przez R. L. (1), a także w tym samym okresie czerpał korzyści majątkowej z cudzej prostytucji oraz pobierał od kobiet trudniących się prostytucją pieniądze w celu przekazania ich R. L. (1) w sytuacji, gdy oskarżony nie zna R. L. (1), nigdy nie wykonywał poleceń zarówno jego jak i innych osób w celu popełnienia przestępstwa, zamieszkuje na stałe w Bułgarii, a w' Polsce przebywa i przebywał incydentalnie o czym świadczy przeprowadzona w stosunku do oskarżonego w tej sprawie procedura wydania listu żelaznego, jedynie dwukrotnie w inkryminowanym okresie 6 lat na prośbę S. B. przekazał mu pieniądze od jednej z kobiet nie wiedząc jaki był cel i pochodzenie w/w pieniędzy, natomiast pieniądze od kobiet trudniących się prostytucją uliczną dla S. B. miał zbierać E. S. (1), D. B. (1), a także świadek A. J. (1) .  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadków B. D. (1), A. C.. świadka anonimowego (...) (...), z których jednoznacznie wynika, iż to B. O. (1), wbrew złożonym przez nią zeznaniom, organizowała i kontrolowała rynek prostytucji mieszkaniowej, a także prowadziła agencje towarzyskie na terenie O., N. i K. czerpiąc korzyści majątkowe z świadczonych tam usług seksualnych i to B. O. (1), która nie świadczyła usług seksualnych, pobierała od w/w kobiet pieniądze za możliwość świadczenia przez nie usług seksualnych w mieszkaniach wynajmowanych przez B. O. (1), ustalała stawki, werbowała kobiety do pracy w mieszkaniach, zamieszczała ogłoszenia z wizerunkami w/w kobiet, groziła w/w kobietom i straszyła je na wypadek rozpoczęcia działalności konkurencyjnej, wydzwaniała do w/w kobiet, wykonywała głuche telefony z nt różniącego się tylko 1 cyfrą z jej n telefonu, zleciła umieszczenie napisów na elewacji oraz rzucanie w okna. zlecała uszkodzenie drzwi mieszkania i podrzuciła substancję śmierdzącą pod drzwi mieszkania K.

M. (1), który wypowiedział jej umowę najmu lokalu , natomiast z zeznań w/w świadków w żaden sposób nie wynika, aby oskarżeni pobierali od nich opłaty za możliwość świadczenia usług seksualnych, wymuszali uiszczanie opłat, by kierowali groźby zniszczenia mienia w przypadku nie uiszczenia opłat, by R. L. (1) kierował grupą przestępczą i zlecał uszkodzenie lokali mieszkalnych, oraz by grupa przestępcza kierowana przez R. L. (1) działała od 23 listopada 2012r. do 6 listopada 2018r., a jedynie opłaty, jakie były uiszczane, to za faktyczną ochronę świadczoną w związku z agresywnymi zachowaniami klientów (przesłuchanie B. D. w dn. 3 lutego 2023r.),  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka B. D. (1) i A. C., która w dniu 26.04.2022r. na rozprawie zeznała, że B. O. (1) nie pracowała jako prostytutka, lecz organizowała i kontrolowała proceder prostytucji mieszkaniowej,  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka B. D. (1), która w dniu 26.04.2022r. na rozprawie zeznała odmiennie od poczynionych przez Sąd ustaleń (k. 15 uzasadnienia), iż „była ochrona bo to strach nie płacić, a ochrona nie była przed nimi samymi”, podczas gdy Sąd błędnie i dowolnie przyjął w uzasadnieniu wyroku, iż z zeznań B. D. wynika, iż „musi płacić (...) za ochronę, jak przestały płacić pojawiły się napisy na elewacji”;  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka A. J. (1), która zeznając na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2022r. wskazała, iż sama zbierała pieniądze od dziewczyn świadczących usługi seksualne, z tego tytułu nie zostały jej postawione jakiekolwiek zarzuty, natomiast nie kojarzy kiedy pojawił się (...) vel K. M. (1) i od kiedy zaczął zbierać pieniądze, a także jak często się pojawiał oraz czy brał pieniądze dla siebie czy kogoś, a nadto że J. S. ps. (...) był jedynie kolegą S. B., przychodził i brał pieniądze bardzo rzadko, podczas gdy Sąd na podstawie zeznań A. J. (1) miał ustalić datę początkową działania zorganizowanej grupy przestępczej i udziału w niej opisanych wyrokiem osób.  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka S. B., z których wynika, iż nigdy nie płacił R. L. (1) jakichkolwiek pieniędzy w związku z procederem prostytucji ulicznej.  a to art. 410 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. i art. 393 § 1 k.p.k. i art. 147 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 19 ust.15 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji, poprzez dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonych na podstawie stenogramów rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej pod kryptonimem (...), w sytuacji gdy rozmowy, wbrew złożonym wnioskom dowodowym nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej, oskarżeni nie mieli możliwości odniesienia się do rozmów pomimo, że taki wniosek złożyli, a które zostały utrwalone w ramach kontroli operacyjnej, celem ewentualnego rozpoznania rozmówców i wskazania, kto faktycznie był rozmówcą, a także jaka była treść rozmów, przy czym brak jest dowodu w postaci opinii fonoskopowej lub rozpoznania głosów przez oskarżonych, z którego by wynikało, że w rozmowach uczestniczył S. B. i R. L. (1);

 a to art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez naruszenie zakazu czynienia niekorzystnych domniemań w sytuacji, gdy stan dowodów nie pozwala na ustalenie faktów, przejawiający się w błędnym ustaleniu, iż: a) oskarżony R. L. (1) w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą sytuacji gdy:  oskarżony w okresie od 03.09.2012r. do 12.04.2013r. przebywał w ; Zakładzie Karnym w S. i nie mógł wbrew dowolnym ustaleniom Sądu oraz zeznaniom B. O. (1) założyć i kierować grupą przestępczą, pobierać od kogokolwiek jakiejkolwiek opłaty, a także czynić jakiekolwiek ustalenia ze wspóloskarżonymi oraz B. O. (1), natomiast w dniu 31.12.2013r. uległ poważnemu wypadkowi komunikacyjnemu, po którym przez wiele miesięcy by 1 hospitalizowany, a jego leczenia trw a do dnia dzisiejszego;  z zeznań świadka B. D. (1) i A. C. wynika, iż to B. O. (1) była organizatorką procederu prostytucji mieszkaniowej w O.. N. i K., to ona ustalała obowiązujące stawki za świadczenie usług, wynajmowała mieszkania, w którym usługi były świadczone, pobierała opłaty, organizowała ochronę, zlecała uszkodzenie elewacji i szyb budynków, w których prowadzona byłą działalność konkurencyjna, werbowała kobiety do pracy, zamieszczała ich ogłoszenia w internecie, zastraszała kobiety, które rezygnowały z pracy dla B. O. (1);  z zeznań świadka A. C. wynika, iż B. O. (1) nie była prostytutką, lecz jedynie organizowała proceder prostytucji i nim kierowała w wynajmowanych przez siebie mieszkaniach, pobierając od pracujących tam kobiet opłaty, stanowiące jej stałe źródło dochodów, a nadto z w/w opłat finansowała także koszt wynajmu mieszkania, opłacenie ochrony, koszt zamieszczania anonsów na portalach internetowych,  z zeznań świadka K. P. (1) wynika, iż H. P. (1) ps. (...), który prowadził agencję towarzyską w mieszkaniu przy ul. (...) z B. O. (1) kontaktował się w związku z uszkodzeniem elewacji i rzucaniem przedmiotów w okna jego mieszkania, choć znał R. L. (1) i gdyby to istotnie R. L. (1) polecał dokonanie zniszczeń, to on byłby adresatem skarg H. P. (1), a przy tym powyższe świadczy o dominującej pozycji i roli B. O. (1) w środowisku przestępczym; b) oskarżony R. L. (1) wymuszał uiszczanie dla niego opłat od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję napisów' „burdel’’, „kurwy”, umieszczanie na klatkach schodowych tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami podczas gdy nie ustalono choćby jednego lokalu w opisany sposób zniszczonego na zlecenie R. L. (1), natomiast lokal K. M. (1) w K. został w opisany sposób zniszczony na zlecenie B. O. (1), której K. M. wypowiedział umowę najmu jego lokalu i groźby podobnej treści B. O. (1) kierowała pod adresem B. D. (1),

7', wobec braku możliwości jej realnego usunięcia, przy braku w tym zakresie poszlak, a tym bardziej dowodów bezpośrednich, usunął w formie domniemania wystąpienia w/w zdarzeń, a więc rozstrzygnął powstałe wątpliwości na niekorzyść oskarżonych.

L. (1) w okresie, w którym miał założyć i kierować grupą przestępczą przebywał w izolacji penitencjarnej, natomiast rzekomy członek jego grupy, tj. G. N. jeszcze przez okres 2 miesięcy od zatrzymania oskarżonych miał tworzyć jednoosobową grupę przestępczą (do 30 stycznia 2019r.), J. S. (1) nie podejmował jakichkolwiek działań przestępczych w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a dwukrotne incydentalne przekazanie pieniędzy nie może być za takowe poczytywane, a nadto nie uzyskał jakiejkolwiek korzyści finansowej z tytułu świadczenia przez inne osoby usług seksualnych, A. W. (1) i K. M. (1) nie pobierali i nie przekazywali jakichkolwiek środków pieniężnych, nie dokonywali jakichkolwiek zniszczeń budynków oraz nie wymuszali w żaden sposób płatności na rzecz R.

L. (1), a nadto nie uzyskali jakiejkolwiek korzyści finansowej z uprawiania przez inne osoby prostytucji, f) niewyjaśnienie sprzeczności części dyspozytywnej wyroku z jego uzasadnieniem w zakresie w jakim Sąd przyjął w uzasadnieniu wyroku, iż oskarżeni R. L.. K. M., A. W. i J.S. uczynili sobie z przestępstwa stałe źródło dochodów choć brak powyższego w poczynionych przez Sąd ustaleniach, albowiem dochód z procederu prostytucji uzyskał wyłącznie S.B. oraz B.O. (1)i nie sposób odnaleźć w treści uzasadnienia wyroku jaki dochód i z czego pochodzący miał uzyskać A. W. (1), K. M. (1), a już w szczególności J. S., g) niewyjaśnienie podstaw wymiaru orzeczonych wobec oskarżonych kar, a w szczególności poprzez zaniechanie wskazania przyczyn, dla których wobec oskarżonego J. S., pozostającego pod tożsamymi zarzutami z D. B. (1) oraz G. P. i E. S. (1) Sąd wymierzy! karę pozbawienia wolności dwukrotnie wyższą (2 lata 6 miesięcy), choć roli oskarżonego w przestępczym procederze, nie wyjaśnionej jakimkolwiek dowodem Sąd poświęcił jedynie dwa zdania uzasadnienia wyroku, a nadto zaniechanie wskazania przyczyn dla których Sąd orzekł wobec oskarżonego R. L. (1) karę pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat 6 miesięcy oraz grzywny w wymiarze 540 stawek po 250 zł, choć wobec S. B., pozostającego pod tożsamymi zarzutami, mającego wiodącą rolę w czerpaniu korzyści z prostytucji ulicznej i uzyskującego znaczną korzyść majątkową z przestępczego procederu Sąd Okręgowy w Opolu wymierzył znacznie niższą karę w wymiarze 2 lat 3 miesiące pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 500 stawek po 100 zł.

II. spowodowany licznymi i poważnymi uchybieniami natury procesowej błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na bezprawnym i nieuzasadnionym przyjęciu, że:

III. obrazę przepisów prawa materialnego a to art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez wadliwe przyjęcie, iż skoro oskarżony R. L. (1) posiadał środki odurzające w postaci kokainy w ilości 0,24 grama netto, a K. M. (1) 0. 848 grama netto ziela konopii innych niż włókniste, to obaj oskarżeni wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 u.p.n., w sytuacji gdy, substancja posiadana przez oskarżonych ponad wszelką wątpliwość, z uwagi na niewielką ilość, była przeznaczona na własny użytek, a nie na cele handlowe, co stanowi przypadek mniejszej wagi, co w konsekwencji winno prowadzić do przyjęcia, iż oskarżeni wypełnili znamiona przestępstwa z art, 62 u. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a w konsekwencji umorzenia postępowania na podstawie art. 62a u.p.n., IV. rażącą niewspółmierność kar łącznych wynikającej z nieuwzględnienia wszystkich okoliczności łagodzących, które wystąpiły w odniesieniu do oskarżonego R. L. (1), J. S., K. M. (1) i A. W. (1) przejawiającą się w orzeczeniu wobec oskarżonych kar izolacyjnych w wymiarze odpowiednio 3 lat 6 miesięcy, 2 lat 6 miesięcy i 1 roku 8 miesięcy w związku z błędnym zastosowaniem w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 kk oraz 58 kk i art. 33 § 3 kk. podczas gdy ustalone przez Sąd okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonych, a w szczególności właściwości i warunki osobiste oraz sposób życia oskarżonych przed popełnieniem przestępstwa i po jego popełnieniu, fakt: a) niekaralności oskarżonych, A.

W.. K. M. i J.S. b) prawidłowej postawy społecznej oskarżonych, c) pozytywnej opinii środowiskowej d) stabilnej sytuacji osobistej - oskarżeni W. i S. mają na utrzymaniu małoletnie dzieci, prowadzą do wniosku, iż karą adekwatną jest kara nieizolacyjna orzeczona na podstawie art. 37a kk, lub kara łagodniejszego rodzaju, a zatem taka która została orzeczona przez Sąd wobec oskarżonych pozostających pod tożsamymi zarzutami, np. D. B. (1), S. B., G. P., których działalność przestępcza opisana przez Sąd była analogiczna lub znacznie większa, a uzyskane korzyści majątkowe wielokrotnie wyższe (S. B.), oraz przede wszystkim na skutek odstąpienia od rozważenia postawy poszczególnych oskarżonych, którzy jak w przypadku J.

S., K. M. (1) i A. W. (1), którzy nie byli dotychczas karani, oraz na skutek odstąpienia od ustalenia częstotliwości oraz ilości czynów polegających na odbiorze środków pieniężnych pochodzących z prostytucji.

Podnosząc powyższe zrzuty, apelujący wniósł o:

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Apelacja pełnomocniczki oskarżycielki posiłkowej B. O. (1) była niezasadna, natomiast apelacje prokuratora i oskarżonych zasługiwały na uwzględnienie w części: prokuratora co do ustalenia wielkości osiągniętych przez oskarżonych korzyści majątkowych i w konsekwencji przepadku, a oskarżonych w zakresie czasu popełnienia przypisanych im przestępstw, zaś co do D. B. (1) także co do prognozy kryminologiczno - społecznej.

1.Obrońca oskarżonego R. L. (1) podnosi zarzut obrazy art. 117 § 2a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. o skutkach z art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. co łączy z usprawiedliwioną nieobecnością tego oskarżonego na terminach rozprawy 9 listopada 2021 r. (faktycznie chodzi o posiedzenie w przedmiocie przesłuchania świadków anonimowych) i 3 lutego 2023 r. kiedy strony i ich reprezentanci wygłosili przemówienia końcowe. Zarzut jest niezasadny.

Prokurator zawarł w akcie oskarżenia wniosek o przeprowadzenie na rozprawie dowodu z zeznań świadków anonimowych. Takie samo stanowisko zajmował R. L. (1) i jego obrońca. Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek prokuratora.

Od początku postępowania sądowego było więc jasne także dla R. L. (1) i jego obrońcy, że świadkowie anonimowi zostaną przesłuchani w tym postępowaniu. Oskarżony i obrońca mieli więc dość czasu by ustalić linię obrony i przygotować się do przesłuchania tych świadków.

Na rozprawie 12 października 2021 r. Przewodniczący poinformował strony, w tym pozbawionego wolności oskarżonego R. L. (1) i jego obrońcę, że przesłuchanie świadków anonimowych odbędzie się za cztery tygodnie – 9 listopada 2021 r. (k. 2852). Postanowieniem z 13 października 2021 r. Sąd Okręgowy zlecił przesłuchanie świadków incognito sędziemu wyznaczonemu (k. 2855).

Czas czterech tygodni między terminem przesłuchania świadków incognito, a momentem dowiedzenia się przez strony kiedy te dowody będą przeprowadzone pozwalał R. L. (1) i jego obrońcy na nawiązanie kontaktu, uzgodnienie obrony i przygotowanie się do tych przesłuchań z także uwzględnieniem dotychczas przeprowadzonych dowodów.

26 października 2021 r. Sąd Okręgowy uzyskał informację o przetransportowaniu 22 października 2021 r. oskarżonego do zakładu karnego w Ł. w związku z planowanym leczeniem w tamtejszym oddziale rehabilitacji narządu ruchu (k. 2870). Zarządzone wcześniej sprowadzenie oskarżonego na posiedzenie zostało odwołane a 3 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy zwrócił się do oskarżonego o przedstawienie pytań do świadków anonimowych (k. 2875). W związku z wnioskiem oskarżonego z 5 listopada 2021 r. (data wpływu) deklarującego wolę udziału w przesłuchaniu świadków (k. 2891) tego samego dnia zarządzono doprowadzenie go na wideokonferencję z Sądem Okręgowym (k. 2892) o czym oskarżony został zawiadomiony 8 listopada 2021 r. (k. 2896).

Sąd Okręgowy podjął więc niezbędne środki by zapewnić oskarżonemu możliwość uczestniczenia w przesłuchaniu świadków anonimowych z której mógł skorzystać jeśli tylko faktycznie chciał brać w niej udział.

W posiedzeniu w przedmiocie przesłuchania świadków oskarżony brał udział w drodze wideokonferencji przy czym na początku oświadczył, że nie może kontaktować się bez obecności innych osób z obrońcą podczas składania zeznań przez świadków, ustalić linię obrony i nie ma dokumentów dotyczących sprawy, po czym opuścił wideokonferencję (k. 2907, 2908-2915).

Jak wskazano wyżej oskarżony i jego obrońca dysponowali wystarczającym czasem by porozumieć się co do sposobu realizacji linii obrony podczas przesłuchania świadków anonimowych. Rezygnacja oskarżonego z zabrania ze sobą notatek dotyczących sprawy gdy był przenoszony do zakładu karnego w Ł. na czas rehabilitacji może wskazywać na stopień staranności z jaką dba o własne interesy, ale nie uzasadnia zmiany terminu posiedzenia by oskarżony w te notatki się zaopatrzył, zwłaszcza gdy sprawa toczyła się od dłuższego czasu, R. L. (1) zapoznawał się zresztą z aktami sprawy, a liczne pisma procesowe dowodzą dobrej znajomości sprawy. Warunki porozumiewania się podczas czynności przesłuchania świadków na posiedzeniu z udziałem oskarżonego w trybie wideokonferencji były podobne do warunków istniejących na rozprawie. Nie widać zresztą powodów dla których obrońca oskarżonego nie mógł przebywać w pomieszczeniu z oskarżonym i brać udział w posiedzeniu w analogicznej do niego formie jeśli to miałoby zapewnić lepszy komfort realizacji prawa do obrony.

Ustawa (art. 396 § 3 k.p.k.) przyznaje stronom, obrońcy, pełnomocnikowi prawo do udziału w posiedzeniu w przedmiocie przesłuchania świadka przez sędziego wyznaczonego. W wypadku oskarżonego, jak R. L. (1), pozbawionego wolności jego sprowadzenie jest możliwe gdy sąd uzna to za konieczne. Nie budzi więc wątpliwości, że udział oskarżonego w czynności przesłuchania na posiedzeniu świadków anonimowych nie był obowiązkowy, a Sąd Okręgowy zrezygnował ze sprowadzenia go na miejsce posiedzenia, co jest zrozumiałe skoro R. L. (1) korzystał ze świadczeń rehabilitacyjnych. Jednocześnie oskarżony nie przedstawił zaświadczenia usprawiedliwiającego niestawiennictwo o jakim mowa w art. 115a § 1 k.k.w. W samej zaś rzeczy oskarżony był obecny na posiedzeniu w formie wideokonferencji i nie powoływał się wówczas na stan zdrowia uniemożliwiający uczestnictwo w przesłuchaniu. Sąd Okręgowy nie mógł więc naruszyć art. 117 § 2a k.p.k. co podnosi się w apelacji, a sytuacja z art. 117 § 3 k.p.k. nie zachodziła. Jednocześnie jak wynika z treści protokołu czynności o której mowa aktywnie uczestniczył w niej obrońca R. L. (1).