Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. akt I C 1693/21

Sygn. akt I C 1693/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2024 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Piotr Królikowski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. w Warszawie na podstawie art. 326 1 k.p.c. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Fundacji (...) z siedzibą w W., B. K., L. K., (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. o ochronę dóbr osobistych I. nakazuje pozwanemu (...) Spółce Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. złożenie w terminie 14 (czternastu) dni od dnia uprawomocnienia się wyroku kończącego postępowanie w niniejszej sprawie oświadczeń o następującej treści :

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię – zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych, 2. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego.”

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię – zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych, 3. „ (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego.”

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię – zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych, 4. (...) Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopię – zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 14 punktów typograficznych, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie przesłane listem poleconym za pośrednictwem (...), na adres powodowej Fundacji, tj. Al. (...), (...)-(...) W., II. nakazuje Pozwanej (...) Spółce Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. umieszczenie w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku kończącego postępowanie w niniejszej sprawie oświadczenia o następującej treści:

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

IV. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz powoda B. K. kwotę 30.000,00 zł (trzydzieści tysięcy złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

V. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz powódki Fundacji (...) z siedziba w W. kwotę 80.000,00 zł (osiemdziesiąt tysięcy złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

VI. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. kwotę 10.000,00 zł (dziesięć tysięcy złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

VII. stwierdza, iż powodowie Fundacja (...) z siedzibą w W., B. K., L. K., (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. wygrali sprawę w całości, zaś całość kosztów postępowania winno ponieść pozwane (...) S.A. w likwidacji z siedzibą w W.;

VIII. w pozostałym zakresie powództwo oddala. sędzia Piotr Królikowski Sygn. akt: I C 1693/21 UZASADNIENIE WYROKU z 04 grudnia 2024 r. (k. 1476 – 1485) Pozwem skierowanym do Sądu Okręgowego w Warszawie Fundacja (...) z siedzibą w W. (dalej też: Fundacja lub (...)), L. K. (dalej też: Powódka), B. K. (dalej też: Powód), oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej też: Spółka) domagali się w stosunku do pozwanego (...) Radia S.A. z siedzibą w W.:

I. na zasadzie art. 24 § 1 k.c. oraz art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. o zobowiązanie Pozwanej do złożenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku kończącego postepowanie w sprawie oświadczenia o następującej treści:

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrową kopie - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubiona czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych, 2. „(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundację (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego."

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrowa kopie - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych, 3. „(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., niniejszym przeprasza Panią L. K. za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności czci, w tym dobrego imienia oraz Fundacje (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) za naruszenie Jej dóbr osobistych, w szczególności prawa do dobrego imienia, w tym reputacji i dobrej sławy, a także prawa do ochrony wizerunku w postaci znaku ją symbolizującego poprzez rozpowszechnianie krzywdzących, nierzetelnych i nieprawdziwych informacji w licznych publikacjach zamieszczanych na stronach (...), Oświadczenie ukazuje się na skutek przegranego procesu sądowego."

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrowa kopię - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych, 4. (...) Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie powielone cyfrowo, tj. sfotokopiowane lub zeskanowane i opublikowane bez jakichkolwiek zabiegów edycyjnych umniejszających znaczeniu oświadczenia lub zaznaczających dystans Pozwanej do treści oświadczenia, tak, aby z oświadczeniem nie kolidowały reklamy lub inne treści mające na celu odwrócenie uwagi od oświadczenia na stronie internetowej pod adresem (...) nieprzerwanie przez okres 60 dni, w ten sposób, aby znajdowało się w górnej części strony głównej serwisu przed wszystkimi innymi treściami zawartymi na stronie, który stanowić będzie cyfrowa kopie - zdjęcie/skan podpisanego oświadczenia, przy czym tak zwielokrotnione oświadczenie odpowiadać ma wymogom określonym dla oświadczenia przed jego podpisaniem i zwielokrotnieniem cyfrowym, tj. napisane pogrubioną czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 24 punkty typograficzne, na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o grubości 3 punktów typograficznych,

Oświadczenie powinno zostać sporządzone na kartce formatu A4, napisane czcionka (...) New Roman w kolorze czarnym oraz rozmiarze nie mniejszym niż 14 punktów typograficznych, interlinia: 1,5, w ułożeniu pionowym strony, na tle koloru białego. Tak sporządzone oświadczenie powinno zostać wydrukowane, a następnie własnoręcznie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji Pozwanej w chwili podpisywania oświadczenia, a następnie przesłane listem poleconym za pośrednictwem (...), na adres powodowej Fundacji, tj. Al. (...), (...)-(...) W., III. na zasadzie art. 24 § 1 k.c. oraz art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. - o zobowiązanie Pozwanej do umieszczenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku kończącego postępowanie w sprawie oświadczenia o następującej treści:

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionka (...) New Roman w kolorze czarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

Oświadczenie powinno zostać sporządzone czcionką (...) New Roman w kolorze czarnym o rozmiarze nie mniejszym niż 35 pikseli na tle koloru białego, w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 5 pikseli. Oświadczenie ma zostać opublikowane bezpośrednio u góry strony przed treścią inkryminowanej publikacji i znajdować się na stronie internetowej tak długo, jak długo znajduje się tam materiał, do którego oświadczenie się odnosi, tj.:

3)

III. na zasadzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 k.c. - o zasądzenie od Pozwanej na rzecz B. K. kwoty 30.000 (trzydzieści tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za czas opóźnienia począwszy od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu Pozwanej;

IV. na zasadzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. - o zasądzenie od Pozwanej na rzecz Fundacji (...) z siedzibą w W. (KRS: (...)) kwoty 80.000 (osiemdziesiąt tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za czas opóźnienia począwszy od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu Pozwanej;

V. na zasadzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 43 k.c. - o zasądzenie od Pozwanej na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. (KRS: (...)) kwoty 10.000 (dziesięć tysięcy) zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za czas opóźnienia począwszy od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu Pozwanej;

Powodowie wnosili także o zasądzenie od Pozwanej na rzecz Powodów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych (pozew k. 3 – 502, uzupełnienie pozwu k. 507 – 519).

W uzasadnieniu powodowie wskazywali, że prowadzą działalność na rzecz ochrony praw człowieka w krajach (...), wspierając procesy demokratyczne w państwach europejskich. W 2018 r. powódka została objęta zakazem wjazdu w oparciu o (...) i okresowo wydalona z terytorium UE. Spowodowane to było jak przyznały polskie władze, artykułem opublikowanym przez powoda w lipcu 2017 r. na temat obywatelskiego nieposłuszeństwa oraz działaniami fundacji w obronie praworządności w Polsce na arenie międzynarodowej. Spółka współpracuje z powiązaną osobowo Fundacją (...) wspierając jej działalność od początku swojego istnienia, prowadząc działalność pod markami (...) oraz (...). Pozwane (...) publikuje treści na prowadzonych przez siebie stronach pod adresami: (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) . Nadto (...) nadaje audycje radiowe o zasięgu ogólnokrajowym i międzynarodowym.

W licznych publikacjach (...) naruszało dobra osobiste powodów takie jak dobre imię, renomę, cześć i godność osobistą, rozpowszechniając informacje o tym, że powodowie są finansowani przez oligarchów (...) oraz ze źródeł nielegalnych, zamieszani są w pranie brudnych pieniędzy z rajów podatkowych. Źródła finansowania miały być co najmniej niejasne, pochodzenia (...) i (...), m. in. od brata powódki – P. K. (1), oraz miały stać się przedmiotem dochodzeń korupcyjnych. Pozwany twierdził w swoich publikacjach, że powodów łączą także niejasne związki – osobiste i finansowe - z M. A., (...) oligarchą który był reprezentowany przez powodów na arenie międzynarodowej w związku z zarzutami stawianymi mu dotyczącymi rzekomego zabójstwa oraz działania na szkodę kierowanego przez niego Banku - w K. i R..

Powódce zarzucano także romans z A., na podstawie nielegalnego nagrania z ukrytej kamery. Powódka była pomawiana o bycie szpiegiem (...) albo co najmniej agentem wpływu, co miało potwierdzać wydanie jej (...) paszportu po aneksji K. przez R. oraz rzekome nawoływanie do zmiany granic U.. Skutkiem tego była deportacja powódki z Polski a także wydanie okresowego zakazu jej wjazdu na teren strefy S., odnotowane w systemie (...). Powodowie byli także przedstawiani jako osoby chcące doprowadzić do obalenia rządu w Polsce na skutek opublikowania przez B. K. na jego stronie FB manifestu „”Niech państwo stanie: wyłączmy rząd!” opublikowanego 21.07.2017 r. Tymczasem przedstawiona propozycja nie zmierzała wbrew twierdzeniom pozwanego do rewolucji czy też przewrotu w państwie albo zorganizowania polskiego M..

Sfomułowania użyte w publikacjach pozwanego zawierają szereg nieudowodnionych informacji na temat powodów, osób rzekomo niebezpiecznych zaś Fundacja miała być uznawana za przykrywkę (...) szpiegów i R.. Były one formułowane w taki sposób aby powodów możliwie oczernić w oczach opinii publicznej, wywołać w stosunku do nich niechęć, podważenie ich autorytetu oraz ośmieszenie w przestrzeni publicznej. Uderza to także w ich dokonania w zakresie obrony praw człowieka. Dodatkowo opublikowanie „sekstaśmy” uderza w prawo do wizerunku powódki. Pozwany nie zwracał się także do powodów o jakikolwiek komentarz czy odniesienie do prezentowanych treści. Dodatkowo pozwany publikował fragmenty materiałów podchodzących z wątpliwych źródeł, przydając im waloru wiarygodności.

Dodatkowo zmanipulowano treść wywiadu przeprowadzonego 11.10.2018 r. z gen. R. P., usuwając zdanie, które przemawiało na korzyść powódki, co sprawiło wrażenie, że rozmówca jest przekonany o jej winie wobec stawianych zarzutów. Pozwana selekcjonowała pojedyncze przypadki, nadawała im możliwie negatywne znacznie i w ten sposób kształtowała negatywny wizerunek każdego z powodów, podważając ich wiarygodność, dobre imię oraz godność i renomę. Budowano jednoznacznie negatywne skojarzenia, mające na celu zdyskredytowanie powodów w oczach opinii publicznej. W ocenie powodów zostały spełnione także wszelkie przesłanki do zasądzenia na ich rzecz zadośćuczynienia. Wina naruszyciela jest w ocenie powodów bezsporna bowiem do publikacji artkułów nie mgło dojść przez przypadek lub na skutek działań osób trzecich.

Również wysokość dochodzonego zadośćuczynienia jest adekwatne zarówno do możliwości finansowych pozwanego jak i rozmiaru wyrządzonej powodom krzywdy na skutek jego działań.

W odpowiedzi na pozew (...) wnosiło o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu (odpowiedź na pozew k. 593 – 693).

Pozwany przyznał, iż jest radiowym nadawcą publicznym. Publikacje objęte pozwem dotyczą w głównej mierze (...) dla Z., nadającego programy o charakterze informacyjno- publicystycznym. Założenia dla tej części rozgłośni są formułowane w oparciu o polską rację stanu, główne kierunki (...) polityki zagranicznej oraz cele polityki państwa (...) wobec (...) zagranicą. Objęte pozwem publikacje są wyłącznie drukowanymi wersjami audycji radiowych. Osoby, których wypowiedzi zamieszczono w publikacjach są osobami publicznymi podobnie jak i powodowie, wpływającymi znacząco na funkcjonowanie społeczeństwa. Powodów zatem należy traktować jak osoby publiczne. W stosunku do takich osób wolność wyrażania opinii jest szersza niż w przypadku osób prywatnych, w związku z czym muszą liczyć się z krytyką swojego postępowania, a w konsekwencji w większym zakresie muszą tolerować wypowiedzi oceniające ich działalność.

Wypowiedzi publikowane przez pozwanego należy także oceniać poprzez pryzmat ochrony ważnego interesu społecznego. Ponadto wydruki treści audycji nie stanowią żadnej treści twórczej – zaś audycje nie są przedmiotem pozwu. Autorzy wydruków nie dodają od siebie żadnych treści, tylko przytaczają słowa wypowiadane przez osoby zaproszone do audycji. Wg stanowiska pozwanego nie doszło do zniesławienia powodów, nie może stanowić naruszenia dóbr osobistych rzeczowa informacja oparta na rzetelnej relacji i cytowaniu wiarygodnych źródeł. Szczególnie, że informacje te pochodziły często od organów państwa. Obowiązkiem zaś nadawcy narodowego jest informowanie społeczeństwa o faktach związanych z wpisaniem powódki na listę osób niepożądanych w strefie S. oraz dalszych okolicznościach w tej sprawie.

Pozwany podnosił, że informacje o powiązaniu z oligarchami czy też firmami z rajów podatkowych były wręcz nobilitujące dla przeciętego obywatela odnajdującego w tej informacji wątki finansowe. Takie powiązanie bowiem świadczą potocznie o doskonałej kondycji finansowej i są odbieranie pozytywnie. Nie ma też dla przeciętnego odbiorcy znaczenia, że powodowie są związani z R.. Także rzekomy romans powódki z jednym z oligarchów może wywrzeć tylko pozytywne skojarzenia, biorąc pod uwagę ww. wątek finansowy. Dodatkowo żaden z powodów nie styka się w swojej działalności z przeciętnymi obywatelami w związku z czym nie sposób uznać, że publikacje narażają ich na utratę zaufania potrzebnego do ich działalności.

Zatem jeśli za ujawnieniem danej informacji w określonym czasie przemawiał ważny interes społeczny a dziennikarz z zachowaniem zasad staranności i rzetelności ustalał fakty i sprawdzał ich prawdziwość nie ma podstaw do zakwalifikowania jego działania jako bezprawnego. Źródłami dla publikacji były tygodnik (...), portale takie jak (...), (...), (...), (...) i (...). Informacje na temat powodów przekazywały także takie redakcje jak (...), (...) (...) a także (...) czy też (...). Przy czym prasa zachodnia powoływała się bezpośrednio na raport (...) parlamentu dotyczący działalności powodów. (...) powoływał się na pismo Urzędu (...) z 02.11.2018 r. ponadto na raporcie Prokuratury (...), cześć wpisów to przytoczenie w całości innych publikacji.

Wypowiedzi gości zaproszonych do Radia mają także charakter oceny, samo (...) nie ingerowało w żaden sposób w ich treść a jedynie ja przytaczało. Pozwany negował także zasadność zadośćuczynienia w łącznej kwocie 200.000 zł – brak wg pozwanego wykazania zakresu doznanej krzywdy, która by wymagała naprawy w wymierzę finansowym. Podkreślił, iż każde z powodów dalej prowadzi swoją działalność zawodową.

W toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska.

Sąd Okręgowy ustali następujący stan faktyczny: (...) - Spółka Akcyjna z (...) w W. jest spółką Skarbu Państwa, którego działalność gospodarcza polega na nadawaniu audycji radiofonicznych (informacja z CI KRS k. 637 – 645, bilans spółki k. 481, rachunek zysków i strat k. 483, protokół (...) Radia - S.A. k. 485 - 495). B. K. oraz L. K. zasiadają we władzach Fundacji (...) w W., założonej w 2009 r. (informacji z CI KRS k. 748 – 752) oraz (...) sp. z o.o. w W. (wydruk z CI KRS k. 753 – 758).

Fundacja oraz powodowie prowadzą działalność w zakresie obrony praw człowieka, wspierania procesów demokratycznych w krajach (...) oraz Europie m. in. w M., K. i U.. Działania Fundacji były opisywane w prasie zarówno krajowej jak i zagranicznej już w 2015 r. Fundacja publikuje wszystkie swoje sprawozdania finansowe na prowadzonych przez siebie stronach www, organizowała także zbiórki publiczne. Ponadto organizowała pomoc militarną oraz humanitarną na rzecz uchodźców (...), wspierała procesy demokratyczne takie jak (...) M., kupując i dostarczając kamizelki kuloodporne i hełmy, środki sanitarne i medyczne itp. Ponadto powodowie byli zaangażowani w obronę M. A. – kazachskiego opozycjonisty i założyciela ruchu demokratycznego. Fundacja zorganizowała m. in. wyjazd przedstawicieli (...) władz w obronie więźniów politycznych w K.. W obronie M. A. występowali różni posłowie z Sejmu, w tym posłowie partii (...), która w wyborach parlamentarnych (...) r. doszło do władzy w Polsce. Sprawozdania finansowe Fundacji czy Spółki nie budziły wówczas żadnych wątpliwości (sprawozdanie finansowe k. 126 - 214, 933 – 944v, 1183 – 1201, 1205 - 1220, publikacje k. 1346 – 1379, publikacje dot. działalności fundacji sprzed 2017 r. k. 1360 – 1374, zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13, zeznania M. Ś. k. 865 – 865v znacznik 01:43:31 – 02:05:12, zeznania B. N. k. 917 v - 918v znacznik 00:09:12 – 00:48:19).

W dniu 21.07.2017 r. B. K. na stronie F. opublikował manifest pt. „(...)” w którego treści zawarł szereg postulatów działań z zakresu nieposłuszeństwa obywatelskiego wobec ówczesnego rządu. W manifeście podkreślono konieczność działań na drodze pokojowej, aby uniknąć doświadczenia (...) M.. W szesnastu punktach przedstawiono działania możliwe do podjęcia – współpraca środowisk opozycyjnych, mobilizacja społeczeństwa, strajk generalny nauczycieli a w przypadku innych zawodów protesty w formie przerw od pracy, czasowe powstrzymanie się od płacenia podatków i należności na rzecz Skarbu Państwa, bezpośrednie stosowanie Konstytucji oraz wsparcie oporu Sądu Najwyższego wobec niekonstytucyjnych ustaw oraz działań Trybunału Konstytucyjnego, ciągłe protesty i manifestacje społeczne, które mają być dobrze zorganizowane i przedstawione medialnie, z zachowaniem dobrych relacji z Policją i innymi siłami porządkowymi, konsekwencje personalne dla czołowych polityków i funkcjonariuszy (...), szeroka akcja edukacyjna, prowadzenie negocjacji z konstruktywną częścią elity rządzącej, wsparcie manifestantów przez samorządy w szczególności samorząd (...) W., powołanie specjalnych zespołów zadaniowych przez samorządy prawnicze w celu sabotowania bezprawnych poczynań rządu oraz dla zapewnienia pomocy prawnej osobom szykanowanym, współpraca z zagranicą m. in zorganizowanie wysłuchania na forum Parlamentu Europejskiego, Rady Europy a także przed parlamentami narodowymi, angażowanie ludzi i informowanie poprzez Internet i media społecznościowe oraz stworzenie specjalnego funduszu obywatelskiego dla finansowania tych działań.

Powód podkreślił, że nie kwestionuje prawa (...) do rządzenia aczkolwiek demokratyczny mandat nie daje mu władzy absolutnej, ponieważ Polska jest państwem prawa i członkiem UE. (wydruk k. 446 – 451).

Od chwili publikacji tego manifestu powodowie stali się obiektami ataków medialnych – głownie (...) i (...) oraz przedmiotem zainteresowania szeregu instytucji państwowych – w tym Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz Urzędu Skarbowego. W Fundacji i spółce wszczęto kontrole finansowe. (...) podjął w stosunku do Fundacji działania w celu zawieszenia zarządu Fundacji i wyznaczenia zarządcy przymusowego (postanowienie Sądu Rejonowego z 17.04.2018 r. sygn. XII NsRejKRS 9609/18/879 k. 453 – 457, zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13, zeznania B. K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49). W dniu 31.07.2017 r. Fundacja i działający w jej imieniu B. K. zamieszczali oświadczenia i odniesienie się do zarzutów o tajemniczych źródłach finansowania Fundacji oraz innych publikowanych względem nich (oświadczenie z 21.07.2017 r. oraz 31.07.2017 r. k. 454 – 466).

Dziennikarz M. R. z portalu „(...)”, opublikował (...) r. raport, który stał się podstawą większości zarzutów kierowanych względem powodów, a dotyczących przede wszystkim ich powiązań z postsowieckimi oligarchami i (...) służbami. Powodowie zawarli z M. R. ugodę, w której przyznał on, iż nie posiada żadnych informacji świadczących o tym, że powodowie są powiązani z (...) służbami czy oligarchami. (ugoda w postępowaniu mediacyjnym z 21.02.2023 r. k. 982 – 983, postanowienie o zatwierdzeniu ugody k. 984, zeznania B. K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49).

Na stronach internetowych należących do (...) ukazało się szereg publikacji na temat powodów, będących zapisami audycji radiowych wyemitowanych na antenie:

Pismem z 17.01.2018 r. Prokuratura Generalna (...) poinformowała że postępowanie przygotowawcze w postępowaniu karnym toczącym się w Prokuraturze nie było i nie jest prowadzone w stosunku do powódki. Informację tę potwierdzono następnie pismem Służby (...) z 02.11.2018 r. (pisma wraz z tłumaczeniami k. 497 – 521). Prokuratura Generalna (...) w odpowiedzi na zapytanie dziennikarskie opublikowała pismo („raport”) - dotyczący udzielenia informacji i L. K. w którym wskazała, że prowadzone jest postępowanie karne wszczęte na podstawie art. 111 kodeksu karnego (...) (wspieranie działalności organizacji terrorystycznej za wcześniejszą zmową osób oraz finansowanie terroryzmu), prowadzone przez wydział śledczy Urzędu (...) w obwodzie (...).

W piśmie zaznaczono, że (...) Federacji (...) wskazało, iż L. K. posiada obywatelstwo (...), które nabyła w 2014 r. – bez zaznaczenia w jaki sposób to obywatelstwo zostało nabyte (pismo wraz z tłumaczeniem k. 646 – 648, informacja o wszczęciu postępowania w tłumaczeniem k. 649 - 650). Informacje o prowadzonym śledztwie przeciwko powódce były więc nieprawdziwe – dokument został dostarczony przez organizację (...) z (...), która wg oceny A. R. dyrektora (...), była wiarygodnym źródłem informacji. Strona pozwana nie przedstawiła żadnego dowodu pochodzącego od (...) organów ścigania wskazującego na postawienie powódce zarzutów czy w stan oskarżenia. Również dziennikarze mieli przygotowywać materiały w taki sposób który uwypukla wszelkie negatywne aspekty dotyczące powodów, odzwierciedlając przekonania Dyrektora (...) A.

R., o uwikłaniu powodów w działalność (...) i (...) (artykuł z 12.10.2018 r. k. 1261 – 1263, artykuł (...) k. 1264 – 1268, zeznania A. R. k. 1222 – 1226v znacznik 00:07:37 – 02:30:35). Fundacja prowadziła działania w celu zwalczania tej dezinformacji, również poprzez zamieszczanie oświadczeń w Intrenecie na stronach Fundacji, na portalach społecznościowych i innych dostępnych miejscach jednakże nie były one wykorzystywane w artykułach (...). (...) nie kontaktowało się z powodami czy też Fundacja w celu weryfikacji informacji przez siebie publikowanych (zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13, zeznania B. N. k. 917 v - 918v znacznik 00:09:12 – 00:48:19, zeznania P. P. (2) k. 919v – 920 znacznik 01:17:55 – 01:34:34, zeznania B.

K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49 oraz protokół k. 1386 – 1386v znacznik 00:08:20 – 00:28:41). (...) zamieścił publikację opartą na raporcie (...) parlamentu, przedrukowaną przez Radio (...) o tym, że Fundacja (...) lobbowała na rzecz (...) oligarchy V. P. oraz bankiera z K. M. A.. W treści artykułu wskazano, że (...) ingerowała w wewnętrzne sprawy M. za środki finansowe pochodzące z (...) instytucji wojskowych oraz pieniądze z rajów podatkowych. Zarazem przedstawiono stanowisko rzecznika (...) oraz stanowiska innych podmiotów, negujących zarzuty (artykuł z Radio (...) k.655 – 657). W podobnym tonie pojawiły się także publikacje na stronach (...) (wydruk publikacji k. 658 -659, 660 – 663). W publikacjach na stronach (...) (obecnie (...) – notoria), także powołano się na treść publikacji w (...), jednakże bez przedstawienia stanowiska (...) czy też jakichkolwiek innych źródeł (wydruk z publikacji k. 664 – 669). Ostatecznie M. wycofała się z zarzutów przeciwko powódce (artykuł k. 822 – 823, dokumenty wraz z tłumaczeniem przysięgłym k. 826 – 828). Także jak wykazało śledztwo dziennikarskie autorzy artykułu opublikowanego w (...) nie są dziennikarzami tej redakcji – to pracownik agencji (...) oraz (...). Dodatkowo opublikowany materiał powielał informacje z publikacji, które ukazały się (...) prasie – tygodniku (...) (artykuł k. 830 – 837, zeznania A. R. k. 1222 – 1226v znacznik 00:07:37 – 02:30:35).

Sprawa powodów była przedmiotem szerokiego zainteresowania i licznych publikacji różnych mediów, wielokrotnie komentowana zarówno w kraju jak i zagranicą (publikacje z tłumaczeniami k. 1272 – 1348). Skutkiem publikacji dla powodów były problemy z pozyskaniem finansowania Fundacji, wobec utraty wiary jej wiarygodności. Powódka musiała wyjechać z Polski, osiadła zagranicą, pozostawała przez pewien czas w rozłączeniu z mężem B. K.. Publikacje zamieszczane przez pozwanego spowodowały ogromny i długotrwały stres u obojga powodów. Raport (...) okazał się nieprawdziwy i ostatecznie parlament się z niego wycofał po zmianie władzy na (...) i (...) (wywiad wraz z tłumaczeniem przysięgłym k. 651 – 654, artykuły k. 799 – 810, zeznania B. N. k. 917 v - 918v znacznik 00:09:12 – 00:48:19, zeznania M. M. (2) k. 863v – 863 znacznik 00:18:20 – 01:27:13).

W Fundacji (...) przeprowadzono kontrolę skarbową pod auspicjami Urzędu Celno – Skarbowego w Ł. – o jej przeprowadzenie zwrócił się ówczesny szef (...) W. W. (2) (wydruk z artykułu k. 796 – 797). W jej wyniku B. K. jako prezesowi (...) sp. z o.o. przedstawiono zarzuty poświadczenia nieprawdy co do wykonania przez Spółkę usług konsultingowych w 46 fakturach VAT wystawionych na rzecz 11 zagranicznych przedsiębiorstw na łączna kwotę ok 5,3 mln zł a także ukrycia ich przestępnego pochodzenia poprzez przelanie m. in. na rzecz Fundacji (...) oraz innych ustalonych podmiotów (publikacje z 2021 r. k. 737 – 747, postanowienie z 12.08.2021 r. w sprawie RP I Ds. (...) k. 888 – 890v). W sprawozdaniach finansowych Fundacji za lata 2017 – 2020 wykazano spadek dochodów tego podmiotu. Także(...) poniosła finansowe konsekwencje publikacji wymierzonych w powodów, Fundację i Spółkę (sprawozdania finansowe (...) k. 933 – 944v, 1183 – 1201, 1205 – 1220, zeznania B. K. k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49 oraz protokół k. 1386 – 1386v znacznik 00:08:20 – 00:28:41).

Pismem z 20.12.2018 r. powodowie wezwali pozwanego do natychmiastowego zaprzestania naruszania ich dóbr osobistych oraz usunięcia ich skutków poprzez publikację oświadczeń (wezwanie z potwierdzeniem nadania k. 469 – 474).

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 16.04.2019 r. uchylił postanowienie Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców z 20.11.2018 r. oraz poprzedzające je postanowienia z 01.10.2018 r. o odmowie usunięcia danych L. K. z wykazu cudzoziemców których pobyt na terytorium RP jest niepożądany oraz z Systemu Informacji S. – Sąd wskazał że podejmując decyzję o wpisaniu powódki do ww. systemów nie oparto się na dostatecznych danych dla podjęcia takiej decyzji. Wyrok w sprawie IV SA/Wa 521/19 k. 779 – 794). Ostatecznie wyrokiem z 28.11.2023 r. uchylono postanowienia Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców i zobowiązano go do wydania powódce zaświadczenia, że jej dane nie figurują w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany (wyrok w sprawie IV SA/Wa 2067/23 k. 962 – 981). Zaświadczeniem z 26.03.20024 r. Szef Urzędu potwierdził, że wobec L. K., obywatelki (...) nie figuruje w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany i w rejestrze (...) z (...) wpisu do celów odmowy wjazdu i pobytu na terytoriom państw obszaru S. (k. 1157).

R. 25.03.2024 r. wpisała Fundację (...) do wykazu niepożądanych organizacji stanowiących zagrożenie dla podstaw ustroju konstytucyjnego Federacji (...), zdolności obronnych kraju lub bezpieczeństwa państwa” pod poz. 152 (wydruk k. 1148 – 1158, wydruk artykułu k. 1159-1160). Fundacja w 2023 r. uzyskała status uczestnika przy Radzie Europy w 2023 r. (k. 1161 -1161v).

Powodowie wytoczyli szereg postępowań o ochronę dóbr osobistych na drodze cywilnej (wyroki Sądu Okręgowego w Warszawie: XXIV C 1200/19 k. 985 – 996, III C 954/19 i 1217/19 k. 997 – 1006, XXV C 2578/19 k. 1007 – 1008v, 10921121, I C 1294/19 k. 1009 – 1009v, II C 1671/19 k. 1010 – 1011, III C 1350/19 k. 1012 – 1015, III C 207/22 k. 1122 – 1136). Powodowie także wytoczyli proces o ochronę dóbr osobistych na U. w stosunku do organizacji pozarządowej (...) pana R. M., który został w części uwzględniony (wyrok z tłumaczeniem k. 1248 – 1256, publikacja z tłumaczeniem k. 1257 – 1260).

Sąd Okręgowy ustalając powyższy stan faktyczny oparł się w pierwszej kolejności na dowodach z dokumentów, których treść, rzetelność i autentyczność nie były kwestionowane przez żadna ze stron a i Sąd nie znalazł podstaw aby odmówić im mocy dowodowej. Niepodpisane wydruki dot. dochodów Spółki nie mogły stanowić podstawy do ustaleń w sprawie (k. 1380 – 1381).

Sąd uwzględniając wnioski stron przesłuchał świadków:

Wniosek o przesłuchanie M. K., H. B. i I. N. został cofnięty pismem z 03.07.2023 r. (k. 906 – 908). Sąd pominął wniosek o przesłuchanie świadka J. J. (postanowienie k. 1045 znacznik 00:01:59) na podstawie art. 232 k.p.c. bowiem świadek pomimo szeregu wezwań skierowanych do niego oraz nałożenia na niego grzywny nie stawił się na rozprawie, strona nie była w stanie wskazać adresu świadka do skutecznych doręczeń. Sąd pominął także wniosek o przesłuchanie świadków M. B. i K. S. (k. 1051 znacznik 00:01:52) na podstawie art. 235 2 §1 pkt 5 k.p.c. wobec zgłoszenia go na końcowym etapie postępowania.

Sąd przesłuchał także w charakter strony powoda B. K. (k. 1226v – 1229 znacznik 02:38:16 – 04:01:49 oraz protokół k. 1386 – 1386v znacznik 00:08:20 – 00:28:41) oraz powódki L. K. (k. 1386v – 1387 znacznik 00:40:36 – 01:09:57). Sąd miał na uwadze że jest to dowód jedynie subsydiarny natomiast w ocenie Sądu w zakresie w jakim powodowie przedstawili rozmiar krzywdy były one przydatne w zakresie w jakim potwierdzały zeznania złożone przez pozostałych świadków; co do zasady zeznania powodów były także spójne z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, przede wszystkim dokumentami i wydrukami publikacji prasowych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Roszczenie w przeważającej części zasługiwało na uwzględnienie.

W sprawie bezsporna byłą treść publikacji umieszczonych przez pozwanego na jego stronach internetowych, zobrazowana wydrukami załączonymi do pozwu oraz dalszych pism procesowych. Sporne natomiast było naruszenie nimi dóbr osobistych powodów, działanie w interesie publicznym pozwanego oraz brak konieczności weryfikowania prawdziwości informacji pochodzących od organów państwa, dochowanie szczególnej staranności dziennikarskiej przez dziennikarzy pozwanego przy formułowaniu treści publikacji oraz zachowaniu obiektywizmu publikacji.

Powodowie wywodzili swoje żądania w zakresie usunięcia skutków naruszeń dóbr osobistych – dobrego imienia, godności, renomy, oraz wizerunku powódki z przepisów dotyczących ochrony dóbr osobistych tj. art. 23 i 43 k.c.

W art. 23 mowa jedynie o dobrach osobistych człowieka. Do ochrony dóbr osobistych osób prawnych, czyli wartości niemajątkowych, dzięki którym osoba prawna może funkcjonować zgodnie ze swym zakresem działań, zastosowanie znajduje art. 43, który przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych nakazuje stosować odpowiednio do osób prawnych (wyrok Sądu Najwyższego z 14.11.1986 r., II CR 295/86, OSNCP 1988/2–3, poz. 40; OSPiKA 1987/9, poz. 171; PS 1992/1, s. 41 i 55, z omówieniem S. Rudnickiego, Przegląd orzecznictwa, LEX nr 3340; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 6.08.2015 r., I ACa 544/15, LEX nr 1916612). Dobra osobiste osób prawnych to m.in. dobre imię (dobra sława, reputacja, autorytet), nazwa (firma) lub tajemnica korespondencji (wyrok Sądu Najwyższego z 18.09.2019 r., IV CSK 297/18, LEX nr 2734448).

W judykaturze wskazuje się, że każde dobro osobiste skupia w sobie dwa elementy – chronioną wartość oraz prawo żądania od innych jej poszanowania. Dobra osobiste skupiają niepowtarzalną, pozwalającą na samorealizację indywidualność człowieka, jego godność oraz pozycję wśród innych ludzi. Dobrem osobistym jest wartość immanentnie złączona z istotą człowieczeństwa oraz naturą człowieka, niezależna od jego woli, stała, dająca się skonkretyzować i obiektywizować (uchwała SN z 19.11.2010 r., III CZP 79/10, OSNC 2011/4, poz. 41; wyroki SN: z 6.05.2010 r., II CSK 640/09, OSNC-ZD 2011/A; z 7.03.2003 r., I CKN 100/01, LEX nr 83833; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 24.09.2014 r., I ACa 301/14, LEX nr 1526919, oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 18.07.2001 r., I ACa 242/01, OSA 2002/9, poz. 50).

Twierdzenie o doznaniu naruszenia podlega następnie dalszej ocenie, dokonywanej nie tylko z perspektywy przekonań dotkniętej nim osoby, lecz także zobiektywizowanych kryteriów przyjętych w tej materii w prawie cywilnym (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 26.08.2015 r., I ACa 29/15, LEX nr 1797162; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 21.04.2015 r., I ACa 894/14, LEX nr 1711481; wyrok Sądu Najwyższego z 12.11.1974 r., I CZ 130/74, niepubl.).

Miarodajnym czynnikiem oceny, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, jest utrwalone w stosunkach społecznych przekonanie o granicach dopuszczalnej ingerencji w sferę konkretnego dobra osobistego człowieka. Zakres poszczególnych dóbr osobistych jest wyznaczany przeważającymi w danym społeczeństwie zapatrywaniami prawnymi, moralnymi i obyczajowymi. W badaniu, czy dane zachowanie stanowi naruszenie dóbr osobistych jednostki, należy więc odwołać się do kryteriów obiektywnych, opartych na przyjętych w społeczeństwie ocenach i wartościach oraz utrwalonych kontekstach i odniesieniach znaczeniowych (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 16.12.2016 r., VI ACa 1431/15, LEX nr 2275469).

Cześć jest uznawana za jedno z najważniejszych dóbr osobistych człowieka wymienionych w art. 23 (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 18.11.2005 r., IV CK 213/05, LEX nr 604054; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9.04.2015 r., I ACa 1099/14, LEX nr 1740667). W analizie tego pojęcia wyróżnia się dwa aspekty: tzw. cześć zewnętrzną i cześć wewnętrzną.

Cześć zewnętrzna oznacza dobre imię, dobrą sławę, reputację, szacunek otoczenia, dobrą opinię, jaką inni ludzie mają o wartości danego człowieka, a więc jego obraz w oczach osób trzecich. Cześć zewnętrzna jest więc wyrazem pozytywnego ustosunkowania się innych ludzi do wartości osobistej i społecznej określonej jednostki. Cześć wewnętrzna to inaczej godność osobista, czyli honor, przekonanie o własnej wartości posiadane przez jednostkę i oczekiwanie szacunku ze strony innych ludzi, wewnętrzne przekonanie człowieka o swoim moralnym i etycznym nieposzlakowaniu.

Naruszenie czci zewnętrznej, czyli reputacji lub dobrej sławy, ma miejsce w razie zarzucenia niewłaściwego zachowania lub sformułowania ujemnych ocen odnoszących się do określonej osoby, dotyczących jej postępowania w życiu osobistym, rodzinnym lub zawodowym, a uznawanego w opinii publicznej za naganne. Naruszenie dobrego imienia polega więc na pomówieniu osoby o takie postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć albo narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia określonej funkcji, wykonywania danego zawodu lub rodzaju działalności. Krzywdą wynikającą z tak ujętego naruszenia jest uczucie dyskomfortu spowodowane utratą szacunku otoczenia.

Naruszenie czci zewnętrznej następuje dopiero wówczas, gdy określony zarzut zostaje upubliczniony i dociera do wiadomości innych osób (wyrok Sądu Najwyższego z 18.11.2005 r., IV CK 213/05, LEX nr 604054), przy czym z punktu widzenia faktu naruszenia nie ma rozstrzygającego znaczenia, jaki był faktyczny odbiór wypowiedzi, a w szczególności, czy w konkretnym wypadku opinia społeczna uwierzyła w stawiane zarzuty. Istotne jest, jak przytaczana wypowiedź obiektywnie mogła zostać odebrana, jakie mogła rodzić skojarzenia i oceny u osób, do których potencjalnie dotarła, jaki tworzyć klimat psychicznego oddziaływania (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22.05.2015 r., I ACa 1741/14, LEX nr 1755241).

Do naruszenia dobrego imienia dochodzi niezależnie od tego, czy osoby, które dowiedziały się o zarzucie, uznały go za wiarygodny, mało wiarygodny czy oczywiście nieprawdziwy. Wystarczy, by określona wypowiedź mogła potencjalnie wywołać negatywną ocenę osoby domagającej się ochrony swoich dóbr, tzn. by sam zarzut mógł być oceniony jako obiektywnie uwłaczający lub obraźliwy i by osoba, której dotyczy, mogła poczytać go za naruszający jej dobra osobiste. Podobnie bez znaczenia pozostaje, czy odbiorcy podzielają negatywną (krytyczną) opinię o osobie, której cześć zostaje naruszona.

Osoby prawne mogą domagać się ochrony czci w jej aspekcie zewnętrznym (dobrego imienia), określanym wówczas mianem renomy, reputacji lub dobrej sławy osoby prawnej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9.04.2015 r., I ACa 1099/14, LEX nr 1740667) lub prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa. Dobre imię osoby prawnej to dobra opinia, jaką mają o niej inne podmioty w związku z zakresem prowadzonej działalności lub inaczej ogół pozytywnych wyobrażeń i ocen (m.in. konsumentów) o produktach lub usługach danego przedsiębiorstwa.

Elementy składające się na renomę osoby prawnej zależą od rodzaju prowadzonej przez nią działalności: gospodarczej, wychowawczej czy charytatywnej (wyrok Sądu Najwyższego z 26.10.2006 r., I CSK 169/06, LEX nr 607233). Roszczenia ochronne mogą przysługiwać samorządowej osobie prawnej w razie postawienia zarzutów korupcji czy wydawcy gazety w razie imputowania nierzetelności w publikacjach prasowych. Zarazem, jeśli określone sformułowanie zawiera krytyczną ocenę czynności organów osoby prawnej, przez które działa ta osoba (art. 38), to zarzuty kierowane wobec osób wchodzących w skład tych organów są uznawane za zarzuty kierowane pod adresem samej osoby prawnej i godzące w jej dobre imię (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 10.11.2005 r., V CK 314/05, LEX nr 186727).

W razie stwierdzenia, że doszło do opublikowania obraźliwej wypowiedzi niezbędne jest ustalenie, czy doszło do naruszenia czci, które powinno uwzględniać powszechne znaczenie słów wypowiadanych w stosunku do innej osoby oraz opierać się na wynikach badania całej wypowiedzi, nie tylko jej wyizolowanych fragmentów czy wybranych zwrotów. Z obiektywnej koncepcji dóbr osobistych jako przedmiotu ochrony wynika bowiem dyrektywa nakazująca dokonywać interpretacji wypowiedzi stanowiących potencjalne źródło naruszenia dóbr osobistych, w świetle ogólnie obowiązujących reguł znaczeniowych języka, przy założeniu przeciętnej kompetencji językowej odbiorcy danego komunikatu oraz z uwzględnieniem całego kontekstu wewnątrztekstowego i sytuacyjnego (zewnętrznego) towarzyszącego danej wypowiedzi. Za naruszającą dobra osobiste może być uznana kompozycja artykułu, tytuły, podtytuły, zdjęcia, o ile ich dobór i układ tworzy nieprawdziwy, godzący w te dobra obraz osoby, której dotyczy (wyrok Sądu Najwyższego z 5.06.2009 r., I CSK 465/08, LEX nr 510611; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 4.03.2015 r., I ACa 1304/14, LEX nr 1665834).

W konsekwencji ocenie powinien podlegać całokształt okoliczności związanych z daną wypowiedzią, możliwych do uchwycenia przez przeciętnego odbiorcę, w tym kontekst, także sytuacyjny, w którym podane zostały słowa uznane przez uprawnionego za obraźliwe. Cześć osoby może bowiem zostać naruszona całą treścią publikacji lub jej sensem, a nie tylko konkretnymi sformułowaniami. Nawet sam fakt wskazania osoby z imienia i nazwiska, z równoczesnym podaniem sugestii co do jej nagannego moralnie postępowania, może prowadzić do naruszenia jej dóbr osobistych (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6.08.2015 r., VI ACa 565/14, LEX nr 1934408). Na tle konkretnego stanu faktycznego trzeba więc zbadać, czy w świetle poglądów panujących w społeczeństwie dane zachowanie ocenione z perspektywy abstrakcyjnego wzorca „przeciętnego obywatela” mogło obiektywnie stać się podstawą do negatywnych odczuć po stronie pokrzywdzonego.

W odniesieniu do osób fizycznych zasadnie wskazuje się jednak, że w badaniu, czy doszło do naruszenia czci konkretnego człowieka, nie można całkowicie wykluczyć uwzględnienia subiektywnego odczucia osoby żądającej udzielenia ochrony prawnej. Zależy to jednak od istoty zdarzenia, na które powołuje się osoba uważająca, że jej dobra osobiste zostały naruszone.

Wizerunek osoby jest niematerialnym dobrem osobistym wymienionym wprost w Kodeksie cywilnym. Stanowi on, obok imienia i nazwiska, jeden z atrybutów tożsamości osoby fizycznej. Ochrona wizerunku została również uregulowana w art. 81 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który dotyczy najczęstszego przejawu naruszenia wizerunku w postaci jego rozpowszechniania. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Krakowie w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 2001 r. (I ACa 957/01): Dobrem chronionym jest autonomia każdej osoby w zakresie swobodnego rozstrzygania, czy i w jakich okolicznościach jej wizerunek może być rozpowszechniony. W odniesieniu do osób prawnych elementem wizerunku jest logo, znak graficzny identyfikujący taką osobę, mający z nią wywoływać u odbiorcy skojarzenie z tą osobą. Publikowanie go w kontekście oderwanym od przedmiotu działalności osoby prawnej lub mającym wywołać negatywne z nią skojarzenia może być uznane za naruszenie dobra osobistego.

Przechodząc do szczegółowej analizy poszczególnych zarzutów strony powodowej należy wskazać, iż bez wątpienia powodowie L. K. i B. K. są osobami publicznymi – niekwestionowane było, że jeszcze przed 2017 r. zarówno powódka jak i powód występowali w mediach, brali udział w publicznej debacie na temat praw człowieka i wolności obywatelskich, od 2012 r. organizowali wyjazdy posłów do K., zajmowali się działalnością na rzecz pomocy U.. Podkreślenia wymaga że do kategorii osób publicznych należą zarówno osoby sprawujące funkcje publiczne, jak i osoby, które nie pełniąc ich, odgrywają rolę w różnych dziedzinach życia publicznego, takich jak polityka, życie społeczne, kultura i sztuka, a także artyści i gwiazdy rozrywki. Publikowanie wizerunku i informacji o życiu prywatnym takich osób nie jest jednak nieograniczone; jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy pozostają one w bezpośrednim związku z prowadzoną przez daną osobę działalnością publiczną.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia dóbr osobistych powodów to jest dobrego imienia i czci powódki L. K. (1) oraz powoda B. K. oraz dobrego imienia, reputacji, dobrej sławy i wizerunku w postaci znaku symbolizującego osoby prawne tj. powodową Fundację i Spółkę Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że zarzuty strony powodowej są w pełni zasadne i wykazane. Analiza materiałów prasowych – streszczeń audycji emitowanych przez (...) a także samodzielnych artykułów, prowadzi do wniosku, że w stosunku do L. K., B. K., Fundacji (...) oraz (...) sp. z o.o. miała miejsce długotrwała, prowadzona zarówno w kraju jak i zagranicą kampania medialnej atrybucji (...) powodów. Poprzez posługiwanie się informacjami niezweryfikowanymi co do ich źródła pochodzenia, ogólnymi i bazującymi na uprzedzeniach oraz niejasnościach, zbudowano i utrwalano wizerunek powodów jako osób uwikłanych w niejasne finansowanie, pochodzące od oligarchów (...) lub też (...) wywiadu, wyprawne przez Spółkę powiązana także z rajami podatkowymi. Powodów wykreowano na współpracowników (...), działających pod przykrywką pomocy dla (...). Przedstawiano ich także jako wywrotowców, dążących do obalenia metodami pozaprawnymi demokratycznie wybranego rządu Rzeczypospolitej Polskiej. Powodowie zostali przedstawieni opinii publicznej jako agenci V kolumny (...), organizujący zamach czy też przewrót państwowy w celu wsparcia reżimu P..

W ocenie Sądu Pozwany zbudował w społeczeństwie obraz powodów w oparciu o całkowicie nieprawdziwe, niezweryfikowane dane, dokonano medialnej atrybucji (...) powodów i utrwalano ten przekaz poprzez jego długotrwałość i powielenie. Działania powodów były dyskredytowane przez organy państwa w tym pozwane (...), działalność Fundacji i osobiście powodów była utrudniana, do tego stopnia że w stosunku do Powódki wydano zakaz wjazdu do strefy S. z wpisaniem jej danych jako persona non grata do systemie (...), pomimo braku jakichkolwiek wcześniejszych zastrzeżeń do jej działalności na terenie RP. Powodom de facto odmówiono możliwości obrony w mediach i przedstawienia swojego punktu widzenia.

Funkcja, jaką środki masowego przekazu odgrywają w zapewnianiu (...) debaty publicznej, skutkuje szczególną interpretacją art. 10 EKPCz. Zasada (...) medialnego zakłada, że odbiorcy mają dostęp do rozmaitych poglądów, nie tylko politycznych, ale i kulturalnych, religijnych, społecznych. Istotne są również intencje prasy. Informacje powinny być przekazywane w dobrej wierze oraz z zachowaniem zasad etyki zawodowej. Zasady etyki zawodu dziennikarza określone zostały zarówno w dokumentach (...): Kodeksie Etyki Dziennikarskiej przyjętym przez Stowarzyszenie (...), a także międzynarodowych: m.in. w Rezolucji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z 1 lipca 1993 r. nr 1003 w sprawie etyki dziennikarskiej.

Również swoboda wypowiedzi nie jest prawem nieograniczonym, wręcz przeciwnie, zgodnie z art. 10 ust. 2 EKPCz wolność ta pociąga za sobą również obowiązki i odpowiedzialność. W art. 10 ust. 2 zostały bowiem określone warunki dopuszczalności ingerencji państwa w swobodę wypowiedzi. Możliwość dokonywania takiej ingerencji musi przede wszystkim wynikać z przepisów prawa. Podkreśla się, że ważną kwestią jest również to, czy dziennikarze korzystający z wolności wypowiedzi wypełnili wynikające z niej obowiązki, to znaczy, czy:

Należy pamiętać, że art. 12 ust. 1 ustawy z 1984 r. Prawo prasowe wymaga od dziennikarzy nie staranności ogólnie przyjętej, ale staranności szczególnej, tj. kwalifikowanej, nadzwyczajnej. Jest zarazem prawnym standardem dla dziennikarzy wkraczających w obszar informowania o sprawach społecznie doniosłych.

Odnosząc się do poszczególnych artykułów w których powodowie upatrywali naruszenia ich dóbr osobistych i uwzględniając wszystkie powyższe wskazania Sąd uznał, iż artykuł z (...) r. pt. „L. K. (1) jest powiązana z K.? Komentarz publicystów” zawiera w sobie element informacyjny, oraz streszczenie komentarzy dwójki publicystów o przeciwstawnych poglądach, w tym M. W. (1) który podważał zasadność postawienia powódce zarzutów czy też kwestionowania jej pomocy dla A.. Biorąc pod uwagę, iż powódka jest osoba publiczną, informacje były oparte na wskazanych źródłach i udzielono głosu osobie przedstawiającej pogląd poddający w wątpliwość te informacje - to w ocenie Sądu działania pozwanego w tym zakresie były w dobrej wierze, w interesie publicznym i zgodne z zasadami etyki dziennikarskiej, w konsekwencji nie doszło w tej publikacji do naruszenia dóbr osobistych żadnego z powodów i powództwo w zakresie publikacji przeprosin w zakresie tego artykułu zostało oddalone.

Opublikowany 27 sierpnia 2018 r. artykuł „(...)” jest skrótem dyskusji która odbyła się na antenie pozwanej. Przytoczone w niej wypowiedzi B. M. są negatywnymi opiniami na temat powódek niepopartymi żadną argumentacją mertytoryczną. Insynuują one związki powódek z ludźmi powiązanymi z K., niejasne finansowanie powódki i szkodzenie Polsce. Takie pomówienia niewątpliwie naruszają dobro osobiste powodowej Fundacji w postaci reputacji i dobrej sławy. Powódka nie mogła się odnieść do tych insynuacji, a przytoczone wypowiedzi M. W. (1) nie odnoszą się wprost do zarzutów i stanowią ocenę mechanizmu Systemu Informacyjnego S., nie sposób uznać że stanowią przeciwwagę dla stawianych jej zarzutów.

Oceniając artykuł z 26 września 2018 r. „(...)” wypadnie wskazać iż zawiera on element informacyjny o wizycie powódki w B. i B. oraz ocenę zachowania G. V. dokonaną przez R. C.. Nie ma w nim żadnych treści naruszających dobre imię którejkolwiek z powódek stąd też w zakresie żądania publikacji przeprosin przy tym artykule zostało ono oddalone.

W artykule „(...)” wskazywane są zawarte w komunikacie (...) ogólnikowe zarzuty dotyczące powiązań L. K. (1) i Fundacji (...), ich działalności i niejasnego finansowania. W ocenie Sądu uniemożliwienie ustosunkowania się powódkom do powyższych zarzutów narusza zasady rzetelnego, etycznego działania w dobrej wierze przez dziennikarza nadawcy publicznego – podkreślić wypadnie że zarzuty miały charakter ogólnikowy, miały zostać uwiarygodnione powołaniem się na niesprecyzowane informacje z Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i naruszają dobra osobiste powódek w postaci dobrego imienia i reputacji.

Artykuł z 13 września 2018 r. „(...)” oprócz warstwy informacyjnej zawiera ogólnikowe zarzuty dotyczące niejasnego finansowania powodowej Fundacji z powołaniem się na stanowisko (...) i wyrażone przez nią „poważne wątpliwości” w tym zakresie. Na końcu artykułu, bez jakiegokolwiek związku z prezentowanymi w nim informacjami, pojawia się notka o pochodzeniu powódki, opowiedzeniu się przez mieszkańców jej rodzinnego miasta za aneksją K. przez R. i przyznaniu jej (...) paszportu. Nie sposób przyjąć, iż funkcja tej notki jest inna niż wywołanie skojarzeń między powódką a R., przedstawienie jej jako zwolenniczki i beneficjentki aneksji K., co ma zdezawuować ją w oczach (...) opinii publicznej, narusza jej dobre imię oraz reputację prowadzonej przez nią Fundacji. Powódki nie miały możności ustosunkować się do prezentowanych w artykule informacji, a sposób sformułowania treści artykułu wskazuje na intencjonalne działanie dziennikarza, tym samym nie sposób mówić o jego dobrej wierze czy dochowaniu przezeń zasadom rzetelności dziennikarskiej.

Artykuł z 30 sierpnia 2018 r. „(...)” Jest wyciągiem z audycji radiowej w ramach której dwóch komentatorów porównuje działania Fundacji (...) do walczącego o pokój Związku (...), wskazuje na to, iż obrona swobód obywatelskich czy dysydentów to działania specyficzne dla R., przypisując działania szkodzące Polsce i jej racji stanu bez wskazania choćby jednego konkretnego działania o takim charakterze. Powodowa Fundacja nie mogła odnieść się do tych insynuacji, zaś poziom ich ogólnikowości ma wywołać u odbiorcy negatywne odczucia w stosunku do Fundacji, bez możności choćby samodzielnej weryfikacji z uwagi na wyłącznie oceny charakter wypowiedzi. Działanie takie niewątpliwie narusza standardy pracy dziennikarskiej, tekst ten nie jest oparty na żadnych faktach, a jego celem jest manipulacja odbiorcą w celu dezawuacji powódki, co narusza jej dobrą sławę i reputację.

Także artykuł „(...)” w ocenie Sądu narusza dobra osobiste L. K. (1) i powodowej Fundacji. Zawiera on wypowiedzi stanowiące insynuacje „(...) bez przytoczenia poddających się weryfikacji faktów. Uniemożliwienie powódkom odniesienia się do tych insynuacji, brak precyzyjnych informacji mającej potwierdzenie w faktach wskazują na nierzetelność dziennikarza publikującego materiał i naruszają dobra osobiste w postaci dobrego imienia L. K. (1) i reputacji powodowej Fundacji. Insynuowanie bycia finansowanym przez R., bronienia oligarchów za pieniądze a nie demokracji, korzystanie z brudnych pieniędzy niewątpliwie godzi w wyżej wymienione dobra osobiste, uwzględniając zakres działalności powódek.

Z kolei artykuł z 20 sierpnia 2018 r. „(...)” stanowi przedstawienie wypowiedzi S. Ż. w imieniu ministra koordynatora służ specjalnych. Wypowiedź ta ma charakter krytyczny względem powodów, jednakże wskazano w artykule także odpowiedzi L. K. (1) i B. K. zamieszczone przez nich na portalu (...). Tekst ten zawiera więc przedstawienie działania organów państwa, jak i umożliwia poznanie perspektywy pozwanych, co pozwala uznać go za mieszczący się w granicach swobody wypowiedzi, dziennikarz dochował bowiem wymogów należytej staranności, przedstawił fakty prezentowane przez organ władzy państwowej i skonfrontował je z wypowiedziami powodów na ich temat. Było to więc działanie mające na celu obiektywne przekazanie informacji społeczeństwu na temat osób i Fundacji uczestniczących w życiu publicznym, co prowadzić musi do oddalenia powództwa z w zakresie dotyczącym powyższego artykułu.

Artykuł „(...)” zawiera informacje dotyczące przebiegu wieczoru wigilijnego z udziałem powódki i Ambasadora RP w Belgii A. O.. Wprawdzie przytoczono w nim wypowiedzi powódki ale nie odnosiły się one do sformułowań naruszających dobra osobiste powódek takich jak określenie powodowej Fundacji mianem skompromitowanej organizacji pozarządowej czy wątpliwości co finansowania Fundacji. W tym zakresie żadna z powódek nie mogła się odnieść do zarzutów, co pozwala na przyjęcie, iż dziennikarz przekroczył granice swobody wypowiedzi i naruszył wyżej wskazane dobra osobiste powódek w postaci czci i renomy. Powyższe wypadnie odnieść także do artykułu z 28 września 2018 r. będącego syntezą wywiadu z Ł. S., w którym pada stwierdzenie o niejasnych źródłach finansowania Fundacji, bez wskazania faktów z których miałaby wynikać taka ocena i możności odniesienia się przez powódki do zarzutu.

Artykuł z 27 września 2018 r. „(...)” zawiera krytykę funkcjonowania systemu S. na przykładzie wiz wydanych powódce przez Belgię i Niemcy. Artykuł ten prezentuje jedynie fakty odnoście wydanego przez Polskę zakazu i wiz przyznanych powódce – nie zawiera żadnych zarzutów naruszających dobra osobiste któregokolwiek z powodów, stąd w tym zakresie powództwo opublikowania przeprosin zostało oddalone. Informowanie o działaniach podjętych przez Polskę względem powodów, niezależnie od oceny ich zasadności samo w sobie nie narusza dóbr osobistych powodów.

Oceniając artykuł(...) to jest on streszczeniem rozmowy z J. G., określonym mianem eksperta. Takie określenie buduje wśród czytelników autorytet wypowiadającego się podczas gdy jego wypowiedzi nie mają eksperckiego charakteru. Wskazuje on ogólnikowo, iż zarzuty (...) to „wierzchołek góry lodowej”, „wiadomo, że są inne dokumenty”, „chodzi o niezwykle podejrzane tzw. Finansowanie fundacji z rajów podatkowych”. Są to wypowiedzi nie weryfikowalne, nie oparte na żadnych faktach, a jedynie na eksperckiej wiedzy i autorytecie rozmówcy. Dezawuują one powódki naruszając dobra osobiste w postaci dobrego imienia, reputacji i dobrej sławy powódek, jednocześnie nie przedstawiono ich punktu widzenia ani nie umożliwiono ustosunkowania się do zarzutów, co uzasadnia uwzględnienie pozwu w tym zakresie.

Powódki wskazywały także na naruszenie ich dóbr osobistych w artykule (...) (...) i jego (...) przedruku. Artykuł ten sprawia wrażenie opierającego się na informacjach pochodzących od organów państwowych (...), tymczasem jak wynika z jego treści źródłem informacji jest portal internetowy (...). Mimo tego, bez zweryfikowania źródła, kontaktu z powódką, wskazano na popełnienie przez nią przestępstw takich jak zdrada państwa czy nadużycia finansowe wielkich rozmiarów, de facto przesądzając jej winę wskazując, iż „zapracowała” na piętnaście lat więzienia. Powołując się na niesprecyzowane źródła wskazano na romantyczne stosunki powódki z A., którego przedstawiono jako osobę podejrzaną o popełnienie przestępstw finansowych. Artykuł ten niewątpliwie nie został sporządzony z zachowaniem należytej staranności i etyki dziennikarskiej, nie zweryfikowano źródła, podając za nim szereg nieprawdziwych informacji godzących w cześć – dobre imię i godność L. K. (1) i dobra sławę Fundacji (...).

Artykuł z 20 sierpnia 2018 r.(...) w ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie naruszał dóbr osobistych żadnej z powódek. Prezentuje on treść komunikatu rzecznika prasowego ministra koordynatora służb specjalnych S. Ż. oraz wypowiedzi L. K. (1) i B. K. w imieniu Fundacji odnoszące się do komunikatu i stawianych im zarzutów. Artykuł ten jest oparty na wiarygodnym źródle jakim jest przedstawiciel państwa i prezentuje stanowiska obu stron. Biorąc pod uwagę, iż dotyczy on osób i kwestii mających znacznie społeczne, to nie sposób przyjąć, iż została w nim przekroczona zasada swobody wypowiedzi, co skutkowało oddaleniem żądania pozwu w zakresie publikacji przeprosin pod tym artykułem.

Materii przyczyn zabronienia powódce wjazdu do strefy S. dotyczył tez artykuł z 19 sierpnia 2018 r. „Kontrowersje związane z wydaleniem L. K. (1)”, jednakże w nim stanowisko powódki jest przedstawione zdawkowo i opatrzone dezawuującym je komentarzem, iż powodowie „kreują się na ofiary”, nie sposób więc uznać iż dziennikarz bezstronnie przedstawił fakty i rzetelnie zaprezentował stanowiska obu stron. Nadto postawiono powódce zarzut wspierania (...) działań w wojnie (...) przeciwko Europie, co dla działaczki i Fundacji broniących praw człowieka jest ciężkim oskarżeniem godzącym w ich dobre imię, renomę i reputację. Dowodami na te działania miała być obrona opozycjonistów w M. wśród których wymieniono M. S., pełniącą od 2020 r. funkcję prezydenta M. której (...) i (...) orientacja w polityce zagranicznej są powszechnie znane, więc nie sposób uznać by zostały one jakkolwiek zweryfikowane przez dziennikarza pozwanej z wyselekcjonowanej komórki specjalizującej się w tematyce politycznej państw byłego Związku (...).

Opublikowany na anglojęzycznych stronach serwisu artykuł „(...)” w ocenie Sądu narusza dobra osobiste powoda B. K., jego spółki (...) i powodowej Fundacji. Zawarte w nim informacje są wprawdzie oparte na informacjach przedstawiciela państwa, jednakże w istocie stanowią przytoczenie wielu ogólników i ocen bez konkretnej argumentacji. Uniemożliwienie pozwanym ustosunkowania się do zawartych w tekście zarzutów sprawia, iż tekst ten stanowi przekroczenie swobody wypowiedzi, jako niespełniający zasad rzetelności dziennikarskiej.

Powyższe w zakresie nie spełnienia podstawowych wymogów rzetelności dziennikarskiej wypadnie odnieść także do artykułu(...). Zawiera on szereg informacji o L. K. (1) i powodowej Fundacji podawanych zarówno za rzecznikiem prasowym koordynatora służb specjalnych, jak i portalem (...), są one podane w sposób negatywnie wartościujący zachowanie powódek (skompromitowany bankier) jak i przesądzające jej winę (popełniła zdradę), naruszające dobre imię powódki jak i renomę powodowej Fundacji. Powódka nie mogła się odnieść do stawianych jej zarzutów, co uniemożliwia przyjęcie, iż tekst ten mieści się w granicach swobody wypowiedzi.

Także artykuły (...), (...) i opublikowany w języku (...) opisany w pkt 35 na stronie 29 niniejszego uzasadnienia, nie spełniają wymogów rzetelności dziennikarskiej. Opiera się on na informacjach z portalu internetowego przyjmując za fakt, iż powódka L. K. (1) została oskarżona o zdradę i podżeganie do zmiany granic konstytucyjnych (...). Staje się ona kanwą dyskusji z generałem P. i Ł. K., przy jednoznacznym przyjęciu negatywnej oceny zachowania powódki, bez weryfikacji prawdziwości tych informacji i możności odniesienia się powódki do zarzutów co niewątpliwie narusza jej dobre imię.