Ustawa z dnia 23 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw
Czego dotyczy ten akt?
Ta ustawa zmienia istniejące przepisy dotyczące Inspekcji Weterynaryjnej i innych ustaw, aby dostosować polskie prawo do regulacji Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa żywności, zdrowia zwierząt i kontroli urzędowych. Ma na celu zapewnienie stosowania unijnych rozporządzeń dotyczących tych obszarów.
Kogo dotyczy: Organy Inspekcji Weterynaryjnej i ich pracownicy; Podmioty zajmujące się produkcją, przetwarzaniem i obrotem żywnością, paszami, zwierzętami oraz produktami pochodzenia zwierzęcego.
Najważniejsze informacje
- Państwo
- Polska
- Dziedzina prawa
- Prawo medyczne i farmaceutyczne
- Artykuły
- 78
- Źródło
- api.sejm.gov.pl
- Tekst pobrano
- Wyjaśnienie zaktualizowano
Co reguluje ten akt?
- Stosowanie rozporządzeń UE dotyczących prawa żywnościowego, bezpieczeństwa żywności i zdrowia zwierząt.
- Zasady przemieszczania niehandlowego zwierząt domowych.
- Przepisy dotyczące przenośnych chorób zwierząt (Prawo o zdrowiu zwierząt).
- Zasady przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt.
Kogo dotyczy ten akt?
- Organy Inspekcji Weterynaryjnej i ich pracownicy.
- Podmioty zajmujące się produkcją, przetwarzaniem i obrotem żywnością, paszami, zwierzętami oraz produktami pochodzenia zwierzęcego.
Jakie są kluczowe punkty?
- Ustawa służy stosowaniu sześciu rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady oraz jednego rozporządzenia delegowanego Komisji.
- Zmienia dziewięć innych ustaw, w tym ustawę o zawodzie lekarza weterynarii, ustawę o ochronie zdrowia zwierząt oraz ustawę o bezpieczeństwie żywności i żywienia.
- Uchyla dwie ustawy: o weterynaryjnej kontroli granicznej oraz o kontroli weterynaryjnej w handlu.
- Wprowadza definicje takie jak "prawodawstwo weterynaryjne", "przesyłka", "przywóz" i "tranzyt" zgodnie z rozporządzeniem 2017/625.
Prawo medyczne i farmaceutyczne
Prawo medyczne i farmaceutyczne
Tekst ustawy
Tekst ustawy
Spis treści (78)
- Art. 1 W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej
- Art. 2 Użyte w ustawie określenia oznaczają:
- Art. 5a Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej oraz udostęp
- Art. 8a Do postępowań w sprawach:
- Art. 14a
- Art. 14b Powiatowy lekarz weterynarii wydaje zaświadczenia o spełnianiu:
- Art. 14c
- Art. 15a
- Art. 15b
- Art. 15c Zarządzający przejściami granicznymi są obowiązani do nieodpłatnego ud
- Art. 15d Przesyłkę zwierząt, o których mowa w art. 15b ust. 1 pkt 1, transportu
- Art. 15e
- Art. 15f
- Art. 15g Koszty związane z dojazdem do miejsc dokonywania czynności wynikającyc
- Art. 15h Kontrole urzędowe mrożonego tuńczyka, który nie został odgłowiony lub
- Art. 15i
- Art. 15j Organy celne obejmują procedurą dopuszczenia do obrotu przesyłkę objęt
- Art. 18b
- Art. 20
- Art. 21a
- Art. 30
- Art. 31
- Art. 32
- Art. 33 Opłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, są uiszczane
- Art. 34
- Art. 34a Główny Lekarz Weterynarii:
- Art. 34b Wojewódzkie inspektoraty weterynarii mogą pozyskiwać środki finansowe
- Art. 34c Opłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, oraz świadcz
- Art. 34d Do należności pieniężnych z tytułu opłat, o których mowa w art. 30 ust
- Art. 37
- Art. 37a Kto, przywożąc lub dokonując tranzytu przesyłki zwierząt albo towarów,
- Art. 3a
- Art. 3b
- Art. 3c
- Art. 3d
- Art. 3e
- Art. 3f
- Art. 3g Koszty uzyskania tytułu specjalisty pokrywają zainteresowani lekarze w
- Art. 3h Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właści
- Art. 3i Minister właściwy do spraw rolnictwa po zasięgnięciu opinii Komisji ok
- Art. 3 W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwa
- Art. 13a
- Art. 18a Dopuszcza się tranzyt zwierząt przez terytorium Rzeczypospolitej Polsk
- Art. 23a
- Art. 24a
- Art. 24c
- Art. 24h Minister właściwy do spraw rolnictwa, z własnej inicjatywy lub na wnio
- Art. 28a Do podmiotu będącego odbiorcą koniowatych przemieszczanych na terytori
- Art. 40b Do podmiotu będącego odbiorcą zwierząt akwakultury przemieszczanych na
- Art. 53
- Art. 4 W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestr
- Art. 5 W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęce
- Art. 8 Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii
- Art. 8b Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii
- Art. 11b Niedopuszczalne jest wprowadzanie na rynek mięsa przeznaczonego na uży
- Art. 15
- Art. 17a Dopuszcza się wysyłanie produktów, o których mowa w ust. 10.1 załączni
- Art. 17b Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w sprawach:
- Art. 21d
- Art. 21e
- Art. 26
- Art. 6 W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach
- Art. 7 W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywi
- Art. 9 W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
- Art. 10
- Art. 11
- Art. 12
- Art. 13 Do spraw dotyczących uzyskania tytułu specjalisty przez lekarza wetery
- Art. 14
- Art. 16
- Art. 17 Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
- Art. 18 Do kontroli przeprowadzanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, ws
- Art. 19 Legitymacje służbowe pracowników Inspekcji Weterynaryjnej wydane przed
- Art. 21 Podmioty, które prowadzą w dniu wejścia w życie ustawy działalność na
- Art. 22 Decyzje wydane na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 25
- Art. 23 Rejestr, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 25 pkt
- Art. 24
- Art. 25 Traci moc:
Ustawaz dnia 23 czerwca 2022 r.o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejsza ustawa służy stosowaniu: 1) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w sprawie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1
10, Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241 oraz Dz. Urz. UE L 231 z 06.09.2019, str. 1); 2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (Dz.
Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1); 3) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 57 z 03.03.2017, str. 65, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 272 z 31.10.2018, str.
11 oraz Dz. Urz. UE L 48 z 11.02.2021, str. 3); 4) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str.
1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111 oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27); 5) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego dyrektywę 2001/82/WE (Dz. Urz. UE L 4 z 07.01.2019, str. 43 oraz Dz.
Urz. UE L 180 z 21.05.2021, str. 3); 6) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2122 z dnia 10 października 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej i w odniesieniu do określonych kontroli bagażu osobistego pasażerów i małych przesyłek towarów wysyłanych do osób fizycznych i nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 (Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 45 oraz Dz. Urz. UE L 427 z 30.11.2021, str. 149).
Treść ustawy
Art. 1W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej
(Dz. U. z 2021 r. poz. 306 oraz z 2022 r. poz. 974) wprowadza się następujące zmiany:
114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111 oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27.), zwanych dalej „kontrolami urzędowymi”, oraz wykonywania innych czynności urzędowych w rozumieniu art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, zwanych dalej „innymi czynnościami urzędowymi”. ” ;
Art. 2Użyte w ustawie określenia oznaczają:
3 pkt 40 rozporządzenia 2017/625;
47 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625. ” , b) w ust. 2 w pkt 4: - lit. a otrzymuje brzmienie: „ a) kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, ” , - uchyla się lit. b, c) w ust. 4 po wyrazach „nadzorowanych oraz” skreśla się wyraz „jednostek”, d) w ust. 6 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: „
Organy Inspekcji, przy wykonywaniu swoich zadań, współpracują z właściwymi organami prokuratury i administracji rządowej, jednostkami samorządu terytorialnego oraz organami samorządu lekarsko-weterynaryjnego. ” ;
Zadania organów Inspekcji wykonują:
3.
Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych czynności wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji. ” , b) uchyla się ust. 4 i 5;
Art. 5aGłówny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej oraz udostępnia na stronie
internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone w art. 4 ust. 4 lit. a i b rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do organów wykonujących zadania określone w ustawie. ” ;
Organem doradczo-opiniodawczym Głównego Lekarza Weterynarii w zakresie funkcjonowania laboratoriów do celów kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych określonych w rozporządzeniu 2017/625 jest Rada do spraw Laboratoriów. ” ;
Art. 8aDo postępowań w sprawach:
3 ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz pasz i przedkłada go do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa;
Główny Lekarz Weterynarii wykonuje zadania pojedynczego organu określone w art. 4 ust. 2 lit. b rozporządzenia 2017/625 w obszarze określonym w art. 1 ust. 2:
3 ust. 1 pkt 2, z wyjątkiem przepisów mających na celu zapewnienie uczciwych praktyk handlowych, ochrony interesów konsumentów i zapewnienia im prawa do informacji oraz przepisów dotyczących wytwarzania materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością;
Główny Lekarz Weterynarii składa, do dnia 30 czerwca, ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdanie z realizacji zadań Inspekcji w roku ubiegłym. ” ;
Art. 14a
1.
W zakresie zadań Inspekcji powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli urzędowych i wykonywania innych czynności urzędowych wykonuje zadania właściwego organu określone w rozporządzeniu 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli urzędowych oraz innych czynności urzędowych, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
2.
Główny Lekarz Weterynarii oraz wojewódzki, powiatowy i graniczny lekarz weterynarii wykonują zadania właściwego organu określone w art. 5 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do osób, o których mowa w art. 5 ust. 2.
Art. 14bPowiatowy lekarz weterynarii wydaje zaświadczenia o spełnianiu:
Art. 14c
Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem, o którym mowa w art. 93-95, art. 97-101, art. 173 oraz art. 181-185 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm.5)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 57 z 03.03.2017, str. 65, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 272 z 31.10.2018, str.
11 oraz Dz. Urz. UE L 48 z 11.02.2021, str. 3.) oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia. ” ;
Art. 15a
1.
Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie wyznaczenia punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 59 rozporządzenia 2017/625, w których przeprowadza się kontrolę zwierząt i towarów, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej”, oraz wycofania, zawieszenia lub ponownego wyznaczenia punktów kontroli granicznej.
2.
Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską o każdej zmianie dokonanej w infrastrukturze lub funkcjonowaniu punktu kontroli granicznej.
3.
Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i udostępnia na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ aktualny wykaz wyznaczonych punktów kontroli granicznej.
Art. 15b
1.
Graniczny lekarz weterynarii jest właściwym organem do przeprowadzania kontroli urzędowych oraz wykonywania innych czynności urzędowych dotyczących:
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, kontrolę urzędową zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f rozporządzenia 2017/625, a także inne czynności urzędowe w odniesieniu do takich zwierząt i towarów wykonuje:
3.
Graniczny lekarz weterynarii przeprowadzający kontrole urzędowe i wykonujący inne czynności urzędowe w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie tych kontroli i czynności, w szczególności informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie i miejscu planowanej kontroli.
Graniczny lekarz weterynarii przeprowadza takie kontrole i wykonuje takie czynności w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa w art. 60 ust. 2-5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, 835, 1079, 1301 i 1488).
Art. 15cZarządzający przejściami granicznymi są obowiązani do nieodpłatnego udostępnienia
pomieszczeń biurowych, laboratoryjnych, socjalnych oraz powierzchni magazynowych dla zatrzymanych przesyłek, które spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia publicznego.
Art. 15dPrzesyłkę zwierząt, o których mowa w art. 15b ust. 1 pkt 1, transportuje się pod dozorem
celnym do punktu kontroli granicznej lub stacji kwarantanny, jeżeli przepisy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia publicznego obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej tak stanowią.
Art. 15e
1.
Jeżeli przepisy obowiązujące na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej albo przepisy państwa miejsca przeznaczenia przewidują poddanie przesyłki zwierząt kwarantannie lub izolacji, to kwarantanna lub izolacja odbywa się w:
2.
Jeżeli graniczny lekarz weterynarii nakaże, w drodze decyzji administracyjnej, kwarantannę lub izolację przesyłki zwierząt, to w zależności od stwierdzonego ryzyka odbywają się one w jednym z następujących miejsc w:
3.
Nadzór nad stacją kwarantanny sprawuje graniczny lekarz weterynarii, a jeżeli stacja kwarantanny znajduje się poza obszarem właściwości tego lekarza - właściwy powiatowy lekarz weterynarii.
Art. 15f
1.
Właściwym organem do uznania składu, o którym mowa w art. 23 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2124 z dnia 10 października 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przesyłek zwierząt i towarów w tranzycie, przeładunku i w trakcie dalszego transportu przez terytorium Unii oraz zmieniającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008, (WE) nr 1251/2008, (WE) nr 119/2009, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010, (UE) nr 142/2011, (UE) nr 28/2012, rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/759 i decyzję Komisji 2007/777/WE (Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 73, z późn. zm.6)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 434 z 23.12.2020, str. 3.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2124”, wycofania tego uznania lub tymczasowego zawieszenia tego uznania jest graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii, właściwi ze względu na miejsce położenia tego składu.
2.
Uznania, wycofania uznania lub tymczasowego zawieszenia uznania, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej. Uznania składu dokonuje się na wniosek podmiotu prowadzącego ten skład.
3.
Główny Lekarz Weterynarii:
Art. 15gKoszty związane z dojazdem do miejsc dokonywania czynności wynikających z zastosowania
środków, o których mowa w art. 66-69 i art. 71 rozporządzenia 2017/625, ponosi osoba odpowiedzialna za przesyłkę.
Art. 15hKontrole urzędowe mrożonego tuńczyka, który nie został odgłowiony lub wypatroszony
i który został wyładowany bezpośrednio w portach Unii Europejskiej ze statku rybackiego pływającego pod banderą państwa trzeciego, przeprowadza w zakładzie przetwórczym powiatowy lekarz weterynarii zgodnie z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2126 z dnia 10 października 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do przepisów dotyczących określonych kontroli urzędowych odnoszących się do niektórych kategorii zwierząt i towarów, środków stosowanych po przeprowadzeniu tych kontroli oraz niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej (Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 104, z późn. zm.7)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 19 z 24.01.2020, str. 66.).
Art. 15i
1.
W zakresie produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych i produktów uzyskanych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2122 z dnia 10 października 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej i w odniesieniu do określonych kontroli bagażu osobistego pasażerów i małych przesyłek towarów wysyłanych do osób fizycznych i nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 (Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 45, z późn. zm.8)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 427 z 30.11.2021, str. 149.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2122”, oraz zwierząt domowych, o których mowa w art. 11 rozporządzenia 2019/2122, zadania właściwego organu określone w art. 8 i art. 12 rozporządzenia 2019/2122 wykonuje wojewoda.
2.
Organ celny albo organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych zadań organów celnych zgodnie z przepisami prawa celnego jest właściwym organem, o którym mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia 2019/2122.
3.
Zgody, o której mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2019/2122, udziela powiatowy lekarz weterynarii.
4.
Produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty złożone i produkty uzyskane z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 2019/2122, oraz małe przesyłki tych produktów, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2019/2122, niespełniające wymagań określonych w rozporządzeniu 2019/2122, przekazane przez podróżnych lub operatora świadczącego usługi pocztowe organom, o których mowa w ust. 2, do unieszkodliwienia są przechowywane, transportowane i niszczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.9)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str.
86, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 130 z 28.05.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 294 z 21.11.2018, str. 44 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1.).
5.
Koszty zniszczenia produktów i przesyłek określonych w ust. 4 ponosi organ celny albo organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych zadań organów celnych zgodnie z przepisami prawa celnego.
Art. 15jOrgany celne obejmują procedurą dopuszczenia do obrotu przesyłkę objętą monitorowaniem
z punktu kontroli granicznej przybycia do Unii Europejskiej do zakładu w miejscu przeznaczenia wyłącznie po przedstawieniu ostatecznie wypełnionego wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia potwierdzającego, że przesyłka dotarła do miejsca przeznaczenia i została objęta nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii. ” ;
8, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 8, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 178 z 09.07.2009, str. 25, Dz. Urz. UE L 314 z 01.12.2009, str. 8, Dz.
Urz. UE L 159 z 25.06.2010, str. 18, Dz. Urz. UE L 46 z 19.02.2011, str. 14, Dz. Urz.
UE L 327 z 09.12.2011, str. 39, Dz. Urz. UE L 8 z 12.01.2012, str. 29, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 15, Dz. Urz. UE L 220 z 17.08.2013, str. 14, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014, str. 95, Dz. Urz. UE L 175 z 14.06.2014, str. 6, Dz. Urz. UE L 307 z 28.10.2014, str. 28, Dz. Urz. UE L 67 z 12.03.2016, str. 22, Dz. Urz. UE L 144 z 07.06.2017, str. 37, Dz. Urz. UE L 285 z 01.11.2017, str. 3, Dz. Urz. UE L 285 z 01.11.2017, str. 10, Dz. Urz. UE L 45 z 17.02.2018, str. 47, Dz. Urz. UE L 197 z 03.08.2018, str. 15, Dz. Urz. UE L 239 z 24.09.2018, str. 41, Dz. Urz. UE L 42 z 13.02.2019, str. 35, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str.
39, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str. 40, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str. 42, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str. 43, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str. 44, Dz.
Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str. 45, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str. 46, Dz. Urz.
UE L 198 z 25.07.2019, str. 241, Dz. Urz. UE L 434 z 23.12.2020, str. 10, Dz. Urz.
UE L 297 z 20.08.2021, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 853/2004”, w tym badania dobrostanu zwierząt po ich przybyciu do rzeźni, badania przedubojowego i poubojowego, oceny mięsa i nadzoru nad przestrzeganiem w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt, ” , -
Do lekarzy weterynarii, o których mowa w ust. 1a, przepisy ust. 2, 3 i 4-5a stosuje się odpowiednio. ” , c) ust. 2a otrzymuje brzmienie: „ 2a.
W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w ust. 1, wyznaczenie tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy usługi weterynaryjne. ” , d) po ust. 2a dodaje się ust. 2b i 2c w brzmieniu: „ 2b.
Po wyznaczeniu do wykonywania czynności, o którym mowa w ust. 1, wyznaczony lekarz weterynarii składa powiatowemu lekarzowi weterynarii oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego wykonywania czynności objętych wyznaczeniem oraz że nie pozostaje w konflikcie interesów w związku z wykonywaniem tych czynności, a także o:
2c.
W przypadku zmiany informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2b, wyznaczony lekarz weterynarii składa powiatowemu lekarzowi weterynarii oświadczenie o zmianie tych informacji. Oświadczenie to zawiera aktualne informacje i jest składane w terminie 7 dni od dnia zmiany tych informacji. ” , e) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
Lekarzom weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 1a, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi zawarto umowę, o której mowa w ust. 3, powiatowy lekarz weterynarii zwraca koszty dojazdów na obszarze objętym terytorialnym zakresem działania tego organu, zrealizowanych samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem, do miejsc wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1:
3c.
Zwrot kosztów dojazdów, o którym mowa w ust. 3b, nie przysługuje w przypadku, gdy powiatowy lekarz weterynarii zapewnił środek transportu umożliwiający dojazd związany z wykonywaniem czynności. ” , g) w ust. 5: - po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu: „
2c; ” , - w pkt 5 lit. b otrzymuje brzmienie: „ b) kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt - w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 4. ” , h) po ust. 5a dodaje się ust. 5b-5d w brzmieniu: „ 5b.
Podmiot jest obowiązany do złożenia powiatowemu lekarzowi weterynarii, na wniosek tego organu, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku, oświadczenia, o którym mowa w ust. 2b, zawierającego informacje o zajęciach zarobkowych wykonywanych na rzecz tego podmiotu przez lekarza weterynarii, który złożył powiatowemu lekarzowi weterynarii oświadczenie, w przypadku, o którym mowa w ust. 2c, lub jest wyznaczony przez ten organ do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1.
5c.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2b, 2c i 5b, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
5d.
Kwalifikacje lekarzy weterynarii i innych osób wyznaczonych do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d-f, lit. j tiret pierwsze i lit. I oraz pkt 2 lit. a i b, są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ust. 7 lit. j rozporządzenia 2017/625. ” , i) w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „
Art. 18b
1.
Urzędowe zatrzymanie, o którym mowa w art. 137 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/625, następuje w drodze decyzji administracyjnej określającej sposób postępowania z zatrzymanymi zwierzętami lub towarami oraz termin, do którego te zwierzęta lub towary zostały zatrzymane.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3.
Stroną postępowania, o którym mowa w ust. 1, jest posiadacz zwierząt lub towarów podlegających urzędowemu zatrzymaniu. ” ;
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej pracownika Inspekcji oraz rodzaje zabezpieczeń tej legitymacji przed przerobieniem lub podrobieniem, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji pracowników Inspekcji uprawnionych do przeprowadzania kontroli w imieniu Inspekcji, a także zastosowanie takich zabezpieczeń tej legitymacji, które uniemożliwią jej przerobienie lub podrobienie. ” , b) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „ 5.
Pracownicy Inspekcji, osoby, o których mowa w art. 16, art. 18 lub art. 20, a także osoby wykonujące pracę w krajowych laboratoriach referencyjnych w rozumieniu art.
100 rozporządzenia 2017/625 oraz laboratoriach urzędowych w rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625 chronią poufność informacji uzyskanych podczas przeprowadzania kontroli urzędowych i wykonywania innych czynności urzędowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia 2017/625. ” , c) dodaje się ust. 8 w brzmieniu: „ 8.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 3, może odbywać się także w obecności pracowników wojewódzkiego inspektoratu weterynarii lub Głównego Inspektoratu Weterynarii. ” ;
Kontrolę przeprowadza się w obecności podmiotu kontrolowanego albo osoby przez niego upoważnionej, a w razie ich nieobecności - w obecności innego pracownika podmiotu kontrolowanego. ” ;
Art. 20
1.
Uprawnienia, o których mowa w art. 19 ust. 3, przysługują:
2.
Kontrole, o których mowa w art. 116 rozporządzenia 2017/625, przeprowadza się w obecności pracowników Inspekcji upoważnionych przez Głównego Lekarza Weterynarii, wojewódzkiego lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii lub granicznego lekarza weterynarii.
3.
Audyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, i dokonywanie ustaleń, o których mowa w art. 27 ust. 2, art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej, przeprowadza się w obecności pracowników upoważnionych przez podmiot kontrolowany. ” ;
W rzeźniach korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych lub w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, za pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się także wydzielone i odpowiednio wyposażone miejsce lub miejsca. ” ;
Art. 21a
1.
Wojewódzki lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone w art. 11 ust.
1 rozporządzenia 2017/625, w tym przekazuje w terminie do ostatniego dnia lutego informacje dotyczące kontroli urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim roku kalendarzowym.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii w terminie do dnia 31 stycznia dane niezbędne do przygotowania informacji dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim roku kalendarzowym, o których mowa w ust. 1. ” ;
Pomieszczenie określone w ust. 1, w którym jest przeprowadzane badanie laboratoryjne mięsa na obecność włośni, zwane dalej „pracownią badania mięsa na obecność włośni”, powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do prawidłowego przeprowadzenia tego badania, zapewniając ich stałą dostępność i przydatność zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella) w mięsie (Dz. Urz. UE L 212 z 11.08.2015, str. 7, z późn. zm.11)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 338 z 15.10.2020, str. 7 oraz Dz. Urz. UE L 104 z 25.03.2021, str. 36.).
3.
Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej lub osoba przez niego upoważniona kontroluje, czy w pracowni badania mięsa na obecność włośni są spełniane wymagania w zakresie systemu zarządzania wskazanego w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia 2017/625.
4.
Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej o stwierdzeniu naruszenia wymagań w zakresie systemu zarządzania wskazanego w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia 2017/625 w pracowni badania mięsa na obecność włośni przez:
Główny Lekarz Weterynarii jest właściwym organem w sprawach:
Jeżeli brak jest krajowego laboratorium referencyjnego i laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej, które można wyznaczyć do przeprowadzenia wymaganych badań laboratoryjnych na podstawie ust. 6, Główny Lekarz Weterynarii, po zasięgnięciu opinii Rady do spraw Laboratoriów, wyznacza do przeprowadzenia tych badań inne laboratorium urzędowe w rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625 znajdujące się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA. ” , f) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „ 7.
Laboratoria urzędowe są poddawane w zakresie stosowanych metod badawczych regularnym badaniom biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniom porównawczym przeprowadzanym przez krajowe laboratorium referencyjne, a gdy brak jest takiej możliwości - przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA. ” ;
Kierownik laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d, ubiegającego się o status laboratorium urzędowego zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych w zakresie określonych kierunków i metod dla celów kontroli urzędowych składa do Głównego Lekarza Weterynarii wniosek w tym zakresie, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej. ” , b) w ust. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie: „
4 rozporządzenia 2017/625, wydaną nie wcześniej niż w roku poprzedzającym rok złożenia tego wniosku, do której dołącza się raport krajowego laboratorium referencyjnego właściwego dla danego kierunku badań, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego laboratorium referencyjnego - laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA;
Główny Lekarz Weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, laboratorium ubiegające się o status laboratorium zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych w zakresie określonych kierunków i metod wskazanych we wniosku.
4.
Laboratorium, które uzyskało status laboratorium, o którym mowa w ust. 1:
5.
Laboratorium, które uzyskało status laboratorium, o którym mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia uzyskania w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych, o których mowa w ust. 4 pkt 1, wyniku niezgodnego z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło te badania, lub wyniku wątpliwego podlega ponownemu badaniu, będącemu badaniem biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniem porównawczym, przeprowadzanemu przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego laboratorium referencyjnego - przez krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.
6.
Główny Lekarz Weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, cofa laboratorium zatwierdzenie do przeprowadzania badań laboratoryjnych w zakresie określonych kierunków i metod, jeżeli:
Wniosek o ponowne zatwierdzenie laboratorium do przeprowadzania badań laboratoryjnych w zakresie określonych kierunków i metod, w stosunku do którego została wydana decyzja, o której mowa w ust. 6, składa się zgodnie z ust. 1 i 2 nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia, w którym ta decyzja stała się ostateczna.
11.
Do wniosku o zmianę w zakresie metody badań określonej w decyzji, o której mowa w ust. 3, stosuje się przepisy ust. 2. ” ;
Krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań sprawuje nadzór nad laboratoriami urzędowymi w zakresie prawidłowości wykonywania przez nie badań, przeprowadzając kontrolę, w szczególności sprzętu i odczynników stosowanych do tych badań, udziału w badaniach porównawczych oraz wyboru metod do akredytacji. Kontrolę przeprowadza się nie rzadziej niż raz na 3 lata, również na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii. ” , c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „ 2a.
Audyt laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia 2017/625, przeprowadza:
Laboratorium wpisane do rejestru poddaje się kontroli właściwego dla danego kierunku badań krajowego laboratorium referencyjnego, w tym kontroli niezapowiedzianej przeprowadzanej również na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, w zakresie prawidłowości wykonywania badań, obejmującej w szczególności kontrolę stosowanego sprzętu i odczynników oraz udziału w badaniach porównawczych. ” , c) w ust. 8 w pkt 2: - lit. a i b otrzymują brzmienie: „ a) nie poddało się badaniom, o których mowa w ust. 6 lub 7, lub dwukrotnie w kolejnych badaniach biegłości nie uzyskało wyników zgodnych z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło te badania, lub b) nie przekazało powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na lokalizację laboratorium oraz powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce pobrania próbki informacji, o których mowa w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, lub ” , - dodaje się lit. c w brzmieniu: „ c) nie poddało się kontroli, o której mowa w ust. 7a, albo w wyniku takiej kontroli stwierdzono, że laboratorium nie spełnia warunków niezbędnych do przeprowadzenia badań. ” ;
Koszty udziału laboratorium w badaniach biegłości i międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych oraz koszty audytów laboratorium, o których mowa w art. 39 rozporządzenia 2017/625, i kontroli przeprowadzanych przez krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań ponosi podmiot prowadzący laboratorium. ” , b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3.
Wpływy z tytułu organizowania badań biegłości, międzylaboratoryjnych badań porównawczych, audytów i kontroli przeprowadzanych przez krajowe laboratoria referencyjne stanowią dochód budżetu państwa. ” ;
Art. 30
1.
Inspekcja pobiera opłaty za przeprowadzanie kontroli urzędowych w przypadkach, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f i art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, dotyczących przesyłek:
1.5 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004 i mięsa pozyskanego ze zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych w rozumieniu ust. 1.6 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004 - w wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale I w części IV;
2.
Przeliczenia równowartości euro na złote dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym opłata jest pobierana.
Art. 31
1.
Inspekcja pobiera opłaty w wysokości ustalonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 34 ust. 1, z tym że w przypadkach, w których mają zastosowanie podwyżki albo obniżki opłat przewidziane odpowiednio w ust. 5 i art. 32 ust. 1-5 - po zastosowaniu takich podwyżek albo obniżek - za:
aminokwasów, u) produkcją żelatyny i kolagenu;
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3-5 i pkt 6 lit. a-k oraz m, obejmują także wystawianie wymaganych dokumentów.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, obejmują także nadzór nad warunkami przechowywania tusz i mięsa.
4.
Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ponosi podmiot prowadzący rzeźnię - w przypadku gdy w tej rzeźni dokonano uśmiercenia zwierząt albo przeprowadzono badanie poubojowe.
5.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 7, związane z kontrolą statków rybackich, w tym statków chłodni, statków zamrażalni i statków przetwórni, przeprowadzaną za granicą podwyższa się o koszty przemieszczenia się na dany statek i powrotu z tego statku.
Art. 32
1.
Opłaty, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1, za kontrolę świń przeprowadzaną w gospodarstwie, w którym jest utrzymywane nie więcej niż 50 świń, pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.
2.
Opłaty za czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3 i 5, w przypadku gdy mięso pochodzące z uboju albo badane zostało pozyskane na użytek własny, pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.
3.
Opłaty za czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3-5, wykonywane w rzeźni oraz opłaty ponoszone przez podmiot prowadzący rzeźnię zgodnie z art. 31 ust. 4, jeżeli w tej rzeźni w poprzednim roku kalendarzowym poddano ubojowi nie więcej niż:
4.
Opłaty za nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. a-c, sprawowany w zakładzie, w którym jest prowadzona wyłącznie działalność w zakresie produkcji mięsa bez kości, mięsa z kością, mięsa mielonego lub surowych wyrobów mięsnych, jeżeli w tym zakładzie w poprzednim roku kalendarzowym w tygodniu średnio wyprodukowano nie więcej niż 5 ton mięsa bez kości lub równoważną ilość mięsa z kością lub nie więcej niż 7,5 tony łącznie mięsa mielonego i surowych wyrobów mięsnych, pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.
5.
Opłaty za nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. a-e oraz j, sprawowany w zakładzie, w którym jest prowadzona produkcja wyłącznie gwarantowanych tradycyjnych specjalności wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 1, z późn. zm.12)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40 oraz Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 262.), lub produktów tradycyjnych wpisanych na listę, o której mowa w art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 224 oraz z 2022 r. poz. 1370), pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.
6.
Jednostka przeliczeniowa, o której mowa w ust. 3 pkt 1, oznacza:
Art. 33Opłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, są uiszczane:
Art. 34
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa w art. 31 ust. 1, nie wyższe jednak niż 10 000 zł, mając na względzie zapewnienie, aby kwota pobieranej opłaty odpowiadała średnim kosztom ponoszonym przez Inspekcję na wykonanie czynności, za które jest pobierana dana opłata, a w przypadku opłat określonych w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. l, n oraz p - aby kwota pobieranej opłaty odpowiadała 25% średnich kosztów czynności wymienionych w tych przepisach, a także aby wysokość tych kwot nie była niższa niż 40 zł.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa:
Art. 34aGłówny Lekarz Weterynarii:
Art. 34bWojewódzkie inspektoraty weterynarii mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży
usług zleconych, zwłaszcza w zakresie badań laboratoryjnych przeprowadzanych w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego.
Art. 34cOpłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, oraz świadczenia pieniężne
z tytułu sprzedaży usług zleconych, o których mowa w art. 34b, stanowią dochód budżetu państwa.
Art. 34dDo należności pieniężnych z tytułu opłat, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31
ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. ” ;
Art. 37
1.
Kto:
5 ust. 2,
2.
Kto:
3.
Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 i 2 następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2022 r. poz. 1124). ” ;
Art. 37aKto, przywożąc lub dokonując tranzytu przesyłki zwierząt albo towarów, nie przedstawia
takiej przesyłki do kontroli urzędowej lub w celu wykonania innych czynności urzędowych w punkcie kontroli granicznej zgodnie z art. 47 ust. 5 rozporządzenia 2017/625 lub w uznanych składach zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2019/2124, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. ” .
Art. 2W ustawie z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1140) wprowadza się następujące zmiany:
Zaświadczenie o prawie wykonywania zawodu lekarza weterynarii zawiera co najmniej: imię i nazwisko lekarza weterynarii, datę urodzenia, niepowtarzalny numer zaświadczenia, podstawę prawną przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii, numer i datę wydania dyplomu lekarza weterynarii oraz organ wydający dyplom lekarza weterynarii. ” , b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „ 4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia o prawie wykonywania zawodu lekarza weterynarii oraz rodzaje zabezpieczeń tego zaświadczenia przed przerobieniem lub podrobieniem, mając na względzie zapewnienie identyfikacji lekarzy weterynarii uprawnionych do wykonywania zawodu i ochrony danych osobowych tych lekarzy weterynarii, a także zastosowanie zabezpieczeń tego zaświadczenia, które uniemożliwią jego przerobienie lub podrobienie. ” ;
Art. 3a
1.
Tytuł specjalisty w danym obszarze weterynarii nadaje się lekarzowi weterynarii, który:
2.
Lekarz weterynarii ubiegający się o uzyskanie tytułu specjalisty w danym obszarze weterynarii występuje z wnioskiem do Komisji do spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii, zwanej dalej „Komisją”, o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne.
3.
Warunkiem przyjęcia lekarza weterynarii na szkolenie specjalizacyjne jest wykazanie się co najmniej 2-letnim stażem pracy zawodowej. O kolejności przyjęcia decyduje staż pracy zawodowej i uprzednio ukończone kursy specjalistyczne.
4.
Wniosek o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne zawiera:
5.
Do wniosku o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne dołącza się:
6.
Szkolenie specjalizacyjne jest prowadzone przez uczelnie publiczne prowadzące studia magisterskie na kierunku weterynaria oraz Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy.
7.
Nabór na szkolenie specjalizacyjne prowadzone przez podmiot, o którym mowa w ust.
6, ogłasza ten podmiot w porozumieniu z Komisją.
Art. 3b
1.
Do zadań Komisji należy sprawowanie nadzoru nad uzyskiwaniem przez lekarza weterynarii tytułu specjalisty w danym obszarze weterynarii, a w szczególności:
2.
Kadencja Komisji trwa 4 lata.
3.
Członków Komisji powołuje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej.
4.
W skład Komisji wchodzi 26 lekarzy weterynarii wyróżniających się wiedzą lub umiejętnościami w obszarach weterynarii, posiadających tytuł specjalisty w co najmniej jednym z tych obszarów weterynarii lub co najmniej stopień naukowy doktora.
Art. 3c
1.
Komisja wybiera ze swego grona przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i sekretarza oraz krajowych kierowników specjalizacji.
2.
Komisja powołuje spośród swoich członków, na okres kadencji Komisji, po jednym zespole dla każdego obszaru weterynarii, którego zadaniem jest rekomendowanie Komisji kandydatów na szkolenie specjalizacyjne w danym obszarze weterynarii.
3.
Komisja obraduje na posiedzeniach. Posiedzenie może odbyć się za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344).
4.
Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej 2/3 członków.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa zwołuje pierwsze posiedzenie Komisji nowej kadencji oraz mu przewodniczy.
6.
Posiedzenia Komisji odbywają się w siedzibie Państwowego Instytutu Weterynaryjnego
7.
Szczegółowy tryb pracy Komisji określa regulamin uchwalony przez Komisję.
8.
Obsługę administracyjną Komisji oraz przeprowadzenia egzaminów specjalizacyjnych zapewnia Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy.
Art. 3d
1.
Członkostwo w Komisji wygasa w przypadku:
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa powołuje, na wniosek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, członka Komisji na zwolnione miejsce.
3.
Kadencja członka Komisji powołanego zgodnie z ust. 2 upływa z końcem kadencji Komisji.
Art. 3e
1.
W skład zespołów egzaminacyjnych dla poszczególnych obszarów weterynarii wchodzą:
2.
Egzamin specjalizacyjny przeprowadza zespół egzaminacyjny w składzie co najmniej 4 osób.
3.
Egzaminy specjalizacyjne przeprowadza się w siedzibie Państwowego Instytutu Weterynaryjnego
4.
W razie negatywnego wyniku egzaminu specjalizacyjnego przewodniczący zespołu egzaminacyjnego wyznacza ponowny termin egzaminu specjalizacyjnego. Zespół egzaminacyjny może uzależnić dopuszczenie do ponownego egzaminu specjalizacyjnego od odbycia szkolenia uzupełniającego.
Art. 3f
1.
Lekarz weterynarii, który uzyskał tytuł specjalisty, otrzymuje dyplom specjalisty.
Dyplom specjalisty zawiera co najmniej: imię i nazwisko lekarza weterynarii, datę urodzenia, niepowtarzalny numer tego dyplomu, podstawę prawną nadania tytułu specjalisty oraz obszar weterynarii, w którym lekarz weterynarii uzyskał tytuł specjalisty.
2.
Dokumentacja dotycząca przebiegu szkolenia specjalizacyjnego lekarza weterynarii przechowywana jest przez podmiot, który przeprowadził to szkolenie, co najmniej przez 5 lat od dnia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego.
Art. 3gKoszty uzyskania tytułu specjalisty pokrywają zainteresowani lekarze weterynarii lub
jednostki organizacyjne kierujące lekarzy weterynarii na szkolenie specjalizacyjne.
Art. 3hMinister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
szkolnictwa wyższego i nauki oraz po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej określi, w drodze rozporządzenia, obszary weterynarii, w których lekarz weterynarii może uzyskać tytuł specjalisty, mając na względzie specyfikę zawodu lekarza weterynarii oraz potrzebę zapewnienia dostępności lekarzy weterynarii posiadających tytuł specjalisty w określonym zakresie.
Art. 3iMinister właściwy do spraw rolnictwa po zasięgnięciu opinii Komisji określi, w drodze
rozporządzenia, wzór dyplomu specjalisty oraz rodzaje zabezpieczeń tego dyplomu przed przerobieniem lub podrobieniem, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji lekarzy weterynarii posiadających tytuł specjalisty i ochrony danych osobowych tych lekarzy, a także zastosowanie takich zabezpieczeń tego dyplomu, które uniemożliwią jego przerobienie lub podrobienie. ” ;
Art. 3W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421) wprowadza się następujące zmiany:
114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111 oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”;
3 pkt 40 rozporządzenia 2017/625; ” , d) po pkt 12 dodaje się pkt 12a w brzmieniu: „
Art. 3bPowiatowy lekarz weterynarii wykonuje zadania właściwego organu określone w rozporządzeniu
2017/625 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli oraz innych czynności urzędowych, chyba że ustawa stanowi inaczej. ” ;
Zwierzęta inne niż określone w ust. 1 mogą być przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa końcowego przeznaczenia, jeżeli na ten przywóz zostało wydane pozwolenie Głównego Lekarza Weterynarii, a przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii tego państwa trzeciego, z którego są wysyłane zwierzęta. ” , d) w ust. 7: - pkt 2 otrzymuje brzmienie: „
W pozwoleniu określa się szczegółowe wymagania zdrowotne dla zwierząt będących przedmiotem przesyłki, a w przypadku zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art.
48 lit. b rozporządzenia 2017/625 dodatkowo określa się:
Art. 13a
1.
Podmiot przywożący zwierzęta określone w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625, który uzyskał pozwolenie, o którym mowa w art. 13 ust.
4:
2.
Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 9 pkt 2, przeprowadza kontrolę w celu sprawdzenia, czy sposób postępowania ze zwierzętami jest zgodny ze sposobem określonym w pozwoleniu, o którym mowa w art. 13 ust. 4. ” ;
Art. 18aDopuszcza się tranzyt zwierząt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie
z państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez Komisję Europejską, jeżeli:
Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla handlu czynnikami chorobotwórczymi, z wyłączeniem immunologicznych produktów leczniczych weterynaryjnych dopuszczonych do obrotu na podstawie przepisów prawa farmaceutycznego, określa prawodawstwo weterynaryjne. ” ;
Art. 23a
Podmiot, któremu zostały dostarczone zwierzęta, produkty lub czynniki chorobotwórcze, zgłasza niezwłocznie dostarczenie tych zwierząt, produktów lub czynników chorobotwórczych powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce ich dostarczenia. ” ;
Art. 24a
1.
Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kontrolę spełniania wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które są określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 576/2013”.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań określonych w rozporządzeniu nr 576/2013 wydaje decyzję o zastosowaniu środków przewidzianych w rozporządzeniu nr 576/2013 oraz nadzoruje jej wykonanie. ” ;
1.
Wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium zwierząt domowych towarzyszących podróżnym z gatunków, o których mowa w załączniku I w części B rozporządzenia nr 576/2013, są określone w art. 14 rozporządzenia nr 576/2013.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium zwierząt z gatunków, o których mowa w załączniku I w części B rozporządzenia nr 576/2013, w tym maksymalną liczbę tych zwierząt, jaka może towarzyszyć właścicielowi w rozumieniu art. 3 lit. c rozporządzenia nr 576/2013 lub osobie upoważnionej w rozumieniu art.
3 lit. d rozporządzenia nr 576/2013 podczas pojedynczego przemieszczenia o charakterze niehandlowym, oraz wzory świadectw zdrowia dla tych zwierząt, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia publicznego. ” ;
Organy celne przeprowadzają kontrolę, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, w punktach wjazdu podróżnych w rozumieniu art. 3 lit. k rozporządzenia nr 576/2013, zwanych dalej „punktami wjazdu podróżnych”.
2.
Do przemieszczania w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, o których mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia nr 576/2013, stosuje się przepisy o wymaganiach weterynaryjnych przy przywozie zwierząt, a to przemieszczanie podlega kontrolom przewidzianym w przepisach rozporządzenia 2017/625. ” , b) uchyla się ust. 3, c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „ 4.
Organ celny w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym z państwa trzeciego lub jego terytorium niezwłocznie powiadamia o tym powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce położenia punktu wjazdu podróżnych. ” , d) po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4e w brzmieniu: „ 4a.
Organ celny, w przypadku gdy kontrola:
35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, i nadzoruje wykonanie tej decyzji.
4b.
Do konsultacji, o której mowa w ust. 4a, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.
4c.
Konsultacja, o której mowa w ust. 4a, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) lub innych środków łączności.
4d.
Szczegółowy sposób przeprowadzania konsultacji, o której mowa w ust. 4a, określa porozumienie zawarte między wojewódzkim lekarzem weterynarii a dyrektorem izby administracji skarbowej, właściwymi terytorialnie dla danego punktu wjazdu podróżnych.
4e.
Decyzji, o której mowa w ust. 4a, nie wydaje się, jeżeli właściciel albo osoba upoważniona odstąpi od przemieszczenia zwierzęcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. ” , e) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „ 5.
Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku, o którym mowa w ust. 4, z wyjątkiem ust.
4a i 4e:
Powiatowy lekarz weterynarii nie wydaje decyzji o zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, jeżeli organ celny już zastosował ten środek. ” , g) ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie: „ 6.
Zwierzęta domowe towarzyszące podróżnym w przypadku niespełniania wymagań, o których mowa w ust. 4, do czasu zastosowania środków, o których mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, przetrzymuje się pod dozorem organów celnych.
7.
Zarządzający punktem wjazdu podróżnych w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym udostępnia nieodpłatnie pomieszczenie przystosowane do przetrzymywania tych zwierząt. ” , h) ust. 9 i 10 otrzymują brzmienie: „ 9.
Główny Lekarz Weterynarii:
10.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz punktów wjazdu podróżnych oraz warunki i sposób współpracy organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi przy kontroli przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie zapewnienie sprawnego przeprowadzania kontroli przez te organy oraz ochronę zdrowia zwierząt. ” ;
1.
Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się w drodze decyzji.
3.
W zezwoleniu, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, określa się punkt wjazdu inny niż punkt wjazdu podróżnych, przez który zwierzęta mogą być przemieszczone.
4.
Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, składa się nie później niż na 2 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
Art. 24bb.
1.
Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się w drodze decyzji po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym dla miejsca przeznaczenia zwierząt miejsca oraz warunków kwarantanny zwierząt.
3.
Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub innych środków łączności.
4.
Do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.
5.
Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, składa się nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera:
7.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się kopie dokumentów pozwalających na ustalenie statusu epizootycznego zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które mają zostać przemieszczone, w tym zaświadczeń o wykonanych szczepieniach, wyników badań diagnostycznych w kierunku chorób zakaźnych zwierząt, książeczki zdrowia i zaświadczenia o stanie zdrowia wystawionego przez lekarza weterynarii w państwie trzecim.
8.
Koszty działań określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.
9.
O przybyciu zwierzęcia na miejsce przeznaczenia właściciel lub osoba upoważniona niezwłocznie powiadamia powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia zwierzęcia. ” ;
Art. 24c
1.
Koszty działań podjętych w wyniku wydania decyzji, o których mowa w art. 24a ust.
2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, w tym koszty przetrzymywania zwierząt i opieki nad tymi zwierzętami, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.
2.
Organ, który wydał decyzje wymienione w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust.
5 pkt 2, ustala, w drodze decyzji, wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1.
3.
Decyzjom, o których mowa w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, oraz decyzji w sprawie wysokości kosztów, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. ” ;
Art. 24hMinister właściwy do spraw rolnictwa, z własnej inicjatywy lub na wniosek Głównego
Lekarza Weterynarii, może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013. ” ;
Do podmiotu będącego odbiorcą przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce jako odbiorca tych produktów, stosuje się przepis art. 23a. ” ;
Art. 28aDo podmiotu będącego odbiorcą koniowatych przemieszczanych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w świadectwie zdrowia towarzyszącym przesyłce koniowatych jako odbiorca tych koniowatych, stosuje się przepis art. 23a. ” ;
Art. 40bDo podmiotu będącego odbiorcą zwierząt akwakultury przemieszczanych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce zwierząt akwakultury jako odbiorca tych zwierząt, stosuje się przepis art. 23a. ” ;
Podmiotowi, który poniósł koszty związane z realizacją nakazów, o których mowa w ust.
3 pkt 8b, 8c, pkt 8d lit. c, pkt 8e i 9, przysługuje ze środków budżetu państwa zwrot kosztów faktycznie poniesionych w związku z realizacją tych nakazów.
3b.
W przypadku wydania nakazów, o których mowa w ust. 3 pkt 8, 8h i 8j-8l, właściciele lub posiadacze gruntów, których dotyczą te nakazy, oraz osoby trzecie są obowiązani do powstrzymania się od podejmowania czynności utrudniających lub uniemożliwiających realizację tych nakazów. ” ;
Minister właściwy do spraw rolnictwa może zlecić instytutowi badawczemu prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych w celu umożliwienia pozyskania informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub wykonanie działań polegających na pozyskiwaniu tych informacji.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa zapewnia instytutowi badawczemu środki finansowe na prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych oraz wykonanie działań, o których mowa w ust. 4. ” ;
Art. 53
1.
Posiadacze zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, prowadzą w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii dokumentację określoną w:
108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 zawiera: a) numer serii podanego zwierzętom produktu leczniczego, b) nazwy substancji czynnych podanego zwierzętom produktu leczniczego, c) w odniesieniu do podanych zwierzętom weterynaryjnych produktów leczniczych zaliczonych zgodnie z art. 34 rozporządzenia 2019/6 do produktów wydawanych na receptę weterynaryjną
11 oraz Dz. Urz. UE L 48 z 11.02.2021, str. 3.), która zawiera: a) datę i godzinę wykonania czynności lekarsko-weterynaryjnych, b) rozpoznanie albo wstępne rozpoznanie choroby zwierząt, c) zabiegi lecznicze lub zalecenia lekarskie, d) zabiegi profilaktyczne, e) wyniki badań.
2.
Wpisu w dokumentacji, o której mowa w ust. 1, danych wymienionych w:
3.
Główny Lekarz Weterynarii udostępnia nieodpłatnie system teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1:
4.
Podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt wskazuje w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, jacy lekarze weterynarii świadczą usługi w ramach tego zakładu leczniczego dla zwierząt.
5.
Podmioty, o których mowa w ust. 3, uzyskują dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, po potwierdzeniu przez nich swojej tożsamości przy użyciu indywidualnych loginu i hasła.
6.
Główny Lekarz Weterynarii nadaje każdemu z podmiotów, o których mowa w ust. 3, indywidualne login i hasło, o których mowa w ust. 5.
7.
Główny Lekarz Weterynarii:
Minister właściwy do spraw rolnictwa wprowadza program, o którym mowa w ust. 5, po jego zatwierdzeniu pod względem technicznym i zaproponowaniu do współfinansowania przez Komisję Europejską - zgodnie z ust. 2.1 akapit czwarty lit. a załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/690 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program na rzecz rynku wewnętrznego, konkurencyjności przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, dziedziny roślin, zwierząt, żywności i paszy, oraz statystyk europejskich (Program na rzecz jednolitego rynku) oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013, (UE) nr 1287/2013, (UE) nr 254/2014 i (UE) nr 652/2014 (Dz. Urz. UE L 153 z 03.05.2021, str. 1) - w drodze rozporządzenia, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, poprawę sytuacji epizootycznej państwa oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
8.
Główny Lekarz Weterynarii nadzoruje realizację programów, o których mowa w ust. 1, a w odniesieniu do programu współfinansowanego ze środków pochodzących z Unii Europejskiej:
1 lub dokonuje wpisu w tej dokumentacji w sposób nieprawidłowy, ” , - pkt 7 otrzymuje brzmienie: „
Kto: