Kodeks cywilny – tekst jednolity 2013

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 17 grudnia 2013 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks cywilny Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny Księga PIERWSZA - CZĘŚĆ OGÓLNA Tytuł I - Przepisy wstępne Tytuł II - Osoby

Dział I - Osoby fizyczne

Rozdział I - Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych

Rozdział II - Miejsce zamieszkania

Rozdział III - Uznanie za zmarłego

Dział II - Osoby prawne

Dział III - Przedsiębiorcy i ich oznaczenia

Tytuł III - Mienie Tytuł IV - Czynności prawne

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Zawarcie umowy

Dział III - Forma czynności prawnych

Dział IV - Wady oświadczenia woli

Dział V - Warunek

Dział VI - Przedstawicielstwo

Rozdział I - Przepisy ogólne

Rozdział II - Pełnomocnictwo

Rozdział III - Prokura

Tytuł V - Termin Tytuł VI - Przedawnienie roszczeń Księga DRUGA - WŁASNOŚĆ I INNE PRAWA RZECZOWE Tytuł I - Własność

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Treść i wykonywanie własności

Dział III - Nabycie i utrata własności

Rozdział I - Przeniesienie własności

Rozdział II - Zasiedzenie

Rozdział III - Inne wypadki nabycia i utraty własności

Dział IV - Współwłasność

Dział V - Ochrona własności

Tytuł II - Użytkowanie wieczyste Tytuł III - Prawa rzeczowe ograniczone

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Użytkowanie

Rozdział I - Przepisy ogólne

Rozdział II - Użytkowanie przez osoby fizyczne

Rozdział III - Użytkowanie przez rolnicze spółdzielnie produkcyjne

Rozdział IV - Inne wypadki użytkowania

Dział III - Służebności

Rozdział I - Służebności gruntowe

Rozdział II - Służebności osobiste

Rozdział III - Służebność przesyłu

Dział IV - Zastaw

Rozdział I - Zastaw na rzeczach ruchomych

Rozdział II - Zastaw na prawach

Tytuł IV - Posiadanie Księga TRZECIA - ZOBOWIĄZANIA Tytuł I - Przepisy ogólne Tytuł II - Wielość dłużników albo wierzycieli

Dział I - Zobowiązania solidarne

Dział II - Zobowiązania podzielne i niepodzielne

Tytuł III - Ogólne przepisy o zobowiązaniach umownych Tytuł IV - (zawierający art. 397-404 - uchylony) Tytuł V - Bezpodstawne wzbogacenie Tytuł VI - Czyny niedozwolone Tytuł VI_1 - Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny Tytuł VII - Wykonanie zobowiązań i skutki ich niewykonania

Dział I - Wykonanie zobowiązań

Dział II - Skutki niewykonania zobowiązań

Dział III - Wykonanie i skutki niewykonania zobowiązań z umów wzajemnych

Tytuł VIII - Potrącenie, odnowienie, zwolnienie z długu Tytuł IX - Zmiana wierzyciela lub dłużnika

Dział I - Zmiana wierzyciela

Dział II - Zmiana dłużnika

Tytuł X - Ochrona wierzyciela w razie niewypłacalności dłużnika Tytuł XI - Sprzedaż

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Rękojmia za wady

Dział III - Gwarancja jakości

Dział IV - Szczególne rodzaje sprzedaży

Rozdział I - Sprzedaż na raty

Rozdział II - Zastrzeżenie własności rzeczy sprzedanej. Sprzedaż na próbę

Rozdział III - Prawo odkupu

Rozdział IV - Prawo pierwokupu

Tytuł XII - Zamiana Tytuł XIII - Dostawa Tytuł XIV - Kontraktacja Tytuł XV - Umowa o dzieło Tytuł XVI - Umowa o roboty budowlane Tytuł XVII - Najem i dzierżawa

Dział I - Najem

Rozdział I - Przepisy ogólne

Rozdział II - Najem lokalu

Dział II - Dzierżawa

Tytuł XVII_1 - Umowa leasingu Tytuł XVIII - Użyczenie Tytuł XIX - Pożyczka Tytuł XX - Umowa rachunku bankowego Tytuł XXI - Zlecenie Tytuł XXII - Prowadzenie cudzych spraw bez zlecenia Tytuł XXIII - Umowa agencyjna Tytuł XXIV - Umowa komisu Tytuł XXV - Umowa przewozu

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Przewóz osób

Dział III - Przewóz rzeczy

Tytuł XXVI - Umowa spedycji Tytuł XXVII - Umowa ubezpieczenia

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Ubezpieczenia majątkowe

Dział III - Ubezpieczenia osobowe

Tytuł XXVIII - Przechowanie Tytuł XXIX - Odpowiedzialność, prawo zastawu i przedawnienie roszczeń utrzymujących hotele i podobne zakłady Tytuł XXX - Umowa składu Tytuł XXXI - Spółka Tytuł XXXII - Poręczenie Tytuł XXXIII - Darowizna Tytuł XXXIII_1 - Przekazanie nieruchomości Tytuł XXXIV - Renta i dożywocie

Dział I - Renta

Dział II - Dożywocie

Tytuł XXXV - Ugoda Tytuł XXXVI - Przyrzeczenie publiczne Tytuł XXXVII - Przekaz i papiery wartościowe

Dział I - Przekaz

Dział II - Papiery wartościowe

Księga CZWARTA - SPADKI Tytuł I - Przepisy ogólne Tytuł II - Dziedziczenie ustawowe Tytuł III - Rozrządzenia na wypadek śmierci

Dział I - Testament

Rozdział I - Przepisy ogólne

Rozdział II - Forma testamentu

Dział II - Powołanie spadkobiercy

Dział III - Zapis i polecenie

Rozdział I - Zapis zwykły

Rozdział II - Zapis windykacyjny

Rozdział III - Polecenie

Dział IV - Wykonawca testamentu

Tytuł IV - Zachowek Tytuł V - Przyjęcie i odrzucenie spadku Tytuł VI - Stwierdzenie nabycia spadku lub przedmiotu zapisu windykacyjnego, poświadczenie dziedziczenia i ochrona spadkobiercy Tytuł VII - Odpowiedzialność za długi spadkowe Tytuł VIII - Wspólność majątku spadkowego i dział spadku Tytuł IX - Umowy dotyczące spadku Tytuł X - Przepisy szczególne o dziedziczeniu gospodarstw rolnych Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

Art. 2

§ 1Do dziedziczenia gospodarstwa rolnego należącego do spadku otwartego przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym tą ustawą, chyba że przed tym dniem nastąpił już dział spadku.

§ 2Jeżeli wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postanowienie o stwierdzeniu

nabycia spadku w części dotyczącej dziedziczenia gospodarstwa rolnego pozostaje w sprzeczności z przepisami Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, postanowienie to ulega na wniosek osoby zainteresowanej odpowiedniej zmianie.

§ 3Jeżeli dział spadku następuje po wejściu w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym tą ustawą.

§ 4Jeżeli przed wejściem w życie niniejszej ustawy zostały ustalone dopłaty lub spłaty

w związku ze zniesieniem współwłasności, sąd na wniosek osoby zainteresowanej może dokonać ich obniżenia stosując odpowiednio przepisy art. 216 § 6 Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 17

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1976 r. ” ;

Art. 2

§ 1

Przepisy ustawy stosuje się do spadków otwartych od dnia jej wejścia w życie.

§ 2Do przeniesienia własności i zniesienia współwłasności nieruchomości rolnej stosuje

się przepisy obowiązujące w dacie tych zdarzeń.

Art. 3Oświadczenie Skarbu Państwa o wykonaniu prawa pierwokupu, przewidzianego dotychczas

w art. 217, 1073 i 1088 § 2 Kodeksu cywilnego, złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jest skuteczne, jeśli przed tym dniem zostało wydane postanowienie o przybiciu na rzecz Skarbu Państwa. Nie dotyczy to wypadku, gdy po wejściu w życie ustawy postanowienie o przybiciu zostało uchylone. ” „

Art. 5

§ 1Nabycie własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego stwierdza sąd w postępowaniu

nieprocesowym. Ten sam tryb postępowania stosuje się w sprawach o odroczenie terminu zapłaty należności z tytułu nabycia własności nieruchomości.

§ 2Wniosek do sądu o wszczęcie postępowania może zgłosić także właściwy terenowy organ

administracji państwowej stopnia podstawowego.

§ 3W postanowieniu stwierdzającym nabycie własności nieruchomości sąd określa według

zasad obowiązujących w przepisach o księgach wieczystych położenie, obszar oraz osobę właściciela nieruchomości, a jeżeli dla nieruchomości jest założona księga wieczysta lub zbiór dokumentów - oznaczenie księgi lub zbioru. Ponadto sąd w postanowieniu tym określa wysokość, sposób i terminy spłat albo orzeka o zwolnieniu od obowiązku spłaty należności, a gdy nabycie nastąpiło w związku z zawartą umową o dożywocie - stwierdza powstanie prawa dożywocia.

§ 4

Postępowanie w sprawach wymienionych w § 1 jest wolne od opłat sądowych.

Art. 6

§ 1Prawomocne postanowienie sądu, stwierdzające nabycie własności nieruchomości przez

posiadacza samoistnego, stanowi podstawę do ujawnienia nowego stanu własności w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

§ 2Sąd przesyła postanowienie, o którym mowa w § 1, państwowemu biuru notarialnemu właściwemu

do prowadzenia dla nieruchomości księgi wieczystej. Państwowe biuro notarialne po otrzymaniu postanowienia podejmuje z urzędu postępowanie o wpis w księdze wieczystej lub ujawnienie w zbiorze dokumentów nabytego prawa, a jeżeli dla nieruchomości nie została założona księga wieczysta lub zbiór dokumentów - o założenie księgi wieczystej.

Jeżeli dokonanie wpisu uzależnione jest od przedstawienia mapy i opisu, państwowe biuro notarialne zażąda przedstawienia tych dokumentów od właściwej państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej ewidencję gruntów i budynków.

§ 3Postępowanie o ujawnienie nowego stanu własności w księdze wieczystej lub w zbiorze

dokumentów oraz o założenie księgi wieczystej na podstawie postanowienia wymienionego w § 1 jest wolne od opłat sądowych.

§ 4Postanowienie wymienione w § 1 sąd przesyła również właściwej państwowej jednostce

organizacyjnej prowadzącej ewidencję gruntów i budynków.

Art. 7

§ 1W razie objęcia nieruchomości lub jej części w posiadanie na podstawie umowy mającej

na celu przeniesienie własności, lecz zawartej bez zachowania wymaganej formy aktu notarialnego, terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego wezwie strony do zawarcia umowy w formie prawem przewidzianej lub do przywrócenia poprzedniego stanu posiadania w terminie trzech miesięcy. W wezwaniu należy strony uprzedzić o skutkach jego niewykonania, przewidzianych w § 2.

§ 2Po bezskutecznym upływie terminu określonego w § 1, jeżeli okoliczności wskazane w

tym przepisie trwają nadal, terenowy organ administracji państwowej wymierzy grzywnę w celu przymuszenia, stosownie do przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 3

Jeżeli w toku postępowania sądowego dotyczącego własności nieruchomości ujawni się, że strony zawarły umowę mającą na celu przeniesienie własności nieruchomości bez zachowania wymaganej formy aktu notarialnego, sąd zawiadomi o tym właściwy terenowy organ administracji państwowej w celu wymierzenia grzywny przewidzianej w § 2, chyba że wcześniej nastąpiło zakończenie postępowania w sposób zgodny ze stanem prawnym nieruchomości.

§ 4Umowa mająca na celu przeniesienie własności, lecz zawarta bez zachowania formy prawem

przewidzianej, nie stanowi podstawy do ujawnienia nowego stanu władania w ewidencji gruntów i budynków.

Art. 8

§ 1Sprawy o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego

oraz o odroczenie terminu zapłaty należności z tytułu nabycia własności nieruchomości, nie zakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją terenowego organu administracji państwowej, podlegają rozpoznaniu w trybie określonym tą ustawą, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Sprawy takie przekazuje się niezwłocznie właściwym sądom.

§ 2Odwołania od decyzji terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego

w sprawach, o których mowa w § 1, przekazuje się właściwym sądom jako drugiej instancji w tych sprawach. Do postępowania przed przekazaniem odwołania właściwemu sądowi, do terminu jego wniesienia, podstawy oraz formy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Odwołanie wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, który wydał decyzję.

§ 3Sąd, do którego przesłane zostało odwołanie, może w uzasadnionych wypadkach na posiedzeniu

niejawnym wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji terenowego organu administracji państwowej.

§ 4

(uchylony).

Art. 9Do postępowania sądowego, zawieszonego w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy

na podstawie przepisów dotychczasowych, oraz do określonych w tych przepisach tytułów egzekucyjnych stosuje się odpowiednio przepisy dotychczasowe.

Art. 10Stwierdzenie nabycia własności nieruchomości, dokonane przez sąd lub do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy dokonane przez terenowy organ administracji państwowej, stanowi wyłączny dowód nabycia własności nieruchomości, o których mowa w art. 4 tej ustawy.

Art. 11

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 115

Skutki wpisów, które zostały dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a które według tej ustawy nie są dopuszczalne, podlegają przepisom dotychczasowym.

Art. 116

1.

Postępowanie wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczy się według przepisów tej ustawy.

2.

Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne, jeżeli nie naruszyły przepisów dotychczasowych. ” „

Art. 128

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1983 r. ” ;

Art. 281

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1983 r. ” ;

Art. 76

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r. ” ;

Art. 101Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1985 r., z tym że przepisy dotyczące opłat

za istniejące w dniu wejścia w życie ustawy użytkowanie i użytkowanie wieczyste - z dniem 1 stycznia 1986 r. ” ;

Art. 2

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lutego 1989 r. ” ;

Art. 47

Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r. ” ;

Art. 7

1.

Ogólne warunki i wzory umów ustanowione na podstawie art. 2 i 384 Kodeksu cywilnego tracą moc z upływem dwóch lat od wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jednakże ogólne warunki dotyczące umów z udziałem konsumentów zachowują moc do czasu wejścia w życie rozporządzeń wydanych na podstawie art. 384 Kodeksu cywilnego w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą.

3.

Rada Ministrów może uchylić moc obowiązującą wszystkich lub niektórych ogólnych warunków i wzorów umów przed upływem terminu określonego w ust. 1.

Art. 8Do powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a jeszcze nie przedawnionych

roszczeń, które ze względu na strony stosunków, z jakich te roszczenia wynikły, przedawniały się według przepisów dotychczasowych z upływem jednego roku, stosuje się przepis art. 118 Kodeksu cywilnego o przedawnieniu trzyletnim. Bieg tego terminu przedawnienia liczy się od dnia wymagalności roszczenia.

Art. 9Do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy; dotyczy to w szczególności możliwości nabycia prawa przez zasiedzenie.

Art. 10Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy istniał stan, który według przepisów

dotychczasowych wyłączał zasiedzenie nieruchomości, a według przepisów obowiązujących po wejściu w życie tej ustawy prowadzi do zasiedzenia, zasiedzenie biegnie od dnia wejścia jej w życie; jednakże termin ten ulega skróceniu o czas, w którym powyższy stan istniał przed wejściem w życie ustawy, lecz nie więcej niż o połowę. ” „

Art. 121a)Utracił moc z dniem 11 maja 2008 r. w zakresie, w jakim ogranicza dostęp do waloryzacji

sądowej, zagwarantowanej w art. 3581 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), w odniesieniu do zobowiązań pieniężnych powstałych przed dniem 30 października 1950 r., wynikających z obligacji emitowanych przez Skarb Państwa, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. akt SK 49/05 (Dz. U. Nr 81, poz. 554)..

Do zobowiązań pieniężnych powstałych przed dniem 30 października 1950 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do zobowiązań pieniężnych powstałych od dnia 30 października 1950 r., jeszcze nie przedawnionych i nie wykonanych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 3581 § 3 Kodeksu cywilnego tylko do świadczeń w części nie wykonanej.

Art. 13

Przepisy art. 12 ust. 2 ustawy oraz art. 3581 § 3 Kodeksu cywilnego nie mają zastosowania do kredytów bankowych oraz kwot zdeponowanych na rachunkach bankowych, jak również do kredytów i pożyczek o charakterze socjalnym.

Art. 14

1.

Przepisy Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do spadków otwartych od dnia wejścia w życie tej ustawy.

2.

Do zniesienia współwłasności gospodarstwa rolnego oraz do działu spadku obejmującego gospodarstwo rolne lub wkład gruntowy w rolniczej spółdzielni produkcyjnej stosuje się przepisy obowiązujące w dacie tych zdarzeń.

Art. 15

1.

Samoistny posiadacz nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, które przed dniem 6 kwietnia 1982 r. odziedziczył z ustawy Skarb Państwa po osobie będącej spadkodawcą tego posiadacza lub jego wstępnego, może żądać, aby Skarb Państwa przeniósł na niego własność tej nieruchomości.

2.

Przeniesienie własności stosownie do ust. 1 następuje nieodpłatnie, jednakże Skarb Państwa może żądać od nabywcy zwrotu wydatków, jakie poniósł na pokrycie długów związanych z gospodarstwem rolnym. Z chwilą przeniesienia własności na nabywcę przechodzą prawa i obowiązki należące do spadku, związane z gospodarstwem rolnym.

3.

W wypadku gdy nieruchomość wchodząca w skład gospodarstwa rolnego, które Skarb Państwa odziedziczył z ustawy po spadkodawcy przed dniem 6 kwietnia 1982 r., znajduje się we władaniu Skarbu Państwa, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do spadkobierców tego spadkodawcy lub ich zstępnych, jeżeli w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy odpowiadają warunkom przewidzianym w art. 1059 pkt 1 lub 2 Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że Skarb Państwa może żądać od nabywcy zwrotu nakładów koniecznych nie mających pokrycia w korzyściach, które uzyskał z nieruchomości, oraz żądać innych nakładów, które zwiększają wartość nieruchomości w chwili przeniesienia własności.

4.

Przepis ust. 3 nie ma zastosowania w razie wzniesienia przez Skarb Państwa na nieruchomości budynku lub innego urządzenia o wartości przewyższającej wartość nieruchomości. W wypadku takim spadkobiercy mogą żądać od Skarbu Państwa odszkodowania ustalonego jak w wypadku wywłaszczenia nieruchomości.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy Skarb Państwa przed dniem 6 kwietnia 1982 r. odziedziczył z ustawy udział w gospodarstwie rolnym.

Art. 16

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1990 r. ” ;

Art. 13

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 67Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r., z tym że art. 64 wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 11

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 159Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 153 ust. 1 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 41

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z wyjątkiem przepisu art. 40 ust.

1, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 68

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.

2 i 3.

2.

Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 26, lecz nie dłużej niż przez sześć miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zachowują moc przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 67 pkt 2, w zakresie dotyczącym ustalania wysokości czynszu najmu. W tym samym okresie osoby, o których mowa w art.

46 ustawy wymienionej w art. 53, opłacają czynsz najmu w wysokości pokrywającej koszty eksploatacji tych domów i lokali mieszkalnych.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 54 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 67 pkt 2 zachowują moc nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. ” ;

Art. 6Do spraw o przysposobienie wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 6

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepis art.

4 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą, wchodzi w życie z dniem 1 września 1997 r. ” ;

Art. 50

1.

Zastaw, ustanowiony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na mocy przepisu art. 308 Kodeksu cywilnego, wygasa z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Na wniosek zastawnika, złożony w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zastaw, o którym mowa w ust. 1, podlega wpisowi do rejestru zastawów prowadzonego na podstawie niniejszej ustawy i przekształca się w zastaw rejestrowy.

3.

Do wniosku należy załączyć umowę o ustanowieniu zastawu oraz odpis z prowadzonego przez bank rejestru zastawów. ” „

Art. 52

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem przepisów art. 42 ust.

1 i 2 oraz art. 43, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 242

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. ” ;

Art. 150Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23, art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit. a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. ” ;

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 21Przepisy art. 1-17 oraz art. 18 pkt 1-5 stosuje się do umów zawartych i nie wykonanych

w dniu wejścia w życie ustawy.

Art. 22

Przepisów Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny nie stosuje się, jeżeli produkt został wprowadzony do obrotu krajowego przed dniem wejścia w życie ustawy.

Art. 23Do czasu wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 18 pkt 7, zachowuje moc rozporządzenie

wydane na podstawie art. 384 Kodeksu cywilnego, nie dłużej jednak niż przez 2 lata.

Art. 24

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 15

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 2

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów leasingu zawartych przed dniem jej wejścia w życie.

2.

Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy tej ustawy po upływie roku od dnia jej wejścia w życie, jeżeli umowy te zostały zawarte pomiędzy osobami, o których mowa w art. 758 § 1 Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 29

Ustawa wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 75Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i

art. 6 ust. 1 pkt 1 w części dotyczącej spółek komandytowo-akcyjnych, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. ” ;

Art. 40Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 18 ust. 4 i art. 32, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. ” ;

Art. 59

„1. Ustawa wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

4 pkt 3-6 oraz art. 11 ust. 4, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. ” ;

Art. 102

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r. ” ;

Art. 15

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. ” ;

Art. 7

1.

Przedsiębiorcy dostosują swe firmy do przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 4 lat od dnia wejścia ustawy w życie.

2.

W razie niemożności dostosowania używanej firmy do przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, sąd rejestrowy, na wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie wskazanym w ust. 1, rozstrzyga o dopuszczalności zachowania dotychczasowej firmy w całości lub z niezbędnymi zmianami. Orzeczenie sądu powinno zapaść nie później niż w ciągu 5 lat od dnia wejścia ustawy w życie.

Art. 8

1.

Do umów o roboty budowlane, zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do umów najmu, zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się art. 6851 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. ” „

Art. 10

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że art. 6471 i art. 6851 ustawy, o której mowa w art. 1, wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 546Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r., z tym że:

Art. 19

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. ” ;

Art. 247Do spraw rozpoczętych przed dniem wejścia w życie ustawy i niezakończonych stosuje

się przepisy ustawy, o ile nie są one mniej korzystne dla ubezpieczającego, ubezpieczonego, uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. ” „

Art. 257

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem art. 189 oraz art.

249, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 22

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem art. 61, 71, 127 i art.

128 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. ” ;

Art. 113Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem:

97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem 30 kwietnia 2004 r.;

Art. 5b)Utracił moc z dniem 18 grudnia 2009 r. w zakresie, w jakim wyłącza skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem orzeczenia sądu wyrządzającego szkodę, które stało się prawomocne po dniu wejścia w życie Konstytucji RP, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt SK 34/08 (Dz. U. Nr 215, poz. 1675)..

Do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 417, art. 419, art. 420, art. 4201, art. 4202 i art. 421 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz art. 153, art. 160 i art. 161 § 5 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2004 r. ” ;

Art. 13Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy

art. 47912, art. 47931a, art. 47932, art. 47935, art. 47947, art. 47954, art. 47956, art. 47958, art. 47965, art. 47967, art. 47969, art. 47976 i art. 47978 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art. 2, art. 9-12 niniejszej ustawy, wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 5Przepisu art. 6851 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje

się do umów najmu lokali użytkowych, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. ” ;

Art. 5

Przepisy ustawy stosuje się do czynności prawnych dokonywanych po jej wejściu w życie.

Art. 6

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 5

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 17Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który

wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 2Do roszczeń, o których mowa w art. 1, powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepisy art. 4421 Kodeksu cywilnego.

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 5Do stosunków z umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe. ” „

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 6„1. Przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się do spadków otwartych przed dniem 1

lipca 1984 r. ” „

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 5

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 2

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. ” ;

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 10

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 22

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 2

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 12Do zastawów powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe

przepisy o formie umowy o ustanowienie zastawu.

Art. 13

1.

Jeżeli postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, do podziału sumy uzyskanej z egzekucji z przedmiotu obciążonego hipoteką, hipoteką morską, zastawem, zastawem rejestrowym albo zastawem skarbowym stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Jeżeli ogłoszono upadłość dłużnika przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, do podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży przedmiotu obciążonego hipoteką, hipoteką morską, zastawem, zastawem rejestrowym albo zastawem skarbowym stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 14

Ustawa wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 2Do umów o roboty budowlane zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe. ” „

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 4

1.

Przepis art. 4171 § 2 Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą ma zastosowanie do orzeczeń, które uprawomocniły się od dnia 17 października 1997 r.

2.

Termin przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej wydaniem prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem, które uprawomocniło się po dniu 17 października 1997 r. a przed dniem 1 września 2004 r., nie rozpoczyna biegu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Od orzeczeń, które uprawomocniły się w okresie od dnia 17 października 1997 r. do dnia 1 września 2004 r., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 5

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 81

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 63, który wchodzi w życie z dniem 18 czerwca 2011 r. ” ;

Art. 8Do roszczeń, o których mowa w art. 1007 ustawy, o której mowa w art. 1, powstałych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i w tym dniu jeszcze nie przedawnionych, stosuje się przepisy tego artykułu w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 9

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 50

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” . a) Utracił moc z dniem 11 maja 2008 r. w zakresie, w jakim ogranicza dostęp do waloryzacji sądowej, zagwarantowanej w art. 3581 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), w odniesieniu do zobowiązań pieniężnych powstałych przed dniem 30 października 1950 r., wynikających z obligacji emitowanych przez Skarb Państwa, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. akt SK 49/05 (Dz. U. Nr 81, poz. 554). b) Utracił moc z dniem 18 grudnia 2009 r. w zakresie, w jakim wyłącza skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądu wyrządzającego szkodę, które stało się prawomocne po dniu wejścia w życie Konstytucji RP, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt SK 34/08 (Dz. U. Nr 215, poz. 1675).

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji transpozycji dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) (Dz. Urz. WE L 178 z 17.07.2000, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 25, str.

I)Odnośnik nr 1 dodany do tytułu ustawy przez art. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 2006 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 133, poz. 935), która weszła w życie z dniem 5 sierpnia 2006 r.

Księga PIERWSZA CZĘŚĆ OGÓLNA Tytuł I Przepisy wstępne

Art. 12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie

ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321), która weszła w życie z dniem 1 października 1990 r..

Kodeks niniejszy reguluje stosunki cywilnoprawne między osobami fizycznymi i osobami prawnymi.

Art. 2

(uchylony).3)Przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 3

Ustawa nie ma mocy wstecznej, chyba że to wynika z jej brzmienia lub celu.

Art. 4

(uchylony).3)Przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 54)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.

Art. 6

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Art. 7Jeżeli ustawa uzależnia skutki prawne od dobrej lub złej wiary, domniemywa się istnienie

dobrej wiary.

Tytuł II Osoby

Dział I

Osoby fizyczne

Rozdział I

Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych

Art. 8

§ 15)Oznaczenie § 1 nadane przez art. 6 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o

planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz. U. Nr 17, poz. 78), która weszła w życie z dniem 16 marca 1993 r..

Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną.

§ 2(uchylony).6)Dodany przez art. 6 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; uchylony przez

art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 139, poz. 646), która weszła w życie z dniem 4 stycznia 1997 r.

Art. 9

W razie urodzenia się dziecka domniemywa się, że przyszło ono na świat żywe.

Art. 10

§ 1

Pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście.

§ 2Przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletność. Nie traci jej w razie unieważnienia

małżeństwa.

Art. 11

Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności.

Art. 12

Nie mają zdolności do czynności prawnych osoby, które nie ukończyły lat trzynastu, oraz osoby ubezwłasnowolnione całkowicie.

Art. 13

§ 1Osoba, która ukończyła lat trzynaście, może być ubezwłasnowolniona całkowicie, jeżeli

wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swym postępowaniem.

§ 2Dla ubezwłasnowolnionego całkowicie ustanawia się opiekę, chyba że pozostaje on jeszcze

pod władzą rodzicielską.

Art. 14

§ 1

Czynność prawna dokonana przez osobę, która nie ma zdolności do czynności prawnych, jest nieważna.

§ 2Jednakże gdy osoba niezdolna do czynności prawnych zawarła umowę należącą do umów

powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, umowa taka staje się ważna z chwilą jej wykonania, chyba że pociąga za sobą rażące pokrzywdzenie osoby niezdolnej do czynności prawnych.

Art. 15

Ograniczoną zdolność do czynności prawnych mają małoletni, którzy ukończyli lat trzynaście, oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo.

Art. 16

§ 1

Osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, jeżeli stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw.

§ 2

Dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo ustanawia się kuratelę.

Art. 17

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do ważności czynności prawnej, przez którą osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych zaciąga zobowiązanie lub rozporządza swoim prawem, potrzebna jest zgoda jej przedstawiciela ustawowego.

Art. 18

§ 1Ważność umowy, która została zawarta przez osobę ograniczoną w zdolności do czynności

prawnych bez wymaganej zgody przedstawiciela ustawowego, zależy od potwierdzenia umowy przez tego przedstawiciela.

§ 2Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może sama potwierdzić umowę po

uzyskaniu pełnej zdolności do czynności prawnych.

§ 3

Strona, która zawarła umowę z osobą ograniczoną w zdolności do czynności prawnych, nie może powoływać się na brak zgody jej przedstawiciela ustawowego. Może jednak wyznaczyć temu przedstawicielowi odpowiedni termin do potwierdzenia umowy; staje się wolna po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu.

Art. 19Jeżeli osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych dokonała sama jednostronnej

czynności prawnej, do której ustawa wymaga zgody przedstawiciela ustawowego, czynność jest nieważna.

Art. 20Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może bez zgody przedstawiciela

ustawowego zawierać umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego.

Art. 21Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może bez zgody przedstawiciela

ustawowego rozporządzać swoim zarobkiem, chyba że sąd opiekuńczy z ważnych powodów inaczej postanowi.

Art. 22Jeżeli przedstawiciel ustawowy osoby ograniczonej w zdolności do czynności prawnych

oddał jej określone przedmioty majątkowe do swobodnego użytku, osoba ta uzyskuje pełną zdolność w zakresie czynności prawnych, które tych przedmiotów dotyczą. Wyjątek stanowią czynności prawne, do których dokonania nie wystarcza według ustawy zgoda przedstawiciela ustawowego.

Art. 2217)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks

cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 49, poz. 408), która weszła w życie z dniem 25 września 2003 r..

Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.

Art. 23

Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Art. 24

§ 1Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania

tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.8)Zdanie trzecie dodane przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 114, poz. 542), która weszła w życie z dniem 28 grudnia 1996 r.

§ 2Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany

może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.

§ 3Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w

szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.

Rozdział II

Miejsce zamieszkania

Art. 25Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa

z zamiarem stałego pobytu.

Art. 26

§ 1Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania

rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce

zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Art. 27

Miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna.

Art. 28

Można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania.

Rozdział III

Uznanie za zmarłego

Art. 29

§ 1Zaginiony może być uznany za zmarłego, jeżeli upłynęło lat dziesięć od końca roku

kalendarzowego, w którym według istniejących wiadomości jeszcze żył; jednakże gdyby w chwili uznania za zmarłego zaginiony ukończył lat siedemdziesiąt, wystarcza upływ lat pięciu.

§ 2Uznanie za zmarłego nie może nastąpić przed końcem roku kalendarzowego, w którym zaginiony

ukończyłby lat dwadzieścia trzy.

Art. 30

§ 1Kto zaginął w czasie podróży powietrznej lub morskiej w związku z katastrofą statku

lub okrętu albo w związku z innym szczególnym zdarzeniem, ten może być uznany za zmarłego po upływie sześciu miesięcy od dnia, w którym nastąpiła katastrofa albo inne szczególne zdarzenie.

§ 2Jeżeli nie można stwierdzić katastrofy statku lub okrętu, bieg terminu sześciomiesięcznego

rozpoczyna się z upływem roku od dnia, w którym statek lub okręt miał przybyć do portu przeznaczenia, a jeżeli nie miał portu przeznaczenia - z upływem lat dwóch od dnia, w którym była ostatnia o nim wiadomość.

§ 3Kto zaginął w związku z bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia nieprzewidzianym

w paragrafach poprzedzających, ten może być uznany za zmarłego po upływie roku od dnia, w którym niebezpieczeństwo ustało albo według okoliczności powinno było ustać.

Art. 31

§ 1

Domniemywa się, że zaginiony zmarł w chwili oznaczonej w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego.

§ 2Jako chwilę domniemanej śmierci zaginionego oznacza się chwilę, która według okoliczności

jest najbardziej prawdopodobna, a w braku wszelkich danych - pierwszy dzień terminu, z którego upływem uznanie za zmarłego stało się możliwe.

§ 3Jeżeli w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego czas śmierci został oznaczony tylko datą

dnia, za chwilę domniemanej śmierci zaginionego uważa się koniec tego dnia.

Art. 32

Jeżeli kilka osób utraciło życie podczas grożącego im wspólnie niebezpieczeństwa, domniemywa się, że zmarły jednocześnie.

Dział II

Osoby prawne

Art. 339)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną.

Art. 33110)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1Do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje

zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych.

§ 2Jeżeli przepis odrębny nie stanowi inaczej, za zobowiązania jednostki, o której mowa

w § 1, odpowiedzialność subsydiarną ponoszą jej członkowie; odpowiedzialność ta powstaje z chwilą, gdy jednostka organizacyjna stała się niewypłacalna.

Art. 349)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Skarb Państwa jest w stosunkach cywilnoprawnych podmiotem praw i obowiązków, które dotyczą mienia państwowego nienależącego do innych państwowych osób prawnych.

Art. 35Powstanie, ustrój i ustanie osób prawnych określają właściwe przepisy; w wypadkach

i w zakresie w przepisach tych przewidzianych organizację i sposób działania osoby prawnej reguluje także jej statut.

Art. 36

(uchylony).11)Przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 37

§ 112)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Jednostka organizacyjna uzyskuje osobowość prawną z chwilą jej wpisu do właściwego rejestru, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

§ 2

Rodzaje rejestrów oraz ich organizację i sposób prowadzenia regulują odrębne przepisy.

Art. 38Osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym

na niej statucie.

Art. 39

§ 1Kto jako organ osoby prawnej zawarł umowę w jej imieniu nie będąc jej organem albo

przekraczając zakres umocowania takiego organu, obowiązany jest do zwrotu tego, co otrzymał od drugiej strony w wykonaniu umowy, oraz do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o braku umocowania.

§ 2Przepis powyższy stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy umowa została zawarta w imieniu

osoby prawnej, która nie istnieje.

Art. 4013)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

§ 114)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

7..

Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania państwowych osób prawnych, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej. Państwowe osoby prawne nie ponoszą odpowiedzialności za zobowiązania Skarbu Państwa.

§ 2W razie nieodpłatnego przejęcia, na podstawie obowiązujących ustaw, określonego składnika

mienia od państwowej osoby prawnej na rzecz Skarbu Państwa, ten ostatni odpowiada solidarnie z osobą prawną za zobowiązania powstałe w okresie, gdy składnik stanowił własność danej osoby prawnej, do wysokości wartości tego składnika ustalonej według stanu z chwili przejęcia, a według cen z chwili zapłaty.

§ 315)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych osób prawnych.

Art. 41Jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowi inaczej, siedzibą osoby prawnej

jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający.

Art. 42

§ 116)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Jeżeli osoba prawna nie może prowadzić swoich spraw z braku powołanych do tego organów, sąd ustanawia dla niej kuratora.

§ 2Kurator powinien postarać się niezwłocznie o powołanie organów osoby prawnej, a w

razie potrzeby o jej likwidację.

Art. 43Przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych stosuje się odpowiednio do osób

prawnych.

Dział III

Przedsiębiorcy i ich oznaczenia17)Dział dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

Art. 431Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której

mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.

Art. 432

§ 1

Przedsiębiorca działa pod firmą.

§ 2

Firmę ujawnia się we właściwym rejestrze, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Art. 433

§ 1Firma przedsiębiorcy powinna się odróżniać dostatecznie od firm innych przedsiębiorców

prowadzących działalność na tym samym rynku.

§ 2Firma nie może wprowadzać w błąd, w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu

działalności przedsiębiorcy, miejsca działalności, źródeł zaopatrzenia.

Art. 434Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy

pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych.

Art. 435

§ 1

Firmą osoby prawnej jest jej nazwa.

§ 2

Firma zawiera określenie formy prawnej osoby prawnej, które może być podane w skrócie, a ponadto może wskazywać na przedmiot działalności, siedzibę tej osoby oraz inne określenia dowolnie obrane.

§ 3Firma osoby prawnej może zawierać nazwisko lub pseudonim osoby fizycznej, jeżeli służy

to ukazaniu związków tej osoby z powstaniem lub działalnością przedsiębiorcy. Umieszczenie w firmie nazwiska albo pseudonimu osoby fizycznej wymaga pisemnej zgody tej osoby, a w razie jej śmierci - zgody jej małżonka i dzieci.

§ 4

Przedsiębiorca może posługiwać się skrótem firmy. Przepis art. 432 § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 436Firma oddziału osoby prawnej zawiera pełną nazwę tej osoby oraz określenie „oddział”

ze wskazaniem miejscowości, w której oddział ma siedzibę.

Art. 437Zmiana firmy wymaga ujawnienia w rejestrze. W razie prze kształcenia osoby prawnej

można zachować jej dotychczasową firmę z wyjątkiem określenia wskazującego formę prawną osoby prawnej, jeżeli uległa ona zmianie. To samo dotyczy prze kształcenia spółki osobowej.

Art. 438

§ 1W przypadku utraty członkostwa przez wspólnika, którego nazwisko było umieszczone

w firmie, spółka może zachować w swej firmie nazwisko byłego wspólnika tylko za wyrażoną na piśmie jego zgodą, a w razie jego śmierci - za zgodą jego małżonka i dzieci.

§ 2Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w wypadku kontynuowania działalności gospodarczej

osoby fizycznej przez inną osobę fizyczną będącą jej następcą prawnym.

§ 3Kto nabywa przedsiębiorstwo, może je nadal prowadzić pod dotychczasową nazwą. Powinien

jednak umieścić dodatek wskazujący firmę lub nazwisko nabywcy, chyba że strony postanowiły inaczej.

Art. 439

§ 1

Firma nie może być zbyta.

§ 2

Przedsiębiorca może upoważnić innego przedsiębiorcę do korzystania ze swej firmy, jeżeli nie wprowadza to w błąd.

Art. 4310Przedsiębiorca, którego prawo do firmy zostało zagrożone cudzym działaniem, może żądać

zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać usunięcia jego skutków, złożenia oświadczenia lub oświadczeń w odpowiedniej treści i formie, naprawienia na zasadach ogólnych szkody majątkowej lub wydania korzyści uzyskanej przez osobę, która dopuściła się naruszenia.

Tytuł III Mienie

Art. 4418)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Mieniem jest własność i inne prawa majątkowe.

Art. 44119)Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

§ 1Własność i inne prawa majątkowe, stanowiące mienie państwowe, przysługują Skarbowi

Państwa albo innym państwowym osobom prawnym.

§ 2Uprawnienia majątkowe Skarbu Państwa względem państwowych osób prawnych określają

odrębne przepisy, w szczególności regulujące ich ustrój.

Art. 45

Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Art. 46

§ 1Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności

(grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

§ 2

Prowadzenie ksiąg wieczystych regulują odrębne przepisy.

Art. 46120)Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

Nieruchomościami rolnymi (gruntami rolnymi) są nieruchomości, które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej.

Art. 47

§ 1

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

§ 2Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia

lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

§ 3Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części

składowych.

Art. 48Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą

w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Art. 4921)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy

§ 1Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii

elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

§ 2

Osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w § 1, i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej.

Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca.

Art. 50

Za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.

Art. 51

§ 1Przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy

głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi.

§ 2

Nie może być przynależnością rzecz nienależąca do właściciela rzeczy głównej.

§ 3Przynależność nie traci tego charakteru przez przemijające pozbawienie jej faktycznego

związku z rzeczą główną.

Art. 52

Czynność prawna mająca za przedmiot rzecz główną odnosi skutek także względem przynależności, chyba że co innego wynika z treści czynności albo z przepisów szczególnych.

Art. 53

§ 1

Pożytkami naturalnymi rzeczy są jej płody i inne odłączone od niej części składowe, o ile według zasad prawidłowej gospodarki stanowią normalny dochód z rzeczy.

§ 2Pożytkami cywilnymi rzeczy są dochody, które rzecz przynosi na podstawie stosunku

prawnego.

Art. 54Pożytkami prawa są dochody, które prawo to przynosi zgodnie ze swym społeczno-gospodarczym

przeznaczeniem.

Art. 55

§ 1Uprawnionemu do pobierania pożytków przypadają pożytki naturalne, które zostały odłączone

od rzeczy w czasie trwania jego uprawnienia, a pożytki cywilne - w stosunku do czasu trwania tego uprawnienia.

§ 2

Jeżeli uprawniony do pobierania pożytków poczynił nakłady w celu uzyskania pożytków, które przypadły innej osobie, należy mu się od niej wynagrodzenie za te nakłady. Wynagrodzenie nie może przenosić wartości pożytków.

Art. 55122)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

Art. 55223)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Art. 55324)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Art. 55425)Dodany przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Odpowiedzialność nabywcy ogranicza się do wartości nabytego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa według stanu w chwili nabycia, a według cen w chwili zaspokojenia wierzyciela. Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć.

Tytuł IV Czynności prawne

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 56Czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej wyrażone, lecz również te, które

wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z ustalonych zwyczajów.

Art. 57

§ 1

Nie można przez czynność prawną wyłączyć ani ograniczyć uprawnienia do przeniesienia, obciążenia, zmiany lub zniesienia prawa, jeżeli według ustawy prawo to jest zbywalne.

§ 2Przepis powyższy nie wyłącza dopuszczalności zobowiązania, że uprawniony nie dokona

oznaczonych rozporządzeń prawem.

Art. 58

§ 1

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.

§ 2

Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

§ 3Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje

w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana.

Art. 59W razie zawarcia umowy, której wykonanie czyni całkowicie lub częściowo niemożliwym

zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej, osoba ta może żądać uznania umowy za bezskuteczną w stosunku do niej, jeżeli strony o jej roszczeniu wiedziały albo jeżeli umowa była nieodpłatna. Uznania umowy za bezskuteczną nie można żądać po upływie roku od jej zawarcia.

Art. 6026)W brzmieniu ustalonym przez art. 54 pkt 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie

elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450), która weszła w życie z dniem 16 sierpnia 2002 r..

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli).

Art. 61

§ 127)Oznaczenie § 1 nadane przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej.

§ 228)Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

Oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią.

Art. 62

Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, nie traci mocy wskutek tego, że zanim do tej osoby doszło, składający je zmarł lub utracił zdolność do czynności prawnych, chyba że co innego wynika z treści oświadczenia, z ustawy lub z okoliczności.

Art. 63

§ 1Jeżeli do dokonania czynności prawnej potrzebna jest zgoda osoby trzeciej, osoba ta

może wyrazić zgodę także przed złożeniem oświadczenia przez osoby dokonywające czynności albo po jego złożeniu. Zgoda wyrażona po złożeniu oświadczenia ma moc wsteczną od jego daty.

§ 2Jeżeli do ważności czynności prawnej wymagana jest forma szczególna, oświadczenie

obejmujące zgodę osoby trzeciej powinno być złożone w tej samej formie.

Art. 6429)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające obowiązek danej osoby do złożenia oznaczonego oświadczenia woli, zastępuje to oświadczenie.

Art. 65

§ 1

Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje.

§ 2W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać

się na jej dosłownym brzmieniu.

Dział II

Zawarcie umowy

Art. 6630)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

§ 1Oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne

postanowienia tej umowy.

§ 2

Jeżeli oferent nie oznaczył w ofercie terminu, w ciągu którego oczekiwać będzie odpowiedzi, oferta złożona w obecności drugiej strony albo za pomocą środka bezpośredniego porozumiewania się na odległość przestaje wiązać, gdy nie zostanie przyjęta niezwłocznie; złożona w inny sposób przestaje wiązać z upływem czasu, w którym składający ofertę mógł w zwykłym toku czynności otrzymać odpowiedź wysłaną bez nieuzasadnionego opóźnienia.

Art. 66131)Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1Oferta złożona w postaci elektronicznej wiąże składającego, jeżeli druga strona niezwłocznie

potwierdzi jej otrzymanie.

§ 2Przedsiębiorca składający ofertę w postaci elektronicznej jest obowiązany przed zawarciem

umowy poinformować drugą stronę w sposób jednoznaczny i zrozumiały o:

§ 3Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli przedsiębiorca zaprasza drugą stronę do

rozpoczęcia negocjacji, składania ofert albo do zawarcia umowy w inny sposób.

§ 4Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania do zawierania umów za pomocą poczty elektronicznej

albo podobnych środków indywidualnego porozumiewania się na odległość. Nie stosuje się ich także w stosunkach między przedsiębiorcami, jeżeli strony tak postanowiły.

Art. 66231)Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1

W stosunkach między przedsiębiorcami oferta może być odwołana przed zawarciem umowy, jeżeli oświadczenie o odwołaniu zostało złożone drugiej stronie przed wysłaniem przez nią oświadczenia o przyjęciu oferty.

§ 2Jednakże oferty nie można odwołać, jeżeli wynika to z jej treści lub określono w niej

termin przyjęcia.

Art. 67Jeżeli oświadczenie o przyjęciu oferty nadeszło z opóźnieniem, lecz z jego treści

lub z okoliczności wynika, że zostało wysłane w czasie właściwym, umowa dochodzi do skutku, chyba że składający ofertę zawiadomi niezwłocznie drugą stronę, iż wskutek opóźnienia odpowiedzi poczytuje umowę za niezawartą.

Art. 68Przyjęcie oferty dokonane z zastrzeżeniem zmiany lub uzupełnienia jej treści poczytuje

się za nową ofertę.

Art. 68132)Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1W stosunkach między przedsiębiorcami odpowiedź na ofertę z zastrzeżeniem zmian lub

uzupełnień niezmieniających istotnie treści oferty poczytuje się za jej przyjęcie.

W takim wypadku strony wiąże umowa o treści określonej w ofercie, z uwzględnieniem zastrzeżeń zawartych w odpowiedzi na nią.

§ 2

Przepisu paragrafu poprzedzającego nie stosuje się, jeżeli w treści oferty wskazano, że może ona być przyjęta jedynie bez zastrzeżeń, albo gdy oferent niezwłocznie sprzeciwił się włączeniu zastrzeżeń do umowy, albo gdy druga strona w odpowiedzi na ofertę uzależniła jej przyjęcie od zgody oferenta na włączenie zastrzeżeń do umowy, a zgody tej niezwłocznie nie otrzymała.

Art. 68232)Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty.

Art. 6933)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

Jeżeli według ustalonego w danych stosunkach zwyczaju lub według treści oferty dojście do składającego ofertę oświadczenia drugiej strony o jej przyjęciu nie jest wymagane, w szczególności jeżeli składający ofertę żąda niezwłocznego wykonania umowy, umowa dochodzi do skutku, skoro druga strona w czasie właściwym przystąpi do jej wykonania; w przeciwnym razie oferta przestaje wiązać.

Art. 7034)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

§ 1W razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w chwili otrzymania przez składającego

ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane - w chwili przystąpienia przez drugą stronę do wykonania umowy.

§ 2W razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w miejscu otrzymania przez składającego

ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane albo oferta jest składana w postaci elektronicznej

Art. 70135)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1

Umowa może być zawarta w drodze aukcji albo przetargu.

§ 2W ogłoszeniu aukcji albo przetargu należy określić czas, miejsce, przedmiot oraz warunki

aukcji albo przetargu albo wskazać sposób udostępnienia tych warunków.

§ 3Ogłoszenie, a także warunki aukcji albo przetargu mogą być zmienione lub odwołane

tylko wtedy, gdy zastrzeżono to w ich treści.

§ 4Organizator od chwili udostępnienia warunków, a oferent od chwili złożenia oferty

zgodnie z ogłoszeniem aukcji albo przetargu są obowiązani postępować zgodnie z postanowieniami ogłoszenia, a także warunków aukcji albo przetargu.

Art. 70235)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1Oferta złożona w toku aukcji przestaje wiązać, gdy inny uczestnik aukcji (licytant)

złożył ofertę korzystniejszą, chyba że w warunkach aukcji zastrzeżono inaczej.

§ 2

Zawarcie umowy w wyniku aukcji następuje z chwilą udzielenia przybicia.

§ 3

Jeżeli ważność umowy zależy od spełnienia szczególnych wymagań przewidzianych w ustawie, zarówno organizator aukcji, jak i jej uczestnik, którego oferta została przyjęta, mogą dochodzić zawarcia umowy.

Art. 70335)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1Oferta złożona w toku przetargu przestaje wiązać, gdy została wybrana inna oferta

albo gdy przetarg został zamknięty bez wybrania którejkolwiek z ofert, chyba że w warunkach przetargu zastrzeżono inaczej.

§ 2Organizator jest obowiązany niezwłocznie powiadomić na piśmie uczestników przetargu

o jego wyniku albo o zamknięciu przetargu bez dokonania wyboru.

§ 3Do ustalenia chwili zawarcia umowy w drodze przetargu stosuje się przepisy dotyczące

przyjęcia oferty, chyba że w warunkach przetargu zastrzeżono inaczej. Przepis art.

702 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 70435)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8; w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1W warunkach aukcji albo przetargu można zastrzec, że przystępujący do aukcji albo

przetargu powinien, pod rygorem niedopuszczenia do nich, wpłacić organizatorowi określoną sumę albo ustanowić odpowiednie zabezpieczenie jej zapłaty (wadium).

§ 2Jeżeli uczestnik aukcji albo przetargu, mimo wyboru jego oferty, uchyla się od zawarcia

umowy, której ważność zależy od spełnienia szczególnych wymagań przewidzianych w ustawie, organizator aukcji albo przetargu może pobraną sumę zachować albo dochodzić zaspokojenia z przedmiotu zabezpieczenia. W pozostałych wypadkach zapłacone wadium należy niezwłocznie zwrócić, a ustanowione zabezpieczenie wygasa. Jeżeli organizator aukcji albo przetargu uchyla się od zawarcia umowy, ich uczestnik, którego oferta została wybrana, może żądać zapłaty podwójnego wadium albo naprawienia szkody.

Art. 70536)Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1Organizator oraz uczestnik aukcji albo przetargu może żądać unieważnienia zawartej

umowy, jeżeli strona tej umowy, inny uczestnik lub osoba działająca w porozumieniu z nimi wpłynęła na wynik aukcji albo przetargu w sposób sprzeczny z prawem lub dobrymi obyczajami. Jeżeli umowa została zawarta na cudzy rachunek, jej unieważnienia może żądać także ten, na czyj rachunek umowa została zawarta, lub dający zlecenie.

§ 2Uprawnienie powyższe wygasa z upływem miesiąca od dnia, w którym uprawniony dowiedział

się o istnieniu przyczyny unieważnienia, nie później jednak niż z upływem roku od dnia zawarcia umowy.

Art. 7137)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

Ogłoszenia, reklamy, cenniki i inne informacje, skierowane do ogółu lub do poszczególnych osób, poczytuje się w razie wątpliwości nie za ofertę, lecz za zaproszenie do zawarcia umowy.

Art. 7238)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

§ 1Jeżeli strony prowadzą negocjacje w celu zawarcia oznaczonej umowy, umowa zostaje

zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień, które były przedmiotem negocjacji.

§ 2

Strona, która rozpoczęła lub prowadziła negocjacje z naruszeniem dobrych obyczajów, w szczególności bez zamiaru zawarcia umowy, jest obowiązana do naprawienia szkody, jaką druga strona poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy.

Art. 72139)Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

§ 1

Jeżeli w toku negocjacji strona udostępniła informacje z zastrzeżeniem poufności, druga strona jest obowiązana do nieujawniania i nieprzekazywania ich innym osobom oraz do niewykorzystywania tych informacji dla własnych celów, chyba że strony uzgodniły inaczej.

§ 2

W razie niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków, o których mowa w § 1, uprawniony może żądać od drugiej strony naprawienia szkody albo wydania uzyskanych przez nią korzyści.

Dział III

Forma czynności prawnych

Art. 73

§ 1Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, czynność dokonana bez

zachowania zastrzeżonej formy jest nieważna tylko wtedy, gdy ustawa przewiduje rygor nieważności.

§ 2Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej inną formę szczególną, czynność dokonana

bez zachowania tej formy jest nieważna. Nie dotyczy to jednak wypadków, gdy zachowanie formy szczególnej jest zastrzeżone jedynie dla wywołania określonych skutków czynności prawnej.

Art. 7440)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

§ 1Zastrzeżenie formy pisemnej bez rygoru nieważności ma ten skutek, że w razie niezachowania

zastrzeżonej formy nie jest w sporze dopuszczalny dowód ze świadków ani dowód z przesłuchania stron na fakt dokonania czynności. Przepisu tego nie stosuje się, gdy zachowanie formy pisemnej jest zastrzeżone jedynie dla wywołania określonych skutków czynności prawnej.

§ 2Jednakże mimo niezachowania formy pisemnej przewidzianej dla celów dowodowych, dowód

ze świadków lub dowód z przesłuchania stron jest dopuszczalny, jeżeli obie strony wyrażą na to zgodę, jeżeli żąda tego konsument w sporze z przedsiębiorcą albo jeżeli fakt dokonania czynności prawnej będzie uprawdopodobniony za pomocą pisma.

§ 3Przepisów o formie pisemnej przewidzianej dla celów dowodowych nie stosuje się do

czynności prawnych w stosunkach między przedsiębiorcami.

Art. 75

(uchylony).41)Przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

Art. 75142)Dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

§ 1Zbycie lub wydzierżawienie przedsiębiorstwa albo ustanowienie na nim użytkowania powinno

być dokonane w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.

§ 2Zbycie przedsiębiorstwa należącego do osoby wpisanej do rejestru powinno być wpisane

do rejestru.

§ 3Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w wypadku wydzierżawienia przedsiębiorstwa lub

ustanowienia na nim użytkowania.

§ 4Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom o formie czynności prawnych dotyczących

nieruchomości.

Art. 76Jeżeli strony zastrzegły w umowie, że określona czynność prawna między nimi powinna

być dokonana w szczególnej formie, czynność ta dochodzi do skutku tylko przy zachowaniu zastrzeżonej formy. Jednakże gdy strony zastrzegły dokonanie czynności w formie pisemnej, nie określając skutków niezachowania tej formy, poczytuje się w razie wątpliwości, że była ona zastrzeżona wyłącznie dla celów dowodowych.

Art. 7743)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

§ 1Uzupełnienie lub zmiana umowy wymaga zachowania takiej formy, jaką ustawa lub strony

przewidziały w celu jej zawarcia.

§ 2

Jeżeli umowa została zawarta w formie pisemnej, jej rozwiązanie za zgodą obu stron, jak również odstąpienie od niej albo jej wypowiedzenie powinno być stwierdzone pismem.

§ 3Jeżeli umowa została zawarta w innej formie szczególnej, jej rozwiązanie za zgodą

obu stron wymaga zachowania takiej formy, jaką ustawa lub strony przewidziały w celu jej zawarcia; natomiast odstąpienie od umowy albo jej wypowiedzenie powinno być stwierdzone pismem.

Art. 77144)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

W wypadku gdy umowę zawartą pomiędzy przedsiębiorcami bez zachowania formy pisemnej jedna strona niezwłocznie potwierdzi w piśmie skierowanym do drugiej strony, a pismo to zawiera zmiany lub uzupełnienia umowy, niezmieniające istotnie jej treści, strony wiąże umowa o treści określonej w piśmie potwierdzającym, chyba że druga strona niezwłocznie się temu sprzeciwiła na piśmie.

Art. 7845)W brzmieniu ustalonym przez art. 54 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 26

§ 1Do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu

na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli. Do zawarcia umowy wystarcza wymiana dokumentów obejmujących treść oświadczeń woli, z których każdy jest podpisany przez jedną ze stron, lub dokumentów, z których każdy obejmuje treść oświadczenia woli jednej ze stron i jest przez nią podpisany.

§ 246)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 7

Oświadczenie woli złożone w postaci elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej.

Art. 7947)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8;

art. 24 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., oraz art.

35 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz. U. Nr 113, poz. 984), która weszła w życie z dniem 4 sierpnia 2002 r.; wszedł w życie z dniem 27 października 2002 r..

Osoba niemogąca pisać, lecz mogąca czytać może złożyć oświadczenie woli w formie pisemnej bądź w ten sposób, że uczyni na dokumencie tuszowy odcisk palca, a obok tego odcisku inna osoba wypisze jej imię i nazwisko umieszczając swój podpis, bądź też w ten sposób, że zamiast składającego oświadczenie podpisze się inna osoba, a jej podpis będzie poświadczony przez notariusza lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa z zaznaczeniem, że został złożony na życzenie niemogącego pisać, lecz mogącego czytać.

Art. 80(uchylony).48)Przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 40, poz. 222), która weszła w życie z dniem 16 kwietnia 2010 r.

Art. 81

§ 1Jeżeli ustawa uzależnia ważność albo określone skutki czynności prawnej od urzędowego

poświadczenia daty, poświadczenie takie jest skuteczne także względem osób nieuczestniczących w dokonaniu tej czynności prawnej (data pewna).

§ 2Czynność prawna ma datę pewną także w wypadkach następujących:

§ 3W razie śmierci jednej z osób podpisanych na dokumencie datę złożenia przez tę osobę

podpisu na dokumencie uważa się za pewną od daty śmierci tej osoby.

Dział IV

Wady oświadczenia woli

Art. 82Nieważne jest oświadczenie woli złożone przez osobę, która z jakichkolwiek powodów

znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Dotyczy to w szczególności choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego, chociażby nawet przemijającego, zaburzenia czynności psychicznych.

Art. 83

§ 1Nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Jeżeli

oświadczenie takie zostało złożone dla ukrycia innej czynności prawnej, ważność oświadczenia ocenia się według właściwości tej czynności.

§ 2

Pozorność oświadczenia woli nie ma wpływu na skuteczność odpłatnej czynności prawnej, dokonanej na podstawie pozornego oświadczenia, jeżeli wskutek tej czynności osoba trzecia nabywa prawo lub zostaje zwolniona od obowiązku, chyba że działała w złej wierze.

Art. 84

§ 1W razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych

swego oświadczenia woli. Jeżeli jednak oświadczenie woli było złożone innej osobie, uchylenie się od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy błąd został wywołany przez tę osobę, chociażby bez jej winy, albo gdy wiedziała ona o błędzie lub mogła z łatwością błąd zauważyć; ograniczenie to nie dotyczy czynności prawnej nieodpłatnej.

§ 2Można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający

oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (błąd istotny).

Art. 85Zniekształcenie oświadczenia woli przez osobę użytą do jego przesłania ma takie same

skutki, jak błąd przy złożeniu oświadczenia.

Art. 86

§ 1Jeżeli błąd wywołała druga strona podstępnie, uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia

woli złożonego pod wpływem błędu może nastąpić także wtedy, gdy błąd nie był istotny, jak również wtedy, gdy nie dotyczył treści czynności prawnej.

§ 2Podstęp osoby trzeciej jest jednoznaczny z podstępem strony, jeżeli ta o podstępie

wiedziała i nie zawiadomiła o nim drugiej strony albo jeżeli czynność prawna była nieodpłatna.

Art. 87Kto złożył oświadczenie woli pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby

trzeciej, ten może uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia, jeżeli z okoliczności wynika, że mógł się obawiać, iż jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste lub majątkowe.

Art. 88

§ 1Uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie

pod wpływem błędu lub groźby, następuje przez oświadczenie złożone tej osobie na piśmie.

§ 2

Uprawnienie do uchylenia się wygasa: w razie błędu - z upływem roku od jego wykrycia, a w razie groźby - z upływem roku od chwili, kiedy stan obawy ustał.

Dział V

Warunek

Art. 89Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości

czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).

Art. 90

Ziszczenie się warunku nie ma mocy wstecznej, chyba że inaczej zastrzeżono.

Art. 91Warunkowo uprawniony może wykonywać wszelkie czynności, które zmierzają do zachowania

jego prawa.

Art. 92

§ 1

Jeżeli czynność prawna obejmująca rozporządzenie prawem została dokonana pod warunkiem, późniejsze rozporządzenia tym prawem tracą moc z chwilą ziszczenia się warunku o tyle, o ile udaremniają lub ograniczają skutek ziszczenia się warunku.

§ 2Jednakże gdy na podstawie takiego rozporządzenia osoba trzecia nabywa prawo lub zostaje

zwolniona od obowiązku, stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie osób, które w dobrej wierze dokonały czynności prawnej z osobą nieuprawnioną do rozporządzania prawem.

Art. 93

§ 1Jeżeli strona, której zależy na nieziszczeniu się warunku, przeszkodzi w sposób sprzeczny

z zasadami współżycia społecznego ziszczeniu się warunku, następują skutki takie, jakby warunek się ziścił.

§ 2Jeżeli strona, której zależy na ziszczeniu się warunku, doprowadzi w sposób sprzeczny

z zasadami współżycia społecznego do ziszczenia się warunku, następują skutki takie, jakby warunek się nie ziścił.

Art. 94Warunek niemożliwy, jak również warunek przeciwny ustawie lub zasadom współżycia społecznego

pociąga za sobą nieważność czynności prawnej, gdy jest zawieszający; uważa się za niezastrzeżony, gdy jest rozwiązujący.

Dział VI

Przedstawicielstwo

Rozdział I

Przepisy ogólne

Art. 95

§ 1Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości

czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.

§ 2Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą

skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

Art. 96Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo

ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Art. 97Osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności

poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa.

Rozdział II

Pełnomocnictwo

Art. 98Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności

przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

Art. 99

§ 1Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo

do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.

§ 2

Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Art. 100Okoliczność, że pełnomocnik jest ograniczony w zdolności do czynności prawnych, nie

ma wpływu na ważność czynności dokonanej przez niego w imieniu mocodawcy.

Art. 101

§ 1Pełnomocnictwo może być w każdym czasie odwołane, chyba że mocodawca zrzekł się odwołania

pełnomocnictwa z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa.

§ 2Umocowanie wygasa ze śmiercią mocodawcy lub pełnomocnika, chyba że w pełnomocnictwie

inaczej zastrzeżono z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa.

Art. 102

Po wygaśnięciu umocowania pełnomocnik obowiązany jest zwrócić mocodawcy dokument pełnomocnictwa.

Może żądać poświadczonego odpisu tego dokumentu; wygaśnięcie umocowania powinno być na odpisie zaznaczone.

Art. 103

§ 1

Jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta.

§ 2Druga strona może wyznaczyć osobie, w której imieniu umowa została zawarta, odpowiedni

termin do potwierdzenia umowy; staje się wolna po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu.

§ 3W braku potwierdzenia ten, kto zawarł umowę w cudzym imieniu, obowiązany jest do zwrotu

tego, co otrzymał od drugiej strony w wykonaniu umowy, oraz do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o braku umocowania lub o przekroczeniu jego zakresu.

Art. 104Jednostronna czynność prawna dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem

jego zakresu jest nieważna. Jednakże gdy ten, komu zostało złożone oświadczenie woli w cudzym imieniu, zgodził się na działanie bez umocowania, stosuje się odpowiednio przepisy o zawarciu umowy bez umocowania.

Art. 105Jeżeli pełnomocnik po wygaśnięciu umocowania dokona w imieniu mocodawcy czynności

prawnej w granicach pierwotnego umocowania, czynność prawna jest ważna, chyba że druga strona o wygaśnięciu umocowania wiedziała lub z łatwością mogła się dowiedzieć.

Art. 106Pełnomocnik może ustanowić dla mocodawcy innych pełnomocników tylko wtedy, gdy umocowanie

takie wynika z treści pełnomocnictwa, z ustawy lub ze stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa.

Art. 107

Jeżeli mocodawca ustanowił kilku pełnomocników z takim samym zakresem umocowania, każdy z nich może działać samodzielnie, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa.

Przepis ten stosuje się odpowiednio do pełnomocników, których pełnomocnik sam dla mocodawcy ustanowił.

Art. 108Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w imieniu

mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.

Art. 109Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli

ma być złożone przedstawicielowi.

Rozdział III

Prokura

Art. 1091

§ 1Prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi

wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

§ 2Nie można ograniczyć prokury ze skutkiem wobec osób trzecich, chyba że przepis szczególny

stanowi inaczej.

Art. 1092

§ 1Prokura powinna być pod rygorem nieważności udzielona na piśmie. Przepisu art. 99

§ 1 nie stosuje się.

§ 2

Prokurentem może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych.

Art. 1093Do zbycia przedsiębiorstwa, do dokonania czynności prawnej, na podstawie której następuje

oddanie go do czasowego korzystania, oraz do zbywania i obciążania nieruchomości jest wymagane pełnomocnictwo do poszczególnej czynności.

Art. 1094

§ 1

Prokura może być udzielona kilku osobom łącznie (prokura łączna) lub oddzielnie.

§ 2Kierowane do przedsiębiorcy oświadczenia lub doręczenia pism mogą być dokonywane wobec

jednej z osób, którym udzielono prokury łącznie.

Art. 1095Prokurę można ograniczyć do zakresu spraw wpisanych do rejestru oddziału przedsiębiorstwa

(prokura oddziałowa).

Art. 1096Prokura nie może być przeniesiona. Prokurent może ustanowić pełnomocnika do poszczególnej

czynności lub pewnego rodzaju czynności.

Art. 1097

§ 1

Prokura może być w każdym czasie odwołana.

§ 2

Prokura wygasa wskutek wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru, a także ogłoszenia upadłości, otwarcia likwidacji oraz przekształcenia przedsiębiorcy.

§ 3

Prokura wygasa ze śmiercią prokurenta.

§ 4Śmierć przedsiębiorcy ani utrata przez niego zdolności do czynności prawnych nie powoduje

wygaśnięcia prokury.

Art. 1098

§ 1

Udzielenie i wygaśnięcie prokury przedsiębiorca powinien zgłosić do rejestru przedsiębiorców.

§ 2Zgłoszenie o udzieleniu prokury powinno określać jej rodzaj, a w przypadku prokury

łącznej także sposób jej wykonywania.

Art. 1099Prokurent składa własnoręczny podpis zgodnie ze znajdującym się w aktach rejestrowych

wzorem podpisu, wraz z dopiskiem wskazującym na prokurę, chyba że z treści dokumentu wynika, że działa jako prokurent.

Tytuł V Termin Art. 11055)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 8..

Jeżeli ustawa, orzeczenie sądu lub decyzja innego organu państwowego albo czynność prawna oznacza termin nie określając sposobu jego obliczania, stosuje się przepisy poniższe.

Art. 111

§ 1

Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia.

§ 2Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia

się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Art. 112Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który

nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednakże przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa z początkiem ostatniego dnia.

Art. 113

§ 1Jeżeli termin jest oznaczony na początek, środek lub koniec miesiąca, rozumie się

przez to pierwszy, piętnasty lub ostatni dzień miesiąca.

§ 2

Termin półmiesięczny jest równy piętnastu dniom.

Art. 114Jeżeli termin jest oznaczony w miesiącach lub latach, a ciągłość terminu nie jest

wymagana, miesiąc liczy się za dni trzydzieści, a rok za dni trzysta sześćdziesiąt pięć.

Art. 115Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za

wolny od pracy, termin upływa dnia następnego.

Art. 116

§ 1Jeżeli skutki czynności prawnej mają powstać w oznaczonym terminie, stosuje się odpowiednio

przepisy o warunku zawieszającym.

§ 2Jeżeli skutki czynności prawnej mają ustać w oznaczonym terminie, stosuje się odpowiednio

przepisy o warunku rozwiązującym.

Tytuł VI Przedawnienie roszczeń

Art. 117

§ 1

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu.

§ 256)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

2..

Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.

Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne.

§ 3

(uchylony).57)Przez art. 1 pkt 17 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 11858)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.

Art. 119

Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną.

Art. 120

§ 1

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie.

§ 2Bieg przedawnienia roszczeń o zaniechanie rozpoczyna się od dnia, w którym ten, przeciwko

komu roszczenie przysługuje, nie zastosował się do treści roszczenia.

Art. 121Bieg przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:

Art. 122

§ 1

Przedawnienie względem osoby, która nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od ustanowienia dla niej przedstawiciela ustawowego albo od ustania przyczyny jego ustanowienia.

§ 2Jeżeli termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata, jego bieg liczy się od dnia

ustanowienia przedstawiciela ustawowego albo od dnia, w którym ustała przyczyna jego ustanowienia.

§ 3

Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio do biegu przedawnienia przeciwko osobie, co do której istnieje podstawa do jej całkowitego ubezwłasnowolnienia.

Art. 123

§ 1Bieg przedawnienia przerywa się:

§ 2

(uchylony).62)Przez art. 1 pkt 20 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 124

§ 1

Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo.

§ 263)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 61

W razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone.

Art. 125

§ 164)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 61

Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy.

Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenia okresowe należne w przyszłości ulega przedawnieniu trzyletniemu.

§ 2

(uchylony).65)Przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Księga DRUGA WŁASNOŚĆ I INNE PRAWA RZECZOWE Tytuł I Własność

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 126

(uchylony).66)Przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 127

(uchylony).66)Przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 128

(uchylony).66)Przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 129

(uchylony).66)Przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Art. 130