Art. 103 KC – Potwierdzenie umowy zawartej bez umocowania

Kodeks cywilny (KC) · TYTUŁ IV – Czynności prawne › DZIAŁ VI – Przedstawicielstwo › Rozdział II – Pełnomocnictwo · tytuł nieurzędowy

W skrócie

Umowa zawarta przez pełnomocnika, który nie miał umocowania albo przekroczył jego zakres, jest ważna tylko wtedy, gdy potwierdzi ją osoba, w której imieniu umowę zawarto. Druga strona może wyznaczyć tej osobie odpowiedni termin na potwierdzenie – po jego bezskutecznym upływie przestaje być związana umową. Jeżeli potwierdzenie nie nastąpi, osoba, która zawarła umowę w cudzym imieniu, musi zwrócić to, co otrzymała od drugiej strony, oraz naprawić szkodę poniesioną przez nią w związku z zawarciem umowy w niewiedzy o braku umocowania lub przekroczeniu jego zakresu.

Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.

§ 1.Jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta.

§ 2.Druga strona może wyznaczyć osobie, w której imieniu umowa została zawarta, odpowiedni termin do potwierdzenia umowy; staje się wolna po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu.

§ 3.W braku potwierdzenia ten, kto zawarł umowę w cudzym imieniu, obowiązany jest do zwrotu tego, co otrzymał od drugiej strony w wykonaniu umowy, oraz do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o braku umocowania lub o przekroczeniu jego zakresu.

Źródło urzędowe: api.sejm.gov.pl · Stan: 2026-06-25 · Pełny tekst kodeksu · Spis artykułów