Art. 4 KK – Zasady stosowania ustawy nowej i poprzedniej

W skrócie

Przepis stanowi, że co do zasady stosuje się ustawę obowiązującą w czasie orzekania, chyba że ustawa wcześniej obowiązująca jest względniejsza dla sprawcy - wtedy stosuje się tę wcześniejszą. Jeśli według nowej ustawy za czyn objęty wyrokiem nie można orzec kary w wysokości orzeczonej, karę obniża się do najsurowszej możliwej według nowej ustawy. Jeśli nowa ustawa nie przewiduje już kary pozbawienia wolności, wykonywaną karę zamienia się na grzywnę lub ograniczenie wolności. Jeśli czyn przestał być zabroniony pod groźbą kary, skazanie ulega zatarciu z mocy prawa.

Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.

§ 1.Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

§ 2.Jeżeli według nowej ustawy za czyn objęty wyrokiem nie można orzec kary w wysokości kary orzeczonej, wymierzoną karę obniża się do wysokości najsurowszej kary możliwej do orzeczenia na podstawie nowej ustawy.

§ 3.Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zagrożony karą pozbawienia wolności, wymierzoną karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu zamienia się na grzywnę albo karę ograniczenia wolności, przyjmując że jeden miesiąc pozbawienia wolności równa się 60 stawkom dziennym grzywny albo 2 miesiącom ograniczenia wolności.

§ 4.Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zabroniony pod groźbą kary, skazanie ulega zatarciu z mocy prawa.

Źródło urzędowe: api.sejm.gov.pl · Stan: 2026-06-17 · Pełny tekst kodeksu · Spis artykułów