W skrócie
Przepis stanowi, że sąd skazujący może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej uprawnionej osoby orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za krzywdę, wyłączając możliwość zasądzenia renty. Jeśli orzeczenie takiego obowiązku jest znacznie utrudnione, sąd może zamiast niego orzec nawiązkę do 200 000 złotych na rzecz pokrzywdzonego, a w razie jego śmierci na rzecz osoby najbliższej, której sytuacja życiowa znacznie się pogorszyła, a przy kilku takich osobach nawiązkę zasądza się na rzecz każdej z nich. Orzeczenie tych środków nie wyklucza dochodzenia niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
§ 1.W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.
§ 2.Jeżeli orzeczenie obowiązku określonego w § 1 jest znacznie utrudnione, sąd może orzec zamiast tego obowiązku nawiązkę w wysokości do 200 000 złotych na rzecz pokrzywdzonego, a w razie jego śmierci w wyniku popełnionego przez skazanego przestępstwa nawiązkę na rzecz osoby najbliższej, której sytuacja życiowa wskutek śmierci pokrzywdzonego uległa znacznemu pogorszeniu. W razie gdy ustalono więcej niż jedną taką osobę, nawiązki orzeka się na rzecz każdej z nich.
§ 3.Orzeczenie odszkodowania lub zadośćuczynienia na podstawie § 1 albo nawiązki na podstawie § 2 nie stoi na przeszkodzie dochodzeniu niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego.
Treść według źródła urzędowego. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw.