Art. 9 KK – Umyślność i nieumyślność czynu zabronionego
Kodeks karny (KK) · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 9 KK określa, czym jest umyślność i nieumyślność czynu zabronionego. Czyn jest umyślny, gdy sprawca chce go popełnić albo przewidując taką możliwość, godzi się na nią. Czyn jest nieumyślny, gdy sprawca nie ma zamiaru jego popełnienia, lecz popełnia go wskutek niezachowania wymaganej w danych okolicznościach ostrożności, mimo że możliwość popełnienia czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. Jeśli ustawa uzależnia surowszą odpowiedzialność od określonego następstwa czynu, sprawca ponosi ją tylko wtedy, gdy to następstwo przewidywał albo mógł przewidzieć.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
§ 1.Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
§ 2.Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
§ 3.Sprawca ponosi surowszą odpowiedzialność, którą ustawa uzależnia od określonego następstwa czynu zabronionego, jeżeli następstwo to przewidywał albo mógł przewidzieć.
Orzecznictwo do Art. 9 KK
3 585
2026-06-01
2026-06-01
2026-05-12
2026-04-10
2026-03-25
2026-03-17
2026-02-12
2026-02-04