Art. 109 KPC – Zasady orzekania o kosztach procesu
Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ V – Koszty procesu › DZIAŁ I – Zwrot kosztów procesu · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Roszczenie strony o zwrot kosztów procesu wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów ani nie zgłosi wniosku o ich przyznanie według norm przepisanych. Wyjątkiem są koszty należne stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego – o nich sąd orzeka z urzędu.
Orzekając o wysokości przyznanych kosztów, sąd bierze pod uwagę celowość i niezbędność ich poniesienia z uwagi na charakter sprawy. Gdy stronę reprezentował pełnomocnik będący adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, sąd uwzględnia niezbędny nakład jego pracy, podjęte czynności, w tym zmierzające do polubownego rozwiązania sporu przed wniesieniem pozwu, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w jej wyjaśnienie i rozstrzygnięcie.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Orzecznictwo do Art. 109 KPC
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 99Zwrot kosztów zastępstwa prawnego
- Art. 100Stosunkowe rozdzielenie kosztów procesu
- Art. 101Zwrot kosztów przy uznaniu powództwa
- Art. 102Nieobciążanie strony przegrywającej kosztami
- Art. 103Zwrot kosztów wywołanych niewłaściwym postępowaniem strony
- Art. 104Koszty procesu zakończonego ugodą
- Art. 104¹Koszty mediacji zakończonej ugodą
- Art. 105Zwrot kosztów procesu przez współuczestników sporu
- Art. 106Koszty procesu przy udziale prokuratora
- Art. 107Koszty interwencji ubocznej
- Art. 108Rozstrzygnięcie o kosztach procesu w orzeczeniu
- Art. 108¹Uzupełniające postanowienie o kosztach sądowych
- Art. 110Zwrot kosztów wywołanych winą świadka lub pełnomocnika