5. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 9/13 Οκτ. 1949 Περί τρόπου λειτουργίας της κατά το άρθρ. 4 του Ν.Δ. 1101/49 Επιτροπής, αμοιβής των μελών αυτής κλπ. Έχοντες υπ’ όψει τ

5. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 9/13 Οκτ. 1949 Περί τρόπου λειτουργίας της κατά το άρθρ. 4 του Ν.Δ. 1101/49 Επιτροπής, αμοιβής των μελών αυτής κλπ. Έχοντες υπ’ όψει τας διατάξεις της παρ. 11 του άρθρου 4 του υπ’ αριθ. 1101/1949 Ν. Διατάγματος «περί υποκαταστάσεως του Ελληνικού Δημοσίου εις τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις Αμερικανικών Εργοληπτικών Εταιρειών, την υπ’ αριθ. 594 της 5ης Οκτωβρίου 1949 σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί του Συντονισμού Υπουργού, αποφασίζομεν και διατάσσομεν: Άρθρον 1 Η κατ’ άρθρον 4 του υπ’ αριθ. 1101/1949 Ν.Δ/τος συνιστωμένη Επιτροπή συνεδριάζει, κατόπιν προσκλήσεως του Προέδρου αυτής, εις τα γραφεία της Υπηρεσίας Συντονισμού Εκτελέσεως Σχεδίου Ανασυγκροτήσεως. Άρθρον 2 1.Αι υπό την κρίσιν της Επιτροπής υποβαλλόμεναι αιτήσεις κατατίθενται παρά τω Γραμματεί ταύτης, παρ’ ου παραλαμβανόμεναι επί αποδείξει καταχωρούνται εις επί τούτω βιβλίον. 2.Εν τη αιτήσει εκτίθενται λεπτομερώς τα θεμελιούντα την απαίτησιν περιστατικά, προτείνονται τα αποδεικτικά μέσα, μετ’ αυτής δε συνυποβάλλονται άπαντα τα υποστηρίζοντα την αίτησιν έγγραφα. Εις την αίτησιν αναγράφεται η ακριβής διεύθυνσις της κατοικίας του αιτούντος. Εάν ο αιτών δεν κατοικεί εν τη περιφερεία του Πρωτοδικείου Αθηνών, η αίτησις περιέχει απαραιτήτως διορισμόν αντικλήτου κατοικούντος εν τη περιφερεία ταύτη, προς ον γίνονται άπασαι αι κοινοποιήσεις. Άρθρον 3 1.Επί εκάστης επιβαλλομένης αιτήσεως ο Πρόεδρος της επιτροπής ορίζει εκ των μελών αυτής εισηγητήν. Ο εισηγητής, μη δεσμευόμενος υπό δικονομικών κανόνων, μεριμνά δια την συγκέντρωσιν των αποδεικτικών στοιχείων, την διεξαγωγήν των παρ’ αυτού κρινομένων αναγκαίων αποδείξεων και την από ουσιαστικής και νομικής απόψεως πλήρη διερεύνησιν της αιτήσεως. 2.Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, αιτήσει του Εισηγητού ή και αυτεπαγγέλτως, δικαιούται να διατάσση προσαγωγήν εγγράφως, να διορίζη πραγματογνώμονας, να διατάσση την διενέργειαν αυτοψίας, την ένορκον εξέτασιν μαρτύρων και εν γένει να διατάσση την χρήσιν παντός αποδεικτικού μέσου και να ζητή πάσαν πληροφορίαν παρ’ οιασδήποτε αρχής. Άρθρον 4 1.Μετά την διερεύνησιν της αιτήσεως ο εισηγητής υποβάλλει ταύτην εις τον Πρόεδρον της Επιτροπής μετά λεπτομερούς εγγράφου εισηγήσεως, περιεχούσης το ιστορικόν και την επί των προκυπτόντων πραγματικών και νομικών ζητημάτων γνώμην αυτού. Ακολούθως η αίτησις συζητείται παρά της Επιτροπής κατά την υπό του Προέδρου οριζομένην συνεδρίασιν. 2.Αι συνεδριάσεις της επιτροπής είναι μυστικαί, αι δε αποφάσεις αυτής λαμβάνονται κατά πλειοψηφίαν. 3.Αιτήσει του ενδιαφερομένου ή προτάσει του εισηγητού, ο Πρόεδρος δύναται να επιτρέψη, όπως ο αιτών εμφανισθή αυτοπροσώπως ή δια πληρεξουσίου προς ανάπτυξιν της αιτήσεώς του ενώπιον της Επιτροπής. Άρθρον 5 1.Αι αποφάσεις της Επιτροπής, δεόντως ητιολογημέναι υπογράφονται παρά του Προέδρου και του Γραμματέως αυτής. 2.Κεκυρωμένα αντίγραφα των αποφάσεων εκδίδονται παρά του γραμματέως της Επιτροπής. Άρθρον 6 1.Προκειμένου περί απαιτήσεων ανωτέρων των 500.000 δραχμών, ο αιτών υποχρεούται, όπως, επί ποινή απαραδέκτου, επισυνάψη εις την αίτησιν αυτού γραμμάτιον καταθέσεως εν Αθήναις, παρά τω Ταμείω Παρακαταθηκών και Δανείων, παραβόλου ίσου προς το έν εκατοστόν της απαιτήσεώς του. Το παράβολον τούτο δεν δύναται ναι είναι μικρότερον των 20.000 δραχμών και μεγαλύτερον των 100.000 δραχμών. «2.Τα συμφώνως τη προηγουμένη παραγράφω κατατιθέμενα παράβολα, αποδίδονται εις το Δημόσιον Ταμείον εντολή του Υπουργού Συντονισμού, τα δε εκ τούτων έσοδα εγγράφονται εις τον προϋπολογισμόν της Υπηρεσίας Συντονισμού Εκτελέσεως Σχεδίου Ανασυγκροτήσεως και διατίθεται δι’ αποφάσεων του Υπουργού Συντονισμού προς κάλυψιν των εν γένει δαπανών της Επιτροπής». Η παραγρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του Β.Δ. 21/23 Δεκ. 1949 περί τροποποιήσεως κλπ. «3.Εις τους εκ των μελών της κατά το άρθρον 4 παράγρ. 1 του Ν.Δ. 1101/49 Επιτροπής Αρεοπαγίτην και Νομικόν Σύμβουλον του Κράτους καταβάλλεται, εις έκαστον εξ αυτών, από της ενάρξεως της λειτουργίας της Επιτροπής, μηνιαία αμοιβή εκ δραχμών 500.000». Η παραγρ. 3 προστεθείσα δια του Β.Δ. 21/23 Δεκ. 1949 αντικατεστάθη ως άνω δια του Β.Δ. 10/17 Φεβρ. 1950 περί τροποποιήσεως κλπ. (Αντί της σελ. 277) Σελ. 277(α) Κώδικας δικών του Δημοσίου 10.Δ.β.5 103