ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Αριθ. 36 Πρωτ. 16250/16800/1932 Το τέλος της εκ νέου εγγραφής των υποθέσεων μετ’ αναβολήν ή μετά διαγραφήν εις τα πινάκια κανονίζεται επί τη βάσει του νόμου περί χαρτοσήμου εν συνδυασμώ προς το άρθρ. 12 του…
Τι αφορά αυτή η πράξη;
Αυτή η εγκύκλιος διευκρινίζει το τέλος που πρέπει να καταβάλλεται για την εκ νέου εγγραφή υποθέσεων στα πινάκια των δικαστηρίων, είτε μετά από αναβολή είτε μετά από διαγραφή.
Για ποιους: Τους προέδρους και εισαγγελείς των δικαστηρίων; Τους ειρηνοδίκες του Κράτους.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Ελλάδα
- Τομέας δικαίου
- Λοιπές νομικές διατάξεις
- Πηγή
- greek_legal_code (Raptarchis/HuggingFace)
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Το ύψος του τέλους για την εκ νέου εγγραφή υποθέσεων στα πινάκια.
- Τη σχέση μεταξύ του νόμου περί χαρτοσήμου και του Ν.Δ. του 1925 σχετικά με τα πινάκια.
- Την εφαρμογή απλού, διπλού ή πενταπλού τέλους ανάλογα με την περίπτωση εγγραφής.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Τους προέδρους και εισαγγελείς των δικαστηρίων.
- Τους ειρηνοδίκες του Κράτους.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Το τέλος για την εκ νέου εγγραφή υποθέσεων μετά από αναβολή ή διαγραφή καθορίζεται βάσει του νόμου περί χαρτοσήμου σε συνδυασμό με το άρθρο 12 του Ν.Δ. της 4/9 Σεπτεμβρίου 1925.
- Το απλό τέλος του άρθρου 25 του νόμου περί χαρτοσήμου εφαρμόζεται μόνο στην πρώτη εγγραφή των υποθέσεων.
- Για τις επόμενες εγγραφές μετά από αναβολή, καταβάλλεται διπλούν τέλος.
- Για τις επόμενες εγγραφές μετά από διαγραφή, καταβάλλεται πενταπλούν τέλος.
Λοιπές νομικές διατάξεις
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
Καθ’ α μανθάνομεν, εις πολλά των δικαστηρίων εφαρμόζεται η πρώτη εκδοχή, εις τούτο δε, ως λέγεται, συνετέλεσε και η δια του υπ’ αριθ. 53359 έτους 1931 εγγράφου του υπουργείου Δικαιοσύνης προς το επί των Οικονομικών (κοινοποιηθέντος εγκυκλίως προς τας δικαστικάς αρχάς δια της υπ’ αριθ. 530 έτους 1931 εγκυκλίου του υπουργείου Οικονομικών) διδομένη γνώμη. Αλλά το ρηθέν έγγραφον του υπουργείου της Δικαιοσύνης αποφαίνεται ότι πρέπει να καταβάλληται εκ νέου το νόμιμον τέλος δια τας μετ’ αναβολήν εγγραφάς και καθορίζεται ποίος είναι ο υπόχρεως εις την καταβολήν του τέλους τούτου, εις απάντησιν σχετικού ερωτήματος υποβληθέντος αυτώ. (Αντί της σελ. 65) Σελ. 65 (α) ΛΘ-75 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.11 Δεν ησχολήθη όμως το ρηθέν έγγραφον με το ζήτημα ποίον είναι το νόμιμον τέλος, διότι δεν ηρωτήθη περί τούτου.
Ουχί ορθώς λοιπόν εχρησίμευσε το ρηθέν έγγραφον εις υποστήριξιν της ρηθείσης πρώτης εκδοχής. Νυν λαμβάνοντες αφορμήν εκ της το πρώτον ήδη υποβληθείσης ημίν απορίας, ανακοινούμεν ότι κατά γνώμην ημών, το νόμιμον τέλος κανονίζεται επί τη βάσει μεν του άρθρ. 25 του περί χαρτοσήμου νόμου, αλλ’ εν συνδυασμώ προς τας διατάξεις του άρθρ. 12 του προρρηθέντος Ν.Δ/τος του έτους 1925. Διότι αι διατάξεις του άρθρου τούτου 12 σκοπούσαι τον περιορισμόν των αναβολών των δικών και καθορίσασαι επί τούτω τέλος διπλούν ή πενταπλούν δια τας μετ’ αναβολήν ή μετά διαγραφήν νέας εγγραφάς, δεν δύνανται καθ’ ο ειδικαί και ειδικόν σκοπόν επιδιώκουσαι εν τη διεξαγωγή των δικών, να θεωρηθώσιν ως καταργηθείσαι δια του γενικού περί χαρτοσήμου νόμου, αφού δεν περιέχεται εν τούτω ρητή διάταξις περί καταργήσεως αυτών.
Τοιαύτη γνώμη υποστηρίζεται και υπό της υπ’ αριθ. 26 έτους 1931 γνωμοδοτήσεως του παρά τω Αρείω Πάγω αντεισαγγελέως κ. Γιδοπούλου. Κατά ταύτα το υπό του νόμου περί χαρτοσήμου εν άρθρ. 25 οριζόμενον απλούν τέλος δια τας εν τοις πινακίοις εγγραφάς είναι εφαρμοστέον μόνον κατά την πρώτην εγγραφήν των υποθέσεων, διατηρουμένων εν ισχύϊ δια τας επομένας εγγραφάς των διατάξεων του άρθρ. 12 του ρηθέντος Ν.Δ/τος του έτους 1925.