12. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ. 65 της 23 Μαρτ. 1953 Περί του χρόνου ενάρξεως της καταβολής συντάξεως εις τους υπό μακρού χρόνου επιδοτουμένους λόγω ασθενε

12. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ. 65 της 23 Μαρτ. 1953 Περί του χρόνου ενάρξεως της καταβολής συντάξεως εις τους υπό μακρού χρόνου επιδοτουμένους λόγω ασθενείας. Εξ αφορμής υποβληθέντος ερωτήματος, όσον αφορά τον καθορισμόν του χρόνου ενάρξεως της καταβολής συντάξεως λόγω αναπηρίας επί περιπτώσεων, καθ’ ας προηγήθη της συνταξιοδοτήσεως επί μακρόν επιδότησις λόγω ασθενείας ανατρέχουσα εις χρόνον προ της εφαρμογής του Α.Ν. 1846/51, ήτοι της 1-8-51, γνωρίζομεν εις υμάς τ’ ακόλουθα: Ως γνωστόν, εν τη υπ’ αριθ. 55/52 εγκυκλίω διαταγή εγένετο δεκτόν, ότι εις τας ανωτέρω περιπτώσεις, και εφ’ όσον έχει θεμελιωθή το συνταξιοδοτικόν δικαίωμα κατά τας διατάξεις του Ν. 6298, είναι δυνατόν ν' ανατρέξη η έναρξις της συνταξιοδοτήσεως εις χρόνον ισχύος του νόμου τούτου, συμψηφιζομένων των κατά την αυτήν χρονική περίοδον καταβληθέντων επιδομάτων ασθενείας με τας ας ήθελε δικαιωθή ο ησφαλισμένος αναδρομικώς συντάξεις. Η ανωτέρω όμως ρύθμισις, καθιερωθείσα προς το συμφέρον των ενδιαφερομένων, αποβαίνει, ως απεδείχθει εν τη πράξει, δια του ενεργουμένου συμψηφισμού εις βάρος αυτών, ιδία των φυματικών ησφαλισμένων μας οίτινες συνεχίσαντες την επιδότησιν των επί μακρόν μετά την 1-8-51 υπέβαλον λίαν καθυστερημένως αίτησιν περί απονομής αυτοίς συντάξεως. Ειδικώτερον, εν προκειμένω, οι ηΣελ. 279 Συντάξεις 15Β.Ζ.α.11-12 σφαλισμένοι της ανωτέρω κατηγορίας υφίστανται δυσμενείς οικονομικές συνεπείας, είτε διότι το μηνιαίον ποσόν του ληφθέντος επιδόματος ασθενείας είναι ανώτερον της μηνιαίας συντάξεώς των, είτε διότι το χρονικόν διάστημα της επιδοτήσεως των μετά την 1-8-51 και μέχρι της υποβολής της περί συνταξιοδοτήσεως αιτήσεως υπερβαίνει το 12μηνον χρονικό διάστημα καθ’ ο επιτρέπεται η αναδρομική καταβολή της συντάξεως. Δια την ευνοϊκωτέραν όθεν μεταχείρισιν των προαναφερθέντων προσώπων, άτινα διατηρούσι εκλεκτικήν ευχέρειαν επί των γεννηθέντων υπό το καθεστώς του Ν. 6298 ασφαλιστικών δικαιωμάτων της λήψεως δηλονότι επιδόματος ή συντάξεως, ορθόν και δίκαιον κρίνεται, όπως εφαρμοσθώσιν τα κάτωθι: α)Επί περιπτώσεων καθ’ ας προηγήθη επιδότησις λόγω της αυτής αιτίας, ήτις και συνεχίσθη μέχρι της υποβολής της περί συνταξιοδοτήσεως αιτήσεως, ή έναρξις της καταβολής συντάξεως θα προσδιορίζεται από της πρώτης του επομένου της υποβολής της αιτήσεως μηνός, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρ. 29 παρ. 5 του Α.Ν. 1846/51. β)Εις ας περιπτώσεις η επιδότησις διεκόπη προ της υποβολής της αιτήσεως, το προς σύνταξιν δικαίωμα θ’ άρχεται από της επομένης της διακοπής του επιδόματος, χωρίς όμως ν’ ανατρέχη εις χρόνον μακρότερον του έτους από της υποβολής της αιτήσεως. Συμφώνως προς τας ανωτέρω παρεχομένας οδηγίας δέον να προσαρμοσθώσι και αι ήδη ληφθείσαι παρ’ υμίν αποφάσεις, εφ’ όσον τούτο θα υπηγόρευον το συμφέρον του ησφαλισμένου. Ίνα μη διατηρηθή πάντως επ’ αόριστον εκκρεμότης ως προς τας ασφαλιστικά δικαιώματα των ενδιαφερομένων (περίπτωσις επ’ αόριστον επιδοτήσεως φυματικών πληρούντων τας προϋποθέσεις του ειδικού Κανονισμού Π.Π.Φ., οίτινες οπωσδήποτε δικαιούνται συντάξεως βάσει του Ν. 6298), συνιστώμεν, όπως κληθώσιν ούτοι να υποβάλωσι το βραδύτερον μέχρι της 31-12-53 τας περί συνταξιοδοτήσεως αιτήσεως των, θεωρουμένου ότι εντός του ευλόγου τούτου χρονικού διαστήματος δέον ν’ ασκήσωσι την ην έχουσιν εκλεκτικήν ευχέρειαν δια την αναγνώρισιν του συνταξιοδοτικού των δικαιώματος κατά τας διατάξεις του Ν. 6298.