Περί τροποποιήσεως διατάξεών τινων του υπ’ αριθ. 1915/39 Α. Νόμου «περί οργανισμού των Δημοσίων Ταμείων» – ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1383 της 22 Μαΐου/10 Ιουν. 1942
ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1383 της 22 Μαΐου/10 Ιουν. 1942
Τι αφορά αυτή η πράξη;
Αυτός ο νόμος τροποποιεί διατάξεις του νόμου 1915/39 σχετικά με την οργάνωση των Δημοσίων Ταμείων, κυρίως όσον αφορά τη βεβαίωση και είσπραξη εσόδων του ΙΚΑ και την αύξηση ενός ποσοστού υπέρ του Δημοσίου.
Για ποιους: Το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ); Το προσωπικό των Δημοσίων Ταμείων και του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Ελλάδα
- Τομέας δικαίου
- Λοιπές νομικές διατάξεις
- Άρθρα
- 9
- Πηγή
- greek_legal_code (Raptarchis/HuggingFace)
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Τη σύσταση ειδικού Ταμείου Α΄ τάξεως στην Αθήνα με την επωνυμία «Ταμείον Εσόδων Ι.Κ.Α.».
- Την οργανική σύνθεση του προσωπικού του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α.
- Τον τρόπο λειτουργίας και λογοδοσίας του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α.
- Την αύξηση του ποσοστού υπέρ του Δημοσίου επί των εισπράξεων υπέρ τρίτων.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ).
- Το προσωπικό των Δημοσίων Ταμείων και του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Συνιστάται το «Ταμείον Εσόδων Ι.Κ.Α.» για τη βεβαίωση και είσπραξη εσόδων του ΙΚΑ στις περιοχές Αθηνών, Πειραιώς και Προαστείων.
- Το προσωπικό του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α. περιλαμβάνει 1 Διευθυντή, 2 ελεγκτές, 2 διαχειριστές, 10 γραμματείς, 25 επιμελητές εισπράξεων, 3 επιμελητές κατασχέσεων, 2 κλητήρες και 1 καθαρίστρια.
- Οι αποδοχές και δαπάνες λειτουργίας του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α. καταβάλλονται από το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
- Το ποσοστό υπέρ του Δημοσίου επί των εισπράξεων των Δημοσίων Ταμείων υπέρ Ειδικών Ταμείων, Νομικών Προσώπων, ιδιωτών και τρίτων αυξάνεται σε 4%.
Λοιπές νομικές διατάξεις
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
Περιεχόμενα (9)
Άρθρ.1(Αφεώρα την οργανικήν σύνθεσιν του προσωπικού των Ταμείων. Βλ. ήδη άρθρ. 17-18 Β.Δ. 862/1960 ανωτ. σελ. 38,11)
Άρθρ.2
Δια την βεβαίωσιν και είσπραξιν των εσόδων του Ιδρύματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων των περιφερειών των εν Αθήναις, Πειραιεί και Προαστείοις Ταμείων, συνιστάται εν Αθήναις ίδιον Ταμείον Α΄ τάξεως υπό την επωνυμίαν «Ταμείον Εσόδων Ι.Κ.Α.». Το προσωπικόν του Ταμείου τούτου ορίζεται εις ένα Διευθυντή α΄ τάξεως επί βαθμώ υπουργικού διευθυντού β΄ τάξεως, δύο ελεγκτάς α΄ τάξεως, δύο διαχειριστάς α΄ τάξεως δέκα γραμματείς, είκοσι πέντε επιμελητάς εισπράξεων, τρεις επιμελητάς κατασχέσεων, δύο κλητήρας α΄ τάξεως και μίαν καθαρίστριαν. Το προσωπικόν του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α. προσαυξάνον τας αντιστοίχους οργανικάς θέσεις του προσωπικού των Δημοσίων Ταμείων διέπεται υπό των κειμένων διατάξεων των αφορωσών το προσωπικόν της Ταμειακής Υπηρεσίας. Ο τρόπος λειτουργίας και λογοδοσίας του ως άνω Ταμείου καθορίζεται δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας. Αι αποδοχαί και αποζημιώσεις του προσωπικού του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α. και αι εν γένει δαπάναι λειτουργίας του Ταμείου τούτου, καταβάλλονται απ’ ευθείας υπό του Ιδρύματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, βαρύνουσαι τον προϋπολογισμόν αυτού. Βλ. και άρθρ. 27 παρ. 3 Α.Ν. 1846/1951 (τόμ. 15Β σελ. 46)
Άρθρ.3-7(Εκυρώθησαν δια της υπ’ αριθ. 292 της 30/30 Μαΐου 1946 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου και διετηρήθησαν εν ισχύϊ μέχρι της ημερομηνίας της πράξεως ταύτης)
Άρθρ.8(Αναφερόμενον εις προαγωγήν και μετάθεσιν κλητήρων Ταμείων, αντικατεστάθη υπό των σχετικών διατάξεων του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικος)
Άρθρ.9(Αναφέρεται εις τας Επιτροπάς του καταργηθέντος ήδη Κώδικος Φορολογίας Καθαρών Προσόδων)
Άρθρ.10(Αναφέρεται εις το καταργηθέν άρθρ. 48 Α.Ν. 1915/1939)
Άρθρ.11
Το υπό του άρθρ. 53 του Α.Ν. 1915 καθοριζόμενον ποσοστόν υπέρ του Δημοσίου επί του συνόλου των απ’ ευθείας υπό των Δημοσίων Ταμείων πραγματοποιουμένων εισπράξεων υπέρ Ειδικών Ταμείων, Νομικών Προσώπων, ιδιωτών και εν γένει τρίτων αυξάνεται εις 4%
Άρθρ.12
(Προέβλεπεν επιβολήν προσθέτου παγίου τέλους εφ’ εκάστου εκδιδομένου διπλοτύπου εισπράξεως υπό επιμελητού εισπράξεως ή άλλου οργάνου. Το πρόσθετον τούτο τέλος κατηργήθη δια του άρθρ. 21 Α.Ν. 1839/1951, τόμ. 27 σελ. 144,1)