Περί δικαστηρίων ανηλίκων – ΝΟΜΟΣ 5098 της 7/13 Ιουλ. 1931
ΝΟΜΟΣ 5098 της 7/13 Ιουλ. 1931
Τι αφορά αυτή η πράξη;
Αυτός ο νόμος αφορά τα δικαστήρια ανηλίκων και την έναρξη ισχύος του.
Για ποιους: Τους ανηλίκους, καθώς ο νόμος αφορά τα δικαστήρια που τους αφορούν; Τους νομοθέτες και τους δικαστικούς λειτουργούς που εφαρμόζουν τις διατάξεις περί δικαστηρίων ανηλίκων.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Ελλάδα
- Τομέας δικαίου
- Λοιπές νομικές διατάξεις
- Πηγή
- greek_legal_code (Raptarchis/HuggingFace)
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Την έναρξη ισχύος του Νόμου 5098 περί δικαστηρίων ανηλίκων.
- Τις αναβολές της έναρξης ισχύος του νόμου μέσω διαφόρων Προεδρικών και Βασιλικών Διαταγμάτων.
- Την κατάργηση ή επανφορά συγκεκριμένων διατάξεων άλλων νόμων.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Τους ανηλίκους, καθώς ο νόμος αφορά τα δικαστήρια που τους αφορούν.
- Τους νομοθέτες και τους δικαστικούς λειτουργούς που εφαρμόζουν τις διατάξεις περί δικαστηρίων ανηλίκων.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Ο Νόμος 5098 του 1931 αφορά τα δικαστήρια ανηλίκων.
- Η έναρξη ισχύος του νόμου αναβλήθηκε επανειλημμένα, με τελευταία προθεσμία την 31 Δεκεμβρίου 1937.
- Μετά την 31 Δεκεμβρίου 1937, ο Νόμος 5098 τέθηκε αυτόματα σε ισχύ.
- Ο Α.Ν. 1294 επανέφερε σε ισχύ τα άρθρα 82-85 του Ποινικού Νόμου, αλλά όχι το άρθρο 512 και τον Νόμο 1682.
Λοιπές νομικές διατάξεις
8
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
2.ΝΟΜΟΣ 5098 της 7/13 Ιουλ. 1931 Περί δικαστηρίων ανηλίκων. Η έναρξις της ισχύος του νόμου τούτου ανεβλήθη αλλεπαλλήλως δια των Π.Δ. 19/28 Ιουν. 1932, της 1/16 Φεβρ. 1933, της 11/19 Ιαν. 1934, της 15/22 Ιαν. 1935 και των Β.Δ. της 3/9 Φεβρ. 1936 και της 17/23 Δεκ. 1936, ορισθείσης δια του τελευταίου προθεσμίας αναβολής της 31 Δεκ. 1937, ότε ο ν. 5098 ετέθη αυτομάτως εν ισχύϊ, ην δεν ηδύνατο ν’ ανατρέψη η δια του Β.Δ. της 23/23 Μαρτ. 1938 αναβολή της ισχύος αυτού μέχρι της 31 Δεκ. 1938. Ούτως εθεωρήθησαν καταργηθείσαι αι δια του ανωτέρω νόμου καταργούμεναι διατάξεις. Ο επελθών όμως Α.Ν. 1294 (κατωτ. αρ. 3) επανέφερεν εν ισχύϊ τα άρθρα 82-85 του Ποιν. Νόμου, ουχί όμως και το άρθρ. 512 και τον ν. 1682.